Oncaspar

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do wstrzykiwań i infuzji
Dawka
750 j.m./ml
Ilość
1 fiol.a 5ml
Typ
Bez recepty
Refundacja
Nie
Producent: MEDAC GMBH

Oncaspar - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Oncaspar - ulotka preparatu

Oncaspar - opis

Produkt leczniczy Oncaspar jest stosowany w skojarzeniu z innymi chemioterapeutykami w leczeniu

reindukującym ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci i dorosłych, u których rozwinęła się nadwrażliwość na niezmodyfikowaną L-asparaginazę.

Oncaspar - skład

Jedna fiolka produktu leczniczego Oncaspar z 5 ml roztworu zawiera:

3.750 j.m. (co odpowiada 750 j.m./ml) PEG-L-asparaginazy tj. pegaspargazy (Pegaspargasum).

Aktywność produktu leczniczego Oncaspar jest wyrażona w jednostkach międzynarodowych (j.m.) zgodnie z zaleceniami Międzynarodowej Unii Biochemicznej. Jedna j.m. L-asparaginazy jest określana jako ilość enzymu wymagana do wytworzenia 1 µmol amoniaku na minutę przy pH 7,3 i w temperaturze 37°C.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Oncaspar - dawkowanie

Dawkowanie

Zalecana dawka produktu leczniczego Oncaspar wynosi 2.500 j.m. (co odpowiada 3,3 ml produktu leczniczego) na m² powierzchni ciała co 14 dni.

Dzieci

Dzieci, których powierzchnia ciała jest większa lub równa 0,6 m² otrzymują 2.500 j.m. (co odpowiada 3,3 ml produktu leczniczego) na m² powierzchni ciała co 14 dni.

Dzieci, których powierzchnia ciała jest mniejsza niż 0,6 m² otrzymują 82,5 j.m. (co odpowiada 0,1 ml produktu leczniczego) na kg masy ciała co 14 dni.

Sposób podawania

Jako składnik wybranych schematów leczenia składających się z wielu leków produkt leczniczy Oncaspar może być podawany zarówno domięśniowo jak i dożylnie.

Zalecaną drogą podania, jest droga domięśniowa, z powodu mniejszej częstości występowania uszkodzeń wątroby, koagulopatii oraz zaburzeń żołądkowo-jelitowych i nerkowych w porównaniu z dożylną drogą podania.

W przypadku podania dożylnego, produkt leczniczy Oncaspar należy podawać we wlewie przez 1 – 2 godziny w 100 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy.

W przypadku podawania domięśniowego produktu leczniczego Oncaspar, objętość pojedynczego wstrzyknięcia należy ograniczyć do 2 ml. Jeżeli objętość, która ma być wstrzyknięta jest większa niż

2 ml, należy skorzystać z kilku miejsc podania.

Zaleca się, aby produkt leczniczy Oncaspar był stosowany w leczeniu skojarzonym wyłącznie przez lekarza dysponującego doświadczeniem w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej.

Stosowanie produktu leczniczego Oncaspar, jako jedynego środka indukującego, należy podejmować jedynie w sytuacjach wyjątkowych, kiedy schemat leczenia skojarzonego, oparty na innych środkach chemioterapeutycznych takich jak: winkrystyna, metotreksat, cytarabina, daunorubicyna czy doksorubicyna jest nieodpowiedni z powodu toksyczności czy innych specyficznych czynników zależnych od pacjenta.

Po uzyskaniu remisji choroby, należy zastosować odpowiednie leczenie podtrzymujące.

Produkt leczniczy Oncaspar może być zastosowany jako część schematu leczenia podtrzymującego.

Oncaspar - środki ostrożności

Produkt leczniczy Oncaspar powinien być podawany przez osobę przeszkoloną w zakresie przygotowywania i podawania chemioterapeutycznych leków przeciwnowotworowych.

U pacjentów, zwłaszcza z rozpoznaną nadwrażliwością na inne formy L-asparaginazy, mogą wystąpić w czasie leczenia reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy Oncaspar, obejmujące zagrażającą życiu anafilaksję. Rutynowe środki ostrożności wymagają aby pacjenci pozostawali pod obserwacją przez jedną godzinę w miejscu z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego i innych środków koniecznych do leczenia anafilaksji (adrenalina, tlen, dożylne steroidy etc.).

Produkt leczniczy może działać drażniąco, dlatego też roztwór należy przygotowywać i podawać ostrożnie. Zaleca się stosowanie rękawiczek. Należy unikać wdychania oparów i kontaktu ze skórą czy błonami śluzowymi, zwłaszcza oczu. Jeśli dojdzie do kontaktu, należy zmywać dotkniętą powierzchnię dużą ilością wody przez co najmniej 15 minut. Reakcje anafilaktyczne wymagają natychmiastowego zastosowania adrenaliny, tlenu, dożylnie steroidów i środków przeciwhistaminowych. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Oncaspar występuje zwiększone ryzyko krwawień, zwłaszcza podczas jednoczesnego stosowania innych leków, które

wykazują właściwości przeciwzakrzepowe (kwas acetylosalicylowy) lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych (patrz 4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji).

Produkt leczniczy Oncaspar może wykazywać aktywność immunosupresyjną. Dlatego istnieje możliwość rozwoju predyspozycji do występowania zakażeń u pacjentów leczonych tym produktem leczniczym. Ciężkie działania niepożądane ze strony wątroby i ośrodkowego układu nerwowego mogą wystąpić po zastosowaniu chemioterapii złożonej z produktu leczniczego Oncaspar i innego leku.

Szczególne środki ostrożności należy zachować w przypadku leczenia skojarzonego z produktami leczniczymi uszkadzającymi wątrobę, zwłaszcza w przypadku już istniejących zaburzeń czynności wątroby.

Informacje dla pacjentów

Pacjentów należy poinformować o możliwości wystąpienia reakcji nadwrażliwości na produkt leczniczy, z anafilaksją włącznie. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Oncaspar rośnie niebezpieczeństwo wystąpienia krwawień. Pacjentów należy poinformować, że należy unikać jednoczesnego stosowania produktu leczniczego Oncaspar z innymi lekami, które mogą zwiększać ryzyko krwawień (patrz 4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji).

Testy laboratoryjne

Zmniejszenie ilości krążących limfoblastów jest często obserwowane po rozpoczęciu leczenia, czemu może towarzyszyć zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi. Jako wskaźniki efektów leczenia pacjenta, należy monitorować ilość komórek krwi i szpiku kostnego.

Należy często oznaczać aktywność amylazy we krwi w celu oceny czynności trzustki i ewentualnego stwierdzenia wczesnych objawów zapalenia trzustki (patrz 4.3. Przeciwwskazania). Należy monitorować stężenie glukozy we krwi w czasie leczenia produktem leczniczym Oncaspar, ponieważ może wystąpić hiperglikemia. W czasie stosowania produktu leczniczego Oncaspar w skojarzeniu z hepatotoksyczną chemioterapią należy monitorować czynność wątroby.

Produkt leczniczy Oncaspar może wywierać wpływ na ilość białek osocza, dlatego należy monitorować stężenia fibrynogenu, PT (czas protrombinowy) i PTT (czas częściowej tromboplastyny).

Oncaspar - przedawkowanie

Nie ma klinicznie swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Oncaspar. Reakcje anafilaktyczne wymagają natychmiastowego podania adrenaliny, tlenu, dożylnie steroidów i leków przeciwhistaminowych.

Trzech pacjentów otrzymało 10.000 j.m./m² pc. produktu leczniczego Oncaspar we wlewie dożylnym. U jednego z pacjentów wystąpiło nieznaczne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, u drugiego pojawiła się wysypka w 10 minut po rozpoczęciu wlewu. Wysypkę opanowano podaniem środków przeciwhistaminowych i zwolnieniem szybkości wlewu. U trzeciego pacjenta nie wystąpiły żadne działania niepożądane.

Oncaspar - przeciwwskazania

• Zapalenie trzustki lub zapalenie trzustki w wywiadzie.

• Krwawienia związane z uprzednim zastosowaniem leczenia L-asparaginazą.

• Ciężkie reakcje alergiczne, takie jak: uogólniona pokrzywka, skurcz oskrzeli, obrzęk krtani, niedociśnienie czy inne ciężkie działania niepożądane.

Oncaspar - działania niepożądane

Poza reakcjami immunologicznymi na obce białko, leczenie pegaspargazą może prowadzić do zaburzeń w układach narządów, które wykazują wysoki poziom syntezy białek (zwłaszcza w wątrobie i trzustce). Ponieważ pegaspargaza jest głównie stosowana w terapii skojarzonej, często trudno jest odróżnić jej skutki niepożądane od wywoływanych przez inne leki.

Zakres działań niepożądanych pegaspargazy w dużym stopniu pokrywa się z działaniami asparaginazy. Dlatego ze względów bezpieczeństwa wymieniono również działania niepożądane, które wystąpiły po zastosowaniu asparaginazy, ale nie były jak dotąd obserwowane w związku z pegaspargazą.

Działania niepożądane są podzielone na grupy na podstawie częstości występowania wg MedDRA: Bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Układ narządów

Objawy i ich częstość

Badania diagnostyczne

Często:

Zwiększenie stężenia amylazy we krwi.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Często

Łagodna lub umiarkowana mielosupresja wszystkich trzech linii komórkowych; zaburzenia krzepnięcia spowodowane zaburzeniem syntezy białka; krwawienie, uogólnione wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (ang. disseminated intravascular coagulation, DIC) lub zakrzepica; z objawami mózgowymi takimi jak: udar, napady padaczkowe, ból głowy lub utrata przytomności.

Bardzo rzadko

Anemia hemolityczna.

Zaburzenia układu nerwowego

Często:

Zaburzenia czynności centralnego układu nerwowego w postaci pobudzenia, depresji, halucynacji, zdezorientowania i ospałości (lekkie zaburzenie przytomności); zmiany w zapisie EEG (zmniejszenie aktywności fal Alfa, zwiększenie aktywności fal

Theta i Delta), prawdopodobnie w związku z hiperamonemią. Parestezje.

Rzadko:

Mogą się pojawić napady padaczkowe i ciężkie zaburzenia przytomności, łącznie ze śpiączką.

Zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (ang. Reversible Posterior Leukoencephalopathy Syndrome, RPLS), drętwienie warg.

Bardzo rzadko:

Lekkie drżenie palców rąk.

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często:

Łagodne lub umiarkowane objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak utrata apetytu, nudności, wymioty, skurcze brzucha, biegunka oraz zmniejszenie masy ciała.

Często:

Ostre zapalenie trzustki, zaburzenia funkcji zewnątrzwydzielniczej trzustki z biegunką.

 

Niezbyt często:

Zapalenie ślinianki przyusznej.

Rzadko:

Krwotoczne lub martwicze zapalenie trzustki, zaparcia, wzdęcia z oddawaniem wiatrów, ciężkie zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej.

Bardzo rzadko:

Torbiele rzekome trzustki, zapalenie trzustki prowadzące do zgonu, zapalenie trzustki z towarzyszącym ostrym zapaleniem ślinianki przyusznej.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Rzadko:

Ostra niewydolność nerek.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często:

Reakcje alergiczne na skórze.

Rzadko:

Obrzęk z uszkodzeniem tkanki, wysypka z wybroczynami, wypadanie włosów, plamica.

Bardzo rzadko:

Martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella).

Zaburzenia endokrynologiczne

Często:

Zmiany czynności wewnątrzwydzielniczej trzustki z kwasicą cukrzycową, hiperglikemia hiperosmolarna.

Bardzo rzadko:

Wtórna przemijająca niedoczynność tarczycy; zmniejszenie stężenia globuliny wiążącej tyroksynę; niedoczynność przytarczyc.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo często:

Zmiana stężenia lipidów we krwi (np. zwiększenie lub zmniejszenie stężenia cholesterolu, zwiększenie stężenia trójglicerydów, zwiększenie frakcji VLDL i zmniejszenie stężenia LDL, zwiększenie aktywności lipazy lipoproteinowej) w większości przypadków bez objawów klinicznych; zwiększenie stężenia mocznika we krwi spowodowane przednerkowymi zaburzeniami równowagi metabolicznej.

Niezbyt często:

Zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia), hiperamonemia.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Częstość nieznana: Zakażenia.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często:

Ból w miejscu podania, obrzęki.

Często:

Zwiększenie temperatury ciała, ból (ból pleców, ból stawów, ból

 

brzucha), poty nocne.

Rzadko:

Wysoka gorączka zagrażająca życiu (hiperpireksja).

Zaburzenia układu immunologicznego

Często:

Reakcje alergiczne (miejscowy rumień, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, ból mięśni, duszność), skurcz oskrzeli, częstoskurcz serca, obniżenie ciśnienia krwi, aż do stopnia wstrząsu anafilaktycznego.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo często:

Zmiany wartości parametrów wątrobowych (np. stężenia fosfatazy zasadowej, aktywności transaminaz w surowicy, stężenia LDH i bilirubiny w surowicy), stłuszczenie wątroby, hipoalbuminemia, która może prowadzić do objawów takich jak obrzęki.

Rzadko:

Zastój żółci, żółtaczka, martwica komórek wątroby i niewydolność wątroby prowadzące do zgonu.

Zaburzenia serca

Rzadko:

Zapalenie wsierdzia.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Rzadko: Kaszel.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Pegaspargaza może powodować łagodną lub umiarkowaną mielosupresję wszystkich trzech linii komórkowych. Zazwyczaj nie wpływa to na przebieg terapii. Zaobserwowano odosobnione przypadki anemii hemolitycznej spowodowanej podawaniem pegaspargazy.

Z powodu zaburzenia syntezy białka, mogą się pojawić zaburzenia krzepnięcia krwi, zarówno w postaci krwawienia, jak i DIC lub zakrzepicy; ryzyko wystąpienia zakrzepicy wydaje się przeważać wraz z upływem czasu po przerwaniu leczenia.

Przyczyną takich działań niepożądanych, poza pegaspargazą, może być równoczesne stosowanie innych leków mielosupresyjnych lub sama choroba podstawowa.

Około połowa wszystkich ciężkich przypadków krwawień i zakrzepów dotyczy naczyń mózgowych i może na przykład powodować udar mózgu, napady padaczkowe, ból głowy lub utratę przytomności. W badaniu ALL-BFM 95, opisano zwiększone ryzyko zakrzepicy u dzieci z mutacjami czynnika V, opornością na aktywne białko C lub zmniejszonym stężeniem białka S, białka C lub antytrombiny III

(ATIII) w surowicy, leczonych niezmodyfikowaną asparaginazą. U tych pacjentów, w miarę możliwości, należy unikać wprowadzania cewnika do żyły centralnej, ponieważ może to jeszcze bardziej zwiększyć ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Jeśli to możliwe, w leczeniu indukcyjnym ostrej białaczki limfatycznej, cewnik do żyły centralnej należy wprowadzać wyłącznie po zakończeniu leczenia pegaspargazą.

Zaburzenia krzepnięcia krwi i fibrynolizę można wykrywać przy pomocy badań krwi, np. jako zmniejszenie stężenia fibrynogenu, czynnika IX, czynnika XI, antytrombiny III, białka C, plazminogenu oraz jako zwiększenie czynnika von Willebranda, inhibitora aktywatora plazminogenu typu 1, fragmentu protrombiny 1 i 2 oraz produktów rozpadu fibrynogenu (D-dimery). Małopłytkowość i posocznica zwiększają ryzyko krwawienia.

Konieczne jest systematyczne monitorowanie profilu krzepnięcia krwi. Fibrynogen może być zaliczany do parametrów układu pro- i antykoagulacyjnego. W przypadkach znacznego zmniejszenia stężenia fibrynogenu lub ATIII, selektywna substytucja wydaje się możliwa. ATIII podawana jest w infuzji, w dawce: 100 minus aktualna wartość w % x kg masy ciała. Fibrynogen podawany jest w postaci świeżo mrożonej plazmy w dawce 10 do 15 ml/kg masy ciała.

Zaburzenia układu nerwowego

Pegaspargaza może powodować zaburzenia czynności centralnego układu nerwowego, które zazwyczaj objawiają się w postaci pobudzenia, depresji, halucynacji, zdezorientowania i ospałości (lekkie zaburzenie przytomności), a rzadziej w postaci napadów padaczkowych i poważnego zaburzenia świadomości, łącznie ze śpiączką.

Zmiany w zapisie EEG mogą się pojawiać w postaci zmniejszonej aktywności fal Alfa oraz zwiększonej aktywności fal Theta i Delta.

Należy wykluczyć hiperamonemię jako prawdopodobną przyczynę. Bardzo rzadko opisywano lekkie drżenie palców rąk.

Rzadko może się pojawić zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii (RPLS). W badaniach rezonansu magnetycznego charakteryzuje się on odwracalnymi (od kilku dni do kilku miesięcy) zmianami chorobowymi i (lub) obrzękami, głównie w tylnej części mózgu. Do objawów RPLS głównie należą: podwyższone ciśnienie krwi, ataki, ból głowy, zmiany stanu psychicznego oraz ostre zaburzenie wzroku (głownie ślepota korowa lub jednoimienne niedowidzenie połowiczne). Istnieją doniesienia o pacjentach, u których rozwinął się RPLS podczas chemioterapii skojarzonej z zastosowaniem pegaspargazy. Nie jest jasne czy w tych przypadkach RPLS był spowodowany zastosowaniem pegaspargazy, leku towarzyszącego czy też chorobami podstawowymi. RPLS leczy się objawowo.

Głównymi elementami stosowanego leczenia w tych przypadkach są leki przeciwnadciśnieniowe oraz leczenie napadów padaczkowych lekami przeciwdrgawkowymi. Zaleca się również przerwanie leczenia lub zmniejszenie dawki leków immunosupresyjnych.

Zaburzenia żołądka i jelit

U około połowy pacjentów pojawiają się łagodne lub umiarkowane objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak utrata apetytu, nudności, wymioty, skurcze brzucha, biegunka oraz utrata masy ciała.

Często występuje ostre zapalenie trzustki. Istnieją pojedyncze doniesienia o tworzeniu się torbieli rzekomych (do czterech miesięcy po podaniu ostatniej dawki leku). W związku z tym, należy wykonywać odpowiednie badania (np. USG) do czterech miesięcy po zakończeniu leczenia pegaspargazą. Ponieważ nieznana jest dokładna patogeneza, można zalecić jedynie środki wspomagające leczenie.

Rzadko występuje krwotoczne lub martwicze zapalenie trzustki. Opisano jeden przypadek zapalenia trzustki z towarzyszącym ostrym zapaleniem ślinianki przyusznej związany z leczeniem asparaginazą. W pojedynczych przypadkach, zgłaszano krwotoczne lub martwicze zapalenie trzustki prowadzące do zgonu.

W literaturze istnieją dwa opisane przypadki zapalenia ślinianki przyusznej niezwiązane z zapaleniem trzustki. Po przerwaniu leczenia asparaginazą, dolegliwości te ustąpiły w ciągu kilku dni. W pracy autorstwa Chan et al. (2002), opisano czworo dzieci, które zachorowały na zapalenie ślinianki przyusznej po leczeniu z zastosowaniem asparaginazy.

Biegunka może być powodowana zaburzeniami funkcji zewnątrzwydzielniczej trzustki. Stężenie amylazy we krwi może zwiększyć się zarówno podczas, jak i po zakończeniu leczenia pegaspargazą. W takim przypadku należy przerwać leczenie pegaspargazą.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

U pacjentów, u których stosowane są schematy leczenia zawierające pegaspargazę może wystąpić ostra niewydolność nerek. Nie jest jasne czy w tych przypadkach powodem jest zastosowanie pegaspargazy, leków towarzyszących czy też choroba podstawowa.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Reakcje alergiczne mogą objawiać się na skórze. Opisano jeden przypadek martwicy toksycznorozpływowej naskórka (zespół Lyella) związany z asparaginazą.

Zaburzenia endokrynologiczne

Często obserwuje się zmiany czynności wewnątrzwydzielniczej trzustki, które przeważnie objawiają się nieprawidłowym metabolizmem glukozy. Zgłaszano zarówno przypadki kwasicy cukrzycowej jak i hiperglikemii hiperosmolarnej, które zwykle leczy się z dobrym rezultatem egzogenną insuliną.

Jako możliwe przyczyny podaje się, z jednej strony zmniejszoną syntezę insuliny, spowodowaną zatrzymaniem syntezy białka, wywołanym pegaspargazą, a z drugiej strony zaburzone wydzielanie insuliny lub zmniejszenie liczby receptorów insulinowych.

Czynniki ryzyka dla hiperglikemii to: wiek > 10 lat, nadwaga oraz zespół Downa.

W związku z tym, podczas leczenia pegaspargazą zaleca się systematyczne badanie stężenia cukru w moczu i we krwi.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wtórnej przejściowej niedoczynności tarczycy i zmniejszenia stężenia globuliny wiążącej tyroksynę po zastosowaniu asparaginazy. Zgłoszono również niedoczynność przytarczyc.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Obserwowano zmiany stężenia lipidów we krwi (np. zwiększenie lub zmniejszenie stężenia cholesterolu, zwiększenie stężenia trójglicerydów, zwiększenie frakcji VLDL i zmniejszenie stężenia LDL , zwiększenie aktywności lipazy lipoproteinowej), w większości przypadków bez objawów klinicznych i bez potrzeby zmiany leczenia. Zmiany te mogą być również powodowane równoczesnym podawaniem steroidów. Jeśli wartości stężeń są znacznie zwiększone (np. trójglicerydy > 2000 mg/dl), zaleca się częste pomiary ze względu na zwiększone ryzyko zapalenia trzustki.

Regularnie występuje zwiększenie stężenia mocznika we krwi, który jest niezależny od dawki i niemal zawsze wskazuje na przednerkowe zaburzenia równowagi metabolicznej.

Może wystąpić zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia) oraz hiperamonemia.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Podczas stosowania terapii zawierającej pegaspargazę mogą wystąpić infekcje. Niemożliwe jest stwierdzenie czy są one spowodowane zastosowaniem pegaspargazy, chorobą podstawową czy równocześnie podawanymi lekami.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

W 2 do 5 godzin po podaniu leku może wystąpić podwyższona temperatura ciała, która zwykle ustępuje samoistnie. Reakcjom alergicznym oraz zapaleniu trzustki często towarzyszy ból (ból stawów, ból pleców i ból brzucha). Rzadko obserwowano wysoką gorączkę zagrażającą życiu (hiperpireksja).

Zaburzenia układu immunologicznego

Mogą być wytwarzane przeciwciała specyficzne dla obcego białka, jakim jest pegaspargaza, które niezbyt często mogą powodować kliniczne reakcje alergiczne i prowadzić do dezaktywacji pegaspargazy.

Po podaniu pegaspargazy często obserwowano reakcje alergiczne, które mogą objawiać jako miejscowy rumień, pokrzywka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, ból w miejscu podania, gorączka, ból mięśni, duszność, skurcz oskrzeli, częstoskurcz serca, oraz obniżenie ciśnienia krwi do stopnia wstrząsu anafilaktycznego.

Prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych zwiększa się wraz z liczbą podanych dawek, aczkolwiek, w rzadkich przypadkach, reakcje alergiczne mogą wystąpić nawet po pierwszym podaniu pegaspargazy.

U niektórych pacjentów mogą się wytwarzać przeciwciała neutralizujące pegaspargazę bez towarzyszących klinicznych objawów nadwrażliwości. Jednakże przeciwciała te mogą prowadzić do mniej lub bardziej gwałtownej dezaktywacji, a więc i przyspieszonej eliminacji pegaspargazy („cicha dezaktywacja”). Zaleca się zatem sprawdzanie poziomu asparaginazy (szczegóły - patrz: Boos, J. et al.; Eur. J. Cancer 32A: 1544-50 (1996) lub Test Aktywności Asparaginazy (MAAT) w informacji o produkcie). Wcześniejsze zastosowanie testów śródskórnych nie wyklucza ryzyka reakcji anafilaktycznych. W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast przerwać podawanie leku. W zależności od tego jak ciężkie są objawy, zaleca się przeciwdziałanie poprzez podawanie leków antyhistaminowych, steroidów lub substancji stabilizujących czynność układu krążenia.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zmiany wartości parametrów wątrobowych są bardzo częste. Często obserwuje się niezależne od dawki zwiększenie stężenia fosfatazy zasadowej i transaminaz w surowicy, stężenia LDH i bilirubiny w surowicy.

Często pojawia się stłuszczenie wątroby. Rzadko zgłaszano zastój żółci, żółtaczkę, martwicę komórek wątroby i niewydolność wątroby mogącą prowadzić do zgonu.

Zaburzenie syntezy białka może prowadzić do zmniejszenia stężenia białek w surowicy. Podczas leczenia u większości pacjentów obserwuje się niezależne od dawki zmniejszenie stężenia albumin w surowicy. Najczęściej dotyczy to frakcji alfa 2 i beta, natomiast frakcja alfa 1 pozostaje niezmieniona. Ponieważ stężenie albumin w surowicy jest istotne dla wiązania i transportu niektórych leków w organizmie, należy monitorować stężenie albumin w surowicy, zwłaszcza podczas stosowania terapii skojarzonych. Hipoalbuminemia może powodować obrzęki.

Obserwowano zmiany stężenia lipidów we krwi (np. zwiększenie lub zmniejszenie stężenia cholesterolu, zwiększenie stężenia trójglicerydów, zwiększenie frakcji VLDL i zmniejszenie stężenia LDL , zwiększenie aktywności lipazy lipoproteinowej), w większości przypadków bez objawów klinicznych i bez potrzeby zmiany leczenia. Zmiany te mogą być również powodowane równoczesnym podawaniem kortykosteroidów.

Jeśli wartości stężeń są znacznie zwiększone (np. trójglicerydy > 2000 mg/dl), zaleca się dokładne monitorowanie ze względu na podwyższone ryzyko zapalenia trzustki.

Oncaspar - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Nie zostały przeprowadzone badania na zwierzętach, dotyczące wpływu produktu leczniczego Oncaspar na zdolność do rozrodu. Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Oncaspar podawany kobietom w ciąży może powodować uszkodzenie płodu lub wpływać na zdolność do rozrodu. Nie należy podawać produktu leczniczego w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. W czasie leczenia produktem leczniczym Oncaspar należy zastosować skuteczną antykoncepcję.

Karmienie piersią

W trakcie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Oncaspar przenika do mleka kobiet karmiących piersią. W trakcie leczenia należy przerwać karmienie piersią, ponieważ wiele leków przenika do mleka kobiet karmiących piersią i istnieje ryzyko wystąpienia ciężkich działań niepożądanych.

Oncaspar - prowadzenie pojazdów

Produkt leczniczy Oncaspar wywiera wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Może powodować senność, uczucie zmęczenia oraz stan dezorientacji, i dlatego może pośrednio wpływać na zdolność kierowania pojazdami czy obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Oncaspar - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Pegasparagasum

    Dostępne opakowania
    Oncaspar

    Oncaspar

    roztwór do wstrzykiwań i infuzji - 1 fiol.a 5ml - 750 j.m./ml
    MEDAC GMBH
    Powiązane artykuły
    Onkologia

    Zdjęcie trzech dziewczynek walczących z rakiem (WIDEO)

    Zdjęcie trzech dziewczynek walczących z rakiem (WIDEO)

    Choroba nowotworowa może być bardzo samotną chorobą zwłaszcza w przypadku dzieci. Bardzo dużo czasu spędzają w szpitalu w otoczeniu osób dorosłych. Pomimo to dzieci wykazują się bardzo dużą odwagą i często zadziwiają pozytywnym nastawieniem do życia....

    #dzieńdobryWP

    #dziejesienazywo: Jak powstawał Przylądek Nadziei? (WIDEO)

    #dziejesienazywo: Jak powstawał Przylądek Nadziei? (WIDEO)

    Historia Przylądka Nadziei Gościem programu #dziejesienazywo Zdrowie jest prezes fundacji Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową - Agnieszka Aleksandrowicz. Między innymi, dzięki funduszom zebranym przez fundację powstał Przylądek Nadziei - nowoczesny...

    Onkologia

    Co Polacy wiedzą o raku? (WIDEO)

    Co Polacy wiedzą o raku? (WIDEO)

    " ncr-id="6355871752468609" id="1178054"] Raporty WHO jasno pokazują, że rak będzie największym zabójcą XXI wieku. Czy Polacy mają świadomość problemu i tego, jakim zagrożeniem jest nowotwór? Statystyki pokazują, że wielu z nas nie wie nic o profilaktyce...

    Rak trzustki - przyczyny, objawy, zapalenie trzustki, leczenie

    Uratujmy życie Mamy

    Uratujmy życie Mamy

    Chciałabym, aby wiek w którym obecnie jestem stanowił połowę mojego życia. Ani mniej, ani więcej. Dokładnie połowę. Mam na imię Małgosia i mam 43 lata, a od kilku zmagam się z NOWOTWOREM trzustki. W moim wieku człowiek to pełnia sił i dojrzałości, a ja...

    Onkologia

    Walka z nowotworami

    Walka z nowotworami

    Walka z nowotworami - Opolska Fundacja Antynowotworowa Jednym z celów Opolskiej Fundacji Antynowotworowej jest pomoc dzieciom po leczeniu onkologicznym. Walka z nowotworami - operacja Operacja jelita grubego, polegająca na usunięciu odcinka jelita wraz...

    Biopsja - rodzaje, przebieg, przeciwwskazania

    Biopsja szpiku kostnego u dzieci bez znieczulenia (WIDEO)

    Biopsja szpiku kostnego u dzieci bez znieczulenia (WIDEO)

    Biopsja szpiku kostnego jest bolesna i bardzo stresująca, dlatego też wykonuje się ją dzieciom w znieczuleniu ogólnym. Okazuje się, że nie jest to jednak standardem. Rodzice poinformowali w mediach społecznościowych, że w niektórych szpitalach dzieci...

    Białaczka u dzieci

    Wsparcie dla rodziców dzieci z białaczkami

    Wsparcie dla rodziców dzieci z białaczkami

    Poważna choroba stanowi bolesne doświadczenie nie tylko dla dziecka nią dotkniętego (choć dla niego przede wszystkim), ale również dla osób mu najbliższych. Od momentu uzyskania diagnozy: „Państwa dziecko jest chore na białaczkę", tryb życia całej rodziny...

    Newsy

    Michael Bublé zdruzgotany po zdiagnozowaniu raka u jego synka

    Kanadyjski piosenkarz Michael Bublé poinformował w piątek rano na Facebooku, że jego 3-letni syn, Noah ma raka. Nie powiedział jednak, jaki typ. "Jesteśmy zdruzgotani, odkąd zdiagnozowano raka u naszego najstarszego syna Noego, który jest obecnie poddawany...