Flutamid Egis

zobacz opinie o produkcie »
Cena
66,87 zł
Forma
tabletki
Dawka
0,25 g
Ilość
100 tabl. (5 blist.po 20 szt.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: EGIS PHARMACEUTICALS PLC

Flutamid Egis - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Flutamid Egis - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Flutamid Egis - opis

Flutamid stosuje się w leczeniu zaawansowanego nowotworu gruczołu krokowego, gdy wskazane jest zahamowanie działania testosteronu. W skojarzeniu z agonistami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH) w leczeniu ograniczonego raka gruczołu krokowego (stadium B2 lub T2b) oraz w leczeniu zaawansowanego raka gruczołu krokowego guza naciekającego poza torebkę gruczołu (stadium C albo T3-T4), bez przerzutów lub z zajęciem okolicznych węzłów chłonnych.

Stosowany jest ponadto jako lek wspomagający u pacjentów wcześniej poddanych leczeniu agonistą LHRH, u pacjentów po orchiektomii oraz u pacjentów, którzy słabo reagowali lub źle tolerowali inne rodzaje leczenia hormonalnego.

Flutamid Egis - skład

Jedna tabletka Flutamid EGIS zawiera 250 mg flutamidu (Flutamidum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka zawiera 40,2 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych.

Flutamid Egis - dawkowanie

Dawkowanie

 

Ograniczony rak gruczołu krokowego (stadium B2 lub T2b)

1 tabletka produktu leczniczego Flutamid EGIS 250 mg trzy razy w ciągu doby (750 mg/dobę) co 8 godzin. W przypadku rozpoczynania leczenia łącznie z agonistą LHRH, można znacznie zmniejszyć częstość i ciężkość reakcji zaostrzenia objawów choroby, co zdarza się niekiedy po podaniu agonisty LHRH, jeśli flutamid będzie podany przed agonistą, a nie jednocześnie z nim. Zaleca się więc rozpoczynanie terapii flutamidem w dawce 250 mg (1 tabletka) trzy razy na dobę na co najmniej trzy dni przed rozpoczęciem podawania agonisty LHRH i następnie kontynuowanie podawania w tej samej dawce. Leczenie produktem Futamid w skojarzeniu z agonistą LHRH należy rozpocząć 8 tygodni przed rozpoczęciem radioterapii i kontynuować w czasie jej trwania, zwykle również przez około 8 tygodni. Cała kuracja w tym przypadku będzie trwać około 16 tygodni.

 Zaawansowany rak  gruczołu krokowego (stadium C albo T3-T4)

Flutamid należy podawać łącznie  z agonistą LHRH i kontynuować leczenie do uzyskania poprawy. Jeśli dochodzi do regresji guza lub stabilizacji jego rozrostu, leczenie kontynuuje się tak długo, jak długo pacjent reaguje pozytywnie na lek.

  Pacjenci z  zaburzeniami czynności wątroby

Flutamid może działać hepatotoksycznie (patrz punkt 4.4).

U pacjentów z niewydolnością wątroby można zalecić długotrwałe leczenie produktem Flutamid EGIS jedynie po wnikliwej ocenie indywidualnych korzyści leczenia w porównaniu z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Nie należy stosować tego leczenia u pacjentów z 2-3-krotnie podwyższonym ponad normę poziomem aktywności aminotransferaz.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawkowania leku u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek.

Sposób podawania

Dla wygody pacjenta, w ulotce i na opakowaniu zewnętrznym leku zamieszczono tabelę do graficznego przedstawienia sposobu jego stosowania. Daje to możliwość zaznaczenia indywidualnego dawkowania leku, jak i sprawdzenia przez pacjenta prawidłowości postępowania bezpośrednio przed  przyjęciem leku.

Flutamid Egis - środki ostrożności

Rozpoczęcie leczenia flutamidem powinno się odbywać pod kontrolą specjalisty. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z niewydolnością wątroby i skłonnością do zakrzepów.

Hepatotoksyczność

Flutamid może działać hepatotoksycznie. U pacjentów z niewydolnością  wątroby można zalecić długotrwałe leczenie tym produktem jedynie po wnikliwej ocenie indywidualnych korzyści leczenia w porównaniu z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych.

W wyniku uszkadzającego wątrobę działania flutamidu mogą wystąpić objawy takie jak: zmiany aktywności aminotransferaz, żółtaczka zastoinowa, marskość wątroby, encefalopatia wątrobowa. Objawy uszkodzenia czynności wątroby zwykle ustępują po odstawieniu leku lub po zmniejszeniu podawanej dawki flutamidu. Odnotowano jednakże przypadki postępującego uszkodzenia wątroby i zgonów związanych z ostrą niewydolnością wątrobową.

Występowanie objawów uszkodzenia wątroby wymaga natychmiastowej interwencji lekarza.

Przed rozpoczęciem leczenia flutamidem należy u pacjenta oznaczyć poziom aminotransferaz w surowicy.  Leczenia flutamidem nie poleca się pacjentom, u których stężenie aminotransferaz jest 2-3 krotnie wyższe od górnej granicy normy. Należy okresowo badać laboratoryjnie czynność wątroby. Odpowiednie badania laboratoryjne należy wykonywać co miesiąc w ciągu pierwszych 4 miesięcy leczenia i następnie okresowo kontrolować czynność wątroby.

Należy również przeprowadzić odpowiednie badania laboratoryjne w razie pojawienia się pierwszych objawów świadczących o zaburzeniu czynności wątroby, takich jak: świąd, ciemny mocz, utrzymujący się brak łaknienia, żółtaczka, ból pod prawym łukiem żebrowym  lub niewyjaśnione objawy grypopodobne.

Należy przerwać leczenie flutamidem lub zmniejszyć dawkę w przypadku:

udokumentowanego badaniami laboratoryjnymi uszkodzenia wątroby lub żółtaczki, gdy

             biopsja nie wykazała przerzutów do wątroby;

2-3-krotnego wzrostu aktywności aminotransferaz bez objawów klinicznych.

Należy poinformować pacjentów o wymaganiu przerwania stosowania Flutamid EGIS u i zgłoszenia się po poradę medyczną natychmiast po pojawieniu się jakichkolwiek objawów zatrucia wątroby.

 

Toksyczność metabolitu flutamidu 4-nitro-3-fluoro-metyloaniliny.

Metabolit ten może wywierać działanie toksyczne charakterystyczne dla aniliny: methemoglobinemię, niedokrwistość hemolityczną i żółtaczkę zastoinową. Objawy te obserwowano w badaniach na zwierzętach i u pacjentów ze zwiększoną wrażliwością na anilinę, np. u osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-P), u palaczy. U tych pacjentów wskazane jest monitorowanie stężenia methemoglobiny.

Inne

Należy zachować ostrożność stosując flutamid u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Określenie stężenia swoistego antygenu dla gruczołu krokowego (PSA) może być przydatne do monitorowania reakcji pacjenta na leczenie. W przypadku stałego, znacznego zwiększenia stężenia PSA w czasie leczenia flutamidem i agonistą LHRH, należy ocenić stan kliniczny pacjenta. Stwierdzając progresję procesu nowotworowego jednocześnie ze zwiekszeniem stężenia PSA, należy rozważyć kontynuowanie leczenia samym tylko agonistą LHRH.

U pacjentów z niewydolnością krążenia lek należy stosować z dużą ostrożnością, ponieważ powoduje on zatrzymanie wody w ustroju.

Flutamid wpływa na płodność mężczyzn, zmniejszając liczbę plemników w nasieniu. Ponadto zmniejszenie płodności może wynikać także z hamowania uwalniania testosteronu przez agonistę LHRH stosowanego jednocześnie z flutamidem.

U niektórych pacjentów może wystąpić zmiana barwy moczu na kolor od pomarańczowego do żółtozielonego bez innych objawów klinicznych, co przypisuje się flutamidowi lub jego metabolitom.

Flutamid EGIS przeznaczony jest do stosowania wyłącznie u mężczyzn.

 

W czasie leczenia należy stosować środki antykoncepcyjne.

U mężczyzn przewlekle leczonych flutamidem bez uprzedniej kastracji farmakologicznej lub chirurgicznej należy w regularnych odstępach czasu wykonywać badanie liczby plemników.

Terapia antyandrogenowa może wydłużać odstęp QT.

U pacjentów, u których w przeszłości obserwowano wydłużenie odstępu QT albo należących do grup zwiększonego ryzyka tego zaburzenia, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki, które mogą wydłużać odstęp QT (patrz punkt 4.5), przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Flutamid EGIS lekarz powinien ocenić stosunek korzyści do ryzyka, uwzględniając ryzyko wystąpienia częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.

Wpływ na wyniki testów laboratoryjnych

W czasie długotrwałego leczenia lub ciężkiego uszkodzenia wątroby obserwuje się zwiększenie aktywności AspAT i AlAT w surowicy. Ponadto może wystąpić zwiększenie stężenia bilirubiny, kreatyniny, estradiolu i testosteronu w surowicy. W ciężkich przypadkach może to prowadzić do zwiększonego ryzyka dławicy piersiowej i niewydolności serca. W związku z tym należy zachować ostrożność stosując flutamid w obecności choroby sercowo-naczyniowej. Flutamid może nasilać obrzęki i opuchnięcie wokół kostek kostek u podatnych pacjentów.

Zwiększone stężenie estradiolu podczas stosowania flutamidu zwiększa podatność pacjenta na wystąpienie zakrzepu z zatorami.

Każda tabletka zawiera 40,2 mg laktozy jednowodnej.

Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Flutamid Egis - przedawkowanie

Nie ustalono jaka wielkość dawki flutamidu stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia. W badaniach na zwierzętach przy przedawkowaniu występowały: obniżona aktywność, piloerekcja, depresja oddechowa, ataksja, brak łaknienia, uspokojenie, wymioty, methemoglobinemia.

W badaniach klinicznych stosowano dawki 1500 mg dziennie przez 36 tygodni nie obserwując groźnych dla życia działań niepożądanych, stwierdzono natomiast ginekomastię, bolesność sutków, wzrost aktywności AspAT. Odnotowano przypadek przeżycia pacjenta, który przyjął jednorazowo dawkę ponad 5 g flutamidu, bez objawów zatrucia.

Nie ustalono pojedynczej dawki flutamidu związanej zwykle z objawami przedawkowania lub uznawanej za zagrażającą życiu. W związku z tym, że flutamid w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza, dializa może nie być przydatna w leczeniu przedawkowania. Podobnie jak w leczeniu przedawkowania innymi lekami, należy pamiętać o możliwości przyjęcia przez pacjenta kilku leków. Wskazane jest ogólne leczenie podtrzymujące, w tym częsta kontrola objawów życiowych i staranna obserwacja pacjenta. Można rozważyć  płukanie żołądka.

Flutamid Egis - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Flutamid Egis - działania niepożądane

Monoterapia

Najczęściej opisywanym działaniem niepożądanym podczas stosowania flutamidu jest ginekomastia i (lub) bolesność sutków, którym czasami towarzyszyć może  mlekotok (bardzo często ≥ 1/10). Objawy te ustępują po odstawieniu leku lub po zmniejszeniu dawki. Flutamid może zwiększać labilność pracy serca i układu krążenia, jednak działanie to jest znacznie słabsze niż dietylostilbestrolu.

 

Do często występujących działań niepożądanych (≥ 1/100 do < 1/10) należą: biegunka, nudności, wymioty, zwiększenie apetytu, bezsenność, uczucie zmęczenia, przemijające zaburzenia czynności wątroby i zapalenie wątroby (patrz: Specjalne ostrzeżenia i  środki ostrożności dotyczące stosowania).

Do rzadko występujących działań niepożądanych (> 1/10 000 do < 1/1000)  należą: zmniejszenie libido, zaburzenia ze stronu układu pokarmowego (utrata łaknienia, bóle brzucha, zgaga, zaparcie), obrzęki, wylewy podskórne, półpasiec, świąd, zespół toczniopodobny, bóle i zawroty głowy, osłabienie, złe samopoczucie, niewyraźne widzenie, wzmożone pragnienie, bóle w klatce piersiowej, uczucie lęku, depresja, obrzęk węzłów chłonnych.

 

W czasie długotrwałego leczenia flutamidem obserwowano zaburzenia spermatogenezy (zmniejszenie liczby plemników).

 

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (< 1/10.000): reakcje nadwrażliwości na światło.

 

Odnotowano (bardzo rzadko) doniesienia o złośliwym raku gruczołu sutkowego u mężczyzn przyjmujących flutamid. Jeden przypadek dotyczył progresji guzka wykrytego na 3-4 miesiące przed rozpoczęciem monoterapii flutamidem łagodnego przerostu stercza. Rozpoznanie po wycięciu wykazało słabo zróżnicowany rak przewodowy.

 

Drugie zgłoszenie dotyczyło ginekomastii i guzka, zauważonych odpowiednio po dwóch i sześciu miesiącach od rozpoczęcia monoterapii flutamidem zaawansowanego raka gruczołu krokowego. Po 9 miesiącach od rozpoczęcia terapii guzek wycięto; rozpoznanie wykazało umiarkowanie zróżnicowany inwazyjny rak przewodowy w stadium T4NOMO, G3, bez przerzutów.

 

Niezbyt często mogą występować mikroguzkowe zmiany piersi. 

 

Początkowo w czasie monoterapii flutamidem możliwe jest zwiększenie stężenia testosteronu w surowicy; dodatkowo mogą występować uderzenia gorąca (rzadko) i zmiany dotyczące włosów. 

 

Po wprowadzeniu flutamidu do obrotu odnotowywano przypadki ostrej niewydolności nerek, śródmiąższowego zapalenia nerek i niedokrwienia mięśnia sercowego o nieznanej częstości występowania.

 

Leczenie skojarzone

 

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi w czasie leczenia skojarzonego flutamidem i agonistą LHRH są: uderzenia gorąca, osłabienie libido, impotencja, biegunka, nudności i wymioty. Objawy te, z wyjątkiem biegunki, występują podobnie często w czasie leczenia samym agonistą LHRH.

Wysoka częstość ginekomastii w trakcie monoterapii flutamidem jest znacznie obniżona w trakcie leczenia skojarzonego z agonistą LHRH. W badaniach klinicznych nie stwierdzono  istotnych statystycznie różnic w częstości występowania ginekomastii u pacjentów leczonych flutamidem i agonistą LHRH, a pacjentami leczonymi placebo i LHRH.

 

Rzadziej obserwowano następujące działania niepożądane:  niedokrwistość, leukopenię, trombocytopenię, zaburzenia ze strony układu pokarmowego, brak łaknienia, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, dolegliwości nerwowo-mięśniowe, żółtaczkę, dolegliwości ze strony układu moczowo-płciowego i ośrodkowego układu nerwowego (senność, depresja, dezorientacja, lęk, drażliwość). Bardzo rzadko notowano zaburzenia ze strony układu oddechowego, przypadki zapalenia wątroby.

Poza wymienionymi działaniami niepożądanymi po wprowadzeniu na rynki światowe produktu leczniczego zawierającego flutamid doniesiono o pojedynczych przypadkach niedokrwistości hemolitycznej i makrocytarnej, methemoglobinemii, nadwrażliwości na światło (rumień, owrzodzenia, wysypka pęcherzowa, martwica naskórka). Opisywano również: żółtaczkę zastoinową, encefalopatię wątrobową i martwicę komórek wątrobowych.

Powyższe działania niepożądane ustępowały po odstawieniu leku.

Po zastosowaniu flutamidu odnotowano również przypadki zgonu w wyniku ciężkiego uszkodzenia wątroby.

 

 

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

 

A: działania niepożądane flutamidu w monoterapii

B: działania niepożądane związane z terapią skojarzoną: flutamid + agonista LHRH

 

 

 

 

Układ

 

Częstość  występowania

 

Bardzo często

≥1/10

Często

 ≥1/100 do < 1/10

Niezbyt

często

≥1/1000

 do < 1/100

Rzadko

 ≥1/10 000 do  < 1/1000

Bardzo rzadko

< 1/10 000

Nieznana

zakażenia i zarażenia pasożytnicze

A

 

 

 

Półpasiec

 

 

B

 

 

 

 

 

 

Nowotwory łagodne i złośliwe (w tym torbiele i polipy)

A

 

 

 

 

Zmiany nowotworowe w gruczołach sutkowych

(2 zgłoszenia)

 

B

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

A

 

 

 

Obrzęk limfatyczny

 

 

B

 

 

 

Niedokrwistość,  leukopenia,  trombocytopenia.

Niedokrwistość  hemolityczna,

niedokrwistość makrocytowa, methemoglobinemia sulfhemoglobinemia

 

Zaburzenia układu immunologicznego

A

 

 

 

Zespół tocznio-podobny

 

 

B

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

A

 

Zwiększony apetyt

 

Brak apetytu

 

 

B

 

 

 

Brak apetytu

Hiperglikemia, pogorszenie w cukrzycy

 

Zaburzenia psychiczne

A

 

Bezsenność

 

Lęk, depresja, 

 

 

B

 

 

 

Depresja,  lęk

 

 

Zaburzenia układu nerwowego

A

 

 

 

Zawroty głowy,

bóle głowy

 

 

B

 

 

 

Drętwienie,

ospałość, stan splątania, nerwowość,

rozdrażnienie

 

 

Zaburzenia oka

A

 

 

 

Niewyraźne widzenie

 

 

B

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia serca

 

Zaburzenia naczyniowe

A

 

 

 

Zator tętnicy płucnej

 

Wydłużenie odcinka QT (patrz punkty 4.4 i 4.5)

B

 

 

 

 

 

 

A

 

 

 

Uderzenia gorąca

 

 

B

Uderzenia gorąca

 

 

Nadciśnienie

 

Choroba zakrzepowo-zatorowa

Zaburzenia układu oddechowego

A

 

 

 

 

Kaszel

 

 

B

 

 

 

 

Objawy płucne (np. duszność),

śródmiąższowe zapalenie płuc

 

Zaburzenia żołądka i jelit

A

 

Biegunka

nudności, wymioty

 

Niespecyficzne dolegliwości brzuszne,

ból wrzodopodobny, zgaga, zaparcia 

 

 

B

Biegunki, nudności, wymioty

 

 

 

 

Niespecyficzne dolegliwości brzuszne

 

 

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

A

 

Zapalenie wątroby

 

 

 

 

B

 

 

 

Zaburzenia czynności wątroby

Zapalenie wątroby

Zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka

 

Żółtaczka zastoinowa, encefalopatia wątrobowa, marskość wątroby, przypadki  śmierci w następstwie hepatotoksyczności

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

A

 

 

 

Świąd, wybroczyny

Wrażliwość skóry na światło

 

B

 

 

 

Wysypka  

Reakcje nadwrażliwości na światło,  rumień, owrzodzenia, wysypka pęcherzowa,  martwica naskórka

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

A

 

 

 

 

 

 

B

 

 

 

Objawy nerwowo-mięśniowe,

bóle stawów, bóle mięśni

 

 

 

 

 

 

 

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

A

 

 

 

 

 

 

B

 

 

 

Objawy moczowo-płciowe (bolesne lub trudne oddawanie moczu, zmiany w częstości oddawania moczu), 

Zmiana zabarwienia moczu na pomarańczowy lub zielonkawo-żółty

 

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

A

Ginekomastia,  bolesność  gruczołów sutkowych., mlekotok.

 

 

Osłabienie libido, zmniejszenie liczebności plemników

 

 

B

Zmniejszone libido, impotencja,

 

Ginekomastia,

 

 

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

A

 

Uczucie zmęczenia

 

Obrzęk, osłabienie, złe samopoczucie, pragnienie,bóle w klatce piersiowej

 

 

B

 

 

 

 

 

Obrzęk,

podrażnienie w miejscu iniekcji (w przypadku iniekcji w połączeniu z agonistą LHRH)

 

 

Badania laboratoryjne

 

A

 

Przejściowe odchylenia we wskaźnikach czynności zapalenie wątroby

 

 

 

 

B

 

 

 

Zwiększone stężenie azotu mocznikowego we krwi (BUN), zwiększone lstężenie kreatyniny w surowicy

 

 

 

 

 

 

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,

tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

 

Flutamid Egis - ciąża i karmienie piersią

Flutamid EGIS jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u mężczyzn. W czasie leczenia należy stosować środki antykoncepcyjne.

Flutamid podawany u kobiety ciężarnej może powodować uszkodzenie płodu. W badaniach na zwierzętach reprodukcyjna toksyczność flutamidu była związana z antyandrogennym działaniem leku. Opisywano zmniejszone 24-godzinne przeżycie potomstwa szczurów otrzymujących w czasie ciąży flutamid w dawkach 30, 100 lub 200 mg/kg/dobę (dawki około 3, 9 i 19 razy większe niż dawki stosowane u ludzi). U płodów szczurów otrzymujących 2 większe dawki obserwowano niewielkie zwiększenie występowania niewielkich wad rozwojowych mostka i żeber. Przy 2 większych dawkach występowała też feminizacja płodów męskich. Stwierdzano również zmniejszone wskaźniki przeżycia u potomstwa królików otrzymujących największą dawkę (15 mg/kg/dobę; co odpowiada dawce 1,4 razy większej niż dawka stosowana u ludzi).

Nie prowadzono badań u kobiet ciężarnych i karmiących piersią. Należy  brać pod uwagę  możliwość, że flutamid może powodować uszkodzenia płodu w razie podawania u kobiety ciężarnej lub może być obecny w mleku matki karmiącej.

Flutamid Egis - prowadzenie pojazdów

Nie prowadzono z flutamidem  żadnych badań oceniających wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. U niektórych pacjentów mogą jednak wystąpić takie działania niepożądane jak: senność, dezorientacja, znużenie, zawroty głowy, zamazane widzenie. Nie należy wtedy prowadzić pojazdów  ani obsługiwać maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Flutamid Egis - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Flutamidum

    Dostępne opakowania
    Flutamid Egis

    Flutamid Egis

    tabletki - 100 tabl. (5 blist.po 20 szt.) - 0,25 g
    EGIS PHARMACEUTICALS PLC
    66,87 zł
    Powiązane artykuły
    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Leczenie bólu w chorobie nowotworowej prostaty

    Leczenie bólu w chorobie nowotworowej prostaty

    Bardzo ważnym elementem leczenia przeciwnowotworowego jest leczenie objawowe. Jego celem jest podniesienie jakości życia pacjenta. Ból niewątpliwie w znaczny sposób obniża zadowolenie z życia. Zaawansowana choroba nowotworowa gruczołu krokowego daje często...

    Przyczyny impotencji

    Prostata a potencja

    Prostata a potencja

    Prostata, podobnie jak inne części męskiego ciała, jest narażona na choroby nowotworowe. W tym przypadku bardzo ważna jest wczesna diagnoza. Wielu mężczyzn, obserwujących u siebie objawy przerostu gruczołu, zastanawia się, jak dolegliwości prostaty wpłyną...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Leczenie hormonalne raka prostaty

    Leczenie hormonalne raka prostaty

    Rak prostaty jest zagrożeniem dla każdego dojrzałego mężczyzny. Nienowotworowe powiększenie prostaty występuje u około jednego na trzech mężczyzn powyżej 50 roku życia. Stan ten jest nazywany łagodnym przerostem gruczołu krokowego. Groźniejszą chorobą,...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Niewłaściwa dieta zwiększa ryzyko raka prostaty

    Niewłaściwa dieta zwiększa ryzyko raka prostaty

    Nowotwór prostaty to jeden z najpoważniejszych problemów zdrowotnych wśród mężczyzn. Jest trudnym przeciwnikiem. Zauważono jednak, że nasz styl życia może mieć wpływ na rozwój choroby. Przede wszystkim można zmniejszyć ryzyko zachorowania, rezygnując...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Sojowy lek na raka prostaty

    Sojowy lek na raka prostaty

    Na 9. Dorocznej Konferencji Amerykańskiego Stowarzyszenia Badań nad Rakiem naukowcy przedstawili wyniki testów leku z soi, który może hamować przerzuty raka prostaty. Działanie genisteiny W składzie eksperymentalnego leku znajduje się genisteina....

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Nowy lek na raka prostaty z przerzutami

    Nowy lek na raka prostaty z przerzutami

    Naukowcy z Uniwersytetu w Purdue ogłosili, że udało im się znaleźć skuteczny sposób zwalczania komórek rakowych u chorych z zaawansowanym rakiem prostaty i przerzutami. Autorzy badania skoncentrowali się na działaniu genu Plk1, kluczowego regulatora cyklu...

    Nowotwór kości

    Lek, który nie daje ''oszukać'' się rakowi

    Lek, który nie daje ''oszukać'' się rakowi

    Lekarze i naukowcy zebrali w jednym miejscy 86 pacjentów chorujących na różne odmiany raka. Wśród nich były osoby z rakiem kości, prostaty, trzustki, czy macicy. Jedna z kobiet w tej grupie miała tak rzadką odmianę tej śmiertelnej choroby, że nie było...

    Newsy

    Nowy organ w ludzkim ciele? Naukowcy odkryli go w gardle

    Nowy organ w ludzkim ciele? Naukowcy odkryli go w gardle

    Naukowcy z Netherlands Cancer Institute twierdzą, że odkryli kilka dotąd przeoczonych gruczołów w nosogardzieli. Dzięki temu odkryciu onkolodzy będą mogli ominąć ten obszar podczas leczenia guzów głowy i szyi, by uniknąć komplikacji. Nowy organ w ludzkim...

    Diagnostyka chorób prostaty

    Masz krótszy palec wskazujący? Sprawdź, na co może wskazywać (WIDEO)

    Masz krótszy palec wskazujący? Sprawdź, na co może wskazywać (WIDEO)

    Mówi się, że dłonie są naszą wizytówką. Można z nich odczytać bardzo wiele. Pokazują tryb pracy, aktywność fizyczną, a nawet nękające właściciela choroby. Wiele osób skarży się, że wciąż jest im zimno w dłonie albo w stopy. Może to świadczyć o chorobach...

    Rak trzustki - przyczyny, objawy, zapalenie trzustki, leczenie

    Chemicy pracują nad lekiem na raka trzustki

    Chemicy pracują nad lekiem na raka trzustki

    Naukowcy z Politechniki Gdańskiej opracowali związki, które bardzo dobrze oddziałują na nowotwór trzustki. Badania mogą przyczynić się do stworzenia w przyszłości lekarstwa na ten typ raka. Byłaby to wielka szansa dla chorych. Chemicy z Katedry Technologii...