Tarivid 200

zobacz opinie o produkcie »
Cena
15,75 zł
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,2 g
Ilość
20 tabl. (2 blist.po 10 szt.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: SANOFI AVENTIS DEUTSCHLAND GMBH

Tarivid 200 - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Odpowiednie preparaty zwalczające rzeżączkę

Dobry wieczór.Czy leki Cipronex, Tarivid i Sumamed są skuteczne w leczeniu rzeżączki ?Zażywałem je jednorazowo po 2 sztuki i żadnych efektów. Gdy Cipronex nie pomógł, po ok. tygodniu lekarz przepisał Tarivid i następnego dnia zalecił wziąć Sumamed. Dzis zrobilem wymaz z cewki moczowej i wyniki są jeszcze gorsze bo oprócz G.C., Leukocyty są na poziomie 10-12 w.p.w, a do tego ocena wymazu wykazała bakterie ziarn.gr. których we wcześniejszych wymazach nie było.Jestem wręcz załamany, błagam o pomoc

Zmiana skórna w obrębie policzka u 31-letniej osoby

Witam,od kwietnia próbuję uporać się ze zmianą skórną na lewym policzku.Na początku leczenia był zastosowany augumentin- 2opakowania,następnie erythromycinum-3opakowania oraz maść bactroban,później bactrim-1opakowani,następnie tarivid 200- 2opak, Po tych lekach zrobiłam wymaz na którym wyszło-stapylococcus haemolyticus-zastosowano leczenie w postaci antybiotyku w tabletkach Syntarpen500-biorę go od tygodnia i nadal nie ma poprawy,W jaki sposób mogę kontynuować leczenie b by było skuteczne ?

Cipronex oraz Tarivid na rzeżączkę

Dobry wieczór. Niedawno zaraziłem się rzeżączką. Leczyłem się antybiotykami Cipronex oraz Tarivid. Na szczęście ostatni wynik laboratoryjny był już ujemny. Dla świętego spokoju jednak, wykonałem jeszcze poleczeniowy wymaz z cewki w kierunku GC, tzn. założono posiew. Dziś odebrałem wynik, który brzmi następująco: Wyhodowano Flora fizjologiczna. liczne, dość liczne, nieliczne. Proszę uprzejmnię o interpretację. Z góry dziekuję, pozdrawiam.

Przewlekłe zapalenie prostaty u 24-latka

Od prawie 7 lat cierpię na przewlekłe zapalenie prostaty, jednakże od około 8 miesięcy problem się nasilił (wcześniej przez kilka lat występowały minimalne objawy które pozwoliły praktycznie zapomnieć o chorobie). Przez wspomniane ostatnie 8 miesięcy brałem wiele antybiotyków (Tarivid, Summamed, Unidox, Nolicin), niestety nie pomogły i do dziś większej poprawy nie ma. Czy jest szansa że zaostrzenie zapalenia zmniejszy się, bo boję się że tak pozostanie do końca życia, a mam dopiero 24 lata.

Ostre zapalenie miejsc intymnych u partnera

Pojedyncze e.coli w pochwie jak i czy leczyc -> wplyw na ostre zapalenia u meza. Odebrane przeze mnie wyniki posiewów: - szyjka - Lactobacillus spp. liczne - pochwa - Lactobacillus spp. liczne, e.coli pojedyncze Maz mial juz 2 razy zapalenie prostaty i jadra wywolane bakteria e.coli w ciagu roku. Jest po wielu seriach antybiotykow - Zinnat, Levoxa, Cipronex, Tarivid. U mnie e.coli w pochwie wyszla pierwszy raz. Czy obecnosc u mnie e. coli moze powodowac zapalenia u meza?Jak moge sie jej...

Tarivid 200 - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Tarivid 200 - opis

Poniższe wskazania do stosowania dotyczą osób dorosłych.

Tarivid 200 wskazany jest w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych wywołanych przez patogeny wrażliwe na ofloksacynę:

· ostre, przewlekłe i nawracające zakażenia dróg oddechowych, w tym zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc (w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc, które wywoływane jest głównie przez oporne na ofloksacynę dwoinki zapalenia płuc, Tarivid 200 nie jest lekiem pierwszego wyboru);

· zakażenia gardła, nosa i uszu (Tarivid  200 nie jest wskazany w leczeniu zapalenia migdałków podniebiennych wywołanego przez paciorkowce beta-hemolizujące);

· zakażenia skóry i tkanek miękkich;

· zakażenia w obrębie jamy brzusznej, w tym miednicy (z wyjątkiem bakteryjnego zapalenia jelit);

· zakażenia nerek i układu moczowo-płciowego (z wyjątkiem zakażeń wywołanych przez Treponema pallidum), rzeżączka.

Tarivid 200 - skład

Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg ofloksacyny (Ofloxacinum).

Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tarivid 200 - dawkowanie

Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia i jest oparte na następujących wytycznych.

Dorośli z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny > 50 ml/min)

Zalecane dawkowanie w zatwierdzonych wskazaniach jest podane w poniższej tabeli:

Wskazania do stosowania

Dawki

Niepowikłane zakażenia dolnych dróg moczowych

100 mg (1/2 tabletki) 2 × na dobę

Niepowikłana rzeżączka

400 mg (2 tabletki) jednorazowo

Zakażenia nerek i układu moczowo-płciowego

200 mg (1 tabletka) 2 × na dobę

Zakażenia dróg oddechowych w tym uszu, nosa i gardła

200 mg (1 tabletka) 2 × na dobę

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

200 mg (1 tabletka) 2 × na dobę

Zakażenia jamy brzusznej

200 mg (1 tabletka) 2 × na dobę

W niektórych przypadkach może być wskazane zwiększenie dawki dobowej ofloksacyny do 600 mg (lub nawet 800 mg). Dotyczy to leczenia: zakażeń wywołanych przez patogeny o różnej wrażliwości, ciężkich zakażeń (np. dróg oddechowych), zakażeń z powikłaniami, pacjentów z dużą masą ciała oraz gdy reakcja pacjenta na leczenie jest niewystarczająca. Dawkę dobową ofloksacyny większą niż 400 mg należy podzielić na dwie osobne dawki i podawać w zbliżonych odstępach czasu.

Pacjenci w podeszłym wieku

Dostosowanie dawki ofloksacyny ze względu na wiek nie jest konieczne. Jednakże u pacjentów w podeszłym wieku należy zwrócić szczególną uwagę na czynność nerek i w razie konieczności odpowiednio zmodyfikować dawkę (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zalecane jest następujące dawkowanie:

Klirens kreatyniny

Pojedyncza dawka

[mg]*

Liczba dawek na 24 h

Przerwy między dawkami

[h]

50-20 ml/min

100-200

1

24

£20 ml/min**

lub

hemodializa lub dializa otrzewnowa

100

lub

200

1

1

24

48

* zgodnie ze wskazaniem do stosowania lub przerwą pomiędzy dawkami

** u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów dializowanych należy monitorować stężenie ofloksacyny w osoczu

Jeżeli klirens kreatyniny nie może być zmierzony, można go oszacować na podstawie stężenia kreatyniny w osoczu, stosując wzór Cockcroft’a dla dorosłych:

masa ciała [kg] × (140 – wiek w latach)

Mężczyźni: ClCr [ml/min] = ---------------------------------------------------------

72 × stężenie kreatyniny w surowicy [mg/dl]

lub

masa ciała [kg] × (140 – wiek w latach)

ClCr [ml/min] = --------------------------------------------------------------

0,814 × stężenie kreatyniny w surowicy [µmol/l]

Kobiety: ClCr [ml/min] = 0,85 × (powyższa wartość)

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (np. z marskością wątroby z wodobrzuszem) wydalanie ofloksacyny może być zmniejszone. W takim przypadku nie należy podawać więcej niż 400 mg ofloksacyny na dobę.

Dzieci i młodzież

Stosowanie produktu Tarivid 200 jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania

Dawkę dobową zwykle dzieli się na dwie równe dawki (poranną i wieczorną). Istotne jest zapewnienie równych odstępów czasu pomiędzy dawkami (podawanie co 12 godzin).

Dawkę dobową ofloksacyny do 400 mg można podawać w pojedynczej dawce. W takim przypadku zaleca się podawać ofloksacynę rano.

Dawki dobowe większe niż 400 mg należy podzielić na dwie osobne dawki i podawać w zbliżonych odstępach czasu.

Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzając, popijając odpowiednią ilością płynu (1/2 do 1 szklanki). Tabletki można podawać na czczo lub po posiłku. Należy unikać jednoczesnego stosowania z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy (patrz punkt 4.5).

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia zależy od reakcji pacjenta na zastosowane leczenie i obrazu klinicznego. Tak jak w przypadku innych antybiotyków, zaleca się kontynuować podawanie ofloksacyny przez co najmniej 48-72 godzin po ustąpieniu gorączki lub po uzyskaniu potwierdzenia eradykacji bakterii.

W ciężkich zakażeniach zwykle wystarcza 7 do 10 dni leczenia. Średni czas leczenia salmoneloz (zakażeń wywołanych przez pałeczki Salmonella) wynosi 7 do 8 dni, czerwonki bakteryjnej (wywołanej przez pałeczki Shigella) 3 do 5 dni, a zakażenia jelit wywołanego przez Escherichia coli – 3 dni.

W niepowikłanych zakażeniach dolnych dróg moczowych na ogół wystarczające jest podawanie 200 mg ofloksacyny na dobę przez 3 dni. W leczeniu niepowikłanej rzeżączki wystarcza jednorazowa dawka 400 mg ofloksacyny.

W leczeniu zakażeń wywołanych przez paciorkowce beta‑hemolizujące o stwierdzonej wrażliwości (np. róża), lek należy podawać przez co najmniej 10 dni, aby zapobiec powikłaniom, takim jak choroba reumatyczna oraz zapalenie kłębuszków nerkowych. Ponieważ jednak wrażliwość paciorkowców beta-hemolizujących na ofloksacynę jest zmienna, konieczne jest w każdym indywidualnym przypadku określenie wrażliwości patogenu przed rozpoczęciem leczenia.

Zaleca się, aby czas trwania leczenia nie przekraczał 2 miesięcy.

Tarivid 200 - środki ostrożności

· Ofloksacyna nie jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu zapalenia płuc wywołanego przez pneumokoki lub Mycoplasma pneumoniae ani w leczeniu zapalenia migdałków podniebiennych wywołanego przez paciorkowce β-hemolizujące.

· Opisywano wystąpienie reakcji nadwrażliwości i reakcji alergicznych po pierwszym podaniu fluorochinolonów. Reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne mogą prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu, w niektórych przypadkach już po podaniu pierwszej dawki. W takim przypadku należy odstawić ofloksacynę i zastosować odpowiednie leczenie (np. przeciwwstrząsowe).

· Choroba związana z Clostridium difficile

Biegunka, szczególnie ciężka, uporczywa i (lub) krwawa, występująca podczas lub po zakończeniu leczenia ofloksacyną, może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. W przypadku podejrzenia rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, należy natychmiast odstawić ofloksacynę i zastosować odpowiednie leczenie specyficznymi antybiotykami (np. doustnie podawane wankomycyna, teikoplanina lub metronidazol). Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę jelit.

· Pacjenci ze skłonnością do napadów padaczkowych

Podobnie jak w przypadku innych chinolonów, należy zachować szczególną ostrożność stosując ofloksacynę u pacjentów ze skłonnością do napadów padaczkowych.

Do tej grupy należą pacjenci z rozpoznanymi zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym, leczeni jednocześnie fenbufenem i podobnymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub lekami obniżającymi próg drgawkowy, np. teofiliną (patrz punkt 4.5).

Jeśli wystąpi napad drgawek, należy przerwać leczenie ofloksacyną.

· Zapalenie ścięgien

Zapalenie ścięgien, rzadko obserwowane podczas stosowania chinolonów, może niekiedy doprowadzić do zerwania ścięgna, zwłaszcza ścięgna Achillesa. Szczególnie narażeni na zapalenie ścięgien są pacjenci w podeszłym wieku. Ryzyko zerwania ścięgna jest większe podczas jednoczesnego leczenia kortykosteroidami. Jeśli u pacjenta podejrzewa się zapalenie ścięgien, należy natychmiast przerwać stosowanie ofloksacyny.

Należy rozpocząć odpowiednie leczenie (np. unieruchomienie) ścięgna zajętego procesem chorobowym.

· Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Ponieważ ofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, należy odpowiednio dostosować dawkę ofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 4.2).

· Pacjenci z zaburzeniami psychotycznymi w wywiadzie

Opisywano występowanie reakcji psychotycznych u pacjentów otrzymujących fluorochinolony. W niektórych przypadkach, niekiedy już po zastosowaniu pojedynczej dawki leku, reakcje te przekształcały się w myśli samobójcze i zachowania groźne dla bezpieczeństwa pacjenta, w tym próby samobójcze. Należy wówczas odstawić ofloksacynę i zastosować odpowiednie leczenie.

Ofloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi w wywiadzie lub u pacjentów z chorobą psychiczną.

· Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Należy zachować ostrożność stosując ofloksacynę u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ może dojść do uszkodzenia wątroby. Podczas leczenia fluorochinolonami opisywano wystąpienie piorunującego zapalenia wątroby, niekiedy prowadzącego do niewydolności wątroby (w tym zakończonej zgonem). Należy poinstruować pacjentów o konieczności przerwania stosowania leku i skontaktowania się z lekarzem, jeśli pojawią się objawy przedmiotowe i podmiotowe choroby wątroby, takie jak: jadłowstręt, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwy brzuch (patrz punkt 4.8).

· Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K

Należy kontrolować wartości parametrów krzepnięcia krwi u pacjentów leczonych jednocześnie fluorochinolonami, w tym ofloksacyną, i antagonistami witaminy K (np. warfaryną), z uwagi na możliwe zwiększenie wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT/INR) i (lub) wystąpienie krwawienia (patrz punkt 4.5).

· Miastenia

Należy zachować ostrożność stosując ofloksacynę u pacjentów z miastenią w wywiadzie.

· Zapobieganie nadwrażliwości na światło

Z uwagi na ryzyko wywołania nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjenci przyjmujący ofloksacynę unikali silnego światła słonecznego i promieniowania UV.

· Nadkażenie

Podobnie jak w przypadku innych antybiotyków, stosowanie ofloksacyny, szczególnie długotrwałe, może doprowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych. Podstawowe znaczenie ma okresowa kontrola stanu pacjenta. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy zastosować odpowiednie leczenie.

· Wydłużenie odstępu QT

W następstwie leczenia fluorochinolonami bardzo rzadko obserwowano przypadki wydłużenia odstępu QT.

Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony, w tym ofloksacynę, u pacjentów za znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak:

  • podeszły wiek,
  • nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia),
  • wrodzone wydłużenie odstępu QT,
  • choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia),
  • jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne).

(Patrz punkt 4.2 i 4.5, punkt 4.8 i 4.9).

· Hipoglikemia

Podobnie jak w przypadku wszystkich chinolonów, podczas stosowania ofloksacyny opisywano przypadki hipoglikemii, zwykle u pacjentów z cukrzycą leczonych jednocześnie doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (np. glibenklamidem) lub insuliną. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładnie kontrolować stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8).

· Neuropatia obwodowa

Podczas stosowania fluorochinolonów, w tym ofloksacyny, opisywano przypadki obwodowej neuropatii czuciowej lub neuropatii czuciowo-ruchowej, której początek może być nagły. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy neuropatii, należy przerwać leczenie ofloksacyną. Zminimalizuje to ryzyko rozwinięcia się stanu nieodwracalnego (patrz punkt 4.8).

· Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-PD)

Pacjenci z utajonym lub rozpoznanym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej są narażeni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas leczenia chinolonami. Z tego powodu należy zachować ostrożność stosując ofloksacynę w tej grupie pacjentów.

· Pacjenci z rzadkimi zaburzeniami dziedzicznymi

Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Tarivid 200 - przedawkowanie

Najistotniejsze objawy przedmiotowe, jakich można oczekiwać w następstwie ostrego przedawkowania, to objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości i drgawki oraz objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i nadżerki błony śluzowej przewodu pokarmowego.

W przypadku przedawkowania należy wdrożyć leczenie objawowe oraz monitorować EKG z uwagi na możliwość wydłużenia odstępu QT.

Jeśli wystąpią drgawki, zaleca się podanie diazepamu.

Postępowanie zalecane po dużym przedawkowaniu

W celu usunięcia niewchłoniętej ofloksacyny zaleca się wykonać płukanie żołądka oraz podać związki adsorbujące i siarczan sodu (jeśli to możliwe w ciągu pierwszych 30 minut), a następnie podać leki zobojętniające sok żołądkowy w celu ochrony błony śluzowej żołądka; ponadto stosuje się leki moczopędne, aby zwiększyć wydalanie już wchłoniętej substancji.

Natychmiastowe postępowanie zalecane w przypadku ciężkiej reakcji nadwrażliwości (wstrząs)

Po wystąpieniu pierwszych objawów (np. reakcji skórnych, takich jak pokrzywka, nagłe zaczerwienienie twarzy, pobudzenie, ból głowy, pocenie się, nudności) należy uzyskać dostęp (wkłucie) do żyły i oprócz innych, zwykle stosowanych sposobów postępowania w stanach nagłych, należy ułożyć pacjenta w pozycji poziomej, na plecach, z uniesionymi nogami i utrzymywać drożność dróg oddechowych oraz podawać tlen.

Natychmiastowe leczenie farmakologiczne:

Natychmiast: adrenalina (epinefryna) dożylnie. Po rozcieńczeniu 1 ml roztworu adrenaliny o stężeniu 1:1 000 do 10 ml lub stosując roztwór o stężeniu 1:10 000 adrenaliny, należy najpierw powoli wstrzyknąć 1 ml roztworu (= 0,1 mg adrenaliny) monitorując tętno i ciśnienie krwi (niebezpieczeństwo wystąpienia arytmii serca). Można powtórzyć podanie adrenaliny.

Następnie: należy zwiększyć objętości krążącej krwi przez dożylne podawanie, np. płynów zwiększających objętość krwi krążącej (roztwór koloidalny), mleczanowego roztworu Ringera.

Dodatkowo: glikokortykosteroidy dożylnie., np. 250 do 1000 mg metyloprednizolonu. Podanie glikokortykosteroidu można powtórzyć.

Podane wyżej dawkowanie dotyczy osób dorosłych o prawidłowej masie ciała; u dzieci konieczna jest modyfikacja dawki w zależności od masy ciała.

Dalsze leczenie zależy od objawów klinicznych, np. zastosowanie oddechu wspomaganego, podanie antagonistów histaminy. W razie zatrzymania krążenia konieczna jest resuscytacja zgodnie ze zwykłymi zaleceniami.

Tarivid 200 - przeciwskazania

Ofloksacyny nie należy stosować:

– u pacjentów z nadwrażliwością na ofloksacynę, inne chinolony lub na którąkolwiek substancje pomocniczą (patrz punkt 6.1)

– u pacjentów z padaczką lub z obniżonym progiem drgawkowym na skutek uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, np. po przebytym urazie czaszkowo‑mózgowym, udarze mózgu lub procesie zapalnym w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (zwiększone ryzyko wystąpienia drgawek)

– u pacjentów, u których wystąpiło zapalenie ścięgien po zastosowaniu innych chinolonów

– u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu*

– u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią*

* na podstawie badań na zwierzętach nie można wykluczyć ryzyka uszkodzenia chrząstek u organizmów w okresie wzrostu.

Tarivid 200 - działania niepożądane

Poniższe informacje oparte są na danych z badań klinicznych oraz obszernym doświadczeniu po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Klasyfikacja układów i narządów

Niezbyt często

(≥/1 000 do < /100)

Rzadko
(≥1/10 000 do < 1/1 000)

Bardzo rzadko
(< 1/10 000)

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)*

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

zakażenia grzybicze, oporność patogenów

     

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

   

niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia

agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego

Zaburzenia układu immunologicznego

 

reakcja anafilaktyczna*, reakcja anafilaktoidalna*, obrzęk naczynioruchowy*

wstrząs anafilaktyczny*, wstrząs anafilaktoidalny*

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

jadłowstręt

 

hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą leczonych lekami hipoglikemizującymi (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia psychiczne

pobudzenie, zaburzenia snu, bezsenność

zaburzenia psychotyczne (np. omamy), niepokój,

stan splątania, koszmary senne, depresja

 

zaburzenia psychotyczne i depresja z zachowaniami groźnymi dla bezpieczeństwa pacjenta, w tym z myślami lub próbami samobójczymi (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu nerwowego

zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy

senność, parestezje, zaburzenia smaku, zaburzenia węchu

obwodowa neuropatia czuciowa*, obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa*, drgawki*, objawy pozapiramidowe lub inne zaburzenia koordynacji mięśniowej

 

Zaburzenia oka

podrażnienie oka

zaburzenia widzenia

   

Zaburzenia ucha i błędnika

zawroty głowy pochodzenia błędnikowego

 

szumy uszne, utrata słuchu

 

Zaburzenia serca

 

częstoskurcz

 

arytmia komorowa, częstoskurcz typu torsade de pointes (obserwowany głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT), wydłużenie odstępu QT w EKG (patrz punkt 4.4 i 4.9)

Zaburzenia naczyniowe

 

niedociśnienie tętnicze

   

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

kaszel, zapalenie nosogardzieli

duszność, skurcz oskrzeli

 

alergiczne zapalenie płuc, nasilona duszność

Zaburzenia żołądka i jelit

ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty

zapalenie jelita cienkiego i okrężnicy, niekiedy krwotoczne

rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego*

 

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

 

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, gamma-GT i (lub) fosfatazy zasadowej), zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi

żółtaczka zastoinowa

zapalnie wątroby, które może być ciężkie*

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

świąd, wysypka

pokrzywka, uderzenia gorąca, nadmierna potliwość, wysypka krostkowa

rumień wielopostaciowy, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, reakcja nadwrażliwości na światło*, wysypka polekowa, plamica naczyniowa, zapalenie naczyń, które w wyjątkowych przypadkach może prowadzić do martwicy skóry

zespół Stevensa-Johnsona, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), wysypka polekowa

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

zapalenie ścięgien

ból stawów, ból mięśni, zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa), które może wystąpić w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia i może być obustronne

rabdomioliza i (lub) miopatia, osłabienie mięśni, naderwanie lub pęknięcie mięśnia

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy

ostra niewydolność nerek

ostre śródmiąższowe zapalenie nerek

Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne

     

napady porfirii u pacjentów z porfirią

* Doświadczenie po wprowadzeniu produktu do obrotu

Tarivid 200 - ciąża i karmienie piersią

Z ograniczonych danych dotyczących stosowania u ludzi wynika, że podawanie fluorochinolonów w pierwszym trymestrze ciąży nie było związane ze zwiększonym ryzykiem wad płodu i innych działań niepożądanych. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na chrząstki stawowe niedojrzałych osobników, ale nie wykazały działania teratogennego. Dlatego ofloksacyny nie należy stosować u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Ofloksacyna przenika do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Z powodu ryzyka artropatii i innych ciężkich działań toksycznych u dzieci karmionych piersią przez kobiety, które przyjmują ofloksacynę, należy przerwać karmienie piersią podczas leczenia ofloksacyną (patrz punkt 4.3).

Tarivid 200 - prowadzenie pojazdów

Niektóre objawy niepożądane (np. zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia) mogą zaburzać u pacjenta zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Może to stanowić zagrożenie w sytuacjach, w których sprawność psychofizyczna ma szczególne znaczenie (np. podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn). Alkohol nasila powyższe objawy niepożądane.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Tarivid 200 - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Ofloxacinum

    Ofloksacyna to substancja lecznicza o działaniu bakteriobójczym. Stosuje się ją w zakażeniach dróg oddechowych o charakterze ostrym, przewlekłym i nawracającym, zakażeniach układu moczowego i narządów płciowych, zakażeniach w obrębie jamy brzusznej, zakażeniach skóry i tkanek miękkich i zakażeniach okulistycznych (w postaciach przeznaczonych do podawania bezpośrednio do worka spojówkowego).

    Dostępne opakowania
    Tarivid 200

    Tarivid 200

    tabletki powlekane - 20 tabl. (2 blist.po 10 szt.) - 0,2 g
    SANOFI AVENTIS DEUTSCHLAND GMBH
    Tarivid 200

    Tarivid 200

    tabletki powlekane - 10 tabl. (blister) - 0,2 g
    SANOFI AVENTIS DEUTSCHLAND GMBH
    15,75 zł
    Powiązane artykuły
    Badanie moczu - wskazania, charakterystyka, wyniki, posiew moczu

    Ciężar właściwy moczu - charakterystyka, wskazania, wyniki

    Ciężar właściwy moczu - charakterystyka, wskazania, wyniki

    W celu sprawdzenia funkcjonowania nerek wykonuje się badanie ciężaru właściwego moczu. Prawidłowy ciężar właściwy moczu powinien mieścić się w granicach 1,023-1,035 g/ml. Odstępstwa od normy, zarówno nadmiar jak i zbyt niski poziom mogą świadczyć o różnych...

    Normy laboratoryjne

    Liczba Addisa

    Pojęcie liczby Addisa odnosi się do ilości krwinek czerwonych i białych oraz wałeczków wydalanych w ciągu doby z moczem. Oznaczenia liczby Addisa dokonuje się w dobowej zbiórce moczu. Liczba Addisa jest bardzo przydatnym parametrem diagnostycznym, zwłaszcza...

    Badanie moczu - wskazania, charakterystyka, wyniki, posiew moczu

    Przeprowadzenie badania moczu

    Przeprowadzenie badania moczu

    Wykonanie badania moczu Przeprowadzane badania moczu mogą pomóc w zdiagnozowaniu wielu chorób, między innymi nerek i wątroby oraz dróg moczowych.

    Urologia i nefrologia

    Zapalenie nerek - przyczyny, objawy, leczenie, powikłania

    Nerki to bardzo ważny narząd, który odpowiada przede wszystkim za filtrowanie krwi i usuwanie z niej niepotrzebnych, często toksycznych substancji, a następnie poprzez drogi moczowe umożliwia usunięcie ich z organizmu. Każda choroba, która dotyczy nerek,...

    Kłębuszkowe zapalenie nerek

    Kłębuszkowe zapalenie nerek - charakterystyka, objawy, przyczyny

    Cierpisz na obrzęk twarzy i powiek, który utrzymuje się zwłaszcza nocą? Zauważasz, że rzadziej oddajesz mocz? Obserwujesz objawy sugerujące, że twoje drogi moczowe są zakażone? Skonsultuj się ze specjalistą. Takie objawy mogą wskazywać, że być może cierpisz...

    Badania

    Badanie krwi w ocenie czynności nerek

    Zaburzenia czynności nerek mają swoje odzwierciedlenie w wynikach badań laboratoryjnych - badań moczu, ale także analiz krwi. Choroby nerek wiążą się nie tylko z upośledzonym wydalaniem wody i produktów przemiany materii z naszego organizmu. Odbijają...

    Urologia i nefrologia

    Mocznica - przyczyny, objawy, leczenie i zapobieganie

    Mocznica, inaczej zwana uremią, jest zespółem objawów spowodowanych krańcowym upośledzeniem funkcji nerek. Mocznica prowadzi zaburzeń w funkcjonowaniu całego organizmu i wszystkich jego narządów. Najważniejsze z nich to zaburzenia wodno-elektrolitowe...

    Zapalenie nerek - przyczyny, objawy, leczenie, powikłania

    Zapalenie nerek - objawy, leczenie

    Na układ moczowy składają się przede wszystkim nerki, które funkcjonują niczym filtry oczyszczające krew nie tylko z wody, ale również z zużytych komórek, substancji chemicznych i pozostałości z niestrawionego jedzenia. W nerkach produkowany jest również...

    Badanie moczu - wskazania, charakterystyka, wyniki, posiew moczu

    Interpretacja wyniku badania ogólnego moczu

    Badanie moczu jest niezwykle powszechnym badaniem. Przeprowadza się je przez pobranie od pacjenta próbki moczu zebranej w niewielkim pojemniku. Już niewielka ilość moczu może dać potrzebne wyniki. Badanie moczu może pomóc wykryć choroby zanim dadzą one...

    Normy laboratoryjne

    CAMP

    Oznaczanie poziomu cAMP, czyli cyklicznego adenozynomonofosforanu jest badaniem stosunkowo rzadko wykonywanym. Badanie to pośrednio określa aktywność parathormonu (PTH) w organizmie i w związku z tym jest pomocne w diagnostyce nadczynności i niedoczynności...