Pemetrexed Zentiva

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
proszek do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji
Dawka
0,1 g
Ilość
1 fiol.pr.
Typ
Rp zastrzeż.
Refundacja
Nie
Producent: ZENTIVA K.S.

Pemetrexed Zentiva - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Pemetrexed Zentiva - ulotka preparatu

Pemetrexed Zentiva - opis

Złośliwy międzybłoniak opłucnej

Produkt Pemetrexed Zentiva w skojarzeniu z cisplatyną jest przeznaczony do stosowania u nieleczonych wcześniej chemioterapią pacjentów z nieoperacyjnym złośliwym międzybłoniakiem opłucnej. 

Niedrobnokomórkowy rak płuca

Produkt Pemetrexed Zentiva w skojarzeniu z cisplatyną wskazany jest, jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa.

Produkt Pemetrexed Zentiva jest wskazany do stosowania w monoterapii, jako leczenie podtrzymujące u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa, u których nie nastąpiła progresja choroby bezpośrednio po zakończeniu chemioterapii opartej na pochodnych platyny.

Pemetrexed Zentiva w monoterapii jest wskazany do stosowania, jako leczenie drugiego rzutu u pacjentów, z niedrobnokomórkowym rakiem płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, o histologii innej niż w przeważającym stopniu płaskonabłonkowa.

Pemetrexed Zentiva - skład

Każda fiolka zawiera 100 mg (w postaci pemetreksedu disodowego 2,5-wodnego). 

Po rekonstytucji, każda fiolka zawiera 25 mg/ml pemetreksedu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda 100 mg fiolka zawiera około 11 mg sodu (< 1 mmol)

Pemetrexed Zentiva - dawkowanie

Dawkowanie

Produkt Pemetrexed Zentiva można podawać wyłącznie pod kontrolą lekarza wykwalifikowanego w zakresie stosowania chemioterapii przeciwnowotworowej.

Pemetrexed Zentiva w skojarzeniu z cisplatyną

Zalecana dawka produktu Pemetrexed Zentiva wynosi 500 mg/m 2 powierzchni ciała (pc.). Produkt należy podawać we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Zalecana dawka cisplatyny wynosi 75 mg/m 2 pc. Cisplatynę należy podawać we wlewie w ciągu 2 godzin, rozpoczynając około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu pierwszego dnia każdego 21-dniowego cyklu leczenia. Pacjentowi należy podać leki przeciwwymiotne oraz płyny w odpowiedniej ilości przed i (lub) po podaniu cisplatyny (szczegółowe dane na temat cisplatyny można znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego tego leku).

Pemetrexed Zentiva w monoterapii

W przypadku pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddawanych wcześniej chemioterapii zalecana dawka produktu Pemetrexed Zentiva wynosi 500 mg/m 2 pc. Produkt należy podawać we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia.

Premedykacja

W celu ograniczenia częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych, w dniu poprzedzającym podanie pemetreksedu, jak również w dniu podania leku i następnego dnia pacjent powinien otrzymać lek z grupy kortykosteroidów. Dawka kortykosteroidu powinna odpowiadać dawce 4 mg deksametazonu, podawanego doustnie, dwa razy na dobę.

W celu ograniczenia objawów toksyczności pacjenci leczeni pemetreksedem powinni również otrzymywać suplementację witaminową. Codziennie należy podawać doustnie kwas foliowy lub produkt multiwitaminowy zawierający ten związek (od 350 do 1000 mikrogramów). W ciągu 7 dni poprzedzających podanie pierwszej dawki pemetreksedu pacjent powinien przyjąć, co najmniej 5 dawek kwasu foliowego. Kwas foliowy należy także podawać przez cały cykl leczenia i przez 21 dni po podaniu ostatniej dawki pemetreksedu. W tygodniu poprzedzającym przyjęcie pierwszej dawki pemetreksedu, a następnie co trzy cykle leczenia pacjenci muszą także otrzymywać domięśniowo witaminę B 12 (1000 mikrogramów). Kolejne wstrzyknięcia witaminy B 12 można wykonywać w dniu podania pemetreksedu.

Kontrola stanu pacjenta

Przed podaniem każdej dawki pemetreksedu należy wykonać pełną morfologię krwi, w tym oznaczenie wzoru odsetkowego krwinek białych (rozmaz) i liczby płytek krwi. Przed każdym podaniem chemioterapeutyku należy wykonać badania krwi oceniające czynności nerek i wątroby. Warunkiem umożliwiającym rozpoczęcie każdego cyklu chemioterapii są następujące wartości parametrów laboratoryjnych: bezwzględna liczba neutrofilów (ang. Absolute Neutrophil Count, ANC) ≥1500 komórek/mm 3 , liczba płytek krwi ≥100 000 komórek/mm 3 , klirens kreatyniny ≥45 ml/min, bilirubina całkowita ≤1,5 razy górna granica wartości uznanych za prawidłowe; fosfataza zasadowa, aminotransferaza asparaginianowa (AspAT), aminotransferaza alaninowa (AlAT) ≤3 razy górna granica wartości uznanych za prawidłowe. U pacjentów z przerzutami guza do wątroby dopuszczalne są wartości aktywności fosfatazy zasadowej, AspAT i AlAT ≤5-krotnej wartości uznanej za prawidłowe.

Modyfikacja dawki

Decyzję o modyfikacji dawki przed rozpoczęciem kolejnego cyklu chemioterapii należy podejmować na podstawie najniższych wartości parametrów morfologii krwi oznaczonych podczas poprzedniego cyklu lub największego nasilenia objawów toksyczności, przy którym nie wystąpiły zmiany w obrazie krwi. Rozpoczęcie kolejnego cyklu można opóźnić, by w ten sposób umożliwić normalizację stanu zdrowia pacjenta. Po uzyskaniu odpowiedniej poprawy stanu pacjenta należy kontynuować leczenie zgodnie z zasadami przedstawionymi w tabelach 1, 2 i 3, które odnoszą się zarówno do stosowania produktu Pemetrexed Zentiva w monoterapii, jak i w skojarzeniu pemetreksedu z cisplatyną.

Tabela 1 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) i cisplatyny – zmiany w obrazie krwi

Najmniejsza bezwzględna liczba neutrofilów

< 500/mm 3 i najmniejsza liczba płytek krwi ≥50 000/mm 3

75% poprzedniej dawki (zarówno pemetreksedu jak i cisplatyny)

Najmniejsza liczba płytek krwi < 50 000/mm 3 bez względu na to, jaka jest najmniejsza liczba neutrofilów

75% poprzedniej dawki (zarówno pemetreksedu jak i cisplatyny)

Najmniejsza liczba płytek krwi < 50 000/mm 3 oraz krwawienie a bez względu na to, jaka jest najmniejsza liczba neutrofilów

50% poprzedniej dawki (zarówno pemetreksedu jak i cisplatyny)

a zgodnie z definicją krwawień stopnia 2. lub wyższego wg ogólnych kryteriów toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC, v2.0; NCI 1998) National Cancer Institute.

Jeżeli wystąpią działania niepożądane ≥ 3. stopnia, inne niż zmiany w obrazie krwi (bez objawów toksyczności neurologicznej), należy przerwać stosowanie pemetreksedu aż do powrotu ocenianych parametrów do wartości sprzed leczenia lub niższych. Ponowne leczenie należy rozpocząć zgodnie z wytycznymi z tabeli 2.

Tabela 2 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) i cisplatyny – działania toksyczne inne niż zmiany w obrazie krwi a, b

 

Dawka pemetreksedu (mg/m 2 )

Dawka cisplatyny (mg/m 2 )

Jakiekolwiek działania niepożądane stopnia 3. lub 4. z wyjątkiem zapalenia błon śluzowych

75% poprzedniej dawki

75% poprzedniej dawki

Biegunka wymagająca hospitalizacji (bez względu na nasilenie) lub biegunka stopnia 3. lub 4.

75% poprzedniej dawki

75% poprzedniej dawki

Zapalenie błon śluzowych stopnia 3. lub 4.

50% poprzedniej dawki

100% poprzedniej dawki

a Ogólne kryteria toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC v2.0; NCI 1998) wg National Cancer Institute

b bez objawów toksyczności neurologicznej

Jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej, dawkę pemetrexedu i cisplatyny należy zmodyfikować zgodnie z danymi z tabeli 3. W przypadku wystąpienia toksyczności neurologicznej stopnia 3. lub 4., leczenie należy przerwać.

Tabela 3 - Modyfikacja dawki pemetreksedu (w monoterapii lub leczeniu skojarzonym) i cisplatyny – toksyczność neurologiczna

Nasilenie objawów wg CTC a

Dawka pemetreksedu (mg/m 2 )

Dawka cisplatyny (mg/m 2 )

0 – 1

100% poprzedniej dawki

100% poprzedniej dawki

2

100% poprzedniej dawki

50% poprzedniej dawki

a CTC –Ogólne Kryteria Toksyczności (ang. Common Toxicity Criteria, CTC v2.0; NCI 1998) wg National Cancer Institute

Leczenie pemetreksedem należy przerwać, jeżeli u pacjenta wystąpią objawy toksyczności hematologicznej lub innego rodzaju stopnia 3. lub 4. po dwukrotnym zmniejszeniu dawki. Leczenie należy przerwać natychmiast, jeżeli wystąpią objawy toksyczności neurologicznej stopnia 3. lub 4.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

W badaniach klinicznych nie stwierdzono, by osoby w wieku 65 lat i starsze były w większym stopniu narażone na działania niepożądane, w porównaniu z osobami w wieku poniżej 65 lat. Brak szczególnych zaleceń dotyczących zmniejszania dawki u osób w podeszłym wieku z wyjątkiem zaleceń ustalonych dla wszystkich pacjentów.

Dzieci i młodzież

Stosowanie produktu leczniczego Pemetrexed Zentiva u dzieci i młodzieży, nie jest właściwe w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej i niedrobnokomórkowego raka płuca.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (Obniżenie GFR obliczane na podstawie standardowego wzoru Cockrofta i Gaulta lub przez pomiar przesączania kłębuszkowego metodą klirensu Tc99m-DPTA z surowicy): Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej przez nerki. W badaniach klinicznych nie stwierdzono konieczności zmiany dawki (z wyjątkiem zaleceń ustalonych dla wszystkich pacjentów) u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥45 ml/min. Nie zebrano dostatecznych danych na temat stosowania pemetreksedu u pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min. Z tego względu nie zaleca się stosowania pemetreksedu u tych pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie wykazano związku między aktywnością AspAT, AlAT, całkowitym stężeniem bilirubiny a farmakokinetyką pemetreksedu. Nie przeprowadzano jednak osobnych analiz dla podgrup pacjentów z objawami zaburzeń czynności wątroby jak np. zwiększenie stężenia bilirubiny > 1,5 krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe i (lub) zwiększenie aktywności aminotransferaz > 3 krotniepowyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe (u pacjentów bez przerzutów nowotworu do wątroby) lub > 5 krotnie powyżej górnej granicy wartości uznanych za prawidłowe (u pacjentów z przerzutami nowotworowymi do wątroby).

Sposób podawania

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego Pemetrexed Zentiva, znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.

Pemetreksed należy podawać we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu. Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu Pemetrexed Zentiva przed podaniem znajduje się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.

Pemetrexed Zentiva - środki ostrożności

Pemetreksed może wywoływać mielosupresję, objawiającą się neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością (lub pancytopenią). Wystąpienie tego powikłania jest działaniem toksycznym ograniczającym dawkę produktu leczniczego. Podczas leczenia należy obserwować, czy nie występują objawy mielosupresji. Pemetreksedu nie należy podawać, aż do momentu gdy całkowita liczba neutrofilów zwiększy się co najmniej do wartości 1500 komórek/mm 3 , a liczba płytek krwi zwiekszy sie co najmniej do wartości 100 000 komórek/mm 3 . Decyzje o zmniejszeniu dawki leku podczas kolejnych cyklów chemioterapii należy podejmować na podstawie obserwowanych w poprzednim cyklu najmniejszych wartości liczby neutrofilów i płytek krwi i największego stopnia nasilenia objawów toksyczności niehematologicznej.

U pacjentów, którzy przyjmowali kwas foliowy i witaminę B 12 przed rozpoczęciem leczenia pemetreksedem stwierdzono mniejszą toksyczność oraz zmniejszenie częstości występowania działań niepożądanych hematologicznych i niehematologicznych stopnia 3. lub 4., np. neutropenii, gorączki neutropenicznej i zakażeń z neutropenią stopnia 3. lub 4. Wszystkim pacjentom leczonym pemetreksedem należy zatem zalecić profilaktyczne stosowanie kwasu foliowego i witaminy B 12 w celu ograniczenia działań niepożądanych związanych z leczeniem.

U pacjentów, którym przed leczeniem pemetreksedem nie podawano kortykosteroidów, obserwowano odczyny skórne. Częstość występowania i nasilenie odczynów skórnych może zmniejszyć premedykacja deksametazonem (lub innym równoważnym lekiem).

W badaniach leku nie uczestniczyła odpowiednio liczna grupa pacjentów z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min. Z tego względu nie zaleca się stosowania pemetreksedu u osób z klirensem kreatyniny mniejszym niż 45 ml/min.

Pacjenci z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min) powinni unikać przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) takich jak ibuprofen i kwas acetylosalicylowy (> 1,3 g na dobę) na 2 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania leku i przez 2 dni po podaniu pemetreksedu.

U pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek, zakwalifikowanych do terapii pemetreksedem, należy przerwać stosowanie NLPZ o długim okresie półtrwania na co najmniej 5 dni przed podaniem pemetreksedu, w dniu podania leku i przez co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu.

Po podaniu pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi, zgłaszano wystąpienie ciężkich zdarzeń, w tym ostrej niewydolności nerek. U większości pacjentów, u których pojawiły się te zaburzenia stwierdzono obecność czynników ryzyka wystąpienia tych zdarzeń, w tym odwodnienie, wcześniej rozpoznane nadciśnienie lub cukrzycę.

Wpływ płynu w trzeciej przestrzeni, np. wysięku do opłucnej lub wodobrzusza, na pemetreksed nie został w pełni określony. W badaniu 2. fazy, u 31 pacjentów z guzami litymi i stabilnym płynem w trzeciej przestrzeni, po podaniu dawki pemetreksedu nie obserwowano różnic w znormalizowanym stężeniu w osoczu ani w klirensie w porównaniu z wartościami obserwowanymi u pacjentów, u których nie stwierdzono nagromadzenia płynu w trzeciej przestrzeni. Dlatego też, należy rozważyć wykonanie drenażu płynu nagromadzonego w trzeciej przestrzeni przed podaniem pemetreksedu, jednak może nie być to konieczne. 

Obserwowano przypadki znacznego odwodnienia związanego z toksycznym działaniem pemetreksedu stosowanego w skojarzeniu z cisplatyną na układ pokarmowy. W związku z tym przed podaniem leków należy podać pacjentowi leki przeciwwymiotne oraz przed i (lub) po ich podaniu płyny w odpowiedniej ilości. 

Ciężkie zdarzenia sercowo - naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego i zdarzenia mózgowo- naczyniowe obserwowano niezbyt często podczas badań klinicznych z zastosowaniem pemetreksedu. Zdarzenia te występowały zwykle w przypadku gdy pemetreksed był stosowany w skojarzeniu z innym lekiem cytotoksycznym. U większości pacjentów, u których wystąpiły opisywane zdarzenia niepożądane, występowały wcześniej czynniki ryzyka chorób układu krążenia. U pacjentów chorych na nowotwory złośliwe często stwierdza się upośledzenie układu odpornościowego. W związku z tym nie zaleca się jednoczesnego podawania szczepionek żywych atenuowanych.

Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Zaleca się, aby mężczyźni dojrzali płciowo nie decydowali się na poczęcie dziecka podczas leczenia i w okresie 6 miesięcy po jego zakończeniu. Zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych lub wstrzemięźliwość seksualną. Ze względu na możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę do ośrodka specjalizującego się w zamrażaniu nasienia.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia pemetreksedem.

U pacjentów poddawanych radioterapii przed, w trakcie lub po stosowaniu pemetreksedu zgłaszano przypadki zapalenia płuc po napromienianiu. Należy zwrócić szczególną uwagę podczas leczenia tych pacjentów oraz zachować ostrożność w przypadku stosowania innych środków promieniouwrażliwiających. 

U pacjentów, którzy w ciągu poprzedzających tygodni lub lat poddawani byli radioterapii zgłaszano przypadki nawrotu objawów popromiennych .

Pemetrexed Zentiva, 100 mg zawiera około 11 mg sodu (< 1 mmol) w jednej fiolce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Pemetrexed Zentiva, 500 mg zawiera około 54 mg sodu. (2,35 mmol) w jednej fiolce, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie. 

Pemetrexed Zentiva, 1000 mg zawiera około 108 mg sodu (4,70 mmol) w jednej fiolce, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Pemetrexed Zentiva - przedawkowanie

Odnotowane objawy przedawkowania to: neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość, zapalenie błon śluzowych, polineuropatia czuciowa i wysypka. Prawdopodobne powikłania przedawkowania to: mielosupresja, objawiająca się neutropenią, małopłytkowością i niedokrwistością. Mogą także wystąpić zakażenia z gorączką lub bez gorączki, biegunka i (lub) zapalenie błon śluzowych. Jeżeli podejrzewane jest przedawkowanie leku należy monitorować stan pacjenta, wykonując morfologię krwi, i w razie potrzeby wdrożyć leczenie podtrzymujące. Jeżeli doszło do przedawkowania pemetreksedu, należy rozważyć zastosowanie folianu wapnia i (lub) kwasu foliowego.

Pemetrexed Zentiva - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Karmienie piersią.

Jednoczesne podanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce.

Pemetrexed Zentiva - działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych podczas stosowania pemetreksedu w monoterapii i w skojarzeniu należą: zahamowanie czynności szpiku objawiające się niedokrwistością, neutropenią, leukopenią, małopłytkowością; objawy toksyczności w obrębie układu pokarmowego, takie jak: jadłowstręt, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie, zapalenie gardła, zapalenie błon śluzowych i zapalenie jamy ustnej. Do innych działań niepożądanych należą: nefrotoksyczność, zwiększona aktywność aminotransferaz, łysienie, zmęczenie, odwodnienie, wysypka, zakażenie i (lub) posocznica i neuropatia. Rzadko obserwowane objawy to: zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

W zamieszczonej poniżej tabeli przedstawiono częstość występowania oraz nasilenie działań niepożądanych obserwowanych u ponad 5% pacjentów z ogólnej liczby 168 osób z międzybłoniakiem opłucnej, których przydzielono w sposób losowy do grupy leczonej cisplatyną w skojarzeniu z pemetreksedem i 163 pacjentów z międzybłoniakiem opłucnej, których przydzielono do grupy otrzymującej cisplatynę w monoterapii. W obu grupach wszystkim pacjentom (nie leczonym wcześniej chemioterapią) podawano w odpowiednich dawkach kwas foliowy i witaminę B12

Działania niepożądane

Ocena częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych). 

Objawy niepożądane występujące z tą samą częstością są przedstawione w kolejności zmniejszającego się nasilenia objawów.

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Zdarzenie niepożądane*

Pemetreksed/cisplatna

Cisplatyna

(N = 168)

(N = 163)

Toksyczność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksy- czność -

stopień

3 - 4

(%)

Toksy- czność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksycz ność -

stopień

3 - 4

(%)

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

Bardzo często 

Neutrofile/ Granulocyty – zmniejszona liczba

56,0

23,2

13,5

3,1

Leukocyty- zmniejszona liczba

53,0

14,9

16,6

0,6

Hemoglobina- zmniejszone stężenie

26,2

4,2

10,4

0,0

Płytki krwi- zmniejszona liczba

23,2

5,4

8,6

0,0

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często

Odwodnienie

6,5

4,2

0,6

0,6

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często

Neuropatia nerwów czuciowych

10,1

0,0

9,8

0,6

Często

Zaburzenia smaku

7,7

0,0***

6,1

0,0***

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Zdarzenie niepożądane*

Pemetreksed/cisplatna

Cisplatyna

(N = 168)

(N = 163)

Toksyczność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksy- czność -

stopień

3 - 4

(%)

Toksy- czność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksycz ność -

stopień

3 - 4

(%)

Zaburzenia oka

Często

Zapalenie spojówek

5,4

0,0

0,6

0,0

Zaburzenia

żołądka i jelit

Bardzo często

Biegunka

16,7

3,6

8,0

0,0

Wymioty

56,5

10,7

49,7

4,3

Zapalenie jamy ustnej/ zapalenie gardła

23,2

3,0

6,1

0,0

Nudności

82,1

11,9

76,7

5,5

Jadłowstręt

20,2

1,2

14,1

0,6

Zaparcie

11,9

0,6

7,4

0,6

Często

Niestrawność

5,4

0,6

0,6

0,0

Zaburzenia skóry

i tkanki podskórnej

Bardzo często

Wysypka

16,1

0,6

4,9

0,0

Łysienie

11,3

0,0***

5,5

0,0***

Zaburzenia nerek

i dróg

moczowych

Bardzo często

Kreatynina – zwiększenie stężenia

10,7

0,6

9,8

1,2

Zmniejszenie klirensu kreatyniny**

16,1

0,6

17,8

1,8

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Uczucie zmęczenia

47,6

10,1

42,3

9,2

* Definicje określające każdy stopień toksyczności można znaleźć w dokumencie CTC wersja 2 wg National Cancer Institute, z wyjątkiem terminu „zmniejszenie klirensu kreatyniny” ** Wywodzi się od terminu „inne nerkowe/moczowo-płciowe”.

*** Wg NCI CTC (v2.0; NCI 1998) zaburzenia smaku i łysienie należy zgłaszać jedynie jako objawy toksyczności stopnia 1. lub 2.

W tabeli przyjęto 5% jako wartość progową częstości występowania wszystkich zdarzeń, w przypadku których osoba je rejestrująca brała pod uwagę możliwość związku z podawaniem pemetreksedu i cisplatyny. 

Klinicznie istotne objawy toksyczności wg CTC, które stwierdzono u ≥1% i ≤5% pacjentów, przydzielonych losowo do grupy leczonej cisplatyną i pemetreksedem to: niewydolność nerek, zakażenia, gorączka, gorączka neutropeniczna, zwiększenie aktywności AspAT, AlAT i GGT, pokrzywka i ból w klatce piersiowej. 

Klinicznie istotne objawy toksyczności wg CTC, które stwierdzono u < 1% pacjentów przydzielonych losowo do grupy leczonej cisplatyną i pemetreksedem to: arytmia i neuropatia nerwów ruchowych. 

W poniższej tabeli przedstawiono częstość występowania oraz nasilenie działań niepożądanych, które wystąpiły u ponad 5% pacjentów z ogólnej liczby 265 osób przydzielonych w sposób losowy do grupy leczonej pemetreksedem w monoterapii z suplementacją kwasu foliowego i witaminy B 12 i 276 pacjentów przydzielonych do grupy otrzymującej docetaksel w monoterapii. U wszystkich pacjentów rozpoznano miejscowo zaawansowany lub dający przerzuty niedrobnokomórkowy rak płuca. Wszyscy pacjenci byli wcześniej poddani chemioterapii.

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Zdarzenie niepożądane*

Pemetreksed

Docetaksel

N = 265

N = 276

Toksyczność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksy- czność -

stopień

3 - 4

(%)

Toksy- czność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksycz ność -

stopień

3 - 4

(%)

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

Bardzo często 

Neutrofile/ Granulocyty – zmniejszona liczba

10,9

5,3

45,3

40,2

Leukocyty- zmniejszona liczba

12,1

4,2

34,1

27,2

Hemoglobina- zmniejszone stężenie

19,2

4,2

22,1

4,3

Często

Płytki krwi- zmniejszona liczba

8,3

1,9

1,1

0,4

Zaburzenia

żołądka i jelit

Bardzo często

Biegunka

12,8

0,4

24,3

2,5

Wymioty

16,2

1,5

12,0

1,1

Zapalenie jamy ustnej/ zapalenie gardła

14,7

1,1

17,4

1,1

Nudności

30,9

2,6

16,7

1,8

Jadłowstręt

21,9

1,9

23,9

2,5

Często

Zaparcie

5,7

0,0

4,0

0,0

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często

AlAT – zwiększona aktywność

7,9

1,9

1,4

0,0

AspAT – zwiększona aktywność

6,8

1,1

0,7

0,0

Zaburzenia skóry

i tkanki podskórnej

Bardzo często

Wysypka/ łuszczenie skóry

14,0

0,0

6,2

0,0

Często

Świąd

6,8

0,4

1,8

0,0

Łysienie

6,4

0,4**

37,7

2,2**

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Znużenie

34,0

5,3

35,9

5,4

Często

Gorączka

8,3

0,0

7,6

0,0

* Definicje określające każdy stopień toksyczności można znaleźć w dokumencie CTC wersja 2 wg National Cancer Institute

** Wg NCI CTC (v2.0; NCI 1998) łysienie należy zgłaszać jedynie jako objaw toksyczności stopnia 1. lub 2.

W tabeli przyjęto 5% jako wartość progową częstości występowania wszystkich zdarzeń, w przypadku których osoba je rejestrująca brała pod uwagę możliwość związku z podawaniem pemetreksedu. 

Klinicznie istotne objawy toksyczności zgodne z CTC, które stwierdzono u ≥1% i ≤5% pacjentów, przydzielonych losowo do grupy leczonej pemetreksedem to: zakażenie bez neutropenii, gorączka neutropeniczna, reakcja alergiczna i (lub) nadwrażliwość, zwiększenie stężenia kreatyniny, neuropatia nerwów ruchowych, neuropatia nerwów czuciowych, rumień wielopostaciowy i ból brzucha.

Klinicznie istotne objawy toksyczności zgodne z CTC, które stwierdzono u < 1% pacjentów przydzielonych losowo do grupy leczonej pemetreksedem to: arytmie nadkomorowe. 

Stwierdzono podobieństwo istotnych klinicznie objawów toksyczności stopnia 3. i 4. obserwowanych w badaniach laboratoryjnych wykonanych w przebiegu trzech badań II fazy z zastosowaniem pemetreksedu w monoterapii (n = 164) i w opisanym wyżej badaniu III fazy, również dotyczącym zastosowania pemetreksedu w monoterapii. Różnice dotyczyły częstości występowania neutropenii (odpowiednio 12,8% versus 5,3%) i zwiększonej aktywności aminotransferazy alaninowej (odpowiednio 15,2% versus 1,9%). Stwierdzone różnice prawdopodobnie wynikały ze zróżnicowania populacji pacjentów, ponieważ w badaniach II fazy uczestniczyły zarówno pacjentki z rakiem piersi niepoddawane wcześniej chemioterapii, jak i pacjentki wcześniej intensywnie leczone z powodu raka piersi, z wykrytymi wcześniej przerzutami do wątroby i (lub) nieprawidłowymi wynikami badań czynności wątroby przed rozpoczęciem badań. 

W zamieszczonej poniżej tabeli przedstawiono częstość występowania oraz nasilenie działań niepożądanych potencjalnie związanych ze stosowaniem leku jakie zgłoszono u > 5% z 839 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, których przydzielono w sposób losowy do grupy leczonej cisplatyną w skojarzeniu z pemetreksedem i u 830 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, których przydzielono w sposób losowy do grupy otrzymującej cisplatynę w skojarzeniu z gemcytabiną. Wszyscy pacjenci otrzymali badaną terapię jako leczenie pierwszego rzutu niedrobnokomórkowego raka płuca w stadium miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami. W obu grupach wszystkim pacjentom podawano w odpowiednich dawkach kwas foliowy i witaminę B 12 .

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Zdarzenie niepożądane**

Pemetreksed/Cisplatyna

Gemcytabina/cisplatyna

(N = 839)

(N = 830)

Toksyczność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksy- czność -

stopień

3 - 4

(%)

Toksy- czność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksycz ność -

stopień

3 - 4

(%)

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

Bardzo często 

Hemoglobina- zmniejszone stężenie 

33,0*

5,6*

45,7*

9,9*

Neutrofile/ Granulocyty – zmniejszona liczba

29,0*

15,1*

38,4*

26,7*

Leukocyty- zmniejszona liczba

17,8

4,8*

20,6

7,6*

Płytki krwi- zmniejszona liczba

10,1*

4,1*

26,6*

12,7*

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Neuropatia nerwów czuciowych

8,5*

0,0*

12,4*

0,6*

Zaburzenia smaku

8,1

0,0***

8,9

0,0***

Zaburzenia

żołądka i jelit

Bardzo często

Nudności 

56,1

7,2*

53,4

3,9*

Wymioty

39,7

6,1

35,5

6,1

Jadłowstręt 

26,6

2,4*

24,2

0,7*

Zaparcie 

21,0

0,8

19,5

0,4

Zapalenie jamy ustnej/ zapalenie gardła

13,5

0,8

12,4

0,1

Biegunka bez kolostomii

12,4

1,3

12,8

1,6

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Zdarzenie niepożądane**

Pemetreksed/Cisplatyna

Gemcytabina/cisplatyna

(N = 839)

(N = 830)

Toksyczność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksy- czność -

stopień

3 - 4

(%)

Toksy- czność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksycz ność -

stopień

3 - 4

(%)

 

Często

Niestrawność/ Zgaga

5,2

0,1

5,9

0,0

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często

Łysienie 

11,9*

0***

21,4*

0,5***

Często

Wysypka/ łuszczenie skóry

6,6

0,1

8,0

0,5

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo często

Zwiększenie stężenia kreatyniny 

10,1*

0,8

6,9*

0,5

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Uczucie zmęczenia

42,7

6,7

44,9

4,9

* Wartość P < 0,05 z użyciem testu Fisher Exact odnosi się do porównań pomiędzy terapią skojarzoną pemetreksedem z cisplatyną a terapią skojarzoną gemcytabiną z cisplatyną

** Definicje określające każdy stopień toksyczności można znaleźć w dokumencie National Cancer Institute CTC (v2.0; NCI 1998)

*** Wg NCI CTC (v2.0; NCI 1998) zaburzenia smaku i łysienie należy zgłaszać jedynie jako objawy toksyczności stopnia 1. lub 2.

W tabeli przyjęto 5% jako wartość progową częstości występowania wszystkich zdarzeń, w przypadku których osoba je rejestrująca brała pod uwagę możliwość związku z podawaniem pemetreksedu i cisplatyny. 

Klinicznie istotne objawy toksyczności, które stwierdzono u ≥1% i ≤5% pacjentów przydzielonych w sposób losowy do grupy leczonej cisplatyną i pemetreksedem to: zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności AlAT, zakażenia, gorączka neutropeniczna, niewydolność nerek, gorączka, odwodnienie, zapalenie spojówek i zmniejszenie klirensu kreatyniny. 

Klinicznie istotne objawy toksyczności, które stwierdzono u < 1% pacjentów przydzielonych w sposób losowy do grupy leczonej cisplatyną i pemetreksedem to: zwiększenie aktywności GGT, ból w klatce piersiowej, arytmia i neuropatia nerwów ruchowych. 

Istotne klinicznie objawy toksyczności w grupach z podziałem według płci były podobne do tych obserwowanych w całkowitej populacji pacjentów otrzymujących pemetreksed i cisplatynę. 

W zamieszczonej poniżej tabeli przedstawiono częstość występowania oraz nasilenie działań niepożądanych potencjalnie związanych ze stosowaniem leku jakie zgłoszono u > 5% z 800 pacjentów, których przydzielono w sposób losowy do grupy otrzymującej pemetreksed w monoterapii i u 402 pacjentów, których przydzielono w sposób losowy do grupy otrzymującej placebo, w badaniu poświęconym ocenie leczenia podtrzymującego z zastosowaniem pemetreksedu w monoterapii (JMEN: N = 663) oraz badaniu poświęconym ocenie leczenia podtrzymującego pemetreksedem w ramach kontynuacji leczenia tym lekiem (PARAMOUNT: N = 539). U wszystkich pacjentów rozpoznano niedrobnokomórkowego raka płuca w stopniu zaawansowania IIIB lub IV i zastosowano wcześniej chemioterapię opartą na pochodnych platyny. W obu grupach wszystkim pacjentom podawano w odpowiednich dawkach kwas foliowy i witaminę B 12 .

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość *

Zdarzenie niepożądane**

Pemetreksed***

Placebo***

(N = 800)

(N = 402)

Toksyczność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksy- czność -

stopień

3 - 4

(%)

Toksy- czność –

wszystkie

stopnie

(%)

Toksycz ność -

stopień

3 - 4

(%)

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

Bardzo często 

Hemoglobina- zmniejszone stężenie 

18,0

4,5

5,2

0,5

Często

Leukocyty- zmniejszona liczba

5,8

1,9

0,7

0,2

Neutrofile – zmniejszona liczba 

8,4

4,4

0,2

0,0

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Neuropatia nerwów czuciowych

7,4

0,6

5,0

0,2

Zaburzenia

żołądka i jelit

Bardzo często

Nudności 

17,3

0,8

4,0

0,2

Jadłowstręt 

12,8

1,1

3,2

0,0

Często

Wymioty

8,4

0,3

1,5

0,0

Zapalenie błony śluzowej/ zapalenie jamy ustnej 

6,8

0,8

1,7

0,0

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często

Zwiększenie aktywności AlAT (SGPT)

6,5

0,1

2,2

0,0

Zwiększenie aktywności

AspAT (SGOT)

5,9

0,0

1,7

0,0

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często

Wysypka/ łuszczenie skóry

8,1

0,1

3,7

0,0

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Znużenie

24,1

5,3

10,9

0,7

Często

Ból

7,6

0,9

4,5

0,0

Obrzęk

5,6

0,0

1,5

0,0

Zaburzenia nerek

Często

Zaburzenia nerek****

7,6

0,9

1,7

0,0

Skróty: AlAT = aminotransferaza alaninowa, AspAT = aminotransferaza asparaginowa, CTCAE = ang. Common Terminology Criteria for Adverse Event; NCI = ang. National Cancer Institute; SGOT

= aminotransferaza glutaminianowo-szczawiooctowa, SGPT = aminotransferaza glutaminopirogronianowa.

* Określenie częstości występowania: bardzo często ≥ 10%; często > 5% i < 10%. W tabeli przyjęto 5% jako wartość progową częstości występowania wszystkich zdarzeń, w przypadku których osoba je rejestrująca brała pod uwagę możliwość związku z podawaniem pemetreksedu.

** Definicje określające każdy stopień toksyczności można znaleźć w dokumencie CTCAE (wersja 3.0 NCI 2003) wg National Cancer Institute. Pokazane częstości występowania są zgodne z wersją 3.0 dokumentu CTCAE.

*** Zbiorcza tabela działań niepożądanych zestawia wyniki badania JMEN poświęconego ocenie leczenia podtrzymującego pemetreksedem (N = 663) oraz badania PARAMOUNT poświęconego ocenie leczenia podtrzymującego pemetreksedem w ramach kontynuacji leczenia tym lekiem (N = 539).

**** Określenie zbiorcze obejmuje zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi lub we krwi, zmniejszenie szybkości przesączania kłębuszkowego, niewydolność nerek i zaburzenia nerek lub zaburzenia układu moczowo-płciowego – inne.

Klinicznie istotne objawy toksyczności wg CTC, które stwierdzono u ≥1% i ≤5% pacjentów, przydzielonych losowo do grupy leczonej pemetreksedem: gorączka neutropeniczna, zakażenie, zmniejszona liczba płytek krwi, biegunka, zaparcie, łysienie, świąd, swędzenie, gorączka (bez neutropenii), choroba warstwy powierzchniowej gałki ocznej (w tym zapalenie spojówek), wzmożone łzawienie, zawroty głowy i neuropatia nerwów ruchowych. 

Klinicznie istotne objawy toksyczności wg CTC, które stwierdzono u < 1% pacjentów przydzielonych w sposób losowy do grupy leczonej pemetreksedem to: reakcja alergiczna lub nadwrażliwość, rumień wielopostaciowy, arytmia nadkomorowa i zatorowość płucna. 

Bezpieczeństwo oceniono u pacjentów, których przydzielono w sposób losowy do grup otrzymujących pemetreksed (N = 800). Częstość występowania zdarzeń niepożądanych została określona na podstawie zgłoszeń od pacjentów, którzy otrzymali ≤ 6 cykli leczenia podtrzymującego pemetreksedem (N = 519) i porównana z częstością obserwowaną u pacjentów, którzy otrzymali > 6 cykli leczenia pemetreksedem (N = 281). Obserwowano zwiększenie częstości występowania zdarzeń niepożądanych (wszystkich stopni) wraz z wydłużeniem czasu ekspozycji. Obserwowano istotne zwiększenie częstości występowania neutropenii stopnia 3. lub 4. potencjalnie związanej ze stosowaniem leku w przypadku dłuższego stosowania pemetreksedu (≤6 cykli: 3,3%, > 6 cykli: 6,4%: p=0,046). Nie obserwowano istotnych statystycznie różnic w częstości występowania innych poszczególnych zdarzeń niepożądanych stopnia 3., 4. lub 5. w przypadku dłuższego stosowania produktu leczniczego. 

W trakcie badań klinicznych z zastosowaniem pemetreksedu obserwowano niezbyt częste ciężkie zdarzenia sercowo – naczyniowe i mózglowo - naczyniowe, w tym zawał mięśnia sercowego, dławica piersiowa, udar mózgu, przemijający atak niedokrwienny, występujące zwykle wtedy, gdy pemetreksed był stosowany w połączeniu z innym lekiem cytotoksycznym. U większości pacjentów, u których wystąpiły opisywane zdarzenia niepożądane, stwierdzono wcześniej wystąpienie czynników ryzyka chorób sertcowo - naczyniowych. 

Rzadkie przypadki zapalenia wątroby, potencjalnie ciężkie, były zgłaszane w czasie prowadzenia badań klinicznych z pemetreksedem. 

Podczas badań klinicznych z pemetreksedem niezbyt często obserwowano pancytopenię. 

W trakcie badań klinicznych, u pacjentów leczonych pemetreksedem niezbyt często zgłaszano przypadki zapalenia okrężnicy (w tym krwawienie z jelit i odbytu, czasami prowadzące do zgonu, perforację jelit, martwicę jelit i zapalenie jelita ślepego). 

Podczas badań klinicznych u pacjentów leczonych pemetreksedem niezbyt często zgłaszano przypadki śródmiąższowego zapalenia płuc z niewydolnością oddechową, czasami prowadzące do zgonu. 

U pacjentów leczonych pemetreksedem niezbyt często zgłaszano przypadki obrzęków. 

Podczas badań klinicznych z pemetreksedem niezbyt często obserwowano zapalenie przełyku lub popromienne zapalenie przełyku.

Podczas badań klinicznych z pemetreksedem często zgłaszano wystąpienie posocznicy, niekiedy będącej przyczyną zgonu.

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu u chorych leczonych pemetreksedem obserwowano i zgłoszono następujące objawy niepożądane: 

Po zastosowaniu pemetreksedu w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami, niezbyt często zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek.

U pacjentów poddawanych radioterapii przed, w trakcie lub po stosowaniu pemetreksedu niezbyt często zgłaszano przypadki popromiennego zapalenia płuc.

U pacjentów poddanych uprzednio radioterapii rzadko zgłaszano przypadki nawrotów objawów popromiennych.

Niezbyt często zgłaszano przypadki niedokrwienia obwodowego prowadzącego niekiedy do martwicy kończyny. 

Rzadko zgłaszano skórne choroby pęcherzowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, w niektórych przypadkach prowadzące do zgonu. 

Rzadko u pacjentów leczonych pemetreksedem, zgłaszano występowanie niedokrwistości hemolitycznej. 

Rzadko zgłaszano przypadki wstrząsu anafilaktycznego.

Pemetrexed Zentiva - ciąża i karmienie piersią

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet 

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w okresie leczenia pemetreksedem. Pemetreksed może uszkadzać materiał genetyczny. Dojrzali płciowo mężczyźni nie powinni decydować się na spłodzenie dziecka podczas leczenia i w okresie 6 miesięcy po jego zakończeniu. Zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych lub wstrzemięźliwość seksualną. 

Ciąża 

Nie ma danych dotyczących stosowania pemetreksedu u kobiet w ciąży, jednak należy podejrzewać, że pemetreksed stosowany w okresie ciąży, podobnie jak inne antymetabolity, może powodować poważne uszkodzenia płodu. W badaniach na zwierzętach wykazano szkodliwy wpływ leku na rozrodczość. Pemetreksedu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że po starannym rozważeniu potrzeb matki i ryzyka dla płodu okazuje się to konieczne.

Karmienie piersią 

Nie wiadomo, czy pemetreksed przenika do mleka matki. Nie można wykluczyć występowania objawów niepożądanych u dzieci karmionych mlekiem matki leczonej pemetreksedem. W okresie leczenia pemetreksedem należy zaprzestać karmienia piersią.

Płodność 

Ze względu na możliwość wywołania przez pemetreksed trwałej niepłodności zaleca się, by przed rozpoczęciem leczenia mężczyźni zwrócili się o poradę do ośrodka specjalizującego się w przechowywaniu nasienia.

Pemetrexed Zentiva - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzano badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Donoszono jednak o występowaniu uczucia zmęczenia u osób leczonych pemetreksedem. Należy ostrzec pacjentów, by nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn, jeżeli wystąpi uczucie zmęczenia.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Pemetrexedum

    Pemetreksed to lek przeciwnowotworowy o wielokierunkowym działaniu stosowany w złośliwym międzybłoniaku opłucnej, niedrobnokomórkowy raku płuca, najczęściej w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

    Dostępne opakowania
    Pemetrexed Zentiva

    Pemetrexed Zentiva

    proszek do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji - 1 fiol.pr. - 0,1 g
    ZENTIVA K.S.
    Pemetrexed Zentiva

    Pemetrexed Zentiva

    proszek do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji - 1 fiol.pr. - 0,5 g
    ZENTIVA K.S.
    Pemetrexed Zentiva

    Pemetrexed Zentiva

    proszek do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji - 1 fiol.pr. - 1 g
    ZENTIVA K.S.
    Powiązane artykuły
    Newsy - zdrowie

    Nowe wytyczne w leczeniu raka płuc?

    Rak płuc. Dla wielu osób to słowa mrożące krew w żyłach - nic dziwnego bowiem jest on jednym z najczęściej występujących nowotworów na świecie - stanowi nawet 13 procent wszystkich zachorowań na raka. Nowotwór płuc możemy podzielić na raka drobnokomórkowego-...

    Chemioterapia - rodzaje, działanie, skutki uboczne

    Bakterie jelitowe mogą zwiększyć skuteczność chemioterapii

    Bakterie jelitowe mogą zwiększyć skuteczność chemioterapii

    Najnowsze badania pokazują, że bakterie jelitowe wykazują wpływ na leczenie choroby nowotworowej - niektóre z nich wspomagają wzrost guza, podczas gdy inne utrudniają jego rozwój. Jednak dotychczas nie było jasne, które gatunki bakterii jelitowych są...

    Rak płuc - objawy, leczenie, rokowania

    Rak płuca na celowniku Ministra Zdrowia

    Rak płuca na celowniku Ministra Zdrowia

    Dzisiaj, 20 marca 2019 r., Anna Żyłowska i Agata Nowicka ze Stowarzyszenia Walki z Rakiem Płuca Oddział Szczecin, złożyły osobiście na ręce Macieja Miłkowskiego, Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia petycję podpisaną przez blisko 3000 osób. Chodzi...

    Newsy

    Nowa terapia dla pacjentów z zaawansowanym rakiem płuc

    Pembrolizumab może stać się nową opcją w leczeniu pierwszej linii u pacjentów z zaawansowanym rakiem płuc i wysoką ekspresją PD-L1, w zależności od wyników fazy III testów. Jest to wniosek badań, które zaprezentowane zostały na Kongresie ESMO w Kopenhadze...

    Rak płuc - objawy, leczenie, rokowania

    Rodzaje raka płuc- badania przesiewowe, rodzaje, objawy

    Rak płuca to choroba, która jest wyjątkowo groźna. To najczęściej występujący nowotwór wśród mężczyzn w Polsce, ale z bardzo dużą częstotliwością występuje także u kobiet, obok raka piersi i raka jelita grubego. Większość osób nie wie jakie są rodzaje...

    Newsy

    Znany prezenter walczy z rakiem mózgu, kręgosłupa, nerek i płuc

    Znany prezenter walczy z rakiem mózgu, kręgosłupa, nerek i płuc

    James Whale, brytyjski prezenter radiowy ujawnił, że walczy z szybko rozprzestrzeniającym się nowotworem. "Ten mały drań się rozprzestrzenił. Jest w mojej jedynej nerce. Mam kilka małych zmian w płucach. Mam kilka w kręgosłupie. Mam je również w głowie". Druzgocąca...

    Rak jelita grubego - objawy, profilaktyka, diagnostyka, leczenie, dieta

    Sebastian choruje na raka. Jego przyjaciele udowadniają, że pomoc ma MOC!

    Sebastian choruje na raka. Jego przyjaciele udowadniają, że pomoc ma MOC!

    Sebastian ma 43 lata, jest mężem i ojcem. We wrześniu dowiedział się, że ma raka jelita grubego z przerzutami do płuc. Początkowo lekarze zaproponowali mu leczenie paliatywne. Na horyzoncie pojawiło się jednak inne rozwiązanie, które niestety jest bardzo...