Ceftriaxon Kabi

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka
2 g
Ilość
5 fiol.a 50ml
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: FRESENIUS KABI POLSKA SP. Z O.O.

Ceftriaxon Kabi - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Ceftriaxon Kabi - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Ceftriaxon Kabi - opis

Ceftriaxone Kabi jest wskazany do leczenia następujących zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na ceftriakson (patrz punkt 5.1), jeśli konieczne jest leczenie pozajelitowe:

- zakażenia ucha, nosa i gardła,

- zakażenia dolnych dróg oddechowych,

- zakażenia nerek i układu moczowego,

- zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym zakażenia ran,

- zakażenia narządów płciowych, w tym rzeżączka,

- zakażenia w obrębie jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej),

- zakażenia kości i stawów,

- zakażenia powodujące zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (sepsa),

- zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych,

- zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zakażeń, - borelioza z Lyme (stadium II i III),

- leczenie gorączki neutropenicznej.

Ceftriakson należy podawać zgodnie z oficjalnymi zaleceniami lokalnymi, dotyczącymi właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Ceftriaxon Kabi - skład

Każda fiolka z proszkiem do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 2 g ceftriaksonu (Ceftriaxonum) w postaci ceftriaksonu sodowego.

Zawartość sodu: 166 mg (co odpowiada 7,2 mmol).

Produkt leczniczy nie zawiera substancji pomocniczych ani konserwantów.

Ceftriaxon Kabi - dawkowanie

Ceftriaxone Kabi, proszek do sporządzania roztworu do infuzji jest podawany w powolnej infuzji dożylnej, po sporządzeniu roztworu zgodnie ze wskazówkami zamieszczonymi poniżej (patrz także punkt 6.6).

Dawkowanie i sposób podawania należy określić w zależności od ciężkości i umiejscowienia zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów wywołujących zakażenie oraz wieku i ogólnego stanu pacjenta.

Dawkowanie

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat o masie ciała ≥50 kg

Zwykle stosowana dawka to od 1 do 2 g ceftriaksonu, podawanego raz na dobę (co 24 godziny).

W ciężkich zakażeniach lub zakażeniach wywołanych drobnoustrojami średnio wrażliwymi, dawkę można zwiększyć do 4 g, podawanych dożylnie raz na dobę.

Noworodki (wiek od 0 do 14 dni)

Dożylnie od 20 do 50 mg/kg mc. raz na dobę (co 24 godziny).

W ciężkich zakażeniach nie należy podawać dawki większej niż 50 mg/kg mc./dobę.

Dzieci w wieku od 15 dni do 12 lat o masie ciała < 50 kg Dożylnie od 20 do 80 mg/kg mc. raz na dobę (co 24 godziny).

W ciężkich zakażeniach nie należy podawać dawki większej niż 80 mg/kg mc./dobę. Wyjątkiem jest zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (patrz: Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania).

Dzieci o masie ciała 50 kg lub większej otrzymują zwykle dawkę jak dla dorosłych pacjentów raz na dobę (patrz powyżej).

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u pozostałych dorosłych pacjentów - bez zmian.

Grupa wiekowa

Dawkowanie zwykłe

Częstość

Noworodki

(wiek 0 – 14 dni)

20 do 50 mg/kg mc.

maksymalnie: 50 mg/kg mc.

raz na dobę

Dzieci

(w wieku 15 dni – 12 lat, < 50 kg)

20 do 80 mg/kg mc. maksymalnie: 80 mg/kg mc. (do 100 mg/kg mc. przy zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych)

raz na dobę

Młodzież

(w wieku 12 – 17 lat, > 50 kg)

1 do 2 g maksymalnie: 4 g

raz na dobę

Dorośli (> 17 lat)

1 do 2 g maksymalnie: 4 g

raz na dobę

Pacjenci w podeszłym wieku

1 do 2 g maksymalnie: 4 g

raz na dobę

Specjalne zalecenia dotyczące dawkowania

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Leczenie należy rozpocząć od dawki 100 mg/kg mc. raz na dobę, nie podając więcej niż 4 g na dobę.

Po określeniu wrażliwości czynnika chorobotwórczego dawkę można odpowiednio zmniejszyć. U noworodków w wieku od 0 do 14 dni nie należy podawać dawki większej niż 50 mg/kg mc./dobę.

Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym

Zwykłą dawkę dobową ceftriaksonu należy podać 30 do 90 minut przed zabiegiem chirurgicznym. Podanie pojedynczej dawki jest na ogół wystarczające.

Rzeżączka

W niepowikłanej rzeżączce u dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat lub masie ciała powyżej 50 kg, należy podać domięśniowo jedną dawkę 250 mg produktu leczniczego Ceftriaxone Kabi.

W przypadku drobnoustrojów o mniejszej wrażliwości może być konieczne zwiększenie dawki.

W tym wskazaniu możliwe są również inne sposoby dawkowania.

Przed rozpoczęciem leczenia ceftriaksonem należy upewnić się, czy nie występuje równoczesne zakażenie Treponema pallidum (kiła).

Borelioza z Lyme (stadium II i III)

U dorosłych i młodzieży w wieku powyżej 12 lat dawka lecznicza ceftriaksonu wynosi 2 g na dobę; produkt leczniczy należy podawać co najmniej 14 dni. Istnieją doniesienia dotyczące stosowania dobowej dawki do 4 g w leczeniu ciężkich zakażeń.

U dzieci w wieku do 12 lat dawka wynosi 50 mg do 100 mg/kg mc./dobę, maksymalnie do 2 g na dobę co najmniej przez 14 dni.

Niewydolność nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, prawidłową czynnością wątroby i klirensem kreatyniny

> 10 ml/min nie ma konieczności modyfikacji dawki dobowej ceftriaksonu. W niewydolności nerek, z klirensem kreatyniny ≤10 ml/min, dorosłym pacjentom nie należy podawać ceftriaksonu więcej niż 2 g na dobę.

Niewydolność wątroby

Nie ma konieczności zmiany dawkowania ceftriaksonu u pacjentów z chorobą wątroby i prawidłową czynnością nerek (patrz punkt 4.8).

Niewydolność nerek i wątroby

W przypadku jednoczesnej ciężkiej niewydolności nerek i wątroby należy regularnie kontrolować stężenie ceftriaksonu w surowicy i odpowiednio zmodyfikować dawkę, zarówno u dzieci, jak i u dorosłych pacjentów (patrz punkt 4.4 oraz 5.2).

Hemodializa lub dializa otrzewnowa

Ponieważ ceftriakson jest dializowany tylko w bardzo niewielkim stopniu, nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki produktu leczniczego po zakończeniu sesji dializy. Należy jednak kontrolować stężenia ceftriaksonu w surowicy w celu określenia, czy jest konieczna zmiana dawkowania, ponieważ u tych pacjentów szybkość wydalania ceftriaksonu może być zmniejszona. U pacjentów poddawanych ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (CAPD, ang. continuous ambulatory peritoneal dialysis), ceftriakson można podawać albo dożylnie, albo - w leczeniu zakażeń związanych z CAPD - dodawać go bezpośrednio do roztworu dializacyjnego (np. 1 g do 2 g ceftriaksonu do pierwszego płynu dializacyjnego w danym dniu leczenia) (patrz punkt 6.6).

Sposób podawania

Do rozpuszczania ceftriaksonu lub dalszego rozcieńczania rozpuszczonego proszku w celu podania dożylnego nie należy stosować rozpuszczalników zawierających wapń (np. roztwór Ringera lub roztwór Hartmanna), ponieważ może dojść do wytrącenia się osadu. Osad ceftriaksonu z wapniem może także wytrącić się podczas mieszania ceftriaksonu z roztworami zawierającymi wapń w tym samym zestawie do podawania dożylnego. Dlatego ceftriaksonu nie wolno mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami zawierającymi wapń (patrz punkt 4.3, 4.4 oraz 6.2).

W celu podania w krótkotrwałej infuzji, Ceftriaxone Kabi należy rozpuścić w 40-50 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy do infuzji. Informacje dotyczące niezgodności farmaceutycznych z innymi roztworami do infuzji – patrz punkt 6.2. Infuzja powinna trwać co najmniej 30 minut.

Sporządzony roztwór należy obejrzeć. Można używać tylko przezroczystych roztworów, bez widocznych cząstek.

Produkt leczniczy po rozpuszczeniu przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia, niewykorzystany roztwór należy wyrzucić.

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia zależy od cech zakażenia. Na ogół podawanie ceftriaksonu kontynuuje się przez co najmniej 48 do 72 godzin po normalizacji temperatury ciała i potwierdzeniu, że drobnoustroje zostały wyeliminowane. Należy uwzględnić specjalne zalecenia dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach.

Ceftriaxon Kabi - środki ostrożności

Reakcje nadwrażliwości, anafilaksja

Mogą występować reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, do wstrząsu anafilaktycznego włącznie (patrz punkt 4.8).

Konieczne jest szczególnie dokładne ustalenie innych rodzajów przebytych reakcji nadwrażliwości na penicyliny lub inne beta-laktamowe produkty lecznicze, gdyż może występować alergia krzyżowa. Prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji nadwrażliwości na ceftriakson jest większe u pacjentów, u których występują inne rodzaje nadwrażliwości lub astma oskrzelowa.

Ceftriakson we wstrzyknięciach należy szczególnie ostrożnie podawać pacjentom ze skazą alergiczną, ponieważ po wstrzyknięciu dożylnym reakcje nadwrażliwości występują szybciej i mają cięższy przebieg (patrz punkt 4.8).

Jeśli wystąpi ciężka, ostra reakcja nadwrażliwości oraz wstrząs anafilaktyczny, konieczne jest natychmiastowe przerwanie podawania ceftriaksonu oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania ratunkowego.

Jeśli wystąpią ciężkie zaburzenia czynności nerek z jednoczesną niewydolnością wątroby, konieczne jest zmniejszenie dawki, tak jak to opisano w punkcie 4.2.

Jeśli jednocześnie występują zaburzenia czynności nerek i wątroby, należy regularnie kontrolować stężenie ceftriaksonu w surowicy.

Każde zastosowanie antybiotyku może prowadzić do namnażania się drobnoustrojów opornych na daną substancję czynną. Należy obserwować, czy nie występują objawy wtórnego zakażenia takimi drobnoustrojami (m.in. drożdżakami i grzybami). Zakażenia wtórne należy odpowiednio leczyć (patrz także punkt 5.1).

Ze względu na możliwość wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, powodowanego głównie przez Clostridium difficile, należy wziąć pod uwagę wystąpienie powikłań mogących zagrażać życiu pacjentów, u których w trakcie lub po zakończeniu leczenia ceftriaksonem wystąpiła ciężka i uporczywa biegunka, niejednokrotnie zawierająca krew (patrz punkt 4.8). Należy wówczas rozważyć, w zależności od objawów zasadniczych, przerwanie stosowania ceftriaksonu i wdrożenie właściwego leczenia, np. podać odpowiednie antybiotyki lub chemioterapeutyki o ustalonej klinicznie skuteczności. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie produktów leczniczych hamujących perystaltykę.

Interakcje z produktami leczniczymi zawierającymi wapń

Opisano przypadki zgonów w wyniku wytrącania się soli wapniowej ceftriaksonu w płucach i nerkach u wcześniaków i urodzonych o czasie noworodków w pierwszym miesiącu życia. Co najmniej jedno z dzieci otrzymywało ceftriakson i wapń w różnym czasie i przez różne linie do infuzji dożylnych. W dostępnej literaturze naukowej nie ma potwierdzonych doniesień o wewnątrznaczyniowych strątach u pacjentów innych niż noworodki, leczonych ceftriaksonem i roztworami zawierającymi wapń lub innymi produktami zawierającymi wapń. W badaniach in vitro wykazano, że u noworodków

występuje zwiększone, w porównaniu do innych grup wiekowych, ryzyko wytrącenia się ceftriaksonu z wapniem.

Podając ceftriakson pacjentom, niezależnie od wieku, nie należy go mieszać ani podawać jednocześnie z roztworami do podawania dożylnego zawierającymi wapń, nawet jeśli używa się różnych linii infuzyjnych lub podaje w różne miejsca.

Niemniej jednak, w celu uniknięcia wytrącenia osadu, ceftriakson i roztwory zawierające wapń można podawać kolejno jeden po drugim pacjentom w wieku powyżej 28 dni, jeśli linie infuzyjne wkłute są w różne miejsca lub są wymienione albo pod warunkiem, że pomiędzy infuzjami zostaną dokładnie przepłukane fizjologicznym roztworem soli. Jeśli konieczne jest podawanie pacjentowi w ciągłej infuzji zawierających wapń roztworów do całkowitego żywienia pozajelitowego (CŻP), fachowy pracownik służby zdrowia może zdecydować się na zastosowanie alternatywnych metod leczenia przeciwbakteryjnego, niezwiązanych z podobnym ryzykiem wytrącania się osadu. Jeśli stosowanie ceftriaksonu zostanie uznane za konieczne u pacjentów, u których niezbędne jest ciągłe żywienie pozajelitowe, roztwory do CŻP i ceftriakson można podawać jednocześnie, ale za pośrednictwem różnych linii infuzyjnych wkłutych w różnych miejscach. Alternatywnie, infuzję roztworu do CŻP można przerwać na czas potrzebny do infuzji ceftriaksonu, z uwzględnieniem zalecenia przepłukiwania linii infuzyjnej pomiędzy podaniem roztworów (patrz punkty 4.3, 4.8, 5.2 oraz 6.2).

Z powodu ryzyka fizycznych i chemicznych niezgodności, ceftriakson należy rozpuszczać i mieszać tylko z roztworami i produktami leczniczymi wymienionymi w punkcie 4.2.

Ceftriakson może wytrącać się w pęcherzyku żółciowym i w nerkach, co może być widoczne w postaci obszarów zacienionych w badaniu ultrasonograficznym (patrz punkt 4.8). Zjawisko to może występować u pacjentów w każdym wieku, ale prawdopodobieństwo jest większe u niemowląt i małych dzieci, którym zwykle podaje się większą dawkę ceftriaksonu w przeliczeniu na masę ciała. U dzieci należy unikać stosowania dawek większych niż 80 mg/kg mc. (wyjątkiem jest zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych), ze względu na zwiększone ryzyko występowania złogów w drogach żółciowych. Nie ma jednoznacznych dowodów świadczących o występowaniu kamieni żółciowych lub ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego u dzieci i niemowląt leczonych ceftriaksonem. Jeśli ceftriakson wytrąci się w pęcherzyku żółciowym, zalecane jest leczenie zachowawcze (patrz także punkt 4.8).

U pacjentów z czynnikami ryzyka zastoju lub złogów w drogach żółciowych, np. przed dużymi zabiegami, w przebiegu ciężkich chorób i podczas całkowitego żywienia pozajelitowego, występuje zwiększone niebezpieczeństwo rozwoju zapalenia trzustki (patrz także punkt 4.8). Nie można wykluczyć, że ceftriakson wyzwala wytrącanie się złogów żółciowych.

Produkty lecznicze z grupy cefalosporyn wykazują tendencję do absorpcji na powierzchni błon komórkowych krwinek czerwonych i reagowania z przeciwciałami skierowanymi przeciwko cząsteczce produktu leczniczego. Prowadzi to do dodatniego odczynu Coombsa i sporadycznie do niedokrwistości hemolitycznej o lekkim przebiegu. Z tego względu może występować niewielka reaktywność krzyżowa z penicylinami.

Jeśli podejrzewa się lub potwierdzi zakażenie pałeczką ropy błękitnej (Pseudomonas aeruginosa), należy wziąć pod uwagę jej wysoki stopień oporności (> 60%) na ceftriakson przynajmniej w niektórych krajach europejskich (patrz punkt 5.1). W zakażeniach wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa o udowodnionej wrażliwości na ceftriakson połączenie z aminoglikozydami gwarantuje uniknięcie rozwoju oporności wtórnej. U pacjentów z gorączką neutropeniczną w zakażeniach wywołanych przez inne bakterie, leczenie interwencyjne ceftriaksonem należy połączyć z leczeniem aminoglikozydem.

Podczas jednoczesnego podawania cefalosporyn i aminoglikozydów należy uwzględnić możliwość wystąpienia fizycznych i chemicznych niezgodności oraz podwyższonego ryzyka oto- i nefrotoksyczności.

Podczas długotrwałego leczenia wskazana jest regularna kontrola czynności nerek i wątroby, a także parametrów hematologicznych (patrz punkt 4.8).

Jedna dawka tego produktu leczniczego zawiera 7,2 mmol (czyli 166 mg) sodu. Należy to uwzględnić u pacjentów, u których zawartość sodu w diecie wymaga kontroli.

Ceftriaxon Kabi - przedawkowanie

Nie zgłoszono żadnego przypadku przedawkowania.

Objawy zatrucia

Można się spodziewać, że typowe objawy przedawkowania będą odpowiadać profilowi działań niepożądanych.

U pacjentów z nefropatią lub kamicą żółciową bardzo rzadko występowały bóle o typie kolki, po zastosowaniu dużych dawek oraz większej od zalecanej częstości i szybkości podawania.

Leczenie zatrucia

Nadmiernego stężenia ceftriaksonu w surowicy nie można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową. Nie ma swoistej odtrutki. Wskazane jest leczenie objawowe.

Ceftriaxon Kabi - przeciwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną ceftriakson lub na inne cefalosporyny.

Przebyte reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego i (lub) o ciężkim przebiegu, występujące po penicylinach lub innych beta-laktamowych produktach leczniczych (patrz punkt 4.4).

Ceftriakson jest przeciwwskazany:

u wcześniaków aż do skorygowanego wieku 41 tygodni życia (tygodnie ciąży + tygodnie życia), u noworodków urodzonych o czasie (aż do 28. dnia życia):

- z żółtaczką lub z niedoborem albumin we krwi, lub z kwasicą, ponieważ w tych warunkach prawdopodobne jest zaburzenie wiązania się bilirubiny,

- jeśli jest (lub może być) konieczne leczenie dożylne wapniem lub podawanie infuzji zawierających wapń, ponieważ ceftriakson może wytrącać się z wapniem (patrz punkt 4.4, 4.8 oraz 6.2).

Ceftriaxon Kabi - działania niepożądane

Rzadko notowano ciężkie i w kilku przypadkach śmiertelne działania niepożądane u wcześniaków i noworodków urodzonych o czasie (w wieku poniżej 28 dni), leczonych ceftriaksonem podawanym dożylnie i wapniem. Złogi soli wapniowej ceftriaksonu obserwowano w płucach i nerkach zmarłych wcześniaków. Duże ryzyko wytrącania się wynika z małej objętości krwi u noworodków i dłuższego okresu półtrwania ceftriaksonu niż u dorosłych pacjentów (patrz punkt 4.3, 4.4 oraz 5.2).

Działania niepożądane związane ze stosowaniem ceftriaksonu przedstawiono poniżej zgodnie z częstością ich występowania.

Klasyfikacja układów i narządów

Bardzo często 1/10

Często 1/100 do < 1/10

Niezbyt często

1/1000 do

< 1/100

Rzadko

1/10 000 do

< 1/1000

Bardzo rzadko < 1/10 000

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

     

eozynofilia, leukopenia, granulocytopenia

agranulocytoza (< 500/mm3), najczęściej po 10 dniach leczenia i dawce całkowitej wynoszącej 20 g ceftriaksonu lub więcej; zaburzenia krzepnięcia, trombocytopenia; niewielkie wydłużenie czasu protrombinowego; niedokrwistość (w tym niedokrwistość hemolityczna)

Zaburzenia układu nerwowego

   

ból głowy, zawroty głowy, w tym pochodzenia błędnikowego

   

Zaburzenia

żołądka i jelit

   

zapalenie błony

śluzowej jamy

ustnej, zapalenie języka, jadłowstręt, nudności, wymioty, bóle brzucha, luźne stolce lub biegunka1

 

rzekomobłoniaste zapalenie jelit2

Zaburzenia

nerek i dróg moczowych

   

skąpomocz, zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy

wytrącanie się ceftriaksonu w nerkach u dzieci, głównie

w wieku powyżej

3 lat3

 

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

   

grzybica narządów płciowych; nadkażenia niewrażliwymi drobnoustrojami

   

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

zapalenie żyły po podaniu dożylnym, co można zminimalizować

     
   

wykonując wstrzyknięcie powoli (w ciągu 2 do 4 minut);

ból w miejscu

4 wstrzyknięcia

     

Zaburzenia układu immunologicznego

 

alergiczne reakcje skórne (np. zapalenie skóry, pokrzywka, wykwity), świąd, obrzęk skóry i stawów;5 gorączka polekowa, dreszcze

 

ostre reakcje nadwrażliwości o ciężkim przebiegu aż do wstrząsu anafilaktycznego, zespół Lyella (martwica toksycznorozpływna naskórka), zespół StevensaJohnsona lub rumień wielopostaciowy; (działania ratunkowe – patrz punkt 4.4)

 

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

wytrącanie się soli wapniowej ceftriaksonu w pęcherzyku

żółciowym

u dzieci, zaburzenie to rzadko występuje u dorosłych*

zwiększona aktywność enzymów wątrobowych w surowicy (AspAT, AlAT, fosfataza zasadowa)

 

zapalenie trzustki

 

1 Te objawy niepożądane są zwykle lekkie i często ustępują podczas leczenia lub po jego przerwaniu. 2 Jeśli występuje ciężka, uporczywa biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia, należy wziąć pod uwagę możliwość rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, wywoływanego przez Clostridium difficile,które może mieć przebieg ciężki, a nawet zagrażać życiu (patrz także punkt 4.4).

3

Te objawy niepożądane występują podczas leczenia dużymi dawkami dobowymi (np. 80 mg/kg mc./dobę i więcej) lub dawkami całkowitymi powyżej 10 g ceftriaksonu (dawka przekraczająca maksymalną dawkę dobową wynoszącą 4 g) z kilkoma czynnikami ryzyka (np. zmniejszona podaż płynu). Jednak objawy te ustępują po odstawieniu ceftriaksonu.

4 Podczas szybkiego dożylnego wstrzyknięcia mogą wystąpić objawy nietolerancji produktu leczniczego w postaci uczucia gorąca lub nudności. Można tego uniknąć powoli wstrzykując lek (przez czas od 2 do 4 minut).

5 Leczenie spirochetozy, takiej jak borelioza z Lyme, może prowadzić do reakcji Herxheimera, objawiającej się gorączką, dreszczami, bólem głowy i bólem stawów. Jest to skutek bakteriobójczego działania ceftriaksonu na Borrelia burgdorferi. Pacjenta należy poinformować, że reakcja taka często występuje podczas leczenia boreliozy antybiotykiem i zwykle ustępuje samoczynnie.

Takie objawy, jak reakcje skórne, świąd, gorączka, leukopenia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenia oddychania oraz bóle stawów opisywano częściej po przedłużającym się leczeniu ceftriaksonem boreliozy z Lyme. Zaburzenia te częściowo odpowiadają objawom boreliozy z Lyme.

* U pacjentów leczonych ceftriaksonem w badaniu ultrasonograficznym obserwowano zmiany w pęcherzyku żółciowym; u niektórych z nich występowały również objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zmiany te pojawiały się w obrazie ultrasonograficznym jako echo bez zacienienia akustycznego lub jako zacienienie akustyczne sugerujące złogi, które mogły być błędnie zinterpretowane jako kamienie żółciowe. Skład chemiczny wykrytych złogów został określony głównie jako sól wapniowa ceftriaksonu. Opisany stan jest przemijający i ustępuje po przerwaniu leczenia ceftriaksonem i wdrożeniu leczenia zachowawczego.

Ceftriaxon Kabi - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Dane kliniczne dotyczące stosowania ceftriaksonu u kobiet w ciąży są ograniczone. Ceftriakson przenika przez łożysko. Badania na zwierzętach nie wykazują szkodliwego wpływu na reprodukcję. Ze względu na ograniczone doświadczenie należy zachować ostrożność przepisując produkt leczniczy kobiecie w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Ceftriakson w niewielkim stężeniu przenika do mleka matki. U niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i zakażenie grzybicze błon śluzowych, może więc być konieczne przerwanie karmienia piersią. Należy pamiętać o możliwości wystąpienia uczulenia.

Podczas karmienia piersią można zastosować ceftriakson jedynie po dokonaniu oceny korzyści i ryzyka.

Płodność Badania niekliniczne wykazały obniżenie jakości spermy. Nie określono znaczenia klinicznego tego wyniku.

Ceftriaxon Kabi - prowadzenie pojazdów

Ceftriakson nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie lub zawroty głowy (patrz punkt 4.8).

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Ceftriaxonum

    Substancja ta jest cefalosporyną III generacji, antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym. Mechanizm działania polega na blokowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii, jest oporna na działanie klasycznych β-laktamaz. Stosowana jest w zakażeniach dróg moczowych, dolnych dróg oddechowych, kości i stawów, w jamie brzuszne, posocznicy.

    Dostępne opakowania
    Ceftriaxon Kabi

    Ceftriaxon Kabi

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 5 fiol.a 50ml - 2 g
    FRESENIUS KABI POLSKA SP. Z O.O.
    Ceftriaxon Kabi

    Ceftriaxon Kabi

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 7 fiol.a 50ml - 2 g
    FRESENIUS KABI POLSKA SP. Z O.O.
    Ceftriaxon Kabi

    Ceftriaxon Kabi

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 10 fiol.a 50ml - 2 g
    FRESENIUS KABI POLSKA SP. Z O.O.
    Ceftriaxon Kabi

    Ceftriaxon Kabi

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 5 fiol.a 1g - 1 g
    FRESENIUS KABI POLSKA SP. Z O.O.
    Ceftriaxon Kabi

    Ceftriaxon Kabi

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 10 fiol.a 1g - 1 g
    FRESENIUS KABI POLSKA SP. Z O.O.
    Powiązane artykuły
    Fitness i sport

    Znalazłeś na skórze "oko byka"? Biegiem do szpitala!

    Sezon wakacyjny w pełni. Niestety nierozłącznie wiąże się z insektami, które w trakcie ciepłych miesięcy opanowują lasy, łąki i parki. Jednym z bardziej niebezpiecznych zdaje się być ukąszenie kleszcza, które niesie za sobą niebezpieczeństwo rozwinięcia...

    Powikłania po boreliozie

    Choroby przenoszone przez kleszcze

    Kleszcze to małe pajęczaki. Niestety ich rozmiar nie przekłada się na zagrożenie, jakie ze sobą niosą. Ugryzienie przez kleszcza może być zupełnie niegroźne, albo.... No właśnie. Kleszcze przenoszą groźne choroby, takie jak borelioza czy kleszczowe zapalenie...

    Profilaktyka boreliozy

    Preparaty przeciw kleszczom

    Preparaty przeciw kleszczom

    Preparaty przeciw kleszczom pomagają uchronić się przed tymi krwiopijcami nie tylko ludziom, ale również ich czworonożnym pupilom. Na rynku dostępne są różne spraye, maści i kremy do stosowania na skórę, których zapach ma odstraszać kleszcze. Dla psów...

    Newsy

    Nowa szansa w walce z wirusem Zika

    Naukowcy opracowali metodę pomocną w stworzeniu szczepionki przeciwko wirusowi Zika, a także lek hamujący rozprzestrzenianie się tego wirusa. System nazwany „replikon", to nowe dzieło będące owocem współpracy naukowców z Uniwersytetu Texas Medical Branch...

    Leki i suplementy

    Zastosowanie srebra koloidalnego

    Zastosowanie srebra koloidalnego

    Właściwości srebra koloidalnego Czy kiedykolwiek słyszałeś o srebrze koloidalnym? Środek ten powstaje na skutek rozpuszczenia srebra w płynie. Jego właściwości lecznicze wykorzystywane są dopiero od lat 20. XX wieku, natomiast od lat 70. srebro koloidalne...

    Choroby zakaźne i pasożytnicze

    Obrzeżki gołębie - "ptasie" kleszcze, które atakują również ludzi

    Obrzeżki gołębie - "ptasie" kleszcze, które atakują również ludzi

    Atakują nocą, żywią się krwią, skrywają się w szczelinach, futrynach i szparach. Swoją ofiarę początkowo znieczulają, a potem gryzą i roznoszą groźne choroby. Jeżeli zalęgną się w mieszkaniu, potrzeba kilku dni na ich likwidacje. A to wszystko przez małego...

    Borelioza

    Rośnie liczba chorych na boreliozę

    Rośnie liczba chorych na boreliozę

    Lato to czas wypoczynku na świeżym powietrzu, ale również większe ryzyko ukąszeń przez owady, które przenoszą szkodliwe bakterie i wirusy. Obecnie największym zagrożeniem są kleszcze, które mogą powodować rozwój boreliozy i kleszczowego zapalenia mózgu. Niepokojące...

    Borelioza – fazy, objawy skórne, objawy narządowe, zapalenie stawów, neuroborelioza, inne objawy

    Ugryzienie kleszcza - skutki ugryzienia, leczenie

    Oczywiście każdy po zimowych mrozach z wielkim utęsknieniem czeka na letnie upały. Wraz z pierwszym ociepleniem temperatury na zewnątrz budzą się do życia wszelkie pajęczaki - dla przykładu kleszcze. Czas, kiedy kleszcze są najbardziej aktywne to czas...

    Ważny Temat - Kleszczowe Zapalenie Mózgu. Poznaj fakty. Zapobiegaj!

    Zapomnij o boreliozie. Kleszcze mogą wyrządzić nam większą krzywdę

    Zapomnij o boreliozie. Kleszcze mogą wyrządzić nam większą krzywdę

    Atakują coraz częściej i wcześniej - nawet na początku lutego. Nie są im straszne ani upały, ani mroźne zimy. Kleszcze są małe, ale śmiertelnie groźne. Pojawiają się zarówno w lasach, jak i na łąkach, w przydomowych ogródkach i parkach oraz na miejskich...