Netromycine

Ten produkt nie jest już dostępny w sprzedaży.

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do wstrzykiwań i infuzji
Dawka
0,025 g/ml
Ilość
1 fiol.a 2ml
Typ
Refundacja
Nie
Producent: SCHERING-PLOUGH EUROPE

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Netromycine - ulotka preparatu

Netromycine - opis

Preparat Netromycine przeznaczony jest do leczenia zakażeń wywołanych przez wrażliwe szczepy następujących drobnoustrojów: Escherichia coli, Klebsiella spp., Enterobacter spp., Serratia spp., Citrobacter spp., Proteus spp. (szczepy indolo-dodatnie i indolo-ujemne), Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus spp. (szczepy koagulazo-dodatnie i koagulazo-ujemne w tym szczepy penicylino- i metylcylinooporne).

W badaniach klinicznych wykazano skuteczność netylmycyny w leczeniu:

- bakteriemii i posocznicy (w tym posocznicy u noworodków),

- ciężkich zakażeń układu oddechowego,

- zakażeń nerek i dróg moczowo-płciowych,

- zakażeń skóry i tkanek miękkich,

- zakażeń kości i stawów,

- zakażeń w oparzeniach, zranieniach i w okresie okołooperacyjnym,

- zakażeń jamy brzusznej (w tym zapalenia otrzewnej), - zakażeń przewodu pokarmowego.

Preparat Netromycine może być stosowany w początkowym leczeniu zakażeń bakteriami Gram-ujemnymi (podejrzewanych lub potwierdzonych). Po potwierdzeniu zakażenia bakteriami Gram-ujemnymi decyzję o dalszym stosowaniu należy uzależnić od wyników testów wrażliwości, uzyskanej odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku.

Badania kliniczne wykazały skuteczność preparatu Netromycine w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje oporne na inne antybiotyki aminoglikozydowe, takie jak: kanamycyna, gentamycyna, tobramycyna, sysomycyna i amikacyna.

Netromycine - skład

1 ml roztworu zawiera siarczan netylmycyny(Netilmycini sulfas) w ilości odpowiadającej 25 mg netylmycyny zasady(Netilmicinum).

1 ml roztworu zawiera siarczan netylmycyny(Netilmycini sulfas) w ilości odpowiadającej 100 mg netylmycyny zasady(Netilmicinum).

Substancje pomocnicze, patrz 6.1.

Netromycine - dawkowanie

Zalecane dawkowanie nie zależy od drogi podania (podanie dożylne i domięśniowe).

Dawka leku jest ustalana w zależności od masy ciała. U otyłych pacjentów dawkowanie antybiotyków aminoglikozydowych ustala się biorąc pod uwagę beztłuszczową masę ciała.

Preparatu Netromycine nie należy podawać razem z innymi lekami. Preparat należy podawać osobno, zgodnie z zalecaną drogą podania i schematem dawkowania.

W czasie leczenia należy kontrolować stężenie netylmycyny w surowicy w celu utrzymania odpowiedniego, nie za dużego stężenia. Stosując preparat Netromycine w dwóch lub trzech dawkach na dobę stężenie maksymalne, oznaczone po 30 minutach do jednej godziny po podaniu, powinno wynosić od 4 do 12 µg/ml. Należy tak dobrać dawkę, aby uniknąć długotrwałego utrzymywania się stężenia powyżej 16 µg/ml. Stężenie netelmycyny przed podaniem kolejnej dawki nie powinno przekraczać 4 µg/ ml. Podając preparat Netromycine raz na dobę, maksymalne stężenie mieści się w zakresie 20 - 30 µg/ml.

Leczenie wszystkich grup pacjentów trwa przeciętnie siedem do czternastu dni. Dłuższe leczenie może być konieczne w przypadku powikłanych zakażeń. Mimo, że pacjenci dobrze tolerują dłuższe podawanie netylmycyny, należy zwrócić uwagę, aby kontrolować czynność nerek, słuch i czynność błędnika w czasie dłuższego leczenia. W przypadkach uzasadnionych klinicznie należy zmniejszyć dawkę.

Podawanie domięśniowe

Pacjenci z prawidłową czynnością nerek

Osoby dorosłe

Zalecana dawka preparatu Netromycine u pacjentów z prawidłową czynnością nerek leczonych z powodu zakażenia dróg moczowych lub nie zagrażającego życiu zakażenia ogólnego wynosi 4,0-6,0 mg/kg mc./dobę w trzech dawkach podawanych co osiem godzin, lub w dwóch dawkach podawanych co dwanaście godzin, albo raz na dobę.

Zazwyczaj mniejsze dawki z podanego zakresu są stosowane w zakażeniach dróg moczowych, a dawki większe w zakażeniach ogólnych. W każdym przypadku wielkość dawki należy uzależnić od ciężkości zakażenia i stanu pacjenta.

Osobom dorosłym o masie ciała 50-90 kg można podawać dawkę 150 mg co dwanaście godzin lub 100 mg co osiem godzin. Pacjentom nie mieszczącym się w podanym zakresie, dawkę oblicza się na podstawie beztłuszczowej masy ciała (w mg/kg mc.).

Dzieci

Wcześniaki i noworodki w pierwszym tygodniu życia

Zalecana dawka wynosi 6 mg/kg mc./dobę w 2 dawkach podzielonych (3 mg/kg mc. co dwanaście godzin).

Niemowlęta i noworodki powyżej jednego tygodnia życia

Zalecana dawka wynosi od 6,0 do 7,5 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych (od 2,0 do 2,5 mg/kg mc. co osiem godzin).

Dzieci powyżej 1 roku życia

Zalecana dawka wynosi od 6,0 do 7,5 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych (od 2,0 do 2,5 mg/kg mc. co osiem godzin).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Dawkę należy dobierać indywidualnie. W miarę możliwości należy kontrolować stężenie netylmycyny w surowicy. Schematy dawkowania nie są jednoznacznymi zaleceniami, ale mogą być pomocne, gdy oznaczenie stężenia antybiotyku nie jest możliwe.

Jeśli czynność nerek jest stabilna, najbardziej miarodajnymi i łatwymi do oznaczenia wskaźnikami stopnia zaburzenia ich czynności są stężenie kreatyniny w surowicy i klirens kreatyniny. Na ich podstawie można dostosować dawkę antybiotyku w przypadku, gdy nie można oznaczyć stężenia leku w surowicy.

Schemat leczenia ze zmienioną częstotliwością dawkowania: Jednym ze sposobów dostosowania dawki do stopnia zaburzenia czynności nerek jest wydłużanie odstępu między zwykle stosowanymi dawkami. Stężenie kreatyniny w surowicy wykazuje dużą korelację z okresem półtrwania netylmycyny, dlatego oznaczenie stężenia kreatyniny może być pomocne w ustaleniu odstępu między kolejnymi dawkami. Odstęp ten (w godzinach) można w przybliżeniu obliczyć mnożąc stężenie kreatyniny w surowicy (mg/100 ml) przez osiem. Na przykład, pacjentowi o masie ciała 60 kg ze stężeniem kreatyniny w surowicy 3,0 mg/100 ml należy podać 120 mg netylmycyny (2 mg/kg mc.) co 24 godziny (3,0 x 8).

Schemat leczenia ze zmianą dawek: U pacjentów z ciężkim zakażeniem ogólnym i zaburzeniem czynności nerek może być wskazane częstsze podawanie antybiotyku, ale w mniejszej dawce. W takich przypadkach należy kontrolować stężenie netylmycyny w surowicy.

Proponowane rozwiązania:

1. Po podaniu zwykłej dawki początkowej lub wysycającej, przybliżoną zmniejszoną dawkę (podawaną co osiem godzin) ustala się dzieląc zalecaną dawkę przez stężenie kreatyniny w surowicy (Tabela 1). Na przykład, po dawce początkowej 120 mg (2 mg/kg mc.) pacjentowi o masie ciała 60 kg mającemu stężenie kreatyniny w surowicy 3,0 mg/ 100 ml należy podawać 40 mg co osiem godzin (120 : 3).

2. W przypadku gdy znany jest klirens kreatyniny, dawkę podtrzymującą (podawaną co osiem godzin) można obliczyć stosując następujący wzór:

Stwierdzony ClCrR*

Dawka podtrzymująca (co 8 godzin) = –––––––––––––––– x Zwykła dawka podtrzymująca

Prawidłowy ClCrR

*ClCrR = klirens kreatyniny w ml/min/1,73 m2 pc.

Dawka początkowa lub wysycająca jest taka sama jak dawka zalecana pacjentom z prawidłową czynnością nerek.

Tabela 1: Sposób dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (dawki podawane co osiem godzin po zwykłej dawce początkowej)

Stężenie kreatyniny w surowicy

(mg/100ml)

≤1,0

1,1-1,3

1,4-1,6

1,7-1,9

2,0-2,2

2,3-2,5

2,6-3,0

3,1-3,5

3,6-4,0

4,1-5,1

5,2-6,6

6,7-8,0

Klirens kreatyniny

(ml/min/1,73 m2)

> 100

70-100

55-70

45-55

40-45

35-40

30-35

25-30

20-25

15-20

10-15

< 10

Procent zwykłej dawki

(%)

100

80

65

55

50

40

35

30

25

20

15

10

Przedstawiona powyżej tabela umożliwia dostosowanie dawek netylmycyny do stopnia zaburzenia czynności nerek, gdy określenie stężenia netylmycyny w surowicy nie jest możliwe.

Pogarszanie czynności nerek może spowodować konieczność jeszcze większego zmniejszenia dawek niż przedstawiono w tabeli, która jest wskazówką dawkowania u pacjentów ze stabilną niewydolnością nerek.

Podanie dożylne

Podanie dożylne netylmycyny jest szczególnie zalecane w leczeniu pacjentów z posocznicą lub we wstrząsie. Taka droga podania jest zalecana u niektórych pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, chorobami krwi, ciężkimi oparzeniami i u pacjentów ze zmniejszoną masą mięśniową.

Podając dożylnie dorosłemu pacjentowi, pojedynczą dawkę preparatu Netromycine należy ją rozcieńczyć w 50-200 ml jałowego 0,9% roztworu chlorku sodu lub jałowego 5% roztworu glukozy; u niemowląt i dzieci objętość rozcieńczalnika należy uzależnić od aktualnego zapotrzebowania na płyny. Tak przygotowany roztwór należy podawać w kroplowym wlewie dożylnym trwającym od pół godziny do dwóch godzin.

W pewnych przypadkach dawkę leku można podać w ciągu trzech do pięciu minut bezpośrednio do żyły lub cewnika umieszczonego w żyle.

Specjalne schematy dawkowania

Leczenie skojarzone: Podczas stosowania netylmycyny z innymi antybiotykami u pacjentów z prawidłową i zaburzoną czynnością nerek nie należy zmniejszać dawki netelmycyny.

Netromycine - środki ostrożności

Należy prowadzić ścisłą obserwację kliniczną pacjentów leczonych antybiotykami aminoglikozydowymi ze względu na możliwe działanie toksyczne tych leków. U dorosłych oraz dzieci i młodzieży leczonych preparatem Netromycine dłużej niż 7 – 10 dni z powodu ciężkich zakażeń lub leczonych dawkami większymi niż zalecane w odniesieniu do wieku, masy ciała i określonej czynności nerek, należy w czasie leczenia okresowo określać czynność nerek i oznaczać stężenie elektrolitów w surowicy.

Ze względu na możliwe nefrotoksyczne działanie netylmycyny, w czasie jej podawania należy, podobnie jak w przypadku innych antybiotyków aminoglikozydowych, ściśle kontrolować czynność nerek. Ryzyko toksycznego wpływu na nerki jest większe u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, po stosowaniu dużych dawek i po długotrwałym leczeniu oraz u pacjentów w podeszłym wieku.

Mimo, że netylmycyna rzadko wykazuje działanie ototoksyczne i działanie to jest słabsze niż w przypadku innych antybiotyków aminoglikozydowych, może dojść do zaburzeń słuchu i czynności błędnika, szczególnie u pacjentów z istniejącym wcześniej zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów z prawidłową czynnością nerek otrzymujących duże dawki i (lub) leczonych dłużej niż jest to zalecane.

W czasie leczenia należy kontrolować czynność nerek i VIII nerwu czaszkowego, zwłaszcza u pacjentów z podejrzeniem lub rozpoznaniem zaburzenia czynności nerek na początku lub w przebiegu leczenia. Należy wykonywać badania moczu zwracając uwagę na zmniejszenie ciężaru właściwego, zwiększone wydalanie białka oraz występowania komórek i wałeczków.

Okresowo należy oznaczać stężenie azotu mocznikowego we krwi, stężenie kreatyniny w surowicy lub klirens kreatyniny. Jeżeli jest to możliwe wskazane jest regularne wykonywanie audiogramu, szczególnie u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka. Stwierdzenie działania ototoksycznego lub nefrotoksycznego wymaga dostosowania dawki lub zaprzestania leczenia. W rzadkich przypadkach zmiany czynności nerek i VIII nerwu czaszkowego mogą pojawiać się dopiero po zakończeniu leczenia tak, jak w przypadku innych antybiotyków aminoglikozydowych.

W celu zapewnienia odpowiedniego i unikania potencjalnie toksycznego stężenia leku należy, jeżeli jest to możliwe, monitorować stężenie netylmycyny w surowicy. Dawkę należy dobrać tak, aby unikać długotrwałego utrzymywania się maksymalnego stężenia netylmycyny przekraczającego 16 µg/ml. Stosując zalecane dawkowanie najniższe stężenie (tuż przed podaniem kolejnej dawki) powinno wynosić od 0,5 do 2,0 µg/ml. Należy unikać stężenia przekraczającego 4 µg/ml. Zbyt duże maksymalne i minimalne stężenia leku w surowicy mogą zwiększać ryzyko toksycznego działania na nerki i VIII nerw czaszkowy.

U pacjentów z rozległymi oparzeniami skóry zmieniona farmakokinetyka leku może powodować zmniejszenie stężenia netylmycyny w surowicy. Oznaczenie stężenia netylmycyny u tych pacjentów jest szczególnie ważne, ponieważ na jego podstawie dostosowuje się dawkę.

Antybiotyki działające neurotoksycznie i nefrotoksycznie mogą być wchłaniane z powierzchni ciała (w znaczących ilościach) po podaniu miejscowym. Należy wziąć pod uwagę potencjalną toksyczność antybiotyku przy takiej drodze podania.

W czasie badań klinicznych nie obserwowano blokady nerwowo-mięśniowej i porażenia oddychania po podaniu preparatu Netromycine. Jednakże działania takie opisano u zwierząt otrzymujących netylmycynę w dawkach znacznie większych od stosowanych w badaniach klinicznych. Z tego względu należy rozważyć możliwość wystąpienia tych objawów u ludzi, szczególnie zaś u pacjentów otrzymujących jednocześnie z antybiotykami z grupy aminoglikozydów leki blokujące przewodzenie nerwowomięśniowe (takie jak: chlorek suksametonium, tubokuraryna lub dekametonium), środki ogólnie znieczulające lub masywne przetaczanie krwi zawierającej cytrynian jako czynnik antykoagulacyjny. Blokadę nerwowo-mięśniową można cofnąć podając sole wapnia.

Aminoglikozydy należy stosować ostrożnie u pacjentów ze schorzeniami nerwowo-mięśniowymi, takimi jak: nużliwość mięśni, parkinsonizm lub dziecięce zatrucie jadem kiełbasianym. Teoretycznie, z powodu podobnego do kurary działania na połączenia nerwowo-mięśniowe, preparaty te mogą nasilać osłabienie mięśni.

U pacjentów w podeszłym wieku może występować zmniejszenie wydolności nerek, które może nie być wykryte w rutynowych badaniach przesiewowych, takich jak: oznaczanie azotu mocznikowego we krwi lub kreatyniny w surowicy. Kontrola czynności nerek w czasie leczenia netylmycyną tak, jak w przypadku innych antybiotyków z grupy aminoglikozydów jest bardzo ważna u tych pacjentów.

U niektórych dorosłych i dzieci leczonych siarczanem netylmycyny obserwowano zespoł podobny do zespołu Fanconiego z wydalaniem aminokwasów z moczem i kwasicą metaboliczną.

W czasie leczenia należy dostarczać pacjentom odpowiednią ilość płynów.

Leczenie siarczanem netylmycyny może spowodować wzrost drobnoustrojów niewrażliwych na ten antybiotyk. W takich przypadkach należy podjąć odpowiednie leczenie.

Preparat Netromycine zawiera wodorosiarczyn sodu i siarczyn sodu; substancje te mogą wywoływać odczyny typu alergicznego, w tym objawy anafilaktyczne i zagrażające życiu lub lżejsze napady astmy oskrzelowej u wrażliwych pacjentów. Uczulenie na siarczyn obserwuje się częściej u pacjentów z astmą oskrzelową niż u pacjentów bez tej choroby.

Pacjenci uczuleni na jeden z antybiotyków aminoglikozydowych mogą być uczuleni również na netylmycynę (tzw. alergia krzyżowa).

Po zastosowaniu antybiotyków aminoglikozydowych, w tym netylmycyny, bardzo rzadko donoszono o wystąpieniu zespołu Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływnej martwicy naskórka.

Netromycine - przedawkowanie

W przypadku przedawkowania lub reakcji toksycznych zastosowanie hemodializy lub dializy otrzewnowej zmniejsza stężenie siarczanu netylmycyny we krwi, jednak szybkość eliminacji podczas dializy otrzewnowej jest wyraźnie mniejsza niż w przypadku hemodializy. Zabiegi te mają szczególne znaczenie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

Netromycine - przeciwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną (netylmycynę) lub inne antybiotyki aminoglikozydowe, lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Netromycine - działania niepożądane

Nefrotoksyczność: Niezbyt często obserwowano niepożądany wpływ netylmycyny na nerki, zwykle był on lekki. Działanie takie obserwowano częściej u pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniem czynności nerek w wywiadzie, w czasie długotrwałego leczenia lub po zastosowaniu dawek większych niż zalecane. Zmiany te są najczęściej przemijające. Szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku oraz dzieci i młodzież, i dlatego zaleca się ścisłą kontrolę. Przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w czasie jego trwania, należy oznaczać czynność nerek i stężenie elektrolitów w surowicy pacjentów, którzy mogą być leczeni preparatem Netromycine przez dłuższy czas (tj. dłużej niż 7 – 10 dni) lub dawkami większymi niż zalecane w odniesieniu do wieku, masy ciała i określonej czynności nerek.

Ototoksyczność: Preparat Netromycine rzadziej niż inne antybiotyki z grupy aminoglikozydów powoduje uszkodzenie błędnika i ślimaka. Zaburzenie czynności błędnika może być przemijające, dzięki mechanizmom kompensacyjnym. Rzadko opisywane uszkodzenie ślimaka jest zazwyczaj nieodwracalne. Te niepożądane działania występują głównie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, u pacjentów otrzymujących duże dawki i (lub) u długotrwale leczonych. Ryzyko wystąpienia działania ototoksycznego aminoglikozydów mogą zwiększać także inne czynniki. Objawy ototoksyczności indukowanej przez antybiotyki z grupy aminoglikozydów są zwykle przemijające i obejmują zawroty głowy, zawroty głowy z uczuciem wirowania, szum i trzaski w uszach oraz utratę słuchu. Zaburzenia słuchu związane są zwykle ze zmniejszeniem wrażliwości na wysokie tony.

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek, którzy nie otrzymują dużych dawek preparatu i nie są leczeni dłużej niż jest to zalecane, ryzyko wystąpienia toksycznego działania jest małe.

U niektórych pacjentów, u których wcześniej występowały reakcje neurotoksyczne na inne antybiotyki aminoglikozydowe, podawanie preparatu Netromycine w postaci wstrzyknięć było bezpieczne.

Inne opisywane działania niepożądane prawdopodobnie związane ze stosowaniem netylmycyny to: bóle głowy, ogólne złe samopoczucie, zaburzenia widzenia, dezorientacja, przyspieszenie czynności serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, nadpłytkowość, parestezje, wysypka, dreszcze, gorączka, retencja płynów, wymioty i biegunka. Bardzo rzadko obserwowano anafilaksję.

Zmiany wyników badań laboratoryjnych, które mogą być związane z przyjmowaniem netylmycyny to: zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej i aminotransferaz (AspAT i AlAT), zwiększenie stężenia bilirubiny i potasu, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby leukocytów i płytek krwi, eozynofilia, niedokrwistość i wydłużenie czasu protrombinowego.

Mimo że miejscowa tolerancja preparatu Netromycine jest zwykle bardzo dobra, sporadycznie opisywano bóle w miejscu podania lub odczyny miejscowe.

Netromycine - ciąża i karmienie piersią

Antybiotyki aminoglikozydowe przenikają przez łożysko i mogą powodować uszkodzenie płodu. Istnieją doniesienia o występowaniu wrodzonej, całkowitej, nieodwracalnej, obustronnej głuchoty u dzieci matek, które przyjmowały antybiotyki aminoglikozydowe (włączając netylmycynę) w okresie ciąży.

W przypadku stosowania netylmycyny w okresie ciąży lub gdy pacjentka przyjmująca netylmycynę zachodzi w ciążę należy oszacować potencjalne ryzyko dla płodu. Stosowanie leku w ciąży jest dopuszczalne jedynie gdy jest ono bezwzględnie konieczne dla matki.

Badania u matek karmiących wskazują, że małe ilości siarczanu netylmycyny są wydzielane do mleka matki. Ze względu na możliwość poważnych działań niepożądanych, należy zdecydować czy przerwać karmienie piersią, czy zaprzestać podawania leku.

Netromycine - prowadzenie pojazdów

Nie badano wpływu preparatu Netromycine na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Netilmicinum

    Dostępne opakowania
    Netromycine

    Netromycine

    roztwór do wstrzykiwań i infuzji - 1 fiol.a 2ml - 0,025 g/ml
    SCHERING-PLOUGH EUROPE
    Netromycine

    Netromycine

    roztwór do wstrzykiwań i infuzji - 1 fiol.a 2ml - 0,2 g/2ml
    SCHERING-PLOUGH EUROPE
    Powiązane artykuły
    Choroby zakaźne i pasożytnicze

    Łóżka szpitalne, antybiotyki i ryzyko zakażenia bakteryjnego

    Nowe badania sugerują, że gdy pacjent szpitala bierze antybiotyki, następna osoba, która korzysta z tego samego łóżka, może być narażona na zakażenie niebezpiecznym szczepem bakterii Clostridium difficile. Clostridium difficile, bakteria, która...

    Newsy - zdrowie

    Ementaler potęguje oporność na antybiotyki

    Ementaler potęguje oporność na antybiotyki

    W ostatnim badaniu naukowcy odkryli zupełnie nowe i niespodziewane źródło antybiotykooporności. Okazuje się, że zagrożeniem może być ser żółty ementaler. Oporność na antybiotyki jest coraz poważniejszym problemem, a wynika z nadużywania tej grupy leków...

    Antybiotyk - działanie, rodzaje, działania niepożądane, stosowanie

    Odporność na antybiotyki

    Odporność na antybiotyki

    Odporność na antybiotyki, inaczej oporność na antybiotyki, to cechy drobnoustrojów, dzięki którym uniemożliwiają one działanie antybiotyków. Może to być cecha naturalna lub nabyta, a więc odpowiednio - oporność pierwotna lub oporność nabyta. Bakterie...

    Antybiotyk - działanie, rodzaje, działania niepożądane, stosowanie

    Alternatywa dla antybiotyków

    Antybiotyki to jedno z największych osiągnięć medycyny, które ostatnio przegrywa w walce z chorobami zakaźnymi. Bakterie w coraz większym stopniu uodporniają się na znane antybiotyki. Naukowcy odkryli jednak terapeutyczny odpowiednik penicyliny i podobnych...

    Antybiotyk - działanie, rodzaje, działania niepożądane, stosowanie

    Rodzaje antybiotyków

    Rodzaje antybiotyków

    Istnieje wiele rodzajów antybiotyków, a więc związków działających przeciwko drobnoustrojom. Głównie leczenie antybiotykami stosuje się, gdy występuje infekcja bakteryjna, ale niektóre mogą działać także przeciwgrzybiczo. Leki te możemy podzielić na antybiotyki...

    Newsy

    Dwa powszechnie znane antybiotyki działają inaczej niż zakładano

    Naukowcy odkryli, że dwa powszechnie przepisywane antybiotyki, chloramfenikol oraz linezolid, mogą walczyć z bakteriami w inny sposób niż ten, jaki znali naukowcy i lekarze od lat. Zamiast powstrzymywać syntezę białek, leki blokują proces syntezy białek...

    #dzieńdobryWP

    Co zmniejsza skuteczność antybiotyków? (WIDEO)

    Co zmniejsza skuteczność antybiotyków? (WIDEO)

    Dlaczego antybiotyki nie działają? Zarówno bakterie jak i wirusy podlegają licznym mutacjom. 30 lat temu paciorkowce można było leczyć z pomocą wyłącznie penicyliny, dziś są na nią oporne. Co powoduje mutacje i czy to jedyny powód obniżający skuteczność...

    Dermatologia

    Ropień

    Ropień powstaje na skutek zakażenia gronkowcem i beztlenowcami. Pojawia się wtedy bolący wykwit wypełniony ropą, który jest miękki, w kolorze sinym lub ciemnoczerwonym, a jego wielkość może być różna. Wypełniony jest ropą, ponieważ granulocyty i makrofagi...

    Antybiotyk - działanie, rodzaje, działania niepożądane, stosowanie

    Wpływ antybiotyków na odporność organizmu

    W naszym kraju aż trzy na 100 osób codziennie przyjmuje antybiotyki. Podczas sezonu jesienno-zimowego, liczba ta wzrasta z trzech do dwunastu pacjentów. Leki przeciwdrobnoustrojowe Wraz ze zwiększonym stosowaniem leków przeciwdrobnoustrojowych, dochodzi...

    Newsy

    Oporność bakterii na antybiotyki - dlaczego rozwija się tak szybko?

    Bakterie są w stanie przetrwać antybiotykoterapię, jeśli komórki znajdujące się w ich sąsiedztwie wytwarzają czynnik dezaktywujące leki. Ilustracją badań prowadzonych przez mikrobiologów z Uniwersytetu Groningen we współpracy z grupą naukowców z San Diego...