Atram 12,5

zobacz opinie o produkcie »
Cena
9,62 zł
Forma
tabletki
Dawka
0,0125 g
Ilość
15 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: ZENTIVA K.S.

Atram 12,5 - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Częste bóle karku i głowy przy lekach na nadciśnienie

od kilka lat biore leki na nadcisnienie prenessa 4 mg rano a wieczorem atram 25 i rano biore acard i mam zwyrodnienie kregu szyjnego i mam czeste bule karku i bule głowy czy bule karku moze miec wpływ na podwyzszone cisnienie od dłuzszego czasu mam o 15 16 godz zwiekszone cisnienie 159/100 149 /90 a to drugie przewaznie 89, 90 jestem nie ubezpieczony wiem ze musze do lekarza zrobic badania czy kreg szyjny moze miec wpływ na nadcisnienie czy powinienem brac cos nna krazenie

Atram 12,5 - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Atram 12,5 - opis

Nadciśnienie tętnicze samoistne. Przewlekła, stabilna dławica piersiowa.

Leczenie uzupełniające umiarkowanej do ciężkiej, stabilnej, przewlekłej niewydolności serca.

Atram 12,5 - skład

Każda tabletka Atram 6,25 zawiera 6,25 mg karwedylolu (Carvedilolum).

Każda tabletka Atram 12,5 zawiera 12,5 mg karwedylolu (Carvedilolum).

Każda tabletka Atram 25 zawiera 25 mg karwedylolu (Carvedilolum).

Substancje pomocnicze, patrz 6.1.

Atram 12,5 - dawkowanie

Dawkowanie u pacjentów dorosłych Nadciśnienie tętnicze samoistne Zalecane jest dawkowanie raz na dobę.

Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze 2 dni. Następnie zalecane jest stosowanie dawki 25 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach co najmniej 2-tygodniowych do maksymalnej zalecanej dawki dobowej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych.

Produkt może być stosowany w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, szczególnie z tiazydowymi lekami moczopędnymi.

Pacjenci w podeszłym wieku

Zalecana dawka do rozpoczęcia leczenia wynosi 12,5 mg raz na dobę. Jeśli nie zostanie uzyskana zadowalająca odpowiedź kliniczna, dawkę można stopniowo zwiększać w odstępach co najmniej

2-tygodniowych do maksymalnej zalecanej dawki dobowej tj. 50 mg. Dzieci

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

Choroba niedokrwienna serca

Zalecana dawka do rozpoczęcia leczenia wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze dwa dni. Następnie zalecane jest stosowanie dawki 25 mg dwa razy na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększać w odstępach co najmniej 2-tygodniowych do maksymalnej zalecanej dawki dobowej 100 mg, podawanej w dawkach podzielonych (dwa razy na dobę).

Maksymalna zalecana dawka dobowa u pacjentów w podeszłym wieku wynosi 50 mg, podawana w dawkach podzielonych (dwa razy na dobę).

Pacjenci w podeszłym wieku

Zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg dwa razy na dobę przez dwa dni. Następnie, leczenie należy kontynuować stosując maksymalną zalecaną dawkę 25 mg dwa razy na dobę.

Dzieci

Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

Przewlekła niewydolność serca

Dawkowanie musi być ustalane indywidualnie i ściśle kontrolowane przez lekarza w okresie stopniowego zwiększania dawki.

Karwedylol może być stosowany jako leczenie uzupełniające do standardowego, ale może również być stosowany u pacjentów, u których nie można stosować inhibitorów konwertazy angiotensyny, bądź u nie leczonych preparatami naparstnicy, hydralazyną lub azotanami.

U pacjentów przyjmujących digoksynę, leki moczopędne i inhibitory konwertazy angiotensyny przed rozpoczęciem leczenia karwedylolem należy ustalić dawki wymienionych leków.

Zalecana dawka do rozpoczęcia leczenia wynosi 3,125 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. Jeśli pacjent dobrze znosi tę dawkę, można ją stopniowo zwiększać do dawki 6,25 mg dwa razy na dobę zachowując co najmniej 2-tygodniowe odstępy, a następnie do dawki 12,5 mg dwa razy na dobę i 25 mg dwa razy na dobę. Dawkę należy zwiększać do największej dawki dobrze znoszonej przez pacjenta.

Maksymalna zalecana dawka wynosi 25 mg dwa razy na dobę u wszystkich pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca, oraz u pacjentów z łagodną i umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca, o masie ciała mniejszej niż 85 kg. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną zastoinową niewydolnością serca, o masie ciała większej niż 85 kg, zalecana maksymalna dawka wynosi 50 mg dwa razy na dobę.

Na początku leczenia lub w okresie zwiększenia dawki może wystąpić przejściowe nasilenie objawów niewydolności serca, szczególnie u pacjentów z ciężką niewydolnością serca i (lub) stosujących duże dawki leków moczopędnych. Zazwyczaj nie jest konieczne przerwanie leczenia, ale nie należy zwiększać dawki produktu. Pacjent powinien być obserwowany przez lekarza-kardiologa przez dwie godziny po rozpoczęciu leczenia lub zwiększeniu dawki. Przed każdym zwiększeniem dawki należy zbadać pacjenta, zwracając uwagę na możliwe objawy nasilenia niewydolności serca i objawy znacznego rozszerzenia naczyń (np. czynność nerek, masa ciała, ciśnienie tętnicze krwi, częstość i rytm pracy serca). Nasilenie objawów niewydolności serca lub zatrzymanie płynów wymaga zwiększenia dawki leków moczopędnych bez zwiększania dawki karwedylolu do czasu ustabilizowania stanu pacjenta. W przypadku wystąpienia bradykardii lub wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego należy najpierw skontrolować stężenie digoksyny. Niekiedy może być konieczne zmniejszenie dawki karwedylolu, a w niektórych przypadkach okresowe przerwanie leczenia połączonego. Nawet w takich przypadkach często można kontynuować stopniowe zwiększanie dawki karwedylolu.

Podczas stopniowego zwiększania dawki należy regularnie kontrolować czynność nerek, liczbę płytek krwi i stężenie glukozy (w przypadku cukrzycy insulinozależnej i (lub) insulinoniezależnej). Po zwiększeniu dawki można zmniejszyć częstość kontroli.

W przypadku gdy przerwa w leczeniu karwedylolem jest dłuższa niż dwa tygodnie, leczenie należy rozpocząć od dawki 3,125 mg dwa razy na dobę, a następnie stopniowo zwiększać dawkę zgodnie z wyżej podanymi zaleceniami.

Pacjenci w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej wrażliwi na działanie karwedylolu, z tego względu należy ich obserwować ze szczególną uwagą.

Dzieci

Nie oceniono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Niewydolność wątroby

Nie należy stosować karwedylolu u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.3). W przypadku umiarkowanej niewydolności wątroby, może być konieczne dostosowanie dawkowania.

+Niewydolność nerek

Dawkę należy ustalać dla każdego pacjenta indywidualnie, ale dane farmakokinetyczne nie wskazują na konieczność dostosowania dawki karwedylolu u pacjentów z niewydolnością serca.

Przerwanie leczenia

Nie należy nagle przerywać stosowania karwedylolu, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Preparat należy odstawiać stopniowo, w ciągu 7 do 10 dni, np. poprzez zmniejszanie dawki o połowę, co trzy dni.

Sposób podawania: tabletki należy przyjmować podczas posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu.

Atram 12,5 - środki ostrożności

Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania karwedylolu u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Trzeba zachować ostrożność stosując karwedylol u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, leczonych digoksyną, lekami moczopędnymi i (lub) inhibitorami konwertazy angiotensyny, ponieważ digoksyna i karwedylol zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe.

Leczenie należy rozpoczynać w szpitalu, pod kontrolą lekarza. Leczenie należy rozpoczynać tylko u pacjentów w stanie stabilnym, uzyskanym za pomocą konwencjonalnego leczenia, trwającego co najmniej 4 tygodnie. Należy ustabilizować stan pacjenta z niewyrównanymi zaburzeniami. Pacjenci z ciężką niewydolnością serca, niedoborem elektrolitów lub hipowolemią, w podeszłym wieku lub z niskim początkowym ciśnieniem tętniczym krwi powinni być obserwowani przez co najmniej 2 godziny po podaniu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki, ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego. Niedociśnienie tętnicze będące wynikiem nadmiernego rozszerzenia naczyń należy najpierw leczyć poprzez zmniejszenie dawki leku moczopędnego. W przypadku utrzymywania się objawów, można zmniejszyć dawkę stosowanego inhibitora konwertazy angiotensyny. Na początku leczenia lub w okresie zwiększania dawki karwedylolu może dojść do nasilenia niewydolności serca lub zatrzymania płynów w organizmie. W takich przypadkach należy zwiększyć dawkę leku moczopędnego. W niektórych przypadkach może być konieczne zmniejszenie dawki karwedylolu lub odstawienie karwedylolu. Nie należy zwiększać dawki karwedylolu przed opanowaniem objawów związanych z nasileniem niewydolności serca lub niedociśnieniem tętniczym będącym wynikiem nadmiernego rozszerzenia naczyń.

Konieczne jest zachowanie ostrożności podczas stosowania karwedylolu u pacjentów chorych na cukrzycę, ponieważ preparat może maskować lub osłabiać pierwsze objawy ostrej hipoglikemii. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i cukrzycą stosowanie karwedylolu może wiązać się ze zmniejszoną kontrolą glikemii. Z tego względu u pacjentów chorych na cukrzycę rozpoczynających leczenie karwedylolem lub w okresie zwiększania dawki, należy regularnie sprawdzać stężenie glukozy we krwi i wyrównywać ewentualną hipoglikemię.

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niskim ciśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie tętnicze < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca i rozległymi zmianami naczyniowymi i (lub) u pacjentów z niewydolnością nerek, podczas leczenia karwedylolem może wystąpić przejściowe zaburzenie czynności nerek. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i wymienionymi czynnikami ryzyka należy uważnie kontrolować czynność nerek w okresie zwiększania dawki karwedylolu. W przypadku stwierdzenia zaburzenia czynności nerek należy przerwać stosowanie leku lub zmniejszyć jego dawkę.

Podczas zwiększania dawki karwedylolu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca może dojść do nasilenia niewydolności serca lub do zatrzymania płynów. W takim przypadku należy zwiększyć dawkę leków moczopędnych. Do czasu ustabilizowania stanu klinicznego nie należy zwiększać dawki karwedylolu. W niektórych przypadkach konieczne może okazać się zmniejszenie dawki karwedylolu lub okresowe odstawienie leku. Opisane powikłania nie wykluczają możliwości dalszego skutecznego stosowania karwedylolu.

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc ze skurczem oskrzeli, którzy nie przyjmują leków doustnych ani wziewnych, karwedylol można stosować tylko w przypadku, gdy spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem związanym z leczeniem.

U pacjentów z tendencją do skurczu oskrzeli mogą wystąpić zaburzenia oddechowe w wyniku zwiększenia oporów w drogach oddechowych. Podczas rozpoczynania leczenia i w okresie zwiększania dawki karwedylolu należy obserwować pacjenta i w przypadku wystąpienia objawów skurczu oskrzeli zmniejszyć dawkę.

Należy uprzedzić pacjentów używających soczewek kontaktowych o możliwości zmniejszenia wydzielania łez.

Podobnie jak w przypadku innych leków beta-adrenolitycznych:

Nie należy nagle przerywać stosowania karwedylolu, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Karwedylol należy odstawiać poprzez stopniowe zmniejszanie dawki (w ciągu 1 do 2 tygodni).

Należy zachować ostrożność stosując karwedylol u pacjentów z chorobą naczyń obwodowych, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać i nasilać objawy niewydolności tętnic.

U pacjentów z zaburzeniami krążenia obwodowego (objaw Raynauda) może dojść do nasilenia objawów.

Karwedylol, podobnie jak inne leki beta-adrenolityczne, może maskować objawy tyreotoksykozy.

Należy zachować ostrożność u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ze względu na synergiczne działanie inotropowo ujemne i hipotensyjne karwedylolu z produktami stosowanymi w znieczuleniu.

Karwedylol może powodować bradykardię. W przypadku zmniejszenia tętna poniżej 55 uderzeń na minutę, należy zmniejszyć dawkę karwedylolu.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania karwedylolu u pacjentów z ciężkimi objawami nadwrażliwości w wywiadzie oraz u pacjentów będących w trakcie leczenia odczulającego, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą zwiększać zarówno wrażliwość na alergeny, jak i możliwość rozwoju wstrząsu anafilaktycznego.

Pacjenci z łuszczycowymi zmianami skórnymi w wywiadzie, związanymi ze stosowaniem leków beta-adrenolitycznych, mogą stosować karwedylol tylko po starannym rozważeniu korzyści i ryzyka takiego leczenia.

U pacjentów stosujących jednocześnie leki z grupy antagonistów kanału wapniowego, takie jak werapamil lub diltiazem, bądź inne leki przeciwarytmiczne, należy starannie kontrolować zapis EKG oraz wartości ciśnienia tętniczego.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania karwedylolu u pacjentów z niestabilnym lub wtórnym nadciśnieniem tętniczym.

U pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy przed rozpoczęciem stosowania leku beta-adrenolitycznego należy zastosować lek alfa-adrenolityczny. Pomimo, że karwedylol wykazuje działanie farmakologiczne związane z blokowaniem receptorów alfa- i beta-adrenergicznych, nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania karwedylolu w tym schorzeniu. Z tego względu należy zachować ostrożność podczas stosowania karwedylolu u pacjentów z podejrzeniem guza chromochłonnego nadnerczy.

Leki nieselektywnie blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą powodować ból w klatce piersiowej u pacjentów z dławicą Prinzmetala. Nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania karwedylolu u tych pacjentów, jednak działanie karwedylolu blokujące receptory alfa może hamować te objawy. Należy zachować ostrożność podczas stosowania karwedylolu u pacjentów z podejrzeniem dławicy Prinzmetala.

Należy zachować ostrożność u pacjentów chorych na depresję i miastenię.

Atram 12,5 - przedawkowanie

W przypadku przedawkowania może wystąpić ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny i zatrzymanie akcji serca. Zgłaszane były również trudności w oddychaniu, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione drgawki.

Konieczne jest monitorowanie podstawowych czynności życiowych i w razie potrzeby wyrównywanie zaburzeń w warunkach oddziału intensywnej opieki medycznej.

Leczenie wspomagające

Atropina: 0,5 do 2 mg i.v. (w przypadku ciężkiej bradykardii).

Glukagon: początkowo 1 do 10 mg i.v., następnie 2 do 5 mg/godz. w długotrwającym wlewie (w celu podtrzymania czynności układu sercowo-naczyniowego).

Leki sympatykomimetyczne w zależności od masy ciała pacjenta i działania terapeutycznego: dobutamina, izoprenalina, orcyprenalina lub adrenalina.

Jeśli w obrazie klinicznym dominuje rozszerzenie naczyń obwodowych, należy podać norfenefrynę lub noradrenalinę, stale monitorując czynność układu krążenia.

W przypadku bradykardii opornej na leczenie farmakologiczne należy zastosować stymulator serca.

W przypadku skurczu oskrzeli należy zastosować beta-sympatykomimetyki (wziewne lub dożylne) lub podać dożylnie aminofilinę. W przypadku uogólnionych drgawek zalecane jest podanie diazepamu lub klonazepamu w wolnym wlewie dożylnym.

Uwaga: w przypadku ciężkiego zatrucia z objawami wstrząsu, leczenie wspomagające z zastosowaniem antidotum należy prowadzić odpowiednio długo, ze względu na spodziewane wydłużenie okresu półtrwania fazy eliminacji i redystrybucji karwedylolu. Czas trwania leczenia zależy od stopnia przedawkowania, z tego względu leczenie należy prowadzić do czasu ustabilizowania stanu pacjenta.

Atram 12,5 - przeciwskazania

Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z następującymi schorzeniami:

- niewyrównana niewydolność serca - niewydolność serca klasy IV według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA IV), wymagająca stosowania dożylnych leków inotropowych;

- objawowe zaburzenia czynności wątroby.

Podobnie jak w przypadku innych leków beta-adrenolitycznych, karwedylolu nie wolno stosować u pacjentów z:

- nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą;

- astmą oskrzelową;

- blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego stopnia lub całkowitym;

- ciężką bradykardią (tętno < 50/min);

- wstrząsem kardiogennym;

- zespołem chorej zatoki (w tym blokiem zatokowo-przedsionkowym);

- ciężkim niedociśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie tętnicze < 85 mmHg);

- guzem chromochłonnym nadnerczy (chyba, że jest zapewniona odpowiednia kontrola poprzez stosowanie leku alfa-adrenolitycznego);

- dławicą Prinzmetala;

- kwasicą metaboliczną;

- ciężkimi zaburzeniami obwodowego krążenia tętniczego;

- jednocześnie leczonych werapamilem lub diltiazemem dożylnie (patrz punkt 4.5);

- przewlekłą obturacyjną chorobą płuc ze skurczem oskrzeli;

- u kobiet karmiących piersią.

Atram 12,5 - działania niepożądane

W tabeli przedstawiono działania niepożądane karwedylolu pogrupowane według klasyfikacji MedDRA i częstości występowania: bardzo często (> =1/10); często (> =1/100 do < 1/10); niezbyt często (> =1/1 000 do < 1/100); rzadko (> =1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

4.8.1 Do najczęstszych działań niepożądanych obserwowanych podczas badań klinicznych z karwedylolem stosowanym u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca należą:

klasyfikacja układów narządowych MedDRA

częstość

działanie niepożądane

Badania diagnostyczne

często

zwiększenie masy ciała

Zaburzenia serca

często

bradykardia, zwiększenie obciążenia układu krążenia płynami

niezbyt często

blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca w okresie zwiększania dawki

rzadko

omdlenia

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

często

trombocytopenia

Zaburzenia układu nerwowego

bardzo często

zawroty głowy

Zaburzenia oka

często

zaburzenia widzenia

Zaburzenia żołądka i jelit

często

nudności, biegunka, wymioty

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

rzadko

ostra niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek (u pacjentów z rozległymi zmianami

 

   

naczyniowymi i (lub) zaburzoną czynnością nerek)

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

często

hiperglikemia (często u pacjentów z istniejącą wcześniej cukrzycą), hipercholesterolemia

Zaburzenia naczyniowe

często

niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

często

obrzęki (o różnej lokalizacji) -uogólnione, obwodowe, ortostatyczne, narządów płciowych, kończyn dolnych, hiperwolemia

Częstość występowania działań niepożądanych, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, jest niezależna od dawki. Zakres działań niepożądanych obserwowanych podczas stosowania karwedylolu w leczeniu nadciśnienia tętniczego i w długotrwałym leczeniu choroby niedokrwiennej serca jest taki sam jak u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, jedynie częstość występowania działań niepożądanych jest w tej grupie mniejsza.

4.8.2 Najczęściej obserwowane działania niepożądane, które mogą wystąpić u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i chorobą niedokrwienną serca to:

klasyfikacja układów narządowych MedDRA

częstość

działanie niepożądane

Badania diagnostyczne

rzadko

zmiany aktywności aminotransferaz

Zaburzenia serca

często

bradykardia

niezbyt często

omdlenia - szczególnie na początku leczenia, blok przedsionkowo-komorowy, dławica piersiowa, nasilenie dolegliwości u pacjentów z chromaniem przestankowym lub objawem Raynauda, zaostrzenie niewydolności serca, zaburzenia krążenia obwodowego

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

rzadko

trombocytopenia, leukopenia

Zaburzenia układu nerwowego

często

zawroty głowy, bóle głowy -zwykle łagodne, występujące na początku leczenia

niezbyt często

parestezje

Zaburzenia oka

często

zmniejszone wydzielanie łez

niezbyt często

zaburzenia widzenia, podrażnienie oczu

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

często

uczucie zatkania nosa

niezbyt często

astma oskrzelowa i duszność u pacjentów predysponowanych

Zaburzenia żołądka i jelit

często

nudności, bóle brzucha, biegunka

niezbyt często

zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

niezbyt często

zaburzenia oddawania moczu

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

niezbyt często

skórne reakcje alergiczne, np. wysypka, pokrzywka, świąd, zmiany przypominające liszaj

 

   

płaski

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

często

ból kończyn

Zaburzenia naczyniowe

często

niedociśnienie ortostatyczne

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

często

uczucie zmęczenia - zazwyczaj łagodne, występuje najczęściej na początku leczenia

Zaburzenia układu rozrodczego i

niezbyt często

impotencja

piersi

   

Zaburzenia psychiczne

niezbyt często

obniżenie nastroju, bezsenność

Ze względu na działanie blokujące receptory beta może dojść do ujawnienia się cukrzycy utajonej, podczas gdy jawna cukrzyca i kontrola glikemii mogą ulec pogorszeniu.

Atram 12,5 - ciąża i karmienie piersią

Dotychczas nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania karwedylolu u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono teratogennego działania karwedylolu.

Leki beta-adrenolityczne zmniejszają perfuzję łożyska, co może spowodować wewnątrzmaciczną śmierć płodu, urodzenie wcześniaka lub przedwczesny poród. Opisywano różne działania niepożądane preparatu na

płód lub noworodka (przede wszystkim hipoglikemię i bradykardię). Ryzyko powikłań kardiologicznych i płucnych zwiększa się w czasie porodu i w okresie poporodowym.

Toksyczny wpływ na płód obserwowano tylko u królików, po podaniu dużych dawek. Nie jest znane znaczenie tej obserwacji.

Karwedylol nie powinien być stosowany w okresie ciąży, jeżeli ryzyko przeważa nad spodziewaną korzyścią.

Karwedylol można stosować w okresie ciąży jedynie w przypadku, gdy spodziewana korzyść dla kobiety w ciąży przeważa nad ewentualnym ryzykiem dla płodu lub noworodka. Leczenie należy przerwać 2 do 3 dni przed spodziewanym porodem. Jeśli nie jest to możliwe, należy uważnie obserwować noworodka przez pierwsze 2 do 3 dni życia.

Badania dotyczące karmienia piersią przeprowadzone u szczurów wskazują, że karwedylol i (lub) jego metabolity przenikają do mleka karmiących samic. W związku z tym nie zaleca się karmienia piersią podczas stosowania preparatu.

Atram 12,5 - prowadzenie pojazdów

Karwedylol może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych. Dotyczy to szczególnie okresu rozpoczynania leczenia, zmiany dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.

W przypadku prawidłowego opanowania objawów karwedylol nie powoduje zmniejszenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Atram 12,5 - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Carvedilolum

    Jest to nieselektywny beta-adrenolityk oraz selektywny bloker receptorów alfa1. Jako selektywny bloker receptorów alfa zmniejsza opór obwodowy naczyń, a jako nieselektywny beta-adrenolityk hamuje układ renina-angiotensyna. Rozszerza naczynia krwionośne, stosowany jest w nadciśnieniu tętniczym, dławicy piersiowej przewlekłej stabilnej, a także wspomagająco w leczeniu umiarkowanej i ciężkiej niewydolności serca.

    Dostępne opakowania
    Atram 12,5

    Atram 12,5

    tabletki - 15 tabl. - 0,0125 g
    ZENTIVA K.S.
    Atram 12,5

    Atram 12,5

    tabletki - 30 tabl. (2 blist.po 15 szt.) - 0,0125 g
    ZENTIVA K.S.
    9,62 zł
    Powiązane artykuły
    Leki i suplementy

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    10 grudnia GIF wydał decyzje dotyczące wycofania kolejnych serii leków na nadciśnienie z powodu podejrzenia zanieczyszczenia substancji czynnej. Tym razem wycofano serie leku Vanatex, za dystrybucję którego odpowiedzialne są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wycofaniu z obrotu kolejnych serii leków Co-Bespres i Bespres. Tym razem chodzi o serie leków sprowadzane z Portugalii. Globalne wycofanie GIF uzasadnia swoją decyzję otrzymaniem informacji w systemie...

    Leki i suplementy

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Od kilki dni GIF wycofuje kolejne serie leków na nadciśnienie zawierające substancję czynną walsartan. Co mają zrobić osoby, które mają w swojej apteczce wycofane leki? Zanieczyszczenie substancji czynnej Przyczyną wycofania kolejnych serii leków na...

    Leki i suplementy

    Leki generyczne a leki oryginalne

    Dla wielu pacjentów leki generyczne są doskonałym rozwiązaniem, gdyż są to tańsze odpowiedniki oryginalnych farmaceutyków. Warto jednak pamiętać, że nie zawsze zmiana leku referencyjnego na generyk jest bezpieczna... Czym są leki generyczne? Leki...

    Leki i suplementy

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu ze sprzedaży na terenie całego kraju dwóch leków na nadciśnienie. Informacja dotyczy: Apo-Lozart 50 mg, Apo-Lozart 100 mg oraz Loreblok 50 mg, Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg. Przyczyny wycofania...

    Leki i suplementy

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofuje kolejne partie leków na nadciśnienie. Tym razem z aptek znikają serie leków Valsartan i Valsargen. Podmiot opdowiedzialny za te leki to Mylan S.A.S. i Mylan Healthcare Sp. z o.o. Kolejne wycofanie Główny Inspektorat...

    Leki i suplementy

    Leki kardiologiczne

    Leki kardiologiczne to po prostu leki, które są stosowane w chorobach kardiologicznych, czyli serca. Choroby kardiologiczne najczęściej dotykają osoby w podeszłym wieku. Dolegliwości sercowe są często spowodowane przez miażdżycę, cukrzycę, czynniki infekcyjne,...

    Leczenie zawału serca

    Nowy lek na zapobieganie powtórnemu zawałowi serca

    Nowy lek przeciwzakrzepowy uzyskał aprobatę Komisji Europejskiej. Jest on skuteczny w profilaktyce powstawania zakrzepów u chorych cierpiących na ostre zespoły wieńcowe, jednocześnie znacznie zmniejszając ryzyko powtórnego zawału serca. Zagrożenie...

    Alergologia i pulmonologia

    Dusznica bolesna - patogeneza,objawy, leczenie, diagnostyka

    Dusznica bolesna jest objawem, który charakteryzuje się uczuciem duszności i bólami w okolicach mostka. To konsekwencja niewydolności naczyń wieńcowych, powstającej najczęściej na skutek zmian miażdżycowych. Dusznica bolesna - patogeneza Głównymi...

    Życie po zawale serca

    Wpływ nitrogliceryny na serce po zawale

    Amerykańscy naukowcy wykazali, że stosowanie nitrogliceryny w leczeniu chorób serca może być niekorzystne dla pacjenta. Czy substancja ta faktycznie bardziej szkodzi niż pomaga? Badania nad wpływem nitrogliceryny na serce Nitrogliceryna jest w użyciu...