Ketipinor

zobacz opinie o produkcie »
Cena
25,90 zł
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,025 g
Ilość
10 tabl. (blister)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: ORION CORPORATION

Ketipinor - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Cytrusy

Mimo dużej zawartości cennej witaminy C, cytrusy nie powinny być spożywane jednocześnie z przyjmowaniem leków, zawierają bowiem furanokumaryny. Szczególnie bogaty w nie jest grejpfrut oraz czerwone gorzkie pomarańcze, z których przygotowuje się dżemy. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z cytrusami.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Ketipinor - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Ketipinor - opis

Leczenie schizofrenii.

Leczenie umiarkowanych lub ciężkich epizodów maniakalnych związanych z chorobą dwubiegunową.

Leczenie epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej.

Kwetiapina nie jest wskazana w zapobieganiu nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych.

Ketipinor - skład

25 mg tabletki: każda tabletka powlekana zawiera 25 mg kwetiapiny - Quetiapinum (w postaci fumaranu).

100 mg tabletki: każda tabletka powlekana zawiera 100 mg kwetiapiny - Quetiapinum (w postaci fumaranu).

200 mg tabletki: każda tabletka powlekana zawiera 200 mg kwetiapiny - Quetiapinum (w postaci fumaranu).

300 mg tabletki: każda tabletka powlekana zawiera 300 mg kwetiapiny - Quetiapinum (w postaci fumaranu).

Substancja pomocnicza: laktoza jednowodna (20,7 mg w tabletkach 100 mg, 41,4 mg w tabletkach 200 mg i 62,1mg w tabletkach 300mg).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Ketipinor - dawkowanie

Ketipinor może być podawany z posiłkiem lub bez posiłku.

Dorośli

W leczeniu schizofrenii Ketipinor powinien być stosowany dwa razy na dobę: całkowita dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi:

dzień 1.

 

50 mg

dzień 2.

 

100 mg

dzień 3.

 

200 mg

dzień 4.

 

300 mg

Począwszy od dnia 4., dawkę należy stopniowo zwiększać do zwykłego skutecznego zakresu dawek od 300 do 450 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta dawkę można skorygować w zakresie od 150 do 750 mg na dobę.

W leczeniu epizodów maniakalnych związanych z chorobą dwubiegunową Ketipinor powinien być stosowany dwa razy na dobę: całkowita dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi:

dzień 1.

 

100 mg

dzień 2.

 

200 mg

dzień 3.

 

300 mg

dzień 4.

 

400 mg

Dalsze dawki aż do 800 mg na dobę w dniu 6. powinny być zwiększane o nie więcej niż 200 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta dawkę można skorygować w zakresie od 200 do 800 mg na dobę. Zwykła skuteczna dawka mieści się w zakresie od 400 mg do

800 mg na dobę.

W leczeniu epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej Ketipinor powinien być stosowany raz na dobę przed snem, ponieważ może to zmniejszyć prawdopodobieństwo uspokojenia dziennego podczas dnia: całkowita dawka dobowa przez pierwsze 4 dni leczenia wynosi:

dzień 1.

 

50 mg

dzień 2.

 

100 mg

dzień 3.

 

200 mg

dzień 4.

 

300 mg

Zalecana dawka dobowa to 300 mg. W zależności od reakcji pacjenta dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę. Skuteczność przeciwdepresyjna została wykazana przy dawce 300 mg i 600 mg na dobę, jednakże w grupie przyjmującej dawkę 600 mg nie zaobserwowano żadnej dodatkowej korzyści w stosunku do grupy przyjmującej 300 mg na dobę podczas krótkoterminowego leczenia (patrz punkt 5.1).

Leczenie epizodów depresyjnych w chorobie dwubiegunowej powinno być prowadzone przez lekarzy doświadczonych w leczeniu choroby dwubiegunowej.

Osoby w podeszłym wieku

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Ketipinor u osób w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie podawania.

Może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki leku i podawanie mniejszej dawki dobowej w porównaniu do dawek stosowanych u młodszych pacjentów zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta. Średni klirens osoczowy kwetiapiny u pacjentów w podeszłym wieku był zmniejszony o 30 do 50% w porównaniu do wartości u młodszych pacjentów.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów powyżej 65 roku życia z epizodami depresyjnymi występującymi w przebiegu choroby dwubiegunowej.

Dzieci i młodzież

Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych wspierających stosowanie w tej grupie wiekowej. Dane dostępne z kontrolowanych placebo badań klinicznych przedstawiono w punktach 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.

Niewydolność nerek

Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Niewydolność wątroby

Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania leku Ketipinor pacjentom z rozpoznaną niewydolnością wątroby, szczególnie podczas rozpoczynania leczenia. U pacjentów ze zdiagnozowaną niewydolnością wątroby leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę leku Ketipinor. Dawkę tę należy zwiększać codziennie o 25 lub 50 mg /dobę do dawki skutecznej, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia przez pacjenta.

Ketipinor - środki ostrożności

Dzieci i młodzież (od 10 do 17 roku życia)

Kwetiapina nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych wspierających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa określonym u dorosłych (patrz punkt 4.8) niektóre działania niepożądane występowały z większą częstością u dzieci i młodzieży w porównaniu do dorosłych (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy i objawy pozapiramidowe) a jedno z nich nie zostało wcześniej zaobserwowane w badaniach przeprowadzanych z udziałem dorosłych (wzrost ciśnienia krwi). Zaobserwowano również zmiany w wynikach badań czynności tarczycy u dzieci i młodzieży.

Ponadto, nie badano bezpieczeństwa długotrwałego stosowania wykraczającego poza 26 tygodni przyjmowania leku, w tym wpływu na wzrost i dojrzewanie dzieci i młodzieży przy długotrwałym leczeniu kwetiapiną. Nie jest znany także długoterminowy wpływ na ich rozwój poznawczy i behawioralny.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży leczonych kwetiapiną, wykazano, że stosowanie kwetiapiny było związane z większą częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Symptoms, EPS), w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo leczonych na schizofrenię i chorobę dwubiegunową (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

Depresja w chorobie dwubiegunowej jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa (zachowań samobójczych). Ryzyko to utrzymuje się aż do istotnej remisji. Ponieważ poprawa może nie wystąpić w trakcie kilku pierwszych tygodni leczenia, pacjenci powinni być ściśle monitorowani do czasu wystąpienia takiej poprawy. Z ogólnych doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia. W badaniach klinicznych u pacjentów, u których występują poważne epizody depresyjne w chorobie dwubiegunowej obserwowano zwiększone ryzyko zachowań samobójczych wśród młodych dorosłych pacjentów poniżej 25 roku życia leczonych kwetiapiną w porównaniu do pacjentów leczonych placebo (odpowiednio 3,0 % vs. 0 %).

Ponadto, lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną, biorąc pod uwagę czynniki ryzyka związane z leczona chorobą.

Senność

Leczenie kwetiapiną było związane z występowaniem senności i innych objawów, takich jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych u pacjentów z depresją dwubiegunową, objawy te występowały zazwyczaj podczas pierwszych trzech dni leczenia i miały przede wszystkim łagodne do umiarkowanego nasilenie. Pacjenci z depresją dwubiegunową u których występuje senność o ciężkim nasileniu mogą wymagać częstszej kontroli lekarskiej podczas pierwszych

2 tygodni od wystąpienia objawów senności, lub do czasu wystąpienia poprawy, i może być potrzebne rozważenie przerwania leczenia.

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Ketipinor należy ostrożnie stosować u osób z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyniową mózgu lub innymi schorzeniami predysponującymi do wystąpienia niedociśnienia. Ketipinor może powodować niedociśnienie ortostatyczne, szczególnie w początkowym okresie zwiększania dawki leku i dlatego należy rozważyć podawanie mniejszej dawki lub bardziej stopniowe zwiększanie dawki leku, jeśli wystąpi ten objaw. Należy rozważyć łagodniejszy schemat zwiększania dawki u pacjentów z chorobami układu krążenia.

Napady padaczki

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy częstości występowania napadów padaczki u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z napadami padaczki w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Objawy pozapiramidowe

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dorosłych pacjentów stosowanie kwetiapiny było związana ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (EPS) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu epizodów dużej depresji w chorobie dwubiegunowej (patrz punkt 4.8).

Dyskinezy późne

W razie wystąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych dyskinez późnych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia produktem Ketipinor. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub nawet pojawić się po zakończeniu leczenia (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną (patrz też punkt 4.8). Objawy kliniczne tego zespołu obejmują hipertermię, zmiany stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie produktem Ketipinor i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia

Ciężka neutropenia (liczba neutrofili < 0,5 x 109/l) była zgłaszana niezbyt często podczas badań klinicznych. Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy po rozpoczęciu leczenia kwetiapiną. Nie było bezpośredniego związku zależnego od dawki. W trakcie obserwacji po wprowadzeniu leku do obrotu rozpoznanie leukopenii i (lub) neutropenii skutkowało zaprzestaniem terapii z zastosowaniem kwetiapiny. Prawdopodobne czynniki ryzyka występowania neutropenii to: wcześniej istniejąca mała liczba białych krwinek (WBC) oraz przyjmowanie w przeszłości leków powodujących neutropenię. Kwetiapinę należy odstawić u pacjentów, u których liczba neutrofili wynosi < 1,0 x 109/l. Pacjentów należy obserwować pod względem występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia oraz obserwować liczbę neutrofili (aż do przekroczenia liczby 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).

Interakcje

Patrz też punkt 4.5.

Równoczesne stosowanie kwetiapiny z lekami silnie indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, znacząco zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu krwi, co może wpływać na skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących leki indukujące enzymy wątrobowe leczenie produktem Ketipinor można rozpocząć tylko wówczas, gdy w opinii lekarza korzyści wynikające z leczenia kwetiapiną przeważają nad ryzykiem wynikającym z przerwania leczenia lekiem indukującym enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby jakakolwiek zmiana schematu stosowania leku indukującego enzymy wątrobowe była wprowadzana stopniowo i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nie wpływającym na enzymy wątrobowe (np. walproinianem sodu).

Masa ciała

Obserwowano przyrost masy ciała u pacjentów, którzy byli leczeni kwetiapiną. Powinni być oni monitorowani i odpowiednio leczeni zgodnie z wytycznymi stosowanymi do leków przeciwpsychotycznych (patrz punkt 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia

Rzadko zgłaszano wystąpienie hiperglikemii i/lub rozwój albo nasilenie objawów cukrzycy sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8). W niektórych przypadkach odnotowano uprzednie zwiększenie masy ciała, co może być czynnikiem predysponującym. Zalecane jest odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego zgodnie z wytycznymi stosowanymi do leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci leczeni jakimkolwiek lekiem przeciwpsychotycznym, w tym kwetiapiną, powinny być obserwowani pod kątem wystąpienia oznak i objawów hiperglikemii, (takich jak zwiększone pragnienie, wielomocz, nadmierny apetyt i osłabienie) oraz pacjenci z cukrzycą lub z czynnikami ryzyka cukrzycy powinny być regularnie monitorowani pod kątem pogorszenia kontroli glukozy. Należy regularnie kontrolować masę ciała.

Lipidy

W badaniach klinicznych obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL w połączeniu z kwetiapiną (patrz punkt 4.8). Należy leczyć we właściwy sposób zmiany gospodarki lipidowej.

Ryzyko metaboliczne

Ze względu na obserwowane zmiany masy ciała, stężenia glukozy we krwi (patrz hiperglikemia) i lipidów obserwowane w badaniach klinicznych, możliwe jest ewentualne pogorszenie profilu ryzyka metabolicznego u poszczególnych pacjentów, które należy odpowiednio leczyć.

Wydłużenie odstępu QT

Stosowanie kwetiapiny w badaniach klinicznych i zgodnie z zaleceniami wymienionymi w tej

Charakterystyce Produktu Leczniczego, nie wiązało się z trwałym wydłużeniem odstępu QT. Po wprowadzeniu produktu do obrotu, odnotowano przypadki wydłużenia odstępu QT podczas stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) oraz w przypadku przedawkowania (patrz punkt 4.9).. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapinę stosuje się u pacjentów z chorobami układu sercowonaczyniowego lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Należy także zachować ostrożność, jeśli kwetiapinę stosuje się jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, lub w połączeniu z lekami przeciwpsychotycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia serca, hipokaliemią, hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Odstawienie leku

Po nagłym zaprzestaniu podawania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienie, takie jak:

bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy oraz drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi związanymi z demencją

Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia pacjentów z objawami psychotycznymi związanymi z demencją.

W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach w populacji pacjentów z demencją, leczonych pewnymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, zaobserwowano około

3-krotnie zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych dotyczących naczyń mózgowych. Mechanizm tego zwiększonego ryzyka nie jest znany. Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Ketipinor powinien być stosowany z ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia udaru.

Meta-analiza atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazała, że u pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychotycznymi związanymi z demencją występuje zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu do grupy otrzymującej placebo.

Jednak w dwóch 10-tygnodniowych, kontrolowanych placebo badaniach kwetiapiny przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710; średnia wieku: 83 lata; przedział wiekowy: 56–99 lat), śmiertelność w grupie pacjentów leczonych kwetiapiną wynosiła 5,5 % w porównaniu do 3,2 % w grupie otrzymującej placebo. Przyczyny śmierci pacjentów w tych badaniach były różne, odpowiadały spodziewanym dla tej populacji. Na podstawie tych danych nie można ustalić związku przyczynowego pomiędzy leczeniem kwetiapiną a zgonami pacjentów w podeszłym wieku z demencją.

Dysfagia

Zgłaszano przypadki wystąpienia zaburzeń połykania (patrz punkt 4.8) podczas stosowania kwetiapiny. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Choroby zakrzepowo-zatorowej żył (ChZZŻ)

Zgłaszano przypadki choroby zakrzepowo-zatorowej żył (ChZZŻ) podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych. W związku ze zwiększonym ryzykiem występowania ChZZŻ u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi należy najpierw zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka wystąpienia ChZZŻ u pacjenta przed przystąpieniem do leczenia oraz w trakcie leczenia produktem leczniczym Ketipinor oraz zastosować odpowiednie działania zapobiegawcze.

Dodatkowe informacje

Dane na temat stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z walproinianem sodu lub litem w leczeniu umiarkowanych lub ciężkich epizodów manii są ograniczone, jednak terapia łączna była dobrze tolerowana (patrz punkty 4.8 i 5.1). Z danych wynika, że w 3. tygodniu występuje działanie addycyjne Drugie badanie nie wykazało addycyjnego działania w 6. tygodniu. Brak dostępnych danych na temat skojarzonego stosowania poza 6. tygodniem.

Laktoza

Tabletki produktu leczniczego Ketipinor 100 mg, 200 mg i 300 mg zawierają laktozę jednowodną (patrz punkt 2). Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami dziedzicznymi, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy typu Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu.

Ketipinor - przedawkowanie

Zgłaszano przypadki zgonów, w badaniach klinicznych po ciężkim przedawkowaniu po przyjęciu 13,6 grama, oraz po wprowadzeniu leku do obrotu po przyjęciu niskiej dawki 6 gramów samej kwetiapiny. Jednakże zgłoszono również przypadek powrotu do zdrowia po ciężkim przedawkowaniu, po przyjęciu leku w dawce 30 gramów. W badaniach po wprowadzeniu do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki przedawkowania samej kwetiapiny prowadzące do zgonu lub śpiączki, czy też wydłużenia odstępu QT.

Pacjenci z wcześniej istniejącymi ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego mogą być narażeni na zwiększone ryzyko wystąpienia objawów przedawkowania (patrz punkt 4.4, Choroby układu sercowo-naczyniowego).

Opisywane objawy przedmiotowe i podmiotowe zazwyczaj odpowiadały nasilonemu znanemu działaniu farmakologicznemu leku, były to: senność i uspokojenie, tachykardia i niedociśnienie tętnicze.

Nie istnieje specyficzna odtrutka dla kwetiapiny. W razie ciężkiego zatrucia, należy uwzględnić możliwość zażycia kilku leków. Pacjent powinien być leczony w oddziale intensywnej terapii. Należy zapewnić drożność dróg oddechowych, odpowiednie natlenowanie krwi i wentylację, jak również monitorowanie i leczenie zaburzeń czynności układu krążenia. W ciężkim zatruciu należy rozważyć płukanie żołądka (po intubacji, jeśli pacjent jest nieprzytomny) i jeśli to możliwe do wykonania w ciągu jednej godziny od spożycia, ponieważ zapobieganie wchłanianiu leku podczas przedawkowania nie było badane. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego jednocześnie ze środkiem przeczyszczającym.

Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do powrotu do zdrowia.

Ketipinor - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Jednoczesne stosowanie z inhibitorami cytochromu P450 3A4, takimi jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon (patrz też punkt 4.5).

Ketipinor - działania niepożądane

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi kwetiapiny są: senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niewielkie osłabienie, zaparcia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne i niestrawność.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych ze stosowaniem kwetiapiny były powiązane: zwiększenie masy ciała, omdlenie, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia, neutropenia i obrzęki obwodowe.

Częstość występowania działań niepożądanych związanych z leczeniem kwetiapiną przedstawiono w poniższej tabeli zgodnie z układem zalecanym przez Radę Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych (CIOMS III Working Group; 1995).

Czestość wystepowania działań niepożądanych sklasyfikowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów narządów

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

Częstość nieznana

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

Leukopenia1

Eozynofilia małopłytkowość

 

Neutropenia1

 

Zaburzenia układu immunologicznego

   

Nadwrażliwość

 

Reakcje anafilaktyczn e6

 

Zaburzenia endokrynologiczne

 

Hiperprolaktynemia16

   

Niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycz nego

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Zwiększony apetyt

 

Hiponatremia20

Cukrzyca1, 5, 6,

 

Zaburzenia psychiczne

 

Niezwykłe sny i koszmary senne

       

Zaburzenia układu nerwowego

Zawroty

głowy4,17, senność2,17, bóle głowy

Omdlenia4,17, objawy pozapiramidow

e1,13, dyzartria

Napady padaczkowe1, zespół niespokojnych nóg, dyskinezy późne1,6

     

Zaburzenia serca

 

Tachykardia4

       

Zaburzenia oka

 

Niewyraźne widzenie

       

Zaburzenia naczyniowe

 

Niedociśnienie ortostatyczne4,17

 

Choroba zakrzepowozatorowa żył1

   

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

 

Katar

       

Zaburzenia

żołądkowojelitowe

Suchość błony śluzowej jamy ustnej

Zaparcia, niestrawność

Trudności w przełykaniu8

     

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

     

Żółtaczka6

Zapalenie wątroby6

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

       

Obrzęk naczyniowy6, zespół StevensaJohnsona6

 

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

       

Rabdomioliza

 

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy

         

Zespół odstawienia

leku u

noworodka

(patrz punkt

4.6)

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

   

Zaburzenia seksualne

Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia

miesiączkowania

   

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu

podania

Objawy odstawienia (przerwania podawania)1,10

Niewielkie osłabienie,

obrzęki obwodowe, drażliwość

 

Złośliwy zespół neuroleptyczny1

   

Badania

Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy11, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie cholesterolu LDL)12, zwiększenie stężenia cholesterolu HDL18, zwiększenie masy ciała9

Zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (AlAT, AspAT)3, zmniejszenie liczby białych krwinek, zwiększenie ilości glukozy we krwi do poziomów hiperglikemicz nych7

Zwiększenie aktywności gamma-GT3, zmniejszenie liczby płytek

krwi14, wydłużenie odstępu QT1,13,19

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi15

   

(1) Patrz punkt 4.4.

(2) Może wystąpić senność, zwłaszcza w pierwszych dwóch tygodniach leczenia; zazwyczaj ustępuje ona w trakcie dalszego leczenia kwetiapiną.

(3) U niektórych pacjentów otrzymujących kwetiapinę obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) lub gamma-GT w surowicy. Nieprawidłowości te zazwyczaj ustępowały w trakcie dalszego leczenia kwetiapiną.

(4) Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych wykazujących działanie polegające na blokowaniu receptora adrenergicznego alfa1, kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, powiązane z zawrotami głowy, tachykardią, a u niektórych pacjentów z omdleniem, zwłaszcza w początkowym okresie zwiększania dawki leku (patrz punkt 4.4).

(5) W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano zaostrzenie występującej wcześniej cukrzycy.

(6) Obliczenia częstości występowania niepożądanych działań leku wzięto tylko z badań po wprowadzeniu do obrotu.

(7) Stężenie glukozy na czczo ≥126mg/ dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy po posiłku ≥200 mg/dl (≥ 11,1 mmol/l) przy co najmniej jednym pomiarze.

(8) Wzrost częstości występowania trudności w przełykaniu w powiązaniu ze stosowaniem kwetiapiny vs. placebo został zaobserwowany jedynie w badaniach klinicznych dotyczących depresji w chorobie dwubiegunowej.

(9) W oparciu o > 7 % zwiększenie w stosunku do wyjściowej wartości masy ciała. Występuje głównie w pierwszych tygodniach leczenia.

(10) Następujące objawy odstawienne obserwowano najczęściej w ostrych kontrolowanych placebo badaniach klinicznych w monoterapii, do których należały objawy odstawienia, takie jak: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość występowania tych reakcji znacząco się zmniejszyła po 1 tygodniu od odstawienia przerwania leczenia.

(11) Triglicerydy ≥ 200 mg/dl (≥ 2,258 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥ 150 mg/dl (≥ 1,694 mmol/l) (pacjenci < 18 lat) co najmniej jeden raz.

(12) Cholesterol ≥ 240 mg/dl (≥ 6,2064 mmol/l) (pacjenci ≥ 18 lat) lub ≥ 200 mg/dl (≥ 5,172 mmol/l) (pacjenci < 18 lat) co najmniej jeden raz. Wzrost stężenia cholesterolu LDL o ≥ 30 mg/dl

(≥ 0,769 mmol/l) obserwowano bardzo często. Średnia zmiana wśród pacjentów, u których wzrost ten wystąpił wyniosła 41,7 mg/dl (≥ 1,07 mmol/l).

(13) Patrz tekst poniżej.

(14) Płytki krwi ≤ 100 x 109/l co najmniej jeden raz.

(15) Na podstawie badania klinicznego raporty działań niepożądanych o wzroście kinazy kreatynowej we krwi nie wiążą się ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.

(16) Stężenia prolaktyny (pacjenci w wieku > 18 lat): > 20 µg/l (> 869,56 pmol/l) mężczyźni; > 30 µg/l (> 1304,34 pmol/l) kobiety w dowolnym momencie.

(17) Mogą prowadzić do upadków.

(18) Cholesterol HDL: < 40 mg/dl (1,025 mmol/l) mężczyźni; < 50 mg/dl (1,282 mmol/l) kobiety w dowolnym momencie.

(19) Odsetek u pacjentów, u których odcinek QTc zmienia się od < 450 ms do ≥ 450 ms z ≥ 30 ms wzrostem. W kontrolowanych placebo badaniach z udziałem kwetiapiny średnia zmiana oraz odsetek pacjentów, u których zmiana ta miała istotny klinicznie poziom są podone dla kwetiapiny i placebo.

(20) Zmiana z > 132 mmol/l do ≤ 132 mmol/l, co najmniej jeden raz.

W trakcie stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT, arytmie komorowe, nagłą niewyjaśnioną śmierć, zatrzymanie serca oraz torsades de pointes, które uważa się za działania specyficzne dla grupy.

W krótkotrwałych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych w schizofrenii i manii dwubiegunowej zagregowana częstość występowania objawów pozapiramidowych była podobna do częstości dla placebo (schizofrenia: 77,8 % dla kwetiapiny i 8,0 % dla placebo; mania dwubiegunowa: 11,2 % dla kwetiapiny i 11,4 % dla placebo). W krótkoterminowych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych w depresji dwubiegunowej zagregowana częstość występowania objawów pozapiramidowych wyniosła 8,9 % dla kwetiapiny w porównaniu do 3,8 % dla placebo, chociaż częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych (np. akatyzji, zaburzeń pozapiramidowych, drżenia, dyskinez, dystonii, niepokoju, mimowolnych skurczów mięśni, pobudzenia psychoruchowego i sztywności mięśni) była na ogół niska i nie przekraczała 4 % w każdej z badanych grup.

Leczenie kwetiapiną było związane z występującym już po podaniu małych dawek zmniejszeniem stężeń hormonów tarczycy, zwłaszcza stężenia całkowitej T4 i wolnej T4. Redukcja poziomu całkowitej i wolnej T4 była największa podczas pierwszych dwóch do czterech tygodni leczenia kwetiapiną, a w okresie długotrwałego leczenia nie obserwowano dalszego zmniejszania stężeń tych hormonów. Niemal we wszystkich przypadkach odstawienie kwetiapiny było związane z ustąpieniem tych działań dotyczących stężeń całkowitej i wolnej T4, niezależnie od czasu trwania leczenia.

Niewielkie zmniejszenie stężenia całkowitej T3 i odwrotnej T3 obserwowano jedynie po zastosowaniu większych dawek leku. Stężenie TBG nie ulegało zmianie; zasadniczo nie obserwowano także wtórnego zwiększenia stężenia TSH i nic nie wskazuje na to, aby kwetiapina powodowała istotną klinicznie niedoczynność tarczycy.

Dzieci i młodzież (od 10 do 17 roku życia)

Te same działania niepożądane opisane powyżej dla osób dorosłych powinny być brane pod uwagę w przypadku dzieci i młodzieży. Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane, które występują w kategorii wyższej częstotliwości u dzieci i młodzieży (w wieku od 10 do 17 lat) niż w populacji osób dorosłych lub działania niepożądane, które nie zostały stwierdzone w populacji dorosłych.

Częstość występowania działań niepożądanych uszeregowano w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często: Wzrostapetytu

Badania diagnostyczne

Bardzo często: Zwiększenie stężenia prolaktyny1, wzrost ciśnienia krwii2

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: Objawy pozapiramidowe

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: Drażliwość

(1) Stężenia prolaktyny (pacjenci < 18 lat): > 20 μg/l (> 869,56 pmol/l) mężczyźni; > 26 μg/l (> 1130,428 pmol/l) kobiety w dowolnym momencie. U mniej niż 1 % pacjentów wystąpił wzrost do poziomu prolaktyny > 100 μg/l.

(2) Na podstawie zmian powyżej istotnych klinicznie progów (zaczerpnięte z kryteriów Narodowych Instytutów Zdrowia) lub wzrost > 20 mmHg dla ciśnienia skurczowego lub

> 10 mmHg dla rozkurczowego ciśnienia krwi w dowolnym czasie w dwóch ostrych (36 tygodni), kontrolowanych placebo badaniach u dzieci i młodzieży.

(3) Patrz punkt 5.1.

(4) Uwaga: Częstość jest zgodna z obserwowaną u dorosłych, jednak drażliwość może być związana z innymi implikacjami klinicznymi u dzieci i młodzieży w porównaniu z dorosłymi.

Ketipinor - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności kwetiapiny u kobiet w ciąży. Dotychczas nic nie wskazuje na szkodliwość w badaniach na zwierzętach, jednak nie badano możliwego wpływu na oko płodu. Dlatego Ketipinor można stosować w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści dla matki są większe niż ryzyko dla płodu. Noworodki, narażone na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym na produkt leczniczy Ketipinor) w czasie trzeciego trymestru ciąży są w grupie ryzyka, w której mogą wystąpić działania niepożądane, w tym objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienia leku, które mogą zmieniać się w zależności od ciężkości przebiegu oraz czasu trwania porodu. Zgłaszano przypadki takie jak: pobudzenie, wzmożone napięcie, obniżone napięcie, drżenie, senność, zaburzenia oddechowe lub zaburzenia związane z karmieniem u noworodków. Laktacja

Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka kobiecego. Kobietom karmiącym piersią należy zatem doradzać, żeby unikały karmienia piersią podczas stosowania leku Ketipinor.

Ketipinor - prowadzenie pojazdów

Kwetiapina wywiera wpływ na czynność układu nerwowego, zatem może zaburzać wykonywanie czynności, które wymagają pełnej sprawności psychicznej. Należy poinformować pacjentów, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali urządzeń mechanicznych w ruchu, dopóki nie jest znana indywidualna wrażliwość pacjenta na lek.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Ketipinor - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Quetiapini fumaras

    Substancja, która jest pochodną benzotiazepiny. Jest atypowym lekiem przeciwpsyhotycznym. Aktywność wykazuje kwetiapina i jej metabolit, czyli norkwetiapina, reagując z wieloma receptorami neuroprzekaźników. Stosuje się ją w leczeniu schizofrenii, także w celu zapobiegania jej nawrotom u chorych ze stabilną schizofrenią, leczonych preparatem o przedłużonym uwalnianiu. Wskazana jest w maniakalnych epizodach umiarkowanych i ciężkich. Stosowana w leczeniu ciężkiej depresji w chorobach afektywnych dwubiegunowych.

    Dostępne opakowania
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 10 tabl. (blister) - 0,025 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 6 tabl. (1 blist.po 6 szt.) - 0,025 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 60 tabl. (6 blist.po 10 szt.) - 0,025 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 60 tabl. (10 blist.po 6 szt.) - 0,025 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 30 tabl. - 0,025 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 60 tabl. (10 blist.po 6 szt.) - 0,1 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 90 tabl. (9 blist.po 10 szt.) - 0,1 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 60 tabl. (10 blist.po 6 szt.) - 0,2 g
    ORION CORPORATION
    Ketipinor

    Ketipinor

    tabletki powlekane - 90 tabl. (9 blist.po 10 szt.) - 0,2 g
    ORION CORPORATION
    Powiązane artykuły
    Badania

    Badania psychotechniczne - na czym polegają i kiedy się je wykonuje?

    Badania psychotechniczne - na czym polegają i kiedy się je wykonuje?

    Badania psychotechniczne to badania, które oceniają sprawność psychiczną oraz zdolność do wykonywania konkretnej pracy związanej z obsługą maszyn. Przeważnie składają się z kilku części i są obowiązkowe. Co warto o nich wiedzieć? Co to są badania psychotechniczne? Badania...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    W których krajach ludzie łykają najwięcej antydepresantów?

    Jak się okazuje, na całym świecie stosuje się coraz więcej leków przeciw depresji. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organization for Economic Cooperation and Development - OECD) dokładniej przyjrzała się skali stosowania antydepresantów...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    Sulpiryd - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd  - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd to lek z rodziny przeciwdepresyjnych oraz przeciwpsychotycznych. Stosuje się go głównie w leczeniu schizofrenii. Jest to lek przepisywany wyłącznie na receptę. Występuje w postaci tabletek, kapsułek oraz syropu. Lek stosuje się w przypadku wystąpienia...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Terapia depresji (WIDEO)

    Terapia depresji (WIDEO)

    Leczenie depresji Depresja to nie tylko "chandra", która przytrafia się każdemu od czasu do czasu. To poważna choroba. Ze względu na występujące u chorych myśli samobójcze, choroba ta może doprowadzić do śmierci. Jeśli zauważymy u siebie lub u osoby z...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    ParoGen - właściwości, samopoczucie, skutki uboczne, cena

    ParoGen - właściwości, samopoczucie, skutki uboczne, cena

    ParoGen jest lekiem o działaniu przeciwdepresyjnym stosowanym u osób dorosłych. Posiada w swoim składzie silny inhibitor znajdujący się neuronach mózgowych. ParoGen - właściwości Preparat ParoGen stosuje się w leczeniu epizodu dużej depresji przy...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    Xanax - działanie, przeciwwskazania, ulotka, cena

    Xanax - działanie, przeciwwskazania, ulotka, cena

    Xanax należy do leków psychotropowych, ma działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz nasenne. Stosuje się go w stanach lękowych oraz w celu leczenia depresji. Xanax dostępny jest jedynie na receptę, ponieważ wykazuje silnie właściwości uzależniające. Jak...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki psychotropowe

    Leki psychotropowe

    Uspokajają, wyciszają i pozwalają na wykonywanie codziennych czynności. Leki psychotropowe mają wiele zastosowań, wszystkie mają polepszyć jakość życia chorego. Ich wprowadzenie do obrotu przyniosło rewolucyjne zmiany w leczeniu psychiatrycznym. Co...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Farmakoterapia i psychoterapia przy depresji

    Połączenie farmakoterapii z psychoterapią jest najbardziej korzystną dla pacjenta metodą leczenia depresji. Pierwsze leki przeciwdepresyjne pojawiły się na rynku 50-60 lat temu. Od tego czasu opracowano wiele skutecznych leków na depresję różniących się...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Zaburzenia lękowe, inaczej nazywane nerwicami, są niejednolitą grupą schorzeń charakteryzujących się bardzo zróżnicowanym obrazem klinicznym, tzn. specyficznymi objawami, czasem trwania itp. Różnorodność ta odzwierciedla się w wielu rodzajach metod leczenia,...