Cladostad 100

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
kapsułki twarde
Dawka
0,1 g
Ilość
4 kaps.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: STADA ARZNEIMITTEL AG

Cladostad 100 - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Cladostad 100 - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Cladostad 100 - opis

Cladostad jest wskazany w leczeniu następujących zakażeń grzybiczych, jeśli wydaje się, że drobnoustroje są wrażliwe: kandydoza pochwy i sromu, kandydoza jamy ustnej, łupież pstry, grzybica skóry, grzybice paznokci (spowodowane przez dermatofity i zarodniki).

Należy stosować się do oficjalnych wytycznych, dotyczących stosowania preparatów przeciwgrzybicznych.

Cladostad 100 - skład

Jedna kapsułka zawiera 100 mg itrakonazolu.

Substancje pomocnicze: patrz punkt 6.1

Cladostad 100 - dawkowanie

Kapsułki intrakonazolu są przeznaczone do stosowania doustnego.

Kapsułki należy zażywać bezpośrednio po posiłku.

Kapsułki należy połykać w całości.

Dorośli:

Kandydoza pochwy i sromu:

200 mg rano i 200 mg wieczorem przez jedna dobę.

Kandydoza jamy ustnej:

100 mg raz na dobę przez 2 tygodnie.

Łupież pstry:

200 mg raz na dobę przez 1 tydzień.

Grzybica tułowia/podudzi:

100 mg raz na dobę przez 2 tygodnie.

Grzybica stóp/dłoni:

100 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Grzybice paznokci:

Leczenie cyklami:

Paznokcie palców nóg z lub bez zakażenia paznokci palców rąk:

200 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, następnie 3-tygodniowa przerwa w leczeniu, łącznie 3 cykle.

Paznokcie palców rąk:

200 mg dwa razy na dobę przez 7 dni, następnie 3-tygodniowa przerwa w leczeniu, łącznie dwa cykle

lub:

200 mg raz na dobę przez 3 miesiące.

W przypadku zakażeń skóry optymalne działanie kliniczne jest uzyskiwane po 1-4 tygodniach od zakończenia leczenia, a w przypadku zakażeń paznokci – po 6-9 miesiącach od zakończenia leczenia. Jest to spowodowane wolniejszą eliminacją itrakonazolu ze skóry i paznokci, niż z osocza.

Dzieci i młodzież

Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania itrakonazolu (roztwór doustny) u pacjentów pediatrycznych, nie zaleca się stosowania produktu u dzieci, chyba, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko (patrz punkt 4.4).

Profilaktyka zakażeń grzybiczych: brak jest dostępnych danych dotyczących skuteczności produktu u dzieci z neutropenią. Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania dawki 5 mg/kg mc. na dobę, podawanej w dwóch dawkach podzielonych (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku:

Brak wystarczających danych do zalecenia stosowania itrakonazolu u pacjentów w podeszłym wieku, chyba, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko.

Zaburzenia czynności wątroby:

Itrakonazol jest metabolizowany głównie w wątrobie. U pacjentów z marskością wątroby obserwowano niewielkie zmniejszenie biodostępności, chociaż różnice nie są znaczące statystycznie. Końcowy okres półtrwania był znacząco wydłużony. Jeśli to konieczne, należy dostosować dawkę preparatu. Może być konieczne monitorowanie stężenia preparatu w osoczu (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek:

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek biodostępność po doustnym podaniu może być zmniejszona. Należy rozważyć dostosowanie dawki preparatu. Może być konieczne monitorowanie stężenia preparatu w osoczu. Itrakonazolu nie można usunąć poprzez dializę (patrz punkt 4.4).

Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego:

W przypadku, gdy kwaśność soku żołądkowego jest zmniejszona, wchłanianie itrakonazolu jest zmniejszone. W celu uzyskania informacji dotyczącej pacjentów z achlorydią, pacjentów stosujących preparaty hamujące wydzielanie soku żołądkowego lub zobojętniające, patrz punkt 4.4.

Zmniejszone wchłanianie preparatu u chorych na AIDS lub pacjentów z neutropenią może powodować zmniejszenie stężeń itrakonazolu we krwi i brak skuteczności. W takich przypadkach jest wskazane monitorowanie stężenia preparatu we krwi, i jeśli konieczne, zwiększenie dawki itrakonazolu do 200 mg dwa razy na dobę.

Cladostad 100 - środki ostrożności

Nadwrażliwość krzyżowa

Brak informacji dotyczących krzyżowej nadwrażliwości pomiędzy itrakonazolem i innymi azolowymi produktami przeciwgrzybicznymi. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania itrakonazolu u pacjentów z nadwrażliwością na inne azole.

Wpływ na serce

U zdrowych ochotników, którzy otrzymywali itrakonazol dożylnie, obserwowano przemijające, bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory serca, ustępujące przed następną infuzją. Znaczenie kliniczne tej obserwacji dla postaci doustnych produktu nie jest znane..

Wykazano, że itrakonazol ma ujemne działanie inotropowe i zgłaszano przypadki zastoinowej niewydolności krążenia związane ze stosowaniem produktu. W spontanicznych raportach częściej zgłaszano niewydolność serca po zastosowaniu całkowitej dawki dobowej 400 mg niż podczas stosowania mniejszych dawek, co świadczy o tym, że ryzyko niewydolności serca może zwiększać się wraz ze zwiększeniem całkowitej dobowej dawki itrakonazolu.

Nie należy stosować itrakonazolu u pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia lub u pacjentów z zastoinową niewydolnością krążenia w wywiadzie chyba, że potencjalne korzyści ewidentnie przewyższają ryzyko. Należy przeprowadzić indywidualną ocenę korzyści i ryzyka, biorąc pod uwagę czynniki takie jak, ciężkość zakażenia, dawkowanie (np. całkowitą dawkę dobową) oraz indywidualne czynniki ryzyka zastoinowej niewydolności krążenia. Do takich czynników ryzyka należą kardiomiopatie, takie jak choroba niedokrwienna serca i (lub) choroba zastawek serca, ciężka choroba płuc (np. przewlekła, obstrukcyjna choroba płuc), niewydolność nerek i inne choroby mogące powodować obrzęki. Należy poinformować pacjentów o przedmiotowych i podmiotowych objawach zastoinowej niewydolności krążenia, leczenie prowadzić z ostrożnością, a podczas leczenia monitorować przedmiotowe i podmiotowe objawy zastoinowej niewydolności krążenia. Jeśli takie objawy wystąpią podczas leczenia, należy przerwać leczenie itrakonazolem.

Antagoniści wapnia mogą działać inotropowo ujemnie, co może nasilić ujemne działanie izotropowe itrakonazolu. Ponadto itrakonazol może hamować metabolizm antagonistów wapnia. Dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania itrakonazolu z antagonistami wapnia (patrz punkt 4.5) z powodu zwiększonego ryzyka niewydolności serca.

Wpływ na wątrobę

Bardzo rzadko, podczas stosowania itrakonazolu, występowały przypadki ciężkiej hepatotoksyczności, w tym kilka przypadków ostrej niewydolności wątroby zakończonych zgonem.

W większości przypadków takie działanie wystąpiło u pacjentów z występującą wcześniej chorobą wątroby, leczonych ze wskazań układowych, z innymi poważnymi problemami zdrowotnymi i (lub) stosujących inne leki o działaniu hepatotoksycznym. U niektórych z tych pacjentów nie stwierdzano czynników ryzyka choroby wątroby. W kilku przypadkach zaburzenia wystąpiły w pierwszym miesiącu leczenia, w tym, w kilku przypadkach – w pierwszym tygodniu. U pacjentów leczonych itrakonazolem należy rozważyć monitorowanie czynności wątroby. Należy poinformować pacjentów o konieczności natychmiastowego zgłaszania przedmiotowych i podmiotowych objawów sugerujących zapalenie wątroby, jak: anoreksja, nudności, wymioty, uczucie znużenia, bóle brzucha i ciemny mocz. U tych pacjentów należy natychmiast przerwać leczenie itrakonazolem i wykonać badania czynnościowe wątroby. Nie należy rozpoczynać leczenia u pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych lub czynną chorobą wątroby, lub u pacjentów, u których wystąpiła toksyczność wątrobowa po podaniu innych produktów leczniczych chyba, że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko uszkodzenia wątroby. W takich przypadkach należy, jeśli konieczne, monitorować aktywność enzymów wątrobowych.

Zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego:

W przypadku, gdy kwaśność soku żołądkowego jest zmniejszona, wchłanianie itrakonazolu z kapsułek jest zmniejszone. U pacjentów stosujących leki zobojętniające (np. wodorotlenek glinu), te produkty lecznicze należy przyjmować co najmniej 2 godziny po zażyciu kapsułek itrakonazolu. U pacjentów z achlorydią, jak niektórzy pacjenci z AIDS oraz pacjenci stosujący produkty hamujące wydzielanie soku żołądkowego (takie jak antagoniści receptora H2, inhibitory pompy protonowej) zaleca się podawanie itrakonazolu w kapsułkach z napojami zawierającymi dwutlenek węgla (np. z napojami typu „cola”).

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dane z badań klinicznych z zastosowaniem itrakonazolu w postaci kapsułek u dzieci i młodzieży są ograniczone. Kapsułek tych nie należy stosować u dzieci i młodzieży chyba, że potencjalna korzyść przeważa nad możliwym ryzykiem.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku

Dane z badań klinicznych z zastosowaniem itrakonazolu w postaci kapsułek u osób w podeszłym wieku jest ograniczone. Itrakonazolu nie należy stosować u tych pacjentów chyba, że potencjalna korzyść przeważa nad możliwym ryzykiem.

Zaburzenia czynności wątroby

Itrakonazolu jest głównie metabolizowany w wątrobie. Ograniczona jest liczba dostępnych danych dotyczących doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Itrakonazol należy stosować u tych pacjentów ostrożnie (patrz punkt 5.2). U pacjentów z marskością wątroby końcowy okres półtrwania jest wydłużony. Może być konieczne dostosowanie dawki produktu.

Zaburzenia czynności nerek

Ograniczona jest liczba dostępnych danych dotyczących doustnego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Itrakonazol należy stosować u tych pacjentów ostrożnie. Biodostępność itrakonazolu stosowanego doustnie może być mniejsza u pacjentów z niewydolnością nerek. Należy rozważyć modyfikację dawki leku.

Utrata słuchu

U pacjentów leczonych itrakonazolem notowano przemijającą lub trwałą utratę słuchu. W wielu przypadkach pacjenci otrzymywali jednocześnie chinidynę, której stosowanie jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.5). Utrata słuchu zazwyczaj ustępuje po przerwaniu leczenia, ale u niektórych pacjentów może nadal utrzymywać się.

Pacjenci z osłabioną odpornością

U niektórych pacjentów z osłabioną odpornością (np. z neutropenią, z AIDS lub po przeszczepieniu narządu) biodostępność itrakonazolu może być zmniejszona.

Pacjenci z ostrymi, zagrażającymi życiu grzybicami układowymi

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne (patrz punkt 5.2) nie zaleca się stosowania itrakonazolu w leczeniu początkowym ostrej, zagrażającej życiu układowej grzybicy.

Pacjenci z AIDS

U pacjentów z zespołem nabytego upośledzenia odporności, leczonych z powodu grzybicy układowej, takiej jak sporotrychoza, blastomikoza, histoplazmoza lub kryptokokoza (z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych lub bez) oraz z ryzykiem nawrotu, lekarz powinien ocenić, czy konieczne jest zastosowanie leczenia podtrzymującego.

Neuropatia

W razie wystąpienia neuropatii, którą można by wiązać ze stosowaniem itrakonazolu, leczenie należy przerwać.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów

Ten produkt leczniczy zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadko występującymi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Oporność krzyżowa

Nie można zakładać, że oporne na flukonazol drobnoustroje Candida species są wrażliwe na itrakonazol. Przed rozpoczęciem leczenia itrakonazolem należy wykonać badania wrażliwości drobnoustroju.

Potencjał interakcji

Stosowanie itrakonazolu wiąże się z wystąpieniem istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami (patrz punkt 4.5).

Nie należy stosować itrakonazolu przez 2 tygodnie po zakończeniu leczenia produktami indukującymi CYP3A4 (ryfampicyna, ryfabutyna, fenobarbital, fenytoina, karbamazepina, preparaty dziurawca). Jednoczesne stosowanie itrakonazolu z tymi produktami może powodować wystąpienie subterapeutycznych stężeń itrakonazolu w osoczu i niepowodzenie leczenia.

Cladostad 100 - przedawkowanie

Nie ma dostępnych danych dotyczących przedawkowania.

Mogą wystąpić lub ulec nasileniu nudności, bóle brzucha, zawroty głowy, bóle głowy i inne opisane działania niepożądane (patrz punkt 4.8). Po przypadkowym przedawkowaniu, należy zastosować leczenie podtrzymujące. W ciągu pierwszej godziny po zażyciu produktu można zastosować płukanie żołądka. Jeśli właściwe, można podać węgiel aktywowany. Brak specyficznego antidotum.

Itrakonazol nie może być usunięty z ustroju za pomocą dializy.

Nie jest znana specyficzna odtrutka.

Cladostad 100 - przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na itrakonazol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

• Jednoczesne podawanie itrakonazolu z następującymi substancjami jest przeciwwskazane (patrz także punkt 4.5):

- Substancje metabolizowane przez izoenzym CYP3A4, mogące wydłużyć odstęp QT, takie jak: astemizol, beprydyl, cyzapryd, dofetylid, lewacetylmetadol (lewometadyl),

mizolastyna, pimozyd, chinidyna, sertindol i terfenadyna. Jednoczesne stosowanie może spowodować zwiększenie stężenia tych substancji w osoczu, a w konsekwencji wydłużenie odstępu QT i w rzadkich przypadkach zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes;

- Inhibitory reduktazy HMG-CoA metabolizowane przez izoenzym CYP3A4 takie, jak atorwastatyna, lowastatyna i symwastatyna;

- Triazolam i podawany doustnie midazolam;

- Alkaloidy sporyszu, takie jak dihydroergotamina, ergometryna (ergonowina), ergotamina i metyloergometryna (metyloergonowina);

- Eletryptan; - Nizoldypina.

• Itrakonazolu nie należy stosować u pacjentów z objawami zaburzeń komorowych, takimi jak zastoinowa niewydolność serca lub niewydolność serca w wywiadzie, z wyjątkiem leczenia zagrażających życiu lub innych ciężkich zakażeń (patrz punkt 4.4).

• Itrakonazolu nie wolno stosować w czasie ciąży (z wyjątkiem stanów zagrożenia życia). Patrz punkt 4.6.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia aż do wystąpienia kolejnej miesiączki po zakończeniu stosowania itrakonazolu.

Cladostad 100 - działania niepożądane

Działania niepożądane wymienione niżej notowano podczas badań klinicznych z zastosowaniem

itrakonazolu w kapsułkach i (lub) były zgłaszane spontanicznie dla wszystkich postaci farmaceutycznych itrakonazolu, po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Podczas stosowania itrakonazolu należy się spodziewać, że u około 9% pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane. U pacjentów otrzymujących itrakonazol podczas długoterminowego (około 1 miesiąca), zwłaszcza ciągłego leczenia, częstość występowania działań niepożądanych była większa (około 15%).

W badaniach klinicznych z udziałem 2104 leczonych itrakonazolem pacjentów z grzybicami skóry lub grzybicą paznokci, najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczyły przewodu pokarmowego, skóry i wątroby.

W klasyfikacji narządów i układów działania niepożądane podzielono według częstości występowania, zgodnie z następującą konwencją:

Bardzo często (1/10), Często (1/100 do < 1/10), Niezbyt często (1/1000 do < 1/100), Rzadko (1/10 000 do < 1/1000), Bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Rzadko: leukopenia

Częstość nieznana: neutropenia, małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego:

Niezbyt często: nadwrażliwość*

Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne, rzekomoanafilaktyczne i alergiczne, obrzęk naczynioruchowy, zespół choroby posurowiczej

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

Częstość nieznana: hipokaliemia, hipertriglicerydemia

Zaburzenia układu nerwowego:

Niezbyt często: parestezje, ból głowy, zawroty głowy

Często: niedoczulica

Częstość nieznana: neuropatia obwodowa

Zaburzenia oka

Rzadko: zaburzenia widzenia

Częstość nieznana: niewyraźne widzenie i podwójne widzenie

Zaburzenia ucha i błędnika

Rzadko: szumy uszne

Częstość nieznana: przemijająca lub trwała utrata słuchu*

Zaburzenia serca:

Częstość nieznana: zastoinowa niewydolność serca*

Zaburzenia oddychania, klatki piersiowej i śródpiersia:

Częstość nieznana: obrzęk płuc

Zaburzenia żołądka i jelit:

Często: ból brzucha, nudności

Niezbyt często: zaburzenia smaku, wzdęcia, wymioty, dyspepsja, nudności, biegunka i zaparcia Rzadko: zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Niezbyt często: zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT

Rzadko: odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Częstość nieznana: ostra niewydolność wątroby*, zapalenie wątroby, hepatotoksyczność*

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Często: wysypka

Niezbyt często: pokrzywka, łysienie, świąd

Częstość nieznana: toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry, leukocytoklastyczne zapalenie naczyń, nadwrażliwość na światło

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej Częstość nieznana: ból mięśni, ból stawów

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: częstomocz

Częstość nieznana: nietrzymanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

Niezby często: zaburzenia miesiączkowania

Częstość nieznana: zaburzenia wzwodu

Zaburzenia ogólne i w miejscu podania leku:

Niezbyt często: obrzęk

Rzadko: gorączka

* patrz punkt 4.4

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania itrakonazolu (w postaci roztworu doustnego) oceniano w pięciu otwartych badaniach klinicznych, w których uczestniczyło 250 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 14 lat. Pacjenci otrzymywali co najmniej jedną dawkę itrakonazolu (w postaci roztworu doustnego) w profilaktyce zakażeń grzybiczych lub w leczeniu pleśniawek jamy ustnej lub układowych zakażeń grzybiczych. Uzyskano dane dotyczące bezpieczeństwa. Na podstawie zbiorczych danych uzyskanych z tych badań klinicznych, bardzo często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u dzieci były wymioty (36,0%), gorączka (30,8%), biegunka (28,4%), zapalenie błon śluzowych (23,2%), wysypka (22,8%), ból brzucha (17,2%), nudności (15,6%), nadciśnienie tętnicze (14,0%) i kaszel (11,2%). Rodzaj działań niepożądanych u dzieci jest podobny do obserwowanych u dorosłych, ale częstość ich występowania jest większa u pacjentów pediatrycznych.

Cladostad 100 - ciąża i karmienie piersią

Itrakonazol jest przeciwwskazany podczas ciąży, z wyjątkiem stanów zagrożenia życia, gdy możliwe korzyści dla matki przewyższają ryzyko uszkodzenia płodu (patrz punkt 4.3).

W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczny wpływ itrakonazolu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Istnieje ograniczona liczba danych dotyczących stosowania itrakonazolu w czasie ciąży. W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu notowano przypadki wad wrodzonych, m.in. układu szkieletowego, dróg moczowo-płciowych, układu sercowo-naczyniowego i oka, a także nieprawidłowości chromosomalnych i wad mnogich. Nie ustalono jednak związku przyczynowego ze stosowaniem itrakonazolu.

Dane epidemiologiczne dotyczące stosowania itrakonazolu podczas pierwszych trzech miesięcy ciąży - głównie u pacjentek leczonych krótkotrwale z powodu kandydozy pochwy i sromu - nie wykazały zwiększenia ryzyka wad wrodzonych w porównaniu z grupą kontrolną, która nie otrzymywała żadnego leku o znanych właściwościach teratogennych.

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym leczone itrakonazolem powinny stosować odpowiednie metody zapobiegania ciąży. Skuteczną antykoncepcję należy stosować aż do czasu wystąpienia miesiączki po zakończeniu leczenia itrakonazolem.

Karmienie piersią

Bardzo niewielkie ilości itrakonazolu przenikają do mleka ludzkiego. Należy rozważyć korzyści wynikające ze stosowania itrakonazolu i potencjalne ryzyko związane z karmieniem piersią. Jeśli są wątpliwości, pacjentka nie powinna karmić piersią

Cladostad 100 - prowadzenie pojazdów

Nie badano wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak brać pod uwagę możliwość wystąpienia u niektórych pacjentów działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia i utrata słuchu (patrz punkt 4.8).

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Cladostad 100 - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Itraconazolum

    Itrakonazol to syntetyczna substancja lecznicza o działaniu przeciwgrzybiczym z grupy pochodnych triazolu. Stosowana jest w grzybicach pochwy, sromu, skóry, paznokci, jamy ustnej, rogówki, a także łupieżu pstrym i grzybicach układowych, czyli zakażeniach grzybiczych skutkujących zmianami w obrębie narządów.

    Dostępne opakowania
    Cladostad 100

    Cladostad 100

    kapsułki twarde - 4 kaps. - 0,1 g
    STADA ARZNEIMITTEL AG
    Cladostad 100

    Cladostad 100

    kapsułki twarde - 15 kaps. - 0,1 g
    STADA ARZNEIMITTEL AG
    Cladostad 100

    Cladostad 100

    kapsułki twarde - 28 kaps. - 0,1 g
    STADA ARZNEIMITTEL AG
    Powiązane artykuły
    Leczenie grzybicy

    Przeciwgrzybicze właściwości olejku lawendowego

    Journal of Medical Microbiology opublikował wyniki badań wskazujących, iż lawendowy olejek eteryczny może okazać się pomocny w leczeniu infekcji opornych na leki przeciwgrzybicze. Wykazuje on właściwości przeciwgrzybicze w walce z odmianami grzybów odpowiedzialnych...

    Badania

    Sposoby pobierania materiału do badania mykologicznego

    Sposoby pobierania materiału do badania mykologicznego

    Diagnostyka mykologiczna jest przeprowadzana w celu postawienia trafnego rozpoznania obecności grzybicy oraz zastosowania odpowiedniego leczenia w wystarczających dawkach. W przypadku grzybic wywołanych przez grzyby drożdżopodobne określa się niemal zawsze...

    Drożdżyca - przyczyny, objawy, zapobieganie, leczenie

    Drożdżyca przydatków skórnych

    Grzybica przydatków skórnych to grupa chorób obejmująca zakażenia grzybicze skóry owłosionej głowy i paznokci. Są to zakażenia, wywołane głównie przez dermatofity z rodzajów Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton. Mechanizm, prowadzący do grzybicy...

    Profilaktyka grzybicy

    Jak dbać o paznokcie?

    Grzybica paznokci dotyka corocznie miliony osób na całym świecie. Lato jest szczególnie sprzyjającą porą do rozwoju tej niezwykle zaraźliwej choroby. Wysoka temperatura, korzystanie z publicznych natrysków, używanie wilgotnych ręczników, wszystko to sprzyja...

    Grzybica paznokci - przyczyny, charakterystyka, objawy, diagnostyka, leczenie

    Czy leczenie miejscowe grzybicy paznokci jest skuteczne?

    Grzybica paznokci jest wywoływana przez mikroskopijnej wielkości grzyby. Grzybica paznokci stóp w 90% jest powodowana przez dermatofity, natomiast grzybica paznokci u rąk przez drożdżaki (candida albicans). Istnieją dwie formy leczenia grzybicy: leczenie...

    Problemy z dłońmi i stopami

    Grzybica stóp i paznokci

    Grzybica stóp i paznokci to wstydliwa, przykra i nieestetyczna dolegliwość. Trzeba się jednak przełamać i pójść do dermatologa, gdyż nieleczona grzybica może prowadzić do powikłań i infekcji wtórnych. Co więcej, może także przenosić się na osoby z otoczenia...

    Grzybica paznokci - przyczyny, charakterystyka, objawy, diagnostyka, leczenie

    Chory na grzybicę paznokcia

    Chory na grzybicę paznokcia

    Paznokieć z grzybicą ma ciemne zabarwienie, jest kruchy, a na powierzchni wytwarzają się bruzdy.

    Leki i suplementy

    Grzybica - czym jest i jak ją leczyć

    Grzybica - czym jest i jak ją leczyć

    Grzybica paznokci to dolegliwość, która najczęściej dotyczy stóp, choć może także objąć dłonie. Nie jest łatwa w wyleczeniu. Jeśli się przytrafi, to najlepiej jest od razu udać się do lekarza, a nie próbować samemu sobie z nią poradzić. Są oczywiście...

    Grzybica paznokci - przyczyny, charakterystyka, objawy, diagnostyka, leczenie

    Objawy grzybicy paznokci

    Grzybica paznokci jest to jedna z częstszych chorób dotykających paznokcie. Wywołują ją zazwyczaj grzyby z grupy Trichophyton (głównie Trichophyton rubrum) lub Epidermophyton. Do zakażenia predysponuje źle dobrane obuwie, zaniedbania higieniczne, choroby...