Kvelux SR

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki o przedłużonym uwalnianiu
Dawka
0,4 g
Ilość
10 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: SANDOZ GMBH

Kvelux SR - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Cytrusy

Mimo dużej zawartości cennej witaminy C, cytrusy nie powinny być spożywane jednocześnie z przyjmowaniem leków, zawierają bowiem furanokumaryny. Szczególnie bogaty w nie jest grejpfrut oraz czerwone gorzkie pomarańcze, z których przygotowuje się dżemy. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z cytrusami.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Kvelux SR - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Kvelux SR - opis

Kwetiapina w postaci o przedłużonym uwalnianiu wskazana jest:

s w leczeniu schizofrenii, w tym zapobieganie nawrotom choroby u pacjentów ze stabilną schizofrenią, leczonych produktem kwetiapiny o przedłużonym uwalnianiu.

s w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego:

- leczenie umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego

- leczenie epizodów dużej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego

- zapobieganie nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, u których uzyskano reakcję na leczenie kwetiapiną.

Leczenie skojarzone epizodów dużej depresji u pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym (ang. Major Depressive Disorder, MDD), u których poprawa przy stosowaniu monoterapii przeciwdepresyjnej była niewystarczająca (patrz punkt 5.1). Przed rozpoczęciem leczenia należy uwzględnić profil bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu (patrz punkt 4.4).

Kvelux SR - skład

Kvelux SR 200 mg

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 200 mg kwetiapiny (Quetiapinum) w postaci hemifumaranu kwetiapiny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 40,70 mg laktozy jednowodnej i 3,5 mg sodu w tabletce.

Kvelux SR 300 mg

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 300 mg kwetiapiny (Quetiapinum) w postaci hemifumaranu kwetiapiny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 61,05 mg laktozy jednowodnej i 5,3 mg sodu w tabletce.

Kvelux SR 400 mg

Każda tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 400 mg kwetiapiny (Quetiapinum) w postaci hemifumaranu kwetiapiny.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 81,40 mg laktozy jednowodnej i 7,1 mg sodu w tabletce.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kvelux SR - dawkowanie

Dawkowanie

Dla każdego wskazania istnieje inny schemat dawkowania, dlatego koniecznie należy udzielić pacjentowi jasnych wskazówek dotyczących stosowania dawek właściwych dla jego schorzenia.

Dorośli

Leczenie schizofrenii oraz umiarkowanych do ciężkich epizodów maniakalnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy podawać co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem. Dobowa dawka początkowa kwetiapiny wynosi 300 mg w 1. dniu i 600 mg w 2. dniu. Zalecaną dawką dobową jest 600 mg, jednak w uzasadnionych klinicznie przypadkach można ją zwiększyć do 800 mg na dobę. Dawkę kwetiapiny należy dostosować w zakresie dawek skutecznych od 400 mg do 800 mg na dobę, w zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji. W podtrzymującym leczeniu schizofrenii dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Leczenie epizodów depresji związanych z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym

Tabletki należy przyjmować przed snem. Całkowita dobowa dawka kwetiapiny przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi 50 mg (dzień 1.), 100 mg (dzień 2.), 200 mg (dzień 3.) i 300 mg (dzień 4.). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. Badania kliniczne wykazały, że w przypadku zaburzeń tolerancji u poszczególnych pacjentów można rozważyć zmniejszenie dawki do minimum 200 mg. W badaniach klinicznych nie obserwowano dodatkowej korzyści z podawania dawki 600 mg w porównaniu z dawką 300 mg (patrz punkt 5.1). U niektórych pacjentów korzystne może być podawanie dawki 600 mg. Leczenie kwetiapiną w dawkach większych niż 300 mg powinien rozpoczynać lekarz z doświadczeniem w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.

Zapobieganie nawrotom u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym U pacjentów, u których uzyskano reakcję na doraźne leczenie zaburzenia dwubiegunowego kwetiapiną w postaci o przedłużonym uwalnianiu, należy kontynuować stosowanie produktu leczniczego w tej samej dawce podawanej wieczorem w celu zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych, mieszanych lub depresyjnych. Dawkę kwetiapiny można dostosować w zależności od uzyskanej reakcji klinicznej i tolerancji danego pacjenta, w zakresie od 300 do 800 mg na dobę. Istotne, aby w leczeniu podtrzymującym stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Leczenie wspomagające epizodów dużej depresji u pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym

Kwetiapinę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu należy podawać przed snem. Dawka dobowa w leczeniu początkowym wynosi 50 mg w dniu 1. i 2. oraz 150 mg w dniach 3. i 4. Działanie przeciwdepresyjne obserwowano w krótkotrwałych badaniach z zastosowaniem leczenia wspomagającego kwetiapiną w dawce dobowej 150 mg i 300 mg z amitryptyliną, bupropionem, cytalopramem, duloksetyną, escytalopramem, fluoksetyną, paroksetyną, sertraliną i wenlafaksyną (patrz punkt 5.1) oraz w krótkotrwałych badaniach monoterapii kwetiapiną w dawce 50 mg/dobę.

Stosowanie większych dawek wiąże się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, dlatego lekarz prowadzący powinien się upewnić, że w leczeniu stosowana jest najmniejsza skuteczna dawka (zaczynając od 50 mg/dobę). Decyzja o konieczności zwiększenia dawki ze 150 mg do 300 mg na dobę powinna wynikać z indywidualnej oceny stanu pacjenta.

Zmiana z kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu

Dla wygodniejszego dawkowania, pacjentów otrzymujących podzielone w ciągu doby dawki kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu można przestawić na leczenie kwetiapiną w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w równoważnej całkowitej dawce dobowej podawanej raz na dobę. Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku

Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne, kwetiapinę w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. Może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki niż u młodszych pacjentów oraz wybór mniejszej dobowej dawki terapeutycznej. U pacjentów w podeszłym wieku średni klirens osoczowy kwetiapiny był o 30% do 50% mniejszy niż u młodszych pacjentów. Leczenie pacjentów w podeszłym wieku należy rozpocząć do dawki 50 mg/dobę. Dawkę tę można zwiększać o 50 mg/dobę aż do uzyskania dawki skutecznej, zależnie od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji leczenia.

U pacjentów w podeszłym wieku z epizodami dużej depresji w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego leczenie należy rozpocząć od dawki 50 mg/dobę podawanej w dniach 1-3, następnie zwiększyć ją do 100 mg/dobę w dniu 4. i do 150 mg/dobę w dniu 8. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, zaczynając od 50 mg/dobę. Jeśli na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta konieczne jest zwiększenie dawki do 300 mg/dobę, nie powinno to nastąpić przed 22. dniem leczenia.

Nie oceniano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny u pacjentów w wieku powyżej 65 lat z epizodami depresyjnymi w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, dlatego kwetiapinę w postaci o przedłużonym uwalnianiu należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznanymi zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać od dawki 50 mg/dobę. W zależności od indywidualnej reakcji klinicznej i tolerancji dawkę można zwiększać codziennie o 50 mg/dobę aż do uzyskania dawki skutecznej.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania kwetiapiny w postaci o przedłużonym uwalnianiu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych, które uzasadniałyby jej stosowanie w tej grupie wiekowej. Dostępne dane z kontrolowanych placebo badań klinicznych przedstawiono w punktach

4.4, 4.8, 5.1 i 5.2.

W przypadku schematów dawkowania, których nie można zrealizować stosując produkt leczniczy w tych mocach, dostępne są produkty kwetiapiny o innej mocy.

Sposób stosowania

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy podawać raz na dobę, bez jedzenia. Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia, żucia lub rozkruszania.

Kvelux SR - środki ostrożności

Ponieważ kwetiapina w postaci o przedłużonym uwalnianiu wskazana jest w leczeniu schizofrenii, zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i w leczeniu skojarzonym epizodów dużej depresji u pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym, profil bezpieczeństwa należy oceniać w odniesieniu do indywidualnego rozpoznania i podawanej dawki.

Nie oceniano skuteczności i bezpieczeństwa długotrwałego leczenia skojarzonego u pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym, chociaż badano skuteczność i bezpieczeństwo długotrwałej monoterapii u dorosłych pacjentów (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania kwetiapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych, które uzasadniałyby jej stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne wykazały, że poza znanym profilem bezpieczeństwa określonym dla dorosłych (patrz punkt 4.8), niektóre działania niepożądane występowały częściej u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy i objawy pozapiramidowe), a jednego działania (zwiększone ciśnienie tętnicze krwi) nie notowano wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych. U dzieci i młodzieży obserwowano również zmiany w testach czynności tarczycy.

Ponadto nie oceniano dłużej niż przez 26 tygodni bezpieczeństwa długotrwałego wpływu leczenia kwetiapiną na wzrastanie i dojrzewanie. Nie są znane długotrwałe skutki leczenia w odniesieniu do rozwoju poznawczego i behawioralnego.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych (ang. extrapyramidal symptoms – EPS) w porównaniu z pacjentami ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu choroby dwubiegunowej otrzymującymi placebo (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby

Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa (zdarzeń samobójczych). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

Ponadto lekarz powinien rozważyć potencjalne ryzyko zdarzeń związanych z samobójstwem po nagłym przerwaniu leczenia kwetiapiną ze względu na znane czynniki ryzyka związane z leczoną chorobą.

Inne choroby psychiczne, w których stosuje się kwetiapinę, również mogą się wiązać ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń związanych z samobójstwem. Ponadto choroby te mogą współwystępować z epizodami dużej depresji. Dlatego podczas leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami psychicznymi należy zachować te same środki ostrożności, co podczas leczenia epizodów dużej depresji.

Wiadomo, że pacjenci ze zdarzeniami związanymi z samobójstwem w wywiadzie lub u których występowały nasilone myśli samobójcze przed rozpoczęciem leczenia są obarczeni większym ryzykiem myśli lub prób samobójczych. Należy uważnie monitorować ich stan w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone w porównaniu z placebo ryzyko zachowań samobójczych związanych z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych u osób w wieku poniżej 25 lat.

Należy uważnie nadzorować pacjentów w trakcie leczenia, a zwłaszcza na wczesnym etapie terapii i po zmianach dawki. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, zachowania lub myśli samobójcze oraz nietypowe zmiany w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

W krótkotrwałych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych pacjentów z epizodami dużej depresji w przebiegu zaburzenia dwubiegunowego zwiększone ryzyko zdarzeń związanych z samobójstwem obserwowano u młodych dorosłych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat) leczonych kwetiapiną w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo (odpowiednio 3,0% vs. 0%). W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym częstość zdarzeń związanych z samobójstwem u młodych dorosłych pacjentów (w wieku poniżej 25 lat) wynosiła 2,1% (3/144) dla kwetiapiny i 1,3% (1/75) dla placebo.

Objawy pozapiramidowe

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększoną częstością objawów pozapiramidowych u pacjentów leczonych z powodu epizodów dużej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego w porównaniu z placebo (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Stosowanie kwetiapiny wiązało się z rozwojem akatyzji, którą charakteryzuje subiektywnie nieprzyjemne lub niepokojące uczucie pobudzenia psychomotorycznego oraz konieczność poruszania się, często z niemożnością spokojnego siedzenia lub stania. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego objawu jest największe w okresie pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów, u których wystąpią takie objawy, zwiększanie dawki może być szkodliwe.

Dyskinezy późne

Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy dyskinez późnych, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie kwetiapiny. Po przerwaniu leczenia objawy dyskinez późnych mogą się nasilić lub rozwinąć (patrz punkt 4.8).

Senność i zawroty głowy

Leczenie kwetiapiną wiązało się z występowaniem senności i pokrewnych objawów, takich jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych dotyczących leczenia pacjentów z depresją w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i ciężkiego zaburzenia depresyjnego senność o nasileniu głównie lekkim do umiarkowanego występowała zazwyczaj w ciągu pierwszych 3 dni leczenia.

U pacjentów z depresją w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego i u pacjentów z epizodami ciężkiej depresji w przebiegu ciężkiego zaburzenia depresyjnego, u których występuje senność o dużym nasileniu, może być konieczny częstszy kontakt z lekarzem przez minimum 2 tygodnie od pojawienia się senności lub do czasu jej ustąpienia, a także może być konieczne rozważenie przerwania leczenia.

Leczenie kwetiapiną wiązało się z wystąpieniem niedociśnienia ortostatycznego z zawrotami głowy (patrz punkt 4.8), które, tak jak senność, pojawiają się zwykle w początkowym okresie zwiększania dawki. Mogą zwiększyć częstość przypadkowych urazów (upadki), zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego pacjentom należy zalecić ostrożność do czasu poznania reakcji organizmu na możliwe działania leku.

Choroby sercowo-naczyniowe

Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznanymi chorobami sercowonaczyniowymi, chorobami naczyniowymi mózgu lub innymi stanami sprzyjającymi niedociśnieniu tętniczemu. Kwetiapina może wywołać niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza w początkowym okresie zwiększania dawki. W takim przypadku należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze, stopniowe jej zwiększanie. Wolniejsze zwiększanie dawki należy również rozważyć u pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową.

Napady drgawkowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie stwierdzono różnicy w częstości napadów drgawkowych u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Nie są dostępne dane dotyczące częstości takich napadów u pacjentów z zaburzeniami drgawkowymi w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Złośliwy zespół neuroleptyczny wiąże się ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Do objawów klinicznych tego zespołu należy hipertermia, zmiany stanu psychicznego, sztywność mięśni, chwiejność układu autonomicznego i zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej. W takim przypadku należy przerwać stosowanie kwetiapiny i zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia

W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny niezbyt często opisywano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów < 0,5 x 109/l). W większości przypadków ciężka neutropenia występowała w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Nie stwierdzono wyraźnej zależności od dawki leku. W okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu stwierdzono ustępowanie leukopenii i (lub) neutropenii po przerwaniu leczenia. Możliwymi czynnikami ryzyka neutropenii są: wcześniejsza mała liczba białych krwinek oraz polekowa neutropenia w wywiadzie. U pacjentów, u których liczba neutrofilów wynosi < 1,0 x 109/l, stosowanie kwetiapiny należy przerwać. Pacjentów tych należy obserwować, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe zakażenia, a także należy kontrolować liczbę neutrofilów (aż przekroczy ona wartość 1,5 x 109/l), patrz punkt 5.1.

Interakcje

Patrz także punkt 4.5.

Jednoczesne stosowanie kwetiapiny i silnych leków indukujących enzymy wątrobowe, takich jak karbamazepina lub fenytoina, znacznie zmniejsza stężenie kwetiapiny w osoczu. Może to mieć wpływ na skuteczność leczenia kwetiapiną. Pacjenci otrzymujący leki pobudzające aktywność enzymów wątrobowych mogą być leczeni kwetiapiną tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści wynikające z zastosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko związane z odstawieniem induktorów enzymów wątrobowych. Ważne jest, aby wszelkie zmiany w stosowaniu leków pobudzających enzymy wątrobowe następowały stopniowo. W razie konieczności lek można zastąpić innym, który nie ma właściwości induktora enzymatycznego (np. walproinianiem sodu).

Masa ciała

U pacjentów leczonych kwetiapiną notowano zwiększenie masy ciała. Masę ciała pacjenta należy kontrolować i, jeśli jest to uzasadnione klinicznie, zastosować odpowiednie postępowanie, zgodnie z wytycznymi dla leków przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia

Rzadko opisywano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju bądź zaostrzenia cukrzycy, sporadycznie związane z kwasicą ketonową lub śpiączką, również zakończone zgonem (patrz punkt 4.8). Czasami poprzedzało je zwiększenie masy ciała, które może być czynnikiem sprzyjającym. Wskazane jest odpowiednie monitorowanie stanu klinicznego, zgodnie z wytycznymi dla leków

przeciwpsychotycznych. Pacjentów otrzymujących leki przeciwpsychotyczne, w tym kwetiapinę, należy obserwować, czy nie występują u nich objawy przedmiotowe i podmiotowe hiperglikemii (tj. polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a u pacjentów z cukrzycą lub czynnikami ryzyka cukrzycy należy systematycznie monitorować pogorszenie kontroli glikemii. Należy również regularnie kontrolować masę ciała pacjentów.

Lipidy W badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia triglicerydów, cholesterolu LDL i cholesterolu całkowitego oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu

HDL (patrz punkt 4.8). Jeśli to wskazane, należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną.

Ryzyko metaboliczne

Biorąc pod uwagę zmiany masy ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi obserwowane w przebiegu badań klinicznych, u pacjentów (w tym z prawidłowymi wartościami sprzed leczenia) może nastąpić pogorszenie profilu ryzyka metabolicznego, wtedy należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, zgodnie z przyjętą praktyką kliniczną (patrz także punkt 4.8).

Wydłużenie odstępu QT

Kwetiapina podawana w badaniach klinicznych oraz stosowana zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego nie powodowała trwałego wydłużenia całkowitego odstępu QT. Po wprowadzeniu produktu do obrotu notowano wydłużenie odstępu QT po zastosowaniu kwetiapiny w dawkach leczniczych (patrz punkt 4.8) i po jej przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność przepisując kwetiapinę pacjentom z chorobą sercowo-naczyniową lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność jest również wskazana, jeśli kwetiapina jest przepisywana albo razem z lekami o znanym działaniu wydłużającym odstęp QT, albo z innymi lekami przeciwpsychotycznymi, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem serca, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Reakcje z odstawienia

Po nagłym przerwaniu stosowania kwetiapiny opisywano ostre objawy z odstawienia, takie jak bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Wskazane jest stopniowe odstawianie produktu leczniczego przez co najmniej 1 do 2 tygodni (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą w przebiegu otępienia

Kwetiapina nie jest zatwierdzona do leczenia psychozy w przebiegu otępienia.

W randomizowanych badaniach kontrolowanych placebo z udziałem pacjentów z otępieniem, leczonych niektórymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, obserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka zdarzeń niepożądanych związanych z krążeniem mózgowym. Mechanizm tego zjawiska nie jest znany. Nie można wykluczyć zwiększenia ryzyka w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych lub innych grup pacjentów. Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru.

W metaanalizie dotyczącej atypowych leków przeciwpsychotycznych stwierdzono, że u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem ryzyko zgonu jest większe niż w grupie otrzymującej placebo. Jednak w dwóch 10-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo z zastosowaniem kwetiapiny, przeprowadzonych w tej samej populacji pacjentów (n=710; średnia wieku 83 lata; przedział: 56-99 lat), częstość zgonów w grupie pacjentów leczonych kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie otrzymującej placebo. Pacjenci biorący udział w tych badaniach umierali z różnych przyczyn, zgodnie z przewidywaniami dla tej populacji. Przytoczone dane nie dowodzą związku przyczynowego między leczeniem kwetiapiną i zgonami wśród pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.

Dysfagia

Podczas stosowania kwetiapiny notowano występowanie dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów z ryzykiem zachłystowego zapalenia płuc.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (ŻChZZ)

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych notowano przypadki żylnej choroby zakrzepowozatorowej. Ponieważ u pacjentów przyjmujących leki przeciwpsychotyczne często występują nabyte czynniki ryzyka ŻChZZ, wszystkie możliwe czynniki ryzyka ŻChZZ należy zidentyfikować przed i podczas leczenia kwetiapiną oraz podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.

Zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki notowano w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu. Wśród doniesień postmarketingowych (choć nie wszystkie przypadki były obciążone czynnikami ryzyka) u wielu pacjentów stwierdzano czynniki o znanym związku z zapaleniem trzustki, takie jak zwiększone stężenie triglicerydów (patrz punkt 4.8), kamienie żółciowe i spożywanie alkoholu.

Dodatkowe informacje

Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z diwalproeksem lub litem w umiarkowanych do ciężkich ostrych epizodach maniakalnych są ograniczone, jednak leczenie skojarzone było dobrze tolerowane (patrz punkty 4.8 i 5.1). Dane te wykazały działanie addycyjne w trzecim tygodniu leczenia.

Laktoza

Tabletki Kvelux SR zawierają laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.

Kvelux SR - przedawkowanie

Na ogół opisywane objawy przedmiotowe i podmiotowe przedawkowania wynikały z nasilenia znanych działań farmakologicznych substancji czynnej, takich jak senność i uspokojenie, tachykardia i niedociśnienie tętnicze.

Przedawkowanie samej kwetiapiny zakończone zgonem opisano w badaniach klinicznych po zażyciu 13,6 g, a po wprowadzeniu produktu do obrotu dla tak małej dawki, jak 6 g. Opisano również przypadki przeżycia po przyjęciu do 30 g kwetiapiny. Po wprowadzeniu leku do obrotu donoszono o przedawkowaniu samej kwetiapiny, w wyniku którego dochodziło do zgonu lub śpiączki, ponadto opisywano wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie i (lub) pobudzenie.

Ryzyko działań związanych z przedawkowaniem kwetiapiny może być zwiększone u pacjentów z ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi (patrz punkt 4.4 „Choroby sercowo-naczyniowe”).

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie ma swoistej odtrutki na kwetiapinę. W razie ciężkich objawów należy rozważyć możliwość zatrucia wieloma lekami. Zaleca się leczenie na oddziale intensywnej opieki medycznej, w tym zapewnienie i utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniego utlenowania i wentylacji oraz monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu krążenia. Choć nie badano zapobiegania wchłanianiu leku po przedawkowaniu, wskazane może być płukanie żołądka, jeśli wystąpiło ciężkie zatrucie i jeśli przyjęcie leku miało miejsce w ciągu 1 godziny. Należy rozważyć podanie węgla aktywnego.

Po przedawkowaniu kwetiapiny w leczeniu opornego niedociśnienia tętniczego należy wdrożyć odpowiednie postępowanie, takie jak dożylne podanie płynów i (lub) leków sympatykomimetycznych. Należy unikać podawania adrenaliny i dopaminy, gdyż stymulacja beta-adrenergiczna może nasilić niedociśnienie w przypadku alfa-blokady wywołanej przez kwetiapinę.

Do czasu pełnego powrotu do zdrowia należy utrzymywać ścisłą kontrolę lekarską i monitorowanie stanu pacjenta.

Kvelux SR - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Jednoczesne stosowanie inhibitorów izoenzymu 3A4 układu cytochromu P450, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybicze, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon - patrz punkt 4.5.

Kvelux SR - działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi związanymi ze stosowaniem kwetiapiny są senność, zawroty głowy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niewielkie osłabienie, zaparcie, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne i niestrawność.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, stosowanie kwetiapiny wiązało się ze zwiększeniem masy ciała, omdleniami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, leukopenią, neutropenią i obrzękami obwodowymi.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Częstości działań niepożądanych podczas leczenia kwetiapiną przedstawiono w poniższej tabeli zgodnie z zaleceniami grupy roboczej Rady Międzynarodowych Organizacji Nauk Medycznych z 1995 roku (ang. Council for International Organizations of Medical Sciences [CIOMS III Working Group 1995]).

Częstości działań niepożądanych uszeregowano następująco: bardzo często: (≥1/10), często: (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często: (≥1/1000 do < 1/100), rzadko: (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko: (< 1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często:

Zmniejszone stężenie hemoglobiny 23

Często:

Leukopenia 1, 29, zmniejszona liczba neutrofilów, zwiększona liczba eozynofilów 28

Niezbyt często:

Trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek 14

Rzadko:

Agranulocytoza 27

Częstość nieznana:

Neutropenia 1

Zaburzenia układu immunologicznego

Niezbyt często:

Nadwrażliwość (w tym skórne reakcje uczuleniowe)

Bardzo rzadko:

Reakcja anafilaktyczna 6

Zaburzenia endokrynologiczne

Często:

Hiperprolaktynemia16, zmniejszenie stężenia całkowitej T4 25, zmniejszenie stężenia wolnej T4 25, zmniejszenie stężenia całkowitej T3 25, zwiększenie stężenia TSH25

Niezbyt często:

Zmniejszenie stężenia wolnejT325, niedoczynność tarczycy22

Bardzo rzadko:

Nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często:

Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy 11, 31, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie cholesterolu LDL) 12, 31,zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL 18, 31, zwiększenie masy ciała 9, 31

Często:

Zwiększone łaknienie, zwiększone stężenie glukozy do wartości hiperglikemicznych 7, 31

Niezbyt często:

Hiponatremia20, cukrzyca 1, 5, 6

Rzadko:

Zespół metaboliczny 30

Zaburzenia psychiczne

Często:

Nieprawidłowe sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze 21

Rzadko:

Lunatykowanie i pokrewne reakcje, tj. mówienie przez sen i zespół jedzenia nocnego

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często:

Zawroty głowy 4, 17, senność 2, 17, ból głowy

Często:

Omdlenia 4, 17, objawy pozapiramidowe 1, 22, dyzartria

Niezbyt często:

Napady drgawek 1, zespół niespokojnych nóg, późne dyskinezy 1,6

Zaburzenia serca

Często:

Tachykardia 4, kołatanie serca 24

Niezbyt często:

Wydłużenie odstępu QT 1, 13, 19, bradykardia 33

Zaburzenia oka

Często:

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia naczyniowe

Często:

Niedociśnienie ortostatyczne 4, 17

Rzadko:

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa 1

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często:

Zapalenie błony śluzowej nosa, duszność 24

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często:

Suchość błony śluzowej jamy ustnej

Często:

Zaparcie, niestrawność, wymioty 26

Niezbyt często:

Zaburzenia przełykania 8

Rzadko:

Zapalenie trzustki 1

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Często:

Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) 3, zwiększenie aktywności gamma-GT 3

Rzadko:

Żółtaczka 6, zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko:

Obrzęk naczynioruchowy 6, zespół Stevensa-Johnsona 6

Częstość nieznana:

Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, rumień wielopostaciowy

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo rzadko:

Rabdomioliza

Ciąża, połóg i okres okołoporodowy

Częstość nieznana:

Zespół odstawienia leku u noworodka 32

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często:

Zaburzenia funkcji seksualnych

Rzadko:

Priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia miesiączkowania

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często:

Objawy odstawienia 1, 10

Często:

Niewielkie osłabienie, obrzęki obwodowe, drażliwość, gorączka

Rzadko:

Złośliwy zespół neuroleptyczny 1, hipotermia

Badania diagnostyczne

Rzadko:

Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej we krwi 15

(1) Patrz punkt 4.4.

(2) Może występować senność (najczęściej podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia), ustępująca na ogół w trakcie dalszego stosowania kwetiapiny.

(3) U niektórych pacjentów otrzymujących kwetiapinę obserwowano bezobjawowe zwiększenie (od wartości prawidłowych do > 3 x górnej granicy normy [GGN] w dowolnym czasie) aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) lub gamma-GT w surowicy. Zmiany te zwykle ustępowały podczas dalszego leczenia kwetiapiną.

(4) Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne o właściwościach alfa-1-adrenolitycznych, kwetiapina może często wywoływać niedociśnienie ortostatyczne z zawrotami głowy, tachykardią oraz (u niektórych pacjentów) omdleniem, zwłaszcza w początkowym okresie zwiększania dawki (patrz punkt 4.4).

(5) W bardzo rzadko występujących przypadkach opisywano zaostrzenie istniejącej cukrzycy.

(6) Częstość tych działań niepożądanych obliczono wyłącznie na podstawie danych z okresu po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu i dotyczących leku w postaci o natychmiastowym uwalnianiu.

(7) Stężenie glukozy w co najmniej jednym pomiarze na czczo 126 mg/dl (7,0 mmol/l) lub nie na czczo 200 mg/dl (11,1 mmol/l).

(8) Zwiększenie stopnia dysfagii po podaniu kwetiapiny w porównaniu z placebo obserwowano jedynie w badaniach klinicznych dotyczących depresji związanej z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym.

(9) Na podstawie zwiększenia masy ciała o ponad 7% w stosunku do wartości wyjściowych. Działanie to występuje głównie w pierwszych tygodniach leczenia u dorosłych.

(10) W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych dotyczących monoterapii kwetiapiną najczęściej obserwowanymi objawami odstawienia były: bezsenność, nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Częstość tych reakcji zmniejszała się znacząco po tygodniu od zaprzestania stosowania leku.

(11) Stężenie triglicerydów w co najmniej jednym pomiarze 200 mg/dl (2,258 mmol/l) u pacjentów w wieku ≥18 lat lub ≥150 mg/dl (≥1,694 mmol/l) u pacjentów w wieku < 18 lat.

(12) Stężenie cholesterolu w co najmniej jednym pomiarze 240 mg/dl (6,2064 mmol/l) u pacjentów w wieku ≥18 lat lub 200 mg/dl (5,172 mmol/l) u pacjentów w wieku < 18 lat.

Bardzo często obserwowano zwiększenie stężenia cholesterolu LDL o ≥30 mg/dl (≥0,769 mmol/l). Średnia zmiana wynosiła 41,7 mg/dl (≥1,07 mmol/l).

(13) Patrz poniższy tekst.

(14) Liczba płytek krwi w co najmniej jednym oznaczeniu ≤100 x 109/l.

(15) Na podstawie badania klinicznego stwierdzono, że działanie niepożądane w postaci zwiększenia aktywności kinazy kreatynowej we krwi nie miało związku ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.

(16) Stężenie prolaktyny oznaczane w dowolnym czasie (u pacjentów w wieku > 18 lat): > 20 µg/l (> 869,56 pmol/l) u mężczyzn i > 30 µg/l (> 1304,34 pmol/l) u kobiet.

(17) Może prowadzić do upadków.

(18) Stężenie cholesterolu HDL < 40 mg/dl (1,025 mmol/l) u mężczyzn i < 50 mg/dl (1,282 mmol/l) u kobiet w dowolnym czasie.

(19) Częstość obserwowana u pacjentów, u których nastąpiło wydłużenie odstępu QTc z < 450 msek do ≥450 msek z przyrostem co najmniej 30 msek. W kontrolowanych placebo badaniach kwetiapiny średnia zmiana i częstość u pacjentów, u których odstęp ten wydłużył się do znaczącej klinicznie wartości, są podobne w grupie otrzymującej kwetiapinę i grupie placebo.

(20) Co najmniej jednokrotne zmniejszenie stężenia z > 132 mmol/l do ≤132 mmol/l.

(21) Podczas leczenia kwetiapiną lub wkrótce po zakończeniu terapii notowano przypadki myśli i zachowań samobójczych (patrz punkty 4.4 i 5.1).

(22) Patrz punkt 5.1.

(23) Zmniejszenie stężenia hemoglobiny w co najmniej jednym pomiarze do ≤13 g/dl (8,07 mmol/l) u mężczyzn i do ≤12 g/dl (7,45 mmol/l) u kobiet wystąpiło u 11% pacjentów otrzymujących kwetiapinę we wszystkich badaniach, w tym w otwartej fazie badań rozszerzonych. Średnie maksymalne zmniejszenie stężenia hemoglobiny u tych pacjentów wyniosło w dowolnym czasie -1,50 g/dl.

(24) Takie zgłoszenia występowały często w przypadku tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnienia ortostatycznego i (lub) podstawowej choroby serca/dróg oddechowych.

(25) Na podstawie zmiany od normalnych wartości początkowych do potencjalnie istotnych klinicznie wartości w dowolnym czasie od rozpoczęcia leczenia we wszystkich badaniach. Zmiana w dowolnym czasie stężenia całkowitej T4, wolnej T4, całkowitej T3 i wolnej T3 określona została jako < 0,8 x dolna granica normy (LLN) w pmol/l, zaś zmiana stężenia TSH wynosi > 5 mIU/l.

(26) Na podstawie zwiększonej częstości wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat).

(27) Zmniejszenie liczby neutrofilów z wartości wyjściowych > =1,5 x 109/l do < 0,5 x 109/l w dowolnym czasie w trakcie leczenia.

(28) Na podstawie zmiany od normalnych wartości początkowych do potencjalnie istotnych klinicznie wartości w dowolnym czasie od rozpoczęcia leczenia we wszystkich badaniach. Zmiany liczby eozynofilów określono jako > 1 x 109 komórek/l w dowolnym czasie.

(29) Na podstawie zmiany od normalnych wartości początkowych do potencjalnie istotnych klinicznie wartości w dowolnym czasie od rozpoczęcia leczenia we wszystkich badaniach. Zmiany liczby krwinek białych określono jako ≤ 3 x 109 komórek/l w dowolnym czasie.

(30) Na podstawie zgłoszeń działań niepożądanych w postaci zespołu metabolicznego we wszystkich badaniach klinicznych z zastosowaniem kwetiapiny.

(31) W trakcie badań klinicznych obserwowano u niektórych pacjentów pogorszenie więcej niż jednego z czynników metabolicznych masy ciała, glukozy we krwi i lipidów (patrz punkt 4.4).

(32) Patrz punkt 4.6.

(33) Może wystąpić podczas lub wkrótce po rozpoczęciu leczenia i przebiegać z niedociśnieniem i (lub) omdleniem. Częstość określono na podstawie zgłoszeń bradykardii i związanych z nią działań w trakcie wszystkich badań klinicznych dotyczących kwetiapiny.

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych notowano przypadki wydłużenia odstępu QT, komorowych zaburzeń rytmu serca, nagłego zgonu z niewyjaśnionej przyczyny, zatrzymania czynności serca i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Uznano je za działania niepożądane charakterystyczne dla tej grupy leków.

Dzieci i młodzież

U dzieci i młodzieży należy rozważyć te same działania niepożądane, co wymienione wyżej dla dorosłych pacjentów. W poniższej tabeli podsumowano działania niepożądane, które wstępują częściej u dzieci i młodzieży (w wieku od 10 do 17 lat) niż u dorosłych pacjentów lub te działania niepożądane, których nie stwierdzono u dorosłych.

Częstości działań niepożądanych uszeregowano następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często:

Zwiększone łaknienie

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często:

Objawy pozapiramidowe 3

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często:

Drażliwość4

Badania diagnostyczne

Bardzo często:

Zwiększenie stężenia prolaktyny 1, zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi 2

(1) Stężenie prolaktyny w dowolnym czasie (u pacjentów < 18 lat): > 20 µg/l (> 869,56 pmol/l) u chłopców; > 26 µg/l (> 1130,428 pmol/l) u dziewcząt. U mniej niż 1% pacjentów stężenie prolaktyny zwiększyło się do wartości > 100 µg/l.

(2) Na podstawie wzrostów powyżej istotnych klinicznie wartości progowych (dostosowanych do kryteriów Narodowego Instytutu Zdrowia) lub zwiększenia > 20 mm Hg dla ciśnienia skurczowego lub > 10 mm Hg dla ciśnienia rozkurczowego w dowolnym czasie w trakcie dwóch krótkotrwałych (3 do 6 tygodni) badań kontrolowanych placebo u dzieci i młodzieży.

(3) Patrz punkt 5.1.

(4) Uwaga: Częstość jest zgodna z obserwowaną u dorosłych, ale drażliwość u dzieci i młodzieży może być związana z innymi następstwami klinicznymi niż u dorosłych.

Kvelux SR - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności kwetiapiny u kobiet w ciąży. Dotychczasowe badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego jej działania, ale nie badano potencjalnego wpływu na oczy w okresie płodowym. Dlatego kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. U noworodków, których matki otrzymywały kwetiapinę w czasie ciąży, obserwowano objawy odstawienia. U noworodków matek stosujących leki przeciwpsychotyczne (w tym kwetiapinę) w trzecim trymestrze ciąży istnieje ryzyko działań niepożądanych, w tym objawów pozapiramidowych i (lub) odstawienia, o różnym nasileniu i czasie trwania po urodzeniu. Opisywano pobudzenie, zwiększenie lub zmniejszenie napięcia mięśniowego, drżenie, senność, niewydolność oddechową lub zaburzenia karmienia. Dlatego stan noworodków należy uważnie kontrolować.

Karmienie piersią

Opublikowane doniesienia mówią o przenikaniu kwetiapiny do mleka kobiecego, ale nie jest pewne, jaki jest jego zakres. Kobietom karmiącym piersią należy zalecić unikanie karmienia naturalnego podczas leczenia kwetiapiną.

Kvelux SR - prowadzenie pojazdów

Kwetiapina ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na zasadnicze działanie na ośrodkowy układ nerwowy, kwetiapina może powodować senność i zaburzać w ten sposób czynności wymagające skupienia uwagi. Dlatego pacjentów należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów i nie obsługiwali maszyn do czasu ustalenia indywidualnej reakcji na kwetiapinę.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Kvelux SR - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Quetiapinum

    Substancja o działaniu przeciwpsychotycznym, a więc zmniejszającym objawy pobudzenia, wycofania społecznego, hamująca omamy czy urojenia w przebiegu schizofrenii. Stosowana również w zapobieganiu nawrotom schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Wykazuje skuteczność w leczeniu epizodów depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.

    Dostępne opakowania
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 10 tabl. - 0,4 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 30 tabl. - 0,4 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 60 tabl. - 0,4 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 90 tabl. - 0,4 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 10 tabl. - 0,2 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 30 tabl. - 0,2 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 60 tabl. - 0,2 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 90 tabl. - 0,2 g
    SANDOZ GMBH
    Kvelux SR

    Kvelux SR

    tabletki o przedłużonym uwalnianiu - 10 tabl. - 0,3 g
    SANDOZ GMBH
    Powiązane artykuły
    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki przeciwdepresyjne a seks

    Stosowanie leków przeciwdepresyjnych może wiązać się z zaburzeniami funkcji seksualnych. Mogą one dotyczyć nawet 80% leczonych lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), niezależnie od tego, który z nich był stosowany....

    Depresja i mania

    Powrót pacjenta z oddziału psychiatrycznego do domu (WIDEO)

    Powrót pacjenta z oddziału psychiatrycznego do domu (WIDEO)

    Pacjent chory psychiatrycznie może czuć się wyobcowany po opuszczeniu szpitala Pobyt w szpitalu psychiatrycznym jest trudnym przeżyciem dla każdego pacjenta. Nie zawsze możliwy jest kontakt z rodziną i przyjaciółmi, taka osoba musi dostosować się do...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Terapia depresji (WIDEO)

    Terapia depresji (WIDEO)

    Leczenie depresji Depresja to nie tylko "chandra", która przytrafia się każdemu od czasu do czasu. To poważna choroba. Ze względu na występujące u chorych myśli samobójcze, choroba ta może doprowadzić do śmierci. Jeśli zauważymy u siebie lub u osoby z...

    Leczenie bezsenności

    Wpływ leków nasennych za zdrowie

    Badacze z Laval University School of Psychology w Quebecu zbadali wpływ tabletek nasennych na zdrowie osób ich przyjmujących. Okazało się, że środki nasenne o około 36% zwiększają ryzyko przedwczesnej śmierci. Badanie działania leków nasennych Naukowcy...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    Sulpiryd - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd  - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd to lek z rodziny przeciwdepresyjnych oraz przeciwpsychotycznych. Stosuje się go głównie w leczeniu schizofrenii. Jest to lek przepisywany wyłącznie na receptę. Występuje w postaci tabletek, kapsułek oraz syropu. Lek stosuje się w przypadku wystąpienia...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    Antydepresanty a alkohol

    Antydepresanty a alkohol

    Antydepresanty i alkohol - czy można je łączyć? Większość osób zażywających długotrwale takie leki psychotropowe zastanawiało się nad tym chociaż raz. Spożycie alkoholu etylowego w niewielkiej ilości przy stosowanej farmakologicznej terapii antydepresyjnej...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    W których krajach ludzie łykają najwięcej antydepresantów?

    Jak się okazuje, na całym świecie stosuje się coraz więcej leków przeciw depresji. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organization for Economic Cooperation and Development - OECD) dokładniej przyjrzała się skali stosowania antydepresantów...

    Interakcje międzylekowe

    Interakcje alkoholu z lekami

    Interakcje alkoholu z lekami

    Zasadniczo należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania - niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Należy...