Karwedilol Egis

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki
Dawka
6,25 mg
Ilość
30 tabl. (butelka)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: EGIS PHARMACEUTICALS PLC

Karwedilol Egis - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Karwedilol Egis - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Karwedilol Egis - opis

Nadciśnienie tętnicze samoistne.

Przewlekła, stabilna dławica piersiowa.

Leczenie wspomagające umiarkowanej do ciężkiej stabilnej niewydolności serca.

Karwedilol Egis - skład

Jedna tabletka zawiera 6,25 mgkarwedylolu.

Jedna tabletka zawiera 50 mg laktozy jednowodnej i 12,5 mg sacharozy. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Karwedilol Egis - dawkowanie

Nadciśnienie tętnicze samoistne

Produkt leczniczy Karwedilol EGIS może być stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza z tiazydowymi lekami moczopędnymi. Zaleca się dawkowanie raz na dobę, jednak zalecana maksymalna dawka pojedyncza wynosi 25 mg, a zalecana maksymalna dawka dobowa 50 mg.

Dorośli:

Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze dwa dni. Następnie leczenie kontynuowane jest dawką 25 mg na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększać stopniowo w odstępach co najmniej dwutygodniowych.

Osoby w podeszłym wieku:

Zalecana dawka początkowa w przypadku nadciśnienia wynosi 12,5 mg raz na dobę, dawka ta może być także wystarczająca w dalszym leczeniu. Jeżeli jednak podczas stosowania takiej dawki nie wystąpiła oczekiwana reakcja kliniczna, dawkę można zwiększać stopniowo w odstępach co najmniej dwutygodniowych.

Przewlekła stabilna dławica piersiowa

Dorośli:

Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez dwa dni. Następnie leczenie kontynuowane jest w dawką 25 mg dwa razy na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększać stopniowo w odstępach co najmniej dwutygodniowych. Zalecana maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg w dawkach podzielonych (dwa razy na dobę).

Osoby w podeszłym wieku:

Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez dwa dni. Następnie leczenie kontynuowane jest dawką 25 mg dwa razy na dobę, co odpowiada maksymalnej zalecanej dawce dobowej.

Niewydolność serca

Leczenie umiarkowanej do ciężkiej niewydolności serca w uzupełnieniu standardowego leczenia podstawowego, na które składa się stosowanie leków moczopędnych, inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), glikozydów naparstnicy i (lub) leków rozszerzających naczynia krwionośne. Stan kliniczny pacjenta powinien być stabilny (bez zmian klasy NYHA lub hospitalizacji z powodu niewydolności serca), a leczenie podstawowe nie może być zmieniane przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem podawania karwedylolu. Pacjent powinien mieć zmniejszoną frakcję wyrzutową lewej komory, częstość akcji serca większą niż 50 uderzeń na minutę i skurczowe ciśnienie tętnicze większe niż 85 mm Hg (patrz punkt 4.3).

Dawka początkowa wynosi 3,125 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. Jeżeli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, można ją zwiększać w odstępach co najmniej dwutygodniowych, najpierw do dawki 6,25 mg dwa razy na dobę, następnie do 12,5 mg dwa razy na dobę i ostatecznie do 25 mg dwa razy na dobę. Zaleca się zwiększanie dawki do dawki maksymalnej tolerowanej przez pacjenta.

Zalecana dawka maksymalna wynosi 25 mg dwa razy na dobę u pacjentów o masie ciała mniejszej niż 85 kg oraz 50 mg dwa razy na dobę u pacjentów o masie ciała większej niż 85 kg, z wyłączeniem pacjentów z ciężką niewydolnością serca. Zwiększenie dawki do 50 mg dwa razy na dobę należy przeprowadzać ostrożnie, pod ścisłym nadzorem lekarza.

Przemijające nasilenie objawów niewydolności serca może występować na początku leczenia lub w wyniku zwiększenia dawki, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością serca i (lub) leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych. Nie wymaga to zwykle przerwania leczenia, nie należy jednak zwiększać dawki. Pacjenci powinni pozostawać pod obserwacją lekarza/lekarza kardiologa po rozpoczęciu leczenia lub podczas zwiększania dawki. Przed każdym zwiększeniem dawki należy zbadać pacjenta, aby wykluczyć ewentualne objawy nasilenia niewydolności serca lub nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych (należy ocenić m.in. czynność nerek, masę ciała, ciśnienie tętnicze, częstość i miarowość akcji serca). W przypadku nasilenia niewydolności serca lub zatrzymania płynów należy zwiększyć dawkę leku moczopędnego, natomiast do czasu ustabilizowania się stanu pacjenta nie należy zwiększać dawki karwedylolu. Jeżeli wystąpi bradykardia lub w przypadku wydłużenia czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, należy najpierw oznaczyć stężenie digoksyny. Czasami może być konieczne zmniejszenie dawki karwedylolu lub czasowe przerwanie leczenia. Jednak nawet w tych przypadkach często można później z powodzeniem kontynuować zwiększanie dawki karwedylolu.

Jeżeli upłynęły ponad dwa tygodnie od odstawienia karwedylolu, leczenie należy ponownie rozpocząć od dawki 3,125 mg dwa razy na dobę i zwiększać ją stopniowo zgodnie z zaleceniami przedstawionymi powyżej.

Niewydolność nerek

Na podstawie parametrów farmakokinetycznych nie stwierdzono konieczności dostosowania dawki karwedylolu.

Umiarkowane zaburzenia czynności wątroby Może być konieczne dostosowanie dawki.

Dzieci i młodzież

Brak doświadczenia w stosowaniu u dzieci i młodzieży.

Osoby w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie karwedylolu i powinni być szczególnie starannie monitorowani.

Podobnie jak w przypadku innych beta-adrenolityków, karwedylol należy odstawiać stopniowo, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca (patrz punkt 4.4).

Sposób stosowania

Produkt leczniczy nie musi być przyjmowany podczas posiłku. Zaleca się jednak, aby pacjenci z niewydolnością serca przyjmowali karwedylol z pożywieniem żeby spowolnić wchłanianie i zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego.

Karwedilol Egis - środki ostrożności

Ostrzeżenia, które należy uwzględnić zwłaszcza w odniesieniu do pacjentów z niewydolnością serca.

Karwedylol należy podawać głównie w uzupełnieniu leczenia lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), glikozydami naparstnicy i (lub) lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne. Warunkiem rozpoczęcia leczenia jest stabilny stan pacjenta uzyskany podczas standardowego leczenia trwającego co najmniej 4 tygodnie. Należy wyrównać stan pacjentów niestabilnych. Pacjentów z ciężką niewydolnością serca, niedoborem soli i płynów, w podeszłym wieku lub z niskim wyjściowym ciśnieniem tętniczym należy obserwować przez około dwie godziny po podaniu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia. W przypadku wystąpienia niedociśnienia spowodowanego nadmiernym rozszerzeniem naczyń krwionośnych należy początkowo zmniejszyć dawkę leku moczopędnego. Jeżeli objawy utrzymują się, można zmniejszyć dawkę inhibitora ACE. Jeżeli jest to konieczne można następnie zmniejszyć dawkę karwedylolu lub czasowo przerwać leczenie. Dawki karwedylolu nie należy ponownie zwiększać, dopóki objawy wynikające z nasilenia niewydolności serca lub rozszerzenia naczyń krwionośnych nie będą odpowiednio kontrolowane.

U pacjentów z niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe < 100 mm Hg), chorobą niedokrwienną serca oraz uogólnioną miażdżycą i (lub) występującymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek obserwowano przemijające pogorszenie czynności nerek podczas leczenia karwedylolem. U pacjentów z niewydolnością serca, u których występują powyższe czynniki ryzyka, należy monitorować czynność nerek podczas zwiększania dawki karwedylolu. Jeżeli wystąpi znaczące pogorszenie czynności nerek, dawkę karwedylolu należy zmniejszyć lub należy przerwać leczenie.

Podczas jednoczesnego stosowania karwedylolu i glikozydów naparstnicy należy brać pod uwagę, że zarówno naparstnica jak i karwedylol wydłużają czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego (patrz punkt 4.5).

Inne ostrzeżenia dotyczące karwedylolu i ogólnie beta-adrenolityków.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, nie stosujących doustnych lub wziewnych preparatów, nie należy stosować karwedylolu, chyba że spodziewane korzyści są większe od potencjalnego ryzyka. Jeżeli karwedylol jest podawany takim pacjentom, należy ich uważnie obserwować na początku leczenia i podczas zwiększania dawki. Dawkę karwedylolu należy zmniejszyć w przypadku wystąpienia objawów zwężenia oskrzeli podczas leczenia.

Karwedylol może maskować objawy podmiotowe i przedmiotowe ostrej hipoglikemii. U pacjentów z cukrzycą i niewydolnością serca, stosowanie karwedylolu może zaburzyć kontrolę stężenia glukozy we krwi. Z tego powodu należy ściśle monitorować pacjentów z cukrzycą leczonych karwedylolem, co oznacza regularne oznaczanie stężenia glukozy we krwi oraz dostosowanie, w razie potrzeby, dawki leków przeciwcukrzycowych (patrz punkt 4.5).

Karwedylol może maskować objawy podmiotowe i przedmiotowe nadczynności tarczycy.

Karwedylol może powodować bradykardię. W przypadku zmniejszenia częstości tętna poniżej 55 uderzeń na minutę i wystąpienia objawów bradykardii, należy zmniejszyć dawkę karwedylolu.

Należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi i zapis EKG w przypadku jednoczesnego stosowania karwedylolu i antagonistów wapnia, takich jak werapamil i diltiazem lub innych leków przeciwarytmicznych, zwłaszcza amiodaronu. Należy unikać jednoczesnego dożylnego stosowania (patrz punkt 4.5).

Cymetydynę można stosować jednocześnie tylko zachowując szczególną ostrożność z powodu ryzyka nasilenia działania karwedylolu (patrz punkt 4.5).

Pacjenci używający soczewek kontaktowych powinni być ostrzeżeni o ryzyku zmniejszonego wydzielania łez.

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania karwedylolu u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie oraz u pacjentów w trakcie leczenia odczulającego, ponieważ beta-adrenolityki mogą zarówno zwiększać wrażliwość na alergeny, jak nasilać reakcje anafilaktyczne. Beta-adrenolityki należy stosować ostrożnie u pacjentów z łuszczycą, ze względu na możliwość zaostrzenia reakcji skórnych.

Ponieważ karwedylol jest beta-adrenolitykiem o właściwościach naczyniorozszerzających, nasilenie chorób naczyń obwodowych jest mniej prawdopodobne niż podczas stosowania klasycznych beta-adrenolityków. Jednakże, jak do tej pory, doświadczenie dotyczące tej grupy pacjentów jest niewielkie. Podobnie doświadczenie występuje w odniesieniu do pacjentów z zespołem Raynauda, u których może jednakże dojść do nasilenia objawów.

Podczas rozpoczynania leczenia należy ściśle obserwować pacjentów z powolnym metabolizmem debryzochiny (patrz punkt 5.2).

Z powodu niewystarczającego doświadczenia klinicznego, nie należy stosować karwedylolu u pacjentów z chwiejnym lub wtórnym nadciśnieniem tętniczym, niedociśnieniem ortostatycznym, ostrą chorobą zapalną serca, istotnym hemodynamicznie zwężeniem zastawek serca lub drogi odpływu, schyłkowym stadium chorób tętnic obwodowych oraz u pacjentów leczonych jednocześnie antagonistą receptora α1-adrenergicznego lub agonistą receptora α2-adrenergicznego.

Z powodu ujemnego działanie dromotropowego, karwedylol należy podawać ostrożnie pacjentom z blokiem serca pierwszego stopnia.

Beta-adrenolityki zmniejszają ryzyko występowania zaburzeń rytmu serca podczas znieczulenia ogólnego, jednak mogą również zwiększać ryzyko niedociśnienia. W związku z tym należy zachować ostrożność podczas stosowania niektórych preparatów do znieczulenia ogólnego. Nowsze badania sugerują jednak korzystne działanie beta-adrenolityków w zapobieganiu zaburzeniom dotyczącym serca w okresie okołooperacyjnym oraz w zmniejszeniu częstości występowania powikłań sercowo-naczyniowych.

Podobnie jak w przypadku innych beta-adrenolityków, karwedylolu nie należy odstawiać nagle. Dotyczy to zwłaszcza pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Karwedylol należy odstawiać stopniowo w ciągu dwóch tygodni, np. zmniejszając dawkę dobową o połowę, co trzy dni. W razie konieczności można jednocześnie rozpocząć inne leczenie, aby zapobiec zaostrzeniu objawów dławicy piersiowej.

Produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadką, dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zaburzeniami wchłaniania glukozygalaktozy nie powinni stosować tego preparatu.

Karwedilol Egis - przedawkowanie

Objawy. Przedawkowanie może powodować ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardię, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny i zatrzymanie akcji serca. Mogą również wystąpić zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i drgawki.

Leczenie. Oprócz standardowego postępowania, należy monitorować parametry życiowe i w razie konieczności je wyrównywać na oddziale intensywnej opieki medycznej. Można zastosować następujące metody leczenia podtrzymującego:

Atropina: 0,5 mg - 2 mg dożylnie (leczenie ciężkiej bradykardii).

Glukagon: początkowo 1 mg - 10 mg dożylnie, następnie, w razie konieczności, 2 mg - 5 mg/godzinę w powolnym wlewie dożylnym (w celu podtrzymania czynności układu sercowo - naczyniowego).

Leki sympatykomimetyczne w zależności od skuteczności i masy ciała pacjenta: dobutamina, izoprenalina lub adrenalina.

Jeżeli dominującym objawem przedawkowania jest rozszerzenie naczyń obwodowych, pacjentowi należy podać noradrenalinę lub etylefrynę i monitorowany układ sercowo - naczyniowy.

W przypadku bradykardii opornej na leczenie, należy zastosować rozrusznik serca. W celu zniesienia skurczu oskrzeli pacjentowi należy podać beta-adrenomimetyki (wziewnie lub dożylnie, jeżeli podanie wziewne nie jest wystarczająco skuteczne) lub teofilinę dożylnie. Jeżeli występują drgawki, należy podać diazepam w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.

Karwedylol w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza, dlatego nie można go usunąć za pomocą dializy.

Ważne! W przypadku znacznego przedawkowania, gdy pacjent jest we wstrząsie, leczenie podtrzymujące należy kontynuować wystarczająco długo, ponieważ wydalanie i redystrybucja karwedylolu mogą zachodzić wolniej niż normalnie. Okres leczenia odtruwającego zależy od stopnia przedawkowania; leczenie podtrzymujące należy kontynuować do ustabilizowania się stanu pacjenta.

Karwedilol Egis - przeciwwskazania
  • Niewydolność serca klasy IV według klasyfikacji NYHA, wymagająca dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim.
  • Przewlekła obturacyjna choroba płuc ze zwężeniem oskrzeli (patrz punkt 4.4).
  • Klinicznie istotne zaburzenia czynności wątroby.
  • Astma oskrzelowa.
  • Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia.
  • Ciężka bradykardia (poniżej 50 skurczów serca na minutę).
  • Wstrząs kardiogenny.
  • Zespół chorego węzła zatokowego (w tym blok zatokowo-przedsionkowy).
  • Ciężkie niedociśnienie (skurczowe ciśnienie tętnicze mniejsze niż 85 mm Hg).
  • Kwasica metaboliczna.
  • Dławica piersiowa typu Prinzmetala.
  • Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy.
  • Ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych.
  • Jednoczesne dożylne stosowanie werapamilu lub diltiazemu (patrz punkt 4.5). § Nadwrażliwość na karwedylol lub którąkolwiek substancją pomocniczą.
Karwedilol Egis - działania niepożądane

W celu klasyfikacji częstości występowania działań niepożądanych użyto następującej terminologii:

Bardzo często (≥ 1/10)

Często (≥ 1/100 do < 1/10)

Niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) Rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000)

Bardzo rzadko (< 1/10000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Działania niepożądane występują głównie na początku leczenia.

Działania niepożądane u pacjentów z niewydolnością serca opisywane w badaniach klinicznych.

Działania niepożądane wymienione poniżej występowały u pacjentów z niewydolnością serca podczas badań klinicznych, a nie występowały tak często u pacjentów otrzymujących placebo.

Zaburzenia serca

Często: bradykardia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie, obrzęk (w tym uogólniony, obwodowy, ortostatyczny i okolicy narządów płciowych, obrzęk nóg, hiperwolemia i nadmiar płynów).

Niezbyt często: omdlenie (w tym stan przedomdleniowy), blok przedsionkowokomorowy i nasilenie niewydolności serca podczas stopniowego zwiększania dawki leku.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko: małopłytkowość.

Bardzo rzadko: leukopenia.

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: zawroty głowy*, ból głowy* (zazwyczaj o łagodnym nasileniu), osłabienie (w tym zmęczenie).

Zaburzenia oka

Często: zaburzenia widzenia.

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: nudności, biegunka i wymioty.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Rzadko: ostra niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek u pacjentów z uogólnioną choroba naczyń i (lub) osłabioną czynnością nerek (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często: zwiększenie masy ciała, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia i pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi (u pacjentów ze stwierdzoną cukrzycą) (patrz punkt 4.4).

* Występują zwłaszcza na początku leczenia.

Częstość występowania działań niepożądanych nie jest zależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia, bradykardii i nasilenia niewydolności serca.

Kurczliwość mięśnia sercowego może być osłabiona w okresie zwiększania dawki, jednak działanie to występuje rzadko.

Działania niepożądane u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową opisane w badaniach klinicznych.

Działania niepożądane u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową są podobne do działań niepożądanych obserwowanych u pacjentów z niewydolnością serca. Jednak częstość występowania działań niepożądanych jest mniejsza u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i dławicą piersiową.

Zaburzenia serca

Często: bradykardia*, niedociśnienie ortostatyczne*.

Niezbyt często: omdlenie*, zaburzenia krążenia obwodowego (ziębnięcie kończyn, choroba naczyń obwodowych, zaostrzenie chromania przestankowego i objawu Raynauda). Blok przedsionkowo-komorowy, dławica piersiowa (w tym ból w klatce piersiowej), objawy niewydolności serca i obrzęk obwodowy.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: zwiększenie aktywności AlAT, AspAT i GGTP, małopłytkowość, leukopenia.

Zaburzenia układu nerwowego

Często: zawroty głowy*, ból głowy* i zmęczenie*. Niezbyt często: parestezje.

Zaburzenia oka

Często: zmniejszona wydzielanie łez (zwłaszcza u pacjentów noszących soczewki kontaktowe), podrażnienie oka.

Niezbyt często: zaburzenia widzenia.

Zaburzenia układu oddechowego

Często: astma i duszność u podatnych pacjentów. Rzadko: niedrożność nosa.

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: nudności, bóle brzucha, biegunka.

Niezbyt często: zaparcie i wymioty.

Rzadko: suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Rzadko: zaburzenia oddawania moczu.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: reakcje skórne (np. wysypka alergiczna, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd, zmiany o typie liszaja płaskiego, nasilone pocenie się). Mogą pojawić się zmiany łuszczycowe na skórze lub też wcześniej występująca łuszczyca może ulec nasileniu.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Często: ból kończyn.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Pojedyncze przypadki reakcji alergicznych.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często: impotencja.

Zaburzenia psychiczne

Niezbyt często: zaburzenia snu, depresja, omamy, splątanie. Bardzo rzadko: psychozy.

* Występują zwłaszcza na początku leczenia.

Zwłaszcza niewybiórcze beta-adrenolityki mogą również powodować ujawnienie się cukrzycy utajonej, nasilenie istniejącej cukrzycy oraz zaburzenia kontroli stężenia glukozy we krwi. Również podczas leczenia karwedylolem mogą wystąpić niewielkie zaburzenia gospodarki węglowodanowej, ale nie jest to działanie częste.

Częstość występowania działań niepożądanych nie jest zależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia, bradykardii i nasilenia niewydolności serca.

Karwedilol Egis - ciąża i karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania karwedylolu w okresie ciąży i karmienia piersią.

Karwedylol nie wykazywał działania teratogennego w badaniach reprodukcji u zwierząt, jednak dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w cięży są niewystarczające (patrz 5.3).

Beta-adrenolityki zmniejszają perfuzję łożyska, co może prowadzić do wewnątrzmacicznej śmierci płodu oraz porodu niewczesnego lub przedwczesnego. Ponadto u płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane (zwłaszcza hipoglikemia, bradykardia, depresja oddechowa i hipotermia). Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań sercowych i płucnych u noworodka w okresie poporodowym. Karwedylol można stosować u kobiet w ciąży tylko, jeśli potencjalne korzyści dla matki są większe niż ewentualne zagrożenie dla płodu lub noworodka. Leczenie należy przerwać 2 do 3 dni przed spodziewanym terminem porodu. Jeżeli nie jest to możliwe należy monitorować noworodka przez pierwsze 2 do 3 dni życia.

Karwedylol jest związkiem lipofilnym i jak wynika z badań na zwierzetach w okresie laktacji, zarówno karwedylol, jak i jego metabolity przenikają do mleka. Dlatego nie należy karmić piersią podczas stosowania karwedylolu.

Karwedilol Egis - prowadzenie pojazdów

Produkt leczniczy wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. U niektórych osób może wystąpić osłabienie uwagi, zwłaszcza na początku leczenia i podczas dostosowywania dawki.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Karwedilol Egis - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Carvedilolum

    Jest to nieselektywny beta-adrenolityk oraz selektywny bloker receptorów alfa1. Jako selektywny bloker receptorów alfa zmniejsza opór obwodowy naczyń, a jako nieselektywny beta-adrenolityk hamuje układ renina-angiotensyna. Rozszerza naczynia krwionośne, stosowany jest w nadciśnieniu tętniczym, dławicy piersiowej przewlekłej stabilnej, a także wspomagająco w leczeniu umiarkowanej i ciężkiej niewydolności serca.

    Dostępne opakowania
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 30 tabl. (butelka) - 6,25 mg
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 30 tabl. (blistry) - 6,25 mg
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 60 tabl. (butelka) - 6,25 mg
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 60 tabl. (blistry) - 6,25 mg
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 30 tabl. (butelka) - 0,0125 g
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 60 tabl. (blistry) - 0,0125 g
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 30 tabl. (blistry) - 0,0125 g
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol EGIS

    Karwedilol EGIS

    tabletki - 60 tabl. (butelka) - 0,0125 g
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Karwedilol Egis

    Karwedilol Egis

    tabletki - 30 tabl. - 0,025 g
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    Powiązane artykuły
    Leki i suplementy

    Leki kardiologiczne

    Leki kardiologiczne to po prostu leki, które są stosowane w chorobach kardiologicznych, czyli serca. Choroby kardiologiczne najczęściej dotykają osoby w podeszłym wieku. Dolegliwości sercowe są często spowodowane przez miażdżycę, cukrzycę, czynniki infekcyjne,...

    Leczenie zawału serca

    Nowy lek na zapobieganie powtórnemu zawałowi serca

    Nowy lek przeciwzakrzepowy uzyskał aprobatę Komisji Europejskiej. Jest on skuteczny w profilaktyce powstawania zakrzepów u chorych cierpiących na ostre zespoły wieńcowe, jednocześnie znacznie zmniejszając ryzyko powtórnego zawału serca. Zagrożenie...

    Leki i suplementy

    Leki generyczne a leki oryginalne

    Leki generyczne a leki oryginalne

    Dla wielu pacjentów leki generyczne są doskonałym rozwiązaniem, gdyż są to tańsze odpowiedniki oryginalnych farmaceutyków. Warto jednak pamiętać, że nie zawsze zmiana leku referencyjnego na generyk jest bezpieczna... Czym są leki generyczne? Leki...

    Zakrzepowe zapalenie żył głębokich (zakrzepica) - przyczyny, objawy, leczenie

    Leczenie przeciwzakrzepowe (WIDEO)

    Leczenie przeciwzakrzepowe (WIDEO)

    Leki przeciwzakrzepowe Warunkiem prawidłowego krążenia krwi w układzie sercowo-naczyniowym jest jej płynny przepływ. Jakiekolwiek utrudnienia na drodze krwi - takie jak powstawanie skrzeplin i zakrzepów - może być przyczyną powikłań groźnych dla zdrowia,...

    Leki i suplementy

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Od kilki dni GIF wycofuje kolejne serie leków na nadciśnienie zawierające substancję czynną walsartan. Co mają zrobić osoby, które mają w swojej apteczce wycofane leki? Zanieczyszczenie substancji czynnej Przyczyną wycofania kolejnych serii leków na...

    Leki i suplementy

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu ze sprzedaży na terenie całego kraju dwóch leków na nadciśnienie. Informacja dotyczy: Apo-Lozart 50 mg, Apo-Lozart 100 mg oraz Loreblok 50 mg, Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg. Przyczyny wycofania...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wycofaniu z obrotu kolejnych serii leków Co-Bespres i Bespres. Tym razem chodzi o serie leków sprowadzane z Portugalii. Globalne wycofanie GIF uzasadnia swoją decyzję otrzymaniem informacji w systemie...

    Leki i suplementy

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofuje kolejne partie leków na nadciśnienie. Tym razem z aptek znikają serie leków Valsartan i Valsargen. Podmiot opdowiedzialny za te leki to Mylan S.A.S. i Mylan Healthcare Sp. z o.o. Kolejne wycofanie Główny Inspektorat...