Bonogren

zobacz opinie o produkcie »
Cena
8,35 zł
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,025 g
Ilość
10 tabl. (blister)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: VIPHARM S.A.

Bonogren - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Cytrusy

Mimo dużej zawartości cennej witaminy C, cytrusy nie powinny być spożywane jednocześnie z przyjmowaniem leków, zawierają bowiem furanokumaryny. Szczególnie bogaty w nie jest grejpfrut oraz czerwone gorzkie pomarańcze, z których przygotowuje się dżemy. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z cytrusami.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Silny stres a hipomania

rok temu maż w wyniku stresu ogromnego doznał epizodu hipomani jednorazowo faszerują go przez cały czas prywatnie chodzi kwetapleks sr depakine 500,mirtor,citronal depralin riccordo itd po wszystkim jest otepiały tylko spi brak koncentracji ,zaprzestal 4dni czul sie dobrze tylko nie spał obecnie bierze depakine wiecz bonogren rano citronili w obiad od 5dni i znowu tylko spi i tak caly rok pieniadze tracę nie wiem co robić nie ma zadnej padaczki...

Odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Lek. Aleksandra Witkowska i 2 innych specjalistów

Natrętne myśli a depresja poporodowa

Witam! Mam 30l.,2 córki(4 i 1,5r.)Mam na ich temat natrętne myśli typu umrzyj, miej raka itd.Ciągle boje sie, że coś sie im stanie przez moje chore mśli! Jest mi bardzo ciężko bo to jest sprzeczne ze mną!, Pół roku chodziłam na psychoterapię, było trochę lepiej ale po miesiącu znowu natrętne myśli powróciły jeszcze gorsze!Od psychiatry dostałam aciprex 10mg i bonogren(od 1,5mies)Czy mój stan może być spowodowany depresją...

Odpowiada Mgr Patrycja Stajer Mgr Patrycja Stajer i 2 innych specjalistów

Bonogren - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Bonogren - opis

Produkt Bonogren jest wskazany w leczeniu:

- schizofrenii,

- choroby afektywnej dwubiegunowej:

? z epizodami maniakalnymi o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego,

? z epizodami ciężkiej depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej,

? zapobiegawczo w nawrotach choroby afektywnej dwubiegunowej u pacjentów z epizodami maniakalnymi lub depresyjnymi odpowiadającymi klinicznie na leczenie kwetiapiną.

Bonogren - skład

Każda 300 mg tabletka powlekana zawiera 300 mg kwetiapiny (Quetiapinum) w postaci fumaranu kwetiapiny.

Każda 300 mg tabletka powlekana zawiera 84,00 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Bonogren - dawkowanie

Dla każdego wskazania istnieje inny schemat dawkowania. Należy zatem upewnić się, że pacjenci otrzymali jasne informacje dotyczące prawidłowego dawkowania w ich stanie chorobowym.

Spożywanie posiłków nie wpływa na wchłanianie leku.

Dorośli

Leczenie schizofrenii

W leczeniu schizofrenii produkt Bonogren należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi: 50 mg (dzień 1), 100 mg (dzień 2), 200 mg (dzień 3), 300 mg (dzień 4).

Od czwartego dnia dawkę należy zwiększać do dawki skutecznej wynoszącej zazwyczaj od 300 do 450 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji na lek, dawkę można dostosowywać w zakresie od 150 do 750 mg na dobę.

Leczenie epizodów maniakalnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej

W leczeniu epizodów maniakalnych związanych z chorobą dwubiegunową produkt Bonogren należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi: 100 mg (dzień 1), 200 mg (dzień 2), 300 mg (dzień 3), 400 mg (dzień 4). Następnie dawka może być zwiększana maksymalnie o 200 mg na dobę do dawki dobowej wynoszącej 800 mg w szóstym dniu leczenia.

Zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji kwetiapiny dawka dobowa w leczeniu podtrzymującym może wynosić od 200 do 800 mg na dobę. Zwykle dawka skuteczna wynosi od 400 do 800 mg na dobę.

Leczenie epizodów depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej

Produkt Bonogren należy podawać raz na dobę przed snem. Całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi 50 mg (dzień 1), 100 mg (dzień 2), 200 mg (dzień 3) i 300 mg (dzień 4). Zalecana dzienna dawka to 300 mg. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano dodatkowych korzyści w grupie przyjmującej do 600 mg w porównaniu z grupą przyjmującą 300 mg (patrz punkt 5.1). Jednak u niektórych pacjentów korzystne jest podawanie 600 mg. Dawki większe niż 300 mg powinny być wprowadzane przez lekarza doświadczonego w leczeniu choroby afektywnej dwubiegunowej. Badania kliniczne wykazały, że u niektórych pacjentów w razie problemów z tolerancją można rozważyć zmniejszenie dawki do minimum 200 mg.

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej

W celu zapobiegania nawrotom epizodów manii, mieszanych lub depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, którzy odpowiedzieli na leczenie kwetiapiną, należy kontynuować leczenie tą samą dawką. Dawka może być następnie modyfikowana, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta, w zakresie od 300 do 800 mg, podawana dwa razy na dobę. Ważne, aby w leczeniu podtrzymującym stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Pacjenci w podeszłym wieku

Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z tej grupy wiekowej, szczególnie na początku leczenia. Zależnie od reakcji pacjenta i tolerancji, zwiększanie dawki kwetiapiny należy spowolnić, a dobową dawkę terapeutyczną zmniejszyć w stosunku do dawki stosowanej u młodszych pacjentów. Średni klirens nerkowy kwetiapiny zmniejszał się u pacjentów w podeszłym wieku o 30% do 50% w porównaniu z młodszymi pacjentami.

Skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały ocenione u pacjentów w wieku powyżej 65 lat z epizodami depresyjnymi w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Bonogren nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących stosowania w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z kontrolowanych placebo badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 oraz 5.2.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek nie ma potrzeby dostosowywania dawki.

Zaburzenia czynności wątroby

Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Należy, zatem zachować ostrożność podczas stosowania produktu Bonogren u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie podawania leku. U pacjentów ze stwierdzonym zaburzeniem czynności wątroby początkowa dawka powinna wynosić 25 mg/dobę. Dawka może być zwiększana o 25 do 50 mg/dobę aż do uzyskania skutecznej dawki, zależnie od reakcji klinicznej pacjenta i tolerancji leczenia.

Bonogren - środki ostrożności

Ponieważ produkt leczniczy Bonogren posiada kilka wskazań, profil bezpieczeństwa należy rozważyć indywidualnie w odniesieniu do pacjenta, diagnozy i podawanej dawki.

Dzieci i młodzież (10 do 17 lat):

Produkt Bonogren nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, ze względu na brak danych wspierających zastosowanie w tej grupie wiekowej. W badaniach klinicznych wykazano, że oprócz znanego profilu bezpieczeństwa określonego u dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane u dzieci i młodzieży wystąpiły z większą częstością niż u dorosłych (zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy i objawy pozapiramidowe) i zidentyfikowano jedno działanie niepożądane, którego nie obserwowano wcześniej w badaniach w grupie dorosłych (wzrost ciśnienia tętniczego krwi). U dzieci i młodzieży zaobserwowano również zmiany w badaniach czynności tarczycy.

Ponadto, brak danych dotyczących wpływu na wzrost i dojrzewanie, i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży dłuższego niż 26 tygodnie. Nie jest znany długoterminowy wpływ na rozwój poznawczy i behawioralny.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży leczonych kwetiapiną, stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększeniem (w porównaniu z placebo) częstości występowania objawów pozapiramidowych (ang. extrapyramidal symptoms, EPS) u chorych na schizofrenię i manię dwubiegunową (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego:

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczeń i samobójstw (zdarzenia związane z samobójstwem). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej , pacjenci powinni być w tym czasie ściśle monitorowani. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

Dodatkowo, lekarze powinni rozważyć ryzyko wystąpienia zdarzeń związanych z samobójstwem po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną, ze względu na znane czynniki ryzyka leczonej choroby. Inne zaburzenia psychiczne, w których zalecana jest kwetiapina mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zdarzeń związanych z samobójstwem. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z epizodami ciężkiej depresji. Te same środki ostrożności co podczas leczenia pacjentów z epizodami ciężkiej depresji należy zachować podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi.

Podczas leczenia należy uważnie obserwować pacjentów, u których wystąpiły zdarzenia związane z samobójstwem w wywiadzie lub wykazujących znaczny stopień myśli samobójczych przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ narażeni są oni na większe ryzyko wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych. Metaanaliza badań klinicznych, kontrolowanych placebo, przeprowadzonych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych, wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów poniżej 25 roku życia w porównaniu z placebo.

Na początku terapii i w przypadku zmiany dawki należy ściśle obserwować pacjentów, w szczególności tych z grupy wysokiego ryzyka. Należy poinformować pacjentów (i ich opiekunów) o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli

samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu. W przypadku wystąpienia takich objawów powinni zasięgnąć porady lekarza.

W krótkoterminowych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u pacjentów z epizodami ciężkiej depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej zaobserwowano zwiększone ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych u młodych dorosłych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat), którzy byli leczeni kwetiapiną w porównaniu do osób leczonych placebo (odpowiednio 3,0% vs 0%).

Objawy pozapiramidowe:

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów leczonych z powodu ciężkich epizodów depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ESP) w porównaniu do częstości ich występowania u pacjentów otrzymujących placebo (patrz punkt 4.8).

Stosowanie kwetiapiny związane było z rozwojem akatyzji, stanu charakteryzującego się subiektywnie nieprzyjemnym lub wyczerpującym niepokojem ruchowym oraz potrzebą ruchu, której często towarzyszy niezdolność do siedzenia lub stania. Wystąpienie tego stanu jest najbardziej prawdopodobne w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpią takie objawy, szkodliwe może być zwiększenie dawki.

Dyskineza późna:

W razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinezy późnej należy rozważyć zmniejszenie dawki leku lub przerwanie leczenia kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Objawy dyskinezy późnej mogą się nasilić, a nawet pojawić się po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).

Senność i zawroty głowy:

Leczenie kwetiapiną związane jest z sennością i objawami z nią związanymi, takimi jak uspokojenie polekowe (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych podczas leczenia pacjentów z depresją dwubiegunową, objawy te pojawiały się zazwyczaj w ciągu 3 pierwszych dni leczenia i miały zazwyczaj łagodne lub umiarkowane nasilenie. Pacjenci z depresją dwubiegunową doświadczający senności o ciężkim nasileniu mogą wymagać częstszych wizyt kontrolnych przez co najmniej 2 tygodnie od wystąpienia objawów senności lub do czasu poprawy; może być konieczne rozważenie przerwania leczenia.

Leczenie kwetiapiną wiązało się z niedociśnieniem ortostatycznym i związanymi z nim zawrotami głowy (patrz punkt 4.8), które, podobnie jak senność, występują zwykle w początkowym okresie zwiększania dawki. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia przypadkowego zranienia (upadku), zwłaszcza w populacji osób starszych. Dlatego należy zalecić pacjentom zachowanie ostrożności, dopóki nie zapoznają się w pełni z możliwymi działaniami leku.

Układ sercowo-naczyniowy:

Produkt leczniczy Bonogren należy ostrożnie stosować u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyń krwionośnych mózgu, a także w przypadku innych stanów predysponujących do niskiego ciśnienia tętniczego. Kwetiapina może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia, szczególnie w początkowym okresie zwiększania dawki, dlatego też należy rozważyć zmniejszenie dawki lub stopniowe jej dostosowanie w razie wystąpienia objawów niedociśnienia. U pacjentów ze współistniejącymi chorobami układu krążenia można rozważyć inny schemat i wolniejsze zwiększanie dawki.

Napady drgawkowe:

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy w częstości napadów drgawkowych u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych na temat częstości występowania napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny:

Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym również kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej.

W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie produktem leczniczym Bonogren i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia:

W badaniach klinicznych z kwetiapiną niezbyt często zgłaszano wystąpienie ciężkiej neutropenii (zawartość krwinek białych obojętnochłonnych we krwi < 0,5 x 109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia terapii kwetiapiną, ale nie ustalono oczywistego związku z dawką leku. Po wprowadzeniu do obrotu produktów leczniczych zawierających kwetiapinę, leukopenia i (lub) neutropenia prowadziła do zakończenia leczenia kwetiapiną. Do możliwych czynników ryzyka związanych z neutropenią należą: uprzednie zmniejszenie liczby krwinek białych (WBC) oraz neutropenia polekowa w wywiadzie. U pacjentów, u których liczba krwinek białych obojętnochłonnych wynosi < 1,0 x 109/l, leczenie kwetiapiną należy przerwać. Pacjentów należy obserwować pod kątem podmiotowym i przedmiotowym objawów zakażenia i liczby krwinek białych obojętnochłonnych (dopóki nie przekroczą 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).

Interakcje:

Patrz także punkt 4.5.

W razie zastosowania produktu leczniczego Bonogren jednocześnie z lekami silnie indukującymi enzymy wątrobowe, np. karbamazepiną bądź fenytoiną, może się wyraźnie zmniejszyć stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki pobudzające działanie enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną można rozpocząć wyłącznie jeśli lekarz stwierdzi, że korzyść z przyjmowania kwetiapiny przewyższa ryzyko wycofania tych leków. Istotne jest, by wszelkie zmiany dotyczące leków indukujących enzymy wątrobowe następowały stopniowo oraz by w razie potrzeby zastąpiono te leki lekami nieindukującymi enzymy wątrobowe (np. walproinian sodu).

Masa ciała:

U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano przyrost masy ciała. Przyrost masy ciała należy monitorować i odpowiednio leczyć zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia:

Podczas leczenia kwetiapiną rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i/lub rozwój lub zaostrzenie objawów cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach odnotowano, wcześniejszy wzrost masy ciała, który może być czynnikiem predysponującym. Zgodnie z wytycznymi dotyczącymi leczenia przeciwpsychotycznego zalecane jest odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego. Należy obserwować pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym kwetiapiną, pod kątem objawów i symptomów hiperglikemii (takich jak nadmierne pragnienie, wielomocz, nadmierny apetyt i osłabienie), i zaleca się regularne kontrolowanie stężenia glukozy u pacjentów z cukrzycą lub z czynnikami ryzyka cukrzycy ze względu na możliwość pogorszenia parametrów. Należy regularnie monitorować masę ciała pacjenta.

Lipidy:

W badaniach klinicznych z kwetiapiną występowało zwiększenie stężenia trójglicerydów, LDL oraz całkowitego cholesterolu i zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL we krwi (patrz punkt 4.8). W razie wystąpienia zmian stężenia lipidów, należy postępować zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.

Ryzyko zmian metabolicznych:

Ze względu na obserwowane w badaniach klinicznych zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi (patrz hiperglikemia) i stężenia lipidów, możliwe jest pogorszenie profilu ryzyka zmian metabolicznych u poszczególnych pacjentów (w tym u tych z prawidłowymi wartościami początkowymi), co należy odpowiednio leczyć (patrz punkt 4.8).

Wydłużenie odstępu QT:

W baniach klinicznych oraz podczas leczenia kwetiapiną zgodnie ze wskazaniami zawartymi w Charakterystyce Produktu Leczniczego, nie wykazano trwałego zwiększenia odstępu QT związanego ze stosowaniem kwetiapiny. Jednak po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu, odnotowano wydłużenie odstępu QT po dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, przepisując kwetiapinę pacjentom z chorobą sercowo-naczyniową lub wydłużonymi odstępami QT w wywiadzie rodzinnym. Należy również zachować ostrożność w przypadku przepisywania kwetiapiny albo z lekami, które powodują zwiększenie odstępów QT, albo równocześnie z lekami neuroleptycznymi, szczególnie u osób w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, hipertrofią serca, hipokaliemią bądź hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Wycofanie leku:

Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy wycofania leku, takie jak bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się stopniowe wycofywanie leku przez okres przynajmniej jednego lub dwóch tygodni (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą powiązaną z demencją:

Produkt leczniczy Bonogren jest niewskazany dla osób leczonych z powodu psychozy powiązanej z demencją.

W randomizowanych badaniach klinicznych kontrolowanych placebo przeprowadzonych na populacji pacjentów cierpiących na demencję, przyjmujących nietypowe leki przeciwpsychotyczne stwierdzono trzykrotnie zwiększone ryzyko działań niepożądanych naczyniowo-mózgowych. Mechanizm tego zwiększenia ryzyka jest nieznany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka u pacjentów przyjmujących inne leki przeciwpsychotyczne lub w innych populacjach pacjentów. U pacjentów zagrożonych udarem produkt leczniczy Bonogren należy stosować z zachowaniem ostrożności.

Metaanaliza nietypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała u pacjentów w podeszłym wieku, cierpiących na psychozy powiązane z demencją, zwiększone ryzyko śmierci, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo. Jednakże dwa 10-tygodniowe badania kontrolowane placebo na tej samej populacji pacjentów (n = 710), średnia wieku: 83 lata (zakres: 56-99 lat), wykazały częstość zgonów u pacjentów leczonych kwetiapiną 5,5% w stosunku do 3,2% w grupie kontrolowanej placebo. Pacjenci objęci tymi badaniami zmarli z różnych innych powodów, zgodnie z przewidywanymi dla tej populacji. Dane te nie wskazują związku przyczynowo-skutkowego między leczeniem kwetiapiną a zgonami pacjentów cierpiących na demencję.

Zaburzenia przełykania:

W związku ze stosowaniem kwetiapiny odnotowano zaburzenia przełykania (patrz punkt 4.8) i przypadki zachłyśnięcia. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa:

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano incydenty żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia produktem leczniczym Bonogren należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.

Zapalenie trzustki:

W badaniach klinicznych i postmarketingowych raportowano o wystąpieniu zapalenia trzustki, jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony. Wśród raportów marketingowych, u wielu pacjentów obserwowano czynniki, o których wiadomo, że są związane z zapaleniem trzustki, takie jak zwiększone stężenie trójglicerydów (patrz punkt 4.4 Lipidy), kamienie żółciowe i spożycie alkoholu.

Informacje dodatkowe:

Dane na temat stosowania kwetiapiny w połączeniu z solą sodową kwasu walproinowego lub litem w leczeniu umiarkowanych do ciężkich objawów manii są ograniczone; niemniej jednak, terapia połączona była dobrze tolerowana (patrz punkt 4.8 oraz 5.1). Dane wykazywały działanie addytywne w trzecim tygodniu.

Laktoza:

Tabletki produktu leczniczego Bonogren zawierają laktozę jednowodną. Pacjenci z rzadkimi problemami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni zażywać tego leku.

Bonogren - przedawkowanie

W badaniach klinicznych zgłoszono zgon po ostrym przedawkowaniu 13,6 g, a w badaniach obserwacyjnych po zażyciu dawki zaledwie 6 g kwetiapiny. Jednakże zgłoszono także przypadki przeżycia po ostrym przedawkowaniu kwetiapiny w dawce 30 g. W badaniach obserwacyjnych odnotowano przedawkowanie samej kwetiapiny powodujące śmierć lub śpiączkę. Ponadto w przypadkach ustalonego przedawkowania w monoterapii kwetiapiną zgłaszano następujące działania niepożądane: wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, depresję oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, delirium i/lub niepokój .

Pacjenci z uprzednio stwierdzoną ciężką chorobą serca i naczyń są szczególnie zagrożeni w razie przedawkowania (patrz punkt 4.4 Układ sercowo-naczyniowy).

Na ogół objawy przedmiotowe i podmiotowe wynikały z zaostrzenia znanych skutków farmakologicznych substancji czynnej, takich jak: senność i uspokojenie polekowe, tachykardia i obniżone ciśnienie.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie istnieje swoista odtrutka dla kwetiapiny. W razie ciężkiego zatrucia, należy uwzględnić możliwość zażycia kilku leków. Pacjent powinien być leczony w oddziale intensywnej terapii. Zaleca się uzyskać i utrzymać drożność dróg oddechowych, zapewnić odpowiednie natlenowanie i wentylację, monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego. Chociaż nie badano zapobiegania wchłaniania po przedawkowaniu, w ciężkich zatruciach może być wskazane płukanie żołądka wykonane w ciągu jednej godziny od spożycia, jeśli jest to możliwe. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego.

W przypadku przedawkowania kwetiapiny, oporne niedociśnienie tętnicze należy leczyć środkami takimi, jak dożylnie płyny i/lub środki sympatykomimetyczne. Należy unikać adrenaliny i dopaminy, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie w przypadku wywołania blokady receptorów alfa adrenergicznych przez kwetiapinę.

Pacjent powinien pozostawać pod wnikliwą kontrolą lekarską aż do powrotu do zdrowia.

Bonogren - przeciwskazania

Nadwrażliwość na kwetiapinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu leczniczego.

Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak: inhibitory proteazy wirusa HIV, leki przeciwgrzybiczne z grupy azoli, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon. Patrz również punkt 4.5.

Bonogren - działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane podczas stosowania kwetiapiny to: senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, umiarkowana astenia, zaparcia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne i niestrawność.

Tak jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, w trakcie leczenia produktem leczniczym Bonogren mogą wystąpić: zwiększenie masy ciała, omdlenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia, neutropenia, obrzęki obwodowe.

Poniższa tabela przedstawia częstość działań niepożądanych występujących podczas leczenia kwetiapiną, zgodnie z zaleceniami Rady Międzynarodowych Towarzystw Medycznych CIOMS (CIOMS III Grupa Robocza;1995).

Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często (> =1/10), często (> =1/100 do < 1/10), niezbyt często (> =1/1000 do < 1/100, rzadko (> =1/10 000 do < 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często: Zmniejszenie stężenia hemoglobiny23

Często:

Leukopenia23, zmniejszenie liczby neutrofili, wzrost stężenia

 

eozynofili28

Niezbyt często:

Trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi14

Rzadko:

Agranulocytoza29

Częstość nieznana:

Neutropenia1

Zaburzenia układu immunologicznego

Niezbyt często:

Nadwrażliwość (w tym reakcje alergiczne skóry)

Bardzo rzadko:

Reakcja anafilaktyczna6

Zaburzenia endokrynologiczne

Często:

Hiperprolaktynemia16, Zmniejszenie stężenia całkowitej T425,

 

zmniejszenie stężenia wolnej T425, zmniejszenie stężenia całkowitej

 

T325, zwiększenie stężenia TSH

Niezbyt często:

Zmniejszenie stężenia całkowitej T325, niedoczynność tarczycy22

Bardzo rzadko:

Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego

Zaburzenia metabolizmu i

i odżywiania

Bardzo często:

Zwiększenie stężenia trójglicerydów w surowicy11,31, zwiększenie

 

stężenia cholesterolu całkowitego we krwi (głównie cholesterolu

 

LDL)12,31, zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL18,31, wzrost masy

 

ciała9,31

Często:

Zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia glukozy we krwi

 

świadczące o hiperglikemii7,31

Niezbyt często:

Hiponatremia20, cukrzyca1,5,6

Rzadko:

Zespół metaboliczny30

Zaburzenia psychiatryczne:

Często:

Złe sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze21

Rzadko:

Somnambulizm i związane z nim reakcje, takie jak rozmowy senne i

 

związane ze snem zaburzenia odżywiania

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często:

Zawroty głowy4,17, senność2,17, ból głowy

Często:

Omdlenia4,17, objawy pozapiramidowe1,22, zaburzenia mowy

Niezbyt często:

Padaczka1, zespół niespokojnych nóg, dyskineza późna1,6

Zaburzenia serca

 

Często:

Tachykardia4, kołatanie serca24

Niezbyt często:

Wydłużenie odstępu QT1,13,19

Zaburzenia wzrokowe

 

Często:

Niewyraźne widzenie

Zaburzenia naczyniowe

Często: Niedociśnienie ortostatyczne4'17

Rzadko: Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Często: Zapalenie błony śluzowej nosa, duszność24

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często: Suchość błony śluzowej jamy ustnej

Często: Zaparcia, niestrawność, wymioty26

Niezbyt często: Zaburzenia przełykania8

Rzadko: Zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często: Zwiększenie stężenia aminotransferaz (ALT, AST) w surowicy3,

zwiększenie aktywności gamma-GT3

Rzadko: Żółtaczka6, zapalenie wątroby6

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko: Obrzęk naczynioruchowy6, zespół Stevensa-Johnsona6

Częstość nieznana: Toksyczna martwica naskórka, rumień wielopostaciowy

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: Rabdomioliza

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często: Zaburzenia seksualne

Rzadko: Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania

Ciąża, połóg i stan okołoporodowy

Częstość nieznana: Zespół odstawienny u noworodka (patrz punkt 4.6)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często: Objawy odstawienne110

Często: Umiarkowana astenia, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka

Rzadko: Złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia

Badania diagnostyczne

Rzadko: Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi15

1.

Patrz punkt 4.4

2.

Może wystąpić senność, zazwyczaj w ciągu dwóch pierwszych tygodni leczenia i zasadniczo

 

ustępuje wraz z kontynuacją leczenia produktem leczniczym Bonogren.

3.

U niektórych pacjentów przyjmujących kwetiapinę zaobserwowano bezobjawowy wzrost

 

aktywności aminotranferaz (ALT, AST) (przesunięcie od wartości normy do > 3 x górna

 

granica normy w dowolnym momencie) w surowicy oraz aktywności enzymu gamma-GT. Te

 

wzrosty były zazwyczaj odwracalne w dalszym etapie leczenia kwetiapiną.

4.

Jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych blokujących receptory alfa

 

adrenergiczne, kwetiapina może często indukować niedociśnienie ortostatyczne, związane

 

z zawrotami głowy, tachykardią oraz, u niektórych pacjentów, z omdleniami, szczególnie

 

w początkowej fazie dostosowywania dawki (patrz punkt 4.4).

5. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano zaostrzenie objawów uprzednio stwierdzonej cukrzycy.

6. Obliczenie częstości niniejszych działań niepożądanych zostało dokonane jedynie w oparciu o dane po wprowadzeniu produktu do obrotu.

7. Przynajmniej raz stężenie glukozy na czczo > =126 mg/dl (> =7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy nie na czczo > =200 mg/dl (> =11,1 mmol/l).

8. Wzrost częstości zaburzeń przełykania związany ze stosowaniem kwetiapiny w porównaniu do placebo obserwowano jedynie w badaniach klinicznych depresji dwubiegunowej.

9. W oparciu o > 7% wzrost masy ciała w stosunku do wartości wyjściowej. Występuje głównie w pierwszych tygodniach leczenia.

10. Najczęściej występującymi objawami odstawienia stwierdzanymi w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny w monoterapii były: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i rozdrażnienie. Częstość tych reakcji znacząco się zmniejszyła po 1 tygodniu od zakończenia terapii.

11. Przynajmniej raz trójglicerydy 200 mg/dl (> =2,258 mmol/l) u pacjentów > =18 lat) lub > =150 mg/dl (> = 1,694 mmol/l) u pacjentów < 18 lat.

12. Przynajmniej raz cholesterol > =240 mg/dl (> =6,2064 mmol/l) u pacjentów > =18 lat lub > =200 mg/dl (> =5,172 mmol/l) u pacjentów < 18 lat. Bardzo często stwierdzano wzrost stężenia cholesterolu LDL o > =30 mg/dl (> =0,769 mmol/l). Średnia zmiana wśród pacjentów, u których obserwowano wzrost, wynosiła 41,7 mg/dl (1,07 mmol/l).

13. Patrz poniższy tekst

14. Przynajmniej raz płytki krwi < =100 x 109/l,

15. Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi zgłaszane w badaniach klinicznych, niezwiązane ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.

16. Stężenie prolaktyny (pacjenci > 18 lat): > 20 mcg/l (> 869,56 pmol/l) mężczyźni; > 30 mcg/l (> 1304,34 pmol/l) kobiety, w dowolnym momencie.

17. Może prowadzić do upadków.

18. Cholesterol HDL: < 40 mg/dl (1,025 mmol/l) mężczyźni, < 50 mg/dl (1,282 mmol/l) kobiety w dowolnym momencie.

19. Częstość występowania u pacjentów z przesunięciem odstępu QT z < 450 ms do > 450 ms,

ze wzrostem > 30 msek. W badaniach kontrolowanych placebo z użyciem kwetiapiny, średnie zmiany i częstość występowania u pacjentów z przesunięciem odstępu QT do poziomu wartości istotnej klinicznie jest podobny w grupie stosującej kwetiapinę i placebo.

20. Przynajmniej raz przesunięcie od > 132 mmol/l do < =132 mmol/l.

21. Przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych zgłaszane były podczas terapii kwetiapiną o opóźnionym uwalnianiu lub we wczesnym etapie po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.4 i 5.1).

22. Patrz punkt 5.1.

23. Wystąpienie przynajmniej jeden raz u 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę zmniejszenia stężenia hemoglobiny do < = 13 g/dl (8,07 mmol/l) u mężczyzn, < = 12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet we wszystkich badaniach klinicznych, w tym w badaniach otwartych. U tych pacjentów, średnie zmniejszenie maksymalnego stężenia hemoglobiny w każdej chwili wynosiło -1,50 g/dl.

24. Doniesienia te często występowały w zdiagnozowanej tachykardii, zawrotach głowy, niedociśnieniu ortostatycznym i/lub w chorobach serca/układu oddechowego.

25. W oparciu o zmianę fizjologicznej wartości początkowej do potencjalnie istotnych klinicznie wartości w dowolnym momencie we wszystkich badaniach. Zmiany całkowitej T4, wolnej T4, całkowitej T3i wolnej T3są zdefiniowane jako < 0,8 x dolna granica normy (pmol/l) i zmiana stężenia TSH wynosi > 5 mIU/l w dowolnym momencie.

26. W oparciu o zwiększoną częstość wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku (> = 65 lat).

27. Na podstawie zmiany fizjologicznej wartości początkowej do potencjalnie istotnych klinicznie wartości w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania we wszystkich badaniach. Zmiany wartości stężenia leukocytów są zdefiniowane jako < = 3x109komórek/l w dowolnym momencie.

28. Na podstawie zmiany fizjologicznej wartości początkowej do potencjalnie istotnych klinicznie wartości w dowolnym momencie po rozpoczęciu badania we wszystkich badaniach. Zmiany wartości stężenia eozynofili są zdefiniowane jako > 1x 109komórek/l w dowolnym momencie.

29. Zmiany wartości stężenia neutrofili o wartość > = 1,5 x 109komórek/l na początku badania do < 0,5 x 109komórek/l w dowolnym momencie w trakcie leczenia.

30. Na podstawie doniesień dotyczących działań niepożądanych zespołu metabolicznego ze wszystkich badań klinicznych z kwetiapiną.

31. U niektórych pacjentów w badaniach klinicznych obserwowano pogorszenie więcej niż jednego z czynników metabolicznych: masy ciała, stężenia glukozy i lipidów (patrz punkt 4.4).

Podczas stosowania leków neuroleptycznych zgłaszano przypadki wydłużonego odcinka QTc, niemiarowości komorowej, nagłej niespodziewanej śmierci, zatrzymania akcji serca, ?torsades de pointes" uznawane za działania wspólne dla tej grupy leków.

Dzieci i młodzież (10 do 17 lat)

Te same działania niepożądane opisane powyżej dla dorosłych dotyczą dzieci i młodzieży. Poniższa tabela zawiera podsumowanie działań niepożądanych, które występują częściej u chorych dzieci i młodzieży (w wieku 10-17 lat) niż w dorosłej populacji, jak i działania niepożądane, których nie stwierdzono w dorosłej populacji.

Częstość występowania działań niepożądanych jest określona w następujący sposób: bardzo często

(> =1/10), często (> =1/100 do < 1/10), niezbyt często (> =1/1000 do < 1/100, rzadko (> =1/10 000 do

< 1/1000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000).

Zaburzenia metabolizmu i

i odżywiania

Bardzo często:

Zwiększenie apetytu

Badania diagnostyczne

 

Bardzo często:

Zwiększenie stężenia prolaktyny1, zwiększenie ciśnienia krwi2

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często:

Objawy pozapiramidowe3

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często:

Drażliwość4

 

1.

Stężenie prolaktyny (pacjenci < 18 lat): > 20 mcg/l (> 869,56 pmol/l) mężczyźni;> 26 mcg/l

 

(> 1130,428 pmol/l) kobiety, w dowolnym momencie. Mniej niż u 1% pacjentów nastąpił wzrost

 

prolaktyny do poziomu > 100 g/l.

2.

Na podstawie zmian powyżej istotnych klinicznie wartości progowych (kryteria zaczerpnięte

 

z Narodowego Instytutu Zdrowia) lub wzrostu powyżej 20 mmHg dla ciśnienia skurczowego

 

lub > 10 mmHg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym czasie w dwóch (3-6 tygodni)

 

badaniach kontrolowanych placebo u dzieci i młodzieży.

3.

Patrz punkt 5.1.

4.

Uwaga: częstość jest zgodna z obserwowaną u dorosłych, ale drażliwość może być związana

 

z różnymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży niż do osób dorosłych.

Bonogren - ciąża i karmienie piersią

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania kwetiapiny u kobiet w okresie ciąży nie zostały potwierdzone. Do chwili obecnej w badaniach prowadzonych na zwierzętach nie odnotowano szkodliwości leku, choć nie badano jeszcze wpływu kwetiapiny na rozwój narządu wzroku u płodu. Dlatego produkt można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści dla matki są większe niż ryzyko dla płodu. Obserwowano objawy odstawienia u noworodków, których matki podczas ciąży przyjmowały kwetiapinę.

Nie opublikowano raportów o wydzielaniu kwetiapiny do mleka kobiecego i nadal brak jednoznacznej opinii co do stopnia przenikania kwetiapiny do mleka kobiecego. Kobietom karmiącym piersią należy zatem doradzać, żeby unikały karmienia piersią podczas stosowania produktu leczniczego Bonogren.

Jeżeli matka stosowała leki przeciwpsychotyczne (w tym Bonogren) w trzecim trymestrze ciąży noworodek jest narażony na ryzyko wystąpienia działań niepożądanych pozapiramidowych i/lub odstawiennych, które po porodzie mogą się różnić nasileniem i czasem trwania. Istnieją doniesienia o występowaniu pobudzenia, nadciśnienia, niedociśnienia, drżenia, senności, zaburzeń oddychania i trudności z przyjmowaniem pokarmu. Dlatego też, noworodki należy obserwować.

Bonogren - prowadzenie pojazdów

Ze względu na wpływ kwetiapiny na ośrodkowy układ nerwowy, nie zaleca się wykonywania czynności wymagających zwiększonej uwagi. Dlatego pacjentom odradza się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, dopóki nie zostanie ustalona indywidualna podatność na dekoncentrujące działanie leku.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Bonogren - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Quetiapinum

    Substancja o działaniu przeciwpsychotycznym, a więc zmniejszającym objawy pobudzenia, wycofania społecznego, hamująca omamy czy urojenia w przebiegu schizofrenii. Stosowana również w zapobieganiu nawrotom schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Wykazuje skuteczność w leczeniu epizodów depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.

    Dostępne opakowania
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 10 tabl. (blister) - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 20 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 50 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 60 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 90 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 100 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 120 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 180 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Bonogren

    Bonogren

    tabletki powlekane - 240 tabl. - 0,025 g
    VIPHARM S.A.
    Powiązane artykuły
    Depresja - objawy, leczenie

    Fakty i mity dotyczące depresji

    Fakty i mity dotyczące depresji

    Depresja może dotknąć każdego z nas Depresja może się pojawić u każdego człowieka. Badania kliniczne sugerują jednak, że to kobiety są bardziej narażone na wystąpienie zmian biochemicznych w mózgu związanych z tą chorobą. Niemniej jednak, może to mieć...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Środek na zaburzenia rytmu dobowego w leczeniu depresji

    Badania wskazują, iż stosowana przy zaburzeniach rytmu dobowego pochodna melatoniny może okazać się skuteczna w leczeniu depresji... Działanie antydepresantów Farmaceutyki stosowane w leczeniu depresji określane są mianem antydepresantów. Ich działanie...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Przewidywanie skuteczności leczenia depresji

    Leczenie depresji bywa dla lekarzy dużym wyzwaniem. Pacjenci nie zawsze reagują bowiem na podawane im leki. Naukowcy z Loyola University Medical Center są jednak na dobrej drodze do opracowania pierwszej wiarygodnej metody przewidywania, czy dany antydepresant...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    ParoGen - właściwości, samopoczucie, skutki uboczne, cena

    ParoGen jest lekiem o działaniu przeciwdepresyjnym stosowanym u osób dorosłych. Posiada w swoim składzie silny inhibitor znajdujący się neuronach mózgowych. ParoGen - właściwości Preparat ParoGen stosuje się w leczeniu epizodu dużej depresji przy...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    Antydepresanty nowej generacji

    Antydepresanty nowej generacji to tzw. atypowe leki przeciwdepresyjne. Różnią się od starszych grup - TLPD, SSRI, SNRI, inhibitory MAO - przede wszystkim mniejszymi skutkami ubocznymi, ze względu na złożony mechanizm działania, skierowany głównie na zwiększenie...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    Antydepresanty a alkohol

    Antydepresanty i alkohol - czy można je łączyć? Większość osób zażywających długotrwale takie leki psychotropowe zastanawiało się nad tym chociaż raz. Spożycie alkoholu etylowego w niewielkiej ilości przy stosowanej farmakologicznej terapii antydepresyjnej...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki psychotropowe

    Leki psychotropowe

    Istnieje wiele definicji opisujących leki psychotropowe. W szerszym rozumieniu, są to wszystkie substancje, które podane człowiekowi, zmieniają jego stan psychiczny. Można więc tu zaliczyć leki hormonalne, witaminy (np. witaminy z grupy B, witamina PP,...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Odstawienie leków przeciwdepresyjnych

    Leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI) są obecnie jedną z najczęściej stosowanych grup leków psychotropowych. SSRI znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu depresji, ale i zaburzeń lękowych, obsesyjno-kompulsywnych,...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    W których krajach ludzie łykają najwięcej antydepresantów?

    Jak się okazuje, na całym świecie stosuje się coraz więcej leków przeciw depresji. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organization for Economic Cooperation and Development - OECD) dokładniej przyjrzała się skali stosowania antydepresantów...