Metex

zobacz opinie o produkcie »
Cena
272,48 zł
Forma
roztwór do wstrzykiwań
Dawka
0,05 g/ml
Ilość
1 amp.-strz.a 0,15ml
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH

Metex - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Zmiany skórne na dłoniach i kostkach oraz bóle stawów

mialam zmiany skorne na dloniach kostkach-dermatolog leczyl maściami przez dwa lata-w miedzy czasie zaczely mnie bolec stawy-reumatolog stwierdzila ze moze kiedys bede miala problem ze stawami reumatologicznie ale nie teraz-po 2 latach dermatolog stwierdzila ze to moze łuszczyca-a w jej slad poszla reumatolog i stwierdzila łuszczycowe zapalenie stawow-brałam metex 20 mg podskornie ale zle sie czulam i teraz biore tylko aglan-jak bolalo tak boli-czy z zastrzykiami czy bez

Metex - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Metex - opis

Wskazania do stosowania:
Wskazania do stosowania preparatu Metex obejmują:
- czynne, reumatoidalne zapalenie stawów u dorosłych pacjentów,
- wielostawowe postacie ciężkiego, czynnego młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów, jeżeli odpowiedź na niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) jest niewystarczająca,
- ciężka, oporna na leczenie łuszczyca, w której nie uzyskano zadowalającej odpowiedzi po zastosowaniu fototerapii, terapii PUVA i retinoidów oraz ciężkie łuszczycowe zapalenie stawów u dorosłych pacjentów.

Metex - skład

1 ml roztworu zawiera 50 mg metotreksatu (w postaci soli disodowej).

1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,15 ml zawiera 7,5 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,20 ml zawiera 10 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,25 ml zawiera 12,5 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,30 ml zawiera 15 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,35 ml zawiera 17,5 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,40 ml zawiera 20 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,45 ml zawiera 22,5 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,50 ml zawiera 25 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,55 ml zawiera 27,5 mg metotreksatu.
1 ampułkostrzykawka o pojemności 0,60 ml zawiera 30 mg metotreksatu.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Metex - dawkowanie

Preparat Metex powinni przepisywać wyłącznie lekarze świadomi różnorodnych właściwości i mechanizmu działania tego produktu leczniczego. Preparat Metex podaje się raz w tygodniu.
Należy wyraźnie poinformować pacjenta o dawkowaniu leku raz w tygodniu. Zaleca się podawania leku w tym samym dniu każdego tygodnia.
Wydalanie metotreksatu jest spowolnione u pacjentów z gromadzeniem się płynów w trzeciej przestrzeni (wodobrzusze, wysięk opłucnowy). U pacjentów należących do tej grupy konieczne jest ścisłe monitorowanie objawów toksycznych oraz zmniejszenie dawki a niekiedy przerwanie stosowania metotreksatu .
Dawkowanie u dorosłych pacjentów z rozpoznaniem reumatoidalnego zapalenia stawów:
Zalecana dawka początkowa wynosi 7,5 mg metotreksatu raz w tygodniu, podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. W zależności od zaawansowania choroby i indywidualnej tolerancji leczenia, początkową dawkę można stopniowo zwiększać o 2,5 mg na tydzień. Zasadniczo, nie należy przekraczać dawki 25 mg preparatu tygodniowo, jednak już dawka przekraczająca 20 mg na tydzień powoduje istotne zwiększeniem działań toksycznych, w szczególności supresję szpiku kostnego. Pierwsze efekty leczenia powinny wystąpić po upływie około 4 – 8 tygodni. Po uzyskaniu pożądanego efektu terapeutycznego należy stopniowo zmniejszać dawkę do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej.
Dawkowanie u dzieci i młodzieży poniżej 16 roku życia, z rozpoznaniem postaci wielostawowej młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów
Zalecana dawka wynosi 10 –15 mg/m² powierzchni ciała raz w tygodniu. W leczeniu przypadków nie poddających się terapii, dawka tygodniowa może zostać zwiększona do 20 mg/m² powierzchni ciała raz w tygodniu. Jednakże, jeżeli dawka zostanie zwiększona, zaleca się zwiększenie częstości obserwacji.
Z uwagi na ograniczoną ilość danych dotyczących dożylnego podawania produktu u dzieci i młodzieży, podawanie pozajelitowe powinno odbywać się wyłącznie podskórnie lub domięśniowo.
Pacjentów z rozpoznaniem młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów należy zawsze kierować do reumatologa specjalizującego się w leczeniu dzieci i młodzieży.
Stosowanie produktu u dzieci poniżej 3 lat nie jest zalecane ze względu na niewystarczającą ilość danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w tej grupie wiekowej .
Dawkowanie u pacjentów z rozpoznaniem łuszczycy i łuszczycowego zapalenia stawów:
W celu identyfikacji reakcji idiosynkratycznych zaleca się podanie dawki próbnej 5 – 10 mg pozajelitowo, na tydzień przed rozpoczęciem leczenia. Zalecana dawka początkowa metotreksatu wynosi 7,5 mg raz w tygodniu, podskórnie, domięśniowo lub dożylnie. Dawkę metotreksatu należy stopniowo zwiększać, jednak nie należy przekraczać dawki 25 mg tygodniowo. Dawki przekraczające 20 mg tygodniowo powodują istotne zwiększenie działań toksycznych, w szczególności supresję szpiku kostnego. Pierwsze efekty leczenia na ogół powinny wystąpić po upływie około 2 – 6 tygodni. Po uzyskaniu pożądanego efektu terapeutycznego należy stopniowo zmniejszać dawkę do najmniejszej skutecznej dawki podtrzymującej.
W razie konieczności dawkę produktu można zwiększyć, jednak nie powinna ona być większa niż maksymalna zalecana dawka tygodniowa 25 mg. W wyjątkowych przypadkach, podanie większej dawki może być uzasadnione klinicznie. Jednakże ze względu na znaczący wzrost toksyczności metotreksatu, dawka tygodniowa nie powinna być większa niż 30 mg.
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek
Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu Metex u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Schemat modyfikacji dawkowania:
Klirens kreatyniny (ml/min)  Dawka
> 50                                  100 %
20 – 50                              50 %
< 20                                  Nie stosować preparatu Metex
.
Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność lub zrezygnować ze stosowania metotreksatu u pacjentów z aktualnym lub wcześniejszym rozpoznaniem istotnej klinicznie choroby wątroby (szczególnie poalkoholowej choroby wątroby). Stężenie bilirubiny > 5 mg/dl (85,5 μmol/l) jest przeciwwskazaniem do stosowania metotreksatu.
Pełny wykaz przeciwwskazań.
Pacjenci w podeszłym wieku
Należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów w podeszłym wieku, u których występuje zmniejszenie wydolności wątroby i nerek oraz zmniejszenie zapasu kwasu foliowego.
Pacjenci z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni (wysięk opłucnowy, wodobrzusze)
Wśród pacjentów z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni okres półtrwania metotreksatu może ulec nawet 4-krotnemu wydłużeniu. Dlatego konieczne może być zmniejszenie dawki lub niekiedy odstawienie metotreksatu.
Długość leczenia i sposób podawania
Produkt leczniczy wyłącznie do jednorazowego użycia.
Metex roztwór do wstrzykiwań można podawać domięśniowo, dożylnie lub podskórnie (u dzieci i młodzieży wyłącznie podskórnie lub domięśniowo).
Długość okresu leczenia ustala lekarz.
Uwaga:
W przypadku zmiany leczenia doustnego na pozajelitowe może być konieczne zmniejszenie dawki ze względu na zmienną biodostępność metotreksatu po podaniu doustnym.
Można rozważyć suplementację kwasu foliowego zgodnie z bieżącymi wytycznymi dotyczącymi leczenia

Metex - środki ostrożności

Należy wyraźnie poinformować pacjentów, że lek należy podawać raz w tygodniu, a nie codziennie.
Podczas leczenia należy nadzorować stan pacjentów, aby jak najszybciej wykryć i ocenić ewentualne objawy toksyczne lub działania niepożądane. Dlatego stosowanie metotreksatu powinno odbywać się pod nadzorem lekarza dysponującego wiedzą i doświadczeniem w zakresie stosowania antymetabolitów. Ze względu na możliwość ciężkich lub nawet śmiertelnych reakcji toksycznych, lekarz powinien wyczerpująco poinformować pacjenta o istniejących zagrożeniach i zalecanych środkach ostrożności.
Stosowanie produktu u dzieci w wieku poniżej 3 lat nie jest zalecane, ze względu na niewystarczającą ilość danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w tej grupie wiekowej .

Zalecane badania i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem leczenia lub ponownym włączeniem metotreksatu po przerwie w leczeniu:
Morfologia krwi z rozmazem, badanie płytek krwi, enzymów wątrobowych, bilirubiny, albuminy w surowicy, zdjęcie RTG klatki piersiowej i badania czynności nerek. Jeżeli istnieją wskazania kliniczne, należy wykluczyć gruźlicę i żółtaczkę.

W trakcie leczenia (co najmniej raz w miesiącu podczas pierwszych sześciu miesięcy a następnie co trzy miesiące):
W przypadku zwiększania dawki należy rozważyć częstsze badania diagnostyczne.

1. Badanie jamy ustnej i gardła pod kątem zmian błon śluzowych.

2. Morfologia krwi z rozmazem leukocytów i badaniem płytek krwi. Nawet dawki metotreksatu uważane za bezpieczne mogą nagle wywołać zahamowanie hematopoezy. Dlatego istotne zmniejszenie ilości białych krwinek lub płytek krwi oznacza konieczność natychmiastowego odstawienia produktu leczniczego i włączenie odpowiedniego leczenia wspomagającego. Należy pouczyć pacjentów o konieczności zgłaszania wszystkich objawów i dolegliwości sugerujących możliwość zakażenia. U pacjentów równocześnie przyjmujących produkty lecznicze o działaniu hematotoksycznym (np. leflunomid) należy ściśle kontrolować morfologię krwi i płytki krwi.

3. Próby wątrobowe: Należy zwrócić szczególną uwagę na wystąpienie objawów sugerujących hepatotoksyczność. Należy unikać rozpoczęcia leczenia lub przerwać leczenie, jeśli przed rozpoczęciem lub w trakcie terapii stwierdzono jakiekolwiek nieprawidłowości w próbach wątrobowych lub biopsji wątroby. Nieprawidłowe objawy powinny ustąpić w ciągu dwóch tygodni. Po tym okresie, według uznania lekarza, można wznowić leczenie. Nie ma dowodów na przydatność biopsji wątroby w monitorowaniu hepatotoksyczności podczas leczenia chorób reumatycznych. Niejednoznaczne są wskazania do biopsji wątroby przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie u pacjentów z łuszczycą. Niezbędne są dalsze badania w celu ustalenia czy powtarzane próby wątrobowe lub badanie propeptydu kolagenu typu III są wystarczająco skuteczne do stwierdzenia działania hepatotoksycznego. Należy przeprowadzić indywidualną ocenę pacjentów uwzględniającą różnice pomiędzy obecnością lub brakiem czynników ryzyka, takich jak: nadmierne spożywanie alkoholu, utrzymujące się zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, choroby wątroby w wywiadzie, dziedziczne choroby wątroby w rodzinnie w wywiadzie, cukrzyca, otyłość, istotna ekspozycja na leki i środki chemiczne o działaniu hepatotoksycznym, długotrwałe leczenie metotreksatem lub skumulowana dawka metotreksatu równa lub większa od 1,5 g.
Badanie enzymów wątrobowych w surowicy: u 13 – 20 % pacjentów opisywano przejściowe zwiększenie aktywności aminotransferaz do poziomu dwu- lub trzykrotnie przekraczającego górną granicę normy. W przypadku narastania aktywności enzymów wątrobowych należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.
W związku z potencjalnym działaniem toksycznym na wątrobę, w trakcie leczenia metotreksatem nie należy stosować innych produktów leczniczych o działaniu hepatotoksycznym, jeżeli nie jest to bezwzględnie wskazane. Należy unikać alkoholu lub znacznie ograniczyć spożywanie .U pacjentów przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze o działaniu hepatotoksycznym (np. leflunomid) należy częściej wykonywać próby wątrobowe. Należy również stosować powyższe wskazania w przypadku skojarzonego stosowania produktów leczniczych wywołujących toksyczność hematologiczną (np. leflunomid).

4. Należy wykonywać badania czynności nerek i badanie ogólne moczu, aby monitorować funkcję nerek.
Metotreksat jest usuwany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek można oczekiwać zwiększenia stężenia leku w surowicy i możliwości wystąpienia ciężkich działań niepożądanych.U osób zagrożonych zaburzeniem czynności nerek (np. u osób w podeszłym wieku) należy częściej wykonywać badania kontrolne. Jest to szczególnie istotne w przypadku równoczesnego stosowania innych produktów leczniczych wpływających na wydalanie metotreksatu, powodujących uszkodzenie nerek (np. niesteroidowe przeciwzapalne produkty lecznicze) lub zaburzających krwiotworzenie. Odwodnienie może również nasilać działania toksyczne metotreksatu.

5. Ocena układu oddechowego: Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy zaburzenia czynności płuc i w razie konieczności, wykonać badania czynnościowe płuc. U pacjentów z rozpoznaniem choroby płuc konieczna jest szybka diagnostyka i w razie konieczności, odstawienie metotreksatu. Objawy ze strony płuc (zwłaszcza suchy kaszel bez odpluwania) lub nieswoiste zapalenie płuc podczas leczenia metotreksatem mogą sugerować obecność niebezpiecznych zmian chorobowych. Dlatego w razie ich wystąpienia konieczne jest przerwanie leczenia i odpowiednie postępowanie diagnostyczne. Może wystąpić ostre lub przewlekłe śródmiąższowe zapalenie płuc, często z towarzyszącą eozynofilią. Opisywano również przypadki śmiertelne. Typowe objawy choroby płuc podczas leczenia metotreksatem to: gorączka, kaszel, duszność, hipoksemia oraz nacieki zapalne w badaniu RTG płuc. Mimo odmiennego obrazu klinicznego należy wykluczyć stan zapalny. U pacjentów z podejrzeniem choroby płuc konieczna jest szybka diagnostyka i w razie konieczności, odstawienie metotreksatu. Choroba może wystąpić niezależnie od wielkości dawki.

6. Metotreksat wpływa na układ odpornościowy, przez co może osłabiać odpowiedź na szczepienie i zaburzać wyniki badań immunologicznych. Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku nieaktywnych, przewlekłych infekcji (np. półpasiec, gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B lub C), ze względu na możliwość uaktywnienia się choroby. Podczas leczenia metotreksatem nie wolno podawać żywych szczepionek.

U pacjentów leczonych niskimi dawkami metotreksatu może wystąpić chłoniak złośliwy. W takim przypadku należy przerwać leczenie. Jeśli nie występują objawy samoistnej regresji chłoniaka, konieczne jest rozpoczęcie leczenia cytotoksycznego.
Stwierdzono, że równoczesne stosowanie antagonistów kwasu foliowego (np. trymetoprym/ sulfametoksazol), może w rzadkich przypadkach powodować ostrą pancytopenię megaloblastyczną.
Podczas leczenia metotreksatem może nastąpić wznowa popromiennego zapalenia skóry i oparzeń słonecznych (reakcja „z przywołania”). Podczas stosowania metotreksatu z równoczesnym naświetlaniem UV może nastąpić zaostrzenie zmian łuszczycowych.
U pacjentów z kumulacją płynów w trzeciej przestrzeni (wodobrzusze, wysięk opłucnowy) wydalanie metotreksatu ulega wydłużeniu. W tej grupie pacjentów konieczna jest ścisła obserwacja objawów toksycznych oraz zmniejszenie dawki lub niekiedy, przerwanie stosowania metotreksatu. Przed rozpoczęciem leczenia metotreksatem należy zlikwidować wysięki opłucnowe i wodobrzusze.
Biegunka i wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej mogą być efektem działania toksycznego wymagającego przerwania leczenia z uwagi na ryzyko krwotocznego zapalenia i perforacji jelit zagrożonej zgonem.
Preparaty witaminowe lub inne produkty zawierające kwas foliowy, kwas folinowy i ich pochodne mogą zmniejszać skuteczność metotreksatu.
Metotreksat należy stosować jedynie w ciężkiej, opornej na leczenie łuszczycy, nie odpowiadającej na inne metody leczenia wyłącznie po potwierdzeniu rozpoznania na podstawie badania wycinka i (lub) po konsultacji dermatologicznej.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej dawce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Przed rozpoczęciem podawania preparatu Metex u kobiet należy wykluczyć ciążę. Metotreksat powoduje działanie embriotoksyczne u ludzi, wywołuje poronienia i wady wrodzone płodów. Metotreksat wpływa na spermatogenezę i oogenezę i może zmniejszać płodność. Wydaje się, że powyższe działania niepożądane są odwracalne po zaprzestaniu leczenia. W trakcie leczenia i przez co najmniej sześć miesięcy po jego zakończeniu kobiety i mężczyźni powinni stosować skuteczne metody antykoncepcyjne. Należy pouczyć pacjentów w wieku rozrodczym oraz ich partnerów o ryzyku niekorzystnego wpływu na reprodukcję .

Metex - przedawkowanie

a) Objawy przedawkowania
Metotreksat wywołuje głównie działania toksyczne ze strony układu krwiotwórczego.
b) Zalecenia w przypadku przedawkowania
Folinian wapnia jest swoistą odtrutką, neutralizującą toksyczne działania niepożądane metotreksatu.
W razie przypadkowego przedawkowania, w ciągu godziny należy podać dożylnie lub domięśniowo dawkę folinianu wapnia równą lub większą od przyjętej dawki metotreksatu. Dawkowanie należy kontynuować do momentu zmniejszenia się poziomu metotreksatu w surowicy poniżej 10-7 mol/l.
W razie znacznego przedawkowania konieczne może być nawodnienie i alkalizacja moczu, zapobiegające wytrącaniu metotreksatu i (lub) jego metabolitów w kanalikach nerkowych. Metotreksatu nie można skutecznie eliminować drogą konwencjonalnej hemodializy ani dializy otrzewnowej. Wykazano skuteczną eliminację metotreksatu z ustroju po zastosowaniu doraźnej, powtarzanej hemodializy wysokoprzepływowej.

Metex - przeciwskazania

Przeciwwskazania do stosowania preparatu Metex:

- nadwrażliwość na metotreksat lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
- niewydolność wątroby.
- nadużywanie alkoholu;
- ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min,);
- rozpoznane dyskrazje krwi, np. hipoplazja szpiku kostnego, leukopenia, małopłytkowość lub istotna klinicznie niedokrwistość;
- ciężkie, ostre lub przewlekłe zakażenia, np. gruźlica, zakażenie HIV lub inne niedobory odporności;
- owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej i rozpoznanie czynnej choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy;
- ciąża, karmienie piersią.
- równoczesne szczepienie żywymi szczepionkami.

Metex - działania niepożądane

Najistotniejsze działania niepożądane obejmują supresję układu krwiotwórczego i zaburzenia ze strony układu pokarmowego.
W opisie działań niepożądanych stosuje się następujące przedziały częstości występowania (w malejącej kolejności):
Bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (od ≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, nudności, zmniejszenie łaknienia.
Często: owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, biegunka.
Niezbyt często: zapalenie gardła, zapalenie jelit, wymioty.
Rzadko: owrzodzenia przewodu pokarmowego.
Bardzo rzadko: krwawe wymioty, krwawa biegunka, ostre rozdęcie okrężnicy.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Często: osutka, rumień, świąd.
Niezbyt często: nadwrażliwość na światło, utrata owłosienia, wzrost guzków reumatoidalnych, półpasiec, zapalenie naczyń, opryszczkowe wykwity skórne, pokrzywka.
Rzadko: wzmożona pigmentacja, trądzik, podbiegnięcia krwawe.
Bardzo rzadko: zespół Stevensa i Johnsona, toksyczna epidermoliza naskórka (zespół Lyella), nasilenie zmian pigmentacyjnych paznokci, ostra zanokcica, czyraczność, teleangiektazje.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Rzadko: reakcje alergiczne, wstrząs anafilaktyczny, alergiczne zapalenie naczyń, gorączka, zapalenie spojówek, zakażenia, posocznica, upośledzenie gojenia ran, hipogammaglobulinemia.
Bardzo rzadko: miejscowe uszkodzenie tkanek (powstawanie jałowych ropni, lipodystrofia) w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego lub podskórnego.
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania
Niezbyt często: ujawnienie się cukrzycy.
Zaburzenia układu nerwowego
Często: ból głowy, zmęczenie, senność.
Niezbyt często: zawroty głowy, splątanie, depresja.
Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia, ból, zanik mięśni lub parestezje kończyn, zmiany w odczuwaniu smaku (metaliczny posmak), drgawki, odczyn oponowy, porażenie.
Zaburzenia oka
Rzadko: zaburzenia widzenia.
Bardzo rzadko: retinopatia.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych.
Bardo często: zwiększenie aktywności aminotransferaz.
Niezbyt często: marskość wątroby, zwłóknienie i zwyrodnienie tłuszczowe wątroby, zmniejszenie stężenia albumin w surowicy.
Rzadko: ostre zapalenie wątroby.
Bardzo rzadko: niewydolność wątroby.
Zaburzenia serca
Rzadko: zapalenie osierdzia, wysięk osierdziowy, tamponada serca.
Zaburzenia naczyniowe
Rzadko: hipotonia, incydenty zatorowo-zakrzepowe.
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia
Często: zapalenie płuc, śródmiąższowe zapalenie pęcherzyków płucnych lub płuc często współistniejące z eozynofilią. Objawy wskazujące na możliwość poważnego uszkodzenia płuc (śródmiąższowe zapalenie płuc): suchy kaszel bez odpluwania, duszność i gorączka.
Rzadko: zwłóknienie płuc, zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii, duszność i astma oskrzelowa, nacieki opłucnowe.
Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Często: leukopenia, niedokrwistość, małopłytkowość.
Niezbyt często: pancytopenia.
Bardzo rzadko: agranulocytoza, silne zahamowanie czynności szpiku kostnego.
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
Niezbyt często: zapalenie i owrzodzenie pęcherza moczowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenia mikcji.
Rzadko: niewydolność nerek, skąpomocz, bezmocz, zaburzenia elektrolitowe.
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
Niezbyt często: zapalenie i owrzodzenie pochwy.
Bardzo rzadko: zmniejszenie libido, impotencja, ginekomastia, oligospermia, zaburzenia miesiączkowania, upławy.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej
Niezbyt często: bóle stawów, bóle mięśni, osteoporoza.
Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)
Bardzo rzadko: Opisywano pojedyncze przypadki chłoniaków, które w wielu przypadkach uległy regresji po odstawieniu metotreksatu. W niedawno przeprowadzonym badaniu nie potwierdzono związku pomiędzy stosowaniem metotreksatu a zwiększoną częstością występowania chłoniaków.
Występowanie i nasilenie działań niepożądanych zależy od wielkości dawki i częstotliwości podawania leku, jednak ciężkie działania niepożądane mogą wystąpić nawet przy niewielkich dawkach, a zatem konieczne są regularne, częste kontrole stanu pacjenta.
Po domięśniowym podaniu metotreksatu często występują miejscowe objawy niepożądane (uczucie pieczenia) lub uszkodzenia tkanek (powstawania jałowych ropni, uszkodzenie tkanki tłuszczowej). Podskórne dawki metotreksatu są miejscowo dobrze tolerowane. Obserwowano jedynie łagodne, miejscowe odczyny skórne, ustępujące w trakcie leczenia.

Metex - ciąża i karmienie piersią

Preparat Metex jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży .W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczny wpływ metotreksatu na reprodukcję.Wykazano działanie teratogenne metotreksatu u ludzi: opisywano martwe poronienia i wady wrodzone noworodków. Po ekspozycji u niewielkiej liczby kobiet (42) stwierdzono wzrost częstości (1:14) wad wrodzonych płodów (wady czaszki, układu sercowo-naczyniowego i kończyn). Opisywano prawidłowy przebieg ciąży, jeśli podawanie metotreksatu przerwano przed zapłodnieniem. W trakcie leczenia kobiety powinny unikać ciąży. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę w trakcie leczenia, należy zapewnić poradnictwo medyczne dotyczące ryzyka działań niepożądanych metotreksatu na dziecko. W związku z tym pacjenci obu płci po osiągnięciu dojrzałości płciowej muszą stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia preparatem Metex i przez co najmniej 6 miesięcy od jego zakończenia.
U kobiet w wieku rozrodczym należy ponad wszelką wątpliwość wykluczyć ciążę, np. przez wykonanie próby ciążowej przed rozpoczęciem leczenia.
Ponieważ metotreksat wykazuje działanie genotoksyczne, należy zalecić konsultację w poradni genetycznej przed rozpoczęciem leczenia przez kobiety planujące ciążę. Mężczyźni powinni zasięgnąć porady w zakresie zdeponowania nasienia przed rozpoczęciem terapii.
Karmienie piersią: metotreksat przenika do mleka matki w stężeniu stwarzającym zagrożenie dla dziecka. W związku z tym przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Metex - prowadzenie pojazdów

W trakcie leczenia mogą wystąpić objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, np. zmęczenie i zawroty głowy. Preparat Metex wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Methotrexatum

    Substancja o działaniu przeciwnowotworowym. Hamuje enzym odpowiedzialny za przemianę nieaktywnej postaci kwasu foliowego w jego aktywną biologicznie postać - tetrahydrofolian. Dzięki temu dochodzi do zahamowania syntezy ważnych składników komórek (zarówno nowotworowych, jak i zdrowych), takich, jak DNA, RNA i białek. Substancję stosuje się w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci, ostrej białaczki limfoblastycznej i szpikowej u dorosłych, raka piersi, raka jajnika, raka jądra, raka głowy i szyi, raka płuc, a także ciężkiej postaci reumatoidalnego zapalenia stawów.

    Dostępne opakowania
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 1 amp.-strz.a 0,15ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 1 amp.-strz.a 0,2ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 1 amp.-strz.a 0,3ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 1 amp.-strz.a 0,5ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 4 amp.-strz.a 0,15ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 4 amp.-strz.a 0,2ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 4 amp.-strz.a 0,3ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 4 amp.-strz.a 0,4ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Metex

    Metex

    roztwór do wstrzykiwań - 4 amp.-strz.a 0,5ml - 0,05 g/ml
    MEDAC GESELLSCHAFT FUR KLINISCHE SPECIALPRAPARATE MBH
    Powiązane artykuły
    Normy laboratoryjne

    Odczyn Waalera-Rosego - charakterystyka, wskazania

    Odczyn Waalera-Rosego jest jedną z metod służących do oznaczania obecności u pacjenta czynnika reumatoidalnego (RF). Czynnik reumatoidalny to autoprzeciwciało skierowane przeciwko pewnej części (tzw. region Fc) immunoglobulin klasy G (czyli IgG). Czynnik...

    RZS - przyczyny, objawy, leczenie

    Polimialgia reumatyczna - przyczyny, objawy, leczenie

    Polimialgia reumatyczna to choroba, która dotyka osoby starsze. Zazwyczaj pojawia się dopiero po pięćdziesiątce, ale najczęściej diagnoza pada między siedemdziesiątym a osiemdziesiątym rokiem życia. Bóle reumatyczne zwykle występują w karku i szyi, a...

    Ortopedia i reumatologia

    Ból stawów jako objaw choroby. Nie ignoruj (WIDEO)

    Ból stawów jako objaw choroby. Nie ignoruj (WIDEO)

    Ból stawów to jedna z najczęściej występujących dolegliwości. Może się pojawiać po wysiłku fizycznym lub w następstwie urazu. Może też być objawem choroby. Poznaj schorzenia, którym najczęściej towarzyszy. Zobacz wideo i sprawdź, czy masz powód do...

    RZS - przyczyny, objawy, leczenie

    Pierwsze objawy reumatoidalnego zapalenia stawów. Nie ignoruj ich (WIDEO)

    Pierwsze objawy reumatoidalnego zapalenia stawów. Nie ignoruj ich (WIDEO)

    Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to choroba autoimmunologiczna. Może rozwijać się w każdej grupie wiekowej. Zanim pojawią się typowe objawy, takie jak obrzęk, tkliwość i ból stawów, choroba daje sygnały, które często ignorujemy. Jakie są wczesne...

    RZS - przyczyny, objawy, leczenie

    Kadzidło

    Kadzidło

    Wybór różnych kadzideł Stare ludowe przekonanie, że kadzidło ma właściwości lecznicze, okazuje się mieć podstawy naukowe. Udowodniono, że jest skuteczne w reumatoidalnym zapaleniu stawów.

    RZS - przyczyny, objawy, leczenie

    Leczenie biologiczne chorób reumatoidalnych

    Pojawiły się poważne zastrzeżenia wobec procedury wyboru leku biologicznego dla osób cierpiących na choroby reumatoidalne. Członkowie Ogólnopolskiej Federacji Stowarzyszeń Reumatyków REF twierdzą, iż procedura ta jest niejasna i nieuregulowana prawnie... Leczenie...

    Leki i suplementy

    Nowy lek przeciwzapalny alternatywą dla steroidów

    Nowa klasa leków może wkrótce stanowić alternatywę dla steroidów. Naukowcy odkryli bowiem, że białko chroniące przed rakiem odgrywa kluczową rolę w działaniu przeciwzapalnym steroidów. Jego zastosowanie może prowadzić do opracowania leków zastępujących...

    Leki i suplementy

    Lek biopodobny nie jest generykiem

    Wykorzystanie inżynierii genetycznej umożliwiło leczenie wielu chorób lekami biologicznymi. Biopodobne przeciwciała monoklonalne mogą zmniejszyć koszty terapii, ale brak odpowiednich regulacji prawnych stwarza realne niebezpieczeństwo wystąpienia nieznanych...

    Leki i suplementy

    Żele z serii TERAPIA - naturalnie na ból

    Jesteśmy pokoleniem, które zdecydowanie częściej niż nasi rodzice i dziadkowie skarży się na dolegliwości bólowe układu ruchu. Więcej czasu spędzamy w pozycji siedzącej, co zdecydowanie nie sprzyja zdrowiu naszego kręgosłupa, mięśni i stawów. Nawet teoretycznie...