Minirin 0,1

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki
Dawka
0,1 mg
Ilość
30 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: FERRING GMBH

Minirin 0,1 - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Minirin 0,1 - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Minirin 0,1 - opis

• Minirin 0,1 jest wskazany do leczenia moczówki prostej ośrodkowej

• Minirin 0,1 jest wskazany do leczenia pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u pacjentów powyżej 7 lat (wyjątkowo powyżej 5 lat) z prawidłową zdolnością zagęszczania moczu.

• Minirin 0,1 jest wskazany do leczenia nokturii u dorosłych związanej z nocnym wielomoczem (objętość moczu produkowanego w nocy przekracza pojemność pęcherza moczowego).

Minirin 0,1 - skład

1 tabletka zawiera 0,1 mg octanu desmopresyny (Desmopressini acetas), co odpowiada 0,089 mg desmopresyny.

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna 124 mg Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Minirin 0,1 - dawkowanie

Ogólnie

Wpływ jedzenia: Spożycie pokarmu może zmniejszać intensywność i czas działania przeciwdiuretycznego przy stosowaniu małych dawek desmopresyny (patrz punkt 4.5).

W razie wystąpienia objawów nadmiernego zatrzymania wody w organizmie lub hiponatremii (ból głowy, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała lub, w ciężkich przypadkach, drgawki) leczenie należy przerwać do czasu całkowitego wyzdrowienia pacjenta. Po wznowieniu leczenia konieczne jest ograniczenie podaży płynów do minimum (patrz punkt 4.4).

Jeśli w ciągu 4 tygodni po dobraniu właściwej dawki nie uzyskuje się odpowiedniego działania klinicznego, lek należy odstawić.

Specyficznie według wskazań

Moczówka prosta ośrodkowa:

Dawkowanie w moczówce prostej ośrodkowej jest indywidualne, ale doświadczenie kliniczne wskazuje, że całkowita dawka dobowa mieści się zwykle w granicach od 0,2 do 1,2 mg. Zwykle leczenie dorosłych i dzieci rozpoczyna się od dawki 0,1 mg podawanej 3 razy na dobę. Następne dawki ustala się w zależności od reakcji pacjenta. U większości pacjentów dawka podtrzymująca wynosi od 0,1 mg do 0,2 mg 3 razy na dobę.

Pierwotne izolowane moczenie nocne:

Zalecana dawka początkowa wynosi 0,2 mg raz na dobę przed snem. Jeśli ta dawka jest niewystarczająca, można ją zwiększyć do 0,4 mg. Należy wprowadzić ograniczenie podaży płynów.

Leczenie produktem Minirin 0,1 powinno trwać przez okres do 3 miesięcy. Po trzech miesiącach leczenia należy przerwać podawanie leku na okres co najmniej jednego tygodnia i ocenić, czy dalsze leczenie jest konieczne.

Nokturia:

W celu stwierdzenia nocnego wielomoczu u pacjentów z nokturią należy prowadzić, co najmniej przez dwie doby przed rozpoczęciem leczenia, kartę częstości i objętości wydalanego moczu. Nocny wielomocz rozpoznaje się, gdy ilość moczu produkowanego w nocy przekracza czynnościową pojemność pęcherza moczowego lub 1/3 dobowej produkcji moczu.

Zalecana dawka początkowa wynosi 0,1 mg przed snem. Jeśli ta dawka nie jest wystarczająco skuteczna po jednym tygodniu stosowania, można ją zwiększyć do 0,2 mg, a następnie do 0,4 mg, z zachowaniem tygodniowych odstępów przy zwiększaniu dawki. Należy przestrzegać ograniczenia podaży płynów.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Nie zaleca się rozpoczynania leczenia u pacjentów w wieku powyżej 65 lat. Jeśli lekarz decyduje się rozpocząć leczenie pacjentów w takim wieku, należy oznaczać stężenie sodu w surowicy przed rozpoczęciem leczenia i 3 dni po rozpoczęciu leczenia lub po zwiększeniu dawki, a także w innych terminach w trakcie leczenia, jeśli lekarz prowadzący uznaje to za konieczne.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: patrz punkt 4.3 Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: patrz punkt 4.5

Dzieci i młodzież: Minirin 0,1 wskazany jest do leczenia moczówki prostej ośrodkowej i pierwotnego izolowanego moczenia nocnego (patrz punkt 5.1 oraz informacje specyficzne dla poszczególnych wskazań w punkcie 4.2 powyżej). Zalecenia dotyczące dawkowania są takie same jak u dorosłych.

Minirin 0,1 - środki ostrożności

Specjalne ostrzeżenia:

Podczas leczenia pierwotnego izolowanego moczenia nocnego i nokturii podaż płynów należy ograniczyć do minimum w czasie od 1 godziny przed podaniem leku do następnego dnia rano (co najmniej 8 godzin po podaniu). Leczenie bez jednoczesnego ograniczenia podaży płynów może prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie i (lub) hiponatremii z występowaniem lub bez występowania objawów, takich jak ból głowy, nudności i (lub) wymioty, zwiększenie masy ciała lub, w ciężkich przypadkach, drgawki.

Wszyscy pacjenci i ,jeśli stosowne, ich opiekunowie powinni być dokładnie poinstruowani o konieczności przestrzegania ograniczenia podaży płynów.

Minirin 0,1 zawiera laktozę jednowodną i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Środki ostrożności:

Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć ciężkie zaburzenia czynności pęcherza moczowego i przeszkodę podpęcherzową.

U osób w wieku podeszłym i osób ze stężeniem sodu w surowicy na poziomie dolnej granicy normy istnieje większe ryzyko wystąpienia hiponatremii.

Szczególne środki ostrożności należy zachować u osób z niewydolnością nerek i chorobami układu krążenia.

Leczenie desmopresyną należy przerwać w przypadku wystąpienia ostrych schorzeń z zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, jak np. uogólnione zakażenie, choroby przebiegające z gorączką, zapalenie żołądka i jelit.

Środki ostrożności należy zachować u osób, u których istnieje ryzyko zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego.

Desmopresynę należy stosować ostrożnie u pacjentów, których stan charakteryzuje się brakiem równowagi wodnej i (lub) elektrolitowej.

Środki ostrożności mające na celu uniknięcie wystąpienia hiponatremii, w tym zwracanie szczególnej uwagi na ograniczenie podaży płynów oraz częstsze oznaczanie stężenia sodu w surowicy, należy zachować w przypadku:

- równoczesnego stosowania leków powodujących nieprawidłowe uwalnianie hormonu antydiuretycznego (SIADH), takich jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, chlorpromazyna, karbamazepina, a także niektóre leki przeciwcukrzycowe z grupy sulfonylomocznika, zwłaszcza chlorpropamid,

- równoczesnego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Minirin 0,1 - przedawkowanie

Nawet normalne dawki w połączeniu ze znaczącą podażą płynów mogą powodować zatrucie wodne. Przedawkowanie produktu Minirin 0,1 prowadzi do wydłużenia czasu działania desmopresyny, przez co wzrasta ryzyko wystąpienia nadmiernego zatrzymania wody w organizmie i hiponatremii.

Leczenie

Leczenie hiponatremii powinno być indywidualne. Ogólne zalecenia są następujące: należy przerwać leczenie desmopresyną i wprowadzić ograniczenie podaży płynów, a jeśli potrzeba, zastosować leczenie objawowe.

Minirin 0,1 - przeciwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1

• Nawykowa lub psychogenna polidypsja (powodująca zwiększoną ilość wydalanego moczu -większą niż 40 ml/kg/dobę)

• Niewydolność układu krążenia lub inne choroby wymagające podawania leków moczopędnych

• Umiarkowana lub ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 50 ml/min)

• Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)

• Hiponatremia (obniżone stężenie sodu we krwi)

Minirin 0,1 - działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Najcięższym działaniem niepożądanym desmopresyny jest hiponatremia, która może powodować ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, splątanie, złe samopoczucie, zaburzenia pamięci, zaburzenia równowagi, upadki i, w ciężkich przypadkach, drgawki i śpiączkę.

U większości dorosłych leczonych z powodu nokturii, u których wystąpiła hiponatremia, małe stężenie sodu stwierdzano po trzech dniach leczenia.

U dorosłych ryzyko hiponatremii zwiększa się wraz ze zwiększaniem dawki desmopresyny i stwierdzono, że ryzyko to jest bardziej widoczne u kobiet.

U dorosłych najczęściej zgłaszanym w trakcie leczenia działaniem niepożądanym był ból głowy (12%). Innymi częstymi działaniami niepożądanymi były: hiponatremia (6%), zawroty głowy (3%), nadciśnienie (2%) oraz zaburzenia żołądka i jelit, takie jak nudności (4%), wymioty (1%), ból brzucha (3%), biegunka (2%) i zaparcie (1%). Niezbyt często zgłaszano oddziaływanie na sen i (lub) stopień przytomności umysłu, w takiej postaci jak np. bezsenność (0,96%), senność (0,4%) lub osłabienie (0,06%). W badaniach klinicznych nie zgłaszano reakcji anafilaktycznych, ale były zgłaszane w ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu.

U dzieci najczęściej zgłaszanym w trakcie leczenia działaniem niepożądanym był ból głowy (1%). Niezbyt często zgłaszano zaburzenia psychiczne [chwiejność emocjonalna (0,1%), agresywność (0,1%), niepokój (0,05%), zmienność nastroju (0,05%), koszmary nocne (0,05%)], które zwykle ustępowały po przerwaniu leczenia, oraz zaburzenia żołądka i jelit [ból brzucha (0,65%), nudności (0,35%), wymioty (0,2%) i biegunka (0,15%)]. W badaniach klinicznych nie zgłaszano reakcji anafilaktycznych, ale były zgłaszane w ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Dorośli:

Na podstawie częstości działań niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych z desmopresyną stosowaną doustnie u dorosłych leczonych z powodu nokturii (n=1557) i danych z monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu dotyczących wszystkich wskazań dla dorosłych (w tym moczówki prostej ośrodkowej). Działania niepożądane zgłaszane w ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu zostały dodane w kolumnie: częstość „nieznana".

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA

Bardzo często (> =1/10)

Często (> =1/100 do < 1/10)

Niezbyt często (> =1/1 000 do < 1/100)

Rzadko (> =1/10 000 do < 1/1 000)

Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia układu immunologicznego

       

Reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Hiponatremia*

   

Odwodnienie** Hipernatremia * *

Zaburzenia psychiczne

   

Bezsenność

Splątanie świadomości*

 

Zaburzenia układu nerwowego

Ból głowy*

Zawroty głowy*

Senność, Parestezje

 

Drgawki*,

Osłabienie*,

Śpiączka*

Zaburzenia oka

   

Upośledzone widzenie

   

Zaburzenia ucha i błędnika

   

Zaburzenia równowagi*

   

Zaburzenia serca

   

Kołatanie serca

   

Zaburzenia naczyniowe

 

Nadciśnienie

Niedociśnienie ortostatyczne

   

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

   

Duszność

   

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Nudności*, Ból brzucha*, Biegunka, Zaparcie, Wymioty*

Niestrawność, (HLT)1

Wiatry, wzdęcie i rozdęcie brzucha

   

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

   

Pocenie się, Świąd,

Wysypka,

Pokrzywka

Alergiczne zapalenie skóry

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

   

Skurcze mięśniowe, Ból mięśni

   

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

(HLT) Objawy ze strony pęcherza moczowego i cewki moczowej

     

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

(HLT) Obrzęk,

Uczucie

zmęczenia

Złe samopoczucie*, Ból w klatce piersiowej, Objawy grypopodobne

   

Badania diagnostyczne

   

Zwiększona masa ciała*, Zwiększone stężenie enzymów wątrobowych, Hipokaliemia

   

 

* Hiponatremia może powodować ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zwiększenia masy ciała, zawroty głowy, splątanie świadomości, złe samopoczucie, upośledzenie pamięci, zaburzenia równowagi, upadki i, w ciężkich przypadkach, drgawki i śpiączkę

** Zgłaszane tylko w przypadku leczenia moczówki prostej ośrodkowej

1 Zbiór High Level Term (HLT) przyporządkowuje terminy zalecane konkretnemu terminowi anatomicznemu, fizjologicznemu, etiologicznemu lub czynnościowemu.

Dzieci i młodzież:

Na podstawie częstości działań niepożądanych zgłaszanych w badaniach klinicznych z desmopresyną stosowaną doustnie u dzieci i młodzieży leczonych z powodu pierwotnego izolowanego moczenia nocnego (n=1923). Działania niepożądane zgłaszane w ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu zostały dodane w kolumnie: częstość „nieznana".

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA

Bardzo często (> =1/10)

Często (> =1/100 do < 1/10)

Niezbyt często (> =1/1 000 do < 1/100)

Rzadko (> =1/10 000 do < 1/1 000)

Nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zaburzenia układu immunologicznego

       

Reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

       

Hiponatremia* ***

Zaburzenia psychiczne

   

Chwiejność

emocjonalna**,

Agresywność***

(HLT)1 Objawy

niepokoju,

Koszmary

nocne*,

Zmienność

nastroju*

Nienormalne

zachowanie,

Zaburzenia

emocjonalne,

Depresja,

Halucynacje,

Bezsenność

Zaburzenia układu nerwowego

 

Ból głowy

 

Senność

Zaburzenie uwagi, Nadaktywność psychomotoryczna, Drgawki*

Zaburzenia naczyniowe

     

Nadciśnienie

 

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

       

Krwawienie z nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

   

Ból brzucha, Nudności, Wymioty, Biegunka

   

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

       

Wysypka, Alergiczne zapalenie skóry, Pocenie się, Pokrzywka

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

   

(HLT) Objawy ze strony pęcherza moczowego i cewki moczowej

   

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

   

Obrzęki obwodowe, Uczucie zmęczenia

Drażliwość

 

 

* Hiponatremia może powodować ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zwiększenia masy ciała, zawroty głowy, splątanie świadomości, złe samopoczucie, upośledzenie pamięci, zaburzenia równowagi, upadki i, w ciężkich przypadkach, drgawki i śpiączkę

** W ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszane w równym stopniu u dzieci i młodzieży (< 18 lat)

*** W ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszane niemal wyłącznie u dzieci i młodzieży (< 18 lat)

**** w ramach monitorowania bezpieczeństwa farmakoterapii po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszane głównie u dzieci (< 12 lat)

1 Zbiór High Level Term (HLT) przyporządkowuje terminy zalecane konkretnemu terminowi anatomicznemu, fizjologicznemu, etiologicznemu lub czynnościowemu.

Opis wybranych działań niepożądanych:

Najcięższym działaniem niepożądanym desmopresyny jest hiponatremia, która może powodować ból głowy, ból brzucha, nudności, wymioty, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy, splątanie świadomości, złe samopoczucie, upośledzenie pamięci, zaburzenia równowagi, upadki i, w ciężkich przypadkach, drgawki i śpiączkę. Przyczyną hiponatremii jest oczekiwane działanie przeciwdiuretyczne. Hiponatremia jest odwracalna i u dzieci występuje często w związku ze zmianami w porządku dziennym wpływającymi na przyjmowanie płynów i (lub) pocenie się.

U dorosłych leczonych z powodu nokturii w ramach badań klinicznych, w większości przypadków, w których stwierdzano małe stężenie sodu, dochodziło do tego w ciągu pierwszych dni leczenia lub w związku ze zwiększeniem dawki.

Zarówno u dorosłych jak i u dzieci należy zwrócić szczególną uwagę na środki ostrożności wymienione w punkcie 4.4.

Inne specjalne grupy pacjentów:

U osób w wieku podeszłym i osób ze stężeniem sodu w surowicy na poziomie dolnej granicy normy istnieje większe ryzyko wystąpienia hiponatremii (patrz punkt 4.4).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: adr@urpl.gov.pl.

Minirin 0,1 - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Dane dotyczące ograniczonej liczby kobiet w ciąży (n = 53) leczonych desmopresyną z powodu moczówki prostej ośrodkowej oraz dane dotyczące ograniczonej liczby kobiet w ciąży leczonych z powodu choroby von Willebranda (n = 54) wskazują, że desmopresyna nie ma żadnego niepożądanego wpływu na przebieg ciąży oraz stan zdrowia płodów i noworodków. Do chwili obecnej nie są dostępne żadne inne odpowiednie badania epidemiologiczne. W badaniach na zwierzętach nie wykazano bezpośredniego ani pośredniego działania szkodliwego desmopresyny na przebieg ciąży, rozwój zarodkowy i płodowy, przebieg porodu i rozwój poporodowy. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu produktu u kobiet w ciąży.

Nie przeprowadzano badań płodności. Badania in vitro oparte na modelu perfuzji zrazika łożyska ludzkiego wykazały, że desmopresyna podawana w stężeniu leczniczym odpowiadającym zalecanej dawce nie jest transportowana przez łożysko.

Karmienie piersią

Wyniki badań zawartości desmopresyny w mleku kobiet karmiących piersią otrzymujących desmopresynę w dużych dawkach (300 mcg donosowo) wskazują, że ilość desmopresyny, jaka może być przekazana dziecku, jest znacząco mniejsza niż ilość niezbędna do wywołania wpływu na diurezę.

Minirin 0,1 - prowadzenie pojazdów

Minirin 0,1 nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Minirin 0,1 - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Desmopressini acetas

    Substancja syntetyczna, która jest analogiem naturalnego hormonu wazopresyny. Poprzez regulację resorpcji zwrotnej wody w kanalikach nerkowych wykazuje działanie antydiuretyczne. Stosowana jest w moczówce prostej ośrodkowej, moczeniu nocnym u dzieci powyżej 5 lat oraz nokturii wynikającej z nocnego wielomoczu u dorosłych.

    Dostępne opakowania
    Minirin 0,1

    Minirin 0,1

    tabletki - 30 tabl. - 0,1 mg
    FERRING GMBH
    Powiązane artykuły
    Urologia i nefrologia

    Ochrona skóry przy nietrzymaniu moczu

    Ochrona skóry przy nietrzymaniu moczu

    Uszkodzenia skóry przy nietrzymaniu moczu Osoby z nietrzymaniem moczu czesto borykają się również z uszkodzeniami skórnymi, np. zapaleniem skóry. Wróć do artykułu i dowiedz się więcej.

    Zabiegi

    Załonowe podwieszenie szyi pęcherza

    Nietrzymanie moczu to niemożliwy do opanowania wyciek moczu przez cewkę moczową. Problemy z pęcherzem moczowym mogą być objawem różnych schorzeń. Rodzaje nietrzymania moczu to np. wysiłkowe nietrzymanie moczu, nietrzymanie moczu z parcia (pęcherz nadreaktywny),...

    Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy, rodzaje, leczenie

    Leczenie nietrzymania moczu

    Leczenie nietrzymania moczu

    Nietrzymanie moczu jest to stan mimowolnego wyciekania moczu, który może być obiektywnie stwierdzony i stanowi problem socjologiczny i higieniczny. W okresie menopauzy nawet do 60% kobiet cierpi na tę przypadłość, może jednak pojawić się u osób w każdym...

    Diagnostyka nietrzymania moczu

    Diagnoza nietrzymania moczu (WIDEO)

    Diagnoza nietrzymania moczu (WIDEO)

    Przypadłość nietrzymania moczu Osoba cierpiąca na przypadłość nietrzymania moczu, powinna czym prędzej zdiagnozować swoją przypadłość. Nie tylko ze względu na psychiczne i społeczne aspekty problemu - wstyd, problemy z funkcjonowaniem na co dzień, poczucie...

    Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy, rodzaje, leczenie

    Diagnostyka nietrzymania moczu

    Diagnostyka nietrzymania moczu

    Nietrzymanie moczu (inaczej inkontynencja), to powszechny problem, z którym zmaga się nawet 10-12% społeczeństwa. Wyróżnia się kilka rodzajów tego schorzenia, przy czym najczęstsze jest lekkie wysiłkowe nietrzymanie moczu. Mimo iż niekontrolowane oddawanie...

    Przyczyny nietrzymania moczu

    Nietrzymanie moczu u osób starszych

    Nietrzymanie moczu u osób starszych

    Nietrzymanie moczu jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych problemów. Dotyczy nawet 15 proc. ludzi, co oznacza, że w Polsce cierpieć z tego powodu może około 4 mln pacjentów. Choć sama nazwa tej dolegliwości dużo mówi za siebie, to z medycznego...

    Leczenie nietrzymania moczu

    Ćwiczenia i fizykoterapia w wysiłkowym nietrzymaniu moczu (WIDEO)

    Ćwiczenia i fizykoterapia w wysiłkowym nietrzymaniu moczu (WIDEO)

    Ćwiczenia i fizykoterapia w wysiłkowym nietrzymaniu moczu Wysiłkowe nietrzymanie moczu u kobiet wymaga leczenia, ale w lekkiej jego postaci terapia ogranicza się zwykle do ćwiczeń oraz fizykoterapii. Wykonywane ćwiczenia mają na celu wzmocnienie mięśni...

    Nietrzymanie moczu u kobiet

    Nietrzymanie moczu u kobiet a sytuacje intymne

    Niekontrolowane oddawanie moczu w czasie zbliżenia intymnego to bardziej powszechny problem, niż mogłoby się wydawać. Wysiłkowe nietrzymanie moczu może bowiem pojawić się zarówno u kobiet w wieku dojrzałym i osób starszych, jak i u młodych, aktywnych...