Biofuroksym

zobacz opinie o produkcie »
Cena
8,00 zł
Forma
proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka
0,75 g
Ilość
1 fiol.s.subs.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: ZAKŁADY FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A.

Biofuroksym - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Na czczo/po posiłku

Przyjęcie leku na czczo powoduje szybkie opróżnienie żołądka, co z kolei prowadzi do natychmiastowego wzrostu stężenia leku we krwi. Dzięki temu pacjent zaczyna odczuwać poprawę. Natomiast przyjęcie lekarstwa po posiłku opóźnia opróżnianie żołądka, co wydłuża czas pasażu leku. Dowiedz się więcej o znaczeniu spożywania leków na czczo lub po posiłku.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Niepokojące objawy przy stosowaniu leku Biofuroksym

Dzień dobry, mam pytanie dotyczące skutków ubocznych działania leku Biofuroksym. Przyjęłam dzisiaj pierwszy zastrzyk domięśniowy tego roztworu (2x3 ml w ciągu dnia). Niestety po każdym z nich czułam się po prostu bez sil. Drugą dawkę Biofuroksymu dostałam o godzinie 21 teraz jest godz. 24 czuję lęk mimo iż po zastosowaniu leku oddycha mi się lepiej to czuje jakby mi znieczulilo klatkę piersiową, oskrzela... moze byc to skutek podania leku Biofuroksym który nie był koniecznością? Może to uczucie to...

POKAŻ WIĘCEJ

Biofuroksym - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Biofuroksym - opis

Biofuroksym jest wskazany w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków (od urodzenia) (patrz punkt 4.4 oraz punkt 5.1).

•Pozaszpitalne zapalenie płuc.

•Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli.

•Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.

•Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran.

•Zakażenia w obrębie jamy brzusznej (patrz punkt 4.4).

•Zapobieganie zakażeniom po operacjach w obrębie przewodu pokarmowego (również przełyku), ortopedycznych, układu sercowo-naczyniowego, ginekologicznych (również po cesarskim cięciu).

W leczeniu i zapobieganiu zakażeniom, w których ryzyko wystąpienia bakterii beztlenowych jest bardzo duże, cefuroksym należy podawać wraz z dodatkowymi, odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Biofuroksym - skład

Jedna fiolka zawiera 250 mg, 500 mg, 750 mg cefuroksymu ( Cefuroximum ) w postaci soli sodowej.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód.

Moc produktu leczniczego Biofuroksym

Zawartość sodu w fiolce

250 mg

14 mg

500 mg

28 mg

750 mg

42 mg

Biofuroksym - dawkowanie

Dawkowanie

Tabela 1. Dorośli i dzieci 40 kg

Wskazanie

Dawkowanie

Pozaszpitalne zapalanie płuc i zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli

750 mg co 8 godzin

(dożylnie lub domięśniowo)

Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej

Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek

1,5 g co 8 godzin

(dożylnie lub domięśniowo)

Ciężkie zakażenia

750 mg co 6 godzin (dożylnie)

1,5 g co 8 godzin (dożylnie)

Zapobiegawczo w chirurgii przewodu pokarmowego, w operacjach ginekologicznych (również w cesarskim cięciu) i ortopedycznych

1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia. Dawkę można uzupełnić po 8 i 16 godzinach dwiema dawkami 750 mg (domięśniowo).

Zapobiegawczo w chirurgii układu sercowo- naczyniowego i przełyku

1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, następnie 750 mg (domięśniowo) co 8 godzin przez następne 24 godziny.

Tabela 2. Dzieci < 40 kg

Wskazanie

Niemowlęta w wieku > 3 tygodni i dzieci o masie ciała < 40 kg

Niemowlęta

(od urodzenia do 3 tygodni)

Pozaszpitalne zapalenie płuc

30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 3 lub 4 dawkach dzielonych, dawka 60 mg/kg mc./dobę jest wystarczająca w większości zakażeń

30 do 100 mg/kg mc./dobę (dożylnie) podane w 2 lub 3 dawkach dzielonych (patrz punkt 5.2)

Powikłane zakażenia dróg moczowych, w tym

odmiedniczkowe zapalenie nerek

Zakażenia tkanek miękkich: zapalenie skóry i tkanki podskórnej, róża oraz zakażenia ran

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej

Zaburzenia czynności nerek

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego, tak samo jak podczas leczenia innymi podobnymi antybiotykami, u pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek zalecane jest zmniejszenie dawki produktu leczniczego Biofuroksym, aby zrównoważyć jego wolniejsze wydalanie.

Tabela 3. Zalecane dawki produktu Biofuroksym u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Klirens kreatyniny

T 1/2 [godziny]

Dawka [mg]

> 20 ml/min/1,73 m 2

1,7–2,6

nie jest konieczne zmniejszenie dawki typowej

(750 mg do 1,5 g trzy razy na dobę).

10-20 ml/min/1,73 m 2

4,3–6,5

750 mg dwa razy na dobę

< 10 ml/min/1,73 m 2

14,8–22,3

750 mg raz na dobę

Pacjenci hemodializowani

3,75

kolejną dawkę 750 mg należy podać dożylnie lub domięśniowo po zakończeniu każdej dializy; jako

uzupełnienie podawania parenteralnego cefuroksym sodowy może być dodany do płynu do dializy otrzewnowej (zazwyczaj 250 mg na każde 2 litry płynu do dializy)

Pacjenci z niewydolnością nerek poddawani ciągłej tętniczo-żylnej

hemodializie (CAVH)

lub

wysokoprzepływowej hemofiltracji (HF) na oddziałach intensywnej terapii

7,9-12,6 (CAVH)

1,6 (HF)

750 mg dwa razy na dobę; w przypadku niskoprzepływowej hemofiltracji należy stosować dawkowanie zalecane w zaburzeniach czynności nerek

Zaburzenia czynności wątroby

Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki. Dlatego uważa się, że występowanie zaburzeń czynności wątroby nie ma wpływu na farmakokinetykę cefuroksymu.

Sposób podawania

Biofuroksym należy podawać we wstrzyknięciach dożylnych trwających od 3 do 5 minut, bezpośrednio do żyły lub we wlewie kroplowym lub w ciągłej infuzji, trwającej od 30 do 60 minut, albo w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym. Instrukcja przygotowania leku przed podaniem - patrz punkt 6.6.

Biofuroksym - środki ostrożności

Reakcje nadwrażliwości

Podobnie jak w przypadku wszystkich antybiotyków beta-laktamowych, notowano występowanie ciężkich reakcji uczuleniowych, sporadycznie kończących się zgonem. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości, należy bezzwłocznie przerwać leczenie cefuroksymem i podjąć odpowiednie działania ratunkowe.

Przed rozpoczęciem leczenia należy ustalić, czy u pacjenta nie występowały w przeszłości ciężkie reakcje alergiczne na cefuroksym, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk betalaktamowy. Należy zachować ostrożność, jeśli cefuroksym podaje się pacjentowi, u którego wcześniej występowała lekka lub umiarkowana nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe.

Jednoczesne stosowanie z silnymi lekami moczopędnymi lub antybiotykami aminoglikozydowymi Należy zachować ostrożność stosując antybiotyki cefalosporynowe w dużych dawkach jednocześnie z lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid lub z antybiotykami aminoglikozydowymi. Notowano zaburzenia czynności nerek podczas stosowania tych leków w skojarzeniu. U osób w podeszłym wieku, a także u osób, u których w przeszłości występowała niewydolność nerek, należy monitorować czynność nerek (patrz punkt 4.2).

Nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych

Stosowanie cefuroksymu może powodować nadmierny wzrostem Candida. Przedłużone stosowanie cefuroksymu może również powodować nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych (np. Enterococcus i Clostridium difficile), na skutek czego może być konieczne przerwanie leczenia (patrz punkt 4.8).

Podczas leczenia cefuroksymem odnotowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, związanego ze stosowaniem leków przeciwbakteryjnych. Może ono mieć przebieg od postaci lekkiej do zagrażającej życiu. To rozpoznanie należy wziąć pod uwagę u pacjentów z biegunką, która wystąpiła podczas lub po zakończeniu stosowania cefuroksymu (patrz pkt. 4.8). Należy rozważyć przerwanie leczenia cefuroksymem oraz zastosowanie leczenia właściwego przeciwko Clostridium difficile . Nie należy podawać leków hamujących perystaltykę.

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej

Ze względu na spektrum działania, nie należy stosować cefuroksymu w leczeniu zakażeń wywołanych bakteriami Gram-ujemnymi niefermentującymi (patrz punkt 5.1).

Wpływ na testy diagnostyczne

Wystąpienie dodatniego wyniku testu Coombs’a, związanego ze stosowaniem cefuroksymu, może zaburzać wyniki prób krzyżowych (patrz punkt 4.8).

Można zaobserwować nieznaczne oddziaływanie z metodami opartymi na redukcji związków miedzi (Benedicta, Fehlinga, Clinitest). Jednak nie powinno to prowadzić do fałszywie dodatnich wyników, jakie mogą występować podczas stosowania innych cefalosporyn.

Mogą występować fałszywie ujemne wyniki testu z cyjanożelazianami, dlatego do oznaczania stężenia glukozy w krwi lub surowicy u pacjentów leczonych cefuroksymem sodowym zaleca się stosowanie metod z użyciem oksydazy glukozowej lub z heksokinazy.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych

Biofuroksym w postaci proszku do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, zawiera sód. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Biofuroksym - przedawkowanie

Przedawkowanie może prowadzić do następstw neurologicznych, w tym do encefalopatii, drgawek i śpiączki. Objawy przedawkowania mogą wystąpić, jeśli dawki nie są odpowiednio zmniejszone u pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Stężenie cefuroksymu w surowicy można zmniejszyć stosując hemodializę lub dializę otrzewnową.

Biofuroksym - przeciwskazania

Nadwrażliwość na cefuroksym lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Stwierdzona wcześniej nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe.

Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy (penicyliny, monobaktamy i karbapenemy) w wywiadzie.

Biofuroksym - działania niepożądane

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są neutropenia, eozynofilia, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny, szczególnie u pacjentów z wcześniej zdiagnozowaną chorobą wątroby, jednak nie ma dowodów szkodliwego działania na wątrobę ani reakcji w miejscu wstrzyknięcia.

Kategorie częstości przypisane do poniższych działań niepożądanych są przybliżone, ponieważ dla większości działań niepożądanych nie są dostępne odpowiednie dane do wyliczenia częstości występowania. Ponadto częstość działań niepożądanych kojarzonych z cefuroksymem sodowym może zmieniać się w zależności od wskazania do stosowania.

Dane z badań klinicznych zostały użyte do określenia częstości od bardzo częstych do rzadkich działań niepożądanych. Częstości występowania wszystkich innych działań niepożądanych (tj. tych, które występują rzadziej niż 1/10 000) zostały w większości określone na podstawie danych uzyskanych po wprowadzeniu produktu do obrotu i odzwierciedlają raczej częstość ich zgłaszania niż rzeczywistą częstość występowania.

Działania niepożądane związane z lekiem, wszystkich stopni, są wymienione poniżej według klasyfikacji układów i narządów MedDRA, częstości oraz stopnia ciężkości. Zastosowano następujące zasady przedstawiania częstości występowania: bardzo często ≥1/10; często ≥1/100 do < 1/10; niezbyt często ≥1/1 000 do < 1/100; rzadko ≥1/10 000 do < 1/1 000; bardzo rzadko

< 1/10 000 i częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja układów i narządów

Często

Niezbyt często

Częstość nieznana

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

   

nadmierny wzrost Candida , nadmierny

wzrost Clostridium

difficile

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

neutropenia, eozynofilia, zmniejszone

stężenie hemoglobiny

leukopenia, dodatni odczyn Coombs’a

małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna

Zaburzenia układu immunologicznego

   

gorączka polekowa, śródmiąższowe zapalenie nerek, anafilaksja, zapalenie naczyń skóry

Zaburzenia żołądka

 

zaburzenia

rzekomobłoniaste zapalenie

i jelit

 

żołądkowo

-jelitowe

jelita grubego

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

przemijające zwiększenie

aktywności enzymów wątrobowych

przemijające zwiększenie stężenia bilirubiny

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

wysypka skórna, pokrzywka i świąd

rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze

oddzielania się naskórka i zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

   

zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego krwi i zmniejszenie klirensu kreatyniny (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu

podania

reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w

tym ból i zakrzepowe zapalenie żył

   

Opis wybranych działań niepożądanych

Cefalosporyny, jako grupa leków, wykazują skłonność do przylegania do powierzchni błon komórkowych krwinek czerwonych i reagowania z przeciwciałami skierowanymi przeciwko lekowi, powodując wystąpienie dodatniego odczynu Coombs’a (który może zaburzać próbę krzyżową krwi) i powodować bardzo rzadko niedokrwistość hemolityczną.

Zaobserwowano przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny.

Ból w miejscu wstrzyknięcia domięśniowego jest bardziej prawdopodobny po podaniu wyższych dawek. Jednak jest mało prawdopodobne, że leczenie będzie przerwanie z tego powodu.

Dzieci i młodzież

Profil bezpieczeństwa dla cefuroksymu sodowego u dzieci jest zgodny z profilem u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl .

Biofuroksym - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Dane o stosowaniu cefuroksymu u kobiet ciężarnych są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały toksycznego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Biofuroksym można przepisać kobiecie ciężarnej jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają ryzyko.

Wykazano, że cefuroksym przekracza barierę łożyskową i uzyskuje terapeutyczne stężenia w płynie owodniowym i w krwi pępowinowej po podaniu matce drogą domięśniową lub dożylną.

Karmienie piersią

Cefuroksym jest wydzielany w niewielkich ilościach w pokarmie kobiecym. Nie jest spodziewane wystąpienie działań niepożądanych podczas stosowania dawek terapeutycznych, jednak nie można wykluczyć ryzyka biegunki i zakażenia grzybiczego błon śluzowych.

W związku z tym należy podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać (wstrzymać) leczenie cefuroksymem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Brak danych na temat wpływu cefuroksymu sodowego na płodność u ludzi. Badania nad rozrodczością u zwierząt wykazały brak wpływu na płodność.

Biofuroksym - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem cefuroksymu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak biorąc pod uwagę znane działania niepożądane, jest mało prawdopodobne, aby cefuroksym miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Biofuroksym - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Cefuroximum

    Jest to antybiotyk betalaktamowy, cefalosporyna II generacji. Stosowana jest w zakażeniach dolnych dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc), zakażeniach dróg moczowych, zakażeniach kości i stawów, posocznicy, bakteriemii, zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych, zakażeniach ginekologicznych (w tym rzeżączce), w chirurgii w profilaktyce zakażeń pooperacyjnych.

    Dostępne opakowania
    Biofuroksym

    Biofuroksym

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. - 0,75 g
    ZAKŁADY FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A.
    8,00 zł
    Biofuroksym

    Biofuroksym

    proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. - 1,5 g
    ZAKŁADY FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A.
    14,52 zł
    Biofuroksym

    Biofuroksym

    proszek do przygotowania roztworu do wstrzyknięć dożylnych/domięśniowych - 1 fiol.a 10ml - 0,25 g
    ZAKŁADY FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A.
    4,22 zł
    Biofuroksym

    Biofuroksym

    proszek do przygotowania roztworu do wstrzyknięć dożylnych/domięśniowych - 1 fiol.a 17ml - 0,5 g
    ZAKŁADY FARMACEUTYCZNE POLPHARMA S.A.
    6,58 zł
    Powiązane artykuły
    Posiew moczu - wskazania do przeprowadzenia badania, przebieg badania

    Posiew moczu - zdjęcie

    Posiew moczu - zdjęcie

    Mocz w pojemniku do badania Posiew moczu wykonuje się w celu zdiagnozowania bakteriomoczu, który jest objawem zakażenia układu moczowego.

    Cystoskopia - wskazania, przebieg, powikłania

    Co to jest cystoskopia? (WIDEO)

    Co to jest cystoskopia? (WIDEO)

    Przebieg cystoskopii Cystoskopia to rodzaj badania diagnostycznego pęcherza moczowego, które polega na wprowadzeniu wziernika poprzez cewkę moczową do narządu. Po wprowadzeniu cystoskopu ma miejsce ocena błony śluzowej wnętrza pęcherza moczowego. Następnie...

    Badania

    Cystoureterografia mikcyjna

    Cystoureterografia mikcyjna to badanie cewki moczowej, pęcherza moczowego oraz moczowodów za pomocą promieni rentgenowskich. Wykonuje się je na zlecenie lekarza u osób, u których występuje zwężenie cewki moczowej, wady wrodzone cewki moczowej, urazy pęcherza...

    Zapalenie pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie

    Pęcherz moczowy - schemat

    Pęcherz moczowy - schemat

    Schemat budowy pęcherza moczowego Pęcherz moczowy (łac. vesica urinaria) - narząd gromadzący mocz wydalany przez nerki. Mocz spływa do pęcherza moczowego stale, odpływa zaś z niego okresowo przez cewkę moczową. Pojemność pęcherza moczowego wynosi około...

    Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy, rodzaje, leczenie

    Leczenie nietrzymania moczu

    Leczenie nietrzymania moczu

    Nietrzymanie moczu jest to stan mimowolnego wyciekania moczu, który może być obiektywnie stwierdzony i stanowi problem socjologiczny i higieniczny. W okresie menopauzy nawet do 60% kobiet cierpi na tę przypadłość, może jednak pojawić się u osób w każdym...

    Przyczyny nietrzymania moczu

    Leki vs. nietrzymanie moczu (WIDEO)

    Leki vs. nietrzymanie moczu (WIDEO)

    Wpływ leków na nasilenie nietrzymania moczu Jeśli chodzi o czynniki, które mogą przyczyniać się do nietrzymania moczu to wymienia się: zakażenia układu moczowego, urazy, alkoholizm, wiek, przebyte zabiegi operacyjne układu moczowo-płciowego i końcowego...

    Zapalenie pęcherza moczowego - przyczyny, objawy, leczenie

    Żurawina

    Żurawina

    Świeża żurawina Żurawina jest cennym środkiem na zapalenie pęcherza. Jej spożycie nie doprowadza do niszczenia mikroorganizmów, z których część może być pożyteczna dla organizmu. Poza tym kapsułki żurawinowe nie doprowadzają do rozwoju odporności na...

    Urologia i nefrologia

    Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy, rodzaje, leczenie

    Nietrzymanie moczu - kogo dotyczy, rodzaje, leczenie

    Nietrzymanie moczu to wstydliwy problem. Polega na niekontrolowanym wyciekaniu moczu z pęcherza moczowego. Może to być kilka kropel, stałe kapanie albo nawet strumień. Dolegliwość ta dotyczy osób w różnym wieku, najczęściej jednak występuje u ludzi starszych....

    Diagnostyka nietrzymania moczu

    Diagnoza nietrzymania moczu (WIDEO)

    Diagnoza nietrzymania moczu (WIDEO)

    Przypadłość nietrzymania moczu Osoba cierpiąca na przypadłość nietrzymania moczu, powinna czym prędzej zdiagnozować swoją przypadłość. Nie tylko ze względu na psychiczne i społeczne aspekty problemu - wstyd, problemy z funkcjonowaniem na co dzień, poczucie...

    Badania

    Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu

    Badanie urodynamiczne z pomiarem przepływu moczu (inaczej uroflowmetria) to badanie diagnostyczne w zaburzeniach oddawania moczu. Można dzięki niemu ocenić funkcjonowanie mięśni odpowiedzialnych za oddawanie moczu, zmierzyć pojemność pęcherza moczowego,...