Kventiax 100

zobacz opinie o produkcie »
Cena
52,34 zł
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,1 g
Ilość
30 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: KRKA D.D. NOVO MESTO

Kventiax 100 - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Cytrusy

Mimo dużej zawartości cennej witaminy C, cytrusy nie powinny być spożywane jednocześnie z przyjmowaniem leków, zawierają bowiem furanokumaryny. Szczególnie bogaty w nie jest grejpfrut oraz czerwone gorzkie pomarańcze, z których przygotowuje się dżemy. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z cytrusami.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Kventiax działanie leku

Witam, mam 23 lata i została u mnie zdiagnozowana schizofrenia i przepisany kventiax. Zastanawiam się jakiej generacji jest lek kventiax? Czy kventiax to jest niebezpieczny lek i może mi wyrządzić więcej szkody niż dobrego? Kventiax ma też wiele skutków ubocznych i zastanawiam się czy to jest na pewno bezpieczne i powinienem to stosować. Oczywiście poważnie podchodzę do mojego stanu zdrowia, ale czy kventiax to na pewno dobry wybor? Z tego względu pytam o generację kventiax i czy jest coś co powinienem...

Odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Lek. Aleksandra Witkowska i 1 inny specjalista

Mdłości, utrata równowagi, pulsujący ból głowy, napady smutku, płaczliwość

Leczę się na depresje, dostałam lek Paroxinor 20mg. 5 dni temu na wizycie u psychiatry lekarka podjęła decyzję o włączenie kventiax z powodu przypuszczalnej choroby afektywnej dwubiegunowej. Paroxinoru nie biorę, ale czuję skutki odstawienia. Mdłości, utrata równowagi, pulsujący ból głowy, napady smutku, płaczliwość. Czy mogę ponownie włączyć paroxinor...

Odpowiada Mgr Anga Aleksandrowicz Mgr Anga Aleksandrowicz i 1 inny specjalista

Skutki uboczne stosowania ApoSuprid, Alventa, Depakine Chrono 500

Witam. Czy leki które biorę (Kventiax, ApoSuprid, Alventa, Depakine Chrono 500) działają na zwiększenie masy czy powodują po prostu większe łaknienie. Na ulotkach każdego leku piszę w kategorii możliwych działań nie pożądanych że występuje zwiększenie masy ciała. W Depakine Chrono 500 piszę że występuje zwiększenie masy ciała, które powinno być obserwowane ,gdyż jest jednym z czynników zespołu policystycznych jajników.

POKAŻ WIĘCEJ

Kventiax 100 - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Kventiax 100 - opis

Produkt leczniczy Kventiax jest wskazany: - w leczeniu schizofrenii,

- w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych:

- w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego,

- w leczeniu epizodów dużej depresji.

Produkt leczniczy Kventiax jest wskazany w zapobieganiu nawrotom u pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi, u pacjentów z epizodami maniakalnymi lub depresyjnymi reagujących na leczenie kwetiapiną.

Kventiax 100 - skład

Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg, 100 mg, 200 mg lub 300 mg kwetiapiny (w postaci kwetiapiny hemifumaranu).

Substancja pomocnicza:

 

25 mg

100 mg

200 mg

300 mg

Laktoza

4,28 mg

17,10 mg

34,20 mg

51,30 mg

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kventiax 100 - dawkowanie

Kventiax można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

Dla każdego wskazania schemat dawkowania jest inny. Należy dopilnować, aby pacjent otrzymał dokładne informacje dotyczące dawkowania odpowiedniego dla jego choroby.

Dorośli:

Schizofrenia

W leczeniu schizofrenii produkt leczniczy Kventiax należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa przez pierwsze cztery dni leczenia wynosi 50 mg (dzień 1), 100 mg (dzień 2), 200 mg (dzień 3) i 300 mg (dzień 4).

Od czwartego dnia dawka powinna być stopniowo zwiększana do zazwyczaj skutecznej dawki, w zakresie 300-450 mg/dobę. W zależności od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie, dawkę można dostosowywać w zakresie 150-750 mg/dobę.

Epizody maniakalne o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

W leczeniu epizodów maniakalnych związanych z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi produkt leczniczy Kventiax należy podawać dwa razy na dobę. Całkowita dawka dobowa w ciągu pierwszych czterech dni leczenia wynosi 100 mg (dzień 1), 200 mg (dzień 2), 300 mg (dzień 3) i 400 mg (dzień 4).

Następnie dawkę można zwiększać o maksymalnie 200 mg na dobę do dawki 800 mg/dobę w dniu szóstym. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie, dawkę można dostosowywać w zakresie 200-800 mg/dobę. Zazwyczaj dawka skuteczna mieści się w zakresie 400800 mg/dobę.

Epizody depresyjne w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

W leczeniu epizodów depresyjnych związanych z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi produkt leczniczy Kventiax należy podawać raz na dobę przed snem. Całkowita dawka dobowa w ciągu czterech pierwszych dni leczenia wynosi odpowiednio: 50 mg (dzień 1), 100 mg (dzień 2), 200 mg (dzień 3) oraz 300 mg (dzień 4). Zalecana dawka dobowa wynosi 300 mg. W badaniach klinicznych nie zaobserwowano dodatkowych korzyści w grupie osób przyjmujących dawki 600 mg w porównaniu do grupy osób przyjmujących dawki 300 mg (patrz punkt 5.1). W indywidualnych przypadkach dawka 600 mg może okazać się korzystna. Dawki większe niż 300 mg powinny być wprowadzane przez lekarzy posiadających doświadczenie w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

W badaniach klinicznych wykazano możliwość zmniejszenia dawki do wartości minimalnej 200 mg w przypadku tych pacjentów, co do których istnieją obawy dotyczące tolerancji leku.

Zapobieganie nawrotom w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych

Pacjenci, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie kwetiapiną w ostrych zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, powinni kontynuować terapię kwetiapiną w tej samej dawce, aby zapobiegać nawrotom epizodów maniakalnych, mieszanych lub depresyjnych w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dawka kwetiapiny może być dostosowana w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji leku przez pacjenta w zakresie dawek 300-800 mg/dobę podawanych dwa razy na dobę. Ważne jest, aby w czasie leczenia podtrzymującego stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Pacjenci w podeszłym wieku:

Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne i leki przeciwdepresyjne, produkt leczniczy Kventiax należy stosować ostrożnie u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku, w zależności od odwiedzi klinicznej i tolerancji leku przez pacjenta może być konieczne wolniejsze zwiększanie dawki kwetiapiny i stosowanie mniejszej terapeutycznej dawki dobowej w porównaniu do dawek stosowanych u młodszych pacjentów. Średni klirens kwetiapiny w osoczu u pacjentów w podeszłym wieku był zmniejszony o 30% - 50% w porównaniu z wartościami występującymi u młodszych pacjentów.

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania kwetiapiny u pacjentów powyżej 65 roku życia z epizodami depresyjnymi w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Kventiax u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych popierających stosowanie w tej grupie wiekowej. W punkcie 4.4, 4.8, 5.1 i 5.2 przedstawiono dostępne dane z badań klinicznych kontrolowanych placebo.

Zaburzenia czynności nerek:

Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Zaburzenia czynności wątroby:

Kwetiapina w znacznym stopniu jest metabolizowana w wątrobie. Dlatego też produkt leczniczy Kventiax należy ostrożnie stosować u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie w początkowym okresie stosowania. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg/dobę. Dawkę można zwiększać o 25-50 mg/dobę, aż do osiągnięcia skutecznej dawki, zależnie od indywidualnej odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta na leczenie.

Kventiax 100 - środki ostrożności

Ponieważ kwetiapina ma kilka wskazań do stosowania, profil bezpieczeństwa należy rozpatrywać w odniesieniu do diagnozy poszczególnych pacjentów oraz podawanej dawki.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)

Produkt leczniczy Kventiax nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, ze względu na brak danych popierających stosowanie w tej grupie wiekowej. Badania kliniczne dotyczące stosowania kwetiapiny wykazały, iż w porównaniu do znanego profilu bezpieczeństwa określonego dla pacjentów dorosłych (patrz punkt 4.8), poszczególne działania niepożądane występowały ze zwiększoną częstością u dzieci i młodzieży (zwiększony apetyt, zwiększenie stężenia prolaktyny w osoczu i objawy pozapiramidowe) oraz zidentyfikowano jedno działanie nieobserwowane wcześniej w badaniach u pacjentów dorosłych (zwiększone ciśnienie tętnicze krwi). U dzieci i młodzieży wykryto również zmiany w testach czynności trzustki.

Ponadto, długotrwałe bezpieczeństwo oddziaływania terapii kwetiapiną na wzrost i dojrzewanie badano nie dłużej niż przez 26 tygodni. Długotrwałe implikacje na rozwój poznawczy i zachowawczy nie są znane.

W kontrolowanych placebo badaniach klinicznych wśród dzieci i młodzieży leczonych kwetiapiną, podawaniu kwetiapiny towarzyszyła zwiększona częstość objawów pozapiramidowych w porównaniu z placebo u pacjentów ze schizofrenią i epizodami maniakalnymi w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (patrz punkt 4.8).

Samobójstwo/myśli samobójcze lub pogorszenie stanu klinicznego

Depresja jest związana ze zwiększonym ryzykiem występowania myśli samobójczych, samookaleczeń oraz samobójstw (zdarzenia związane z próbami samobójczymi). Ryzyko to utrzymuje się do czasu wystąpienia znaczącej remisji. Jako, że poprawa stanu pacjenta może nie wystąpić przez kilka pierwszych lub więcej tygodni leczenia, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską do czasu wystąpienia poprawy. Ogólne doświadczenie kliniczne wskazuje, że ryzyko samobójstw może być zwiększone we wczesnej fazie poprawy stanu klinicznego pacjenta.

Ponadto lekarze powinni wziąć pod uwagę ryzyko zachowań samobójczych w przypadku nagłego odstawienia kwetiapiny ze względu na znane czynniki ryzyka leczonej choroby. Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest kwetiapina, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z epizodami dużej depresji. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów z epizodami dużej depresji.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci wykazujący przed rozpoczęciem leczenia skłonności samobójcze znacznego stopnia należą do grupy zwiększonego ryzyka myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać uważnej obserwacji w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych z zastosowaniem leków przeciwdepresyjnych stosowanych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy uważnie obserwować pacjentów, szczególnie tych z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich pojawienia się, o konieczności natychmiastowego zwrócenia się do lekarza.

Krótkoterminowe badania kliniczne kontrolowane placebo z udziałem pacjentów z epizodami dużej depresji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych w grupie pacjentów w wieku poniżej 25 lat, którym podano kwetiapinę, w porównaniu do grupy osób otrzymującej placebo (w grupie przyjmującej kwetiapinę ryzyko wyniosło 3%, a w grupie przyjmującej placebo 0%).

Ponadto lekarze powinni wziąć pod uwagę ryzyko zachowań samobójczych w przypadku nagłego odstawienia kwetiapiny ze względu na znane czynniki ryzyka leczonej choroby.

Objawy pozapiramidowe

W badaniach klinicznych kontrolowanych placebo u dorosłych pacjentów, stosowanie kwetiapiny było związane ze zwiększoną częstością występowania objawów pozapiramidowych (ang. Extrapyramidal Syndrome, EPS) w porównaniu do placebo u pacjentów leczonych z powodu epizodów dużej depresji w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (patrz punkt 4.8). Stosowanie kwetiapiny wiąże się z występowaniem akatyzji, stanu polegającego na subiektywnym odczuwaniu nieprzyjemnego lub dokuczliwego niepokoju wraz z towarzyszącą niemożnością stania lub siedzenia w jednym miejscu. Stan ten występuje najczęściej w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. U pacjentów z niepokojem psychoruchowym zwiększenie dawki może być szkodliwe.

Późne dyskinezy

Jeśli pojawią się przedmiotowe i podmiotowe objawy późnych dyskinez, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie produktu leczniczego Kventiax. Objawy dyskinez późnych mogą się pogłębić lub rozwinąć po przerwaniu terapii (patrz punkt 4.8).

Senność i zawroty głowy

Leczenie kwetiapiną było związane z występowaniem senności i związanych z nią objawów, takich jak uspokojenie (patrz punkt 4.8). W badaniach klinicznych pacjentów z epizodami depresyjnymi w

zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych objawy te pojawiały się zazwyczaj w ciągu 3 pierwszych dni leczenia i miały przede wszystkim łagodne do umiarkowanego nasilenie. Pacjenci z epizodami depresji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, u których występuje senność o ciężkim nasileniu, mogą wymagać częstszych kontroli lekarskich przez minimum 2 tygodnie od czasu wystąpienia senności lub do czasu wystąpienia poprawy. W takim przypadku można rozważyć przerwanie leczenia.

Leczenie kwetiapiną było związane z występowaniem niedociśnienia ortostatycznego w połączeniu z zawrotami głowy (patrz punkt 4.8). Podobnie jak w przypadku senności, objawy te pojawiają się zazwyczaj w początkowym okresie dostosowywania dawki. Może to prowadzić do zwiększonej częstości przypadkowych obrażeń (upadków), zwłaszcza u osób w wieku podeszłym. Dlatego pacjentom zaleca się ostrożność, aż do momentu zaznajomienia się z potencjalnymi działaniami niepożądanymi kwetiapiny.

Choroby układu sercowo-naczyniowego

Produkt leczniczy Kventiax należy stosować ostrożnie u pacjentów z rozpoznaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, chorobą naczyń mózgowych lub innymi zaburzeniami predysponującymi do niedociśnienia tętniczego.

Kwetiapina może powodować niedociśnienie ortostatyczne, zwłaszcza w początkowym okresie zwiększania dawki, dlatego też należy rozważyć zmniejszenie dawki lub wolniejsze jej zwiększanie, jeśli wystąpi taka potrzeba. U pacjentów z pierwotnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego rozważyć można wolniejsze zwiększanie dawki.

Napady drgawkowe

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy w częstości występowania napadów drgawkowych u pacjentów leczonych kwetiapiną lub otrzymujących placebo. Brak danych dotyczących częstości występowania drgawek u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie (patrz punkt 4.8).

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Złośliwy zespół neuroleptyczny związany jest ze stosowaniem leków przeciwpsychotycznych, w tym kwetiapiny (patrz punkt 4.8). Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśni, zaburzenia czynności układu autonomicznego oraz zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie produktem leczniczym Kventiax oraz zastosować odpowiednie leczenie.

Ciężka neutropenia

W badaniach klinicznych niezbyt często zgłaszano występowanie ciężkiej neutropenii (liczba neutrofilów < 0,5 x 109/l). Większość przypadków ciężkiej neutropenii wystąpiła w ciągu kilku miesięcy po rozpoczęciu terapii kwetiapiną. Brak oczywistej zależności od dawki. Z doświadczenia po wprowadzeniu leku do obrotu wynika, iż po przerwaniu terapii kwetiapiną leukopenia i (lub) neutropenia ustępowały. Prawdopodobnymi czynnikami ryzyka neutropenii są: mała liczba białych krwinek (ang. White Blood Cell, WBC) przed rozpoczęciem leczenia oraz neutropenia wywołana przez leki w wywiadzie. Należy przerwać stosowanie kwetiapiny, jeśli liczba neutrofilów wynosi < 1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia oznak i objawów zakażeń oraz kontrolować liczbę neutrofilów (aż ich liczba przekroczy 1,5 x 109/l) (patrz punkt 5.1).

Interakcje

Patrz również punkt 4.5.

Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Kventiax z silnymi induktorami enzymów

wątrobowych, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, może znacząco zmniejszyć stężenie kwetiapiny w osoczu, co może wpływać na skuteczność leczenia produktem leczniczym Kventiax. U pacjentów stosujących induktory enzymów wątrobowych leczenie kwetiapiną można rozpocząć, jeśli w opinii lekarza korzyści wynikające ze stosowania kwetiapiny przeważają nad ryzykiem związanym z przerwaniem stosowania induktorów enzymów wątrobowych. Ważne, aby jakiekolwiek zmiany leku indukującego enzymy wątrobowe dokonywane były stopniowo, i jeśli jest to konieczne, zastąpić go lekiem nieindukującym enzymów wątrobowych (np. walproinianem sodu).

Masa ciała

U pacjentów przyjmujących kwetiapinę stwierdzano przyrost masy ciała. Należy monitorować tę zmianę i odpowiednio postępować, zgodnie z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Hiperglikemia

Rzadko zgłaszano przypadki hiperglikemii i (lub) rozwoju lub nasilenia cukrzycy, której czasem towarzyszyła kwasica ketonowa lub śpiączka, w tym kilka przypadków śmiertelnych (patrz punkt 4.8). Niekiedy donoszono o wcześniejszym zwiększeniu masy ciała, co mogło być czynnikiem predysponującym. Zaleca się odpowiedni monitoring kliniczny, zgodny z wytycznymi dotyczącymi stosowania leków przeciwpsychotycznych. Pacjenci stosujący jakikolwiek lek przeciwpsychotyczny, w tym kwetiapinę, powinni być obserwowani pod kątem wystąpienia oznak i objawów hiperglikemii (takich jak polidypsja, poliuria, polifagia i osłabienie), a pacjenci z cukrzycą lub wysokim ryzykiem wystąpienia cukrzycy powinni być regularnie kontrolowani pod kątem pogorszenia kontroli stężenia glukozy. Należy regularnie kontrolować masę ciała.

Lipidy

W badaniach klinicznych dotyczących kwetiapiny obserwowano zwiększenie stężenia trójglicerydów, cholesterolu LDL i całkowitego cholesterolu oraz zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL (patrz punkt 4.8). W przypadku zmian stężenia lipidów należy postępować zgodnie z praktyką kliniczną.

Ryzyko metaboliczne

Obserwowane w badaniach klinicznych zmiany masy ciała, stężenia glukozy (patrz hiperglikemia) i lipidów we krwi mogą być przyczyną pogorszenia profilu ryzyka metabolicznego u poszczególnych pacjentów (w tym pacjentów z prawidłowymi wartościami wyjściowymi), co wymaga właściwego postępowania klinicznego (patrz punkt 4.8).

Wydłużenie odstępu QT

Dane z badań klinicznych i ze stosowania kwetiapiny zgodnie z Charakterystyką Produktu

Leczniczego wykazały, iż podawanie kwetiapiny nie było związane z utrzymującym się wydłużeniem absolutnego odstępu QT. Po wprowadzeniu leku do obrotu, wydłużenie odstępu QT obserwowano podczas stosowania kwetiapiny w dawkach terapeutycznych (patrz punkt 4.8) i po przedawkowaniu (patrz punkt 4.9). Podobnie jednak jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina przepisywana jest pacjentom z chorobami układu sercowonaczyniowego lub wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność zalecana jest również, jeśli kwetiapina stosowana jest jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT lub lekami neuroleptycznymi, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, jak również u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią (patrz punkt 4.5).

Objawy odstawienne

Po nagłym odstawieniu kwetiapiny obserwowano ostre objawy odstawienne, takie jak: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się zatem stopniowe odstawianie leku w czasie nie krótszym niż 1-2 tygodnie (patrz punkt 4.8).

Pacjenci w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem

Kwetiapina nie została zatwierdzona do leczenia psychozy związanej z otępieniem.

W randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach z udziałem pacjentów z otępieniem, stosujących niektóre atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazano około 3-krotne zwiększenie ryzyka naczyniowo-mózgowych zdarzeń niepożądanych. Mechanizm tego zwiększenia ryzyka nie jest znany. Zwiększenia ryzyka nie można wykluczyć w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych grupach pacjentów. Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu.

W metaanalizie dotyczącej atypowych leków przeciwpsychotycznych wykazano, że u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem ryzyko zgonu jest zwiększone w porównaniu z grupą placebo. Jednakże, w dwóch, 10-tygodniowych, kontrolowanych placebo badaniach dotyczących kwetiapiny, przeprowadzonych w takiej samej grupie pacjentów (n=710; średni wiek: 83 lata; przedział wiekowy: 56-99 lat), częstość występowania zgonów u pacjentów leczonych kwetiapiną wynosiła 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie placebo. Przyczyny śmierci pacjentów w trakcie badań klinicznych były różne, zgodne z oczekiwaniami dla tej populacji. Powyższe dane nie określają związku przyczynowego pomiędzy leczeniem kwetiapiną a zgonami pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem.

Dysfagia

Podczas stosowania kwetiapiny obserwowano przypadki dysfagii (patrz punkt 4.8). Kwetiapina

powinna być stosowana z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ryzykiem wystąpienia zachłystowego zapalenia płuc.

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (VTE)

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano inceydenty żylnej choroby zakrzepowozatorowej (ang. venous thromboembolism, VTE). U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi często występują nabyte czynniki ryzyka zakrzepicy z zatorami w układzie żylnym, z tego względu przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia produktem leczniczym Kventiax należy rozpoznać wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE oraz podjąć odpowiednie działania prewencyjne.

Zapalenie trzustki

W badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu odnotowano przypadki zapalenia trzustki, jednak związek przyczynowo-skutkowy nie został ustalony. Ze zgłoszeń po wprowadzeniu kwetiapiny do obrotu wynika, że u wielu pacjentów występowały czynniki związane z zapaleniem trzustki, takie jak podwyższone stężenie trójglicerydów (patrz punkt 4.4. Lipidy), kamienie żółciowe oraz spożywanie alkoholu.

Dodatkowe informacje

Dane dotyczące stosowania kwetiapiny w skojarzeniu z diwalproinianem lub litem w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego są ograniczone. Jednakże leczenie skojarzone było dobrze tolerowane (patrz punkt 4.8 i 5.1). Dane wykazały działanie addycyjne w 3 tygodniu stosowania.

Laktoza Produkt leczniczy Kventiax zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, z niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu leczniczego.

Kventiax 100 - przedawkowanie

W badaniach klinicznych raportowano o przypadku zgonu po ostrym przedawkowaniu kwetiapiny w

dawce 13,6 grama, jak również po dopuszczeniu leku do obrotu, po przyjęciu tak małej dawki jak 6 gramów samej kwetiapiny. Jednakże, zgłoszono także przypadek przeżycia po ostrym

przedawkowaniu 30 gramów kwetiapiny. Po dopuszczeniu leku do obrotu bardzo rzadko donoszono o przedawkowaniu samej kwetiapiny, prowadzącym do zgonu lub śpiączki.

Ponadto odnotowano następujące zdarzenia po przedawkowaniu kwetiapiny stosowanej w monoterapii: wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rozpad mięśni prążkowanych, depresja oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, majaczenie i (lub) pobudzenie.

U pacjentów z współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego istnieje większe ryzyko wystąpienia bardziej nasilonych objawów przedawkowania (patrz punkt 4.4Choroby układu sercowonaczyniowego).

Na ogół zgłaszane oznaki i objawy były takie same, jak te wynikające z nasilenia znanych działań farmakologicznych substancji czynnej, to jest senność, uspokojenie, tachykardia i niedociśnienie.

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Brak specyficznego antidotum dla kwetiapiny. W przypadkach ciężkich objawów, należy wziąć pod uwagę możliwość zażycia kilku leków; zalecane jest leczenie na oddziale intensywnej opieki medycznej, w tym utrzymanie drożności dróg oddechowych, zapewnienie odpowiedniej ilości tlenu i wentylacji oraz monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu krążenia. Podczas, gdy zapobieganie wchłanianiu w przypadku przedawkowania nie zostało przebadane, w ciężkich zatruciach wskazane może być płukanie żołądka przeprowadzone, w miarę możliwości, w ciągu godziny od przyjęcia produktu. Należy rozważyć podanie węgla aktywowanego.

W przypadku przedawkowania kwetiapiny oporne niedociśnienie należy leczyć podając dożylnie płyny i (lub) leki sympatykomimetyczne. Należy unikać podawania epinefryny i dopaminy, gdyż stymulacja receptorów beta może pogłębić niedociśnienie w warunkach blokady receptorów alfa wywołanej kwetiapiną.

Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą opieką i kontrolą lekarską, aż do powrotu do zdrowia.

Kventiax 100 - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu leczniczego.

Równoczesne stosowanie inhibitorów cytochromu P450 3A4, takich jak inhibitory proteazy HIV, azolowe leki przeciwgrzybiczne, erytromycyna, klarytromycyna i nefazodon jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.5).

Kventiax 100 - działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane ze stosowaniem kwetiapiny to: senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, niewielkie osłabienie, zaparcia, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne i niestrawność.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpsychotycznych, stosowanie kwetiapiny związane było ze zwiększeniem masy ciała, omdleniami, złośliwym zespołem neuroleptycznym, leukopenią, neutropenią i obrzękami obwodowymi.

Częstości występowania działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny zostały podane zgodnie z zaleceniami CIOMS (Council for International Organizations of Medical Sciences) III Working Group 1995.

Częstość występowania działań niepożądanych jest określona następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 i < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 i < 1/100), rzadko (≥1/10 000 i < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

- Bardzo często: zmniejszone stężenie hemoglobiny23.

- Często: leukopenia27, zmniejszona liczba neutrofili, zwiększona liczba eozynofili28. - Niezbyt często: małopłytkowość, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek krwi14. - Rzadko: agranulocytoza29.

- Nieznana: neutropenia1.

Zaburzenia układu immunologicznego

- Niezbyt często: nadwrażliwość (w tym alergiczne reakcje skóry). - Bardzo rzadko: reakcja anafilaktyczna6.

Zaburzenia endokrynologiczne

- Często: hiperprolaktynemia16, zmniejszenie całkowitej T425, zmniejszenie wolnej T425, zmniejszenie całkowitej T325, podwyższenie TSH25.

- Niezbyt często: zmniejszenie wolnej T325, niedoczynność tarczycy22. - Bardzo rzadko: niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

- Bardzo często: zwiększenie stężenia trójglicerydów w surowicy11,31, zwiększenie stężenia całkowitego cholesterolu (głównie LDL)12,31, zmniejszenie stężenia HDL18,31, zwiększenie masy ciała9,31.

- Często: wzmożony apetyt, zwiększenie stężenie glukozy we krwi do stanu hiperglikemicznego7,31.

- Niezbyt często: hiponatremia, cukrzyca1,5,6.

- Bardzo rzadko: zespół metaboliczny 30.

Zaburzenia psychiczne

- Często: nietypowe sny i koszmary senne, skłonności i zachowania samobójcze21.

- Rzadko: somnambulizm oraz reakcje powiązane, takie jak mówienie przez sen oraz zaburzenia odżywiania.

Zaburzenia układu nerwowego - Bardzo często: zawroty głowy4, 17, ból głowy, senność2, 17.

- Często: omdlenie5, objawy pozapiramidowe1, 22, dyzartria. - Niezbyt często: drgawki1, zespół niespokojnych nóg, późna dyskineza1, 6.

Zaburzenia oka

- Często: niewyraźnie widzenie.

Zaburzenia serca

- Często: tachykardia4, palpitacje24. - Niezbyt często: wydłużenie odstępu QT1,13,19.

Zaburzenia naczyń

- Często: niedociśnienie ortostatyczne4, 17. - Rzadko: żylna choroba zakrzepowo-zatorowa1.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

- Często: zapalenie błony śluzowej nosa, duszność24.

Zaburzenia żołądka i jelit

- Bardzo często: suchość błony śluzowej jamy ustnej.

- Często: niestrawność, zaparcia, wymioty26.

- Niezbyt często: dysfagia8.

- Rzadko: zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

- Często: zwiększenie aktywności transaminaz w surowicy (ALT, AST)3, zwiększenie aktywności gamma-GT3.

- Rzadko: żółtaczka6, zapalenie wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

- Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy6, zespół Stevensa-Johnsona6. - Nieznana: martwica toksyczno-rozpływna naskórka, rumień wielopostaciowy.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

- Bardzo rzadko: rabdomioliza.

Zaburzenia ciąży, zaburzenia okołoporodowe i połogowe

- Nieznana: noworodkowy zespół odstawienia leku (patrz punkt 4.6).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

- Niezbyt często: zaburzenia funkcji seksualnych.

- Rzadko: priapizm, mlekotok, obrzęk piersi, zaburzenia menstruacji.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania - Bardzo często: objawy odstawienne1, 10.

- Często: astenia o łagodnym przebiegu, obrzęk obwodowy, drażliwość, gorączka.

- Rzadko: złośliwy zespół neuroleptyczny1, hipotermia.

Badania diagnostyczne

- Rzadko: zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi15.

1. Patrz punkt 4.4.

2. Senność może zazwyczaj występować podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia i zazwyczaj ustępuje podczas dalszego stosowania kwetiapiny.

3. Obserwowano bezobjawowe zwiększenie aktywności (zmiana z wartości prawidłowych do > 3X ULN w dowolnym czasie) aminotransferaz (ALT, AST) oraz gamma-GT u niektórych pacjentów przyjmujących kwetiapinę. Objawy te zwykle ustępowały w trackie dalszego leczenia kwetiapiną.

4. Podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne o działaniu blokującym receptory alfa1 adrenergiczne, kwetiapina może często powodować niedociśnienie ortostatyczne, któremu towarzyszą zawroty głowy, tachykardia oraz u niektórych pacjentów omdlenia, zwłaszcza podczas początkowego okresu zwiększania dawki (patrz punkt 4.4).

5. W bardzo rzadkich przypadkach dochodziło do nasilenia objawów stwierdzonej wcześniej cukrzycy.

6. Określenie częstości występowania tych działań niepożądanych opiera się jedynie na danych zebranych po wprowadzeniu do obrotu kwetiapiny w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu.

7. Stężenie glukozy we krwi na czczo ≥126 mg/dl (≥7,0 mmol/l) lub stężenie glukozy we krwi po posiłku ≥200 mg/dl (≥11,1 mmol/l) przynajmniej w jednym badaniu.

8. Zwiększenie częstości występowania trudności w połykaniu po zastosowaniu kwetiapiny w porównaniu z placebo obserwowano jedynie w badaniach klinicznych pacjentów z epizodami depresji w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

9. Na podstawie przyrostu masy ciała o > 7% w stosunku do wagi wyjściowej. Pojawia się przeważnie w pierwszych tygodniach leczenia.

10. Objawy odstawienne występowały częściej w badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z zastosowaniem kwetiapiny w intensywnej monoterapii, co pozwoliło na ustalenie następujących objawów odstawiennych: bezsenność, nudności, ból głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy oraz drażliwość. Częstość występowania tych reakcji zmniejszyła się znacząco po upływie 1 tygodnia od momentu przerwania leczenia.

11. Stężenie trójglicerydów ≥200 mg/dl (≥2,258 mmol/l) (u pacjentów w wieku ≥18 lat) lub ≥150 mg/dl (≥1,694 mmol/l) (u pacjentów w wieku < 18 lat) przynajmniej w jednym badaniu.

12. Stężenie cholesterolu ≥240 mg/dl (≥6,2064 mmol/l) (u pacjentów w wieku ≥18 lat) lub ≥200 mg/dl

(≥5,172 mmol/l) (u pacjentów w wieku < 18 lat) przynajmniej w jednym badaniu. Bardzo często odnotowywano zwiększenie stężenia LDL rzędu ≥30 mg/dl (≥0,769 mmol/l). Średnia zmiana u pacjentów, u których odnotowano takie zwiększenie stężenia, wyniosła 41,7 mg/dl (≥1,07 mmol/l).

13. Zobacz informacje poniżej.

14. Liczba płytek krwi ≥100 x 109/l przynajmniej w jednym badaniu.

15. W badaniach klinicznych zgłaszano zdarzenia niepożądane dotyczące zwiększenia aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi, niewiążące się ze złośliwym zespołem neuroleptycznym.

16. Stężenie proklatyny u mężczyzn (u pacjentów w wieku > 18 lat): > 20 μg/l (> 869,56 pmol/l); zaś u kobiet > 30 μg/l (> 1304,34 pmol/l) w dowolnym momencie leczenia.

17. Może prowadzić do upadków.

18. Stężenie HDL u mężczyzn < 40 mg/dl (1,025 mmol/l); zaś u kobiet wyniósł < 50 mg/dl (1,282 mmol/l) w dowolnym momencie leczenia.

19. Częstość występowania u pacjentów zmian w odstępie QT w zakresie od < 450 ms. do ≥450 ms. ze wzrostem rzędu ≥30 ms. Badania kliniczne kontrowane placebo z zastosowaniem kwetiapiny wykazały, że średnia wartość zmiany oraz częstość występowania u pacjentów zmian w odstępie QT o klinicznym znaczeniu była porównywalna w grupie otrzymującej kwetiapinę i w grupie placebo.

20. Zmiana z > 132 mml/l do ≤132 mml/l w przynajmniej jednym badaniu. 21.Opisywano również przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia kwetiapiną oraz we wczesnym okresie po odstawieniu kwetiapiny (patrz punkty 4.4 i 5.1).

22. Patrz punkt 5.1.

23. We wszystkich badaniach, łącznie z przedłużeniem badania głównego otwartego, przynajmniej raz odnotowano zmniejszenie stężenia hemoglobiny do ≤13 g/dL (8,07 mmol/L) u mężczyzn i ≤12 g/dL

(7,45 mmol/L) u kobiet wśród 11% pacjentów przyjmujących kwetiapinę. U tych pacjentów średnie maksymalne zmniejszenie stężenia hemoglobiny w dowolnym czasie wynosiło -1,50 g/dL.

24. Doniesienia te pojawiały się często w kontekście tachykardii, zawrotów głowy, niedociśnienia ortostatycznego i (lub) podstawowej choroby serca/układu oddechowego.

25. W oparciu o zmiany od prawidłowego punktu początkowego do potencjalnie istotnej klinicznie wartości dalszego punktu w dowolnym czasie we wszystkich badaniach. Zmiany całkowitej T4, wolnej T4, całkowitej T3 i wolnej T3 definiowane są jako < 0,8 x LLN (pmol/L), a zmiany w TSH jako > 5 mIU/L w dowolnym czasie. 26. W oparciu o podwyższoną częstość wymiotów u osób w wieku podeszłym (≥65 rok życia).

27.W oparciu o zmiany od prawidłowego punktu początkowego do potencjalnie istotnej klinicznie wartości dalszego punktu w dowolnym czasie we wszystkich badaniach. Zmiany w WBC są definiowane jako 3X109 komórek/L w dowolnym czasie.

28.W oparciu o zmiany od prawidłowego punktu początkowego do potencjalnie istotnej klinicznie wartości dalszego punktu w dowolnym czasie we wszystkich badaniach. Zmiany eozynofili są definiowane jako > 1x 109 komórek/L w dowolnym czasie.

29. Zmiana neutrofilii z > =1,5 x 10^9/L w punkcie początkowym na < 0,5 x 10^9/L w dowolnym czasie w trakcie leczenia.

30.W oparciu o zgłoszenia zdarzeń niepożądanych zespołu metabolicznego ze wszystkich badań klinicznych dotyczących kwetiapiny.

31.U niektórych pacjentów obserwowano w badaniach klinicznych pogorszenie więcej niż jednego z czynników metabolicznych wagi, stężenia glukozy we krwi oraz lipidów (patrz punkt 4.4).

Podczas stosowania leków neuroleptycznych obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT, przedsionkowych zaburzeń rytmu, nagłych niespodziewanych zgonów, zatrzymania akcji serca i torsades de pointes, które są uznane za charakterystyczne dla tej grupy leków.

Krótkotrwale badania kliniczne kontrolowane placebo z zastosowaniem kwetiapiny w grupie pacjentów ze schizofrenią lub epizodami maniakalnymi w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, wykazały, że łączna częstość występowania objawów pozapiramidowych w przypadku kwetiapiny była porównywalna z grupą placebo (schizofrenia: 7,8% w przypadku kwetiapiny i 8,0% w przypadku placebo; epizody maniakalne w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych: 11,2% w przypadku kwetiapiny i 11,4% w przypadku placebo). Krótkotrwałe badania kliniczne kontrolowane placebo z zastosowaniem kwetiapiny, w grupie pacjentów z epizodami depresji w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych wykazały łączną częstość występowania objawów pozapiramidowych na poziomie 8,9% dla kwetiapiny i 3,8% dla placebo, jednak częstość zdarzeń niepożądanych (np. akatyzja, zaburzenia pozapiramidowe, drżenie, dyskineza, dystonia, niepokój ruchowy, mimowolne skurcze mięśni, nadpobudliwość psychoruchowa i sztywność mięśni) w poszczególnych przypadkach była mała i nie przekroczyła 4% w grupie osób leczonych.

Stosowanie kwetiapiny związane było z małym, zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy, zwłaszcza całkowitej T4 i wolnej T4. Zmniejszenie stężenia całkowitej T4 i wolnej T4 było największe w ciągu pierwszych dwóch do czterech tygodni leczenia kwetiapiną, bez dalszego zmniejszania podczas długotrwałego leczenia. Niemal we wszystkich przypadkach przerwanie leczenia kwetiapiną związane było z ustąpieniem wpływu na stężenie całkowitej i wolnej T4, niezależnie od czasu trwania leczenia. Mniejsze zmniejszenia stężenia całkowitej T3 oraz „odwróconej T3” obserwowane były jedynie w przypadku stosowania większych dawek. Stężenie

TBG pozostawało niezmienione i na ogół nie obserwowano zwiększenia stężenia TSH. Nie wykazano, by kwetiapina powodowała znaczącą klinicznie niedoczynność tarczycy.

Dzieci i młodzież (w wieku od 10 do 17 lat)

Powyżej wymienione działania niepożądane u dorosłych odnoszą się również do dzieci i młodzieży. Poniżej przedstawione jest zbiorcze zestawienie działań niepożądanych występujących częściej u dzieci i młodzieży (w wieku od 10 do 17 lat) niż u pacjentów dorosłych lub działań niepożądanych, których nie stwierdzono u pacjentów dorosłych.

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawia się następująco: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 i < 1/10); niezbyt często (≥1/1000 i < 1/100); rzadko (≥1/10000 i < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

− Bardzo często: wzmożony apetyt.

Badania diagnostyczne

− Bardzo często: zwiększenie stężenia prolaktyny1,podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi2

Zaburzenia układu nerwowego

− Bardzo często: objawy pozapiramidowe3.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

− Często: drażliwość4.

1. Stężenie prolaktyny u chłopców (u pacjentów w wieku < 18 lat): > 20 μg/l (> 869,56 pmol/l); zaś u dziewcząt > 26 μg/l (> 1130,428 pmol/l) w dowolnym momencie. Zwiększenie stężenia prolaktyny do > 100 ug/l wystąpił u mniej niż 1% pacjentów.

2. Na podstawie zmian powyższych klinicznie znaczących wartości progowych [przyjętej zgodnie z wytycznymi Narodowego Instytutu Zdrowia (National Institute of Health)] lub wzrostu skurczowego ciśnienia tętniczego > 20 mmHg lub wzrostu rozkurczowego ciśnienia tętniczego > 10 mmHg w dowolnym momencie w czasie trwania 2 intensywnych badań klinicznych (3-6 tygodni) kontrolowanych placebo przeprowadzonych u dzieci i młodzieży.

3. Patrz punkt 5.1

4. Uwaga: Częstość występowania działań niepożądanych jest zgodna z tą obserwowaną u dorosłych, jednak wystąpienie drażliwości u dzieci i młodzieży może być związane z innymi implikacjami klinicznymi niż u dorosłych.

Kventiax 100 - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny u kobiet w ciąży. Dotychczas w badaniach na zwierzętach nie wykazano szkodliwego wpływu, ale nie badano możliwego wpływu na oko płodu. Dlatego też, kwetiapina może być stosowana w okresie ciąży tylko wówczas, gdy korzyści jej stosowania uzasadniają potencjalne ryzyko. Objawy odstawienne obserwowane były u noworodków, których matki przyjmowały kwetiapinę w czasie ciąży.

U noworodków narażonych na działanie leków przeciwpsychotycznych (w tym produktu leczniczego Kventiax) w trzecim trymestrze ciąży, mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak objawy pozapiramidowe i (lub) objawy odstawienne o różnym nasileniu i czasie trwania. Zgłaszano przypadki pobudzenia, hipertonii, hipotonii, drżenia, senności, zespołu zaburzeń oddechowych oraz zaburzeń karmienia. Z tego względu należy noworodki uważnie monitorować.

Laktacja

Istnieją opublikowane doniesienia potwierdzające przenikanie kwetiapiny do mleka kobiet karmiących, jednak stopień jej przenikania nie jest jednakowy w tych publikacjach. Kobietom karmiącym piersią należy zatem radzić, aby unikały karmienia piersią podczas stosowania kwetiapiny.

Kventiax 100 - prowadzenie pojazdów

Produkt leczniczy Kventiax ma umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ze względu na to, że kwetiapina działa głównie na ośrodkowy układ nerwowy, może zaburzać wykonywanie czynności wymagających sprawności psychicznej. Dlatego też pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn do czasu określenia indywidualnej wrażliwości na lek.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Kventiax 100 - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Quetiapinum

    Substancja o działaniu przeciwpsychotycznym, a więc zmniejszającym objawy pobudzenia, wycofania społecznego, hamująca omamy czy urojenia w przebiegu schizofrenii. Stosowana również w zapobieganiu nawrotom schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Wykazuje skuteczność w leczeniu epizodów depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.

    Dostępne opakowania
    Kventiax 100

    Kventiax 100

    tabletki powlekane - 30 tabl. - 0,1 g
    KRKA D.D. NOVO MESTO
    Kventiax 100

    Kventiax 100

    tabletki powlekane - 90 tabl. - 0,1 g
    KRKA D.D. NOVO MESTO
    Kventiax 100

    Kventiax 100

    tabletki powlekane - 60 tabl. - 0,1 g
    KRKA D.D. NOVO MESTO
    52,34 zł
    Powiązane artykuły
    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki przeciwdepresyjne a seks

    Stosowanie leków przeciwdepresyjnych może wiązać się z zaburzeniami funkcji seksualnych. Mogą one dotyczyć nawet 80% leczonych lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), niezależnie od tego, który z nich był stosowany....

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    Antydepresanty nowej generacji

    Antydepresanty nowej generacji to tzw. atypowe leki przeciwdepresyjne. Różnią się od starszych grup - TLPD, SSRI, SNRI, inhibitory MAO - przede wszystkim mniejszymi skutkami ubocznymi, ze względu na złożony mechanizm działania, skierowany głównie na zwiększenie...

    Depresja i mania

    Powrót pacjenta z oddziału psychiatrycznego do domu (WIDEO)

    Powrót pacjenta z oddziału psychiatrycznego do domu (WIDEO)

    Pacjent chory psychiatrycznie może czuć się wyobcowany po opuszczeniu szpitala Pobyt w szpitalu psychiatrycznym jest trudnym przeżyciem dla każdego pacjenta. Nie zawsze możliwy jest kontakt z rodziną i przyjaciółmi, taka osoba musi dostosować się do...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Terapia depresji (WIDEO)

    Terapia depresji (WIDEO)

    Leczenie depresji Depresja to nie tylko "chandra", która przytrafia się każdemu od czasu do czasu. To poważna choroba. Ze względu na występujące u chorych myśli samobójcze, choroba ta może doprowadzić do śmierci. Jeśli zauważymy u siebie lub u osoby z...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki psychotropowe

    Leki psychotropowe

    Istnieje wiele definicji opisujących leki psychotropowe. W szerszym rozumieniu, są to wszystkie substancje, które podane człowiekowi, zmieniają jego stan psychiczny. Można więc tu zaliczyć leki hormonalne, witaminy (np. witaminy z grupy B, witamina PP,...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Odstawienie leków przeciwdepresyjnych

    Leki przeciwdepresyjne z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI) są obecnie jedną z najczęściej stosowanych grup leków psychotropowych. SSRI znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu depresji, ale i zaburzeń lękowych, obsesyjno-kompulsywnych,...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    W których krajach ludzie łykają najwięcej antydepresantów?

    Jak się okazuje, na całym świecie stosuje się coraz więcej leków przeciw depresji. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organization for Economic Cooperation and Development - OECD) dokładniej przyjrzała się skali stosowania antydepresantów...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    Sulpiryd - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd  - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd to lek z rodziny przeciwdepresyjnych oraz przeciwpsychotycznych. Stosuje się go głównie w leczeniu schizofrenii. Jest to lek przepisywany wyłącznie na receptę. Występuje w postaci tabletek, kapsułek oraz syropu. Lek stosuje się w przypadku wystąpienia...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Relaksacja a nerwica

    Zaburzenia lękowe, dawniej określane jako nerwica, to problem sięgający gigantycznych rozmiarów. Lęk uogólniony, napady paniki czy też różnego rodzaju fobie stały się epidemią współczesnych czasów. Co zrobić, kiedy stres życia przerasta możliwości przystosowawcze...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Psychoterapia grupowa w nerwicy

    Psychoterapia jest podstawową metodą leczenia nerwicy. Oddziaływania terapeutyczne mają na celu rozwiązanie wewnętrznych konfliktów, poznanie przyczyn zaburzeń oraz zmniejszenia dolegliwości wywołanych chorobą. Jedną z form psychoterapii stosowanej w...