Stribild

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,15g+0,15g+0,2g+0,245g
Ilość
30 tabl. (butelka)
Typ
Rp zastrzeż.
Refundacja
Nie
Producent: GILEAD SCIENCES INTERNATIONAL LIMITED

Stribild - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Biegunka u chorego na HIV

Witam, jestem zarażony HIV, mam ciągłe problemy z biegunką. Z tego względu zmienili mi leki na inne tj. Stribild. Przyjmowałem dwa miesiące Nifuroksazyd. Nie pomogło. Loperamid (wylądowałem w szpitalu, bo nerki nie wydalały syfu). Enterol, Multilac, Debridat. Nic nie pomaga. Kupiłem ekologiczną aronie. Pije herbatki. Nie pomaga. Jak wyleczyć...

Stribild - ulotka preparatu

Stribild - opis

Produkt Stribild jest wskazany do stosowania w leczeniu zakażeń ludzkim wirusem niedoboru odporności typu 1 (HIV-1) u dorosłych w wieku 18 lat i starszych dotychczas nieleczonych przeciwretrowirusowo lub zakażonych HIV-1 bez znanych mutacji związanych z opornością na którąkolwiek z trzech substancji przeciwretrowirusowych zawartych w produkcie Stribild (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).

Stribild - skład

Każda tabletka powlekana zawiera 150 mg elwitegrawiru, 150 mg kobicystatu, 200 mg emtrycytabiny oraz 245 mg tenofowiru dizoproksylu (co odpowiada 300 mg fumaranu tenofowiru dizoproksylu lub 136 mg tenofowiru).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Każda tabletka zawiera 10,9 mg laktozy (w postaci jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Stribild - dawkowanie

Terapia powinna być rozpoczęta przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu zakażeń HIV.

Dawkowanie

Należy przyjmować jedną tabletkę raz na dobę z pożywieniem (patrz punkt 5.2).

Jeżeli pacjent pominął dawkę produktu Stribild i minęło mniej niż 18 godzin od zwykłej pory przyjmowania dawki, powinien jak najszybciej przyjąć produkt Stribild z pożywieniem i powrócić do poprzedniego schematu dawkowania. Jeżeli pacjent pominął dawkę produktu Stribild i minęło więcej niż 18 godzin, a zbliża się czas przyjęcia następnej dawki, nie powinien przyjmować pominiętej dawki i po prostu powrócić do zwykłego schematu dawkowania.

Jeśli w ciągu 1 godziny od przyjęcia produktu Stribild u pacjenta wystąpiły wymioty, powinien on przyjąć kolejną tabletkę.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Brak jest dostępnych danych, na których można oprzeć zalecenia dawkowania u pacjentów w wieku powyżej 65 lat (patrz punkty 4.4 i 5.1). Należy zachować ostrożność podając produkt Stribild pacjentom w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Niewydolność nerek

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Stribild u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 70 ml/min (patrz punkty 4.4 i 5.2). Rozpoczynanie leczenia produktem Stribild u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 90 ml/min - patrz punkt 4.4.

Należy przerwać podawanie produktu Stribild, jeśli w czasie leczenia klirens kreatyniny spadnie poniżej 50 ml/min, ponieważ konieczne jest dostosowanie odstępów między dawkami emtrycytabiny i fumaranu tenofowiru dizoproksylu, czego nie można osiągnąć stosując tabletkę skojarzoną zawierającą ustalone dawki (patrz punkty 4.4 i 5.2). Pacjenci ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny poniżej 70 ml/min podczas leczenia produktem Stribild - patrz punkt 4.4.

Niewydolność wątroby

Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Stribild u pacjentów z lekką (stopień A według klasyfikacji Child-Pugha) lub umiarkowaną (stopień B według klasyfikacji Child-Pugha) niewydolnością wątroby. Produktu Stribild nie badano u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugha). Z tego powodu produkt Stribild nie jest zalecany do stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkty 4.4 i 5.2).

W przypadku przerwania podawania produktu Stribild pacjentom zakażonym równocześnie HIV i wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) konieczne jest ścisłe monitorowanie tych pacjentów w celu wykrycia objawów zaostrzenia zapalenia wątroby (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu leczniczego Stribild u dzieci w wieku od 6 do poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Produktu leczniczego Stribild nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do poniżej 6 lat, ze względu na bezpieczeństwo stosowania i (lub) skuteczność.

Sposób podawania

Produkt Stribild należy przyjmować doustnie, raz na dobę, z pożywieniem (patrz punkt 5.2). Tabletki powlekanej nie należy żuć ani rozgniatać.

Stribild - środki ostrożności

Pacjentów należy poinformować, że obecna terapia przeciwretrowirusowa nie leczy HIV i podczas przyjmowania produktu Stribild nadal istnieje ryzyko zakażenia innych osób HIV przez kontakt seksualny lub zakażoną krew. Należy nadal stosować odpowiednie środki ostrożności w celu zapobiegania zakażeniu HIV.

Równoczesne podawanie innych leków

Produkt Stribild jest wskazany do stosowania jako kompletny schemat leczenia zakażeń HIV-1 i nie wolno go podawać z innymi lekami przeciwretrowirusowymi (patrz punkt 4.5).

Produktu Stribild nie należy podawać równocześnie z innymi lekami zawierającymi tenofowir dizoproksylu (w postaci fumaranu), lamiwudynę lub adefowir dipiwoksylu, stosowanymi w leczeniu zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu B.

Wymagania dotyczące antykoncepcji

Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować hormonalny środek antykoncepcyjny zawierający, co najmniej 30 µg etynyloestradiolu i zawierający norgestymat jako progestagen lub powinny stosować alternatywną skuteczną metodę antykoncepcji (patrz punkty 4.5 i 4.6). Nie przeprowadzono badań nad równoczesnym podawaniem produktu Stribild z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi inne progestageny niż norgestymat i dlatego należy tego unikać.

Zakażenia oportunistyczne

U pacjentów przyjmujących produkt Stribild lub, u których stosuje się inną terapię przeciwretrowirusową, mogą wciąż rozwijać się zakażenia oportunistyczne oraz inne powikłania zakażenia HIV, dlatego też ich stan kliniczny powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją prowadzoną przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu chorób związanych z HIV.

Wpływ na czynność nerek

Emtrycytabina i tenofowir są głównie eliminowane przez nerki drogą przesączania kłębuszkowego i poprzez czynne wydzielanie kanalikowe. Podczas stosowania fumaranu tenofowiru dizoproksylu obserwowano niewydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny, hipofosfatemię i zaburzenia czynności kanalika bliższego (w tym zespół Fanconiego) (patrz punkt 4.8).

Obecnie brak jest wystarczających danych do ustalenia, czy równoczesne podawanie fumaranu tenofowiru dizoproksylu i kobicystatu jest związane z większym ryzykiem działań niepożądanych dotyczących nerek w porównaniu do schematów leczenia obejmujących fumaran tenofowiru dizoproksylu bez kobicystatu.

Pacjenci, którzy uprzednio przerwali leczenie fumaranem tenofowiru dizoproksylu ze względu na nefrotoksyczność, u których doszło lub nie doszło do ustąpienia tego objawu po przerwaniu leczenia, nie powinni być leczeni produktem Stribild (patrz punkt 4.3).

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Stribild

U wszystkich pacjentów należy obliczyć klirens kreatyniny oraz oznaczyć stężenie glukozy i białka w moczu. Nie należy rozpoczynać leczenia produktem Stribild u pacjentów z klirensem kreatyniny < 70 ml/min. Zaleca się, aby nie rozpoczynać leczenia produktem Stribild u pacjentów z klirensem kreatyniny < 90 ml/min, chyba że po dokonaniu przeglądu dostępnych opcji leczenia uzna się, że leczenie produktem Stribild jest preferowaną terapią w przypadku tego pacjenta.

W trakcie leczenia produktem Stribild

W trakcie leczenia produktem Stribild należy monitorować klirens kreatyniny, stężenie fosforanów w surowicy, stężenie glukozy i białka w moczu co cztery tygodnie podczas pierwszego roku,

a następnie co trzy miesiące. U pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek należy rozważyć częstsze monitorowanie czynności nerek.

Kobicystat hamuje wydzielanie kanalikowe kreatyniny i może powodować niewielkie zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy i niewielkie zmniejszenie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.8). U pacjentów, u których zostało potwierdzone zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy o więcej niż 26,5 µmol/l (0,3 mg/dl) w porównaniu do wartości początkowych, należy ściśle monitorować czynność nerek.

Jeżeli stężenie fosforanów w surowicy wynosi < 0,48 mmol/l (1,5 mg/dl) lub gdy klirens kreatyniny obniżył się do < 70 ml/min, należy w ciągu jednego tygodnia powtórnie ocenić czynność nerek, w tym oznaczyć stężenie glukozy i potasu we krwi oraz stężenie glukozy w moczu (patrz punkt 4.8). Zaleca się przerwanie leczenia produktem Stribild u pacjentów ze zmniejszeniem klirensu kreatyniny do < 70 ml/min w trakcie leczenia, chyba że uzna się, że potencjalne korzyści z zastosowania takiego skojarzenia substancji przeciwretrowirusowych w przypadku tego pacjenta przeważają nad możliwym ryzykiem związanym z kontynuowaniem leczenia.

Należy przerwać leczenie produktem Stribild, jeśli u pacjenta nastapiło zmniejszenie potwierdzonego klirensu kreatyniny do < 50 ml/min (ponieważ nie można osiągnąć koniecznego dostosowania odstępów pomiędzy dawkami stosując tabletkę skojarzoną zawierającą ustalone dawki) lub jeśli stężenie fosforanów w surowicy zmniejszyło się do < 0,32 mmol/l (1,0 mg/dl) (patrz punkty 4.2 i 5.2).

Równoczesne stosowanie z produktami leczniczymi o działaniu nefrotoksycznym

Należy unikać podawania produktu Stribild równocześnie z produktami leczniczymi o działaniu nefrotoksycznym lub niedługo po ich zastosowaniu, np. aminoglikozydami, amfoterycyną B, foskarnetem, gancyklowirem, pentamidyną, wankomycyną, cydofowirem lub interleukiną 2 (zwaną także aldesleukiną) (patrz punkt 4.5). Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania produktu

Stribild i leków o działaniu nefrotoksycznym, konieczna jest cotygodniowa kontrola czynności nerek.

Zmiana terapii

Istnieje możliwość zmniejszonej ekspozycji na elwitegrawir u pacjentów ze spowolnionym metabolizmem za pośrednictwem CYP2B6, u których leczenie zmieniono na produkt Stribild ze schematu zawierającego efawirenz ze względu na przedłużoną indukcję CYP3A przez efawirenz. U tych pacjentów w ciągu pierwszego miesiąca po zmianie leczenia na produkt Stribild zaleca się monitorowanie miana wirusa.

Wpływ na kości

W badaniu III fazy GS-US-236-0103 średnie zmniejszenie procentowe zawartości mineralnej kości

(ang. bone mineral density , BMD) od początku badania do 48. tygodnia w grupie leczonej produktem Stribild (n = 54) było porównywalne z wartością uzyskaną w grupie leczonej atazanawirem wzmocnionym rytonawirem (ATV/r) oraz emtrycytabiną/fumaranem tenofowiru dizoproksylu (FTC/TDF) (n = 66) w kręgosłupie lędźwiowym (odpowiednio -2,6% wobec -3,3%) i w biodrze (odpowiednio -3,1% wobec -3,9%). W badaniach III fazy GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 złamania kości wystąpiły u 9 pacjentów (1,3%) w grupie leczonej produktem Stribild, u 6 pacjentów (1,7%) w grupie leczonej efawirenzem/emtrycytabiną/fumaranem tenofowiru dizoproksylu (EFV/FTC/TDF) i u 6 pacjentów (1,7%) w grupie leczonej ATV/r+FTC/TDF.

Podczas kontrolowanego, trwającego 144 tygodnie badania klinicznego z udziałem pacjentów uprzednio nieleczonych przeciwretrowirusowo, w którym porównywano fumaran tenofowiru dizoproksylu ze stawudyną, oba stosowane w skojarzeniu z lamiwudyną i efawirenzem, w obu leczonych grupach zaobserwowano niewielkie zmniejszenie BMD biodra i kręgosłupa. W porównaniu do wartości początkowych, w 144. tygodniu leczenia zmniejszenie BMD kręgosłupa i zmiany w biomarkerach kośćca były znacząco wyższe w grupie przyjmującej fumaran tenofowiru dizoproksylu. W tej grupie pacjentów do 96. tygodnia leczenia zmniejszenie BMD biodra było znacząco wyższe. Jednakże po 144 tygodniach nie wystąpiło podwyższone ryzyko złamań, brak też było dowodów wskazujących na znaczące pod względem klinicznym zmiany w obrębie kości.

Zmiany w obrębie kości (rzadko przyczyniające się do złamań) mogą być związane z zaburzeniami czynności kanalika bliższego nerki (patrz punkt 4.8). W przypadku podejrzenia występowania zmian w obrębie kości należy przeprowadzić odpowiednią konsultację.

Pacjenci równocześnie zakażeni HIV i wirusem zapalenia wątroby typu B lub C

Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C, leczeni przeciwretrowirusowo, są narażeni na zwiększone ryzyko ciężkich i potencjalnie prowadzących do zgonu działań niepożądanych ze strony wątroby.

W celu zapewnienia optymalnego schematu leczenia zakażenia HIV u pacjentów równocześnie zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV), lekarze powinni uwzględniać aktualne wytyczne dotyczące terapii zakażeń HIV.

W przypadku równoczesnego stosowania leków przeciwwirusowych w terapii wirusowego zapalenia wątroby typu B lub C, należy zapoznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych tych produktów leczniczych. Produktu Stribild nie należy podawać równocześnie z innymi lekami zawierającymi tenofowir dizoproksylu (w postaci fumaranu), lamiwudynę lub adefowir dipiwoksylu, stosowanymi w leczeniu zakażeń wirusem zapalenia wątroby typu B.

Przerwanie stosowania produktu Stribild u pacjentów zakażonych równocześnie HIV i HBV może być związane z ciężkim zaostrzeniem zapalenia wątroby. Pacjentów zakażonych równocześnie HIV i HBV, którzy przerwali stosowanie produktu Stribild, należy ściśle monitorować zarówno pod względem stanu klinicznego, jak i wyników badań laboratoryjnych, przez co najmniej kilka miesięcy po zaprzestaniu leczenia. W razie konieczności może być uzasadnione rozpoczęcie leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B. U pacjentów z zaawansowaną chorobą wątroby lub marskością wątroby nie zaleca się przerywania leczenia, ponieważ zaostrzenie zapalenia wątroby po leczeniu może prowadzić do dekompensacji czynności wątroby.

Choroby wątroby

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Stribild u pacjentów ze znaczącymi zaburzeniami czynności wątroby nie zostały ustalone. Nie badano farmakokinetyki emtrycytabiny u pacjentów z niewydolnością wątroby. Farmakokinetykę elwitegrawiru, kobicystatu i tenofowiru badano u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby. Nie badano stosowania produktu Stribild u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugha). Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania produktu Stribild u pacjentów z lekką (stopień A według klasyfikacji Child-Pugha) lub umiarkowaną (stopień B według klasyfikacji Child-Pugha) niewydolnością wątroby (patrz punkty 4.2 i 5.2).

U pacjentów z uprzednio istniejącym zaburzeniem czynności wątroby, w tym z przewlekłym czynnym zapaleniem wątroby, podczas skojarzonej terapii przeciwretrowirusowej (ang. combination antiretroviral therapy , CART) częściej występują nieprawidłowości czynności wątroby, dlatego też należy ich obserwować zgodnie ze standardowym postępowaniem. U tych pacjentów w przypadku wystąpienia objawów nasilenia się choroby wątroby należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie leczenia.

Kwasica mleczanowa

Podczas stosowania analogów nukleozydów zaobserwowano kwasicę mleczanową, zazwyczaj w połączeniu ze stłuszczeniem wątroby. Objawy wczesne (objawowy nadmiar mleczanów) obejmują łagodne objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty oraz bóle brzucha), niespecyficzne pogorszenie samopoczucia, utratę łaknienia, utratę masy ciała, objawy ze strony układu oddechowego [szybki i (lub) pogłębiony oddech] lub objawy neurologiczne (w tym osłabienie ruchowe). Kwasica mleczanowa ma wysoką śmiertelność i może występować razem z zapaleniem trzustki, niewydolnością wątroby lub niewydolnością nerek. Kwasica mleczanowa występowała zazwyczaj po kilku lub kilkunastu miesiącach leczenia.

Należy zaprzestać leczenia analogami nukleozydów, jeśli pojawi się objawowy nadmiar mleczanów oraz kwasica metaboliczna lub mleczanowa, postępujące powiększenie wątroby lub gwałtownie zwiększa się aktywność aminotransferaz.

Należy zachować ostrożność podczas podawania analogów nukleozydów pacjentom (szczególnie otyłym kobietom) z powiększeniem wątroby, zapaleniem wątroby lub innymi znanymi czynnikami ryzyka wystąpienia schorzeń wątroby i stłuszczenia wątroby (włączając w to przyjmowanie niektórych produktów leczniczych i alkoholu). Pacjenci równocześnie zakażeni zapaleniem wątroby typu C i leczeni interferonem alfa oraz rybawiryną mogą stanowić grupę szczególnego ryzyka.

Pacjentów z grup podwyższonego ryzyka należy ściśle nadzorować.

Lipodystrofia

U pacjentów zakażonych HIV, stosowanie CART jest związane ze zmianą rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w obrębie organizmu (lipodystrofią). Odległe następstwa dotyczące tych zjawisk są obecnie nieznane. Znajomość mechanizmu jest niepełna. Wysnuto hipotezę o związku pomiędzy stłuszczeniem narządowym a inhibitorami proteazy oraz między lipoatrofią a nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy. Podwyższone ryzyko lipodystrofii łączono z czynnikami osobniczymi, takimi jak podeszły wiek oraz z czynnikami mającymi związek z lekami, takimi jak długość leczenia przeciwretrowirusowego oraz związane z tym zaburzenia metabolizmu. Badania kliniczne powinny obejmować ocenę fizykalnych objawów zmian rozmieszczenia tkanki tłuszczowej. Należy zwracać uwagę na pomiary stężenia lipidów w surowicy oraz glukozy we krwi wykonywane na czczo. Zaburzenia gospodarki lipidowej należy leczyć we właściwy sposób (patrz punkt 4.8).

Tenofowir ma budowę zbliżoną do analogów nukleozydów, dlatego też nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia lipodystrofii. Jednakże dane kliniczne obejmujące 144 tygodnie, uzyskane z udziałem pacjentów dotychczas nieleczonych przeciwretrowirusowo, wskazują na to, że ryzyko lipodystrofii było mniejsze, gdy fumaran tenofowiru dizoproksylu podawano z lamiwudyną i efawirenzem niż podczas podawania stawudyny w skojarzeniu z tymi lekami.

Zaburzenia czynności mitochondriów

W warunkach in vitro oraz in vivo wykazano, że analogi nukleozydów i nukleotydów powodują różnego stopnia uszkodzenia mitochondriów. Zgłaszano występowanie zaburzeń czynności mitochondriów u niemowląt bez wykrywalnego HIV, narażonych w okresie życia płodowego i (lub) po urodzeniu na działanie analogów nukleozydów. Główne działania niepożądane, jakie zgłaszano, to zaburzenia czynności układu krwiotwórczego (niedokrwistość, neutropenia), zaburzenia metabolizmu (nadmiar mleczanów, nadmiar tłuszczów). Zaburzenia te są często przemijające. Zgłaszano pewnego rodzaju, ujawniające się z opóźnieniem, zaburzenia neurologiczne (zwiększone napięcie mięśniowe, drgawki, zaburzenia zachowania). Obecnie nie wiadomo, czy zaburzenia neurologiczne mają charakter przemijający czy trwały. Należy kontrolować zarówno stan kliniczny, jak i wyniki badań laboratoryjnych dzieci narażonych w okresie życia płodowego na działanie analogów nukleozydów i nukleotydów, nawet jeśli nie wykryto u nich HIV. W przypadku wystąpienia u nich objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na zaburzenia czynności mitochondriów, należy przeprowadzić dokładne badania w celu określenia tych zaburzeń. Powyższe wyniki nie stanowią podstawy do odrzucenia obecnych zaleceń poszczególnych państw dotyczących stosowania u ciężarnych kobiet terapii przeciwretrowirusowej w celu zapobiegania wertykalnemu przeniesieniu HIV z matki na dziecko.

Zespół reaktywacji immunologicznej

U pacjentów zakażonych HIV z ciężkim niedoborem immunologicznym w czasie rozpoczynania CART wystąpić może reakcja zapalna na niewywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne, powodująca wystąpienie ciężkich objawów klinicznych lub nasilenie objawów. Zwykle reakcje tego typu obserwowane są w ciągu kilku pierwszych tygodni lub miesięcy od rozpoczęcia CART. Typowymi przykładami są: zapalenie siatkówki wywołane wirusem cytomegalii, uogólnione i (lub) miejscowe zakażenia prątkami oraz zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jirovecii . Wszystkie objawy stanu zapalnego są wskazaniem do przeprowadzenia badania i zastosowania w razie konieczności odpowiedniego leczenia.

Podczas reaktywacji immunologicznej odnotowano również wystąpienie zaburzeń autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa), jednak czas do ich wystąpienia jest bardziej zmienny i zdarzenia te mogą wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

Martwica kości

Mimo, iż uważa się, że etiologia tego schorzenia jest wieloczynnikowa (związana ze stosowaniem kortykosteroidów, spożywaniem alkoholu, ciężką immunosupresją, podwyższonym wskaźnikiem masy ciała), odnotowano przypadki martwicy kości, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV i (lub) poddanych długotrwałemu stosowaniu CART. Należy poradzić pacjentom, by zwrócili się do lekarza, jeśli odczuwają bóle w stawach, sztywność stawów lub trudności w poruszaniu się.

Osoby w podeszłym wieku

Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania produktu Stribild u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. U pacjentów w podeszłym wieku istnieje większe prawdopodobieństwo osłabionej czynności nerek, dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Stribild u pacjentów w podeszłym wieku.

Substancje pomocnicze

Produkt Stribild zawiera laktozę jednowodną. Dlatego też tego produktu leczniczego nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stribild - przedawkowanie

W przypadku przedawkowania, należy obserwować pacjenta w celu wykrycia objawów zatrucia (patrz punkt 4.8), a w razie konieczności zastosować standardowe postępowanie wspomagające.

Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie produktu Stribild. Ponieważ elwitegrawir i kobicystat w wysokim stopniu wiążą się z białkami osocza, jest mało prawdopodobne, że elwitegrawir i kobicystat można znacząco usunąć za pomocą hemodializy lub dializy otrzewnowej. Do 30% dawki emtrycytabiny i około 10% dawki tenofowiru można usunąć za pomocą hemodializy. Nie wiadomo, czy emtrycytabina lub tenofowir mogą zostać usunięte za pomocą dializy otrzewnowej.

Stribild - przeciwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Pacjenci, którzy uprzednio przerwali leczenie fumaranem tenofowiru dizoproksylu ze względu na nefrotoksyczność, u których doszło lub nie doszło do ustąpienia tego objawu po przerwaniu leczenia.

Równoczesne podawanie następujących produktów leczniczych, ze względu na możliwość ciężkich i (lub) zagrażających życiu działań niepożądanych lub utraty odpowiedzi wirusologicznej i możliwej oporności na produkt Stribild (patrz punkt 4.5):

  antagoniści receptora adrenergicznego alfa 1: alfuzosyna

  leki przeciwarytmiczne: amiodaron, chinidyna

  leki przeciwdrgawkowe: karbamazepina, fenobarbital, fenytoina

  leki przeciwprątkowe: ryfampicyna

  pochodne sporyszu: dihydroergotamina, ergometryna, ergotamina

  leki pobudzające perystaltykę przewodu pokarmowego: cyzapryd

  produkty ziołowe: dziurawiec zwyczajny ( Hypericum perforatum )

  inhibitory reduktazy HMG-CoA: lowastatyna, symwastatyna

  neuroleptyki: pimozyd

  inhibitory PDE-5: syldenafil w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego

  leki uspokajające i (lub) nasenne: midazolam podawany doustnie, triazolam

Stribild - działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi, które uważa się, że mają możliwy lub prawdopodobny związek z produktem Stribild, były nudności (16%) i biegunka (12%) (zbiorcze dane z badań klinicznych III fazy GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103, przez 48 tygodni).

U pacjentów otrzymujących fumaran tenofowiru dizoproksylu rzadko zgłaszano zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek i zaburzenia czynności kanalika bliższego (w tym zespół Fanconiego), czasami prowadzące do zmian w obrębie kości (rzadko przyczyniających się do złamań). U pacjentów otrzymujących produkt Stribild zaleca się monitorowanie czynności nerek (patrz punkt 4.4).

Kwasica mleczanowa, ciężkie powiększenie wątroby ze stłuszczeniem i lipodystrofia są powiązane z zastosowaniem fumaranu tenofowiru dizoproksylu i emtrycytabiny (patrz punkty 4.4 i 4.8, Opis wybranych działań niepożądanych).

Przerwanie stosowania produktu Stribild u pacjentów zakażonych równocześnie HIV i HBV może być związane z ciężkim zaostrzeniem zapalenia wątroby (patrz punkt 4.4).

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych

Działania niepożądane, mające związek z produktem Stribild, zgłaszane podczas badań klinicznych III fazy GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 oraz działania niepożądane związane z leczeniem emtrycytabiną i fumaranem tenofowiru dizoproksylu, na podstawie doświadczenia z badań klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu w zastosowaniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi zostały wymienione poniżej w tabeli 2 zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz największą obserwowaną częstością. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Częstości występowania określone są jako bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000).

Tabela 2: Podsumowanie tabelaryczne działań niepożądanych związanych z produktem Stribild, na podstawie doświadczenia z badań klinicznych III fazy GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 oraz działań niepożądanych związanych z leczeniem emtrycytabiną i fumaranem tenofowiru dizoproksylu, na podstawie doświadczenia z badań klinicznych oraz po wprowadzeniu do obrotu w zastosowaniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi

Częstość występowania

Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

Często:

neutropenia 1

Niezbyt często:

niedokrwistość 1,2

Zaburzenia układu immunologicznego:

Często:

reakcje uczuleniowe 1

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

Bardzo często:

hipofosfatemia 1,3

Często:

hiperglikemia 1 , hipertrójglicerydemia 1 , zmniejszenie apetytu

Niezbyt często:

hipokaliemia 1,3

Rzadko:

kwasica mleczanowa 1,4

Zaburzenia psychiczne:

Często:

bezsenność, niezwykłe sny

Niezbyt często:

depresja, myśli samobójcze i próby samobójcze (u pacjentów z depresją lub chorobą psychiczną w wywiadzie)

Zaburzenia układu nerwowego:

Bardzo często:

ból głowy, zawroty głowy

Zaburzenia żołądka i jelit:

Bardzo często:

biegunka, wymioty, nudności

Często:

zwiększona aktywność amylazy, w tym amylazy trzustkowej 1 , zwiększona aktywność lipazy w surowicy 1 , ból brzucha, niestrawność, zaparcia, rozdęcie brzucha 1 , wzdęcia

Niezbyt często:

zapalenie trzustki 1,4

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Często:

zwiększona aktywność aminotransferaz 1 , hiperbilirubinemia 1

Rzadko:

stłuszczenie wątroby 1,4 , zapalenie wątroby 1

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Bardzo często:

wysypka

Często:

wysypka pęcherzykowo - pęcherzowa 1 , wysypka krostkowa 1 , wysypka plamkowo - grudkowa 1 , świąd 1 , pokrzywka 1 , przebarwienie skóry (nadmierna pigmentacja) 1,2

Niezbyt często:

obrzęk naczynioruchowy 1

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Bardzo często:

zwiększona aktywność kinazy kreatynowej 1

Niezbyt często:

rabdomioliza 1,3 , osłabienie mięśni 1,3

Rzadko:

rozmiękanie kości (objawiające się bólem kości i rzadko przyczyniające się do złamań) 1,3,5 , miopatia 1,3

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

Niezbyt często:

niewydolność nerek 4 , zaburzenia czynności kanalika bliższego nerki, w tym nabyty zespół Fanconiego 4 , zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi 4 , białkomocz

Rzadko:

ostra martwica kanalików nerkowych 1 , zapalenie nerek (w tym ostre śródmiąższowe zapalenie nerek) 1,5 , moczówka prosta pochodzenia nerkowego 1

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Bardzo często:

astenia 1

Często:

ból 1 , zmęczenie

1

To działanie niepożądanie nie zostało zaobserwowane podczas badań klinicznych III fazy dotyczących produktu Stribild, ale stwierdzono je podczas badań klinicznych oraz po wprowadzeniu produktu do obrotu, dla emtrycytabiny lub fumaranu tenofowiru dizoproksylu w zastosowaniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi.

2

Gdy emtrycytabinę podawano dzieciom, często występowała u nich niedokrwistość, a bardzo często przebarwienie skóry (nadmierna pigmentacja).

3

To działanie niepożądane może wystąpić jako następstwo zaburzeń czynności kanalika bliższego. Jeśli takie zaburzenia nie występują, uznaje się, że to działanie niepożądane nie jest związane przyczynowo z fumaranem tenofowiru dizoproksylu.

4

Szczegółowe informacje, patrz punkt 4.8, Opis wybranych działań niepożądanych.

5

To działanie niepożądane stwierdzono podczas nadzoru po wprowadzeniu do obrotu, dla emtrycytabiny lub fumaranu tenofowiru dizoproksylu, ale nie było obserwowane w randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem emtrycytabiny z udziałem dorosłych ani w badaniach klinicznych z zastosowaniem emtrycytabiny z udziałem dzieci zakażonych HIV, ani w randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych, ani w programie rozszerzonego dostępu (ang. expanded access program , EAP) do fumaranu tenofowiru dizoproksylu. Kategorię częstości występowania ustalono za pomocą obliczeń statystycznych na podstawie łącznej liczby pacjentów otrzymujących emtrycytabinę w randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych (n = 1 563) lub fumaran tenofowiru dizoproksylu w randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych i w programie rozszerzonego dostępu (n = 7 319).

Opis wybranych działań niepożądanych

Niewydolność nerek

W badaniach klinicznych nad produktem Stribild trwających 48 tygodni (n = 701), 6 (0,9%) pacjentów z grupy leczonej produktem Stribild i 1 (0,3%) pacjent z grupy leczonej atazanawirem wzmocnionym rytonawirem (ATV/r) oraz skojarzeniem ustalonej dawki emtrycytabiny i fumaranu tenofowiru dizoproksylu (FTC/TDF) przerwało stosowanie badanego leku ze względu na działanie niepożądane dotyczące nerek. Rodzaje działań niepożądanych dotyczących nerek obserwowane podczas stosowania produktu Stribild odpowiadały wcześniejszym doświadczeniom z zastosowaniem fumaranu tenofowiru dizoproksylu. U 4 (0,6%) pacjentów, którzy otrzymywali produkt Stribild, wyniki badań laboratoryjnych odpowiadały zaburzeniom czynności kanalika bliższego, co doprowadziło do przerwania stosowania produktu Stribild. U 2 z tych 4 pacjentów niewydolność nerek (tj. oszacowany klirens kreatyniny poniżej 70 ml/min) występowała na początku badania. Wyniki badań laboratoryjnych u tych 4 pacjentów z potwierdzonymi zaburzeniami czynności kanalika bliższego poprawiły się bez następstw klinicznych po przerwaniu stosowania produktu Stribild, ale zaburzenia te nie całkowicie ustąpiły u wszystkich pacjentów (patrz punkt 4.4).

Wykazano, że kobicystat będący składnikiem produktu Stribild zmniejsza oszacowany klirens kreatyniny wskutek hamowania kanalikowego wydzielania kreatyniny bez wpływu na czynność kłębuszków nerek. W badaniach GS-US-236-0102 i GS-US-236-0103 zmniejszenie oszacowanego klirensu kreatyniny nastąpiło w początkowym okresie leczenia produktem Stribild, po czym uległo stabilizacji. Średnia zmiana oszacowanego współczynnika przesączania kłębuszkowego (ang. estimated glomerular filtration rate , eGFR) metodą Cockcrofta-Gaulta po 48 tygodniach leczenia wynosiła -13,9 ± 14,9 ml/min w przypadku produktu Stribild, -1,6 ± 16,5 ml/min w przypadku EFV/FTC/TDF i -9,3 ± 15,8 ml/min w przypadku ATV/r + FTC/TDF.

Interakcje z dydanozyną

Nie należy podawać produktu Stribild z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Jednak, w przypadku rozpoczęcia stosowania produktu Stribild u pacjentów uprzednio przyjmujących dydanozynę lub przerwania stosowania produktu Stribild i zmiany na schemat leczenia zawierający dydanozynę, mierzalne stężenia dydanozyny lub tenofowiru w surowicy mogą występować przez krótki okres. Zatem nie zaleca się równoczesnego podawania fumaranu tenofowiru dizoproksylu i dydanozyny, ponieważ powoduje to zwiększenie ogólnoustrojowego narażenia na dydanozynę o 40-60%, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych mających związek z dydanozyną. Rzadko zgłaszano przypadki zapalenia trzustki oraz kwasicy mleczanowej, czasem kończące się zgonem.

Lipidy, lipodystrofia i zaburzenia metaboliczne

Stosowanie CART jest związane z zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak hipertrójglicerydemia, hipercholesterolemia, oporność na insulinę, hiperglikemia oraz nadmiar mleczanów (patrz punkt 4.4).

Stosowanie CART u pacjentów z HIV jest związane ze zmianą rozmieszczenia tkanki tłuszczowej w organizmie (lipodystrofią), obejmującą utratę podskórnej tkanki tłuszczowej obwodowej i na twarzy, zwiększenie masy tkanki tłuszczowej wewnątrz jamy brzusznej i w narządach wewnętrznych, przerost piersi oraz odkładanie się tkanki tłuszczowej w okolicy karku (bawoli kark) (patrz punkt 4.4).

Zespół reaktywacji immunologicznej

U zakażonych HIV pacjentów z ciężkim niedoborem odporności, na początku stosowania CART może dojść do reakcji zapalnych na niewywołujące objawów lub śladowe patogeny oportunistyczne. Odnotowano również wystąpienie zaburzeń autoimmunologicznych (takich jak choroba Gravesa), jednak czas do ich wystąpienia jest bardziej zmienny i zdarzenia te mogą wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia (patrz punkt 4.4).

Martwica kości

Przypadki martwicy kości odnotowano głównie u pacjentów z ogólnie znanymi czynnikami ryzyka, zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV lub poddanych długotrwałemu stosowaniu CART. Częstość występowania tych przypadków jest nieznana (patrz punkt 4.4).

Kwasica mleczanowa i ciężkie powiększenie wątroby ze stłuszczeniem

Podczas stosowania analogów nukleozydów zaobserwowano kwasicę mleczanową, zazwyczaj w połączeniu ze stłuszczeniem wątroby. Należy zaprzestać leczenia analogami nukleozydów, jeśli pojawi się objawowy nadmiar mleczanów oraz kwasica metaboliczna lub mleczanowa, postępujące powiększenie wątroby lub gwałtownie zwiększająca się aktywność aminotransferaz (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Nie zaleca się stosowania produktu Stribild w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2).

Inne szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Nie przeprowadzono badań nad produktem Stribild z udziałem pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Prawdopodobieństwo osłabionej czynności nerek jest większe u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego też należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu Stribild u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ fumaran tenofowiru dizoproksylu może powodować nefrotoksyczność, zaleca się ścisłe monitorowanie czynności nerek u wszystkich pacjentów z niewydolnością nerek leczonych produktem Stribild (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.2).

Zaostrzenie zapalenia wątroby po zaprzestaniu leczenia

U pacjentów zakażonych HIV z równoczesnym zakażeniem HBV po zaprzestaniu leczenia stan kliniczny i wyniki badań laboratoryjnych wskazywały objawy zapalenia wątroby (patrz punkt 4.4).

Stribild - ciąża i karmienie piersią

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja mężczyzn i kobiet

Podczas stosowania produktu Stribild konieczne jest stosowanie skutecznej metody antykoncepcji (patrz punkt 4.5).

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania produktu Stribild u kobiet w okresie ciąży. Dane otrzymane z ograniczonej liczby (300-1000 kobiet w ciąży) zastosowań produktu w okresie ciąży nie wskazują jednak, że emtrycytabina i fumaran tenofowiru dizoproksylu wywołują wady rozwojowe lub działają szkodliwie na płód/noworodka.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu elwitegrawiru, kobicystatu, emtrycytabiny i fumaranu tenofowiru dizoproksylu na ciążę, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu lub rozwój noworodka (patrz punkt 5.3).

Stribild należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przeważają nad możliwymi zagrożeniami.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy elwitegrawir lub kobicystat przenikają do mleka ludzkiego. Wykazano, że emtrycytabina i tenofowir przenikają do mleka ludzkiego. W badaniach na zwierzętach wykazano, że elwitegrawir, kobicystat i tenofowir przenikają do mleka. Brak wystarczających informacji dotyczących wpływu elwitegrawiru, kobicystatu, emtrycytabiny i fumaranu tenofowiru dizoproksylu na organizm noworodków i (lub) dzieci. Dlatego produkt Stribild nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.

W celu uniknięcia przeniesienia HIV na niemowlęta zaleca się, aby kobiety zakażone HIV w żadnym wypadku nie karmiły niemowląt piersią.

Płodność

Brak dostępnych danych dotyczących wpływu produktu Stribild na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu elwitegrawiru, kobicystatu, emtrycytabiny ani fumaranu tenofowiru dizoproksylu na płodność.

Stribild - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jednakże należy poinformować pacjentów, że podczas leczenia produktem Stribild zgłaszano przypadki zawrotów głowy.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Elvitegr., Cobicist., Emtricit., Tenofov.

    Dostępne opakowania
    Stribild

    Stribild

    tabletki powlekane - 30 tabl. (butelka) - 0,15g+0,15g+0,2g+0,245g
    GILEAD SCIENCES INTERNATIONAL LIMITED
    Stribild

    Stribild

    tabletki powlekane - 90 tabl. (3 poj.x30tabl.) - 0,15g+0,15g+0,2g+0,245g
    GILEAD SCIENCES INTERNATIONAL LIMITED
    Powiązane artykuły
    Newsy - zdrowie

    Infekcje bakteryjne dróg rodnych a ryzyko zakażenia wirusem HIV

    Najczęściej do zakażenia wirusem HIV dochodzi drogą kontaktów seksualnych lub też przez wspólne używanie igieł do iniekcji (ten problem dotyczy głównie narkomanów). HIV powoduje chorobę AIDS, czyli zespół nabytego niedoboru odporności (ang. Acquired...

    Niezbędnik pacjenta

    Pielęgniarki nie chcą wypsywać recept, choć mają takie uprawnienia

    Pielęgniarki nie chcą wypsywać recept, choć mają takie uprawnienia

    Od 1 stycznia pielęgniarki mogą wypisywać recepty na leki. Choć przeszkolonych zostało tysiące pań, większość z nich w praktyce recept nie wypisuje. Powód? Nie idą za tym żadne pieniądze. Potrzebne szkolenie Pielęgniarki i położne otrzymały uprawnienia...

    Pierwsza pomoc

    Jak odpowiednio wyposażyć domową apteczkę? (WIDEO)

    Jak odpowiednio wyposażyć domową apteczkę? (WIDEO)

    Zawartość apteczki pierwszej pomocy Ratownik medyczny, Ariel Szczotok, wymienia elementy, które powinny znaleźć się w domowej apteczce. Według eksperta, kompletując apteczkę na nagłe wypadki, nie powinniśmy ograniczać się do podstawowego wyposażenia....

    AIDS - objawy, przebieg, drogi zakażenia

    Diagnostyka pierwotnej infekcji HIV - testy na HIV, rola wczesnej diagnostyki

    AIDS wywoływany przez wirusa HIV ma kilka etapów rozwoju. Początkową fazą jest faza inkubacji wirusa HIV. Następny etap to okres ostrych objawów HIV. Występuje on jednak u około 60 proc. zarażonych wirusem HIV i ma mało charakterystyczne objawy, które...

    Niezbędnik pacjenta

    Polaków nie stać na leczenie

    Polaków nie stać na leczenie

    Rezygnacja z wykupienia niezbędnych leków i przerwanie leczenia z powodu dłużących się w nieskończoność kolejek to dla wielu pacjentów smutna codzienność. Zmagania z chorobą to w Polsce również walka z ograniczeniami finansowymi i nietrafnymi rozwiązaniami...

    Newsy - leki i suplementy

    Popularny lek na przeziębienie i grypę wycofany z obrotu

    Popularny lek na przeziębienie i grypę wycofany z obrotu

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny podjął decyzję o wycofaniu z obrotu na terenie całego kraju kilkunastu partii Febrisanu — popularnego leku stosowanego w przypadku przeziębienia i grypy. GIF podjął tę decyzję na wniosek podmiotu odpowiedzialnego — firmy...

    Niezbędnik pacjenta

    2015 rok w służbie zdrowia

    2015 rok w służbie zdrowia

    Temat poprawy funkcjonowania polskiej służby zdrowia jest zarówno wrażliwy, jak i ważny. Z tym, że zmiany muszą nastąpić, zgadzają się niemal wszyscy. Coraz wyraźniej widać również kierunek tych zmian - co jest zjawiskiem pozytywnym. Merytoryczna dyskusja...

    Kontrowersje wokół szczepień

    Szczepionki na odporność

    Szczepionki chronią organizm przed chorobotwórczymi drobnoustrojami. Nasz układ odpornościowy, dzięki podaniu odpowiednio skomponowanej szczepionki, uczy się, jak wytwarzać odporność. Dzięki temu przy ponownym kontakcie z chorobotwórczymi zarazkami zdecydowanie...

    Leki i suplementy

    Bezigłowe zastrzyki

    Japońscy naukowcy opracowali innowacyjną metodę podawania leków i szczepionek przezskórnie, bez użycia igły. Nanotechnologiczna metoda bezigłowych zastrzyków z zastosowaniem drobinek złota i podczerwieni może zrewolucjonizować rynek farmaceutyczny... Działanie...

    Newsy

    Fundacja Eltona Johna finansuje badania w kierunku HIV

    Samorządy lokalne i organizacje charytatywne ostrzegają, że wytyczne dotyczące badań w kierunku HIV nie mogą być realizowane w Anglii z powodu braku funduszy. Nowe wytyczne Narodowego Instytutu Doskonalenia Zdrowia i Opieki dążą do zwiększenia ilości...