Caelyx

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Dawka
2 mg/ml
Ilość
10 fiol.a 10ml
Typ
Rp zastrzeż.
Refundacja
Nie
Producent: JANSSEN-CILAG INTERNATIONAL NV

Caelyx - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Caelyx - ulotka preparatu

Caelyx - opis

Preparat Caelyx jest wskazany:

-   w monoterapii raka piersi z przerzutami u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem powikłań ze strony mięśnia sercowego.

-   w leczeniu zaawansowanego raka jajnika u pacjentek, u których chemioterapia I rzutu związkami platyny zakończyła się niepowodzeniem.

-   w leczeniu pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego w terapii skojarzonej z bortezomibem, którzy wcześniej otrzymali co najmniej jeden rzut leczenia i którzy już zostali poddani transplantacji szpiku lub się do niej nie kwalifikują.

-   w leczeniu mięsaka Kaposiego (ang. KS) w przebiegu AIDS u pacjentów z małą liczbą CD 4 (< 200 limfocytów CD 4 /mm 3 ) ze znacznym zajęciem błon śluzowych, skóry lub narządów wewnętrznych. Preparat Caelyx może być stosowany u pacjentów z AIDS-KS w chemioterapii pierwszego lub drugiego rzutu, gdy pomimo wcześniej stosowanej terapii skojarzonej złożonej z co najmniej dwóch spośród następujących leków: alkaloidów barwinka, bleomycyny i standardowej postaci farmaceutycznej doksorubicyny (lub innej antracykliny) obserwowano postęp choroby lub brak tolerancji.

Caelyx - skład

Jeden ml preparatu Caelyx zawiera 2 mg chlorowodorku doksorubicyny w pegylowanych liposomach.

Caelyx, preparat liposomowy, zawiera chlorowodorek doksorubicyny zamknięty w liposomach, których powierzchnia pokryta jest metoksypolietylenoglikolem (MPEG). Proces ten nazywany jest pegylacją i zabezpiecza liposomy przed wykryciem przez układ fagocytów jednojądrzastych (MPS), co powoduje, że lek dłużej znajduje się w krwiobiegu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Caelyx - dawkowanie

Preparat Caelyx należy podawać tylko pod nadzorem specjalisty onkologa, mającego doświadczenie w stosowaniu leków cytotoksycznych.

Preparat Caelyx wykazuje unikalne właściwości farmakokinetyczne. Nie wolno go stosować zamiennie z innymi postaciami farmaceutycznymi chlorowodorku doksorubicyny.

Rak piersi lub rak jajnika:

Preparat Caelyx podawany jest dożylnie w dawce 50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie do czasu progresji choroby, tak długo jak pacjent toleruje leczenie.

Szpiczak mnogi: Preparat Caelyx podawany jest dożylnie w dawce 30 mg/m 2 w 4. dniu 3tygodniowego cyklu leczenia bortezomibem w postaci 1.-godzinnego wlewu podanego niezwłocznie po wlewie bortezomibu. Schemat leczenia bortezomibem obejmuje podanie dawki 1,3 mg/m² w 1., 4., 8. oraz 11. dniu w 3-tygodniowych cyklach leczenia. Leczenie powinno być kontynuowane dopóki utrzymuje się odpowiedź na leczenie, tak długo jak pacjent toleruje leczenie. Dzień leczenia skojarzonego (4. dzień cyklu) może być odroczony do 48 godzin, jeżeli wystąpią powody medyczne. Jednak przerwa pomiędzy kolejnymi dawkami bortezomibu nie może być mniejsza niż 72 godziny.

Dawki < 90 mg: preparat Caelyx rozcieńczyć w 250 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wlewów.

Dawki ≥90 mg: preparat Caelyx rozcieńczyć w 500 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wlewów.

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji na wlew, pierwszą dawkę należy podawać z szybkością nie większą niż 1 mg/minutę. Jeśli nie wystąpi reakcja na wlew, kolejne wlewy preparatu Caelyx mogą być podawane w ciągu 60 minut.

U pacjentów, u których wystąpi reakcja na wlew, należy następująco zmodyfikować sposób jego podawania: w ciągu pierwszych 15 minut należy podać 5% dawki całkowitej w powolnym wlewie. Jeśli wlew jest tolerowany bez reakcji, w ciągu kolejnych 15 minut można zwiększyć dwukrotnie szybkość podawania. Jeśli wlew jest nadal tolerowany, można go zakończyć w ciągu kolejnej godziny, tak aby całkowity czas wlewu wynosił 90 minut.

Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS:

Preparat Caelyx podawany jest dożylnie w dawce 20 mg/m 2 pc. co 2 do 3 tygodni. Należy unikać przerw krótszych niż 10 dni, gdyż nie można wykluczyć kumulacji leku i nasilenia toksyczności. W celu uzyskania odpowiedzi terapeutycznej zaleca się prowadzenie leczenia przez 2 do 3 miesięcy. Leczenie kontynuować w miarę potrzeb tak, aby utrzymać odpowiedź na terapeutyczną.

Dawkę preparatu Caelyx rozcieńcza się w 250 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do wlewów i podaje we wlewie dożylnym w ciągu 30 minut.

Wszystkie grupy pacjentów:

Jeśli u pacjenta występują wczesne objawy przedmiotowe lub podmiotowe reakcji na wlew (patrz punkty 4.4 i 4.8), podawanie należy natychmiast przerwać, zastosować odpowiednią premedykację (leki przeciwhistaminowe i(lub) krótko działające kortykosteroidy) i ponowić wlew z mniejszą szybkością.

Nie wolno podawać preparatu Caelyx w postaci bolusu lub nie rozcieńczonego roztworu. Zaleca się, aby zestaw do wlewu preparatu Caelyx był połączony przez rozgałęzienie boczne cewnika z dożylnym wlewem 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy, w celu uzyskania dalszego rozcieńczenia i zminimalizowania ryzyka powstania zakrzepu i wynaczynienia. Wlew może być podawany do żyły obwodowej. Nie używać wbudowanych filtrów infuzyjnych. Preparatu Caelyx nie wolno podawać drogą domięśniową lub podskórną (patrz punkt 6.6).

W celu opanowania działań niepożądanych, takich jak rumień dłoni i podeszew stóp (ang. palmarplantar erythrodysesthesia - PPE), zapalenie jamy ustnej lub toksyczny wpływ na układ krwiotwórczy, dawka może być zmniejszona lub podana później. Wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania preparatu Caelyx w związku z działaniami niepożądanymi podano w tabelach poniżej. Stopnie toksyczności przedstawione w tabelach oparte zostały na kryteriach toksyczności Narodowego Instytutu Raka (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria, NCI-CTC).

Tabele dotyczące PPE (Tabela 1) i zapalenia jamy ustnej (Tabela 2) przedstawiają schemat modyfikacji dawkowania zastosowany w badaniach klinicznych leczenia raka piersi i raka jajnika (modyfikacja zalecanego 4-tygodniowego cyklu leczenia). Jeśli wymienione objawy toksyczności wystąpią u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, zalecany 2-3-tygodniowy cykl leczenia może być zmodyfikowany w podobny sposób.

Tabela dotycząca toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy (Tabela 3) przedstawia schemat modyfikacji dawkowania zastosowany tylko w badaniach klinicznych dotyczących leczenia raka piersi i raka jajnika. Sposób modyfikacji dawkowania u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS jest podany w punkcie 4.8.

Wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania preparatu Caelyx

Tabela 1. RUMIEŃ DŁONI I PODESZEW STÓP (PPE)

Tydzień po poprzedniej dawce preparatu Caelyx

Stopień toksyczności w aktualnej ocenie

Tydzień 4.

Tydzień 5.

Tydzień 6.

Stopień 1.

(łagodny rumień, obrzęk lub łuszczenie się nie

ograniczające codziennej aktywności)

Taka sama dawka, jeśli u pacjenta nie wystąpiła poprzednio toksyczność

skórna stopnia III lub IV;

jeśli wystąpiła - należy

odczekać dodatkowy

tydzień

Taka sama dawka, jeśli u pacjenta nie wystąpiła poprzednio toksyczność

skórna stopnia III lub IV;

jeśli wystąpiła - należy

odczekać dodatkowy

tydzień

Zmniejszyć dawkę o

25%; powrócić do

4 - tygodniowej przerwy

Stopień 2.

(rumień, łuszczenie się lub obrzęk utrudniający, lecz nie uniemożliwiający

normalnej aktywności

fizycznej; małe pęcherze

lub owrzodzenia o średnicy mniejszej niż 2 cm)

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Zmniejszyć dawkę o

25%; powrócić do

4 - tygodniowej przerwy

Stopień 3.

(tworzenie się pęcherzy, owrzodzeń lub obrzęków

utrudniających chodzenie lub normalną codzienną

aktywność; niemożliwe noszenie normalnej odzieży)

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Zaprzestać podawania leku

Stopień 4.

(rozległe lub miejscowe procesy powodujące

powikłania związane z zakażeniami lub

wymagające pozostania w łóżku bądź hospitalizacji)

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Zaprzestać podawania leku

Tabela 2. ZAPALENIE JAMY USTNEJ

Tydzień po poprzedniej dawce preparatu Caelyx

Stopień toksyczności w aktualnej ocenie

4.

5.

6.

Stopień 1.

(bezbolesne owrzodzenie, rumień lub niewielka bolesność)

Taka sama dawka, jeśli u pacjenta nie wystąpiło

poprzednio zapalenie jamy ustnej

stopnia III lub IV; jeśli wystąpiło - należy

odczekać dodatkowy

tydzień

Taka sama dawka, jeśli u pacjenta nie wystąpiło

poprzednio zapalenie jamy ustnej

stopnia III lub IV; jeśli wystąpiło - należy

odczekać dodatkowy

tydzień

Zmniejszyć dawkę o

25%; powrócić do 4 - tygodniowej przerwy lub na

podstawie oceny

lekarza zaprzestać podawania leku

Stopień 2.

(bolesny rumień, obrzęk lub owrzodzenie, ale z możliwością jedzenia)

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Zmniejszyć dawkę o

25%; powrócić do 4 - tygodniowej przerwy lub na

podstawie oceny

lekarza zaprzestać podawania leku

Stopień 3.

(bolesny rumień, obrzęk lub owrzodzenie bez możliwości jedzenia)

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Zaprzestać podawania leku

Stopień 4. (wymaga żywienia parenteralnego lub dojelitowego)

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Należy odczekać dodatkowy tydzień

Zaprzestać podawania leku

Tabela 3. TOKSYCZNY WPŁYW NA UKŁAD KRWIOTWÓRCZY (BEZWZGLĘDNA LICZBA

NEUTROFILI (ang. Absolute Neutrophil Count - ANC) lub PŁYTKI) – POSTĘPOWANIE DOTYCZĄCE PACJENTEK Z RAKIEM PIERSI LUB RAKIEM JAJNIKA

STOPIEŃ

ANC

PŁYTKI

MODYFIKACJA

Stopień 1.

1500 - 1900

75 000 - 150 000

Wznowić leczenie bez zmniejszenia dawki.

Stopień 2.

1000 - < 1500

50 000 - < 75 000

Należy odczekać do osiągnięcia ANC ≥1500 i płytek ≥75 000; podać ponownie bez zmniejszenia dawki.

Stopień 3.

500 - < 1000

25 000 - < 50 000

Należy odczekać do osiągnięcia ANC ≥1500 i płytek ≥75 000; podać ponownie bez zmniejszenia dawki.

Stopień 4.

< 500

< 25 000

Należy odczekać do osiągnięcia ANC ≥ 1500 i płytek ≥75 000; zmniejszyć dawkę o 25% lub kontynuować leczenie pełną dawką podając czynnik wzrostu.

W przypadku pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych preparatem Caelyx w skojarzeniu z bortezomibem, u których stwierdzono PPE lub zapalenie błony śluzowej, dawka preparatu Caelyx powinna być zmodyfikowana zgodnie z opisami w Tabeli 1. lub 2. Tabela 4. przedstawia schemat modyfikacji dawkowania zastosowany w badaniu klinicznym dotyczącym pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących Caelyx i bortezomib w leczeniu skojarzonym. Bardziej szczegółowe informacje dotyczące dawkowania bortezomibu oraz dostosowania dawki zawarte są w Charakterystyce Produktu Leczniczego bortezomibu.

Tabela 4. MODYFIKACJA DAWKI PREPARATU CAELYX W TRAKCIE LECZENIA SKOJARZONEGO Z BORTEZOMIBEM – PACJENCI ZE SZPICZAKIEM MNOGIM

Stan Pacjenta

Caelyx

Bortezomib

Gorączka ≥38 C oraz ANC < 1 000/mm 3

Nie podawać należnej dawki preparatu, jeśli objawy wystąpiły przed 4. dniem cyklu leczenia; jeśli po 4. dniu,

kolejną dawkę należy zmniejszyć o 25%.

Zmniejszyć kolejną dawkę o 25%.

W którymkolwiek dniu podania preparatu po 1. dniu każdego cyklu: liczba płytek < 25 000/mm 3 ; hemoglobina < 8 g/dl;

ANC < 500/mm 3

Nie podawać należnej dawki preparatu, jeśli objawy wystąpiły przed 4. dniem cyklu leczenia. Jeśli objawy wystąpiły po 4. dniu, należy zmniejszyć dawkę o 25% w kolejnych cyklach w przypadku, gdy dawka bortezomibu jest zmniejszona z powodu toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy*.

Nie podawać należnej dawki. Jeśli w cyklu leczenia doszło do odstąpienia od podania 2 lub więcej dawek preparatu, w kolejnych cyklach zmniejszyć dawkę o 25%.

Wystąpienie 3. lub 4. stopnia

toksyczności pozahematologicznej

Nie podawać dawki preparatu tak długo, aż nastąpi poprawa stanu do stopnia < 2 i zmniejszyć dawkowanie o 25% dla wszystkich kolejnych dawek.

Nie podawać dawki preparatu tak długo, aż nastąpi poprawa stanu do stopnia < 2 i zmniejszyć dawkowanie o 25% dla wszystkich kolejnych dawek.

Ból neuropatyczny lub neuropatia obwodowa

Bez modyfikacji dawki.

Patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego bortezomibu.

*w celu uzyskania dalszych informacji dotyczących dawkowania bortezomibu lub modyfikacji dawki, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego bortezomibu

Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby: Farmakokinetyka preparatu Caelyx zbadana w nielicznej grupie pacjentów ze zwiększonym całkowitym stężeniem bilirubiny nie różni się od obserwowanej u pacjentów z prawidłowym całkowitym stężeniem bilirubiny. Jednakże, do czasu uzyskania dalszych danych, dawkowanie preparatu Caelyx u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby należy zmniejszać w następujący, ustalony na podstawie doświadczeń pochodzących z programu badań klinicznych dotyczących piersi i jajnika, sposób: początek leczenia – jeśli stężenie bilirubiny mieści się w granicach 1,2 - 3,0 mg/dl, pierwszą dawkę należy zmniejszyć o 25%. Jeśli stężenie bilirubiny jest > 3,0 mg/dl, pierwszą dawkę należy zmniejszyć o 50%. Jeśli pacjent toleruje pierwszą dawkę bez zwiększenia stężenia bilirubiny lub aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, dawka w drugim cyklu może zostać zwiększona do następnego poziomu dawkowania, tj. jeśli zmniejszono pierwszą dawkę o 25%, to w drugim cyklu należy zwiększyć dawkę do pełnej wartości; jeśli zmniejszono pierwszą dawkę o 50%, to w drugim cyklu należy zwiększyć dawkę do 75% pełnej wartości. Jeśli jest tolerowana, dawka może zostać zwiększona do pełnej wartości w następnych cyklach. Preparat Caelyx można podawać pacjentom z przerzutami do wątroby z towarzyszącym zwiększeniem stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych do 4-krotnego przekroczenia górnej granicy wartości prawidłowych. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Caelyx należy dokonać oceny czynności wątroby stosując standardowe kliniczne testy laboratoryjne, takie jak oznaczenie aktywności AlAT i AspAT, aktywności fosfatazy zasadowej i stężenia bilirubiny.

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek: Ponieważ doksorubicyna jest metabolizowana przez wątrobę i wydalana z żółcią modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Wyniki badań dotyczących faramokinetyki populacyjnej (w zakresie badanego klirensu kreatyniny 30 - 156 ml/min) wskazują, że klirens preparatu Caelyx nie zależy od czynności nerek. Brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.

Pacjenci z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS po splenektomii: Ze względu na brak doświadczenia nie zaleca się stosowania preparatu Caelyx u pacjentów po splenektomii.

Dzieci: Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci jest ograniczone. Z tego powodu nie zaleca się stosowania preparatu Caelyx u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Pacjenci w podeszłym wieku: Analiza populacyjna wykazała brak istotnego wpływu wieku pacjentów w badanym zakresie (21 - 75 lat) na farmakokinetykę preparatu Caelyx.

Caelyx - środki ostrożności

Kardiotoksyczność: Zaleca się, aby wszyscy pacjenci otrzymujący preparat Caelyx byli rutynowo poddawani częstemu badaniu EKG. Przemijających zmian w zapisie EKG, takich jak spłaszczenie załamka T, obniżenie odcinka ST i łagodne zaburzenia rytmu nie uważa się za bezwzględne wskazanie do przerwania leczenia preparatem Caelyx. Jednakże obniżenie zespołu QRS jest uważane za bardziej czuły wskaźnik kardiotoksyczności. Jeśli wystąpi taka zmiana, koniecznie należy rozważyć wykonanie najbardziej jednoznacznego testu określającego uszkodzenie mięśnia sercowego przez antracykliny, tj. biopsji mięśnia sercowego.

Bardziej specyficznymi w porównaniu z zapisem EKG metodami oceny i monitorowania czynności serca są: echokardiograficzny pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory serca, lub lepiej arteriografia metodą wielobramkową (ang. Multiple Gated Arteriography, MUGA). Metody te muszą być stosowane rutynowo przed rozpoczęciem leczenia preparatem Caelyx i powtarzane okresowo podczas leczenia. Ocena czynności lewej komory jest uznawana za obowiązkową przed każdym dodatkowym podaniem preparatu Caelyx, które przekracza skumulowaną dawkę 450 mg antracyklin/m 2 pc. w ciągu życia.

Wymienione wyżej badania i metody oceny pracy serca podczas leczenia antracykliną należy stosować w następującej kolejności: zapis EKG, pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory serca, biopsja endomiokardialna. Jeśli wynik badania wskazuje na możliwe uszkodzenie serca związane z leczeniem preparatem Caelyx, należy dokonać dokładnej oceny korzyści wynikających z kontynuowania leczenia wobec ryzyka wystąpienia uszkodzenia mięśnia sercowego.

U pacjentów z chorobami serca wymagającymi leczenia preparat Caelyx można stosować tylko wówczas, gdy oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko dla pacjenta.

Należy zachować ostrożność stosując preparat Caelyx u pacjentów z niewydolnością serca.

Każdorazowo w przypadku podejrzewania kardiomiopatii, tj. kiedy frakcja wyrzutowa lewej komory jest zmniejszona w stosunku do wartości sprzed leczenia i(lub) frakcja wyrzutowa lewej komory jest mniejsza niż wartość istotna prognostycznie (np. < 45%), zaleca się rozważenie wykonania biopsji mięśnia sercowego. Należy jednocześnie dokonać wnikliwej oceny korzyści z kontynuowania leczenia wobec ryzyka powstania nieodwracalnych uszkodzeń mięśnia sercowego.

Zastoinowa niewydolność serca spowodowana kardiomiopatią może wystąpić nagle, bez wcześniejszych zmian w zapisie EKG, może także wystąpić w kilka tygodni po zaprzestaniu leczenia.

Należy wykazać ostrożność u pacjentów otrzymujących inne antracykliny. Całkowita dawka chlorowodorku doksorubicyny musi uwzględniać każde wcześniejsze (lub równoległe) leczenie związkami kardiotoksycznymi, takimi jak inne antracykliny czy antrachinony, lub np. 5-fluorouracyl. Kardiotoksyczność może wystąpić także po podaniu skumulowanej dawki antracyklin mniejszej niż 450 mg/m 2 pc. u pacjentów poddanych wcześniej napromienianiu śródpiersia lub otrzymujących równocześnie cyklofosfamid.

Profil bezpieczeństwa w odniesieniu do serca dla schematu dawkowania zalecanego w leczeniu raka piersi i raka jajnika (50 mg/m 2 pc.) jest podobny do profilu dla dawkowania 20 mg/m 2 pc. u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz punkt 4.8).

Zaburzenia czynności szpiku: Wielu pacjentów leczonych preparatem Caelyx ma zaburzoną podstawową czynność szpiku z powodu takich czynników jak: wcześniej istniejące zakażenie HIV, liczne, stosowane równocześnie lub wcześniej metody lecznicze, lub nowotwory z zajęciem szpiku kostnego. W podstawowym badaniu u pacjentek z rakiem jajnika otrzymujących dawkę 50 mg/m 2 pc. zaburzenie czynności szpiku miało nasilenie niewielkie lub umiarkowane, było odwracalne i nie towarzyszyły mu epizody zakażeń z neutropenią lub posocznicą. Ponadto, w kontrolowanym badaniu klinicznym preparatu Caelyx wobec topotekanu, częstość występowania posocznicy związanej z leczeniem była istotnie mniejsza u pacjentek z rakiem jajnika leczonych preparatem Caelyx niż w grupie otrzymującej topotekan. Podobnie mały wskaźnik zaburzenia czynności szpiku obserwowano u pacjentek otrzymujących preparat Caelyx z powodu raka piesi z przerzutami w badaniu klinicznym I rzutu. W przeciwieństwie do pacjentek z rakiem piersi lub rakiem jajnika, zahamowanie czynności szpiku wydaje się być działaniem niepożądanym ograniczającym wielkość dawki u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz punkt 4.8). Ze względu na możliwość zaburzenia czynności szpiku, w czasie leczenia preparatem Caelyx należy często oznaczać liczbę krwinek. Badanie powinno być wykonywane przynajmniej przed podaniem każdej dawki preparatu Caelyx.

Przetrwałe ciężkie zaburzenie czynności szpiku może prowadzić do nadkażeń i krwawień.

W kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS wobec schematu bleomycyna i winkrystyna zakażenia oportunistyczne były wyraźnie częstsze w czasie leczenia preparatem Caelyx. Pacjenci i lekarze muszą być świadomi tej większej częstości i podejmować odpowiednie działania.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych uszkadzających DNA, u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu z doksorubicyną obserwowano wtórne, ostre białaczki szpikowe i mielodysplazje. Z tego powodu każdy pacjent otrzymujący doksorubicynę musi pozostawać pod kontrolą hematologiczną.

Ze względu na różnice w profilu farmakokinetycznym i schemacie dawkowania, preparatu Caelyx nie należy stosować zamiennie z innymi postaciami farmaceutycznymi chlorowodorku doksorubicyny.

Reakcje związane z wlewem: W kilka minut po rozpoczęciu wlewu preparatu Caelyx mogą wystąpić poważne i czasami zagrażające życiu reakcje rzekomoalergiczne i rzekomoanafilaktyczne z objawami takimi jak: skurcz oskrzeli, uderzenia krwi do głowy, pokrzywka, ból w klatce piersiowej, gorączka, nadciśnienie, tachykardia, świąd, potliwość, skrócony oddech, obrzęk twarzy, dreszcze, ból pleców, ucisk w klatce piersiowej i gardle i(lub) nadciśnienie. Bardzo rzadko, w związku z reakcjami związanymi z wlewem, obserwowano także drgawki (patrz punkt 4.8). Czasowe wstrzymanie wlewu zwykle powoduje ustanie tych objawów bez konieczności dalszego ich leczenia. Jednakże leki niezbędne do leczenia tych objawów (np. przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, adrenalina i przeciwdrgawkowe), jak również sprzęt pierwszej pomocy muszą być dostępne do natychmiastowego użycia. U większości pacjentów, po ustąpieniu wszystkich objawów bez nawrotu, można wznowić podawanie preparatu Caelyx. Reakcje związane z wlewem rzadko występują w kolejnych cyklach leczenia. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji związanych z wlewem, pierwszą dawkę należy podawać z szybkością nie większą niż 1 mg/minutę (patrz punkt 4.2).

Pacjenci z cukrzycą: Należy pamiętać, że każda fiolka preparatu Caelyx zawiera sacharozę, a lek jest podawany w 5% (50 mg/ml) roztworze glukozy do wlewów.

Częste działania niepożądane, które wymagają modyfikacji dawki lub przerwania leczenia – patrz punkt 4.8.

Caelyx - przedawkowanie

Ostre przedawkowanie chlorowodorku doksorubicyny pogłębia toksyczne działania w postaci zapalenia błon śluzowych, leukopenii i małopłytkowości. Leczenie ostrego przedawkowania u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności szpiku obejmuje hospitalizację, podanie antybiotyków, przetoczenie płytek i granulocytów oraz objawowe leczenie zapalenia błon śluzowych.

Caelyx - przeciwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Preparatu Caelyx nie należy stosować w leczeniu pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS, u których może być skuteczne leczenie miejscowe lub ogólne alfa-interferonem.

Caelyx - działania niepożądane

Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym w badaniach klinicznych dotyczących raka piersi lub raka jajnika (50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie) był rumień dłoni i podeszew stóp (ang. PalmarPlantar Erythrodysesthesia - PPE). Całkowita ilość przypadków PPE wynosiła 44,0% - 46,1%.

Przypadki te miały głównie łagodny przebieg. W 17% - 19,5% przypadków przebieg był ciężki (stopień III). Ilość przypadków, w których dochodziło do zagrożenia życia (stopień IV) była < 1%.

PPE rzadko powodowało stałe zaprzestanie podawania leku (3,7% - 7,0%). PPE charakteryzuje się bolesnymi wykwitami skórnymi w postaci czerwonych plamek. U pacjentów, u których obserwowano ten objaw, występował on zwykle po dwóch lub trzech cyklach leczenia. Polepszenie stanu występuje zwykle po 1 lub 2 tygodniach, a w pewnych przypadkach może upłynąć do 4 lub więcej tygodni do całkowitego zaniku objawów. W profilaktyce i leczeniu PPE stosuje się pirydoksynę w dawce 50 -150 mg/dobę i kortykosteroidy. Jednakże metod tych nie oceniano w badaniach III fazy. Innym postępowaniem stosowanym w profilaktyce i leczeniu PPE, które może być stosowane przez 4 do 7 dni po podaniu preparatu Caelyx, jest utrzymywanie dłoni i stóp w zimnie przez ich ekspozycję na zimną wodę (okłady, kąpiele lub pływanie), unikanie nadmiernego nagrzewania i gorącej wody oraz unikanie ucisku (nie wolno nosić ściśle dopasowanych skarpet, rękawiczek lub obuwia). Wydaje się, że PPE jest związane ze schematem dawkowania i może być ograniczone dzięki wydłużeniu przerwy między dawkami o 1-2 tygodnie (patrz punkt 4.2). Należy jednakże pamiętać, że reakcja ta u niektórych pacjentów może być ciężka i ograniczająca aktywność oraz może wymagać przerwania leczenia. Zapalenie jamy ustnej lub zapalenie błony śluzowej i nudności były również często obserwowane u pacjentów z rakiem piersi lub jajnika, podczas gdy u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (20 mg/m 2 pc. co 2 tygodnie) zaburzenia czynności szpiku (głównie leukopenia) były najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (patrz mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS). Wykazano, że rumień dłoni i podeszew stóp (PPE) wystąpił u 16% pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych preparatem Caelyx w skojarzeniu z bortezomibem. Trzeci stopień toksyczności stwierdzono u 5% pacjentów. Nie stwierdzono wystąpienia stopnia 4. Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych (związanych z leczeniem) w czasie leczenia skojarzonego preparatem Caelyx z bortezomibem należały nudności (40%), biegunka (35%), neutropenia (33%), małopłytkowość (29%), wymioty (28%), zmęczenie (27%) oraz zaparcia (22%).

Pacjentki z rakiem piersi: W badaniu klinicznym III fazy (I97-328) 509 pacjentek z zaawansowanym rakiem piersi, które wcześniej nie otrzymywały chemioterapii z powodu przerzutów, leczono preparatem Caelyx (n=254) w dawce 50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie lub doksorubicyną (n=255) w dawce 60 mg/m 2 pc. co 3 tygodnie. Następujące często występujące działania niepożądane obserwowano w większej ilości po podaniu doksorubinyny niż preparatu Caelyx: nudności (53% wobec 37%; stopień III/IV 5% wobec mniej niż 3%), wymioty (31% wobec 19%; stopień III/IV 4 wobec mniej niż 1%), jakikolwiek typ łysienia (66% wobec 20%), nasilone łysienie (54% wobec 7%) i neutropenia (10% wobec 4%; stopieńIII/IV 8% wobec 2%).

Zapalenie błony śluzowej (23% wobec 13%; stopień III/IV 4% wobec 2%) i zapalenie jamy ustnej (22% wobec 15%; stopień III/IV 5% wobec 2%) występowały częściej po podaniu preparatu Caelyx niż po doksorubicynie. Średni okres trwania najczęściej występującego działania niepożądanego w stopniu ciężkim (stopień III/IV) wynosił dla obu grup 30 dni lub mniej. W tabeli 5. przedstawiono pełną listę działań niepożądanych obserwowanych u pacjentek leczonych preparatem Caelyx.

Częstość występowania zagrażających życiu działań hematologicznych (stopień IV) była < 1,0%, a posocznicę stwierdzono u 1% pacjentek. Podawanie czynnika wzrostu lub przetaczanie krwi było konieczne odpowiednio u 5,1% i 5,5% pacjentek (patrz punkt 4.2).

Częstość klinicznie istotnych odchyleń parametrów laboratoryjnych (stopień III lub IV) w tej grupie była mała i dotyczyła podwyższenia stężenia bilirubiny całkowitej, oraz aktywności AspAT i AlAT u odpowiednio 2,4%, 1,6% i < 1% pacjentek. Nie stwierdzono istotnego statystycznie zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy.

Tabela 5. Związane z leczeniem działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących raka piersi (50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie) (pacjentki leczone preparatem Caelyx), według stopnia ciężkości, w systemie klasyfikacji układów i narządów oraz zalecanych terminów

MedDRA

Bardzo Często ( ≥ 1/10); Często ( ≥ 1/100, < 1/10); Niezbyt często ( ≥ 1/1000, < 1/100)

CIOMS III

Objawy niepożądane wg układów

Rak piersi

Wszystkie stopnie n=254

( ≥ 5%

Rak piersi

Stopień III/IV n=254

( ≥ 5%

Rak piersi n=404

(1-5%

wcześniej nie zgłaszane w badaniach klinicznych

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Niezbyt często

Zapalenie gardła

Zapalenie gardła

Zapalenie mieszków włosowych, zakażenia grzybicze, opryszczka warg (pochodzenia nieherpetycznego), zakażenia górnych dróg oddechowych

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Często

Niezbyt często

Leukopenia, niedokrwistość, neutropenia,

małopłytkowość

Leukopenia,

niedokrwistość

Neutropenia

Małopłytkowość

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często

Często

Anoreksja

Anoreksja

 

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Niezbyt często

Zaburzenia czucia

Senność

Zaburzenia czucia

Neuropatia obwodowa

Zaburzenia oka

Często

 

 

Łzawienie, niewyraźne widzenie

Zaburzenia serca

Często

 

 

Arytmia komorowa

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

Często

 

 

Krwawienie z nosa

Zaburzenia żołądka i

jelit

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty

Ból brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, owrzodzenie jamy ustnej

Ból brzucha, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej

Owrzodzenie jamy ustnej, zaparcia, wymioty

Ból w obrębie jamy ustnej

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często

Często

Niezbyt często

PPE*, łysienie, wysypka

Suchość skóry, odbarwienie skóry, zmiany pigmentacji,

rumień, wysypka

PPE*

Wysypka

Zmiany pigmentacji, rumień

Wykwity pęcherzowe, zapalenie skóry, wysypka rumieniowa, choroby paznokci, łuskowata skóra

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

Często

 

 

Kurcze nóg, ból kości, ból kostno-mięśniowy

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Często

 

 

Ból piersi

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Osłabienie, zmęczenie, bliżej nieokreślone zapalenie błony śluzowej

Słabość, gorączka, ból

Osłabienie, bliżej nieokreślone zapalenie błony śluzowej

Zmęczenie, słabość, ból

Obrzęki, obrzęki nóg

*   rumień dłoni i podeszew stóp (zespół działań niepożądanych dotyczących rąk i stóp)

Pacjentki z rakiem jajnika: W badaniach klinicznych preparatem Caelyx w dawce 50 mg/m 2 pc.

leczono 512 pacjentek z rakiem jajnika (podgrupa wśród 876 pacjentów z guzami litymi). W tabeli 6. przedstawiono listę działań niepożądanych obserwowanych u pacjentek leczonych preparatem Caelyx.

Tabela 6. Związane z leczeniem działania niepożądane obserwowane w badaniach klinicznych dotyczących raka jajnika (50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie) (pacjentki leczone preparatem Caelyx), według stopnia ciężkości, w systemie klasyfikacji układów i narządów oraz zalecanych terminów

MedDRA

Bardzo często ( ≥ 1/10); Często ( ≥ 1/100, < 1/10); Niezbyt często ( ≥ 1/1000, < 1/100)

CIOMS III

Objawy niepożądane wg układów

Rak jajnika

Wszystkie stopnie n=512

( ≥ 5%)

Rak jajnika

Stopień III/IV n=512

( ≥ 5%)

Rak jajnika n=512

(1-5%)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Niezbyt często

Zapalenie gardła

Zapalenie gardła

Zakażenia, kandydoza jamy ustnej, półpasiec, zakażenia układu moczowego

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często

Często

Leukopenia, niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość

Neutropenia

Leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość

Niedokrwistość niedobarwliwa

Zaburzenia układu immunologicznego

Często

 

 

Reakcje alergiczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Anoreksja

Anoreksja

Odwodnienie, wyniszczenie

Zaburzenia psychiczne

Często

 

 

Niepokój, depresja, bezsenność

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Niezbyt często

Zaburzenia czucia, senność

Zaburzenia czucia, senność

Ból głowy, zawroty głowy, neuropatia, wzmożone napięcie

Zaburzenia oka

Często

 

 

Zapalenie spojówek

Zaburzenia serca

Często

 

 

Zaburzenia sercowonaczyniowe

Zaburzenia naczyniowe

Często

 

 

Rozszerzenie naczyń

Zaburzenia układu oddechowego,

klatki piersiowej i śródpiersia

Często

 

 

Duszność, narastający kaszel

Zaburzenia żołądka

i jelit

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Zaparcia, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty

Ból brzucha, niestrawność, owrzodzenie jamy ustnej

Nudności, zapalenie jamy ustnej, wymioty, biegunka

Zaparcia, niestrawność, owrzodzenie ust

Owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, nudności i wymioty, zapalenie żołądka, utrudnienie połykania, suchość jamy ustnej, wzdęcia, zapalenie dziąseł, zaburzenia smaku

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często

Często

PPE*, łysienie, wysypka

Suchość skóry, odbarwienie skóry

PPE*

Łysienie, wysypka

Wysypka

pęcherzykowa, świąd, złuszczające zapalenie

skóry, zmiany skórne, wysypka grudkowoplamkowa, potliwość, trądzik, owrzodzenie skóry

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

Często

 

 

Ból pleców, ból mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często

 

 

Bolesne oddawanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Często

 

 

Zapalenie pochwy

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Osłabienie, zaburzenia błony śluzowej

Gorączka, ból

Osłabienie, zaburzenia

błony śluzowej, ból

Gorączka

Dreszcze, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, obrzęki obwodowe

Badania diagnostyczne

Często

 

 

Zmniejszenie masy ciała

*   rumień dłoni i podeszew stóp (zespół działań niepożądanych dotyczących rąk i stóp)

Zaburzenie czynności szpiku występowało zazwyczaj w stopniu niewielkim lub średnim i reagującym na leczenie. Posocznicę związaną z leukopenią obserwowano rzadko (< 1%). Zastosowanie czynnika wzrostu było konieczne rzadko (< 5%), natomiast przetoczenie krwi było konieczne u około 15% pacjentek (patrz punkt 4.2).

W podgrupie 410 pacjentek z rakiem jajnika klinicznie znaczące odchylenia parametrów laboratoryjnych odnotowane w badaniach klinicznych preparatu Caelyx dotyczyły stężenia całkowitej bilirubiny (zwykle u pacjentek z przerzutami do wątroby) (5%) i stężenia kreatyniny w surowicy (5%). Zwiększenie aktywności AspAT zgłaszano rzadziej (< 1%).

Pacjenci z guzami litymi: w większej grupie 929 pacjentów z guzami litymi (włączając podgrupę z rakiem piersi i rakiem jajnika), otrzymujących głównie dawkę 50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie, profil bezpieczeństwa i częstość występowania działań niepożądanych są porównywalne do obserwowanych u pacjentów z rakiem piersi i rakiem jajnika leczonych w badaniach podstawowych.

Pacjenci ze szpiczakiem mnogim: W badaniu klinicznym III fazy, spośród 646 pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden rzut leczenia, 318 pacjentów otrzymywało leczenie skojarzone składające się z preparatu Caelyx w dawce 30 mg/m 2 w postaci 1- godzinnego wlewu podanego w 4. dniu cyklu po podaniu bortezomibu stosowanego w dawce 1,3 mg/m² w dniach 1., 4., 8. oraz 11. co 3 tygodnie, lub bortezomib stosowany w monoterapii. W tabeli 7. wyszczególniono działania niepożądane, które wystąpiły u ≥5% pacjentów, u których stosowano leczenie skojarzone preparatem Caelyx z bortezomibem.

Neutropenia, małopłytkowość oraz niedokrwistość należały do najczęściej występujących przypadków toksyczności hematologicznej stwierdzanych w czasie leczenia preparatem Caelyx w skojarzeniu z bortezomibem jak również w czasie monoterapii bortezomibem. Częstość występowania neutropenii 3. i 4. stopnia była większa w grupie pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną niż w grupie otrzymującej monoterapię (odpowiednio, 28% oraz 14%). Częstość występowania małopłytkowości 3. i 4. stopnia była większa w grupie pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną niż w grupie otrzymującej monoterapię (odpowiednio, 22% oraz 14%). Częstość występowania niedokrwistości była podobna w obydwu grupach (odpowiednio, 7% oraz 5%).

Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej obserwowano częściej w grupie pacjentów, u których stosowano leczenie skojarzone (16%) niż w przypadku monoterapii bortezomibem (3%), większość przypadków stwierdzono w stopniu ≤ 2. Stopień 3. stwierdzono u 2% w grupie pacjentów, u których stosowano leczenie skojarzone. Nie stwierdzono wystąpienia stopnia 4. zapalenia błony śluzowej jamy ustnej.

Występowanie nudności i wymiotów obserwowano częściej w grupie pacjentów, otrzymujących leczenie skojarzone (odpowiednio 40% i 28%) niż monoterapię (odpowiednio 32% i 15%), a większość zaburzeń miała 1. lub 2. stopień nasilenia objawów.

Przerwanie leczenia jednym lub dwoma preparatami z powodu działań niepożądanych było konieczne u 38% pacjentów. Do częstych działań niepożądanych, które prowadziły do zaprzestania leczenia bortezomibem i preparatem Caelyx należały PPE, neuralgia, neuropatia obwodowa, czuciowa neuropatia obwodowa, małopłytkowość, obniżenie frakcji wyrzutowej mięśnia sercowego oraz zmęczenie.

Tabela 7. Działania niepożądane związane z leczeniem szpiczaka mnogiego obserwowane w badaniu klinicznym (preparat Caelyx podawany w dawce 30 mg/m 2 w skojarzeniu z bortezomibem w cyklu 3-tygodniowym),

według stopnia nasilenia, w systemie klasyfikacji układów i narządów oraz zalecanych terminów

MedDRA

Bardzo często (≥1/10); Często (≥1/100, < 1/10); Niezbyt często (≥1/1000, < 1/100)

CIOMS III

Objawy niepożądane wg układów

Wszystkie stopnie n=318

( ≥ %)

Stopnie III/IV** n=318

( ≥ 5% )

Wszystkie stopnie n=318

(1-5%)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Opryszczka, półpasiec

Półpasiec

Zapalenie płuc, zapalenie nosogardzieli, zakażenia górnych dróg oddechowych, grzybica drożdżakowa jamy ustnej

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często

Często

Niedokrwistość, neutropenia,

małopłytkowość

Leukopenia

Neutropenia,

małopłytkowość

Niedokrwistość, leukopenia

Gorączka neutropeniczna, limfopenia

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Anoreksja

Obniżenie łaknienia

Anoreksja

Obniżenie łaknienia

Odwodnienie, hipokaliemia, hiperkaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipokalcemia

Zaburzenia psychiczne

Często

Bezsenność

 

Lęk

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Czuciowa neuropatia obwodowa, neuralgia, ból

głowy

Neuropatia obwodowa, neuropatia, parestezje, polineuropatia, zawroty

głowy, zaburzenia smaku

Neuralgia, neuropatia

obwodowa,

neuropatia

Ból głowy, czuciowa

neuropatia

obwodowa,

parestezje, zawroty głowy

Letarg, osłabienie czucia, omdlenie, zaburzenia czucia

Zaburzenia oka

 

Często

 

 

Zapalenie spojówek

Zaburzenia

naczyniowe Często

 

 

Niedociśnienie tętnicze, ortostatyczne niedociśnienie tętnicze, zaczerwienienie skóry, nadciśnienie tętnicze, zapalenie żył

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

Często

Niezbyt często

Duszność

Duszność

Kaszel, krwawienie z

nosa, duszność wysiłkowa

Zaburzenia żołądka

i jelit

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Nudności, biegunka, wymioty, zaparcia, zapalenie jamy ustnej

Ból brzucha, niestrawność

Nudności, biegunka, wymioty, zapalenie jamy ustnej

Zaparcia, ból brzucha, niestrawność

Ból w górnym odcinku przewodu pokarmowego, owrzodzenie jamy ustnej, suchość w ustach, zaburzenia połykania, aftowe zapalenie jamy

ustnej

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często

Często

Niezbyt często

PPE*, wysypka

Suchość skóry

PPE*

Wysypka

Świąd, pokrzywka grudkowa alergiczne zapalenie skóry, rumień, nadmierna pigmentacja skóry, punkcikowate wybroczyny, łysienie,

wysypka polekowa

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

Często

Bóle kończyn

 

Bóle stawów, bóle mięśniowe, skurcze mięśni, osłabienie siły mięśniowej, bóle kostnomięśniowe, bóle kostnomięśniowe klatki piersiowej

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Często

 

 

Rumień moszny

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Astenia, zmęczenie, gorączka

Astenia,

zmęczenie

Gorączka

Obrzęk obwodowy, dreszcze, objawy para grypowe, złe samopoczucie, hipertermia

Badania diagnostyczne

Często

Obniżenie masy ciała

 

Zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, zmniejszenie frakcji wyrzutowej mięśnia sercowego, zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej

* Rumień dłoni i podeszew stóp (Zespół ręka-stopa).

** Stopień 3. / 4. ciężkości objawów niepożądanych jest opisany na podstawie objawów niepożądanych wszystkich stopni z całkowitą częstością występowania ≥ 5% (patrz objawy niepożądane wyszczególnione w pierwszej kolumnie)

Pacjenci z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS: Badania kliniczne z udziałem pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, leczonych dawką 20 mg/m 2 preparatu Caelyx wskazują, że zaburzenie czynności szpiku było najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym związanym z leczeniem preparatem Caelyx, występującym bardzo często (w przybliżeniu u połowy pacjentów).

Leukopenia jest najczęstszym działaniem niepożądanym obserwowanym po podaniu preparatu Caelyx w tej populacji; obserwowano też neutropenię, niedokrwistość i małopłytkowość. Działania te mogą wystąpić we wczesnym etapie leczenia. Toksyczne działania hematologiczne mogą wymagać zmniejszenia dawki, przerwania leczenia lub opóźnienia podania kolejnej dawki. Należy okresowo przerwać leczenie preparatem Caelyx, gdy liczba granulocytów obojętnochłonnych (ang. ANC) jest < 1000/mm 3 i(lub) liczba płytek jest < 50 000/mm 3 . Równocześnie, w celu zwiększenia liczby krwinek, gdy ANC jest < 1000/mm 3 , w kolejnych cyklach można podawać G-CSF (lub GM-CSF). U pacjentek z

rakiem jajnika toksyczne objawy hematologiczne są mniej ciężkie niż w grupie pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz powyżej, akapit dotyczący pacjentek z rakiem jajnika).

W badaniach klinicznych preparatu Caelyx działania niepożądane ze strony układu oddechowego występowały często. Mogą być one związane z oportunistycznymi zakażeniami w populacji pacjentów z AIDS. Zakażenia oportunistyczne są obserwowane u pacjentów z mięsakiem Kaposiego leczonych preparatem Caelyx i są często obserwowane u pacjentów z indukowanym HIV niedoborem odporności. Najczęściej obserwowanymi w badaniach klinicznych zakażeniami oportunistycznymi były kandydoza, cytomegalia, opryszczka zwykła, zapalenie płuc wywołane Pneumocystis carinii , zakażenia Mycobacterium avium .

U pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS obserwowano następujące działania niepożądane. Częstości występowania określono wg. CIOMS III (Bardzo często (> 1/10); Często (> 1/100, < 1/10); Niezbyt często (> 1/1,000, < 1/100)).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: Często: kandydoza jamy ustnej

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

Bardzo często: neutropenia, niedokrwistość, leukopenia

Często: małopłytkowość

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: Często : anoreksja

Zaburzenia psychiczne:

Niezbyt często : splątanie

Zaburzenia układu nerwowego: Często : zawroty głowy

Niezbyt często: zaburzenia czucia

Zaburzenia oka:

Często: zapalenie siatkówki

Zaburzenia naczyniowe:

Często: rozszerzenie naczyń

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

Często: duszność

Zaburzenia żołądka i jelit:

Bardzo często : nudności

Często: biegunka, zapalenie żołądka, wymioty, owrzodzenie jamy ustnej, ból brzucha, zapalenie języka, zaparcie, nudności i wymioty

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Często: łysienie, wysypka

Niezbyt często: rumień dłoni i podeszew stóp (PPE)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Często: osłabienie, gorączka, ostre reakcje związane z wlewem

Badania diagnostyczne:

Często: zmniejszenie masy ciała

Innymi mniej często (< 5%) obserwowanymi działaniami niepożądanymi były reakcje nadwrażliwości obejmujące reakcje anafilaktyczne. Po wprowadzeniu do lecznictwa rzadko obserwowano występowanie wysypki pęcherzowej w tej populacji.

Klinicznie istotne odchylenia parametrów laboratoryjnych występowały często (≥5%). Były nimi zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności AspAT i stężenia bilirubiny.

Uważa się, że są one spowodowane chorobą podstawową, a nie leczeniem preparatem Caelyx. Zmniejszenie stężenia hemoglobiny i liczby płytek występowało mniej często (< 5%). Posocznicę wynikającą z leukopenii obserwowano rzadko (< 1%). Niektóre z tych odchyleń mogą być związane z istniejącym zakażeniem HIV, a nie preparatem Caelyx.

Wszystkie grupy pacjentów: U 100 spośród 929 pacjentów (10,8%) z guzami litymi opisano zgodnie z systemem Costart reakcje związane z wlewem w czasie leczenia preparatem Caelyx: reakcje nadwrażliwości, reakcje rzekomoanafilaktyczne, skurcz oskrzeli, obrzęk twarzy, niedociśnienie, rozszerzenie naczyń, pokrzywkę, ból pleców, ból w klatce piersiowej, dreszcze, gorączkę, nadciśnienie, częstoskurcz, niestrawność, nudności, zawroty głowy, zaburzenia oddychania, zapalenie gardła, wysypkę, świąd, potliwość, reakcje w miejscu wstrzyknięcia i interakcje z innymi lekami. Zaprzestanie leczenia było konieczne rzadko, u 2% pacjentów. Podobną ilość przypadków reakcji związanych z wlewem (12,4%) i przypadków zaprzestania leczenia (1,5%) obserwowano u pacjentek z rakiem piersi. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących preparat Caelyx w leczeniu skojarzonym z bortezomibem, częstość występowania reakcji w miejscu podania infuzji wynosiła 3%. U pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS reakcje związane z wlewem charakteryzowały się uderzeniami krwi do głowy, skróconym oddechem, obrzękiem twarzy, bólem głowy, dreszczami, bólem pleców, uciskiem w klatce piersiowej i gardle, i(lub) niedociśnieniem. Spodziewana częstość ich występowania może wynosić od 5% do 10%. Bardzo rzadko, w związku z reakcjami związanymi z wlewem, obserwowano drgawki. U wszystkich pacjentów reakcje związane z wlewem występowały głównie podczas pierwszego wlewu. Chwilowe wstrzymanie wlewu zwykle likwiduje te objawy bez konieczności dalszego ich leczenia. U prawie wszystkich pacjentów leczenie preparatem Caelyx może być wznowione po ustąpieniu objawów bez ich nawrotów. Reakcje związane z wlewem rzadko występują w kolejnych cyklach leczenia preparatem Caelyx (patrz punkt 4.2).

U pacjentów leczonych preparatem Caelyx zgłaszano występowanie zaburzeń czynności szpiku prowadzących do niedokrwistości, małopłytkowości, leukopenii i rzadko gorączki w przebiegu neutropenii.

Zapalenie jamy ustnej obserwowano u pacjentów otrzymujących ciągły wlew konwencjonalnej postaci chlorowodorku doksorubicyny. Także podczas leczenia preparatem Caelyx występowało ono często. Nie przeszkadzało to w ukończeniu leczenia i zwykle nie wymagało dostosowania dawkowania, o ile zapalenie jamy ustnej nie utrudniało przyjmowania posiłków. W takim przypadku przerwa między dawkami może być wydłużona o 1 - 2 tygodnie, lub możliwe jest zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2).

Zwiększenie częstości występowania zastoinowej niewydolności serca obserwowano podczas leczenia doksorubicyną po podaniu skumulowanej dawki > 450 mg/m 2 pc. w ciągu życia, lub po podaniu mniejszej dawki u pacjentów z ryzykiem wystąpienia powikłań ze strony mięśnia sercowego. Biopsja mięśnia sercowego, wykonana u 9 spośród 10 pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS otrzymujących skumulowane dawki preparatu Caelyx większe niż 460 mg/m 2 pc., nie wykazała indukowanej przez antracykliny kardiomiopatii. Zalecana dawka preparatu Caelyx u pacjentów z mięsakiem Kaposi’ego w przebiegu AIDS wynosi 20 mg/m 2 pc. co 2 - 3 tygodnie. Skumulowana dawka, po której kardiotoksyczność stanowiłaby zagrożenie dla tych pacjentów (> 400 mg/m 2 pc.), występowałaby po ponad 20 kursach leczenia preparatem Caelyx przez 40 do 60 tygodni.

Wykonano także biopsję serca u 8 pacjentów z guzami litymi po skumulowanych dawkach antracyklin od 509 mg/m 2 pc. do 1680 mg/m 2 pc. Według skali Billinghama kardiotoksyczność wyniosła od 0 do 1,5 stopnia, co odpowiada brakowi lub łagodnej kardiotoksyczności.

W podstawowym badaniu III fazy wobec doksorubicyny, 58 spośród 509 (11,4%) losowo przydzielonych pacjentów (10 leczonych preparatem Caelyx w dawce 50 mg/m 2 pc. co 4 tygodnie wobec 48 leczonych doksorubicyną w dawce 60 mg/m 2 pc. co 3 tygodnie) spełniło zdefiniowane w protokole badania kryteria kardiotoksyczności w czasie leczenia i(lub) w okresie obserwacji. Kardiotoksyczność zdefiniowano jako zmniejszenie wyjściowej wartości spoczynkowej frakcji wyrzutowej lewej komory (ang. LVEF) o 20 punktów lub więcej, jeśli była w granicach normy, lub jej zmniejszenie o 10 punktów lub więcej jeśli była poniżej normy. Żaden z 10 pacjentów otrzymujących preparat Caelyx, który spełnił kryterium kardiotoksyczności LVEF, nie miał objawów zastoinowej niewydolności serca (ang. CHF). Natomiast u 10 spośród 48 pacjentów otrzymujących doksorubicynę, którzy spełnili kryterium kardiotoksyczności LVEF, rozwinęły się także objawy CHF.

U pacjentów z guzami litymi, włączając podgrupę pacjentek z rakiem piersi i rakiem jajnika, leczonych dawką 50 mg/m 2 pc. na cykl ze skumulowaną dawką antracyklin w ciągu życia do

1532 mg/m 2 pc., częstość klinicznie istotnych zaburzeń czynności serca była mała. Spośród 418 pacjentów otrzymujących preparat Caelyx w dawce 50 mg/m 2 pc. na cykl, mających zmierzoną wyjściową wartość frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF) oraz co najmniej jeden kontrolny pomiar za pomocą arteriografii metodą wielobramkową (MUGA scan), 88 pacjentów otrzymało skumulowaną dawkę antracykliny > 400 mg/m 2 pc.; dawka taka przy konwencjonalnej postaci doksorubicyny była związana z podwyższonym ryzykiem kardiotoksyczności. Jedynie u 13 spośród 88 pacjentów (15%) obserwowano co najmniej jedną klinicznie istotną zmianę w LVEF, zdefiniowaną jako wartość LVEF poniżej 45% lub zmniejszenie wartości wyjściowej o co najmniej 20%. Ponadto 1 pacjent (który otrzymał dawkę skumulowaną 944 mg/m 2 pc.) przerwał badanie ze względu na objawy kliniczne zastoinowej niewydolności serca.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnowotworowych uszkadzających DNA, u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu z doksorubicyną obserwowano wtórne ostre białaczki szpikowe i mielodysplazje. Z tego powodu każdy pacjent otrzymujący doksorubicynę musi pozostawać pod kontrolą hematologiczną.

Pomimo że miejscowe zmiany martwicze powstałe w wyniku wynaczynienia obserwowano bardzo rzadko, preparat Caelyx jest uważany za środek drażniący. Badania na zwierzętach wskazują, że podanie chlorowodorku doksorubicyny w formie liposomalnej zmniejsza ryzyko uszkodzeń wynikających z wynaczynienia. W przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów wynaczynienia (np. piekący ból, rumień) należy natychmiast przerwać wlew i podać resztę leku do innej żyły. W celu złagodzenia reakcji miejscowych pomocny może być okład z lodu położony w miejscu wynaczynienia na około 30 minut. Preparatu Caelyx nie wolno podawać drogą domięśniową lub podskórną.

Ponowne wystąpienie zmian skórnych spowodowanych wcześniejszą radioterapią występowało rzadko w czasie leczenia preparatem Caelyx.

Po wprowadzeniu do lecznictwa bardzo rzadko obserwowano ciężkie choroby skóry w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka.

U pacjentów leczonych produktem leczniczym Caelyx rzadko obserwowano przypadki choroby zakrzepowo-zatorowej żył, w tym, zakrzepowego zapalenia żył, zakrzepicy żylnej i zatoru płucnego. Jednak ponieważ pacjenci chorzy na raka są bardziej narażeni na ryzyko wystąpienia choroby zakrzepowo-zatorowej, nie można określić związku przyczynowego.

Caelyx - ciąża i karmienie piersią

Ciąża: Przypuszcza się, że chlorowodorek doksorubicyny stosowany w okresie ciąży wywołuje ciężkie wady wrodzone. Dlatego, produktu Caelyx nie wolno stosować w okresie ciąży jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić, aby unikały zajścia w ciążę w czasie, gdy one lub ich partnerzy są leczeni preparatem Caelyx oraz przez 6 miesięcy po zaprzestaniu leczenia (patrz punkt 5.3).

Laktacja: Nie wiadomo czy preparat Caelyx przechodzi do mleka. Ponieważ wiele leków, w tym antracykliny, przenika do mleka kobiecego i ze względu na potencjalne, ciężkie działania niepożądane u niemowląt matki muszą przerwać karmienie przed rozpoczęciem leczenia preparatem Caelyx. Specjaliści zalecają żeby kobiety zakażone HIV w żadnym przypadku nie karmiły niemowląt piersią, aby uniknąć zakażenia dziecka HIV.

Caelyx - prowadzenie pojazdów

Preparat Caelyx nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jednakże, w badaniach klinicznych podanie preparatu było niekiedy związane (< 5%) z występowaniem zawrotów głowy i senności. Pacjenci odczuwający takie działania muszą unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Caelyx - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Doxorubicinum

    Dostępne opakowania
    Caelyx

    Caelyx

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 10 fiol.a 10ml - 2 mg/ml
    JANSSEN-CILAG INTERNATIONAL NV
    Caelyx

    Caelyx

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol.a 25ml - 2 mg/ml
    JANSSEN-CILAG INTERNATIONAL NV
    Caelyx

    Caelyx

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 10 fiol.a 25ml - 2 mg/ml
    JANSSEN-CILAG INTERNATIONAL NV
    Caelyx

    Caelyx

    koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji - 1 fiol.a 10ml - 2 mg/ml
    JANSSEN-CILAG INTERNATIONAL NV
    Powiązane artykuły
    Ginekologia

    Gruczoł Bartholina - budowa, funkcje, choroby

    Gruczoły Bartholina to małe parzyste struktury obecne w żeńskim układzie rozrodzczym. W stanach fizjologicznych Wydzielają śluz i przez to wzmagają doznania seksualne. Jednak w stanach choroby mogą powodować nieprzyjemne bolesne dolegliwości. Gruczoł...

    Antybiotyk - działanie, rodzaje, działania niepożądane, stosowanie

    Leki roślinne jak antybiotyki

    Naukowcy potwierdzają skuteczność ekstraktów z dzikich roślin indyjskich w walce z infekcjami jamy ustnej u pacjentów po chemioterapii. Skutki uboczne chemioterapii Chemioterapia osłabia układ immunologiczny pacjenta, który jest przez to bardziej...

    Probiotyki

    Preparaty osłonowe

    Preparaty osłonowe, czyli probiotyki, to leki, które zawierają przyjazne bakterie. Leki probiotyczne stosuje się zazwyczaj razem z antybiotykami i w czasie biegunki. Wtedy nasz organizm ma największe braki swoich korzystnych bakterii i trzeba je uzupełnić...

    Rak trzustki - przyczyny, objawy, zapalenie trzustki, leczenie

    Rak trzustki - rodzaje, objawy

    Rak trzustki - rodzaje, objawy

    Rak trzustki jest podstępnym zabójcą. Rozwija się w ukryciu, ujawnia się gdy doszło już do przerzutów. Istnieją jednak pewne objawy, które pozwalają chorobę zdiagnozować szybko i we wczesnym stadium. A to jest kluczem do leczenia. Rodzaje raka trzustki Guzy...

    Onkologia

    Najczęstsze symptomy raka u mężczyzn

    Najczęstsze symptomy raka u mężczyzn

    Ból brzucha to nie tylko niestrawność Niestrawność, ból brzucha, częste oddawanie moczu - to tylko niektóre, zdawałoby się błahe, problemy zdrowotne, które nie wymagają wizyty u lekarza. Jednak mogą to być wczesne oznaki raka u mężczyzn. Eksperci są zdania,...

    Stres

    Polacy czują się przewlekle zmęczeni

    Polacy czują się przewlekle zmęczeni

    62 proc. Polaków cierpi na przewlekłe zmęczenie. Skarżą się na obniżony nastrój i brak energii. Czują się wyczerpani i zestresowani - wynika z badań firmy Revitum. Zespół chronicznego zmęczenia (CFS) to stan, który nie ustępuje po odpoczynku i utrzymuje...

    Niezbędnik pacjenta

    Najbardziej pomocni lekarze i specjaliści - marzec 2017

    Zapraszamy do zapoznania się z raportem "Najbardziej pomocni lekarze i specjaliści - marzec 2017". Znajdują się w nim sylwetki lekarzy i specjalistów współpracujących z serwisem WP abcZdrowie w ramach projektu "Zapytaj lekarza". Osoby te podzieliły się...

    Newsy

    Miód manuka skuteczniejszy w zabijaniu bakterii niż antybiotyki

    Miód miodowi nie równy. Mimo, iż od dawna znane i dobrze udokumentowane są korzyści płynące z surowego i nieprzetworzonego miodu, australijscy naukowcy odkryli, że jeden rodzaj miodu, zwany miodem manuka może działać lepiej niż wszystkie znane antybiotyki. Miód...

    Medycyna naturalna

    Alternatywa dla leków - naturalne antybiotyki

    Alternatywa dla leków - naturalne antybiotyki

    Naturalne antybiotyki Infekcje, które wywołują bakterie oporne na antybiotyki, są szczególnie niebezpieczne dla naszego zdrowia. Każdego roku w krajach Unii umiera na nie 25 tys. osób. Lekarze alarmują, że w momencie, gdy staniemy się oporni na leki zwalczające...