Cytosar

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka
1 g
Ilość
1 fiol.s.subs. (+rozp.)
Typ
Bez recepty
Refundacja
Nie
Producent: PFIZER EUROPE MA EEIG

Cytosar - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Cytosar - ulotka preparatu

Cytosar - opis

CYTOSAR jest wskazany przede wszystkim do indukcji i podtrzymania remisji w ostrej białaczce szpikowej zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Stwierdzono również jego skuteczność w leczeniu innych białaczek, takich jak ostra białaczka limfoblastyczna i przewlekła białaczka szpikowa (faza blastyczna). Produkt można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Najlepsze wyniki uzyskuje się często po zastosowaniu terapii skojarzonej. Remisje wywołane przez CYTOSAR, o ile nie następowało po nich leczenie podtrzymujące, były krótkotrwałe.

CYTOSAR stosowano doświadczalnie w leczeniu wielu chorób nowotworowych. CYTOSAR rzadko był skuteczny u pacjentów z guzami litymi.

Uzyskiwano poprawę u dzieci z chłoniakiem nieziarniczym, leczonych produktem CYTOSAR w terapii skojarzonej.

Wykazano, że CYTOSAR w dużych dawkach w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub w monoterapii, jest skuteczny w leczeniu źle rokującej białaczki, białaczki opornej na leczenie i w zaostrzeniach (nawrotach) ostrej białaczki.

Cytosar - skład

Każda fiolka zawiera 1g cytarabiny (Cytarabinum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Cytosar - dawkowanie

Droga podania: dożylna, podskórna.

CYTOSAR jest nieaktywny po podaniu doustnym. Sposób jego podawania zależy od zastosowanego schematu leczenia. CYTOSAR może być podawany we wlewie dożylnym, we wstrzyknięciu dożylnym lub podskórnie.

W przypadku szybkiego wstrzyknięcia dożylnego większe dawki produktu są lepiej tolerowane przez pacjentów, niż po podaniu w postaci powolnego wlewu dożylnego. Wiąże się to z szybką inaktywacją produktu i krótką ekspozycją prawidłowych i nowotworowych komórek wrażliwych na duże stężenie produktu po szybkim podaniu. Prawidłowe i nowotworowe komórki odpowiadają podobnie bez względu na sposób podania – nie wykazano wyraźnych różnic o znaczeniu klinicznym dla któregokolwiek ze sposobów podania produktu.

Jeżeli produkt CYTOSAR jest podawany w dużych dawkach, nie wolno stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy (patrz punkt 4.4).

Podanie dożylne

Standardowe dawki

Na początku leczenia (indukcja remisji) ostrej białaczki nielimfocytarnej dawka cytarabiny w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi wynosi zwykle 100 mg/m2 pc. na dobę w ciągłym wlewie dożylnym (dni od 1.do 7.) lub 100 mg/m2 pc. dożylnie co 12 godzin (dni od 1.do 7.).

Duże dawki

Od 2 g/m2 pc. do 3 g/m2 pc., podawane we wlewie dożylnym trwającym od 1 do 3 godzin, stosowanym co 12 godzin przez 2-6 dni wraz z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub w monoterapii.

Podanie podskórne

Zazwyczaj podaje się 20-100 mg/m2 pc. w zależności od wskazania i zastosowanego schematu leczenia.

CYTOSAR należy dawkować w ostrej białaczce limfatycznej oraz chłoniaku nieziarniczym u dzieci zgodnie z aktualnymi wytycznymi.

Zgodność farmaceutyczna

Cytarabina pozostaje w zgodności farmaceutycznej z następującymi produktami w określonych stężeniach w 5% roztworze wodnym glukozy przez 8 godzin: cytarabina 0,8 mg/ml i cefalotyna (sodowa) 1,0 mg/ml; cytarabina 0,4 mg/ml i prednizolon (fosforan sodowy) 0,2 mg/ml; cytarabina 16 µg/ml i winkrystyna (siarczan) 4 µg/ml. Cytarabina jest również fizycznie zgodna z metotreksatem.

Dzieci i młodzież

Dawkowanie produktu CYTOSAR jest podobne do zalecanego u dorosłych. Aktualne zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży należy sprawdzić w najnowszych standardach postępowania.

Cytosar - środki ostrożności

CYTOSAR może być stosowany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w dziedzinie chemioterapii nowotworów.

Leczenie indukcyjne pacjentów należy prowadzić w ośrodku wyposażonym w laboratorium i odpowiednią aparaturę podtrzymującą czynności życiowe w celu umożliwienia monitorowania reakcji na leczenie i podtrzymania parametrów życiowych w razie ich pogorszenia wskutek toksycznego oddziaływania produktu. Głównym działaniem toksycznym produktu CYTOSAR jest zahamowanie czynności szpiku, leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość. Mniej ciężkie działania toksyczne to:

nudności, wymioty, biegunka i bóle brzucha, owrzodzenia jamy ustnej i zaburzenia czynności wątroby.

Planując zastosowanie produktu CYTOSAR lekarz musi rozważyć stosunek korzyści dla pacjenta do ryzyka wystąpienia znanych działań toksycznych produktu. Przed podjęciem decyzji i rozpoczęciem leczenia lekarz powinien zapoznać się z następującymi informacjami.

Działanie hematologiczne

CYTOSAR silnie hamuje czynność szpiku kostnego, stopień nasilenia zależy od dawki i schematu podawania produktu. Leczenie należy zaczynać z zachowaniem ostrożności u pacjentów z wcześniejszą polekową supresją szpiku. Pacjenci, którym podaje się ten produkt muszą pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską, przy czym w trakcie leczenia indukcyjnego należy u nich codziennie oznaczać liczbę leukocytów i płytek krwi. Należy często przeprowadzać badania szpiku kostnego, jeśli z obrazu krwi obwodowej znikną komórki blastyczne. Należy rozważyć przerwanie lub dostosowanie leczenia, gdy w wyniku polekowego zahamowania czynności szpiku liczba płytek zmniejszy się do wartości poniżej 50 000 lub liczba granulocytów zmniejszy się poniżej 1000/mm3. Liczba morfotycznych elementów krwi obwodowej może się nadal zmniejszać po przerwaniu leczenia, osiągając najmniejszą wartość po 12–24 dniach od zakończenia podawania leku. Jeżeli są wskazania, należy ponownie wdrożyć leczenie po wystąpieniu wyraźnych objawów poprawy czynności szpiku. Należy zapewnić dostęp do odpowiedniego sprzętu do leczenia potencjalnie śmiertelnych powikłań zahamowania czynności szpiku (zakażeń związanych z granulocytopenią i innego rodzaju upośledzeniem zdolności obronnych organizmu, jak też krwotoków będących skutkiem trombocytopenii).

Reakcje anafilaktyczne

Podczas leczenia cytarabiną obserwowano reakcje anafilaktyczne. Zgłoszono wstrząs anafilaktyczny, który doprowadził do ostrego zatrzymania czynności serca i czynności oddechowej i wymagał resuscytacji. Wstrząs wystąpił bezpośrednio po dożylnym podaniu produktu CYTOSAR.

Stosowanie dużych dawek

Po zastosowaniu dużych dawek (2-3 g/m2 pc.) produktu CYTOSAR donoszono o ciężkich i czasem śmiertelnych toksycznych uszkodzeniach OUN, przewodu pokarmowego i płuc. Wymienione powikłania różniły się od obserwowanych w trakcie podawania produktu w konwencjonalnych schematach leczenia i obejmowały:

zwykle odwracalne zaburzenia czynności mózgu lub móżdżku obejmujące zmiany

osobowości, drgawki, nadmierną senność lub śpiączkę,

ciężkie owrzodzenia żołądka i jelit, w tym odmę śródścienną jelit prowadzącą do zapalenia

otrzewnej,

posocznicę,

ropień wątroby,

obrzęk płuc,

uszkodzenie wątroby z hiperbilirubinemią,

martwicę jelit,

martwicze zapalenie jelita grubego,

ciężkie uszkodzenia oka: odwracalne toksyczne uszkodzenie rogówki i krwotoczne zapalenie

spojówek, których można uniknąć lub które można złagodzić przez profilaktyczne stosowanie steroidowych kropli do oczu.

Po zastosowaniu dużych dawek cytarabiny występowały ciężkie, niekiedy śmiertelne przypadki toksycznego wpływu produktu na płuca, zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych oraz obrzęk płuc. Po eksperymentalnej terapii dużymi dawkami cytarabiny w leczeniu nawrotu białaczki, opisano nagłe wystąpienie zespołu szybko rozwijającej się niewydolności oddechowej prowadzącej do obrzęku płuc z radiologicznymi objawami kardiomegalii.

Po zastosowaniu eksperymentalnej terapii skojarzonej dużymi dawkami cytarabiny z cyklofosfamidem w ramach przygotowywania pacjentów do przeszczepu szpiku kostnego, stwierdzono przypadki kardiomiopatii prowadzące do zgonu. Toksyczność ta może mieć związek z zastosowanym schematem leczenia.

U dorosłych pacjentów z ostrą białaczką nielimfatyczną, po zastosowaniu terapii konsolidującej duże dawki cytarabiny, daunorubicyny oraz asparaginazy, występowały obwodowe neuropatie ruchowe oraz czuciowe. Pacjentów leczonych dużymi dawkami cytarabiny, należy obserwować w kierunku wystąpienia neuropatii; konieczne mogą się okazać zmiany schematu leczenia, aby uniknąć nieodwracalnych zaburzeń neurologicznych.

Rzadko donoszono o ciężkiej wysypce skórnej prowadzącej do złuszczania skóry. Pełne wyłysienie spotykano częściej, gdy leczono dużymi dawkami, niż po zastosowaniu standardowych schematów leczenia produktem CYTOSAR. W przypadku terapii dużymi dawkami, nie należy stosować rozpuszczalników zawierających alkohol benzylowy. Ten środek konserwujący może wywoływać zespół śmiertelnych zaburzeń oddechowych („gasping syndrome”) u wcześniaków. Do rekonstytucji produktu najczęściej stosuje się pozbawiony konserwantów 0,9% roztwór sodu chlorku do wstrzykiwań; podaje się go natychmiast po przygotowaniu.

Po zastosowaniu szybkich wstrzyknięć dużych dawek dożylnych u pacjentów często występują nudności i wymioty, które mogą się utrzymywać do kilku godzin. Dolegliwości te na ogół są mniej nasilone, gdy produkt jest podawany we wlewie.

Standardowe schematy dawkowania

W przypadku pacjentów leczonych konwencjonalnymi dawkami cytarabiny w skojarzeniu z innymi lekami, zgłaszano tkliwość brzuszną (zapalenie otrzewnej) oraz zapalenie okrężnicy z dodatnim wynikiem próby gwajakowej, z towarzyszącą neutropenią i małopłytkowością. U pacjentów wystąpiła pozytywna odpowiedź na leczenie zachowawcze (nieoperacyjne). Wśród dzieci z ostrą białaczką szpikową (AML) po dokanałowym i dożylnym podaniu konwencjonalnych dawek cytarabiny w skojarzeniu z innymi produktami, obserwowano rozwój opóźnionego postępującego wstępującego porażenia zakończonego zgonem.

Czynność wątroby i nerek

Znaczna część podanej dawki cytarabiny jest neutralizowana w wątrobie. Pacjenci z zaburzeniami nerek lub wątroby są szczególnie narażeni na toksyczne uszkodzenie OUN po leczeniu dużymi dawkami produktu CYTOSAR. Produkt należy stosować z zachowaniem ostrożności i, jeśli to możliwe, w zmniejszonej dawce u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

U pacjentów otrzymujących CYTOSAR należy okresowo badać szpik kostny, czynności wątroby i nerek.

Zespół rozpadu guza

Tak jak inne produkty cytotoksyczne, CYTOSAR może wywołać hiperurykemię będącą konsekwencją szybkiej lizy komórek nowotworowych. Lekarz powinien kontrolować stężenie kwasu moczowego we krwi pacjenta i, jeżeli jest to konieczne, zastosować środki farmakologiczne.

U osób leczonych produktem CYTOSAR w połączeniu z innymi lekami występowały przypadki ostrego zapalenia trzustki.

Działanie immunosupresyjne/Zwiększona podatność na infekcje

Podawanie żywych lub żywych atenuowanych szczepionek pacjentom z osłabioną odpornością na skutek stosowania chemioterapii, w tym cytarabiny, może prowadzić do ciężkich infekcji, a nawet zgonu. Pacjenci przyjmujący cytarabinę nie powinni być szczepieni żywymi szczepionkami. Można podawać martwe lub inaktywowane szczepionki; jednakże odpowiedź na takie szczepionki może być osłabiona.

U niektórych pacjentów dochodziło do zakrzepowego zapalenia żyły w miejscu wstrzyknięcia lub wlewu produktu; rzadko występował ból i zapalenie w miejscu podania pod skórę. W większości przypadków produkt był dobrze tolerowany.

Gdy cytarabina jest podawana zarówno dokanałowo, jak i dożylnie w odstępie kilku dni, istnieje zwiększone ryzyko jej toksycznego wpływu na szpik kostny; jednak w przypadkach ciężkiej, zagrażającej życiu choroby jednoczesne stosowanie cytarabiny dożylnie i dokanałowo, pozostawia się do uznania lekarza prowadzącego.

Cytosar - przedawkowanie

Nie ma antidotum, które można by zastosować w razie przedawkowania produktu CYTOSAR.

Leczenie wspomagające obejmuje transfuzję krwi i płytek, a także antybiotykoterapię.

Dwanaście dawek po 4,5 g/m2 pc., które podawano we wlewie dożylnym przez godzinę co 12 godzin, powodowały bardzo znaczący wzrost częstości nieodwracalnego toksycznego uszkodzenia OUN i śmiertelności.

Cytosar - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Cytosar - działania niepożądane

Działania niepożądane mogą wystąpić u ponad 10% leczonych pacjentów.

Obserwowano rzadkie przypadki ciężkich wysypek skórnych ze złuszczaniem naskórka.

Donoszono o bolesnym zaczerwienieniu skóry i powstawaniu pęcherzy na rękach i podeszwach stóp, podczas podawania cytarabiny.

Działania niepożądane uporządkowano według klasyfikacji układów i narządów MedDRA Częstości występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (> 1/100 do < 1/10), niezbyt często (> 1/1000 do < 1/100), rzadko (> 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia serca

 

Bardzo często

Niezbyt często

kardiomiopatia1,2

zapalenie osierdzia

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

Bardzo często

zahamowanie czynności szpiku kostnego3: leukopenia4, neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość5, megaloblastoza, zmniejszenie liczby retikulocytów

Zaburzenia układu nerwowego

 

Często do bardzo często

zaburzenia czynności móżdżku i mózgu, w tym zmiany osobowości, senność i śpiączka1, drgawki

zawroty głowy, zapalenie nerwów, toksyczne

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

uszkodzenie nerwów, ból

ból głowy

neuropatia (ruchowa i czuciowa, po stosowaniu produktu w skojarzeniu z daunorubicyną i asparaginazą1)

Zaburzenia oka

 

Bardzo często1

zapalenie spojówek (może wystąpić z wysypką), krwotoczne zapalenie spojówek, działanie toksyczne na rogówkę (zaburzenia rogówki)

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

 

Bardzo często

Niezbyt często

Bardzo rzadko

ostre zaburzenia oddychania1,6

ból gardła

duszność, śródmiąższowe zapalenie płuc1, obrzęk płuc1

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Często

Niezbyt często do często

Niezbyt często

Bardzo rzadko

Częstość nieznana

nudności, wymioty, biegunka, zapalenie lub owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej i odbytu

ból brzucha (częstość zależna od dawki)

zapalenie przełyku, owrzodzenie przełyku, zapalenie trzustki, krwawienie z przewodu pokarmowego

owrzodzenie przewodu pokarmowego (w tym odma śródścienna jelit prowadząca do zapalenia otrzewnej1, martwica jelit1, martwicze zapalenie okrężnicy1

niedrożność porażenna jelit, zapalenie jamy ustnej

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

Rzadko

zatrzymanie moczu, zaburzenie czynności nerek

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

Częstość nieznana

wysypka skórna (ciężka tylko po dużych dawkach), łysienie7, erytrodermia, pokrzywka, świąd

owrzodzenie skóry

ciężkie wysypki skórne ze złuszczaniem się naskórka 1, piegi, krwawienia z błon śluzowych

wybroczyny, złuszczanie skóry

bolesne zaczerwienienie i tworzenie się pęcherzy na

 

rękach i podeszwach stóp (zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej)

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i

tkanki łącznej

 

Rzadko

ból stawów

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Często

Częstość nieznana

jadłowstręt

hiperurykemia (patrz punkt 4.4)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

zakażenia (wirusowe, bakteryjne, grzybicze, pasożytnicze, saprofityczne), w tym śmiertelne, posocznica

zapalenie tkanki podskórnej

zapalenie płuc

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

Często

Rzadko

gorączka

ból w klatce piersiowej, podrażnienie lub zakrzepowe zapalenie żył w miejscu podania produktu

Zaburzenia układu immunologicznego

 

Niezbyt często

Bardzo rzadko

reakcje anafilaktyczne, obrzęk alergiczny

zespół cytarabinowy8

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

 

Często

Rzadko

Bardzo rzadko

zaburzenia czynności wątroby, uszkodzenie wątroby ze zwiększeniem bilirubinemii1

żółtaczka

ropień wątroby1

1

Wyłącznie po zastosowaniu dużych dawek.

2

Po zastosowaniu doświadczalnym dużych dawek cytarabiny i cyklofosfamidu jako przygotowanie do przeszczepu szpiku kostnego, obserwowano przypadki kardiomiopatii prowadzącej do zgonu. Mogą one zależeć od schematu leczenia.

3

Ponieważ cytarabina hamuje czynność szpiku kostnego, po jej podaniu mogą wystąpić niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, megaloblastoza i zmniejszona liczba retikulocytów. Ciężkość tych zdarzeń niepożądanych zależy od dawki i schematu leczenia. Co więcej, mogą wystąpić zmiany dotyczące komórek w morfologii rozmazów szpiku kostnego i krwi obwodowej.

4

Po 5 dniach nieprzerwanego wlewu dożylnego lub doraźnych wstrzyknięć produktu w dawce 50–600 mg/m2 pc., zahamowanie powstawania białych krwinek przebiega dwufazowo. Niezależnie od początkowej ich liczby, wielkości dawki lub schematu podawania produktu, początkowo następuje zmniejszenie liczby krwinek białych, rozpoczynające się w ciągu pierwszych 24 godzin, z maksymalnym obniżeniem po 7–9 dniach. Następnie dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia liczby krwinek białych, z maksimum około 12. dnia. Drugie, większe zmniejszenie liczby krwinek białych osiąga najwyższą wartość po 15–24 dniach. Następnie dochodzi do szybkiego zwiększenia liczby krwinek białych w ciągu kolejnych 10 dni.

5

Po 5 dniach obserwuje się zahamowanie produkcji płytek krwi, z maksymalnym zmniejszeniem ich liczby pomiędzy 12. a 15. dniem. Następnie, w ciągu kolejnych 10 dni dochodzi do szybkiego zwiększenia tej liczby, do poziomu przekraczającego wartości wyjściowe.

6

Donoszono o przypadkach ostrej niewydolności oddechowej, szybko postępującej do obrzęku płuc i znacznej kardiomegalii u 16 z 72 pacjentów, po doświadczalnym podaniu dużych dawek cytarabiny w leczeniu nawrotu białaczki. W jednym przypadku zespół ten doprowadził do zgonu.

7

Całkowite wyłysienie obserwuje się częściej po leczeniu dużymi dawkami niż po zastosowaniu standardowych schematów leczenia cytarabiną.

8

Opisano tzw. zespół cytarabinowy. Charakteryzuje się gorączką, bólami mięśni, bólami kości, czasem bólem w klatce piersiowej, wysypką plamisto-grudkową, zapaleniem spojówek i złym samopoczuciem. Występuje na ogół po 6–12 godzinach od podania produktu. Wykazano korzystne działanie kortykosteroidów w leczeniu lub zapobieganiu temu zespołowi. Jeśli jego objawy są na tyle ciężkie, że wymagają leczenia, należy rozważyć podanie kortykosteroidów oraz kontynuację leczenia cytarabiną.

Cytosar - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Brak badań dotyczących stosowania cytarabiny u kobiet w ciąży. CYTOSAR okazał się teratogenny w badaniach na niektórych gatunkach zwierząt (patrz punkt 5.3). Produkt można podać kobietom ciężarnym lub będącym w wieku rozrodczym wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku potencjalnych korzyści do potencjalnego zagrożenia dla matki i płodu. Kobietom w wieku rozrodczym należy doradzić stosowanie skutecznej metody antykoncepcji.

Kobiety narażone podczas ciąży na działanie cytarabiny (stosowanej w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami) rodziły zdrowe niemowlęta; niektóre z tych niemowląt były wcześniakami lub miały niską masę urodzeniową ciała. Niektóre ze zdrowych niemowląt obserwowano później (do wieku od sześciu tygodni do siedmiu lat), nie stwierdzając u nich nieprawidłowości. Jedno niemowlę zmarło w dziewięćdziesiątym dniu życia z powodu nieżytu żołądkowo-jelitowego.

Donoszono o występowaniu wad wrodzonych, zwłaszcza, gdy płód był narażony na działanie produktu CYTOSAR w pierwszym trymestrze ciąży. Należały do nich wady kończyn górnych i dolnych oraz zniekształcenia kończyn i ucha.

Stwierdzono też pancytopenię, leukopenię, niedokrwistość, małopłytkowość, zaburzenia elektrolitowe, przemijającą eozynofilię, zwiększone stężenie IgM i gorączkę, posocznicę oraz zgony w okresie noworodkowym, u dzieci narażonych na działanie cytarabiny in utero. Niektóre z tych niemowląt były wcześniakami.

U części kobiet otrzymujących cytarabinę przerwano ciążę. Stwierdzono, że część płodów była zdrowa, natomiast u innych obserwowano powiększenie śledziony i zaburzenia chromosomalne - trisomię - w tkance kosmówkowej.

Ze względu na możliwość spowodowania wad rozwojowych lekami cytotoksycznymi, zwłaszcza stosowanymi w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentkę w ciąży lub mogącą zajść w ciążę podczas stosowania produktu CYTOSAR należy uprzedzić o potencjalnym ryzyku dla płodu oraz rozważyć utrzymanie ciąży. Jeżeli leczenie rozpocznie się w drugim lub trzecim trymestrze ciąży ryzyko uszkodzeń płodu jest znacznie mniejsze. Zaleca się prowadzenie obserwacji dzieci urodzonych przez kobiety leczone produktem CYTOSAR przez wszystkie trzy trymestry ciąży.

Karmienie piersią

Nie należy karmić piersią podczas stosowania produktu CYTOSAR. Nie ma wystarczających danych dotyczących przenikania produktu CYTOSAR do mleka ludzkiego. W związku z tym, iż istnieje potencjalne zagrożenie ciężkimi działaniami niepożądanymi u noworodków karmionych piersią przez matki otrzymujące cytarabinę, należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią czy przerwać stosowanie produktu biorąc pod uwagę korzyści z leczenia dla matki.

Cytosar - prowadzenie pojazdów

Cytarabina może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn z powodu działań niepożądanych (np. zaburzeń czynności mózgu, zawrotów głowy).

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Cytarabinum

    Cytarabina to substancja lecznicza o działaniu przeciwnowotworowym, stosowana do monoterapii lub leczenia skojarzonego ostrej białaczki szpikowej, ostrej białaczki limfoblastycznej, złośliwych chłoniaków nieziarniczych oraz zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych występującego w przebiegu chłoniaka.

    Dostępne opakowania
    Cytosar

    Cytosar

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+rozp.) - 1 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Cytosar

    Cytosar

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 amp. (+1rozp.) - 0,1 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Cytosar

    Cytosar

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+rozp.) - 0,5 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Powiązane artykuły
    Choroby i dolegliwości

    Onkologia

    Onkologia (gr. onkos - guz) jest gałęzią medycyny, która zajmuje się nowotworami, ich rozpoznawaniem i leczeniem. Badania onkologiczne mają na celu ustalenie przyczyn występowania i mechanizmów powstawania nowotworów, a także określenie sposobów ich zapobiegania,...

    Białaczka - przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

    Alivia - Fundacja Onkologiczna Osób Młodych

    Serwis abczdrowie.pl nawiązał współpracę z Fundacją Onkologiczną Osób Młodych - Alivia. Fundacja działa od kwietnia 2010 roku. Wszystkie osoby pracujące w Fundacji miały styczność z chorobą nowotworową. Pomysłodawcą i założycielem Fundacji jest Bartosz...

    Przeszczepienie szpiku kostnego

    Na czym polega przeszczep szpiku ?

    Przeszczep szpiku prowadzony jest w celu odbudowy zniszczonego lub funkcjonującego w niewłaściwy sposób szpiku. Pierwsze udane przeszczepienia na świecie miały miejsce w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku, a w Polsce w latach osiemdziesiątych. Przeszczepianie...

    Badania

    Biopsja - rodzaje, przebieg, przeciwwskazania

    Biopsja - rodzaje, przebieg, przeciwwskazania

    Biopsja polega na wycięciu fragmentu tkanki narządu bądź guza, który po odpowiednim przygotowaniu poddawany jest oględzinom mikroskopowym. Badanie pełni bardzo ważną rolę w diagnostyce nowotworów, choć jego przydatność nie ogranicza się wyłącznie w diagnostyce...

    Rak trzustki - przyczyny, objawy, zapalenie trzustki, leczenie

    Rak trzustki - zdjęcia

    Rak trzustki - zdjęcia

    Zdjęcie raka trzustki Rak trzustki jest zdecydowanie rzadziej spotykany u kobiet. Bardziej narażeni na niego są natomiast przedstawiciele rasy czarnej.

    Onkologia

    Przez chodzenie w szpilkach można nabawić się raka?

    Przez chodzenie w szpilkach można nabawić się raka?

    Od kilkudziesięciu lat lekarze ostrzegają kobiety przed negatywnymi skutkami chodzenia w butach na wysokich obcasach. Owszem, nogi w szpilkach dobrze się prezentują, ale cierpi na tym kręgosłup, stawy, stopy i naczynia krwionośne w nogach. Okazuje się,...

    Rak gardła - objawy, rozpoznanie, leczenie

    Ewa cierpi na raka migdałka. Możliwości leczenia w Polsce się wyczerpały

    Ewa cierpi na raka migdałka. Możliwości leczenia w Polsce się wyczerpały

    Ewa Stepek od kilku lat zmaga się ze złośliwym guzem migdałka. Najpierw leczyła się w Polsce, a gdy możliwości się wyczerpały szukała ratunku w Niemczech. NFZ nie refunduje kosztów jej dotychczasowego leczenia. Możemy pomóc. Guzek na szyi i diagnoza Po...

    Diagnostyka białaczek

    Badania cytogenetyczne w diagnostyce białaczki

    Badania cytogenetyczne w diagnostyce białaczki

    Diagnostyka białaczki składa się z kilku etapów i jest dość skomplikowana. Jej celem jest stuprocentowe potwierdzenie rozpoznania białaczki jako przyczyny dolegliwości oraz ustalenie konkretnego rodzaju choroby. Aby rozpocząć bardzo obciążające dla chorego...

    Onkologia

    Wpływ nowoczesnych leków na długość życia osób z nowotworami

    Od 4 do 7 grudnia w Orlando na Florydzie odbywał się Zjazd Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego. Wnioski ze spotkania są optymistyczne: obecnie dzięki nowoczesnym lekom oraz przeszczepom, osoby cierpiące na nowotwory krwi żyją od kilku do kilkunastu...