Octrin

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do wstrzykiwań
Dawka
0,05 mg/ml
Ilość
5 amp.a 1ml
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: SANDOZ GMBH

Octrin - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Octrin - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Octrin - opis

Leczenie objawowe i zmniejszenie stężenia hormonu wzrostu (GH) i IGF-1 w osoczu pacjentów z akromegalią, u których nie uzyskano zadowalającej odpowiedzi na leczenie chirurgiczne lub radioterapię. Oktreotyd można również stosować u pacjentów z akromegalią, którzy nie mogą lub nie chcą poddać się operacji albo u pacjentów w początkowej fazie radioterapii, do czasu wystąpienia pełnego działania leczniczego.

Łagodzenie objawów związanych z obecnością czynnych hormonalnie guzów żołądka, jelit i trzustki, takich jak:

  rakowiaki z objawami zespołu rakowiaka;

  VIP-oma;

  glukagonoma;

  gastrinoma / zespół Zollingera-Ellisona, zazwyczaj w skojarzeniu z inhibitorami pompy protonowej lub antagonistami receptorów H2;

  insulinoma, w celu przedoperacyjnej kontroli hipoglikemii oraz w leczeniu podtrzymującym;   GRF-oma.

Oktreotyd nie jest lekiem przeciwnowotworowym i nie powoduje wyleczenia wyżej wymienionych stanów chorobowych.

Zapobieganie powikłaniom po operacjach trzustki.

Aktywne leczenie krwawień z żylaków przełyku u pacjentów z marskością wątroby w celu zahamowania krwawienia lub zapobiegania powtórnym krwawieniom. Oktreotyd musi być stosowany w skojarzeniu z odpowiednim leczeniem, takim jak endoskopowa skleroterapia żylaków.

Droga podania

Podanie podskórne lub dożylne.

Octrin - skład

Octrin zawiera octan oktreotydu w ilości odpowiadającej 0,05 mg/ml oktreotydu (Octreotidum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Octrin - dawkowanie

Akromegalia

Początkowo 0,05 mg do 0,1 mg podskórnie co 8 do 12 godzin.

Dawkę należy dostosowywać w zależności od wyników comiesięcznej oceny wpływu leczenia na stężenie w osoczu GH i IGF-1 (wartości docelowe: GH < 2,5 ng/ml; IGF-1 w granicach normy), objawów klinicznych i działań niepożądanych.

Optymalna dawka dobowa dla większości pacjentów wynosi 0,3 mg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 1,5 mg. U pacjentów otrzymujących stałą dawkę oktreotydu stężenie GH należy badać co 6 miesięcy.

Leczenie należy przerwać, jeśli po 3 miesiącach leczenia nie uzyskuje się znaczącego zmniejszenia stężenia GH lub poprawy objawów klinicznych.

Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki

Początkowo 0,05 mg podskórnie jeden raz lub dwa razy na dobę.

W zależności od odpowiedzi klinicznej, wpływu na stężenie hormonów wytwarzanych przez guz (w przypadku rakowiaków na wydzielanie kwasu 5-hydroksyindolooctowego w moczu) oraz tolerancji leku, dawkę można stopniowo zwiększać do 0,1-0,2 mg trzy razy na dobę. W wyjątkowych sytuacjach może być konieczne zastosowanie większych dawek. Dawki podtrzymujące należy ustalać indywidualnie.

Jeśli po tygodniu leczenia rakowiaka maksymalną tolerowaną dawką nie uzyskano korzystnej odpowiedzi terapeutycznej, leczenie należy przerwać.

Zapobieganie powikłaniom po operacjach trzustki

Dawkę 0,1 mg podaje się podskórnie trzy razy na dobę przez 7 dni, zaczynając od dnia operacji, co najmniej 1 godzinę przed laparotomią.

Krwawienie z żylaków przełyku

Podaje się 25 µg/godzinę w ciągłej infuzji dożylnej przez 1-2 doby. U pacjentów z dużym ryzykiem wczesnego nawrotu krwawienia infuzję należy kontynuować maksymalnie przez 5 dni. Produkt Octrin można podawać po zmieszaniu z fizjologicznym roztworem soli.

Instrukcje rozcieńczania produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania leku może być wydłużony, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki podtrzymującej.

Pacjenci z niewydolnością nerek

W przypadku podskórnego podawania leku zmniejszona wydolność nerek nie wpływa na całkowitą ekspozycję (AUC), dlatego dostosowanie dawki nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież

Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci jest ograniczone.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono zmniejszonej tolerancji leku ani konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku leczonych oktreotydem.

Octrin - środki ostrożności

Ponieważ guzy przysadki mózgowej wytwarzające hormon wzrostu mogą się powiększać i powodować poważne powikłania (np. ubytki w polu widzenia), bardzo ważne jest staranne monitorowanie stanu klinicznego wszystkich pacjentów. Jeśli występują oznaki powiększania się guza, należy rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.

U pacjentów z guzami wytwarzającymi hormon wzrostu, u których nie można zastosować leczenia operacyjnego lub radioterapii, może być konieczne stosowanie oktreotydu przez całe życie.

Częstość powstawania kamieni żółciowych podczas leczenia oktreotydem ocenia się na 15-30%, podczas gdy w populacji ogólnej wynosi ona 5-20%. Z tego powodu zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego pęcherzyka żółciowego przed rozpoczęciem leczenia oktreotydem, a następnie co 6-12 miesięcy. Obecność kamieni żółciowych u pacjentów leczonych oktreotydem jest na ogół bezobjawowa. Objawową kamicę żółciową należy leczyć metodą rozpuszczania za pomocą kwasów żółciowych lub, w razie konieczności, operacyjnie.

Zaburzenia płodności w przebiegu akromegalii mogą ustępować podczas leczenia oktreotydem.

Podczas leczenia czynnych hormonalnie guzów żołądka, jelit i trzustki, uzyskana za pomocą oktreotydu poprawa kliniczna może nagle zanikać, powodując szybki nawrót ciężkich objawów chorobowych.

Nagłe przerwanie leczenia może spowodować gwałtowny nawrót objawów. W jednym doniesieniu opisano większą intensywność nawrotu.

U pacjentów z guzami wydzielającymi insulinę oktreotyd może pogłębiać hipoglikemię i wydłużać jej trwanie, gdyż hamowanie wydzielania hormonu wzrostu i glukagonu jest silniejsze niż hamowanie wydzielania insuliny, które dodatkowo trwa krócej. Leczenie oktreotydem pacjentów z guzami wydzielającymi insulinę należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych. Każda zmiana dawki wymaga ścisłej obserwacji stanu pacjenta. Częstsze podawanie oktreotydu w mniejszych dawkach może zmniejszyć potencjalne wahania stężenia glukozy we krwi.

U pacjentów z cukrzycą typu 1 zapotrzebowanie na insulinę może się zmniejszać podczas stosowania oktreotydu. U pacjentów bez cukrzycy i pacjentów z cukrzycą typu 2 z częściowo zachowanymi rezerwami insuliny, podawanie oktreotydu może prowadzić do zwiększenia glikemii poposiłkowej.

Długotrwałe leczenie oktreotydem może powodować zaburzenia tolerancji glukozy lub zaostrzenie istniejącej cukrzycy. Obserwowano również hipoglikemię. Należy o tym pamiętać i kontrolować stężenie cukru we krwi co 6 miesięcy lub częściej, jeśli to konieczne. Ponieważ po incydentach krwawienia z żylaków przełyku istnieje większe ryzyko rozwoju cukrzycy insulinozależnej lub zmiany zapotrzebowania na insulinę u chorych z cukrzycą, konieczna jest rutynowa kontrola stężenia glukozy we krwi.

Działania niepożądane w miejscu wstrzyknięcia trwają zazwyczaj nie dłużej niż 15 minut. Dolegliwości miejscowe można zmniejszyć, pozostawiając roztwór przed podaniem do czasu uzyskania temperatury pokojowej lub przez zastosowanie mniejszej objętości bardziej stężonego roztworu.

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego można zmniejszyć przez unikanie jedzenia w porze wykonywania wstrzyknięć, tzn. podawanie leku między posiłkami lub przed snem.

Podczas leczenia oktreotydem może zwiększyć się zawartość tłuszczów w kale, co może mieć wpływ na czynność zewnątrzwydzielniczą trzustki. Wprawdzie dotychczas nie opisano niedoborów żywieniowych na skutek zaburzeń wchłaniania, podczas długotrwałego leczenia oktreotydem zaleca się kontrolowanie wydalania tłuszczów z kałem i w razie konieczności zastosowanie leczenia próbnego wyciągami trzustkowymi (patrz punkt 4.8).

W trwającym 52 tygodnie badaniu toksycznego działania u szczurów, zwłaszcza samców, obserwowano występowanie mięsaków w miejscu wstrzyknięcia podskórnego oktreotydu, ale tylko po podaniu największych dawek (około 40-krotnie większych od dawek maksymalnych stosowanych u ludzi). W 52-tygodniowym badaniu toksycznego działania u psów nie obserwowano zmian rozrostowych ani nowotworowych w miejscu wstrzyknięcia podskórnego. Nie opisano żadnego przypadku rozwoju zmian nowotworowych w miejscu wstrzyknięcia u pacjentów leczonych oktreotydem przez okres do 15 lat. Dane obecnie dostępne wskazują, że wyniki badań na szczurach są swoiste gatunkowo i nie mają znaczenia dla stosowania leku u ludzi.

Octrin - przedawkowanie

Oktreotyd w dawkach do 2000 µg podawanych 3 razy na dobę przez kilka miesięcy był dobrze tolerowany.

Dotychczas największa dawka pojedyncza oktreotydu u dorosłych wynosiła 1,0 mg w szybkiej iniekcji dożylnej. Obserwowano takie objawy, jak przemijające zmniejszenie częstości akcji serca, zaczerwienienie twarzy, kurcze brzucha, biegunkę, uczucie pustki w żołądku i nudności. Objawy te ustępowały w ciągu 24 godzin po podaniu leku.

Opisano niezamierzone przedawkowanie oktreotydu u jednego pacjenta, któremu podawano lek w ciągłej infuzji (0,25 mg/h przez 48 godzin zamiast 0,025 mg/h). U pacjenta nie wystąpiły żadne działania niepożądane.

Nie opisywano żadnych reakcji zagrażających życiu w wyniku ostrego przedawkowania leku. Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Octrin - przeciwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną (oktreotyd) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Octrin - działania niepożądane

Najbardziej istotnymi działaniami niepożądanymi oktreotydu są reakcje miejscowe lub żołądkowojelitowe.

Podstawą oceny działań niepożądanych jest następująca klasyfikacja ich częstości:

bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), włącznie z pojedynczymi przypadkami.

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: skórne reakcje nadwrażliwości

Bardzo rzadko: anafilaksja

Zaburzenia serca

Bardzo rzadko: bradykardia

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: wzdęcie z oddawaniem gazów, luźne stolce, biegunka i stolce tłuszczowe (patrz punkt 4.4), nudności, bolesne kurcze brzucha, uczucie rozdęcia żołądka.

Niezbyt często: jadłowstręt, wymioty.

Rzadko: ostre zapalenie trzustki (występujące zwykle w ciągu pierwszych kilku godzin lub dni leczenia i ustępujące po przerwaniu stosowania oktreotydu), zapalenie trzustki spowodowane kamicą żółciową u pacjentów długotrwale leczonych oktreotydem.

Ze względu na hamujący wpływ na wydzielanie glukagonu, hormonu wzrostu i insuliny, oktreotyd może wpływać na regulację glikemii. Długotrwałe stosowanie oktreotydu może zaburzać poposiłkowe stężenia glukozy, a w niektórych przypadkach prowadzić do przewlekłej hiperglikemii. Odnotowano również występowanie hipoglikemii (patrz punkt 4.4).

W rzadkich przypadkach działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego mogą przypominać ostrą niedrożność jelit z powiększeniem obwodu brzucha, silnym bólem w nadbrzuszu, bolesnością uciskową i obroną mięśniową.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo często: powstawanie kamieni żółciowych w wyniku długotrwałego stosowania oktreotydu (patrz punkt 4.4).

Niezbyt często: zaburzenia czynności wątroby, bardzo rzadko przebiegające w postaci:

  ostrego zapalenia wątroby bez cholestazy, z normalizacją aktywności aminotransferaz po przerwaniu stosowania oktreotydu

  powolnego narastania hiperbilirubinemii ze zwiększeniem aktywności fosfatazy zasadowej, gamma-glutamylotransferazy i w mniejszym stopniu aminotransferaz.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: ból, uczucie kłucia, mrowienia lub pieczenia z zaczerwienieniem i obrzękiem w miejscu wstrzyknięcia podskórnego.

Rzadko: przemijające wypadanie włosów.

Octrin - ciąża i karmienie piersią

Nie ma lub są bardzo ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania oktreotydu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt

5.3). Dlatego należy zachować ostrożność, jeśli produkt leczniczy przepisuje się kobietom w ciąży.

Nie wiadomo, czy oktreotyd przenika do mleka kobiecego. Decyzję o kontynuowaniu lub zaprzestaniu karmienia piersią bądź kontynuowaniu lub zaprzestaniu leczenia oktreotydem należy podejmować z uwzględnieniem korzyści wynikających z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia oktreotydem dla matki.

Octrin - prowadzenie pojazdów

Nie badano wpływu oktreotydu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Octrin - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Octreotidum

    Substancja, która jest syntetycznym związkiem organicznym. Stosowana jest przed operacyjnym leczeniem hormonalnie czynnych gruczolaków przysadki u pacjentów z akromegalią. Stosuje się ją w akromegalii, łagodzeniu objawów związanych z guzami wewnątrzwydzielniczego układu żołądkowo-jelitowo-trzustkowego, biegunkach u chorych na AIDS, zapobieganiu powikłaniom po operacjach trzustki.

    Dostępne opakowania
    Octrin

    Octrin

    roztwór do wstrzykiwań - 5 amp.a 1ml - 0,05 mg/ml
    SANDOZ GMBH
    Octrin

    Octrin

    roztwór do wstrzykiwań - 5 amp.a 1ml - 0,1 mg/ml
    SANDOZ GMBH
    Octrin

    Octrin

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 5ml - 0,2 mg/ml
    SANDOZ GMBH
    Octrin

    Octrin

    roztwór do wstrzykiwań - 5 amp.a 1ml - 0,5 mg/ml
    SANDOZ GMBH
    Powiązane artykuły
    Leki i suplementy

    Leki przeciwzakrzepowe a ryzyko krwawienia podczas zabiegów

    Analiza danych dotyczących 1,382 zabiegów usunięcia stanów przedrakowych w przewodzie pokarmowym wykazała, że pacjenci, którzy wcześniej przyjmowali kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne lub leki przeciwzakrzepowe nie są bardziej narażeni...

    Miażdżyca - przyczyny, objawy, leczenie, profilaktyka

    Leki przeciwpadaczkowe starej generacji a ryzyko miażdżycy

    Przeprowadzone niedawno badania wykazały, że chorzy na epilepsję, którzy przez długi czas przyjmowali leki przeciwpadaczkowe starej generacji mogą być bardziej narażeni na miażdżycę. Jest to choroba objawiająca się stwardnieniem tętnic. Ryzyko miażdżycy...

    Objawy żylaków

    Owrzodzenia żylne

    Żylaki podudzi są problemem dotyczącym dużej części społeczeństwa. Dla większości chorujących osób najpoważniejszą niedogodnością jest defekt kosmetyczny. To jednak nie do końca prawda. Trzeba pamiętać, że nieleczona przewlekła choroba żylna może spowodować...

    Niskie ciśnienie tętnicze - objawy, przyczyny, leczenie

    Leczenie przeciwzakrzepowe (WIDEO)

    Leczenie przeciwzakrzepowe (WIDEO)

    Leki przeciwzakrzepowe Warunkiem prawidłowego krążenia krwi w układzie sercowo-naczyniowym jest jej płynny przepływ. Jakiekolwiek utrudnienia na drodze krwi - takie jak powstawanie skrzeplin i zakrzepów - może być przyczyną powikłań groźnych dla zdrowia,...

    Udar - klasyfikacja, rodzaje, przyczyny, objawy, diagnostyka, profilaktyka

    Nowy lek przeciwzakrzepowy w profilaktyce udaru mózgu

    Na udar mózgu najbardziej narażone są osoby z migotaniem przedsionków. To właśnie dla nich przeznaczony jest nowy lek przeciwzakrzepowy, którego dotyczą wyniki badań przedstawione ostatnio na kongresie American Heart Association w Chicago. Leczenie...

    Leczenie zawału serca

    Nowy lek na zapobieganie powtórnemu zawałowi serca

    Nowy lek przeciwzakrzepowy uzyskał aprobatę Komisji Europejskiej. Jest on skuteczny w profilaktyce powstawania zakrzepów u chorych cierpiących na ostre zespoły wieńcowe, jednocześnie znacznie zmniejszając ryzyko powtórnego zawału serca. Zagrożenie...

    Choroby i dolegliwości

    Polaków nie stać na leczenie

    Polaków nie stać na leczenie

    Rezygnacja z wykupienia niezbędnych leków i przerwanie leczenia z powodu dłużących się w nieskończoność kolejek to dla wielu pacjentów smutna codzienność. Zmagania z chorobą to w Polsce również walka z ograniczeniami finansowymi i nietrafnymi rozwiązaniami...

    Leki i suplementy

    Lek biopodobny nie jest generykiem

    Wykorzystanie inżynierii genetycznej umożliwiło leczenie wielu chorób lekami biologicznymi. Biopodobne przeciwciała monoklonalne mogą zmniejszyć koszty terapii, ale brak odpowiednich regulacji prawnych stwarza realne niebezpieczeństwo wystąpienia nieznanych...

    #dzieńdobryWP

    Co warto wiedzieć na temat żylaków? (WIDEO)

    Co warto wiedzieć na temat żylaków? (WIDEO)

    Wiedza o żylakach Jakie są pierwsze objawy problemów z żyłami? Co zrobić, by uniknąć żylaków? Na te i inne pytania Pauliny Smaszcz-Kurzajewskiej odpowiadają dr Iwona Radziejewska, lekarz medycyny estetycznej, oraz dr n. med. Naser Dib, chirurg ogólny...

    Powikłania żylaków

    Zagrożenia związane z żylakami

    Żylaki, jako nadmierne poszerzenia naczyń żylnych, stanowią problem zarówno kosmetyczny, jak i zdrowotny. Ponieważ najczęściej dotyczą one układu żył powierzchownych kończyn dolnych, są one doskonale widoczne jako sieć niebieskawych, poszerzonych i krętych...