Sortabax HCT

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,1g+0,025g
Ilość
28 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: RANBAXY (POLAND) SP. Z O.O.

Sortabax HCT - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Sortabax HCT - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Sortabax HCT - opis

Połączenie losartan + hydrochlorotiazyd jest wskazane w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze krwi nie jest wystarczająco kontrolowane za pomocą monoterapii losartanem lub hydrochlorotiazydem.

Sortabax HCT - skład

Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg losartanu potasu i 25 mg hydrochlorotiazydu 

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 225 mg laktozy i 0,30 mg lecytyny sojowej na tabletkę powlekaną.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Sortabax HCT - dawkowanie

Dawkowanie

Nadciśnienie

Połączenia losartan + hydrochlorotiazyd nie należy stosować jako leczenia początkowego, lecz u pacjentów, których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas leczenia tylko losartanem potasu lub tylko hydrochlorotiazydem.

Zalecane jest stopniowe zwiększanie dawki poszczególnych składników (tj. losartanu i hydrochlorotiazydu).

W razie istnienia wskazań klinicznych u pacjentów, u których nie uzyskano zadowalającej kontroli ciśnienia tętniczego, można wziąć pod uwagę bezpośrednie przejście z monoterapii na produkt złożony.

Zwykle stosowana dawka podtrzymująca, to jedna tabletka produktu losartan + hydrochlorotiazyd 50 mg + 12,5 mg raz na dobę. U pacjentów, u których nie uzyskano dostatecznej odpowiedzi na leczenie, dawkę można zwiększyć do jednej tabletki złożonej losartan + hydrochlorotiazyd 100 mg+25 mg raz na dobę. Dawka maksymalna, to jedna tabletka złożona losartan + hydrochlorotiazyd 100 mg+25 mg raz na dobę. Na ogół działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu trzech do czterech tygodni od rozpoczęcia leczenia.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i u pacjentów hemodializowanych:  Nie ma konieczności modyfikacji dawkipoczątkowej u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (tj. klirens kreatyniny 30-50 ml/min). Nie zaleca się stosowania tabletek złożonych losartan + hydrochlorotiazyd u pacjentów hemodializowanych. Tabletek złożonych losartan + hydrochlorotiazyd nie należy stosować u pacjentów ciężkim z zaburzeniem czynności nerek (tj.

klirens kreatyniny < 30 ml/min) (patrz punkt 4.3). 

Stosowanie u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową:

Przed zastosowaniem tabletek złożonych losartan + hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobór płynów i/lub sodu.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby:

Stosowanie połączenia losartan + hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.3).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku:

Zazwyczaj nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (< 18 lat):

Brak doświadczeń u dzieci i młodzieży. Dlatego połączenia losartan + hydrochlorotiazyd nie należy stosować u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania:

Tabletkę należy połykać popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką wody).

Tabletkę można przyjmować niezależnie od posiłków.

Leczenie skojarzone:

Połączenie losartan + hydrochlorotiazyd można stosować jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Sortabax HCT - środki ostrożności

Losartan

Obrzęk naczynioruchowy

Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka) powinni być pod ścisłą obserwacją (patrz punkt 4.8).

Niedociśnienie i zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej

Objawowe niedociśnienie, szczególnie po podaniu pierwszej dawki, może wystąpić u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i (lub) z niedoborem sodu w wyniku intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia ilości soli w diecie, biegunki lub wymiotów. Takie niedobory należy wyrównać przed podaniem połączenia losartan potasu i hydrochlorotiazyd (patrz punkty 4.2 i 4.3).

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ze współistniejącą cukrzycą lub bez cukrzycy, często występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają wyrównania. Dlatego też, stężenie potasu jak również wartości klirensu kreatyniny w osoczu należy ściśle kontrolować; szczególnie uważnie należy obserwować pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny od 30 do 50 ml/min. 

Jednoczesne stosowanie połączenia losartan + hydrochlorotiazyd i leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu oraz zamienników soli zawierających potas nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia czynności wątroby

W oparciu o dane farmakokinetyczne, które wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu w osoczu u pacjentów z marskością wątroby, należy zachować ostrożność stosując połączenie losartan + hydrochlorotiazyd u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń w leczeniu losartanem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego też, połączenie losartan + hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Zaburzenie czynności nerek

W wyniku zahamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron zanotowano przypadki zaburzeń czynności nerek, w tym niewydolności nerek (szczególnie u pacjentów, u których czynność nerek była zależna od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak pacjenci z ciężką niewydolnością serca lub wcześniej istniejącym zaburzeniem czynności nerek).

Podobnie jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, również u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki obserwowano wzrost stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy; tego rodzaju zaburzenia czynności nerek mogą być odwracalne po przerwaniu leczenia. Należy zachować ostrożność stosując losartan u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki.

Przeszczep nerki

Brak doświadczeń u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepie nerki.

Pierwotny hiperaldosteronizm

Pacjenci z aldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające przez hamowanie aktywności układu renina-angiotensyna. Dlatego nie zaleca się stosowania połączenia losartan/hydrochlorotiazyd.

Choroba niedokrwienna serca i choroby naczyniowo-mózgowe

Podobnie jak w przypadku innych środków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i chorobą naczyń mózgowych może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca, z prawidłową lub zaburzoną czynnością nerek, istnieje - tak jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna – ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i (często ostrej) niewydolności nerek.

Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu

Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej, dwudzielnej lub z kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.

Różnice etniczne

Podobnie jak w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inne leki z grupy antagonistów angiotensyny są wyraźnie mniej skuteczne w obniżaniu ciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej niż u osób innych ras, prawdopodobnie z powodu częstszego występowania nadciśnienia niskoreninowego w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.

Ciąża

Leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) nie należy wprowadzać do leczenia podczas ciąży. U pacjentek planujących zajście w ciążę należy zmienić terapię na alternatywne metody leczenia przeciwnadciśnieniowego, dla których ustalony jest profil bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży, chyba, że dalsze leczenie antagonistami receptora angiotensyny II uważane jest za niezbędne. W razie rozpoznania ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II oraz, jeśli to właściwe, rozpocząć alternatywne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) (ang. Renin-AngiotensinAldosterone-system, RAAS) Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) (ang.

Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi ), antagonistów receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB ) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).

Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.

U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.

Hydrochlorotiazyd

Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej

Podobnie jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, u niektórych pacjentów może wystąpić objawowe niedociśnienie. Pacjentów należy obserwować, czy nie wystąpiły kliniczne objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, np. zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej, hiponatremia, zasadowica hipochloremiczna, hipomagnezemia lub hipokalemia, które mogą wystąpić przy współistniejącej biegunce lub wymiotach. U tych pacjentów należy odpowiednio często przeprowadzać kontrolę stężenia elektrolitów w surowicy krwi. U pacjentów z obrzękami, w czasie upalnej pogody, może wystąpić hiponatremia z rozcieńczenia.

Wpływ na metabolizm i układ wewnątrzwydzielniczy

Stosowanie tiazydów może powodować pogorszenie tolerancji glukozy. Konieczne może być dostosowanie dawki środków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny (patrz punkt 4.5). Podczas leczenia tiazydami może ujawnić się cukrzyca utajona.

Tiazydy mogą zmniejszać stopień wydalania wapnia z moczem oraz powodować przejściowy i niewielki wzrost stężenia wapnia w surowicy krwi. Znacząca hiperkalcemia może się pojawić u pacjentów z utajoną nadczynnością przytarczyc. Leczenie tiazydami należy przerwać przed wykonaniem badania czynności przytarczyc.

Leczenie moczopędne tiazydami może powodować wzrost stężenia cholesterolu i trójglicerydów.

U niektórych chorych leczenie tiazydami może prowadzić do hiperurykemii i/ (lub) dny moczanowej. Ponieważ losartan zmniejsza stężenie kwasu moczowego, stosowanie losartanu w połączeniu z hydrochlorotiazydem powoduje zmniejszenie hiperurykemii wywołanej przez leki moczopędne.

Zaburzenia czynności wątroby

Leki z grupy tiazydów należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępującą chorobą wątroby, ponieważ mogą powodować cholestazę oraz z uwagi na możliwość spowodowania śpiączki wątrobowej na skutek niewielkich zmian równowagi wodno-elektrolitowej. 

Połączenie losartan + hydrochlorotiazyd jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3 i 5.2).

Inne

U pacjentów otrzymujących tiazydy mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości zarówno w przypadku obecności jak i braku reakcji uczuleniowych lub astmy oskrzelowej w wywiadzie. Po zastosowaniu tiazydów opisywano przypadki zaostrzenia lub ujawnienia układowego tocznia rumieniowatego.

Substancja pomocnicza

Produkt leczniczy zawiera laktozę.

Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozygalaktozy (patrz punkt 6.1).

Sortabax HCT - przedawkowanie

Brak odpowiednich danych dotyczących leczenia przedawkowania połączeniem losartan + hydrochlorotiazyd. Leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący. Należy przerwać leczenie połączeniem losartan + hydrochlorotiazyd i uważnie obserwować pacjenta. Zalecane postępowanie lecznicze obejmuje wywołanie wymiotów we wczesnym okresie po przedawkowaniu, skorygowanie odwodnienia, zaburzeń równowagi elektrolitowej, śpiączki wątrobowej oraz niedociśnienia z wykorzystaniem standardowych procedur. 

Losartan

Dane dotyczące przedawkowania u ludzi są ograniczone. Najbardziej prawdopodobnymi objawami przedawkowania są niedociśnienie i tachykardia; bradykardia może wystąpić w wyniku pobudzenia układu przywspółczulnego (nerwu błędnego). W razie wystąpienia niedociśnienia objawowego, należy zastosować leczenie podtrzymujące.

Losartanu ani jego czynnego metabolitu nie można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.

Hydrochlorotiazyd

Najczęstsze podmiotowe i przedmiotowe objawy przedawkowania były spowodowane niedoborem elektrolitów (hipokaliemia, hipochloremia, hiponatremia) i odwodnieniem w wyniku zwiększonej diurezy. Jeśli pacjent przyjmuje również naparstnicę, hipokaliemia może nasilać zaburzenia rytmu serca.

Nie ustalono stopnia, w jakim hydrochlorotiazyd jest usuwany z organizmu podczas hemodializy.

Sortabax HCT - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na losartan, pochodne sulfonamidów (jak hydrochlorotiazyd), orzeszki ziemne lub olej sojowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Oporna na leczenie hiperkaliemia i/lub hiperkalcemia

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby; cholestaza oraz obturacja dróg żółciowych

Oporna na leczenie hiponatremia

Objawowa hiperurykemia/dna moczanowa

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.4 i 4.6)

Ciężkie zaburzenie czynności nerek (tj. klirens kreatyniny < 30 ml/min)

Bezmocz

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Sortabax HCT z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek

(współczynnik filtracji kłębuszkowej, GFR< 60 ml/min/1,73 m 2 ) (patrz punkty 4.5 i 5.1).

Sortabax HCT - działania niepożądane

Działania niepożądane wymienione poniżej sklasyfikowano odpowiednio według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania zgodnie z następującym schematem:

Bardzo często ( 1/10)

Często ( 1/100 do < 1/10)

Niezbyt często ( 1/1000 do < 1/100)

Rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000)

Bardzo rzadko (< 1/10 000)

Nieznana: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

W badaniach klinicznych z zastosowaniem tabletek zawierających połączenie soli losartanu potasu i hydrochlorotiazydu nie obserwowano działań niepożądanych właściwych dla tego połączenia leków. Działania niepożądane ograniczały się do tych, które obserwowano wcześniej po zastosowaniu soli losartanu potasu i (lub) hydrochlorotiazydu.

W kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących nadciśnienia pierwotnego, zawroty głowy były jedynym działaniem niepożądanym zgłaszanym jako związane z lekiem. Występowały one z częstością większą niż w grupie placebo, u co najmniej 1% pacjentów leczonych połączeniem losartanu potasu i hydrochlorotiazydu.

Poza tymi działaniami, po wprowadzeniu produktu leczniczego od obrotu zgłaszano dalsze, następujące działania niepożądane:

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko: zapalenie wątroby

Badania diagnostyczne

Rzadko: hiperkaliemia, zwiększenie aktywności AlAT

Dodatkowe działania niepożądane obserwowane dla jednego z poszczególnych składników i mogące być potencjalnymi działaniami niepożądanymi dla połączenia losartanu potasu/ hydrochlorotiazydu to:

Losartan

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niezbyt często: niedokrwistość, plamica Schönleina-Henocha, wybroczyny, hemoliza Nieznana: trombocytopenia

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: nadwrażliwość: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, w tym obrzęk krtani i strun głosowych powodujący niedrożność dróg oddechowych i (lub) obrzęk twarzy, ust, gardła i (lub) języka; u niektórych z tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował już w przeszłości po zastosowaniu innych leków, w tym inhibitorów ACE. 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często: anoreksja, dna moczanowa

Zaburzenia psychiczne

Często: bezsenność

Niezbyt często: niepokój, zaburzenia lękowe, napady paniki, splątanie, depresja, niezwykłe sny, zaburzenia snu, senność, zaburzenia pamięci

Zaburzenia układu nerwowego

Często: ból głowy, zawroty głowy 

Niezbyt często: nerwowość, parestezje, neuropatia obwodowa, drżenie, migrena, omdlenie Nieznana: zaburzenia smaku

Zaburzenia oka Niezbyt często: niewyraźne widzenie, pieczenie/kłucie w oku, zapalenie spojówek, zmniejszenie ostrości widzenia

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szumy uszne

Zaburzenia serca

Niezbyt często: niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, ból zamostkowy, dławica piersiowa, blok

AV stopnia II, udar naczyniowy mózgu, zawał mięśnie sercowego, kołatanie serca, niemiarowość (migotanie przedsionków, rzadkoskurcz zatokowy, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, migotanie komór)

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często: zapalenie naczyń

Nieznana: powiązane z dawką zaburzenia ortostatyczne

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często: kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, przekrwienie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zaburzenie zatok

Niezbyt często: uczucie dyskomfortu w gardle, zapalenie gardła, zapalenie krtani, duszność, zapalenie oskrzeli, krwawienie z nosa, katar, przekrwienie dróg oddechowych

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: ból brzucha, nudności, biegunka, niestrawność

Niezbyt często: zaparcia, ból zębów, suchość błon śluzowych jamy ustnej, wzdęcia, zapalenie żołądka, wymioty, zatwardzenie Nieznana: zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Nieznana: zaburzenia czynności wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: łysienie, zapalenie skóry, suchość skóry, rumień, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem, wrażliwość na światło, świąd, wysypka, pokrzywka, poty

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Często: kurcze mięsni, ból pleców, ból nóg, ból mięsni

Niezbyt często: ból ramion, obrzęk stawów, ból w kolanie, ból mięśniowo-szkieletowy, ból barku, sztywność, ból stawów, zapalenie stawów, ból biodra, fibromyalgia, osłabienie mięsni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często: problemy z nerkami, niewydolność nerek

Niezbyt często: nykturia, częste oddawanie moczu, zakażenie dróg moczowych

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często: obniżony popęd płciowy, zaburzenia erekcji, impotencja

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej

Niezbyt często: obrzęk twarzy, gorączka, obrzęki

Nieznana: objawy grypopodobne, złe samopoczucie 

Badania diagnostyczne

Często: hiperkaliemia, nieznaczne zmniejszenie hematokrytu i stężenia hemoglobiny, hipoglikemia

Niezbyt często: nieznacznie zwiększone stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy krwi

Bardzo rzadko: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny Nieznana: hiponatremia.

Hydrochlorotiazyd

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niezbyt często: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi, plamica, małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często: anoreksja, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokalemia, hiponatremia

Zaburzenia psychiczne

Niezbyt często: bezsenność

Zaburzenia układu nerwowego

Często: ból głowy

Zaburzenia oka

Niezbyt często: przemijające niewyraźne widzenie, widzenie na żółto

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często: martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry)

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często: niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często: zapalenie ślinianki, skurcze, podrażnienie żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często: żółtaczka (cholestaza wewnątrzwątrobowa), zapalenie trzustki

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: wrażliwość na światło, pokrzywka, martwica toksyczno-rozpływna naskórka

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Niezbyt często: kurcze mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często: cukromocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: gorączka, zawroty głowy

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych 

Al. Jerozolimskie 181C

PL-02 222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Sortabax HCT - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Antagoniści receptora angiotensyny II

Stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) nie jest zalecane podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). 

Stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży (patrz punkty 4.3. i 4.4).

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka wpływu teratogennego po zastosowaniu inhibitorów ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są rozstrzygające; jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia ryzyka. Pomimo braku kontrolowanych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka w odniesieniu do inhibitorów receptora angiotensyny II (AIIRA), podobne ryzyko może być związane z tą grupą leków. U pacjentek planujących zajście w ciążę należy zmienić terapię na alternatywne metody leczenia przeciwnadciśnieniowego, dla których ustalony jest profil bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży, chyba, że dalsze leczenie lekiem z grupy AIIRA uważane jest za niezbędne. W razie rozpoznania ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II oraz, jeśli to właściwe, rozpocząć alternatywne leczenie.

Ekspozycja na leczenie antagonistami receptora angiotensyny II podczas drugiego i trzeciego trymestru ciąży powoduje u człowieka wystąpienie toksyczności dla płodu (zmniejszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz toksyczności u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia) (patrz też punkt 5.3). 

W razie ekspozycji na leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II od drugiego trymestru ciąży, zalecana jest ultradźwiękowa kontrola czaszki oraz czynności nerek.

Niemowlęta, których matki stosowały leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny IInależy ściśle obserwować w kierunku wystąpienia niedociśnienia (patrz też punkty 4.3 i 4.4).

Hydrochlorotiazyd

Doświadczenie ze stosowaniem hydrochlorotiazydu podczas ciąży, a zwłaszcza w pierwszym trymestrze, jest ograniczone. Badania przeprowadzone na zwierzętach są niewystarczające.

Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko. W oparciu o farmakologiczny mechanizm działania hydrochlorotiazydu można stwierdzić, że jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży może niekorzystnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz może powodować takie działania u płodu i noworodka, jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej i trombocytopenia.

Nie należy stosować hydrochlorotiazydu w celu leczenia obrzęków w ciąży, nadciśnienia ciążowego oraz stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko zmniejszenia objętości osocza i hyperperfuzji łożyska bez korzystnego wpływu na przebieg choroby.

Nie należy stosować hydrochlorotiazydu w leczeniu nadciśnienia tętniczego u kobiet w ciąży poza rzadkimi przypadkami, gdzie nie ma terapii alternatywnej.

Karmienie piersią

Antagoniści receptora angiotensyny II

Z uwagi na brak danych dotyczących stosowania połączenia losartan + hydrochlorotiazyd w okresie karmienia piersią, stosowanie tych leków nie jest zalecane i należy stosować alternatywne terapie o lepiej ustalonych profilach bezpieczeństwa w okresie laktacji, szczególnie podczas karmienia noworodków lub wcześniaków.

Hydrochlorotiazyd

Hydrochlorotiazyd jest wydzielany z mlekiem matki w małych ilościach. Tiazydy podawane w dużych dawkach poprzez nasilenie diurezy mogą hamować laktację. 

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Sortabax HCT podczas karmienia piersią. Jeśli lek jest stosowany, należy przyjmować możliwie małą dawkę.

Sortabax HCT - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Jednakże, podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, należy pamiętać o możliwości sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy lub senności w trakcie leczenia przeciwnadciśnieniowego, zwłaszcza na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Sortabax HCT - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Losartanum kalic., Hydrochlorothiazidum

    Jest to złożony lek zawierający antagonistę receptora AT1 angiotensyny II i tiazydowy diuretyk. Stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego pierwotnego, kiedy zastosowanie monoterapii każdym ze składników osobno nie przynosi wystarczającej kontroli ciśnienia. Substancje czynne preparatu wykazują efekt addycyjny, czyli działają, zmniejszając ciśnienie tętnicze mocniej niż każdy ze składników osobno. Dawkę ustala się za pomocą preparatów pojedynczych.

    Dostępne opakowania
    Sortabax HCT

    Sortabax HCT

    tabletki powlekane - 28 tabl. - 0,1g+0,025g
    RANBAXY (POLAND) SP. Z O.O.
    Sortabax HCT

    Sortabax HCT

    tabletki powlekane - 28 tabl. - 0,05g+0,0125g
    RANBAXY (POLAND) SP. Z O.O.
    Powiązane artykuły
    Leki i suplementy

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Od kilki dni GIF wycofuje kolejne serie leków na nadciśnienie zawierające substancję czynną walsartan. Co mają zrobić osoby, które mają w swojej apteczce wycofane leki? Zanieczyszczenie substancji czynnej Przyczyną wycofania kolejnych serii leków na...

    Leki i suplementy

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu ze sprzedaży na terenie całego kraju dwóch leków na nadciśnienie. Informacja dotyczy: Apo-Lozart 50 mg, Apo-Lozart 100 mg oraz Loreblok 50 mg, Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg. Przyczyny wycofania...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wycofaniu z obrotu kolejnych serii leków Co-Bespres i Bespres. Tym razem chodzi o serie leków sprowadzane z Portugalii. Globalne wycofanie GIF uzasadnia swoją decyzję otrzymaniem informacji w systemie...

    Leki i suplementy

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofuje kolejne partie leków na nadciśnienie. Tym razem z aptek znikają serie leków Valsartan i Valsargen. Podmiot opdowiedzialny za te leki to Mylan S.A.S. i Mylan Healthcare Sp. z o.o. Kolejne wycofanie Główny Inspektorat...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    10 grudnia GIF wydał decyzje dotyczące wycofania kolejnych serii leków na nadciśnienie z powodu podejrzenia zanieczyszczenia substancji czynnej. Tym razem wycofano serie leku Vanatex, za dystrybucję którego odpowiedzialne są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA...

    Pomiar ciśnienia tętniczego krwi - jak wykonać, pomiar, prawidłowy wynik, odpowiedni mankiet, holter ciśnieniowy

    Sfigmomanometr - rodzaje, budowa i pomiar ciśnienia krwi

    Sfigmomanometr - rodzaje, budowa i pomiar ciśnienia krwi

    Sfigmomanometr to aparat do pośredniego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. Urządzenie składa się z mankietu zakładanego na ramię lub nadgarstek oraz połączonego z nim układu pomiarowego. Najdokładniejsze wyniki uzyskuje się aparatem z manometrem rtęciowym....

    Nadciśnienie

    Niebezpieczne interakcje leków na nadciśnienie

    Na łamach pisma „Canadian Medical Association Journal" pojawił się artykuł kanadyjskich naukowców, którzy ostrzegają, iż jednoczesne przyjmowanie pewnych dwóch rodzajów farmaceutyków w leczeniu nadciśnienia tętniczego wiąże się z ryzykiem niewydolności...

    Leczenie zawału serca

    Nowy lek na zapobieganie powtórnemu zawałowi serca

    Nowy lek przeciwzakrzepowy uzyskał aprobatę Komisji Europejskiej. Jest on skuteczny w profilaktyce powstawania zakrzepów u chorych cierpiących na ostre zespoły wieńcowe, jednocześnie znacznie zmniejszając ryzyko powtórnego zawału serca. Zagrożenie...