Lisonid HCT

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,01g+0,0125g
Ilość
28 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH

Lisonid HCT - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Lisonid HCT - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Lisonid HCT - opis

Nadciśnienie tętnicze samoistne, jeżeli wskazane jest leczenie preparatem złożonym.

Preparat złożony Lisonid HCT nie jest odpowiedni do rozpoczynania leczenia lub określania dawki, lecz zastępuje podawanie 10 mg benazeprylu chlorowodorku i 12,5 mg hydrochlorotiazydu w oddzielnych preparatach w leczeniu podtrzymującym.

Lisonid HCT - skład

1 tabletka powlekana zawiera:

10 mg benazeprylu chlorowodorku i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: każda tabletka powlekana zawiera 139,5 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Lisonid HCT - dawkowanie

Dawkowanie

Zgodnie z podstawową zasadą, leczenie nadciśnienia tętniczego powinno być rozpoczynane od małej, stopniowo zwiększanej dawki pojedynczej substancji czynnej.

Preparat Lisonid HCT, zawierający 10 mg benazeprylu chlorowodorku i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, można stosować wyłącznie po wcześniejszym leczeniu benazeprylem i hydrochlorotiazydem w oddzielnych preparatach, jeżeli dawki podtrzymujące pojedynczych substancji czynnych, odpowiadające zawartym w preparacie złożonym, pozwoliły uzyskać oczekiwane wartości ciśnienia tętniczego.

Nie należy zwiększać dawki preparatu złożonego, jeżeli brak jest reakcji na leczenie. W takim przypadku leczenie powinno być kontynuowane np. poprzez zastosowanie poszczególnych składników w odpowiednich dawkach.

Podczas zwiększania dawki benazeprylu chlorowodorku może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego – szczególnie u pacjentów z niedoborem soli i (lub) płynów (np. na skutek wymiotów/biegunki, wcześniejszego leczenia moczopędnego), lub ciężkie niedociśnienie tętnicze – pacjentów należy obserwować przez co najmniej 6 godzin.

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Lisonid HCT należy wyrównać istniejące niedobory soli i (lub) płynów.

Dawka powinna być dobrana indywidualnie do potrzeb pacjenta.

Zazwyczaj stosowana dawka u pacjentów, dla których wskazane jest leczenie preparatem złożonym, wynosi 1 tabletkę powlekaną preparatu Lisonid HCT na dobę.

Jeżeli ciśnienie krwi nie zostało odpowiednio zmniejszone przez zastosowanie preparatu złożonego, można podać 2 tabletki powlekane preparatu Lisonid HCT na dobę, przy stopniowym zwiększeniu dawki benazeprylu chlorowodorku i hydrochlorotiazydu w oddzielnych preparatach.

W odosobnionych przypadkach nadciśnienia tętniczego, które jest trudne do kontrolowania, można rozważyć stosowanie 2 tabletek powlekanych preparatu Lisonid HCT dwa razy na dobę, rano i wieczorem.

Dawkę należy zwiększać w odstępach nie krótszych niż 3 - 4 tygodnie.

Dawkowanie u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – 60 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy > 1,2 < 1,8 mg/dl i u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U tych pacjentów należy zachować szczególną ostrożność podczas zwiększania dawki poszczególnych składników.

Sposób podawania

Preparat Lisonid HCT może być przyjmowany z posiłkami lub bez. Zalecaną dawkę dobową należy przyjmować rano z dużą ilością płynu.

Nie należy dzielić tabletek powlekanych.

Czas leczenia ustalany jest przez lekarza prowadzącego.

Lisonid HCT - środki ostrożności

Preparat Lisonid HCT można stosować tylko po bardzo krytycznej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, regularnie monitorując stan kliniczny i parametry laboratoryjne, w przypadku:

klinicznie znaczącego białkomoczu (więcej niż 1 g/dobę)

zaburzonej odpowiedzi immunologicznej lub kolagenozy (np. toczeń rumieniowaty, twardzina skóry)

jednoczesnego, ogólnoustrojowego podawania preparatów, które hamują reakcję immunologiczną (np. kortykosteroidy, cytostatyki, antymetabolity), allopurynolu, prokainamidu lub litu

dny moczanowej

zmniejszenia objętości wewnątrznaczyniowej

miażdżycy naczyń mózgowych miażdżycy naczyń wieńcowych

cukrzycy lub cukrzycy utajonej

zaburzeń czynności wątroby.

Ciąża:

Leczenia inhibitorami ACE nie należy rozpoczynać w czasie ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować inne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE uważa się za niezbędne. W przypadku rozpoznania ciąży, należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE oraz zastosować leczenie alternatywne, jeżeli jest to konieczne (patrz punkt 4.3 oraz 4.6).

Przed zastosowaniem preparatu Lisonid HCT należy skontrolować czynność nerek.

Szczególnie na początku leczenia, preparat Lisonid HCT należy stosować ściśle kontrolując ciśnienie i (lub) parametry laboratoryjne u pacjentów: z niedoborem soli i (lub) płynów

z zaburzeniami czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy do 1,8 mg/dl lub klirens kreatyniny 30-60 ml/min.)

z ciężkim nadciśnieniem tętniczym

w wieku powyżej 65 lat.

Różnice etniczne:

Tak jak inne inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II, benazeprylu chlorowodorek jest mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras, przypuszczalnie z powodu większej częstości występowania stanów niskoreninowych u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.

Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego preparatu.

Lisonid HCT - przedawkowanie

Objawy przedawkowania

W zależności od stopnia przedawkowania, mogą wystąpić następujące objawy: diureza ciągła, zaburzenia elektrolitowe, ciężkie niedociśnienie, zaburzenia świadomości (do śpiączki włącznie), drgawki, niedowład, zaburzenia rytmu serca, bradykardia, wstrząs krążeniowy, niewydolność nerek, niedrożność porażenna jelit.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

a) w przypadku zagrażającego życiu obrzęku naczynioruchowego obejmującego język, głośnię i (lub) gardło zaleca się następujące postępowanie: natychmiastowe podanie podskórne 0,3 – 0,5 mg adrenaliny lub powolne dożylne podanie 0.1 mg adrenaliny (należy przestrzegać zaleceń dotyczących rozcieńczania!) pod kontrolą EKG i ciśnienia tętniczego krwi, a następnie podanie glikokortykosteroidów.

Ponadto zaleca się dożylne podanie leków przeciwhistaminowych i antagonistów receptora H2.

Jako uzupełnienie podania adrenaliny można rozważyć podanie inaktywatora C1, jeśli zdiagnozowano niedobór inaktywatora C1.

b) W przypadku przedawkowania lub zatrucia, postępowanie zależy od sposobu i czasu przyjęcia leku oraz od rodzaju i nasilenia objawów. Jako uzupełnienie ogólnych metod terapeutycznych mających na celu usunięcie benazeprylu chlorowodorku i hydrochlorotiazydu (np. płukanie żołądka, podanie środków absorbujących i siarczanu sodu w ciągu 30 minut po przyjęciu preparatu Lisonid HCT) należy monitorować parametry życiowe i korygować je w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej. Hydrochlorotiazyd i benazeprylu chlorowodorek nie są usuwane podczas dializy w stopniu istotnym klinicznie.

W przypadku niedociśnienia tętniczego, najpierw należy wyrównać niedobory elektrolitów i płynów, a jeśli nie będzie to skuteczne, należy dodatkowo podać dożylnie katecholaminy. Można rozważyć zastosowanie angiotensyny II. W przypadku bradykardii opornej na leczenie należy zastosować rozrusznik serca. Należy stale kontrolować równowagę wodno – elektrolitową oraz kwasowo – zasadową, jak również stężenie glukozy we krwi oraz substancji wydalanych przez nerki. W przypadku hipokaliemii należy uzupełnić potas.

Lisonid HCT - przeciwwskazania

Preparatu Lisonid HCT nie wolno stosować w przypadku:

nadwrażliwości na chlorowodorek benazeprylu, tiazydy lub sulfonamidy (uwaga – możliwe reakcje krzyżowe) lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1

obrzęku naczynioruchowego lub obrzęku innego typu w wywiadzie (np. związanego z wcześniejszym leczeniem inhibitorem ACE) ciężkich zaburzeń czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy większe niż 1,8 mg/dl i klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min)

dializoterapii

zwężenia tętnic nerkowych (obustronnego lub jedynej czynnej nerki)

stanu po przeszczepieniu nerki

hemodynamicznie istotnego zwężenia zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej lub kardiomiopatii przerostowej

niewyrównanej niewydolności serca

pierwotnego hiperaldosteronizmu

pierwotnych zaburzeń wątroby lub niewydolności wątroby

klinicznie istotnych zaburzeń elektrolitowych (hiperkalcemia, hiponatremia, hipokaliemia) dzieci

ciąży

drugiego i trzeciego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4 i 4.6).

Podczas leczenia preparatem Lisonid HCT nie należy przeprowadzać dializ lub hemofiltracji z użyciem poliakrylonitrylowych lub polisodowo – 2 metyloalilosulfonianowych błon dializacyjnych o dużej przepuszczalności (np. AN 69).

W przypadku dializy lub hemofiltracji ze wskazań nagłych, należy zastosować inne leczenie nadciśnienia tętniczego lub niewydolności serca – nie stosować inhibitorów ACE lub zastosować błonę dializacyjną innego typu.

Podczas aferezy LDL (lipoprotein o małej gęstości) z siarczanem dekstranu może wystąpić zagrażająca życiu reakcja rzekomoanafilaktyczna związana z przyjmowaniem inhibitorów ACE. Podczas leczenia odczulającego na jad owadów (np. użądlenia pszczół i os) i jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE, mogą wystąpić reakcje rzekomoanafilaktyczne (np. obniżenie ciśnienia tętniczego, duszność, wymioty, skórne reakcje alergiczne), które w niektórych przypadkach mogą zagrażać życiu.

W przypadku konieczności przeprowadzenia aferezy LDL lub odczulenia na jad owadów, inhibitor

ACE należy czasowo zastąpić innym preparatem stosowanym w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca.

Lisonid HCT - działania niepożądane

Ocena działań niepożądanych oparta jest o następujące kryteria częstości ich występowania:

Bardzo często ≥10%

Często ≥ 1% - < 10%

Niezbyt często ≥0,1% - < 1%

Rzadko ≥ 0,01% - < 0,1%

Bardzo rzadko < 0,01% (w tym pojedyncze przypadki)

Podczas stosowania leku Lisonid HCT lub innych inhibitorów ACE, lub hydrochlorotiazydu obserwowano następujące działania niepożądane:

Układ sercowo - naczyniowy

Często, zwłaszcza na początku leczenia preparatem Lisonid HCT, jak również u pacjentów z niedoborem soli i (lub) płynów (np. na skutek wymiotów, biegunki, wcześniejszego stosowania leków moczopędnych), ciężkim nadciśnieniem tętniczym, a także podczas zwiększania dawki preparatu Lisonid HCT może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne) z objawami takimi jak zawroty głowy, uczucie osłabienia, zaburzenia widzenia, a w niezbyt częstych przypadkach także z utratą przytomności (omdlenia).

Zmiany w zapisie EKG oraz zaburzenia rytmu serca mogą występować często u pacjentów stosujących hydrochlorotiazyd na skutek hipokaliemii.

W związku z nadmiernym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi wywołanym stosowaniem inhibitorów ACE obserwowano pojedyncze przypadki następujących działań niepożądanych: tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, przemijający napad niedokrwienny (TIA), incydent naczyniowo – mózgowy.

Nerki

Często mogą wystąpić lub nasilić się zaburzenia czynności nerek, w pojedynczych przypadkach także ostra niewydolność nerek.

W niezbyt częstych przypadkach obserwowano białkomocz, czasami z towarzyszącym pogorszeniem czynności nerek.

Stwierdzono pojedyncze przypadki niebakteryjnego śródmiąższowego zapalenia nerek z następczą ostrą niewydolnością nerek podczas leczenia hydrochlorotiazydem.

Układ oddechowy

Często występuje suchy kaszel i zapalenie oskrzeli, niezbyt często duszność, zapalenie zatok, zapalenie błony śluzowej nosa, a w pojedynczych przypadkach skurcz oskrzeli, zapalenie języka i suchość błony śluzowej jamy ustnej.

W pojedynczych przypadkach opisywano nagle występujący obrzęk płuc z objawami wstrząsu.

Przypuszcza się reakcję alergiczną na hydrochlorotiazyd.

W pojedynczych przypadkach wystąpił obrzęk naczynioruchowy spowodowany przez inhibitory ACE, obejmujący krtań, gardło i (lub) język (patrz punkt 4.9 Przedawkowanie).

Przewód pokarmowy/wątroba

Często mogą wystąpić nudności, dolegliwości ze strony nadbrzusza i zaburzenia trawienia, niezbyt często: wymioty, biegunka, zaparcie, utrata apetytu, zapalenie trzustki oraz, zwłaszcza w przypadku wcześniejszej kamicy żółciowej, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Podczas stosowania leków z grupy inhibitorów ACE niezbyt często obserwowano zespół rozpoczynający się od żółtaczki cholestatycznej i postępujący do martwicy wątroby (czasami zakończony zgonem). Związek ze stosowanym leczeniem nie jest jasny. Podczas leczenia inhibitorami ACE obserwowano pojedyncze przypadki zaburzeń czynności wątroby, zapalenia wątroby oraz niedrożność (częściową) jelit.

Skóra, naczynia krwionośne

Często mogą wystąpić skórne reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, zaczerwienienie, niezbyt często: pokrzywka, pęcherzyca, zespół Stevensa – Johnsona, toczeń rumieniowaty skórny, jak również toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (pojedyncze przypadki związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu) lub obrzęk naczynioruchowy obejmujący wargi, twarz i (lub) kończyny. Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego jest większa u pacjentów rasy czarnej pochodzących z Afryki niż u pacjentów innych ras. W pojedynczych przypadkach opisywano występowanie ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy.

Zmianom skórnym może towarzyszyć gorączka, ból mięśni, ból/zapalenie stawów, zapalenie naczyń krwionośnych, eozynofilia, leukocytoza i/lub zwiększone miano przeciwciał przeciwjądrowych oraz przyspieszone OB. Podczas stosowania inhibitorów ACE obserwowano pojedyncze przypadki reakcji rzekomoanafilaktycznych, łuszczycopodobnych zmian skórnych, nadwrażliwości na światło, obfitego pocenia się, łysienia, oddzielania się paznokci od łożyska oraz nasilenia objawu Raynauda.

Niezbyt często podczas stosowania dużych dawek hydrochlorotiazydu może wystąpić zakrzepica i zatorowość jako wynik zagęszczenia krwi, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub w przypadku zaburzeń żylnych.

Niezbyt często podczas stosowania hydrochlorotiazydu może dochodzić do zmniejszenia wytwarzania łez.

Układ nerwowy

Często może wystąpić ból głowy, zmęczenie, senność, osłabienie, apatia, niezbyt często depresja, uczucie „pustki” w głowie, bezsenność, nerwowość, impotencja, parestezje, zaburzenia równowagi, splątanie, zaburzenia nastroju, stany lękowe, szum uszny, niewyraźnie widzenie i zaburzenia smaku lub przemijająca utrata smaku.

Narząd ruchu

Niezbyt często mogą wystąpić kurcze mięśni, osłabienie mięśni szkieletowych, ból mięśni oraz, na skutek hipokaliemii, niedowład.

Parametry laboratoryjne

Często występuje zmniejszenie stężenia hemoglobiny, wartości hematokrytu, ilości leukocytów lub płytek krwi.

Niezbyt często może wystąpić niedokrwistość (w tym niedokrwistość aplastyczna), trombocytopenia, leukopenia, neutropenia, eozynofilia, a w pojedynczych przypadkach agranulocytoza lub

pancytopenia, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, kolagenozami lub jednocześnie stosujących allopurynol, prokainamid lub określone leki, które hamują odpowiedź immunologiczną. W pojedynczych przypadkach zgłaszano przypadki hemolizy/niedokrwistości hemolitycznej, także związanej z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, jednak nie ustalono związku przyczynowego ze stosowaniem inhibitora ACE.

Hydrochlorotiazyd może czasami powodować hipokaliemię, hipochloremię, hipomagnezemię, hiperkalcemię, glukozurię oraz zasadowicę metaboliczną. Obserwowano zwiększone stężenie glukozy, cholesterolu, trójglicerydów, kwasu moczowego i amylazy w surowicy krwi.

Często, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może wystąpić zwiększenie stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy krwi oraz zmniejszenie stężenia sodu w surowicy krwi.

U pacjentów z cukrzycą obserwowano zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi.

Może wystąpić zwiększone wydalanie białka z moczem.

W pojedynczych przypadkach może wystąpić zwiększenie stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych.

Uwagi:

Przed rozpoczęciem leczenia preparatem Lisonid HCT i regularnie podczas jego trwania należy monitorować powyższe parametry laboratoryjne. Szczególnie na początku leczenia oraz u pacjentów z grupy ryzyka (pacjenci z niewydolnością nerek, cukrzycą, kolagenozami, pacjenci w podeszłym wieku), pacjentów leczonych preparatami immunosupresyjnymi, cytostatykami, allopurynolem, prokainamidem, glikozydami naparstnicy, glikokortykosteroidami oraz środkami przeczyszczającymi, należy kontrolować stężenie elektrolitów, kreatyniny i glukozy w surowicy krwi oraz morfologię. W przypadku wystąpienia żółtaczki lub znacznego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie inhibitorów ACE i zastosować odpowiednie postępowanie.

W przypadku podejrzenia ciężkiej reakcji skórnej należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym i w razie potrzeby przerwać stosowanie preparatu Lisonid HCT.

W przypadku wystąpienia objawów, takich jak: gorączka, powiększenie węzłów chłonnych i (lub) ból gardła w trakcie stosowania leku Lisonid HCT, należy niezwłocznie skontrolować ilość krwinek białych.

Lisonid HCT - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Inhibitory ACE:

Stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4) i jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze (patrz punkt 4.3 i 4.4).

Dane epidemiologiczne nie dostarczyły wystarczających dowodów na ryzyko teratogennego wpływu inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży, jednak nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu tego ryzyka. U pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży, chyba, że dalsze leczenie inhibitorami ACE jest niezbędne.

W przypadku rozpoznania ciąży należy natychmiast przerwać leczenie inhibitorami ACE, a w razie potrzeby zastosować leczenie alternatywne.

Ekspozycja na inhibitory ACE w drugim i trzecim trymestrze ciąży zwiększa ryzyko fetotoksyczności (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i toksycznego wpływu na noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). (Patrz punkt 5.3). W przypadku narażenia na działanie inhibitorów ACE od drugiego trymestru ciąży, zaleca się wykonanie ultrasonograficznego badania czynności nerek oraz czaszki. Noworodki, których matki stosowały inhibitory ACE należy dokładnie obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia (patrz punkt 4.3 oraz 4.4).

Hydrochlorotiazyd:

Dane dotyczące stosowania hydrochlorotiazydu w czasie ciąży, a szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży, są ograniczone. Badania przeprowadzone na zwierzętach są niewystarczające.

Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko. Na podstawie farmakologicznego mechanizmu działania hydrochlorotiazydu, stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży może pogorszyć perfuzję łożysko-płód oraz może powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia równowagi elektrolitowej i trombocytopenię.

Hydrochlorotiazyd nie powinien być stosowany w przypadku obrzęku ciążowego, nadciśnienia ciążowego lub stanu przedrzucawkowego w związku z ryzykiem zmniejszenia objętości osocza i hipoperfuzji łożyska, bez korzystnego wpływu na przebieg choroby.

Hydrochlorotiazyd nie powinien być wykorzystywany w celu leczenia nadciśnienia samoistnego u kobiet w ciąży z wyjątkiem rzadkich sytuacji, gdy żadne inne leczenie nie może być zastosowane.

Laktacja

Benazepryl: Ograniczone dane farmakokinetyczne wskazują na bardzo małe stężenia w mleku (patrz punkt 5.2). Chociaż te stężenia wydają się nie mieć znaczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania produktu Lisonid HCT podczas karmienia piersią wcześniaków oraz przez kilka pierwszych tygodni po porodzie ze względu na potencjalne oddziaływanie na układ krążenia i na nerki, oraz ze względu na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego.

W przypadku starszych dzieci, można rozważyć stosowanie produktu Lisonid HCT u kobiet karmiących piersią, jeśli takie leczenie jest konieczne u matki, ale należy obserwować, czy u dziecka nie występują działania niepożądane.

Hydrochlorotiazyd:

Hydrochlorotiazyd w małych ilościach jest wydzielany do mleka matki. Stosowanie tiazydów w dużych dawkach nasila diurezę i może hamować wytwarzanie mleka. Stosowanie produktu Lisonid HCT w okresie karmienia piersią nie jest zalecane, a przyjmowane dawki powinny być najmniejszymi dawkami skutecznymi.

Lisonid HCT - prowadzenie pojazdów

Leczenie tym preparatem wymaga regularnej kontroli lekarskiej. Z powodu możliwości wystąpienia indywidualnych różnic w reakcji, zdolność koncentracji może być osłabiona w stopniu zaburzającym zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych lub pracy bez odpowiedniego zabezpieczenia. Odnosi się to szczególnie do początkowej fazy leczenia, okresu zwiększania dawki lub zmiany leku, jak również do jednoczesnego spożywania alkoholu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Lisonid HCT - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Benazeprilum, Hydrochlorothiazidum

    Dostępne opakowania
    Lisonid HCT

    Lisonid HCT

    tabletki powlekane - 28 tabl. - 0,01g+0,0125g
    +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH
    Lisonid HCT

    Lisonid HCT

    tabletki powlekane - 30 tabl. - 0,01g+0,0125g
    +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH
    Lisonid HCT

    Lisonid HCT

    tabletki powlekane - 100 tabl. - 0,01g+0,0125g
    +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH
    Lisonid HCT

    Lisonid HCT

    tabletki powlekane - 28 tabl. (4 blist.po 7 szt.) - 0,02g+0,025g
    +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH
    Lisonid HCT

    Lisonid HCT

    tabletki powlekane - 30 tabl. (3 blist.po 10 szt.) - 0,02g+0,025g
    +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH
    Lisonid HCT

    Lisonid HCT

    tabletki powlekane - 100 tabl. (10 blist.po 10 szt.) - 0,02g+0,025g
    +PHARMA ARZNEIMITTEL GMBH
    Powiązane artykuły
    Leki i suplementy

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Od kilki dni GIF wycofuje kolejne serie leków na nadciśnienie zawierające substancję czynną walsartan. Co mają zrobić osoby, które mają w swojej apteczce wycofane leki? Zanieczyszczenie substancji czynnej Przyczyną wycofania kolejnych serii leków na...

    Leki i suplementy

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu ze sprzedaży na terenie całego kraju dwóch leków na nadciśnienie. Informacja dotyczy: Apo-Lozart 50 mg, Apo-Lozart 100 mg oraz Loreblok 50 mg, Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg. Przyczyny wycofania...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wycofaniu z obrotu kolejnych serii leków Co-Bespres i Bespres. Tym razem chodzi o serie leków sprowadzane z Portugalii. Globalne wycofanie GIF uzasadnia swoją decyzję otrzymaniem informacji w systemie...

    Leki i suplementy

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofuje kolejne partie leków na nadciśnienie. Tym razem z aptek znikają serie leków Valsartan i Valsargen. Podmiot opdowiedzialny za te leki to Mylan S.A.S. i Mylan Healthcare Sp. z o.o. Kolejne wycofanie Główny Inspektorat...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    10 grudnia GIF wydał decyzje dotyczące wycofania kolejnych serii leków na nadciśnienie z powodu podejrzenia zanieczyszczenia substancji czynnej. Tym razem wycofano serie leku Vanatex, za dystrybucję którego odpowiedzialne są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA...

    Pomiar ciśnienia tętniczego krwi - jak wykonać, pomiar, prawidłowy wynik, odpowiedni mankiet, holter ciśnieniowy

    Sfigmomanometr - rodzaje, budowa i pomiar ciśnienia krwi

    Sfigmomanometr - rodzaje, budowa i pomiar ciśnienia krwi

    Sfigmomanometr to aparat do pośredniego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi. Urządzenie składa się z mankietu zakładanego na ramię lub nadgarstek oraz połączonego z nim układu pomiarowego. Najdokładniejsze wyniki uzyskuje się aparatem z manometrem rtęciowym....

    Nadciśnienie

    Niebezpieczne interakcje leków na nadciśnienie

    Na łamach pisma „Canadian Medical Association Journal" pojawił się artykuł kanadyjskich naukowców, którzy ostrzegają, iż jednoczesne przyjmowanie pewnych dwóch rodzajów farmaceutyków w leczeniu nadciśnienia tętniczego wiąże się z ryzykiem niewydolności...

    Leczenie zawału serca

    Nowy lek na zapobieganie powtórnemu zawałowi serca

    Nowy lek przeciwzakrzepowy uzyskał aprobatę Komisji Europejskiej. Jest on skuteczny w profilaktyce powstawania zakrzepów u chorych cierpiących na ostre zespoły wieńcowe, jednocześnie znacznie zmniejszając ryzyko powtórnego zawału serca. Zagrożenie...