Avelox

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,4 g
Ilość
5 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: BAYER PHARMA AG

Avelox - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Avelox - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Avelox - opis

Avelox, 400 mg, tabletki powlekane stosuje się u pacjentów w wieku 18 lat i starszych, w leczeniu wymienionych niżej zakażeń bakteryjnych, wywołanych przez bakterie wrażliwe na moksyfloksacynę (patrz punkt 4.4, 4.8 i 5.1).

Moksyfloksacynę można stosować tylko wówczas, jeśli uzna się, że nie jest właściwe zastosowanie innych leków przeciwbakteryjnych, zalecanych w poniższych zakażeniach jako leki pierwszego rzutu lub jeżeli po ich zastosowaniu zakażenie to nie ustąpiło.

- Ostre bakteryjne zapalenie zatok (prawidłowo rozpoznane).

- Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (prawidłowo rozpoznane).

- Pozaszpitalne zapalenie płuc, oprócz ciężkich przypadków.

- Zapalenie narządów miednicy mniejszej o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu (m.in. zakażenia górnego odcinka dróg rodnych, w tym zapalenie jajowodów i zapalenie błony śluzowej macicy), przebiegające bez ropnia jajowodowo-jajnikowego ani ropnia w miednicy mniejszej. Ze względu na narastającą oporność Neisseria gonorrhoeae na moksyfloksacynę, produkt Avelox, 400 mg, tabletki powlekane nie jest zalecany do leczenia zapalenia narządów miednicy mniejszej o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu w monoterapii; należy go stosować w skojarzeniu z innym odpowiednim lekiem przeciwbakteryjnym (np. cefalosporyną), chyba że jest pewne, że zakażenia nie wywołała oporna na moksyfloksacynę Neisseria gonorrhoeae (patrz punkt 4.4 oraz 5.1).

Avelox, 400 mg, tabletki powlekane można stosować w następujących wskazaniach, w celu zakończenia leczenia pacjentów, u których nastąpiła poprawa w początkowym leczeniu moksyfloksacyną podawana dożylnie:

- pozaszpitalne zapalenie płuc;

- powikłane zakażenia skóry i tkanki podskórnej.

Produktu Avelox, 400 mg, tabletki powlekane, nie należy stosować w celu rozpoczęcia leczenia jakiegokolwiek rodzaju zakażeń skóry i tkanki podskórnej ani ciężkiego pozaszpitalnego zapalenia płuc.

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Avelox - skład

1 tabletka powlekana zawiera 400 mg moksyfloksacyny (Moxifloxacinum) w postaci chlorowodorku.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: tabletka powlekana zawiera 68 mg laktozy jednowodnej (= 66,56 mg laktozy) (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Avelox - dawkowanie

Dawkowanie (dorośli)

Zalecana dawka to jedna tabletka powlekana 400 mg raz na dobę.

Niewydolność nerek lub wątroby

Nie jest konieczna modyfikacja dawki leku u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek oraz u pacjentów poddawanych przewlekłej dializoterapii, np. hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (więcej szczegółów patrz punkt 5.2).

Dane na temat stosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby są niewystarczające (patrz punkt 4.3).

Inne szczególne grupy pacjentów

Nie jest konieczna modyfikacja dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z małą masą ciała.

Populacja dziecięca

Stosowanie moksyfloksacyny u dzieci i młodzieży (< 18 lat) jest przeciwwskazane. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności moksyfloksacyny w leczeniu dzieci i młodzieży (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania

Tabletkę należy połknąć w całości, popijając płynem. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Czas trwania leczenia

Avelox, 400 mg, tabletki powlekane, należy stosować przez następujący czas:

- zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli 5-10 dni

- pozaszpitalne zapalenie płuc 10 dni - ostre bakteryjne zapalenie zatok 7 dni

- zapalenie narządów miednicy mniejszej o niewielkim i umiarkowanym nasileniu 14 dni

Avelox, 400 mg, tabletki powlekane, podczas badań klinicznych stosowano przez okres do 14 dni.

Terapia sekwencyjna (leczenie dożylne, a następnie doustne)

W badaniach klinicznych z terapią sekwencyjną u większości pacjentów zmieniono drogę podania leku z dożylnej na doustną w ciągu 4 dni (pozaszpitalne zapalenie płuc) lub 6 dni (powikłane zakażenia skóry i tkanki podskórnej). Zalecany całkowity czas trwania leczenia dożylnego i doustnego wynosi 7?14 dni u pacjentów z pozaszpitalnym zapaleniem płuc oraz 7?21 dni u pacjentów z powikłanymi zakażeniami skóry i tkanki podskórnej.

Nie należy zwiększać zalecanej dawki (400 mg raz na dobę) ani wydłużać czasu trwania leczenia.

Avelox - środki ostrożności

Wydłużenie odstępu QTc i objawy kliniczne potencjalnie z tym związane U niektórych pacjentów moksyfloksacyna powodowała wydłużenie odstępu QTc w elektrokardiogramie. Przeprowadzona analiza zapisów EKG, wykonywanych w czasie trwania badań klinicznych, wykazała po podaniu moksyfloksacyny wydłużenie odstępu QTc o 6 ms ? 26 ms, 1,4% w porównaniu do wartości początkowej. U kobiet jest tendencja do występowania dłużego niż u mężczyzn odstępu QTc i w związku z tym mogą być one bardziej wrażliwe na produkty, które wydłużają odstęp QTc. Także pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na związane ze stosowaniem leków zmiany w długości odstępu QT.

Należy zachować ostrożność podając pacjentom przyjmującym moksyfloksacynę leki, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi (patrz również punkty 4.3 i 4.5).

Moksyfloksacynę należy ostrożnie stosować u pacjentów z ryzykiem wystąpienia arytmii (szczególnie u kobiet i pacjentów w podeszłym wieku), np. z ostrym niedokrwieniem mięśnia sercowego lub wydłużeniem odstępu QT, gdyż może to prowadzić do zwiększenia ryzyka komorowych zaburzeń rytmu (w tym torsade de pointes) i zatrzymania akcji serca (patrz także punkt 4.3). Wydłużenie odstępu QT może zwiększać się wraz ze wzrostem stężenia moksyfloksacyny w surowicy. Dlatego też nie należy przekraczać zalecanej dawki leku.

Przed rozpoczęciem leczenia moksyfloksacyną, szczególnie zakażeń o lżejszym przebiegu, należy rozważyć stosunek korzyści z zastosowania leku do ryzyka opisanego w niniejszym punkcie. Jeśli w czasie leczenia moksyfloksacyną wystąpią zaburzenia rytmu serca, należy przerwać podawanie leku i wykonać badanie EKG.

Reakcje nadwrażliwości i reakcje alergiczne

Opisywano wystąpienie reakcji nadwrażliwości i reakcji alergicznych po pierwszym podaniu fluorochinolonów, w tym moksyfloksacyny. Reakcje anafilaktyczne mogą prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu, nawet już po podaniu pierwszej dawki leku. W takim przypadku należy odstawić moksyfloksacynę i zastosować odpowiednie leczenie (np. przeciwwstrząsowe).

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby

Po podaniu moksyfloksacyny notowano przypadki zapalenia wątroby o piorunującym przebiegu, mogącego prowadzić do niewydolności wątroby (w tym ze skutkiem śmiertelnym) (patrz punkt 4.8). Pacjentowi należy doradzić, aby przed zastosowaniem kolejnej dawki leku Avelox skontaktował się z lekarzem, jeśli zaobserwuje u siebie objawy zapalenia wątroby o piorunującym przebiegu, takie jak szybko postępujące osłabienie organizmu połączone z żółtaczką, ciemne zabarwienie moczu, skłonność do krwawień i encefalopatia wątrobowa.

Jeżeli pojawią się objawy nieprawidłowego funkcjonowania wątroby, należy wykonać badania (testy) oceniające czynność tego narządu.

Ciężkie pęcherzowe reakcje skórne

Podczas stosowania moksyfloksacyny notowano przypadki pęcherzowych reakcji skórnych, jak zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka (patrz punkt 4.8). Należy poinformować pacjenta o konieczności kontaktu z lekarzem przed zastosowaniem kolejnej dawki produktu, jeśli pojawią się zmiany na skórze i (lub) błonach śluzowych.

Pacjenci ze skłonnością do wystąpienia drgawek

Wiadomo, że chinolony mogą wywoływać drgawki. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku pacjentom z zaburzeniami czynności ośrodkowego układu nerwowego lub jeśli występują inne czynniki ryzyka, które mogą predysponować do wystąpienia drgawek lub obniżać próg drgawkowy. Jeśli wystąpią drgawki, należy przerwać podawanie moksyfloksacyny i zastosować odpowiednie leczenie.

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących chinolony (w tym moksyfloksacynę) notowano przypadki polineuropatii czuciowej i czuciowo-ruchowej, powodującej parestezje, niedoczulicę, zaburzenia czucia lub osłabienie. Pacjentom leczonym moksyfloksacyną należy doradzić, aby przed kontynuacją leczenia poinformowali swojego lekarza, jeżeli pojawią się u nich objawy neuropatii, takie jak: ból, uczucie palenia, mrowienia, zdrętwienia lub osłabienia (patrz punkt 4.8).

Reakcje psychiczne

Reakcje psychiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu chinolonów, w tym moksyfloksacyny. W bardzo rzadkich przypadkach depresja lub reakcje psychotyczne mogą prowadzić do myśli samobójczych i zachowań autoagresywnych, takich jak próby samobójcze (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, należy przerwać stosowanie moksyfloksacyny i zastosować odpowiednie leczenie. Zaleca się zachowanie ostrożności podczas stosowania moksyfloksacyny u pacjentów, u których w wywiadzie występowały psychozami lub choroby psychiczne.

Biegunka i zapalenie jelita grubego związane ze stosowaniem antybiotyków

Podczas stosowania antybiotyków o szerokim zakresie działania, w tym moksyfloksacyny, notowano występowanie biegunki związanej ze stosowaniem antybiotyków (AAD, ang. antibiotic associated diarrhea) i zapalenia jelita grubego związanego ze stosowaniem antybiotyków (AAC, ang. antibiotic associated colitis), w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i biegunka wywołana przez Clostridium difficile. Nasilenie tych stanów może obejmować zakres od lekkiej biegunki do zapalenia jelita grubego zakończonego zgonem. Należy to uwzględnić, przeprowadzając rozpoznanie różnicowe u pacjentów, u których w czasie lub po zakończeniu leczenia moksyfloksacyną wystąpiła ciężka biegunka. W przypadku podejrzenia AAD lub AAC, należy przerwać podawanie leku przeciwbakteryjnego, w tym moksyfloksacyny, i natychmiast wdrożyć właściwe postępowanie lecznicze. Ponadto należy przedsięwziąć stosowne środki kontroli zakażenia, żeby zmniejszyć ryzyko jego przeniesienia. U pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka, stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit jest przeciwwskazane.

Pacjenci z miastenią

Należy zachować ostrożność stosując moksyfloksacynę u pacjentów z miastenią, gdyż może dojść do nasilenia jej objawów.

Zapalenie i zerwanie ścięgien

W trakcie leczenia chinolonami, w tym moksyfloksacyną, może wystąpić zapalenie i zerwanie ścięgien(zwłaszcza ścięgna Achillesa), czasami obustronne, nawet w 48 godzin po rozpoczęciu leczenia i były zgłaszane nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia i zerwanie ścięgien jest wyższe szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku oraz leczonych jednocześnie kortykosteroidami. W przypadku wystąpienia bólu lub innych objawów zapalenia, pacjent powinien zaprzestać stosowania moksyfloksacyny, odciążyć chorą kończynę (kończyny) i skonsultować się z lekarzem w celu rozpoczęcia odpowiedniego leczenia chorego ścięgna (np. unieruchomienie). Zapalenie ścięgna i zerwanie może wystąpić nawet do kilku miesięcy po zaprzestaniu leczenia chinolonami, w tym moksyfloksacyną chinolonów (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów w podeszłym wieku, u których występują zaburzenia czynności nerek, należy stosować moksyfloksacynę z dużą ostrożnością, zwłaszcza, jeśli nie można zapewnić odpowiedniej podaży płynów, gdyż odwodnienie zwiększa ryzyko wystąpienia niewydolności nerek.

Zaburzenia widzenia

Jeśli wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy natychmiast zasięgnąć porady okulisty (patrz punkty 4.7 i 4.8).

Zapobieganie reakcjom nadwrażliwości na światło

Chinolony wywołują reakcje nadwrażliwości na światło. Jednakże badania wykazały, że podczas stosowania moksyfloksacyny występuje małe ryzyko nadwrażliwości na światło. Niemniej jednak zaleca się, aby pacjenci przyjmujący moksyfloksacynę unikali zarówno naświetlania promieniami UV pochodzącymi ze sztucznych źródeł, jak i działania długotrwałego i (lub) silnego światła słonecznego.

Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej

Pacjenci ze stwierdzonym w wywiadzie rodzinnym lub występującym aktualnie niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej są narażeni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas leczenia chinolonami. Z tego powodu należy zachować ostrożność, stosując moksyfloksacynę w tej grupie pacjentów.

Pacjenci z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi chorobami, takimi jak: nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy (typu Lapp) lub z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinni stosować tego leku ze względu na zawartość laktozy.

Pacjenci z zapaleniem narządów miednicy mniejszej

U pacjentek z powikłanym zapaleniem narządów miednicy mniejszej (np. związanych z ropniem jajowodowo-jajnikowym lub ropniem w miednicy mniejszej), u których rozważa się konieczność zastosowania leczenia dożylnego, nie zaleca się stosowania produktu Avelox, 400 mg, tabletki powlekane.

Zapalenie narządów miednicy mniejszej może być wywołane przez oporny na fluorochinolony szczep Neisseria gonorrhoeae. Dlatego też leczenie empiryczne moksyfloksacyną należy stosować w skojarzeniu z innym odpowiednim antybiotykiem (np. cefalosporyną), chyba że można wykluczyć zakażenie opornym na moksyfloksacynę szczepem Neisseria gonorrhoeae. Jeśli po trzech dniach leczenia nie zaobserwuje się klinicznej poprawy, należy rozważyć inne sposoby leczenia.

Ciężkie zakażenia skóry i tkanek miękkich

Skuteczność kliniczna moksyfloksacyny w leczeniu ciężkich zakażeń pooparzeniowych, zapalenia powięzi i zakażeń stopy cukrzycowej z zapaleniem szpiku kostnego nie została ustalona.

Wpływ na testy biologiczne

Leczenie moksyfloksacyną może zaburzać badanie wykonywane w celu wykrycia Mycobacterium spp., hamując wzrost prątków i powodując fałszywe ujemne wyniki posiewu próbek pobranych od pacjentów otrzymujących moksyfloksacynę.

Pacjenci z zakażeniami wywołanymi przez wielooporne szczepy gronkowca złocistego Nie zaleca się stosowania moksyfloksacyny w leczeniu zakażeń wywołanych przez wielooporne szczepy gronkowca złocistego (MRSA, ang. multi-resistant Staphylococcus aureus). Jeśli podejrzewa się lub potwierdzi, że zakażenie wywołał szczep MRSA, należy rozpocząć leczenie odpowiednim lekiem przeciwbakteryjnym (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież

Ze względu na niepożądany wpływ na chrząstki u niedojrzałych zwierząt (patrz punkt 5.3) stosowanie moksyfloksacyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Avelox - przedawkowanie

Brak specyficznych środków zaradczych zalecanych po przypadkowym przedawkowaniu. W razie zatrucia należy stosować leczenie objawowe. Należy kontrolować EKG, w związku z prawdopodobieństwem wydłużenia odstępu QT. Jednoczesne podanie węgla aktywowanego i moksyfloksacyny w postaci doustnej w dawce 400 mg prowadzi do wyraźnego zmniejszenia jej biodostępności o ponad 80%. Wczesne zastosowanie węgla aktywowanego na etapie wchłaniania może być użyteczne, ponieważ zapobiega nadmiernemu wzrostowi narażenia na moksyfloksacynę po doustnym przedawkowaniu.

Avelox - przeciwskazania

- Nadwrażliwość na moksyfloksacynę, inne chinolony lub na którąkolwiek substancję pomocniczą produktu wymienioną w rozdziale 6.1.

- Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).

- Pacjenci w wieku poniżej 18 lat.

- Pacjenci, u których w wywiadzie stwierdzono choroby ścięgien, występujące w związku z leczeniem chinolonami.

Zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i u ludzi obserwowano po podawaniu moksyfloksacyny zmiany w elektrokardiogramie w postaci wydłużenia odstępu QT. W związku z tym, ze względów bezpieczeństwa, moksyfloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z:

- wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT; - zaburzeniami elektrolitowymi, zwłaszcza nieskorygowaną hipokaliemią; - bradykardią o znaczeniu klinicznym;

- istotną klinicznie niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory; - objawowymi zaburzeniami rytmu serca w wywiadzie.

Moksyfloksacyny nie należy stosować równocześnie z innymi lekami, które wydłużają odstęp QT (patrz także punkt 4.5).

Ze względu na ograniczone dane kliniczne moksyfloksacyna jest także przeciwwskazana u pacjentów z niewydolnością wątroby (stopień C w klasyfikacji Child-Pugh) oraz u pacjentów, u których aktywność aminotransferaz przekracza pięciokrotnie górną granicę normy.

Avelox - działania niepożądane

Objawy niepożądane obserwowane we wszystkich badaniach klinicznych z moksyfloksacyną 400 mg (leczenie doustne i sekwencyjne), uszeregowane wg częstości występowania, zebrano w poniższej tabeli.

Z wyjątkiem nudności i biegunki, wszystkie działania niepożądane występowały z częstością poniżej 3%.

W każdej grupie częstości działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie ze zmniejszająca się ciężkością. Częstości występowania zdefiniowano w następujący sposób: - często ( 1/100 do < 1/10)

- niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100)

- rzadko ( 1/10 000 do < 1/1 000) - bardzo rzadko (< 1/10 000).

Klasyfikacja

       

układów

i narządów

(MedDRA)

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

nadkażenia spowodowane opornymi bakteriami lub grzybami, np. kandydozy jamy ustnej lub

     

Klasyfikacja

       

układów

i narządów

(MedDRA)

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

 

pochwy

     

Zaburzenia krwi

i układu chłonnego

 

niedokrwistość, leukopenia (leukopenie), neutropenia, trombocytopenia, trombocytoza, eozynofilia, wydłużenie czasu protrombinowego (zwiększenie wskaźnika INR)

 

zwiększenie stężenia protrombiny (zmniejszenie wskaźnika INR), agranulocytoza

Zaburzenia układu immunologicznego

 

reakcje alergiczne (patrz punkt 4.4)

anafilaksja, w tym bardzo rzadko występujący wstrząs zagrażający życiu (patrz punkt 4.4), obrzęki

alergiczne, obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani, mogący zagrażać życiu, patrz punkt 4.4)

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

hiperlipidemia

hiperglikemia, hiperurykemia

 

Zaburzenia psychiczne

 

reakcje lękowe, nadaktywność psychoruchowa, pobudzenie

chwiejność emocjonalna, depresja (bardzo rzadko mogąca prowadzić do zachowań autoagresywnych, takich jak: wyobrażenia lub myśli samobójcze, lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4),

omamy

depersonalizacja, reakcje psychotyczne (mogące prowadzić do zachowań autoagresywnych, takich jak: wyobrażenia lub myśli samobójcze, lub próby samobójcze, patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu nerwowego

ból głowy, zawroty głowy

parestezje

i dyzestezje, zaburzenia smaku (bardzo rzadko utrata smaku), splątanie i dezorientacja, zaburzenia snu (zazwyczaj bezsenność),

hipoestezje, zaburzenia węchu (w tym brak węchu), niezwykłe sny, zaburzenia koordynacji (w tym zaburzenia chodu, zwłaszcza na skutek

hiperestezje

Klasyfikacja

       

układów

i narządów

(MedDRA)

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

   

drżenia, zawroty głowy, senność

zawrotów głowy, w tym pochodzenia błędnikowego), drgawki, w tym duży napad

padaczkowy

(patrz punkt 4.4), zaburzenia koncentracji, zaburzenia mowy, amnezja, neuropatia obwodowa i polineuropatia

 

Zaburzenia oka

 

zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie oraz zamglone widzenie (szczególnie w powiązaniu z objawami ze strony OUN, patrz punkt 4.4)

 

przemijająca utrata widzenia (szczególnie w przebiegu reakcji ze strony ośrodkowego układu nerwowego, patrz punkty 4.4 i 4.7)

Zaburzenia ucha i błędnika

   

szumy uszne, zaburzenia słuchu, w tym głuchota (zwykle przemijające)

 

Zaburzenia serca

wydłużenie odstępu QT u pacjentów z hipokaliemią (patrz punkt 4.3 i 4.4)

wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.4), kołatanie serca, tachykardia, migotanie przedsionków, dławica piersiowa

tachyarytmie komorowe, omdlenie (t.j. nagła i krótkotrwała utrata przytomności)

niespecyficzne arytmie, torsade de pointes (patrz punkt 4.4), zatrzymanie akcji serca (patrz punkt

4.4)

Zaburzenia naczyniowe

 

rozszerzenie naczyń

nadciśnienie, niedociśnienie

 

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

 

duszność (w tym napady astmy)

   

Zaburzenia

żołądka i jelit

nudności, wymioty, bóle żołądkowo-

jelitowe, bóle brzucha, biegunka

zmniejszenie łaknienia i ilości spożywanych

pokarmów, zaparcia, niestrawność, wzdęcia, zapalenie

dysfagia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jelita grubego związane z antybiotykotera

 

Klasyfikacja

       

układów

i narządów

(MedDRA)

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

   

błony śluzowej żołądka, zwiększenie aktywności amylazy

pią (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, bardzo rzadko z zagrażającymi życiu powikłaniami, patrz punkt 4.4)

 

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

zwiększenie aktywności aminotransferaz

zaburzenie czynności wątroby

(w tym zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej), zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności

gamma-

glutamylotransfera zy, zwiększenie aktywności fostafatazy zasadowej we krwi

żółtaczka,

zapalenie wątroby

(zwykle z zastojem żółci)

zapalenie wątroby o piorunującym przebiegu mogące prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym do zgonu, patrz punkt 4.4)

Zaburzenia skóry

i tkanki podskórnej

 

świąd, wysypka, pokrzywka, sucha skóra

 

pęcherzowe reakcje skórne, takie jak zespół StevensaJohnsona lub martwica toksycznorozpływna naskórka (mogące zagrażać życiu, patrz punkt 4.4)

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

 

bóle stawów, bóle mięśni

zapalenie ścięgien (patrz punkt 4.4), kurcze mięśni, drżenie mięśni, osłabienie mięśni

zerwanie ścięgna (patrz punkt 4.4), zapalenie stawów, sztywność mięśni

nasilenie objawów

miastenii (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

odwodnienie

zaburzenie czynności nerek

(w tym zwiększenie stężenia azotu mocznika oraz

 

Klasyfikacja

       

układów

i narządów

(MedDRA)

Często

Niezbyt często

Rzadko

Bardzo rzadko

     

kreatyniny), niewydolność nerek (patrz punkt

4.4)

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

złe samopoczucie (spowodowane głównie osłabieniem lub zmęczeniem), stany bólowe (w tym bóle pleców, klatki piersiowej, miednicy i kończyn), nadmierne pocenie

się

obrzęki

 

Podczas stosowania innych fluorochinolonów zanotowano bardzo rzadko następujące objawy niepożądane, które mogą również wystąpić podczas leczenia moksyfloksacyną: hipernatremia, hiperkalcemia, niedokrwistość hemolityczna, rabdomioliza, reakcje nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4).

Avelox - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania moksyfloksacyny podczas ciąży nie zostało określone. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. W związku z wykazanym doświadczalnie ryzykiem uszkodzenia chrząstek obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt i odwracalnego uszkodzenia stawu u dzieci leczonych niektórymi fluorochinolonami, moksyfloksacyny nie należy stosować u kobiet w ciąży (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Nie ma dostępnych danych dotyczących kobiet w okresie laktacji lub karmienia piersią. Dane przedkliniczne wskazują, że moksyfloksacyna w małych ilościach przenika do mleka matki. Brak danych dotyczących ludzi. W związku z wykazanym doświadczalnie ryzykiem uszkodzenia chrząstek obciążonych stawów u niedojrzałych zwierząt, karmienie piersią jest przeciwwskazane w trakcie leczenia moksyfloksacyną (patrz punkt 4.3).

Płodność

Badania przeprowadzone na zwierzętach nie wykazują ujemnego wpływu na płodność (patrz punkt

5.3).

Avelox - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem moksyfloksacyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże fluorochinolony, również moksyfloksacyna, mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn i sprawność psychofizyczną ze względu na objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zawroty głowy, ostra, przemijająca utrata widzenia, patrz punkt 4.8) lub wystąpienie nagłej i krótko trwającej utraty przytomności (omdlenie, patrz punkt 4.8). Należy doradzić pacjentowi, aby sprawdził reakcję swojego organizmu przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Avelox - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Moxifloxacinum

    Substancja ta należy do fluorochinolonów, wykazuje szerokie spektrum działania bakteriobójczego. Działa, hamując aktywność topoizomerazy II i IV, co wywołuje uszkodzenia DNA i zahamowanie licznych procesów komórkowych. Stosowana jest dożylnie w pozaszpitalnym zapaleniu płuc, powikłaniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, doustnie w ostrym zapaleniu zatok, pozaszpitalnym zapaleniu płuc, zapaleniu narządów miednicy mniejszej.

    Dostępne opakowania
    Avelox

    Avelox

    tabletki powlekane - 5 tabl. - 0,4 g
    BAYER PHARMA AG
    Avelox

    Avelox

    tabletki powlekane - 7 tabl. - 0,4 g
    BAYER PHARMA AG
    Avelox

    Avelox

    tabletki powlekane - 10 tabl. - 0,4 g
    BAYER PHARMA AG
    Avelox

    Avelox

    roztwór do infuzji - 1 but.a 250ml - 0,4 g/250ml
    BAYER PHARMA AG
    Avelox

    Avelox

    roztwór do infuzji - 5 wor.a 250ml - 0,4 g/250ml
    BAYER PHARMA AG
    Avelox

    Avelox

    roztwór do infuzji - 12 wor.a 250ml - 0,4 g/250ml
    BAYER PHARMA AG
    Powiązane artykuły
    Zespół suchego oka - film łzowy, przyczyny, objawy, leczenie

    Film łzowy

    Powierzchnia gałki ocznej nieustannie pokryta jest cienką warstwą płynu zwaną filmem łzowym. Jego unikatowy skład chemiczny umożliwia utrzymanie się na powierzchni gałki ocznej i zapobiega zbyt szybkiemu odparowaniu. Pełni on szereg ważnych dla oka funkcji,...

    Cationorm - przynieś ulgę swoim oczom

    6 czynników, które negatywnie wpływają na kondycję oczu

    6 czynników, które negatywnie wpływają na kondycję oczu

    Wzrok jest niezwykle cenny, dlaczego więc nie oszczędzamy go na co dzień? Zapominamy o podstawowych zasadach profilaktyki, narażając w ten sposób swoje oczy na poważne problemy. Co najbardziej im szkodzi? Praca przy komputerze Dzisiaj dla wielu...

    Jakie są najczęstsze przyczyny zapalenia rogówki?

    "Cząsteczkowa chusteczka" na zapalenie rogówki i spojówki

    Naukowcy ogłosili odkrycie nowego leku na zapalenie rogówki i spojówki. Ta zakaźna choroba oczu w samych Stanach Zjednoczonych dotyka rocznie około 15-20 milionów osób. Nowym lekiem jest produkt, określany jako tzw. „cząsteczkowa chusteczka" usuwająca...

    Okulistyka

    Jaglica

    Jaglica, inaczej zwana egipskim zapaleniem spojówek lub przewlekłym pęcherzykowym zapaleniem rogówki, to zakaźna choroba oczu, która występuje u osób starszych lub przebywających w Afryce lub Azji. Odpowiedzialny jest za nią drobnoustrój Chlamydia trachomatis....

    Okulistyka

    Środowisko a oczy

    Środowisko a oczy? Czy to, co nas otacza, ma wpływ na nasz zmysł widzenia? Wzrok jest podstawowym zmysłem, za pomocą którego odbieramy bodźce ze świata zewnętrznego. Oczy narażone są na działanie czynników środowiskowych, które je upośledzają, co prowadzi...

    Okulistyka

    Oczy - wpływ środowiska, ochrona przed promieniami UV

    Oczy to narząd wzroku, który narażony jest na działanie środowiska zewnętrznego, co często manifestuje się upośledzającymi komfort życia dolegliwościami, a w niektórych przypadkach dochodzi nawet do trwałego zmniejszenia ostrości wzroku. Oczy - promieniowanie...

    Niezbędnik pacjenta

    Co powinien zrobić pacjent, gdy gabinet lekarski jest zamknięty?

    Co powinien zrobić pacjent, gdy gabinet lekarski jest zamknięty?

    Chociaż na dzień dzisiejszy 85% lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej i 79% przychodni ma już podpisane umowy z NFZ, to pacjenci od kilku dni spotykają się z zamkniętymi drzwiami wielu placówek opieki medycznej. Zdezorientowanie, niewiedza i brak pomocy...

    Zapalenie spojówek - objawy, przyczyny, leczenie, łagodzenie objawów, profilaktyka

    Bakteryjne zapalenie spojówek (WIDEO)

    Bakteryjne zapalenie spojówek (WIDEO)

    Przyczyny bakteryjnego zapalenia spojówek Bakteryjne zapalenie spojówek wywoływane jest najczęściej przez gronkowce lub paciorkowce. Charakterystycznym objawem wszystkich zapaleń spojówek o podłożu bakteryjnym jest obecność wydzieliny ropnej lub śluzowo-ropnej...

    Worki pod oczami

    Opuchnięte powieki - przyczyny powstawania i metody leczenia

    Opuchnięte powieki mogą pojawiać się jako efekt nieprzespanej nocy ale są też oznaką niektórych chorób. Jakie są przyczyny powstawania tego stanu i jak sobie z nim radzić? Opuchnięte powieki - przyczyny powstawania Opuchnięte powieki to symptom, który...

    Zapalenie spojówek - objawy, przyczyny, leczenie, łagodzenie objawów, profilaktyka

    Powikłania bakteryjnego zapalenia spojówek - przyczyny, leczenie, rodzaje (WIDEO)

    Powikłania bakteryjnego zapalenia spojówek - przyczyny, leczenie, rodzaje (WIDEO)

    Bakteryjne zapalenie spojówek Bakteryjne zapalenie spojówek to jedna z najczęstszych przyczyn wizyt u lekarza okulisty. Bakteryjnego zapalenia spojówek można się nabawić np. w konsekwencji powikłań po przebytym przeziębieniu. Zapalenie spojówek może...