Vancomycin CNP Pharma

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
proszek do sporządzania roztworu do infuzji
Dawka
1 g
Ilość
1 fiol.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: CNP PHARMA GMBH

Vancomycin CNP Pharma - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Vancomycin CNP Pharma - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Vancomycin CNP Pharma - opis

? Leczenie następujących, wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie wrażliwe na wankomycynę, ciężkich zakażeń, których nie można leczyć innymi antybiotykami lub których leczenie nie powiodło się, lub wywołujące je bakterie są oporne na inne antybiotyki, takie jak penicyliny i cefalosporyny:

- zapalenie wsierdzia;

- zakażenia kości i stawów (zapalenie kości, zapalenie szpiku kostnego);

- zakażenia dolnych dróg oddechowych (bakteryjne zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc);

- zapalenie tkanek miękkich.

? Leczenie pacjentów z bakteriemią, jeśli stwierdzono lub podejrzewa się, że wystąpiła w związku z którymkolwiek z powyższych zakażeń.

Zapalenie wsierdzia wywołane przez enterokoki, Streptococcus viridans lub S. bovis należy leczyć wankomycyną w skojarzeniu z aminoglikozydami.

Wankomycynę można stosować w celu zapobiegania okołooperacyjnemu bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów, z wysokim ryzykiem rozwoju zapalenia wsierdzia bakteryjnego, poddawanym dużym operacjom chirurgicznym (np. operacje serca lub operacje naczyń itp.) i nie mogącym przyjmować odpowiedniego antybiotyku beta-laktamowego.

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące stosowania odpowiednich antybiotyków.

Vancomycin CNP Pharma - skład

1 fiolka zawiera odpowiednio 500 mg lub 1000 mg wankomycyny w postaci chlorowodorku wankomycyny. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Vancomycin CNP Pharma - dawkowanie

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem masy ciała, wieku i czynności nerek.

Pacjenci z prawidłową czynnością nerek, dorośli i dzieci w wieku od 12 lat

Dawka podawana dożylnie wynosi zwykle 500 mg co 6 h lub 1 g co 12 h. W szczególnych okolicznościach oraz w ciężkich i zagrażających życiu zakażeniach można rozważyć podawanie 15 do 20 mg/kg masy ciała co 8-12 godzin, w celu osiągnięcie optymalnego stężenia (patrz 'Monitorowanie stężenia wankomycyny w surowicy krwi' oraz punkt 5.1).

Pacjenci w podeszłym wieku

Wraz z wiekiem występuje naturalne zmniejszenie współczynnika przesączania kłębuszkowego, co może spowodować zwiększenie stężenia wankomycyny w surowicy, jeśli dawka nie jest odpowiednio dobrana (patrz tabela dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek).

Dzieci (w wieku do 12 lat)

Dawka podawana dożylnie wynosi zwykle 40 mg/kg masy ciała, podawana najczęściej w 4 dawkach podzielonych, czyli 10 mg/kg masy ciała co 6 h. Dawkę można zwiększyć do 60 mg/kg masy ciała na dobę (patrz punkt 5.1)

Dzieci karmione piersią i noworodki

U dzieci karmionych piersią i noworodków dawkę można zmniejszyć. Zaleca się podawanie w pierwszym tygodniu życia dawki początkowej wynoszącej 15 mg/kg masy ciała i dawek podtrzymujących wynoszących 10 mg/kg masy ciała co 12 h, a następnie co 8 h do osiągnięcia jednego miesiąca życia. Może być konieczne kontrolowania stężenia leku w surowicy.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek dawkę należy dostosować do współczynnika wydalania. W ustalaniu dawki pomocne może być określenie stężenia wankomycyny w surowicy, zwłaszcza u ciężko chorych pacjentów ze zmieniającą się czynnością nerek.

Poniższa tabela dawkowania może służyć jako wskazówka podczas doboru dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Dawka początkowa powinna wynosić co najmniej 15 mg/kg masy ciała.

Klirens kreatyniny [ml/min]

Dawka wankomycyny [mg/24 h]

> 100

2000 do 1500

100-70

1500 do 1000

70-30

1000 do 500

20

300

10

150

Pacjenci z bezmoczem:

Dawka początkowa 15 mg/kg mc. umożliwia uzyskanie stężenia terapeutycznego. Dawka podtrzymująca wynosi około 1,9 mg/kg mc. na dobę. W celu ułatwienia procedury pacjenci ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek mogą zamiast dawki dobowej otrzymywać dawkę podtrzymującą 250 do 1000 mg podawaną co kilka dni.

Dawkowanie u pacjentów hemodializowanych

U pacjentów z bezmoczem oraz poddawanych regularnie hemodializie można zastosować następujące dawkowanie: dawka nasycająca 1000 mg, dawka podtrzymująca 1000 mg co 7-10 dni. Jeżeli do hemodializy używa się membran polisulfonowych (?dializa wysokoprzepływowa"), okres półtrwania wankomycyny jest krótszy. U pacjentów regularnie hemodializowanych może być konieczne stosowanie wyższych dawek.

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby

Brak dowodów na to, że u pacjentów z niewydolnością wątroby należy zmniejszyć dawkę.

Monitorowanie stężenia wankomycyny w surowicy

Stężenie wankomycyny w surowicy należy skontrolować w 2. dniu leczenia, bezpośrednio przed podaniem następnej dawki. Najniższe stężenie terapeutyczne wankomycyny we krwi (występujące przed podaniem kolejnej dawki) wynosi > =10 mg/l. W celu uzyskania skuteczności może być konieczne, aby stężenie to osiągnęło wartość 15 do 20 mg/l, w zależności od miejsca zakażenia i wrażliwości patogenu (patrz punkt 4.4 i 5.1).

Stężenia należy kontrolować 2 lub 3 razy w tygodniu.

Sposób podawania

Pozajelitowo wankomycynę należy podawać wyłącznie w powolnej infuzji dożylnej (nie szybciej niż 10 mg/min, a pojedynczą dawkę do 600 mg co najmniej przez 60 min) oraz w odpowiednim rozcieńczeniu (co najmniej 100 ml na 500 mg lub co najmniej 200 ml na 1000 mg).

Pacjentom z ograniczoną podażą płynów można również podawać roztwór 500 mg/50 ml lub 1000 mg/100 ml. Po podaniu w tych wyższych stężeniach może zwiększyć się ryzyko objawów niepożądanych związanych z infuzją.

Informacje dotyczące sporządzania roztworu, patrz punkt 6.6.

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zakażenia oraz przebiegu klinicznego i bakteriologicznego choroby.

Vancomycin CNP Pharma - środki ostrożności

Ostrzeżenia

Jeśli wystąpią ciężkie ostre reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja), leczenie wankomycyną należy natychmiast przerwać oraz wdrożyć zwykle stosowane postępowanie ratunkowe.

U pacjentów z ostrym bezmoczem lub uszkodzeniem ślimaka wankomycynę należy stosować wyłącznie ze wskazań życiowych.

Podanie w szybkim wstrzyknięciu (np. w ciągu kilku minut) może spowodować znaczne niedociśnienie (w tym wstrząs i, rzadko, zatrzymanie akcji serca), odpowiedź histaminopodobną oraz grudkowo-plamkową lub rumieniową wysypkę (?zespół czerwonego człowieka" lub ?zespół czerwonej szyi").

Należy ostrożnie stosować wankomycynę u pacjentów z alergią na teikoplaninę, ponieważ zgłaszano alergiczne reakcje krzyżowe pomiędzy wankomycyną i teikoplaniną.

U pacjentów z niewydolnością nerek należy ostrożnie stosować wankomycynę, ponieważ możliwość rozwoju toksycznego działania jest znacznie większa, jeśli wydłuża się czas występowania we krwi wysokich stężeń. Dawkę należy zmniejszyć w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek. Ryzyko toksyczności znacznie wzrasta podczas stosowania dużych dawek lub przedłużonego leczenia. Należy kontrolować stężenie wankomycyny we krwi i regularnie przeprowadzać badania czynności nerek.

Trwałą lub przemijającą ototoksyczność odnotowano u pacjentów z występująca uprzednią głuchotą, otrzymujących dożylnie nadmierne dawki lub leczonych jednocześnie inną ototoksyczną substancją czynną, na przykład aminoglikozyd (patrz punkt 4.8). Głuchotę mogą poprzedzać szumy uszne. Z doświadczeń z innymi antybiotykami wynika, że głuchota może postępować pomimo zaprzestania leczenia. W celu zmniejszenia ryzyka ototoksyczności należy okresowo oznaczać stężenie wankomycyny we krwi, zaleca się też okresowe badanie słuchu.

Należy unikać stosowania wankomycyny u pacjentów, u których wcześniej występowała utrata słuchu. Jeżeli u takiego pacjenta stosuje się wankomycynę, należy modyfikować dawkę poprzez okresowe określenie poziomu leku we krwi. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej wrażliwi na uszkodzenie słuchu.

Środki ostrożności

Regularne monitorowanie poziomu wankomycyny we krwi jest wskazane podczas leczenia dużymi dawkami oraz podczas długotrwałego stosowania wankomycyny, szczególnie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wadą słuchu, a także podczas jednoczesnego stosowania substancji, odpowiednio, nefrotoksycznych lub ototoksycznych (patrz punkt 4.2).

Należy regularnie kontrolować wyniki badań morfologicznych krwi pacjentów, którzy przyjmują wankomycynę przez dłuższy czas lub jednocześnie przyjmują produkty lecznicze, które mogą wywołać neutropenię.

Stosowanie u dzieci. U wcześniaków i dzieci należy stosować wankomycynę ze szczególną ostrożnością ze względu na niedojrzałość ich nerek i możliwość zwiększenia się stężenia wankomycyny w surowicy. Z tego względu należy dokładnie kontrolować stężenie wankomycyny we krwi. Jednoczesne podanie wankomycyny i leków znieczulających u dzieci powodowało rumień oraz uderzenie gorąca podobne jak po histaminie (patrz punkt 4.5).

Częstotliwość wystąpienia reakcji wywołanych infuzją (niedociśnienie, uderzenie gorąca, rumień, pokrzywka i świąd) zwiększa się, jeśli jednocześnie podaje się leki znieczulające (patrz punkt 4.5).

Jeśli wystąpi ciężka i uporczywa biegunka, należy wziąć pod uwagę rozpoznanie rzekomobłoniastego zapalenia jelit, mogącego zagrażać życiu (patrz punkt 4.8. Działania niepożądane). Nie należy podawać leków przeciwbiegunkowych.

Na skutek przedłużonego stosowania wankomycyny może nastąpić nadmierny wzrostem niewrażliwych drobnoustrojów. Konieczna jest dokładna obserwacja pacjenta. Jeśli w trakcie leczenia wystąpi nadkażenie, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie.

Vancomycin CNP Pharma - przedawkowanie

Odnotowano przypadki toksyczności spowodowanej przedawkowaniem. Podanie dożylne 500 mg dziecku w wieku 2 lat, spowodowało śmiertelne zatrucie. Podanie całkowitej ilości 56 g w ciągu 10 dni osobie dorosłej spowodowało niewydolność nerek. W szczególnych warunkach wysokiego ryzyka (np. ciężkie zaburzenia czynności nerek), wysokie stężenia w surowicy mogą powodować ototoksyczność i nefrotoksyczność.

Postępowanie po przedawkowaniu

- Nie jest znane swoiste antidotum.

- Leczenie objawowe, w tym niezbędne jest podtrzymywanie czynności nerek.

- Wankomycyna jest słabo usuwana z krwi podczas hemodializy i dializy otrzewnowej. W celu

zmniejszenia stężenia wankomycyny w surowicy stosuje się hemofiltrację lub hemoperfuzję z zastosowaniem żywic polisulfonowych.

Vancomycin CNP Pharma - przeciwskazania

Nadwrażliwość na wankomycynę.

Vancomycin CNP Pharma - działania niepożądane

Działania niepożądane podzielono zgodnie z częstością występowania, przedstawioną w poniższej tabeli:

Bardzo często (> =1/10)_

Często (> =1/100 do < 1/10)_

Niezbyt często (> =1/1 000 do < 1/100)_

Rzadko (> =1/10 000 do < 1/1 000)_

Bardzo rzadko (< 1/10 000)_

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)_

Do najczęstszych działań niepożądanych należą zapalenie żyły oraz reakcje pseudoalergiczne wskutek zbyt szybkiej dożylnej infuzji wankomycyny.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Rzadko: agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia, eozynofilia.

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: reakcje rzekomoanafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości.

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często: przemijające lub trwałe zaburzenia słuchu.

Rzadko: szumy uszne, zawroty głowy.

Zaburzenia serca

Bardzo rzadko: zatrzymanie akcji serca.

Zaburzenia naczyniowe

Często: niedociśnienie tętnicze, zakrzepowe zapalenie żył.

Bardzo rzadko: zapalenie naczyń.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często: duszność, świst krtaniowy.

Zaburzenia żołądka i jelit

Rzadko: nudności.

Bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często: wysypka i zapalenie błony śluzowej, świąd, pokrzywka.

Rzadko: linijna IgA dermatoza pęcherzowa.

Bardzo rzadko: ostre reakcje skórne z objawami ogólnoustrojowymi zagrażającymi życiu (np. złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella).

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często: niewydolność nerek objawiająca się głównie podwyższonym stężeniem kreatyniny lub mocznika w surowicy.

Rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek i (lub) ostra niewydolność nerek.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: zapalenie żyły, zaczerwienienie górnej części ciała (zespół czerwonej szyi lub zespół czerwonego człowieka), ból i skurcze mięśni klatki piersiowej lub grzbietu.

Rzadko: gorączka polekowa i dreszcze.

Vancomycin CNP Pharma - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie są dostępne wystarczające dane dotyczące stosowania wankomycyny w okresie ciąży. Toksykologiczne badania na zwierzętach, dotyczące reprodukcji, nie świadczą o jakimkolwiek wpływie na przebieg ciąży lub rozwój zarodka i płodu (patrz punkt 5.3).

Jednakże wankomycyna przenika przez łożysko i dlatego nie można wykluczyć ryzyka ototoksyczności i nefrotoksyczności dla zarodka i noworodka. Z tego względu należy stosować wankomycynę w okresie ciąży, jeśli to niezbędnie konieczne i po dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka.

Laktacja

Wankomycyna przenika do mleka matki i z tego względu wankomycynę należy stosować w okresie laktacji wyłącznie wtedy, gdy inne antybiotyki okażą się nieskuteczne. Należy zachować ostrożność podczas stosowania wankomycyny u matek karmiących z powodu działań niepożądanych mogących wystąpić u niemowlęcia (zaburzenie flory jelitowej przebiegające z biegunką, kolonizacja grzybami drożdżpodobnymi oraz ewentualnie uczulenie). Rozpatrując znaczenie produktu leczniczego dla matki karmiącej, należy rozważyć możliwość zaprzestania karmienia piersią.

Vancomycin CNP Pharma - prowadzenie pojazdów

Vancomycin CNP Pharma, 500 mg i 1000 mg, nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność

prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Vancomycin CNP Pharma - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Vancomycinum

    Wankomycyna to antybiotyk bakteriobójczy z grupy glikopeptydów. Zwany jest antybiotykiem ostatniej szansy. Stosowany jest w zakażeniach bakteriami odpornymi na inne antybiotyki oraz w zakażeniach innymi bakteriami u pacjentów nietolerujących penicylin i cefalosporyn.

    Dostępne opakowania
    Vancomycin CNP Pharma

    Vancomycin CNP Pharma

    proszek do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol. - 1 g
    CNP PHARMA GMBH
    Vancomycin CNP Pharma

    Vancomycin CNP Pharma

    proszek do sporządzania roztworu do infuzji - 5 fiol. - 1 g
    CNP PHARMA GMBH
    Vancomycin CNP Pharma

    Vancomycin CNP Pharma

    proszek do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol. - 0,5 g
    CNP PHARMA GMBH
    Vancomycin CNP Pharma

    Vancomycin CNP Pharma

    proszek do sporządzania roztworu do infuzji - 5 fiol. - 0,5 g
    CNP PHARMA GMBH