Ilgaper

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki
Dawka
0,5 mg
Ilość
30 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: ACTAVIS GROUP PTC EHF.

Ilgaper - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Ilgaper - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Ilgaper - opis

Repaglinid jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 2 (cukrzyca insulinoniezależna), u których hiperglikemia nie może być dłużej właściwie kontrolowana za pomocą diety, zmniejszenia masy ciała i ćwiczeń fizycznych. Repaglinid jest również wskazany w leczeniu metforminą pacjentów z cukrzycą typu 2, u których leczenie samą metforminą nie spowodowało zadowalającego wyrównania glikemii.

Leczenie należy rozpocząć jako uzupełnienie do diety i wysiłku fizycznego w celu zmniejszenia stężenia glukozy we krwi wzrastającego po posiłkach.

Ilgaper - skład

Każda tabletka zawiera 0,5 mg repaglinidu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Ilgaper - dawkowanie

Repaglinid jest stosowany przed głównymi posiłkami, a dawkowanie jest ustalane indywidualnie, tak by uzyskać optymalną kontrolę glikemii. Oprócz zwykle stosowanej samokontroli polegającej na pomiarze stężenia glukozy we krwi i (lub) w moczu dokonywanej przez pacjenta, konieczna jest okresowa kontrola glikemii przez lekarza w celu ustalenia najmniejszej, skutecznej dawki. Pomocne w ocenie skuteczności leczenia może również być oznaczanie stężenia hemoglobiny glikowanej. Okresowa kontrola jest konieczna, ponieważ zmniejszenie stężenia glukozy we krwi po podaniu maksymalnej zalecanej dawki, może być niewystarczające (tzw. nieskuteczność pierwotna) i może również wystąpić, po wstępnym okresie skutecznego działania, zanik reakcji hipoglikemicznej (tzw. nieskuteczność wtórna).

Krótkotrwałe stosowanie repaglinidu może być skuteczne u pacjentów z cukrzycą typu 2 leczonych jedynie dietą w okresach przejściowego pogorszenia wyrównania metabolicznego. Repaglinid należy przyjmować bezpośrednio przed głównymi posiłkami (tj. przedposiłkowo).

Dawki produktu leczniczego należy zwykle przyjmować na około 15 minut przed posiłkiem, ale czas ten może się zmieniać od bezpośrednio do nawet 30 minut przed posiłkiem (tj. przed 2, 3 lub 4 posiłkami na dobę). Pacjenci, którzy pominą posiłek (lub zjedzą dodatkowy posiłek) powinni być poinformowani o konieczności pominięcia (lub dodania) przedposiłkowej dawki produktu leczniczego.

W przypadku jednoczesnego stosowania innych substancji czynnych w celu oceny dawki, patrz punkt

4.4 i 4.5.

Dawkowanie początkowe

Dawkowanie powinien ustalić lekarz zgodnie z potrzebą pacjenta.

Zalecaną dawką początkową jest 0,5 mg. Dostosowanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach od jednego do dwóch tygodni (na podstawie oznaczenia stężenia glukozy we krwi). Jeśli leczenie pacjenta ulega zmianie z innych doustnych leków hipoglikemizujących, zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg.

Leczenie podtrzymujące

Maksymalna zalecana pojedyncza dawka przyjmowana z głównymi posiłkami wynosi 4 mg. Maksymalna dawka dobowa nie może przekroczyć 16 mg.

Szczególne grupy pacjentów

Repaglinid jest wydzielany głównie z żółcią i dlatego eliminacja leku nie jest zaburzona przez choroby nerek.

Tylko 8 % dawki repaglinidu jest wydalane przez nerki i całkowity klirens osoczowy repaglinidu może ulec zmniejszeniu u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek. Ponieważ wrażliwość na insulinę u pacjentów z cukrzycą i zaburzeniem czynności nerek jest zwiększona, dawkę produktu leczniczego należy u tych pacjentów dobierać ostrożnie.

Brak badań klinicznych w grupie pacjentów powyżej 75 lat lub u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby (patrz punkt 4.4).

Z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i (lub) skuteczności terapii, nie zaleca się stosowania repaglinidu u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

U pacjentów osłabionych lub niedożywionych należy ostrożnie ustalać dawkę początkową i podtrzymującą w celu uniknięcia objawów hipoglikemii.

Pacjenci otrzymujący inne doustne leki przeciwcukrzycowe (DLP)

U pacjentów leczonych dotychczas innymi doustnymi lekami hipoglikemizującymi bezpośrednio po nich można zastosować repaglinid. Niemniej jednak nie istnieje precyzyjnie określona zależność między dawką innych doustnych leków hipoglikemizujących a dawką repaglinidu. Maksymalna zalecana dawka początkowa u tych pacjentów wynosi 1 mg repaglinidu przed głównymi posiłkami.

Repaglinid może być stosowany jednocześnie z metforminą, kiedy leczenie samą metforminą nie spowodowało zadowalającego wyrównania glikemii. W takiej sytuacji dawkowanie metforminy należy utrzymać i jednocześnie podawać repaglinid. Dawka początkowa repaglinidu wynosi 0,5 mg przed głównymi posiłkami; dawkę dostosowuje się na podstawie oznaczeń stężenia glukozy we krwi, tak jak w monoterapii repaglinidem.

Ilgaper - środki ostrożności

Ogólne Repaglinid należy przepisywać tylko tym pacjentom, u których niewłaściwa kontrola glikemii i objawy cukrzycy utrzymują się, mimo podjętych prób stosowania właściwej diety, wysiłku fizycznego i zmniejszenia masy ciała.

Repaglinid, podobnie jak większość preparatów zwiększających wydzielanie insuliny, może powodować hipoglikemię.

U wielu pacjentów z czasem dochodzi do osłabienia działania zmniejszającego stężenie glukozy we krwi wywieranego przez lek hipoglikemizujący. Może to być wynikiem postępu choroby lub zmniejszenia reakcji na zastosowany produkt leczniczy. Zjawisko takie określa się mianem nieskuteczności wtórnej, w odróżnieniu od nieskuteczności pierwotnej, kiedy już od początku stosowania lek okazuje się nieskuteczny u danego pacjenta. Należy rozważyć dostosowanie dawki i ustalić czy pacjent przestrzega zaleceń dietetycznych oraz czy stosuje zalecone ćwiczenia fizyczne, przed rozpoznaniem wtórnej nieskuteczności.

Repaglinid oddziałuje krótkotrwale na swoiste miejsce wiązania w komórkach beta. Stosowanie repaglinidu w przypadku wtórnej oporności na leki zwiększające wydzielanie insuliny nie było badane w badaniach klinicznych. Badania kliniczne dotyczące leczenia skojarzonego z innymi lekami zwiększającymi wydzielanie insuliny i akarbozą nie zostały przeprowadzone.

Przeprowadzono badania dotyczące skojarzonego leczenia z insuliną NPH (Neutral Protamine Hagedorn) i z tiazolidynodionami. Jednakże, należy rozważyć korzyści takiego stosowania w porównaniu do innego leczenia skojarzonego.

Jednoczesne stosowanie z metforminą wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia hipoglikemii. Jeżeli pacjent, ustabilizowany na jakimkolwiek doustnym leku przeciwcukrzycowym, jest narażony na czynniki wywołujące stres, tj. gorączkę, stres spowodowany urazem, zakażenie lub został poddany zabiegowi chirurgicznemu, może dojść u niego do zaburzeń wyrównania glikemii. W takich przypadkach może być konieczne tymczasowe odstawienie repaglinidu i leczenie insuliną.

Stosowanie repaglinidu może być związane ze zwiększeniem częstości występowania ostrego zespołu wieńcowego (np. zawału serca) (patrz punkt 4.8 i 5.1).

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Repaglinid należy stosować z ostrożnością lub nie stosować wcale w przypadku pacjentów stosujących jednocześnie leki wpływające na metabolizm repaglinidu (patrz punkt 4.5). Jeżeli jednoczesne stosowanie tych leków jest konieczne, należy dokładnie monitorować stężenie glukozy w surowicy oraz kontrolować kliniczny stan pacjenta.

Szczególne grupy pacjentów

Brak badań klinicznych u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Brak badań klinicznych u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat oraz pacjentów powyżej 75 lat. Dlatego nie zaleca się stosowania preparatu w tych grupach pacjentów.

Zaleca się ostrożne dostosowywanie dawki u pacjentów osłabionych lub niedożywionych. Dawka początkowa i podtrzymująca powinna być ostrożnie dobierana (patrz punkt 4.2).

Ilgaper - przedawkowanie

Repaglinid był podawany w dawkach zwiększających się w odstępach tygodniowych od 4 mg do 20 mg cztery razy na dobę w okresie 6 tygodni. Nie zaobserwowano objawów sugerujących, że lek nie jest bezpieczny. Ponieważ w badaniu zabezpieczono uczestników przed hipoglikemią poprzez zwiększenie podaży węglowodanów, należy uznać, że względne przedawkowanie może prowadzić do znacznego zmniejszenia stężenia glukozy we krwi i wystąpienia objawów hipoglikemii (zawroty głowy, poty, drżenie, ból głowy itd.). W razie wystąpienia takich dolegliwości należy podjąć odpowiednie działania w celu skorygowania niskiego poziomu glukozy (doustne podanie węglowodanów). Hipoglikemię o cięższym przebiegu, z drgawkami, utratą przytomności lub śpiączką, należy leczyć dożylnym podaniem roztworu glukozy.

Ilgaper - przeciwskazania

• Nadwrażliwość na repaglinid lub którąkolwiek substancję pomocniczą w produkcie leczniczym

Ilgaper.

• Cukrzyca typu 1 (cukrzyca insulinozależna), brak peptydu C.

• Cukrzycowa kwasica ketonowa, ze śpiączką lub bez niej.

• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

• Jednoczesne stosowanie gemfibrozylu (patrz punkt 4.5).

Ilgaper - działania niepożądane

W oparciu o doświadczenia w trakcie stosowania repaglinidu i innych leków hipoglikemizujących obserwowano następujące działania niepożądane: Częstość została zdefiniowana jako:

Często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥1/1,000 do < 1/100); rzadko (≥ 1/10,000 do < 1/1,000); bardzo rzadko (< 1/10,000); nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu immunologicznego

Bardzo rzadko: alergia

Uogólnione reakcje nadwrażliwości (np. reakcja anafilaktyczna) lub reakcje immunologiczne, takie jak zapalenie naczyń.


Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często: hipoglikemia

Nieznane: śpiączka hipoglikemiczna i utrata przytomności wywołana hipoglikemią.

Tak jak w przypadku innych leków hipoglikemizujących, obserwowano objawy hipoglikemii po podaniu repaglinidu. Objawy te są zwykle łagodne i łatwe do opanowania poprzez przyjęcie węglowodanów. Jeżeli objawy są ciężkie i wymagają pomocy osób trzecich, może być konieczne podanie roztworu glukozy we wlewie dożylnym. Występowanie takich reakcji zależy, tak jak w każdym przypadku leczenia cukrzycy, od czynników osobniczych, takich jak: nawyki żywieniowe, dawkowanie leków, wysiłek fizyczny oraz stres (patrz punkt 4.4). Interakcje z innymi produktami leczniczymi mogą zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii (patrz punkt 4.5). Po wprowadzeniu leku na rynek odnotowano przypadki wystąpienia hipoglikemii u pacjentów leczonych równocześnie metforminą lub tiazolidynodionem.

Zaburzenia oka

Bardzo rzadko: zaburzenia widzenia

Zmiany stężenia glukozy we krwi są znanym czynnikiem wpływającym na przejściowe zaburzenia widzenia, zwłaszcza na początku leczenia farmakologicznego cukrzycy. Takie zaburzenia stwierdzono jedynie u niewielu pacjentów po rozpoczęciu leczenia repaglinidem. W żadnym przypadku nie było to przyczyną odstawienia repaglinidu w trakcie badań klinicznych.

Zaburzenia serca

Rzadko: choroby serca i naczyń

Cukrzyca typu 2 jest związana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia chorób serca i naczyń. W jednym badaniu epidemiologicznym stwierdzono w grupie pacjentów leczonych repaglinidem większą częstość występowania ostrego zespołu wieńcowego.

Nie mniej jednak nie została potwierdzona zależność przyczynowa (patrz punkt 4.4 i 5.1).

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: bóle brzucha i biegunka

Bardzo rzadko: wymioty i zaparcia

Nieznane: nudności

W badaniach klinicznych obserwowano dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak: bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty i zaparcia. Częstość występowania i nasilenie tych objawów nie były inne niż dolegliwości występujących podczas stosowania innych doustnych środków pobudzających wydzielanie insuliny.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo rzadko: zaburzenia czynności wątroby i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

W bardzo rzadkich przypadkach zgłaszane były ciężkie uszkodzenia wątroby. Jednakże przypadkowy związek ze stosowaniem repaglinidu nie został udowodniony. W pojedynczych przypadkach podczas leczenia repaglinidem zgłaszano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Większość przypadków była łagodna i przemijająca i niewielu pacjentów przerwało leczenie z powodu zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Nieznane: nadwrażliwość

Reakcje nadwrażliwości skórnej mogą wystąpić w postaci rumienia, świądu, wysypki i pokrzywki. Ponieważ występują różnice w budowie chemicznej, nie ma podstaw do podejrzeń o występowanie alergii krzyżowej z pochodnymi sulfonylomocznika.

Ilgaper - ciąża i karmienie piersią

Brak badań klinicznych dotyczących stosowania repaglinidu u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Dlatego bezpieczeństwo stosowania repaglinidu u kobiet w ciąży nie może być poddane ocenie. Dotychczas nie wykazano działania teratogennego repaglinidu w badaniach na zwierzętach. Podawanie dużych dawek repaglinidu w ciągu ostatniego trymestru ciąży i w czasie laktacji powodowało u płodów i noworodków szczurów nieprawidłowości rozwoju kończyn i działanie embriotoksyczne. Obecność repaglinidu została wykazana w mleku zwierząt poddanych badaniom.

Z tego powodu należy unikać stosowania preparatu u kobiet w ciąży i nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.

Ilgaper - prowadzenie pojazdów

Pacjentom należy doradzić konieczność podjęcia odpowiednich środków ostrożności, aby uniknąć hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdu. Jest to szczególnie ważne u tych pacjentów, u których objawy zapowiadające hipoglikemię sąsłabe, albo nie występują lub u których hipoglikemia występuje często. W takich przypadkach należy rozważyć, czy możliwe jest w ogóle prowadzenie pojazdów.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Ilgaper - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Repaglinidum

    Substancja, która pobudza wydzielanie insuliny. Jest krótko działającym lekiem zmniejszającym poziom glukozy we krwi. Stosowana jest w leczeniu cukrzycy insulinozależnej (II typu), kiedy dieta, ćwiczenia fizyczne i zmniejszenie masy ciała nie przynoszą efektu obniżenia cukru. Może być stosowana w terapii skojarzonej z metforminą.

    Dostępne opakowania
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 30 tabl. - 0,5 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 60 tabl. - 0,5 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 90 tabl. - 0,5 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 30 tabl. - 1 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 60 tabl. - 1 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 90 tabl. - 1 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 30 tabl. - 2 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 60 tabl. - 2 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Ilgaper

    Ilgaper

    tabletki - 90 tabl. - 2 mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF.
    Powiązane artykuły
    Leczenie cukrzycy

    Lista refundacyjna bez długo działających analogów insuliny

    30 grudnia wejdzie w życie nowa lista leków refundowanych. Nie będzie na niej długo działających analogów insulinowych, które wpisano jednak w program terapeutyczny. Osoby do niego zakwalifikowane będą mogły korzystać z tego leku bezpłatnie… Czym są...

    Insulina - rodzaje, podawanie, przechowywanie

    Insulina analogowa

    W leczeniu cukrzycy, oprócz insuliny ludzkiej, wykorzystywane są również insuliny analogowe. Analogi ludzkiej insuliny otrzymuje się na drodze modyfikacji genetycznej. Rekombinowane są komórki drożdży lub Escherichii coli. Od ludzkiej insuliny analogi...

    Metody podawania insuliny

    W jaki sposób żyć z pompą insulinową?

    Pompy insulinowe są ułatwieniem życia dla cukrzyków, przede wszystkim chorych na cukrzycę typu 1. Dzięki nim leczenie nie jest tak uciążliwe, jak przy zastrzykach czy penach. Umożliwiają ciągły, czyli bardziej naturalny, dostęp organizmu do insuliny....

    Insulina - rodzaje, podawanie, przechowywanie

    Powikłania stosowania insuliny

    Insulina to "złoty środek" na cukrzycę, która w szybkim tempie staje się chorobą cywilizacyjną XXI wieku. W krajach rozwiniętych choruje na nią 3-4% mieszkańców. Niestety, o rozwoju choroby większość z nas dowiaduje się dopiero wtedy, gdy jej stadium...

    Objawy cukrzycy - pierwsze symptomy, wczesna diagnoza

    Jak rozpoznać cukrzycę? (WIDEO)

    Jak rozpoznać cukrzycę? (WIDEO)

    Coraz więcej osób choruje na cukrzycę. W związku z rosnącymi statystykami warto poznać pierwsze objawy, aby w porę zareagować. Obejrzyj materiał i posłuchaj, co na temat cukrzycy mówi dr Arkadiusz Krakowiecki.

    Badania dla cukrzyków

    Największe problemy pacjentów z cukrzycą typu 2 (WIDEO)

    Największe problemy pacjentów z cukrzycą typu 2 (WIDEO)

    Cukrzyca jest diagnozowana coraz częściej. Obecnie przewiduje się, że około 550 tys. Polaków nie wie o tym, że choruje na cukrzycę typu 2. Eksperci podejrzewają, że rosnąca liczba niezdiagnozowanych przypadków cukrzycy to jeden z największych problemów...

    Insulina - rodzaje, podawanie, przechowywanie

    Jak działa pompa insulinowa? (WIDEO)

    Jak działa pompa insulinowa? (WIDEO)

    Osobista pompa insulinowa Pompa insulinowa to niewielkie urządzenie służące do ciągłego podawania choremu insuliny podskórnie. Jak działa takie urządzenie? Czy jest bezpieczne do stosowania? Na te pytania odpowiada prof. dr hab. Jan Tatoń. Osobista...

    Cukrzyca

    Najlepszy lekarz dla osoby chorej na cukrzycę (WIDEO)

    Najlepszy lekarz dla osoby chorej na cukrzycę (WIDEO)

    Lekarz osoby chorej na cukrzycę Lekarz opiekujący się pacjentem z cukrzycą współpracuje z nim przez wiele lat. Dlatego wybór lekarza do leczenia cukrzycy powinien być dobrze przemyślany. O tym, jak wybrać dobrego lekarza dla osoby chorej na cukrzycę,...

    Leczenie cukrzycy

    Jak wygląda leczenie cukrzycy? (WIDEO)

    Jak wygląda leczenie cukrzycy? (WIDEO)

    Leczenie cukrzycy W leczeniu cukrzycy stosuje się różne leki o różnorodnych mechanizmach. Obecnie w leczeniu bazuje się na: insulinach (wprowadzonych w latach 20. ubiegłego wieku); pochodnych sulfonylomocznika; metforminie (wprowadzonej w latach 50....

    Metody podawania insuliny

    Pompa insulinowa u chorego na cukrzycę

    Pompa insulinowa u chorego na cukrzycę

    Pompa insulinowa u chorego na cukrzycę - podłączenie urządzenia To dyskretne urządzenie pozwoli cukrzykowi zachować ciągłość podawania dawek insuliny. Pompa insulinowa u chorego na cukrzycę - glukometr Glukometr to urządzenie pozwalające na dokonywanie...