Carboplatin Accord

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Dawka
0,01 g/ml
Ilość
1 fiol.a 5ml
Typ
Bez recepty
Refundacja
Nie
Producent: ACCORD HEALTHCARE LTD

Carboplatin Accord - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Carboplatin Accord - ulotka preparatu

Carboplatin Accord - opis

Karboplatyna jest wskazana w leczeniu:

1. zaawansowanego raka jajnika pochodzenia nabłonkowego w:

(a) leczeniu pierwszego rzutu,

(b) leczeniu drugiego rzutu, jeśli leczenie innymi lekami okazało się nieskuteczne.

2. drobnokomórkowego raka płuca.

Carboplatin Accord - skład

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg karboplatyny

Każda fiolka o pojemności 5 ml zawiera 50 mg karboplatyny

Każda fiolka o pojemności 15 ml zawiera 150 mg karboplatyny

Każda fiolka o pojemności 45 ml zawiera 450 mg karboplatyny

Każda fiolka o pojemności 60 ml zawiera 600 mg karboplatyny

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

Carboplatin Accord - dawkowanie

Dawkowanie i sposób podawania:

Karboplatynę należy podawać wyłącznie drogą dożylną. Zalecana dawka karboplatyny dla dotychczas nie leczonych dorosłych pacjentów z prawidłową czynnością nerek, tj. z klirensem kreatyniny > 60 ml/min wynosi 400 mg/m² pc. podawana w pojedynczej dawce w krótkiej infuzji dożylnej trwającej od 15 do 60 min. Alternatywnym sposobem określania dawki może być zastosowanie wzoru Calverta (patrz poniżej):

Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml x min) x [GFR ml/min + 25]

Dawka (mg) = docelowa wartość AUC (mg/ml x min) x [GFR ml/min + 25]

Docelowa wartość

AUC

Planowana chemioterapia

Status terapeutyczny pacjenta

5-7 mg/ml x min

karboplatyna w monoterapii

dotychczas nie leczony

4-6 mg/ml x min

karboplatyna w monoterapii

wcześniej leczony

4-6 mg/ml x min

karboplatyna + cyklofosfamid

dotychczas nie leczony

Uwaga: na podstawie wzoru Calverta, całkowita dawka karboplatyny jest obliczana w mg, a nie w mg/m² pc. Wzór Calverta nie powinien być stosowany u pacjentów, u których zastosowano intensywne leczenie wstępne**.

**Uważa się, że pacjenci zostali uprzednio poddani intensywnemu leczeniu, jeśli zastosowano u nich następujące schematy leczenia:

- mitomycyna C

- nitrozomocznik

- leczenie skojarzone doksorubicyną, cyklofosfamidem i cisplatyną

- leczenie skojarzone 5. lub więcej lekami

- radioterapia ≥ 4500 radów, zogniskowana w polu 20 x 20 cm lub na więcej niż jednym polu.

Leczenie karboplatyną należy przerwać w przypadku guza nie odpowiadającego na leczenie, progresji choroby i (lub) wystąpienia nie tolerowanych działań niepożądanych.

Leczenia nie należy powtarzać wcześniej niż po upływie czterech tygodni od poprzedniego kursu leczenia karboplatyną i (lub) zanim liczba granulocytów obojętnochłonnych nie wyniesie i co najmniej 2000 komórek/mm³, a liczba płytek krwi co najmniej 100 000 komórek/mm³.

Zaleca się zmniejszenie dawki początkowej o 20-25% u pacjentów z czynnikami ryzyka takimi jak wcześniejsze leczenie powodujące mielosupresję i niski stopień stanu sprawności pacjenta (punktacja 2-4 wg skali ECOG-Zubroda lub poniżej 80 wg skali Karnofsky’ego).

Zaleca się określenie najniższych wartości wyników morfologii krwi (nadir) przez wykonywanie cotygodniowych oznaczeń, podczas początkowych kursów leczenia karboplatyną, w celu dostosowania dawkowania w przyszłości.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z klierensem kreatyniny o wartościach mniejszych niż 60 ml/min istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego.

Aby uzyskać optymalne wyniki leczenia karboplatyną u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania i częste kontrolowanie zarówno najniższych wartości wyników morfologii krwi (nadirów), jak i czynności nerek.

Jeśli wskaźnik przesączania kłębuszkowego wynosi ≤ 20 ml/min, nie wolno podawać karboplatyny.

Leczenie skojarzone

Optymalne stosowanie karboplatyny w skojarzeniu z innymi środkami mielosupresyjnymi wymaga dostosowania dawkowania zależnie od obranych zasad leczenia i schematu leczenia.

Stosowanie u dzieci

Ze względu na brak wystarczającego doświadczenia dotyczącego stosowania karboplatyny u dzieci, nie można podać szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku

W zależności od fizycznego stanu pacjenta, konieczne może być dostosowanie dawkowania na początku leczenia lub później.

Rozcieńczanie i sporządzanie roztworu

Przed podaniem infuzji produkt należy rozcieńczyć, patrz punkt 6.6.

Carboplatin Accord - środki ostrożności

Ostrzeżenia:

Karboplatyna powinna być podawana pod nadzorem lekarza wykwalifikowanego i doświadczonego w stosowaniu leczenia przeciwnowotworowego. Sprzęt diagnostyczny i leczniczy powinien być łatwo dostępny podczas prowadzenia leczenia oraz na wypadek możliwych powikłań.

Mielosupresja wywołana przez karboplatynę jest ściśle związana z klirensem nerkowym leku. U pacjentów z nieprawidłową czynnością nerek lub jednocześnie otrzymujących inne potencjalnie nefrotoksyczne leki, wystąpienie przedłużonej i cięższej toksyczności szpiku kostnego jest bardziej prawdopodobne. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i po jego zakończeniu należy dokładnie oszacować parametry czynnościowe nerek.

W prawidłowych warunkach nie należy powtarzać kursów leczenia karboplatyną do infuzji częściej niż co miesiąc. Po podaniu karboplatyny występują małopłytkowość, leukopenia i niedokrwistość. Zaleca się częste kontrolowanie morfologii krwi obwodowej w trakcie, po zakończeniu leczenia i w tygodniowych odstępach od zakończenia leczenia produktem Carboplatin Accord. Pozwoli to monitorować toksyczność, pomoże ustalić nadir oraz poprawę wartości parametrów hematologicznych oraz pomoże dostosować kolejną dawkę. Najniższy poziom płytek krwi obserwuje się zwykle pomiędzy 14. a 21. dniem od rozpoczęcia leczenia. Największy spadek obserwuje się u pacjentów którzy otrzymali wcześniej intensywną chemioterapię mielosupresyjną. Najniższy poziom białych krwinek przypada na dni między 14. a 28. od rozpoczęcia leczenia. Jeśli liczba białych krwinek spadnie poniżej 2000 krwinek/mm3 lub liczba płytek krwi spadnie poniżej 100 000 płytek/mm3 należy rozważyć przerwanie leczenia karboplatyną, aż do czasu widocznej poprawy wartości parametrów hematologicznych, co następuje zwykle po 5-6 tygodniach. Konieczne może okazać się zastosowanie transfuzji, zalecane jest również zmniejszenie dawki w przypadku kontynuacji leczenia.

Aby zmniejszyć działania addytywne, należy starannie zaplanować leczenie skojarzone karboplatyną z innymi związkami o działaniu mielosupresyjnym odnośnie dawek i czasu podania. U pacjentów z ciężkim zahamowaniem czynności szpiku kostnego konieczne może być zastosowanie wspomagającej terapii transfuzyjnej.

Karboplatyna może powodować nudności i wymioty. Istnieją doniesienia, że premedykacja lekami przeciwwymiotnymi jest korzystna w zmniejszeniu częstości występowania i nasilenia tych objawów.

Karboplatyna może powodować zaburzenia czynności nerek i wątroby. Stosowanie bardzo dużych dawek karboplatyny (≥ 5 razy jednorazowej zalecanej dawki leku w monoterapii) było powodem ciężkich zaburzeń czynności wątroby i (lub) nerek. Nie wiadomo czy zastosowanie odpowiedniego programu nawadniania pacjenta mogłoby przyczynić się do uniknięcia tych objawów w odniesieniu do czynności nerek. W przypadku umiarkowanych do ciężkich zmian w testach czynnościowych nerek lub wątroby wymagane jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia (patrz punkt 4.8).

Częstość oraz nasilenie nefrotoksyczności może wzrosnąć u pacjentów, którzy mieli zaburzenia czynności nerek przed leczeniem karboplatyną. Zaburzenia czynności nerek występują częściej u pacjentów, u których uprzednio występowała nefrotoksyczność wskutek leczenia cisplatyną. Chociaż nie zebrano dowodów klinicznych na złożoną nefrotoksyczność, nie zaleca się podawania karboplatyny w połączeniu z aminoglikozydami lub innymi lekami nefrotoksycznymi.

Zgłaszano niezbyt częste reakcje alergiczne na karboplatynę, np. wysypka rumieniowa, gorączka bez wyraźnej przyczyny lub świąd. Rzadko występowała anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i reakcje rzekomoanafilaktyczne w tym skurcz oskrzeli, pokrzywka i obrzęk twarzy. Reakcje te są podobne do obserwowanych po podaniu innych związków zawierających platynę i mogą wystąpić w kilka minut po podaniu. Częstość występowania reakcji alergicznych może zwiększyć się u pacjentów wcześniej leczonych platyną, jednak występowanie reakcji alergicznych zaobserwowano już na początku podawania karboplatyny. Pacjentów należy poddawać starannej obserwacji czy nie występują u nich reakcje alergiczne i w razie potrzeby należy zastosować u nich właściwe leczenie wspomagające, z zastosowaniem leków przeciwhistaminowych, adrenaliny i (lub) glikokortykosteroidów.

Należy regularnie przeprowadzać ocenę stanu neurologicznego pacjenta oraz sprawdzać jakość słuchu, w szczególności u pacjentów otrzymujących duże dawki karboplatyny. Neurotoksyczność, taka jak parestezja, osłabienie głębokich odruchów ścięgnistych i ototoksyczność występuje częściej u pacjentów uprzednio leczonych innymi schematami leczenia cisplatyną i innymi środkami ototoksycznymi.

Nie badano możliwości działania rakotwórczego karboplatyny, lecz zgłaszano, że związki o podobnym mechanizmie działania i mutagenności są rakotwórcze (patrz punkt 5.3).

Nie udowodniono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności karboplatyny u dzieci.

Podczas sporządzania i podawania karboplatyny nie wolno stosować sprzętu zawierającego elementy aluminiowe (patrz punkt 6.2).

Carboplatin Accord - przedawkowanie

Objawy przedawkowania

W badaniach I fazy karboplatyna była podawana dożylnie w dawce do 1600 mg/m2 pc. na kurs leczenia. Po zastosowaniu tej dawki obserwowano zagrażające życiu hematologiczne działania niepożądane, w tym granulocytopenię, małopłytkowość i niedokrwistość. Najmniejsze wartości liczby granulocytów, płytek krwi i stężenia hemoglobiny (nadir) obserwowano między 9. i 25. dniem (mediana: 12-17 dni). Liczba granulocytów osiągała wartość ≥ 500/µl po 8-14 dniach (mediana: 11), a liczba płytek krwi ≥ 25 000/µl po 3-8 dniach (mediana: 7).

Wystąpiły również następujące niehematologiczne działania niepożądane: zaburzenia czynności nerek ze zmniejszeniem współczynnika przesączania kłębuszkowego o 50%, neuropatia, ototoksyczność, utrata wzroku, hiperbilirubinemia, zapalenie błon śluzowych, biegunka, nudności i wymioty połączone z bólem głowy, rumień oraz ciężkie zakażenie. W większości przypadków zaburzenia słuchu były przemijające i odwracalne.

Leczenie przedawkowania

Nie jest znane antidotum w przypadku przedawkowania karboplatyny. Podstawowym przewidywanym powikłaniem w wyniku przedawkowania jest zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek. Skutecznym środkiem zaradczym stosowanym w leczeniu hematologicznych działań niepożądanych może być przeszczep szpiku kostnego i przetoczenie krwi (płytki krwi oraz krew pełna).

Carboplatin Accord - przeciwwskazania

Karboplatyna jest przeciwwskazana u pacjentów:

- z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne związki zawierające platynę

- w okresie karmienia piersią

- z ciężką mielosupresją

- z krwawiącymi guzami

- z uprzednio istniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 20 ml/minutę).

Carboplatin Accord - działania niepożądane

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawionych poniżej jest oparta na zbiorczych danych otrzymanych od dużej grupy pacjentów z różnym rokowaniem przed leczeniem.

Zastosowano następujące kryteria częstości występowania:

Bardzo rzadko (< 1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia serca

Bardzo rzadko: W pojedynczych przypadkach zgłoszono zdarzenia sercowo-naczyniowe

(niewydolność serca, zator), a także zdarzenia dotyczące naczyń mózgowych (udar mózgowy) (związek przyczynowy z karboplatyną nie został ustalony). Zgłoszono również pojedyncze przypadki nadciśnienia tętniczego.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często: Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest toksycznością ograniczającą dawkę karboplatyny. Zahamowanie czynności szpiku kostnego może mieć cięższy przebieg lub być przedłużone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wcześniej intensywnie leczonych, a także u pacjentów w złym stanie ogólnym i powyżej 65 lat. Zahamowanie czynności szpiku kostnego może także nasilić się podczas leczenia skojarzonego karboplatyną z innymi lekami mielosupresyjnymi. W przypadku stosowania karboplatyny w monoterapii, w zalecanych dawkach i odstępach czasu, zahamowanie czynności szpiku kostnego jest zazwyczaj odwracalne i nie kumuluje się.

U prawie jednej trzeciej pacjentów, którym podaje się maksymalną dopuszczalną dawkę karboplatyny stosowanej w monoterapii, stwierdza się małopłytkowość z najmniejszą liczbą płytek krwi mniejszą niż 50 x 109/l. Najmniejsza liczba płytek krwi (nadir) występuje zazwyczaj między 14. a 21. dniem leczenia i wraca do wartości prawidłowej po 35 dniach od rozpoczęcia leczenia.

U około 20% pacjentów obserwowano leukopenię, ale powrót liczby leukocytów od dnia wystąpienia najmniejszej liczby komórek (14-28 dnia) może przebiegać wolniej i zazwyczaj następuje po 42 dniach od rozpoczęcia leczenia. Neutropenię z liczbą granulocytów obojętnochłonnych poniżej 1 x 109/l obserwowano u około jednej piątej pacjentów. Stężenie hemoglobiny poniżej 9,5 mg/100ml zaobserwowano u 48% pacjentów z prawidłowymi wartościami tego parametru przed rozpoczęciem leczenia. Niedokrwistość występuje często i może się ona kumulować.

Często: Zostały również zgłoszone, zwykle niewielkie, powikłania krwotoczne.

Niezbyt często: Odnotowano sporadyczne przypadki powikłań zakaźnych.

Rzadko: Zgłoszono również przypadki neutropenii z gorączką. Występowały pojedyncze przypadki zagrażających życiu zakażeń i krwawień.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo rzadko: włóknienie płuc objawiające się uciskiem klatki piersiowej i dusznością. Należy to rozważyć, gdy wykluczony jest stan nadwrażliwości płuc (patrz poniżej - Zaburzenia ogólne).

Zaburzenia układu nerwowego

Często: Po zakończeniu leczenia karboplatyną, częstość występowania obwodowych neuropatii wynosi 6%. U większości pacjentów neurotoksyczność jest ograniczona do parestezji i osłabienia głębokich odruchów ścięgnistych. Częstość występowania i nasilenie tych działań niepożądanych zwiększa się u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów leczonych uprzednio cisplatyną. Jeśli parestezje występują przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną, szczególnie jeśli związane są z wcześniejszym leczeniem cisplatyną, mogą się one utrzymywać lub nasilić podczas terapii karboplatyną (patrz Specjalne środki ostrożności).

Niezbyt często: Zgłaszano sporadyczne przypadki objawów z ośrodkowego układu nerwowego, jednakże przypisuje się je często jednoczesnemu stosowaniu preparatów przeciwwymiotnych.

Zaburzenia oka

Rzadko: Rzadko zgłaszano przemijające zaburzenia widzenia, czasem objawiające się przemijającą utratą wzroku podczas leczenia platyną. Te objawy są zwykle związane z podawaniem dużych dawek leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W trakcie monitorowania bezpieczeństwa stosowania po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłoszono zapalenie nerwu wzrokowego.

Zaburzenia ucha i błędnika

Bardzo często: U 15% pacjentów leczonych karboplatyną zgłoszono osłabienie ostrości słuchu, na które składała się utrata słyszenia dźwięków o wysokiej częstotliwości (4000-8000 Hz) potwierdzona audiogramem.

Często: Ototoksyczność kliniczna. Tylko u 1% pacjentów wystąpiły objawy kliniczne, które przejawiały się występowaniem szumów usznych. Zaburzenia słuchu mogą się utrzymywać lub ulec nasileniu u pacjentów uprzednio leczonych cisplatyną, u których występowały zaburzenia słuchu, związane z tym leczeniem.

Klinicznie istotna utrata słuchu występowała u dzieci otrzymujących karboplatynę w dawkach większych niż zalecane i w skojarzeniu z innymi środkami ototoksycznymi.

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często: U prawie jednej czwartej pacjentów po przyjęciu karboplatyny zgłoszono występowanie nudności bez wymiotów. Występowanie wymiotów zgłoszono u ponad połowy pacjentów, a u około jednej trzeciej z nich wymioty były ciężkie. Nudności i wymioty zazwyczaj występują z opóźnieniem do 6 - 12 godzin od podania karboplatyny i zazwyczaj ustępują w ciągu 24 godzin po zakończeniu leczenia. Zwykle ustępują one (lub można im zapobiec) po podaniu leków przeciwwymiotnych. U jednej czwartej pacjentów nie występują nudności ani wymioty. Wymioty, których nie dało się kontrolować podaniem leków przeciwwymiotnych zaobserwowano tylko u 1% pacjentów. Wymioty wydają się występować częściej u wcześniej leczonych pacjentów, zwłaszcza cisplatyną.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe powodujące ból występowały u 17% pacjentów.

Często: Biegunka i zaparcia występowały odpowiednio u 6% i 4% pacjentów, obserwowano też zapalenie błony śluzowej.

Rzadko: Zaburzenia smaku. Zgłaszano przypadki jadłowstrętu.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo często: U pacjentów przyjmujących karboplatynę toksyczność nerkowa nie jest zazwyczaj czynnikiem ograniczającym dawkę i nie wymaga zastosowania środków zapobiegawczych, takich jak nawadnianie dużą objętością płynów lub wymuszona diureza. Niemniej jednak, może wystąpić zwiększenie stężenia kwasu moczowego i azotu mocznikowego we krwi lub kreatyniny w surowicy.

Często: Mogą też wystąpić zaburzenia czynności nerek, określone przez zmniejszanie się klirensu kreatyniny do wartości poniżej 60 ml/min. Częstość występowania oraz nasilenie nefrotoksyczności może zwiększać się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną. Wystąpienie zaburzeń czynności nerek jest bardziej prawdopodobne u pacjentów, u których wystąpiła wcześniej nefrotoksyczność jako skutek leczenia cisplatyną.

Nie jest jasne, czy odpowiednie nawodnienie pacjenta może przezwyciężyć to działanie, ale konieczne jest zmniejszenie dawkowania lub przerwanie leczenia w przypadku wystąpienia umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny od 41 do 59 ml/min) lub ciężkich zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny od 21 do 40 ml/min). Stosowanie karboplatyny jest przeciwwskazane u pacjentów z klirensem kreatyniny równym bądź mniejszym niż 20 ml/min.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: Wyłysienie.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często: Zmniejszenie stężenia elektrolitów w surowicy (sodu, magnezu, potasu i wapnia) zaobserwowano po leczeniu karboplatyną, ale nie zgłoszono, aby zaburzenia elektrolitowe były ciężkie i powodowały subiektywne i obiektywne objawy kliniczne. Rzadko: Zgłoszono przypadki hiponatremii.

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

Niezbyt często: Po podaniu karboplatyny w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym zgłoszono występowanie nowotworów wtórnych (w tym białaczka promielocytowa, która wystąpiła 6 lat po monoterapii karboplatyną i poprzedzającym napromienianiu) (nie ustalono związku przyczynowego).

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często: Hiperurykemię obserwowano u około jednej czwartej pacjentów. Stężenie kwasu moczowego we krwi można zmniejszyć stosując allopurynol. Osłabienie.

Często: Złe samopoczucie, pokrzywka. Objawy grypopodobne, wysypka rumieniowa, świąd. Niezbyt często: Gorączka i dreszcze bez objawów zakażenia, odczyny w miejscu podania leku, takie jak ból, rumień, obrzęk, pokrzywka i martwica. Rzadko: Zespół hemolityczno-mocznicowy.

Zaburzenia układu immunologicznego

Często: U mniej niż 2% pacjentów zgłoszono reakcje alergiczne na karboplatynę, np. wysypka skórna, pokrzywka, wysypka rumieniowa i gorączka bez widocznej przyczyny lub świąd. Te reakcje są podobne do obserwowanych po podaniu innych leków, zawierających platynę i należy je leczyć przez zastosowanie odpowiedniego leczenia wspomagającego.

Rzadko: Wystąpiły anafilaksja, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy i reakcje rzekomoanafilaktyczne, w tym skurcz oskrzeli, pokrzywka, obrzęk i nagłe zaczerwienienie twarzy, duszność, niedociśnienie, zawroty głowy, sapanie i tachykardia (patrz punkt 4.4). Były to reakcje podobne do tych jakie występują po zastosowaniu leczenia cisplatyną, ale w kilku przypadkach nie obserwowano reakcji krzyżowej.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo często: Nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby (zazwyczaj łagodne lub umiarkowane) zgłaszano po leczeniu karboplatyną u prawie jednej trzeciej pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi. Aktywność fosfatazy alkalicznej jest częściej zwiększona, niż AspAT, AlAT i stężenia bilirubiny całkowitej. Większość tych nieprawidłowości cofa się samoistnie podczas kursu leczenia.

Rzadko: Po podaniu karboplatyny w dawkach większych niż zalecane zgłaszano ciężkie zaburzenia czynności wątroby (w tym ostra martwica wątroby).

Carboplatin Accord - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania karboplatyny podczas ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozmnażanie (patrz punkt 5.3). W badaniach na szczurach wykazano embriotoksyczne i teratogenne działanie karboplatyny oraz właściwości mutagenne in vivo i in vitro. Karboplatyna nie powinna być stosowana podczas ciąży, chyba, że istnieje wyraźne wskazanie. W razie stosowania karboplatyny podczas ciąży, pacjentkę należy poinformować o możliwym ryzyku dla płodu.

Płodność

Zarówno mężczyźni jak i kobiety powinni być poinformowani o potencjalnym ryzyku wystąpienia działań niepożądanych mających wpływ na płodność (patrz punkt 5.3). Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić, aby unikały zajścia w ciążę podczas leczenia przez stosowanie skutecznych środków antykoncepcyjnych w trakcie terapii oraz przez 6 miesięcy po jej zakończeniu. Kobietom, które są w ciąży lub zachodzą w ciążę podczas leczenia, należy zapewnić konsultacje genetyczne.

Karboplatyna wykazuje właściwości genotoksyczne. Zaleca się, aby mężczyźni leczeni karboplatyną nie planowali mieć dzieci w trakcie leczenia oraz przez sześć miesięcy po jego zakończeniu. Powinni oni też zasięgnąć porady dotyczącąej przechowywania nasienia zebranego przed leczeniem, ze względu na możliwość nieodwracalnej niepłodności spowodowanej leczeniem karboplatyną. Większość form chemioterapii wiązało się z zahamowaniem oogenezy i speramtogenezy, pacjenci przyjmujący karboplatynę powinni być o tym poinformowani. Chociaż nie zgłaszano takich przypadków związanych ze stosowaniem karboplatyny istnieją doniesienia dotyczące innych preparatów platyny. Odzyskanie płodności po ekspozycji na lek jest możliwe, nie można jednak tego zagwarantować.

Karmienie piersią:

Nie wiadomo czy karboplatyna jest wydzielana do mleka ludzkiego.

W związku z ryzykiem wystąpienia ciężkich działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia karboplatyną (patrz punkt 4.3).

Carboplatin Accord - prowadzenie pojazdów

Karboplatyna nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jednakże, karboplatyna może powodować nudności, pośrednio upośledzając zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Carboplatin Accord - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Carboplatinum

    Jest to lek przeciwnowotworowy działający poprzez tworzenie międzyłańcuchowych i wewnątrzłańcuchowych wiązań poprzecznych w DNA, co powoduje hamowanie wzrostu i podziału komórek, głównie w szybko rosnących tkankach. Stosowana jest w leczeniu raka jajnika (jako lek pierwszego rzutu, jak i w przypadku nieskuteczności innych leków), raka płuca, głowy i szyi, raka jądra, raka szyjki macicy.

    Dostępne opakowania
    Carboplatin Accord

    Carboplatin Accord

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol.a 5ml - 0,01 g/ml
    ACCORD HEALTHCARE LTD
    Carboplatin Accord

    Carboplatin Accord

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol.a 45ml - 0,01 g/ml
    ACCORD HEALTHCARE LTD
    Carboplatin Accord

    Carboplatin Accord

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol.a 15ml - 0,01 g/ml
    ACCORD HEALTHCARE LTD
    Carboplatin Accord

    Carboplatin Accord

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol.a 60ml - 0,01 g/ml
    ACCORD HEALTHCARE LTD
    Powiązane artykuły
    Białaczka - przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

    Szczepionka na białaczkę

    Szczepionka na białaczkę

    Nowo opracowana szczepionka całkowicie eliminuje lub znacznie ogranicza postęp białaczki. Nowy lek z łatwością niszczy tkanki nowotworowe, a co najważniejsze, efekty leczenia utrzymują się przynajmniej do roku. Przewlekła białaczka limfatyczna Przewlekła...

    Onkologia

    Wysocy chorują częściej!

    Bycie wysokim ma swoje zalety zdrowotne. Ostatnie doniesienia naukowe dowodzą jednak, że osoby o wysokim wzroście są obarczone większym ryzykiem zachorowania na różne typy nowotworów. Badania przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu Oksfordzkiego...

    Białaczka - przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

    Czym białaczki różnią się między sobą?

    Czym białaczki różnią się między sobą?

    Białaczki to duża grupa nowotworów złośliwych układu krwiotwórczego. Choroba dotyka układu białych krwinek, czyli granulocytów (neutrofili, eozynofili, bazofili, monocytów) lub limfocytów (B, T, NK). Istnieje wiele typów i podtypów białaczek. Podstawowo...

    Przewlekła białaczka limfatyczna

    Przewlekła białaczka limfocytowa i jej objawy

    Przewlekła białaczka limfocytowa i jej objawy

    Przewlekła białaczka limfocytowa (PBL) jest chorobą nowotworową, wywodzącą się z podtypu białych krwinek zwanych limfocytami. W przebiegu choroby dochodzi do zajęcia szpiku kostnego, krwi i węzłów chłonnych przez nieprawidłowe limfocyty, które często...

    Newsy

    Czy wykrycie raka za pomocą testów z krwi jest możliwe?

    Powiększając cząsteczki molekularne krwi 1500 razy i znakowanie ich fluorescencyjnie może ułatwić identyfikację nowotworu i określenie czy leczenie jest efektywne - takie są wyniki eksperymentów z Uniwersytetu Uppsala. Czy jest szansa i nowa nadzieja...

    Niezbędnik pacjenta

    Pacjent to człowiek, a nie jakiś przypadek

    Dla chorych na raka najważniejsze nie jest wyposażenie szpitala, lecz podejście lekarza. Im więcej ma on empatii, tym oni są bardziej zadowoleni. Chorzy są traktowani jak zło konieczne - takie opinie pojawiają się przy najgorzej ocenionym szpitalu w...

    Rak trzustki - przyczyny, objawy, zapalenie trzustki, leczenie

    Wirusy w leczeniu raka trzustki

    Podczas Digestive Disease Week w Chicago przedstawiono wyniki badań, które wskazują, iż opracowane przez naukowców wirusy onkolityczne okazały się skuteczne w walce z komórkami macierzystymi raka trzustki... Badania nad wykorzystaniem wirusów Zespół...

    Onkologia

    Przeciwnowotworowe nanocząsteczki z cukru

    Naukowcy z Laboratorium Inżynierii Biomedycznej Politechniki Warszawskiej pracują nad nową metodą leczenia chorób nowotworowych. Polega ona na zastosowaniu jako nośnika leków nanocząsteczek stworzonych z cukrów naturalnie występujących w organizmie... Działanie...

    Newsy - zdrowie

    Szansa na nowe standardy leczenia raka trzustki

    Rak trzustki - to poważna choroba, która w Polsce występuje z większą częstotliwością u mężczyzn. Zdecydowany wzrost zachorowań notuje się po 50 roku życia. Czynnikami ryzyka, mogącymi mieć wpływ na zachorowanie na raka trzustki jest między innymi palenie...