Solu-Medrol

zobacz opinie o produkcie »
Cena
43,44 zł
Forma
proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka
0,25 g
Ilość
1 fiol.s.subs. (+rozp.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: PFIZER EUROPE MA EEIG

Solu-Medrol - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Cytrusy

Mimo dużej zawartości cennej witaminy C, cytrusy nie powinny być spożywane jednocześnie z przyjmowaniem leków, zawierają bowiem furanokumaryny. Szczególnie bogaty w nie jest grejpfrut oraz czerwone gorzkie pomarańcze, z których przygotowuje się dżemy. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z cytrusami.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Sarkoidoza i ból stawów a odstawienie leków sterydowych

Mam sarkoidoze ostrą. Czyli jest tylko do obserwacji. Miałam bole stawow i bedac w szpitalu podawali mi solu medrol, po wyjsciu biore encorton 10mg, od dzis 7,5mg potem po 5mg przez 3 dni. Problem w tym ze juz wczesniej zmniejszylam dawke z 10mg do 5mg i bol stawow powrocil. Lekarz powiedzial ze jak najszybciej trzeba odstawic sterydy ale co z bólem? Ból jest okropny.

Wyciszanie histaminy w organizmie

Po superostrym ataku pokrzywki (pierwszy raz w zyciu - zazwyczaj reaguje krtaniowo - astmatycznie) wylądowałam w szpitalu, gdzie dostałam steryd (Solu-Medrol). 3 dni prowadzona bylam Zyrteciem - objawy ustapily. Wypisali mnie z przepisana Clatra na okres miesiąca. Czy muszę rzeczywiście miesiąć ją brać? Czy może wystarczą 2 tygodnie by wyciszyć histaminę w moim organizmie? Czy nie bezpieczniejszym lekiem jest Loratadyna? Czy moge w kazdej chwili sie na nią przestawic. Dziękuję i życzę zdrówka :)

Ciągła gorączka u męża a podejrzenie zapalenia wątroby

Mąż miał w sierpniu 39 gorączki w szpitalu przez 10 dni nie mogli zbić, zastosowali enkorton 60 mg dziennie przez 50 dni i 40 mg przez 22 dni na tym zakończył. podejrzenie autotomm.zapalenie wątroby,biopsja wątroby nic złego nie wykazała. 12 dni temu znowu znalazł się w szpitalu gorączka 41 stopni podejrzenie wirusa zbili gorączkę na dwa dni sterydem dexaven,póżniej zastosowali metypred cały czas gorączka się utrzymywała .Dzisiaj zastosowali solu-medrol boję się że go zabiją eksperymentując

Solu-Medrol - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Solu-Medrol - opis

Glikokortykosteroidy powinny być stosowane tylko objawowo, z wyjątkiem przypadków zaburzeń endokrynologicznych, kiedy są stosowane w leczeniu substytucyjnym.

Zaburzenia endokrynologiczne

pierwotna lub wtórna niedoczynność kory nadnerczy (w określonych okolicznościach, w

skojarzeniu z mineralokortykosteroidami)

ostra niedoczynność kory nadnerczy (może być konieczne podawanie w skojarzeniu z

mineralokortykosteroidami)

leczenie wstrząsu: wywołanego niewydolnością kory nadnerczy, albo wstrząsu

nieodpowiadającego na konwencjonalne leczenie, w razie potwierdzenia lub podejrzenia niewydolności kory nadnerczy (w przypadkach kiedy niewskazane jest podanie mineralokortykosteroidów)

przed zabiegami chirurgicznymi oraz w przypadku ciężkiej choroby lub urazu, u pacjentów ze zdiagnozowaną niewydolnością kory nadnerczy lub zmniejszonym poziomem hormonów nadnerczy

wrodzony przerost nadnerczy

nieropne zapalenie tarczycy

hiperkalcemia w przebiegu choroby nowotworowej

Choroby reumatyczne

Leczenie wspomagające do krótkotrwałego stosowania w czasie epizodu zaostrzenia lub pogorszenia stanu zdrowia w przebiegu:

pourazowej choroby zwyrodnieniowej stawów

zapalenia błony maziowej w przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów

reumatoidalnego zapalenia stawów, w tym młodzieńczego reumatoidalnego zapalenia stawów

ostrego i podostrego zapalenia kaletki maziowej

zapalenia nadkłykcia

ostrego nieswoistego zapalenia pochewki ścięgna

ostrego dnawego zapalenia stawów

łuszczycowego zapalenia stawów

zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Układowe choroby tkanki łącznej

W okresie zaostrzenia lub jako leczenie podtrzymujące w przebiegu:

tocznia rumieniowatego układowego (i zapalenia nerek w przebiegu tocznia)

ostrego reumatycznego zapalenia mięśnia sercowego

układowego zapalenia wielomięśniowego i zapalenia skórno-mięśniowego

guzkowego zapalenia tętnic

zespołu Goodpastura

Choroby dermatologiczne

pęcherzyca

ciężka odmiana rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa-Johnsona)

złuszczające zapalenie skóry

ciężka postać łuszczycy

pęcherzowe opryszczkowate zapalenie skóry

ciężka postać łojotokowego zapalenia skóry

ziarniniak grzybiasty

Choroby alergiczne

Leczenie ciężkich chorób alergicznych, w przypadku, kiedy inne metody leczenia są nieskuteczne:

astma oskrzelowa

wyprysk kontaktowy (kontaktowe zapalenie skóry)

atopowe zapalenie skóry

choroba posurowicza

sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa

reakcja nadwrażliwości na leki

reakcje pokrzywkowe po transfuzji

ostry niezapalny obrzęk krtani (lekiem pierwszego wyboru jest epinefryna)

Choroby oczu

Ciężkie ostre i przewlekłe procesy alergiczne i zapalne obejmujące oko i jego przydatki, takie jak:

półpasiec oczny

zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego

zapalenie naczyniówki i siatkówki

rozlane zapalenie błony naczyniowej tylnego odcinka oka i zapalenie naczyniówki

zapalenie nerwu wzrokowego

współczulne zapalenie błony naczyniowej

 

zapalenie w obrębie przedniego odcinka oka

 

alergiczne zapalenie spojówek

 

alergiczne brzeżne owrzodzenia rogówki

 

zapalenie rogówki

 

Choroby przewodu pokarmowego

Jako leczenie układowe w zaostrzeniu przebiegu:

− wrzodziejącego zapalenia jelita grubego

− choroby Leśniowskiego-Crohna

Choroby układu oddechowego

objawowa sarkoidoza

beryloza

piorunująca lub rozsiana gruźlica płuc, jednocześnie z odpowiednim leczeniem chemioterapeutykiem przeciwgruźliczym

zespół Loefflera niepoddający się leczeniu innymi środkami

zachłystowe zapalenie płuc

umiarkowane lub ciężkie zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii u pacjentów z

AIDS (jako leczenie wspomagające, gdy jest podane w ciągu pierwszych 72 godzin od wstępnego leczenia skierowanego przeciwko Pneumocystis)

Choroby hematologiczne

nabyta (autoimmunologiczna) niedokrwistość hemolityczna

idiopatyczna plamica małopłytkowa u dorosłych (wyłącznie podawanie dożylnie; przeciwwskazane jest podawanie domięśniowe)

wtórna małopłytkowość u dorosłych

niedobór erytroblastów w szpiku

wrodzona niedokrwistość hipoplastyczna

Choroby nowotworowe Leczenie paliatywne:

− białaczki i chłoniaki u dorosłych

− ostra białaczka u dzieci

− poprawa jakości życia pacjentów z nowotworami w stadium terminalnym

Obrzęki

− W celu wywołania diurezy albo remisji proteinurii w zespole nerczycowym bez mocznicy

Układ nerwowy

− obrzęk mózgu związany z obecnością guza ? pierwotnym lub przerzutowym, i (lub) związanym z leczeniem chirurgicznym, lub radioterapią

− zaostrzenie w przebiegu stwardnienia rozsianego

− ostre urazy rdzenia kręgowego. Leczenie należy rozpocząć w ciągu ośmiu godzin od urazu

Inne wskazania

− gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych z blokiem podpajęczynówkowym lub w sytuacji zagrożenia blokiem podpajęczynówkowym wraz z odpowiednią terapią przeciwgruźliczą

− włośnica z zajęciem układu nerwowego lub mięśnia sercowego

− przeszczepianie narządów

− zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią nowotworu

Solu-Medrol - skład

SOLU-MEDROL, 40 mg

Każda fiolka zawiera 40 mg metyloprednizolonu (Methylprednisolonum) w postaci soli sodowej bursztynianu.

SOLU-MEDROL, 125 mg

Każda fiolka zawiera 125 mg metyloprednizolonu (Methylprednisolonum) w postaci soli sodowej bursztynianu.

SOLU-MEDROL, 250 mg

Każda fiolka zawiera 250 mg metyloprednizolonu (Methylprednisolonum) w postaci soli sodowej bursztynianu.

SOLU-MEDROL, 500 mg

Każda fiolka zawiera 500 mg metyloprednizolonu (Methylprednisolonum) w postaci soli sodowej bursztynianu.

SOLU-MEDROL, 1000 mg

Każda fiolka zawiera 1000 mg metyloprednizolonu (Methylprednisolonum) w postaci soli sodowej bursztynianu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Solu-Medrol - dawkowanie

Roztwór soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu może być podawany w postaci wstrzyknięć dożylnych lub domięśniowych, lub wlewu dożylnego. W początkowym okresie stosowania z przyczyn nagłych preferowana jest metoda iniekcji dożylnej. Zalecane dawki przedstawiono w tabeli poniżej. Dawkę można zmniejszyć u niemowląt i dzieci, ale należy ją uzależniać od stanu pacjenta i odpowiedzi na produkt, a nie od wieku czy masy ciała. Nie powinna ona być mniejsza niż 0,5/ kg/24h.

Tabela 1: Zalecane dawkowanie soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu

Jako leczenie wspomagające w stanach zagrożenia życia

Zalecana dawka to 30 mg/kg mc., podawane dożylnie w ciągu co najmniej 30 minut. Dawkę tę można ponawiać w warunkach szpitalnych, co 4 do 6 godzin przez 48 godzin, w zależności od potrzeby klinicznej (patrz: Szczególne środki ostrożności).

?Terapia przerywana? w razie bardzo ciężkich zaostrzeń chorób

reumatycznych i (lub) braku odpowiedzi na standardową terapię, taką jak stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, soli złota i penicylaminy

Sugerowany schemat:

- reumatoidalne zapalenie stawów:

1 g na dobę dożylnie przez 1, 2, 3 lub 4 dni lub 1 g na miesiąc dożylnie przez 6 miesięcy.

Duże dawki kortykosteroidów mogą mieć działanie arytmogenne, dlatego takie leczenie powinno być prowadzone wyłącznie w szpitalach zaopatrzonych w elektrokardiograf i defibrylator.

Dawka produktu powinna być podawana przez co najmniej 30 minut i w razie braku stwierdzonej poprawy można ją powtórzyć w ciągu jednego tygodnia, lub w razie wskazań wynikających ze stanu pacjenta.

Toczeń rumieniowaty układowy w przypadku braku reakcji na standardowe leczenie (lub w okresach zaostrzenia)

1 g na dobę podawane przez 3 doby w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) trwającym przynajmniej 30 minut. Jeżeli w ciągu tygodnia po leczeniu nie wystąpi poprawa, bądź jeżeli stan pacjenta tego wymaga, powtórzyć leczenie.

Stwardnienie rozsiane w przypadku braku reakcji na standardowe leczenie (lub w okresach zaostrzenia)

1 g na dobę przez 3 lub 5 dni podawane w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), trwającym przynajmniej 30 minut. Jeżeli w ciągu tygodnia po leczeniu nie wystąpi poprawa bądź, jeżeli stan pacjenta tego wymaga, powtórzyć leczenie.

Choroby związane z obrzękami, takie jak kłębuszkowe zapalenie nerek lub toczniowe zapalenie nerek, w przypadku braku reakcji na standardowe leczenie (lub w okresach zaostrzenia)

Którykolwiek schemat w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), trwającym przynajmniej 30 minut. Jeżeli w ciągu tygodnia po leczeniu nie wystąpi poprawa, lub jeżeli stan pacjenta tego wymaga, powtórzyć leczenie.

30 mg/kg mc. co drugi dzień przez 4 dni lub 1 g na dobę przez 3, 5 lub 7 dni.

Nowotwory w stadium terminalnym (w celu poprawy jakości życia)

125 mg na dobę dożylnie przez okres do 8 tygodni.

Zapobieganie nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią nowotworu

Sugerowany schemat:

chemioterapia wywołująca łagodne lub umiarkowane wymioty: Podawać Solu-Medrol 250 mg dożylnie przez minimum 5 minut na godzinę przed chemioterapią, w momencie rozpoczęcia podawania chemioterapii i po zakończeniu chemioterapii.Wraz z pierwszą dawką produktu Solu-Medrol dla zwiększenia efektu można także podać chlorowaną fenotiazynę.

chemioterapia wywołująca ciężkie wymioty:

Podawać Solu-Medrol 250 mg dożylnie przez minimum 5 minut w

 

połączeniu z odpowiednimi dawkami metoklopramidu lub butyrofenonu na godzinę przed chemioterapią, a następnie

Solu-Medrol 250 mg dożylnie w momencie rozpoczęcia stosowania terapii i po zakończeniu chemioterapii.

Ostre urazy rdzenia kręgowego

Leczenie należy rozpocząć w ciągu ośmiu godzin od urazu od podania 30 mg metyloprednizolonu/kg mc. w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) trwającym przynajmniej 15 minut pod ciągłą obserwacją medyczną.

Produkt można podać w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym

(bolus) wyłącznie pod warunkiem jednoczesnego monitorowania EKG i dostępności defibrylatora. Podawanie dużych dawek metyloprednizolonu dożylnie w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (dawek przewyższających 500 mg w czasie krótszym niż 10 minut) może wywołać zaburzenia rytmu, zapaść naczyniową lub zatrzymanie czynności serca.

Po podaniu w bezpośrednim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) należy zachować 45-minutową przerwę, a następnie podawać we wlewie ciągłym dawkę 5,4 mg/kg mc. na godzinę przez 23 godziny. Do podłączenia pompy infuzyjnej należy wybierać inny punkt dostępu żylnego niż do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego.

Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis carinii u pacjentów z AIDS

Leczenie należy rozpocząć w ciągu 72 godzin od wstępnego leczenia skierowanego przeciwko Pneumocystis.

Jednym z możliwych schematów jest podawanie 40 mg dożylnie przez 6 do 12 godzin ze stopniowym zmniejszaniem dawki przez maksymalnie 21 dni lub do zakończenia leczenia skierowanego przeciwko Pneumocystis.

Ze względu na zwiększoną częstość reaktywacji gruźlicy u pacjentów z AIDS, należy wziąć pod uwagę zastosowanie leczenia przeciwprątkowego, jeżeli kortykosteroidy są stosowane w grupie wysokiego ryzyka. Pacjenta należy także obserwować w kierunku uaktywnienia innych utajonych zakażeń.

W przypadku innych wskazań

Początkowa dawka waha się od 10 do 500 mg, w zależności od stanu klinicznego. W przypadku krótkoterminowego leczenia ciężkich, ostrych stanów, takich jak astma oskrzelowa, choroba surowicza, reakcje pokrzywkowe po transfuzji i ostre pogorszenie w przebiegu stwardnienia rozsianego mogą być wymagane większe dawki. Dawka początkowa do 250 mg włącznie, powinna być podawana dożylnie przez co najmniej 5 minut, natomiast dawki przekraczające 250 mg należy podawać przez co najmniej 30 minut. Kolejne dawki mogą być podawane dożylnie lub domięśniowo w zależności od odpowiedzi pacjenta i jego stanu klinicznego.

Terapia steroidowa jest uzupełnieniem, a nie zastąpieniem terapii konwencjonalnej.

Jeśli produkt jest stosowany dłużej niż przez kilka dni należy stopniowo zmniejszać jego dawkę lub przerwać podawanie. Jeśli w przebiegu choroby przewlekłej występuje okres spontanicznej remisji, należy przerwać terapię. W czasie przedłużającej się terapii należy regularnie wykonywać rutynowe badania laboratoryjne, takie jak badanie moczu, stężenie glukozy po posiłku, określenie ciśnienia krwi i masy ciała oraz rtg klatki piersiowej. Zdjęcia radiologiczne górnej części przewodu pokarmowego są pożądane u pacjentów z wrzodami w wywiadzie lub ze znaczącą niestrawnością.

Obserwacja medyczna jest wymagana także w przypadku przerwania długoterminowej terapii.

Solu-Medrol - środki ostrożności

Wpływ immunosupresyjny, zwiększona podatność na zakażenia

Glikokortykosteroidy mogą zwiększać podatność na zakażenia, mogą maskować niektóre objawy zakażenia; podczas ich stosowania mogą rozwijać się nowe zakażenia. W czasie stosowania kortykosteroidów może występować zmniejszona odporność i niezdolność do ograniczania rozwoju zakażenia. Stosowanie kortykosteroidów w monoterapii lub w połączeniu z innymi preparatami immunosupresyjnymi, zmniejszającymi odporność komórkową, humoralną lub wpływającymi na czynność białych krwinek, może mieć związek z występowaniem zakażeń patogenami, takimi jak: wirusy, bakterie, grzyby, pierwotniaki lub pasożyty. Zakażenia mogą mieć przebieg zarówno łagodny, jak i ciężki, również ze skutkiem śmiertelnym. Ryzyko występowania zakażeń zwiększa się wraz ze zwiększeniem dawki kortykosteroidów.

Pacjenci stosujący produkty hamujące działanie układu immunologicznego są bardziej podatni na zakażenia niż ludzie zdrowi, na przykład: ospa wietrzna i odra mogą mieć cięższy przebieg lub nawet mogą okazać się śmiertelne u dzieci z brakiem odporności lub u dorosłych otrzymujących kortykosteroidy.

Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów ze stwierdzonymi zakażeniami pasożytniczymi, np. węgorkiem (Strongyloides) lub z podejrzeniem takich zarażeń. U takich pacjentów immunosupresja po kortykosteroidach może prowadzić do zakażenia lub do nasilenia zakażenia węgorkiem i rozsiewu pasożyta w organizmie z rozległą migracją larw, czemu często towarzyszy ciężkie zapalenie jelit i potencjalnie śmiertelna posocznica wywołana przez bakterie Gram-ujemne.

Rola kortykosteroidów w wywoływaniu wstrząsu septycznego jest kontrowersyjna, przy czym we wczesnych badaniach opisano zarówno ich korzystne, jak i szkodliwe działania. Ostatnio sugerowano, że suplementacja kortykosteroidami wywiera korzystny wpływ u pacjentów z rozwiniętym wstrząsem septycznym, u których stwiedzono niewydolność nadnerczy. Nie zaleca się jednak ich rutynowego stosowania w leczeniu wstrząsu septycznego, a w przeglądzie systematycznym przedstawiono wniosek, że krótkotrwałe stosowanie kortykosteroidów w dużej dawce nie jest uzasadnione. Jednak metaanaliza i badania przeglądowe wskazują, że dłuższe schematy (trwające 5?11 dni) leczenia kortykosteroidami w małej dawce mogą powodować zmniejszenie umieralności. U pacjentów otrzymujących dawki kortykosteroidów o działaniu immunosupresyjnym przeciwwskazane jest podawanie szczepionek żywych lub żywych atenuowanych. Pacjentom tym można podawać szczepionki inaktywowane, uzyskane drogą biogenetyki; jednak reakcja na te szczepionki może być ograniczona lub mogą nawet być one nieskuteczne. Pacjenci otrzymujący dawki kortykosteroidów niewykazujące działania immunosupresyjnego mogą być poddawani wszystkim wymaganym procedurom uodparniania.

Stosowanie kortykosteroidów w aktywnej gruźlicy należy ograniczyć do tych przypadków piorunującej lub rozsianej gruźlicy płuc, w których glikokortykosteroidy stosuje się w terapii choroby w połączeniu z odpowiednim schematem leczenia przeciwgruźliczego.

Jeśli u pacjentów z utajoną gruźlicą lub dodatnią próbą tuberkulinową wskazane jest stosowanie glikokortykosteroidów, niezbędna jest skrupulatna obserwacja, gdyż może dojść do nawrotu choroby. Podczas długoterminowego leczenia kortykosteroidami należy stosować chemioprofilaktykę.

U pacjentów otrzymujących kortykosteroidy stwierdzano występowanie mięsaka Kaposiego.

Przerwanie stosowania produktów leczniczych z tej grupy może doprowadzić do remisji klinicznej.

Wpływ na krew i układ chłonny

Kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne należy stosować ostrożnie w połączeniu z kortykosteroidami.

Wpływ na układ immunologiczny

Mogą wystąpić reakcje alergiczne. U pacjentów leczonych kortykosteroidami rzadko występowały reakcje skórne i reakcje anafilaktyczne/rzekomoanafilaktyczne, dlatego przed rozpoczęciem stosowania produktu należy zastosować odpowiednie środki ostrożności szczególnie, jeśli u pacjenta występowała w przeszłości nadwrażliwość na jakikolwiek produkt leczniczy.

Zaburzenia endokrynologiczne

Długotrwałe podawanie dawek terapeutycznych kortykosteroidów może prowadzić do zahamowania osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej (czyli do wtórnej niewydolności kory nadnerczy). Stopień i czas trwania niewydolności kory nadnerczy jest zmienny wśród pacjentów i zależy od dawki, częstości, godzin podawania oraz okresu leczenia glikokortykosteroidami. Można ją zmniejszyć poprzez podawanie produktu w schemacie co drugi dzień.

Nagłe odstawienie glikokortykosteroidów może wywołać ostrą niewydolność nadnerczy prowadzącą do zgonu.

Wtórna niewydolność nadnerczy spowodowana podawaniem kortykosteroidów może być minimalizowana poprzez stopniowe zmniejszanie dawki. Ten typ względnej niewydolności może utrzymywać się jeszcze przez kilka miesięcy po przerwaniu leczenia. Z tego względu w przypadku wystąpienia sytuacji powodującej stres należy rozważyć wdrożenie terapii hormonalnej. Ze względu na zmniejszone wydzielanie mineralokortykoidów należy jednocześnie podawać sól i (lub) mineralokortykoidy.

U pacjentów stosujących kortykosteroidy narażonych na nietypowe sytuacje stresowe zaleca się stosowanie wyższych dawek szybko działających kortykosteroidów przed sytuacją stresową, w jej trakcie i po zakończeniu.

?Zespół odstawienia? steroidów, który pozornie nie jest związany z niedoczynnością kory nadnerczy, może także wystąpić po nagłym odstawieniu glikokortykoidów. Zespół ten obejmuje następujące objawy: jadłowstręt, nudności, wymioty, letarg, bóle głowy, gorączkę, ból stawów, złuszczanie, bóle mięśni, spadek masy ciała i (lub) niedociśnienie tętnicze. Uważa się, że objawy związane z nagłym odstawieniem steroidów są raczej konsekwencjami nagłej zmiany stężenia glikokortykoidów, a nie małego stężenia kortykosteroidów.

Glikokortykosteroidy mogą powodować lub nasilać zespół Cushinga, dlatego nie należy podawać ich pacjentom z chorobą Cushinga.

U pacjentów z niedoczynnością tarczycy stwierdzono nasilone działanie kortykosteroidów.

Wpływ na metabolizm i odżywianie

Kortykosteroidy, w tym metyloprednizolon, mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi, nasilać wcześniej istniejącą cukrzycę i predysponować pacjentów długotrwale stosujących kortykosteroidy do wystąpienia cukrzycy.

Zaburzenia psychiczne

Podczas stosowania kortykosteroidów mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, od euforii, bezsenności, wahań nastroju, zmian osobowości i ciężkiej depresji po ciężkie zaburzenia psychotyczne. Ponadto, kortykosteroidy mogą nasilać istniejącą niestabilność emocjonalną lub tendencje psychotyczne.

Po zastosowaniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym mogą wystąpić potencjalnie ciężkie psychiczne działania niepożądane. Działania niepożądane występują na ogół w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia. Większość z nich ustępuje po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu produktu, chociaż może być konieczne też swoiste leczenie. Zgłaszano występowanie zaburzeń psychicznych po odstawieniu kortykosteroidów; ich częstość nie jest jednak znana. Pacjentów i (lub) opiekunów należy zachęcać, aby zasięgnęli porady lekarza w przypadku rozwinięcia się u pacjenta objawów psychologicznych, szczególnie w przypadku podejrzenia nastroju depresyjnego lub myśli samobójczych. Należy ich poinformować o konieczności zwracania szczególnej uwagi na zaburzenia psychiczne, które mogą wystąpić w trakcie lub bezpośrednio po zmniejszeniu dawki, lub odstawieniu steroidów o działaniu ogólnoustrojowym.

Wpływ na układ nerwowy

Kortykosteroidy należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami przebiegającymi z drgawkami.

Kortykosteroidy powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów z myasthenia gravis (patrz również poniżej ostrzeżenia dotyczące miopatii w Zaburzeniach mięśniowo-szkieletowych).

Wpływ na narząd wzroku

Należy zachować ostrożność stosując glikokortykosteroidy u pacjentów z oczną infekcją wirusem Herpes simplex ze względu na ryzyko perforacji rogówki.

Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do rozwoju zaćmy tylnej podtorebkowej i zaćmy jądrowej (szczególnie u dzieci), wytrzeszczu lub zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, które może spowodować jaskrę z potencjalnym uszkodzeniem nerwów wzrokowych. U pacjentów otrzymujących glikokortykosteroidy mogą się również częściej rozwijać wtórne zakażenia grzybicze i wirusowe gałki ocznej.

Wpływ na serce

Ze względu na niekorzystny wpływ glikokortykoidów na układ sercowo-naczyniowy, w tym dyslipidemię i nadciśnienie tętnicze, pacjenci z obecnymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego mogą być narażeni na dodatkowy wpływ na układ sercowo-naczyniowy w przypadku stosowania dużych dawek i długotrwałego leczenia. W związku z tym, takim pacjentom kortykosteroidy należy podawać z zachowaniem ostrożności, z uwzględnieniem zmiany współczynnika ryzyka oraz dodatkowo monitorować układ sercowo-naczyniowy, jeżeli to konieczne. Stosowanie małych dawek i leczenie co drugi dzień może zmniejszyć częstość występowania powikłań związanych z leczeniem kortykosteroidami.

Po szybkim podaniu dożylnym dużych dawek soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu (ponad 0,5 g podane w czasie poniżej 10 minut) obserwowano zaburzenia rytmu serca i (lub) zapaść krążeniową i (lub) zatrzymanie akcji serca. Podczas podawania lub po podaniu dużych dawek soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu obserwowano bradykardię, która może nie być związana z szybkością lub czasem trwania wlewu dożylnego.

W przypadku pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, kortykosteroidy o działaniu ogólnoustrojowym należy podawać z zachowaniem ostrożności i tylko wtedy, jeśli jest to niezbędne.

Wpływ na układ naczyniowy

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym steroidy należy podawać z zachowaniem ostrożności.

Wpływ na żołądek i jelita

Nie ma wspólnego stanowiska na temat tego, czy kortykosteroidy są odpowiedzialne za wrzody trawienne stwierdzane w okresie leczenia. Niemniej jednak leczenie glikokortykoidami może maskować objawy wrzodów trawiennych, dlatego też może wystąpić perforacja lub krwotok bez towarzyszącego znacznego bólu.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania kortykosteroidów u pacjentów z niespecyficznym wrzodziejącym zapaleniem jelita w razie zagrożenia perforacją, ropniem lub inną infekcją ropną, zapaleniem uchyłka, niedawno wykonanymi anastomozami jelitowymi, lub czynnym, lub utajonym owrzodzeniem żołądka.

Wpływ na wątrobę i drogi żółciowe

Po podaniu wysokich dawek kortykosteroidów może wystąpić ostre zapalenie trzustki.

Wpływ na układ mięśniowo-szkieletowy

Podczas stosowania dużych dawek kortykosteroidów opisywano przypadki ostrej miopatii, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami transmisji nerwowo-mięśniowej (np. w myasthenia gravis) lub u pacjentów leczonych jednocześnie lekami antycholinergicznymi, w tym blokerami nerwowomięśniowymi (np. pankuronium). Jeśli wystąpi, ostra miopatia ma postać uogólnioną, może obejmować mięśnie oka i mięśnie oddechowe, a także prowadzić do niedowładu czterokończynowego. Może wystąpić zwiększenie aktywności kinazy kreatyny. Poprawa stanu klinicznego lub całkowite wyleczenie po zaprzestaniu leczenia kortykosteroidami może pojawić się po kilku tygodniach lub nawet latach.

Osteoporoza jest częstym działaniem niepożądanym związanym z długotrwałym stosowaniem wysokich dawek glikokortykosteroidów, ale nie jest to działanie często rozpoznawane.

Wpływ na nerki i drogi moczowe

Kortykosteroidy należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z niewydolnością nerek.

Badania diagnostyczne

Hydrokortyzon lub kortyzon w średnich i dużych dawkach może zwiększać ciśnienie krwi, retencję soli i wody, oraz zwiększać wydalanie potasu. Prawdopodobieństwo występowania tych działań jest mniejsze w przypadku pochodnych syntetycznych, chyba że są one stosowane w dużych dawkach. Konieczne może się okazać ograniczenie soli oraz uzupełnianie potasu w diecie. Wszystkie glikokortykosteroidy zwiększają wydalanie wapnia.

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Wyniki badania wieloośrodkowego wykazały, że nie należy stosować soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu jako leku rutynowego w leczeniu urazów głowy. W badaniu wykazano zwiększenie śmiertelności po 2 tygodniach lub 6 miesiącach od wystąpienia urazu u pacjentów leczonych solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu, w porównaniu z zastosowaniem placebo. Nie stwierdzono relacji przyczynowej związanej z leczeniem solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu.

Inne działania niepożądane

Zaleca się ostrożność w przypadku długotrwałego leczenia kortykosteroidami u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na potencjalnie zwiększone ryzyko wystąpienia osteoporozy, a także zwiększone ryzyko zatrzymania płynów i wynikające z tego nadciśnienie tętnicze.

Powikłania leczenia glikokortykoidami zależą od wielkości dawki i czasu trwania leczenia, dlatego po uwzględnieniu stosunku korzyści do ryzyka należy podjąć indywidualnie decyzję co do dawki i czasu trwania leczenia, a także czy produkt podawać codziennie czy w schemacie przerywanym.

Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę kortykosteroidów, aby kontrolować stan pacjenta w okresie leczenia i jeżeli można zmniejszyć dawkę, należy ją zmniejszać stopniowo.

Stosowanie u dzieci

Rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań zawiera alkohol benzylowy. Donoszono o związku między alkoholem benzylowym i śmiertelnym ?zespołem chwytania powietrza? (zaburzenie oddechowe, charakteryzujące się ciągłym utrudnionym oddechem, ang. ?gasping syndrome?) u dzieci przedwcześnie urodzonych.

Należy dokładnie obserwować wzrost i rozwój niemowląt oraz dzieci poddawanych długotrwałej terapii kortykosteroidowej. U dzieci otrzymujących glikokortykosteroidy długotrwale, codziennie i w dawkach podzielonych, wzrost może być zahamowany, dlatego taki schemat stosowania należy ograniczyć do najcięższych wskazań. Podawanie glikokortykoidów w schemacie co drugi dzień zwykle eliminuje lub minimalizuje występowanie tego działania niepożądanego.

Niemowlęta i dzieci przyjmujące kortykosteroidy długotrwale są szczególnie narażone na zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego.

Po podaniu dużych dawek kortykosteroidów u dzieci może się rozwinąć zapalenie trzustki.

Inne ostrzeżenia

Kortykoterapia ma wpływ na wynik wielu badań i parametrów biologicznych (np. testów skórnych, badań poziomu hormonów tarczycy).

Działanie glikokortykosteroidów jest szczególnie nasilone u pacjentów z marskością wątroby.

Pacjenci z cukrzycą: objawy utajonej cukrzycy lub zwiększonego zapotrzebowania na insulinę, lub doustne leki zmniejszające glikemię.

Powikłania w terapii za pomocą glikokortykosteroidów zależą od wielkości dawki oraz od czasu trwania leczenia, dlatego w każdym przypadku należy indywidualnie podejmować decyzję dotyczącą dawki i długości leczenia, oraz stosowania terapii codziennej lub przerywanej, uwzględniając stosunek ryzyka do korzyści.

Należy skracać leczenie, jeśli tylko jest to możliwe. W czasie leczenia długotrwałego zaleca się obserwację medyczną (patrz też punkt 4.2). Ewentualne przerwanie długotrwałej terapii powinno odbywać się pod kontrolą medyczną (stopniowe przerwanie leczenia, ocena czynności kory nadnerczy). Najważniejsze objawy niewydolności kory nadnerczy to osłabienie, niedociśnienie ortostatyczne i depresja.

Nie należy podawać produktu Solu-Medrol we wstrzyknięciach do mięśnia naramiennego ze względu na częste występowanie zaniku podskórnego.

Solu-Medrol - przedawkowanie

Nie ma zespołu objawów klinicznych ostrego przedawkowania kortykosteroidów. Rzadko donoszono o przypadkach ostrej toksyczności i (lub) zgonu po przedawkowaniu kortykosteroidów. Nie istnieje swoiste antidotum w przypadku przedawkowania; stosuje się leczenie wspomagające i objawowe.

Przewlekłe przedawkowanie wywołuje typowe objawy zespołu Cushinga. Dializa jest skuteczną metodą usuwania metyloprednizolonu z ustroju.

Solu-Medrol - przeciwskazania

Stosowanie soli sodowej bursztynianu metyloprednizolonu jest przeciwwskazane:

- u pacjentów z układowymi zakażeniami grzybiczymi.

- u pacjentów z nadwrażliwością na metyloprednizolon lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

- do podawania doogonowego.

Podawanie szczepionek żywych lub żywych atenuowanych jest przeciwwskazane u pacjentów otrzymujących dawki kortykosteroidów o działaniu immunosupresyjnym.

Solu-Medrol - działania niepożądane

Działania niepożądane wymienione poniżej podzielono odpowiednio według klasyfikacji układów i narządów oraz częstości występowania zgodnie z następującym schematem:

Często: ≥1/1000 do < 1/10

Częstość nieznana: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Klasyfikacja wg układów i narządów (MedDRA)

Częstość występowania działań niepożądanych produktu leczniczego

Działania niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Zakażenia

Częstość nieznana

Zakażenia oportunistyczne

Zaburzenia układu immunologicznego

Częstość nieznana

Reakcje nadwrażliwości (obejmujące reakcje anafilaktyczne i reakcje anafilaktoidalne z wystąpieniem lub bez wystąpienia zapaści sercowo-naczyniowej, zatrzymania czynności serca, skurczu oskrzeli)

Zaburzenia układu endokrynologicznego

Często

Zespół Cushinga

Częstość nieznana

Niedoczynność przysadki mózgowej, ?zespół odstawienia? steroidów

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często

Retencja sodu, zatrzymanie płynów

Częstość nieznana

Zaburzenia tolerancji glukozy, zasadowica hipokaliemiczna, dyslipidemia, zwiększenie zapotrzebowania na insulinę

(lub doustne leki przeciwcukrzycowe u

   

pacjentów z cukrzycą), ujemny bilans azotowy (spowodowany katabolizmem białek), zwiększenie stężenia mocznika we krwi, zwiększenie łaknienia

(mogące prowadzić do zwiększenia masy ciała), lipomatoza

Zaburzenia psychiczne

Często

Zaburzenia afektywne (w tym nastrój depresyjny, nastrój euforyczny). Najczęściej występujące działania niepożądane u dzieci to: nagłe zmiany nastroju, nieprawidłowe zachowania, bezsenność, drażliwość

Częstość nieznana

Zaburzenia afektywne (w tym niestabilność emocjonalna, uzależnienia psychologiczne, myśli samobójcze), zaburzenia psychotyczne (w tym stan pobudzenia maniakalnego, urojenia, omamy i schizofrenia [lub jej pogorszenie]), stan splątania, zaburzenia umysłowe, lęk, zmiany osobowości, zmiany nastroju, nieprawidłowe zachowania, bezsenność, drażliwość

Zaburzenia układu nerwowego

Częstość nieznana

Zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego (z obrzękiem tarcz nerwów wzrokowych [łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe]), drgawki, niepamięć, zaburzenia funkcji poznawczych, zawroty głowy, bóle głowy

Zaburzenia oka

Często

Zaćma podtorebkowa

Częstość nieznana

Wytrzeszcz, jaskra

Zaburzenia ucha i błędnika

Częstość nieznana

Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego

Zaburzenia serca

Częstość nieznana

Zastoinowa niewydolność serca (u pacjentów o zwiększonym ryzyku), arytmia

Zaburzenia naczyniowe

Często

Nadciśnienie tętnicze

Częstość nieznana

Niedociśnienie tętnicze

Zaburzenia układu

oddechowego, klatki piersiowej i sródpiersia

Częstość nieznana

Czkawka

Zaburzenia żołądka i jelit

Często

Wrzody trawienne (z możliwością następczej perforacji i krwawienia)

Częstość nieznana

Krwawienie z żołądka, perforacja jelita, zapalenie

   

trzustki, zapalenie otrzewnej, wrzodziejące zapalenie przełyku, zapalenie przełyku, bóle brzucha, wzdęcia, biegunka, niestrawność, nudności

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często

Obrzęk obwodowy, wylewy krwawe podskórne lub dotkankowe, zanik skóry, trądzik

Nieznana

Obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, rozstępy skórne, odbarwienia skóry, nadmierne owłosienie, wysypka, rumień, świąd, pokrzywka, nadmierne pocenie się

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

Często

Zahamowanie wzrostu (u dzieci), osteoporoza, osłabienie mięśni,

Częstość nieznana

Martwica kości, złamania patologiczne, zanik mięśni, miopatia, neuropatyczne zwyrodnienie stawów, bóle stawowe, bóle mięśniowe

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Częstość nieznana

Nieregularne miesiączki

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często

Zaburzone gojenie się ran

Częstość nieznana

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie

Badania diagnostyczne

Często

Zmniejszenie stężenia potasu we krwi

Częstość nieznana

Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy

asparaginianowej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi, zwiększenie ciśnienia

wewnątrzgałkowego, zmniejszenie tolerancji węglowodanów, zwiększenie stężenia wapnia w moczu, zahamowanie odpowiedzi na testy skórne

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

Częstość nieznana

Zerwanie ścięgna (szczególnie ścięgna Achillesa), złamania kompresyjne

Solu-Medrol - ciąża i karmienie piersią

Płodność

Nie ma dowodów na to, że kortykosteroidy zaburzają płodność.

Ciąża

W niektórych badaniach na zwierzętach wykazano, że kortykosteroidy podawane ciężarnym matkom w dużych dawkach mogą powodować wady rozwojowe płodu. Nie wydaje się jednak, aby podawanie kortykosteroidów ciężarnym kobietom miało wpływ na wywoływanie wad wrodzonych. Badania prowadzone na ludziach nie wykluczają ryzyka wystąpienia takich zmian, dlatego należy stosować sól sodową bursztynianu metyloprednizolonu tylko w przypadkach, kiedy jest to absolutnie konieczne.

Niektóre kortykosteroidy łatwo przenikają przez łożysko. W jednym badaniu retrospektywnym stwierdzono zwiększoną częstość występowania niskiej masy urodzeniowej u dzieci, których matki przyjmowały kortykosteroidy. Mimo, że u niemowląt, które były narażone na działanie kortykosteroidów in utero, rzadko występuje noworodkowa niewydolność kory nadnerczy, niemowlęta poddane działaniu dużych dawek kortykosteroidów należy dokładnie obserwować i badać w kierunku niewydolności kory nadnerczy.

Wpływ kortykosteroidów na przebieg porodu nie jest znany.

U niemowląt urodzonych przez matki leczone kortykosteroidami przez dłuższy czas w okresie ciąży obserwowano rozwój zaćmy.

Karmienie piersią

Kortykosteroidy przenikają do mleka ludzkiego.

U niemowląt karmionych piersią kortykosteroidy, które przeniknęły do mleka matki, mogą hamować wzrost i wpływać na wytwarzanie endogennych glikokortykoidów. Nie przeprowadzono odpowiednich badań dotyczących wpływu glikokortykoidów na rozrodczość u ludzi. Produkty te należy podawać matkom karmiącym tylko wtedy, gdy uważa się, że korzyści stosowania leczenia przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla dziecka.

W przypadku stosowania tego produktu w ciąży, u kobiet karmiących piersią lub u kobiet w wieku rozrodczym należy rozważyć korzyści jego stosowania względem możliwego ryzyka dla matki, zarodka lub płodu.

Solu-Medrol - prowadzenie pojazdów

Wpływ kortykosteroidów na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn nie był badany. W czasie leczenia kortykosteroidami możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia wzroku i uczucie zmęczenia. W przypadku zaobserwowania takich działań, pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Methylprednisolonum

    Substancja, która jest syntetycznym glikokortykosteroidem mającym silne i długotrwałe działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne. Wykazuje efekt supresyjny na układ immunologiczny. Stosuje się ją w leczeniu chorób reumatycznych, zapaleniu stawów, pourazowej chorobie zwyrodnieniowej stawów, w chorobach alergicznych o przebiegu ciężkim, takich jak: astma oskrzelowa, AZS, chorobach hematologicznych, ciężkiej postaci gruźlicy płuc i opon mózgowo-rdzeniowych.

    Dostępne opakowania
    Solu-Medrol

    Solu-Medrol

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+rozp.) - 0,25 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Solu-Medrol

    Solu-Medrol

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+ rozp.1ml) - 0,04 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Solu-Medrol

    Solu-Medrol

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+ 2ml) - 0,125 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Solu-Medrol

    Solu-Medrol

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+rozp.) - 0,5 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    43,44 zł
    Solu-Medrol

    Solu-Medrol

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+rozp.) - 1 g
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    98,73 zł
    Powiązane artykuły
    Choroby powiek

    Miastenia a zaburzenia wzroku

    Miastenia to nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych. Jest chorobą polegającą na zaburzeniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Schorzenie częściej występuje u kobiet i pojawia się zazwyczaj...

    Choroby przewlekłe a oczy

    Choroby reumatyczne a oczy

    Choroby reumatyczne a oczy

    Choroby reumatoidalne, szczególnie w zaawansowanych stadiach, często wymagają konsultacji okulistycznej z powodu powikłań ocznych. Najważniejszą jednostką chorobową jest w tej grupie toczeń rumieniowaty układowy (SLE). Toczeń rumieniowaty układowy Choroba...

    Normy laboratoryjne

    Odczyn Waalera-Rosego - charakterystyka, wskazania

    Odczyn Waalera-Rosego jest jedną z metod służących do oznaczania obecności u pacjenta czynnika reumatoidalnego (RF). Czynnik reumatoidalny to autoprzeciwciało skierowane przeciwko pewnej części (tzw. region Fc) immunoglobulin klasy G (czyli IgG). Czynnik...

    RZS - przyczyny, objawy, leczenie

    Reumatoidalne zapalenie stawów jako choroba ogólnoustrojowa (WIDEO)

    Reumatoidalne zapalenie stawów jako choroba ogólnoustrojowa (WIDEO)

    Przebieg reumatoidalnego zapalenia stawów Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest chorobą ogólnoustrojową. Co to znaczy? Znaczy to, że jeśli w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów boli jeden czy dwa stawy - nie znaczy to, że choroba wpływa tylko...

    Leki i suplementy

    Lek biopodobny nie jest generykiem

    Wykorzystanie inżynierii genetycznej umożliwiło leczenie wielu chorób lekami biologicznymi. Biopodobne przeciwciała monoklonalne mogą zmniejszyć koszty terapii, ale brak odpowiednich regulacji prawnych stwarza realne niebezpieczeństwo wystąpienia nieznanych...

    Hormony - charakterystyka, choroby endokrynologiczne

    Choroba Gravesa-Basedowa - przyczyny, objawy, leczenie

    Choroba Gravesa-Basedowa, inaczej choroba Basedowa, to jedna z chorób autoimmunologicznych o podłożu genetycznym, która przebiega z nadczynnością tarczycy. Przyczyna choroby nie jest znana, ale charakterystyczne dla choroby Basedowa jest istnienie we...

    Leki i suplementy

    Nowy lek przeciwzapalny alternatywą dla steroidów

    Nowa klasa leków może wkrótce stanowić alternatywę dla steroidów. Naukowcy odkryli bowiem, że białko chroniące przed rakiem odgrywa kluczową rolę w działaniu przeciwzapalnym steroidów. Jego zastosowanie może prowadzić do opracowania leków zastępujących...

    Ból kręgosłupa - rodzaje, przyczyny, leczenie, domowe sposoby na ból kręgosłupa

    Żele z serii TERAPIA - naturalnie na ból

    Jesteśmy pokoleniem, które zdecydowanie częściej niż nasi rodzice i dziadkowie skarży się na dolegliwości bólowe układu ruchu. Więcej czasu spędzamy w pozycji siedzącej, co zdecydowanie nie sprzyja zdrowiu naszego kręgosłupa, mięśni i stawów. Nawet teoretycznie...

    RZS - przyczyny, objawy, leczenie

    Polimialgia reumatyczna - przyczyny, objawy, leczenie

    Polimialgia reumatyczna to choroba, która dotyka osoby starsze. Zazwyczaj pojawia się dopiero po pięćdziesiątce, ale najczęściej diagnoza pada między siedemdziesiątym a osiemdziesiątym rokiem życia. Bóle reumatyczne zwykle występują w karku i szyi, a...