Rabipur

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka
2,5 j.m./daw.
Ilość
5 fiol.s.subs. (+rozp+strzyk.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: NOVARTIS VACCINES AND DIAGNOSTICS GMBH & CO. KG

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Rabipur - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Rabipur - opis

a)      Profilaktyka przedekspozycyjna (przed wystąpieniem ewentualnego ryzyka narażenia na wirus wścieklizny)

b)      Leczenie poekspozycyjne (po wiadomej lub prawdopodobnej ekspozycji na wirus wścieklizny)

Należy stosować się do zaleceń krajowych i / lub WHO odnośnie zapobiegania wściekliźnie.

Rabipur - skład

Po odtworzeniu 1 dawka (1 ml) zawiera:

Wirus wścieklizny* , szczep Flury LEP, (inaktywowany).........................nie mniej niż 2.5 j.m.

* namnażany na oczyszczonych komórkach zarodków kurzych

Substancje pomocnicze, patrz punkt 6.1.

Rabipur - dawkowanie

Dawkowanie

Zalecaną pojedynczą dawką podawaną domięśniowo we wszystkich grupach wiekowych jest 1 ml.

Jeżeli to możliwe ze względu na dostępność szczepionki, zalecane jest stosowanie w ramach całego cyklu szczepień przed- i poekspozycyjnych tego samego typu szczepionki produkowanej przy użyciu hodowli komórkowych. Jednakże w przypadku leczenia poekspozycyjnego, najważniejsze jest przestrzeganie zalecanego schematu szczepienia, nawet, jeżeli podany będzie inny typ szczepionki niż stosowany dotychczas.

PROFILAKTYKA PRZEDEKSPOZYCYJNA

Szczepienie pierwotne

U osób uprzednio nieszczepionych początkowy cykl szczepienia w ramach profilaktyki przedekspozycyjnej składa się z trzech dawek (każda po 1 ml), podawanych w dniu 0, 7, 21 lub 28.

Dawki przypominające

Ocena konieczności wykonywania badań serologicznych oraz podawania dawek przypominających w celu utrzymania poziomu przeciwciał 3 0.5 IU/ml (testem zahamowania fluorescencji, RFFIT), powinna być przeprowadzona zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Ogólne zalecenia są następujące:

Oznaczenie przeciwciał neutralizujących w odstępach 6-miesięcznych jest zwykle zalecane przy wysokim ryzyku narażenia (np. u personelu laboratoryjnego pracującego z wirusem wścieklizny). U ludzi narażonych na stałą ekspozycję (np. u lekarzy weterynarii i ich asystentów, osób pracujących z dzikimi zwierzętami, myśliwych), serologiczne badania kontrolne powinny być wykonywane co 2 lata lub w krótszych odstępach czasu, zależnie od przewidywanego ryzyka ekspozycji. W wyżej wymienionych przypadkach dawka przypominająca powinna być podana, gdy poziom przeciwciał spada poniżej 0.5 j.m./ml. Dawka przypominająca może również być podana w oficjalnie zalecanych odstępach bez uprzedniego badania serologicznego, zależnie od przewidywanego ryzyka narażenia. Podanie dawek przypominających jest zazwyczaj konieczne co 2-5 lat.

Rabipur może być stosowany do szczepienia przypominającego po uprzednim szczepieniu szczepionką produkowaną na ludzkich komórkach diploidalnych.

LECZENIE POEKSPOZYCYJNE

Szczepienie poekspozycyjne powinno być rozpoczęte tak szybko jak to możliwe po ekspozycji na wirus. Jednocześnie należy opatrzeć miejsce wniknięcia wirusa w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia. Należy stosować odpowiednie metody zalecane w oficjalnych dyrektywach dotyczących zapobiegania rozwojowi infekcji (patrz punkt 4.4.).

Szczepienie osób już uodpornionych

Gdy zachodzą wątpliwości co do właściwego zaklasyfikowania przypadku narażenia  do typu ekspozycji WHO II, III lub I, należy podać dwie dawki (każda po 1 ml), w dniu 0 i 3. Schemat A (patrz tabela 2 poniżej) może być stosowany rutynowo, gdy ostatnią dawkę szczepionki podano więcej niż 2 lata temu.

Tabela 1: Schematy szczepienia stosowane zależnie od rodzaju ekspozycji (WHO 2002):

 

Typ ekspozycji

Typ kontaktu z dzikim lub domowym zwierzęciem podejrzanym o wściekliznę lub z potwierdzonym zakażeniem wirusem wścieklizny, lub ze zwierzęciem niedostępnym do obserwacji(a)

Zalecane leczenie

I

Dotykanie lub karmienie zwierząt

Oślinienie skóry o nienaruszonej ciągłości

Kontakt przynęty dla zwierząt zawierającej szczepionkę (dotykanie) ze skórą o nienaruszonej ciągłości

Nie stosować leczenia jeśli jest dostępna wiarygodna dokumentacja medyczna.

W przypadku gdy wiarygodna dokumentacja medyczna nie jest dostępna, leczyć zgodnie ze schematem A (patrz tabela 2).

II

Pogryzienie odsłoniętej skóry

Niewielkie zadrapania lub otarcia bez krwawienia

Oślinienie uszkodzonej skóry

Kontakt przynęty dla zwierząt zawierającej szczepionkę (dotykanie) z uszkodzoną skórą

Natychmiast podać szczepionkę(b) według schematu A (patrz tabela 2).

W razie wątpliwości i / lub przypadku ekspozycji na terenie o wysokim ryzyku zakażenia zastosować leczenie czynne i bierne według schematu B (patrz tabela 2).

(Patrz również odnośnik c)

 

III

Pojedyncze lub mnogie ugryzienia lub zadrapania przechodzące przez całą grubość skóry

Oślinienie błon śluzowych (np. przez lizanie)

Kontakt przynęty dla zwierząt zawierającej szczepionkę (dotykanie) z błoną śluzową lub świeżą raną skóry

Natychmiast podać immunoglobulinę i szczepionkę przeciw wściekliźnie ( b) według schematu B (patrz tabela 2).

(Patrz również odnośnik c)

 

a) Kontakt z takimi zwierzętami jak gryzonie, króliki i zające rzadko, jeśli w ogóle wymaga specyficznego leczenia przeciw wściekliźnie

b) Jeżeli pies lub kot pochodzący z rejonu o niskim ryzyku zakażenia lub przebywający na takim obszarze nie ma objawów choroby i jest poddawany obserwacji, specyficzne leczenie może być odłożone

c) Przerwać leczenie, jeżeli pies lub kot pozostaje zdrowy przez okres obserwacji trwający 10 dni, lub jeśli zwierzę zostało poddane eutanazji, a wynik badania w kierunku wścieklizny był negatywny. Z wyjątkiem gatunków zagrożonych, inne domowe lub dzikie zwierzęta podejrzane o wściekliznę powinny być poddawane eutanazji, a ich tkanki badane odpowiednią techniką laboratoryjną.

Szczepienie osób nieuodpornionych lub o  niepewnym stanie uodpornienia

W zależności od typu ekspozycji według WHO podanej w tabeli 1, u osób nieszczepionych, osób, które otrzymały mniej niż 3 dawki szczepionki, oraz u osób szczepionych szczepionką o wątpliwej mocy należy zastosować schemat leczenia A lub B.

Tabela 2 : Leczenie poekspozycyjne osób o niepewnym stanie uodpornienia

 

Schemat A

Wymagane czynne uodpornienie po ekspozycji

 

Schemat B

Wymagane czynne i bierne uodpornienie po ekspozycji

 

Pojedyncza i.m. iniekcja szczepionki Rabipur w dniach: 0, 3, 7, 14, 28 (schemat 5-dawkowy)

Lub

Jedna dawka szczepionki Rabipur jest wstrzykiwana w prawy mięsień naramienny, a druga w lewy mięsień naramienny w dniu 0, dwie kolejne dawki podaje się w mięsięń naramienny w dniach 7 i 21 (schemat 2-1-1). U małych dzieci szczepionkę wstrzykuje się w mięśnie uda.

 

Podać Rabipur jak w schemacie A +

1 x 20 IU/kg masy ciała ludzkiej immunoglobuliny przeciw wściekliźnie (HRIG)* jednocześnie z podaniem pierwszej dawki Rabipur. Jeżeli HRIG nie jest dostępna przy pierwszym szczepieniu, należy ją podać nie później niż po upływie 7 dni od pierwszego szczepienia.

 

* Patrz instrukcje producenta odnośnie sposobu podawania

Pacjenci z upośledzoną odpornością oraz pacjenci szczególnie narażeni na zakażenie wścieklizną

U osób z upośledzoną odpornością , z mnogimi ranami, i / lub ranami na głowie lub w obrębie  innych bogato unerwionych okolic ciała, oraz u osób, u których rozpoczęcie leczenia zostało opóźnione zaleca się:

-           Zastosowanie schematu szczepienia 0, 3, 7, 14 i 28 dni

-           Ewentualne podanie dwóch dawek szczepionki w dniu 0. Jedną pojedynczą dawkę szczepionki (1 ml)  należy wstrzyknąć w prawy mięsień naramienny, a drugą pojedynczą dawkę w lewy mięsień naramienny. U małych dzieci szczepionkę należy wstrzykiwać w przednioboczną część ud.

Osoby z ciężkim upośledzeniem układu odpornościowego mogą nie wytworzyć odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu przeciw wściekliźnie. Dlatego natychmiastowe i właściwe opatrzenie rany po ekspozycji jest podstawowym postępowaniem zapobiegającym śmierci. U pacjentów z upośledzoną odpornością mających rany typu II i III należy podać dodatkowo immunoglobulinę przeciw wściekliźnie.

U osób z upośledzoną odpornością poziom przeciwciał neutralizujących należy oznaczyć 14 dni po pierwszej iniekcji. Pacjentom, u których poziom przeciwciał jest niższy niż 0.5 IU/ml powinni być niezwłocznie zaszczepieni kolejnymi dwiema dawkami szczepionki podanymi jednocześnie. W dalszym ciągu należy kontrolować poziom przeciwciał i w razie potrzeby podawać kolejne dawki szczepionki.

We wszystkich przypadkach należy dokładnie przestrzegać zalecanego schematu szczepień, nawet jeżeli pacjent nie zgłasza się na leczenie, chyba że od ekspozycji  upłynie długi okres czasu.

Sposób podawania

Szczepionkę należy podawać w iniekcji domięśniowej w mięsień naramienny, lub w przednioboczną część uda u małych dzieci.

Nie wolno wstrzykiwać szczepionki w okolicę pośladkową.

Nie podawać szczepionki donaczyniowo (patrz punkt 4.4.)

Rabipur - środki ostrożności

Tak jak w przypadku wszystkich szczepionek, odpowiednie środki medyczne powinny być dostępne do natychmiastowego użycia na wypadek wystąpienia rzadko pojawiających się reakcji anafilaktycznych na szczepionkę.

Znana alergia na białko kurze lub uzyskanie pozytywnego wyniku testu skórnego na białko jaja kurzego nie musi być jednoznaczne z wystąpieniem reakcji alergicznej na Rabipur. U osób, u których wystąpiła poważna reakcja nadwrażliwości na jaja kurze lub produkty je zawierające nie powinno się podawać szczepionki w ramach profilaktyki przedekspozycyjnej. Takie osoby mogą być zaszczepione leczniczo po ekspozycji, tylko w sytuacji gdy odpowiednia alternatywna szczepionka nie jest dostępna. Wówczas szczepienie należy wykonywać pod ścisłym nadzorem medycznym, zapewniając środki niezbędne do udzielenia natychmiastowej pomocy medycznej.

Osobom, u których wystąpiła poważna reakcja nadwrażliwości na którykolwiek ze składników szczepionki, taki jak poligeline (stabilizator), amfoterycyna B, chlortetracyklina lub neomycyna (mogące znajdować się w szczepionce w ilościach śladowych), nie powinno się podawać szczepionki w ramach profilaktyki przedekspozycyjnej. Takie osoby należy szczepić leczniczo po ekspozycji tylko w sytuacji, gdy odpowiednia szczepionka alternatywna nie jest dostępna. Należy wówczas postępować jak opisano powyżej.

Nie podawać szczepionki donaczyniowo (patrz punkt 4.4.)

W sytuacji przypadkowego podania szczepionki do naczynia krwionośnego, istnieje ryzyko wystąpienia poważnych reakcji niepożądanych, takich jak wstrząs.

Po kontakcie ze zwierzętami podejrzanymi o zakażenie wirusem wścieklizny należy postępować w następujący sposób (zgodnie z zaleceniami WHO 1997):

Natychmiastowe opatrzenie rany

W celu usunięcia wirusa wścieklizny natychmiast umyć ranę mydłem i spłukać dokładnie wodą. Następnie przemyć alkoholem (70%) lub roztworem jodyny.  Jeżeli to możliwe, nie zamykać rany szwem lub zszyć tylko w celu zbliżenia jej brzegów.

Szczepienie przeciwtężcowe i podawanie immunoglobuliny przeciw wściekliźnie

W przypadkach koniecznych zastosować profilaktykę przeciwtężcową.

Gdy istnieje potrzeba biernej immunizacji, jak największą ilość zalecanej dawki ludzkiej immunoglobuliny przeciw wściekliźnie (HRIG) należy wstrzyknąć jak najgłębiej w okolicę rany. Pozostałą ilość HRIG podać domięśniowo w okolicę oddaloną od miejsca szczepienia, najlepiej w pośladek. Szczegółowe informacje zawarte są w SmPC i / lub ulotce dołączonej do HRIG.

Rabipur - przedawkowanie

Objawy przedawkowania nie są znane.

Rabipur - przeciwskazania

Nie istnieją żadne przeciwwskazania do szczepienia, gdy wskazane jest leczenie poekspozycyjne.

Osoby zagrożone wystąpieniem poważnych reakcji alergicznych powinny otrzymać inną szczepionkę przeciw wściekliźnie, jeżeli jest ona dostępna (patrz również punkt 4.4., odnoszący się do reakcji nadwrażliwości)

Profilaktyka przedekspozycyjna

Szczepionki Rabipur nie należy podawać osobom, u  których wystąpiły poważne reakcje nadwrażliwości na którykolwiek ze składników szczepionki. Szczepionka zawiera polygeline i może zawierać śladowe ilości, neomycyny, chlortetracykliny, amfoterycyny B oraz białka kurzego (patrz również punkt 4.4.). Szczepienie powinno być odłożone u osób z ciężkim zakażeniem z gorączką. Zakażenia o łagodnym przebiegu nie są przeciwwskazaniem do szczepienia.

Rabipur - działania niepożądane

Podczas badań klinicznych do najczęściej zgłaszanych objawów niepożądanych należał ból w miejscu iniekcji (30-85%, głównie ból związany z wykonaniem iniekcji) lub stwardnienie tkanek w miejscu iniekcji (15-35%). Większość miejscowych odczynów miało łagodny przebieg i ustępowały one w ciągu 24 do 48 godzin od podania szczepionki.

Ponadto, oprócz wymienionych wyżej objawów, w czasie badań klinicznych i / lub badań trwających po wprowadzeniu preparatu na rynek zgłaszano następujące działania niepożądane:

 

Standardowa klasyfikacja układów i narządów

Częstość występowania

Działania niepożądane

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

> 1/10

Ból w miejscu iniekcji, odczyn w miejscu iniekcji, stwardnienie tkanek w miejscu iniekcji

Często

> 1/100, < 1/10

Osłabienie, złe samopoczucie, gorączka, zmęczenie, objawy grypopodobne, rumień w miejscu iniekcji

Zaburzenia naczyniowe

Rzadko

> 1/10.000, < 1/1.000

Zaburzenia dotyczące krążenia krwi (kołatanie serca, uderzenia gorąca)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Często

> 1/100, < 1/10

Powiększenie węzłów chłonnych

Zaburzenia ucha i błędnika

Bardzo rzadko

< 1/10.000

Zawroty głowy

Zaburzenia oka

Rzadko

> 1/10.000, < 1/1.000

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia układu nerwowego*

Często

 > 1/100, < 1/10

Ból głowy

Rzadko

> 1/10.000, < 1/1.000

Zaburzenia czucia

Bardzo rzadko

< 1/10.000

Zaburzenia układu nerwowego (takie jak niedowład lub Syndrom Guillain-Barré

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często

 > 1/100, < 1/10

Wysypka

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko

> 1/10.000, < 1/1.000

Reakcje alergiczne (takie jak anafilaksja, skurcz oskrzeli, obrzęk, pokrzywka lub świąd)

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Często

> 1/100, < 1/10

Bóle mięśni i stawów

Zaburzenia żołądka i jelit

Często

> 1/100, < 1/10

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności lub bóle brzucha)

 

* Statystycznie nie stwierdzono zwiększenia częstości występowania objawów pierwotnych ani indukowanych napadów chorób autoimmunizacyjnych (np. stwardnienia rozsianego) po szczepieniu. W niektórych przypadkach nie można jednak całkiem wykluczyć możliwości indukcji wystąpienia ataków takich chorób u osób genetycznie predysponowanych. Zgodnie z obecnym stanem wiedzy szczepienia nie są przyczyną chorób autoimmunizacyjnych.

Rabipur - ciąża i karmienie piersią

Nie stwierdzono przypadków szkodliwego działania szczepionki Rabipur stosowanej w czasie ciąży. Nie wiadomo, czy Rabipur przenika do mleka matki, brak jest w związku z tym danych dotyczących zagrożenia dla dzieci karmionych piersią. Szczepionkę Rabipur można stosować w czasie ciąży oraz u kobiet karmiących piersią jako terapię poekspozycyjną.

Szczepionka może również być podawana  w ramach profilaktyki przedekspozycyjnej w czasie ciąży, oraz u kobiet karmiących piersią, po upewnieniu się, że potencjalne korzyści ze szczepienia przewyższają ryzyko dla płodu / dziecka.

Rabipur - prowadzenie pojazdów

Szczepionka nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Vaccinum rabiei ex cellulis ad usum hum.

    Dostępne opakowania
    Rabipur

    Rabipur

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 5 fiol.s.subs. (+rozp+strzyk.) - 2,5 j.m./daw.
    NOVARTIS VACCINES AND DIAGNOSTICS GMBH & CO. KG
    Rabipur

    Rabipur

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 fiol.s.subs. (+ 1rozp.+ 1zest.) - 2,5 j.m./daw.
    NOVARTIS VACCINES AND DIAGNOSTICS GMBH & CO. KG
    Powiązane artykuły
    Szczepienia dzieci

    Czym są szczepionki?

    Szczepionki są uznawane w świecie nauki za jedno z największych odkryć w dziejach medycyny. Trudno oszacować ile istnień ludzkich zdołały uratować bądź uchroniły od poważnych problemów zdrowotnych, ale z pewnością liczba ta niejednego przyprawiłaby o...

    Kontrowersje wokół szczepień

    Szczepienia w okresie rozwojowym

    Przez długi okres sądzono, że szczepienia mogą powodować autyzm. Teza została obalona, ale nieprzychylna wieść rozniosła się i głośnym echem zbiera plony. Wiele osób obawia się szczepień, unika ich u swoich dzieci, a tym samym naraża na groźne choroby....

    Szczepienia dzieci

    Protest lekarzy przeciw szczepionkom przynoszonym przez pacjentów

    Zgodnie z nowym rozporządzeniem, pacjent nie może już kupić szczepionki w gabinecie lekarskim. Grupa lekarzy związanych z Porozumieniem Zielonogórskim sprzeciwia się nowemu rozwiązaniu. Lekarze nie chcą podawać pacjentowi szczepionki, którą sam przyniósł...

    Alergologia i pulmonologia

    Lek na alergię wycofany. Rodziców nie stać na nowy

    Lek na alergię wycofany. Rodziców nie stać na nowy

    Alergicy uczuleni na roztocza kurzu mają powody do zmartwień. Z aptek znika szczepionka odczulająca. W zamian chorzy mogą wykupić inny preparat - podawany doustnie. I droższy ponad sto razy, bo nierefundowany. Przerwana kuracja Karolina ma sześć lat....

    Szczepienia dzieci

    Różne rodzaje dostępnych szczepionek

    Szczepionki, czyli preparaty biologiczne, stosowane do wytworzenia odporności czynnej zawierają antygeny zakaźnych drobnoustrojów, które wywołują w zaszczepionym organizmie produkcję swoistych przeciwciał i pamięć immunologiczną. Podanie takich preparatów...

    Szczepienia dzieci

    Szczepionki jako broń przeciwko groźnym chorobom zakaźnym

    Choroby zakaźne, dziesiątkując populację ludzką, od niepamiętnych czasów stanowiły ogromny problem medyczny oraz społeczny. W czasie ich rozprzestrzeniania ginęło więcej ludzi niż w trakcie wojen. Sytuacja zaczynała się zmieniać od wczesnych odkryć Edwarda...

    Szczepienia dzieci

    Szczepionka przeciw Helicobacter pylori

    Opracowana przez amerykańskich naukowców eksperymentalna szczepionka może skutecznie zapobiegać infekcjom wywołanym przez bakterię Helicobacter pylori, która jest niezwykle groźna dla naszego żołądka. Co to jest Helicobacter pylori? Helicobacter pylori...

    Szczepienia dzieci

    Obowiązkowe szczepienia ochronne

    Obowiązkowe szczepienia ochronne

    Szczepienia pomogły zapanować nad wieloma chorobami Dopiero od kilkunastu lat szczepienia masowe pozwalają uniknąć epidemii wielu chorób i jej śmiertelnych skutków. Obecnie propaguje się tworzenie tzw. odporności „zbiorowiskowej", wykluczającej zachorowania...

    Choroby zakaźne i pasożytnicze

    Sposób na MRSA

    Już wkrótce możliwa będzie skuteczna walka z antybiotykoopornymi bakteriami MRSA. „New Scientist" donosi, że odkryte przez amerykańskich naukowców przeciwciało niszczy najważniejsze białka tej bakterii. Co to jest MRSA? MRSA to odporne na antybiotyki...