Octagam

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do infuzji
Dawka
2,5 g/50ml
Ilość
1 but.a 50ml
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: OCTAPHARMA (IP) LTD

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Octagam - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Octagam - opis

Leczenie substytucyjne u dorosłych, dzieci i młodzieży (0-18 lat) w przypadku:

• Zespołów pierwotnego niedoboru odporności z upośledzeniem wytwarzania przeciwciał (patrz punkt 4.4).

• Hipogammaglobulinemii i nawracających infekcji bakteryjnych u pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową, u których antybiotykoterapia profilaktyczna nie dała zadowalających wyników.

• Hipogammaglobulinemii i nawracających infekcji bakteryjnych u pacjentów w fazie plateau szpiczaka mnogiego, którzy nie reagowali na immunizację przeciwko pneumokokom.

• Hipogammaglobulinemii u pacjentów po allogenicznym przeszczepie macierzystych komórek krwiotwórczych (ang. haematopoietic stem cell transplantation; HSCT).

• Wrodzonego zespołu AIDS z nawracającymi infekcjami bakteryjnymi.

Immunomodulacja u dorosłych, dzieci i młodzieży (0-18 lat) w następujących przypadkach:

• Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP) u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia lub przed zabiegiem chirurgicznym w celu skorygowania liczby płytek krwi.

• Zespół Guillain Barre

• Choroba Kawasaki

Octagam - skład

Immunoglobulina ludzka normalna do podania dożylnego (IVIg)

1 ml roztworu zawiera:

Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg)* 50 mg/ml

*odpowiadająca zawartości białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi ludzka immunoglobulina G

Rozkład podklas IgG:

IgG1 około 60 %

IgG2 około 32 %

IgG3 około 7 %

IgG4 około 1 %

Maksymalna zawartość IgA: 200 mikrogramów/ml

Każda butelka po 50 ml zawiera 2,5 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej

Każda butelka po 100 ml zawiera 5 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej

Każda butelka po 200 ml zawiera 10 g immunoglobuliny ludzkiej normalnej

Wytwarzany z osocza ludzkiego pochodzącego od dawców.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Octagam - dawkowanie

Leczenie substytucyjne należy rozpocząć i monitorować pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu niedoborów odporności.

Dawkowanie

Dawka i sposób dawkowania są zależne od wskazania.

W leczeniu substytucyjnym może być konieczne indywidualne ustalenie dawki dla pacjenta w zależności od odpowiedzi farmakokinetycznej i klinicznej.

Poniższe schematy dawkowania są wskazówkami:

Leczenie substytucyjne w pierwotnych niedoborach odporności

• Schemat dawkowania powinien doprowadzić do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG (oznaczonego przed kolejną infuzją) wynoszącego co najmniej 5-6 g/l. Leczenie wymaga prowadzenia przez okres 3 do 6 miesięcy od momentu rozpoczęcia do uzyskania stanu wyrównania niedoborów. Zalecaną dawką początkową jest 0,4 - 0,8 g/kg mc. podawaną jednorazowo, a następnie stosuje się 0,2 g/kg mc. co 3 - 4 tygodnie.

• Wymaganą dawką do osiągnięcia poziomu IgG 5 - 6 g/l jest 0,2 - 0,8 g/kg mc. na miesiąc.

• Odstępy pomiędzy dawkami, kiedy został osiągnięty stan stabilny, powinny wynosić 3- 4 tygodnie. Oznaczenia i oceny stężeń minimalnych należy dokonywać w odniesieniu do częstości występowania infekcji. W celu zmniejszenia częstości występowania infekcji, konieczne może być zwiększenie dawki i dążenie do wyższego stężenia minimalnego.

Hipogammaglobulinemia i nawracające infekcje bakteryjne u pacjentów cierpiących na przewlekłą białaczkę limfocytową, u których antybiotykoterapia profilaktyczna nie dała zadowalających wyników; hipogammaglobulinemia i nawracające infekcje bakteryjne u pacjentów w fazie plateau

szpiczaka mnogiego, którzy nie reagowali na immunizację przeciwko pneumokokom; wrodzony zespół AIDS z nawracającymi infekcjami bakteryjnymi

• Zalecaną dawką jest 0,2 - 0,4 g/kg mc. co 3 - 4 tygodnie.

Hipogammaglobulinemia u pacjentów po allogenicznym przeszczepie macierzystych komórek krwiotwórczych

• Zalecaną dawką jest 0,2 - 0,4 g/kg co trzy do czterech tygodni. Stężenie minimalne należy utrzymywać powyżej 5 g/l.

Pierwotna małopłytkowość immunologiczna

Istnieją dwa alternatywne schematy leczenia:

• 0,8-1 g/kg w pierwszym dniu leczenia; dawkę tę można powtórzyć jednorazowo w ciągu 3 dni.

• 0,4 g/kg na dobę przez okres od dwóch do pięciu dni. W przypadku nawrotu choroby leczenie można powtórzyć.

Zespół Guillain Barre

• 0,4 g/kg mc. dziennie przez okres 5 dni.

Choroba Kawasaki

Podawać 1,6 do 2,0 g/kg mc. w dawkach podzielonych przez 2 do 5 dni lub 2,0 g/kg mc. w dawce pojedynczej. Pacjentom należy równocześnie podawać kwas acetylosalicylowy.

Poniższa tabela zawiera podsumowanie odnośnie wskazówek do stosowanie produktu:

Wskazanie

Dawka

Częstotliwość wstrzyknięć

Leczenie substytucyjne w pierwotnych niedoborach odporności

- dawka początkowa: 0,4 -0,8 g/kg mc.

- kontynuacja dawką: 0,2 - 0,8 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodni aż do uzyskania poziomu IgG co najmniej 5 - 6 g/l

Leczenie substytucyjne we wtórnych niedoborach odporności

0,2 - 0,4 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodni aż do uzyskania poziomu IgG co najmniej 5 - 6 g/l

Wrodzony zespół AIDS

0,2 - 0,4 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodni

Hipogammaglobulinemia (< 4 g/l) u pacjentów po allogenicznym przeszczepie macierzystych komórek krwiotwórczych

0,2 - 0,4 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodni do uzyskania stężenia minimalnego IgG powyżej 5 g/l.

Modulacja odpowiedzi immunologicznej: Pierwotna małopłytkowość immunologiczna

0,8 - 1,0 g/kg mc. lub

pierwszego dnia, możliwość powtórzenia dawki jednorazowo w okresie 3 dni

 

 

0,4 g/kg mc. na dzień

przez 2 do 5 dni

• Zespół Guillain Barre

0,4 g/kg mc. na dzień

przez 5 dni

• Choroba Kawasaki

1,6 - 2,0 g/kg mc.

w dawkach podzielonych

   

przez 2 - 5 dni łącznie z

 

lub

kwasem acetylosalicylowym

 

2,0 g/kg mc.

dawka jednorazowa łącznie

   

z kwasem acetylosalicylowym

Dzieci i młodzież

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ dla każdego ze wskazań jest ono określone na podstawie masy ciała i dostosowane do odpowiedzi klinicznych w stanach wymienionych powyżej.

Sposób podawania

Do podania dożylnego.

Lek Octagam powinien być podawany dożylnie w postaci infuzji z szybkością początkową 1 ml/kg mc./godzinę przez 30 minut. W przypadku dobrej tolerancji (patrz punkt 4.4), szybkość podawania może być stopniowo zwiększona, maksymalnie do 5 ml/kg mc./godzinę.

Octagam - środki ostrożności

Niniejszy produkt leczniczy zawiera 100 mg/ml maltozy jako substancji pomocniczej. Interakcja maltozy w oznaczeniach stężenia glukozy we krwi może prowadzić do fałszywie zawyżonych odczytów stężenia glukozy, a w konsekwencji do niewłaściwego podania insuliny prowadzącego do zagrażającej życiu hipoglikemii i zgonu. Ukrycie stanu hipoglikemicznego przez fałszywie zawyżone odczyty stężenia glukozy również może doprowadzić do nieleczenia prawdziwej hipoglikemii (patrz punkt 4.5). Informacje dotyczące ostrej niewydolności nerek zostały podane poniżej.

Niektóre ciężkie działania niepożądane mogą być związane z szybkością infuzji. Należy ściśle przestrzegać zaleceń dotyczących szybkości podawania zawartych w punkcie 4.2. Pacjent musi być poddany ścisłej kontroli i obserwacji przez cały czas trwania infuzji.

Niektóre działania niepożądane mogą występować z większą częstotliwością w przypadku:

- dużej szybkości infuzji,

- pacjentów, którzy po raz pierwszy otrzymali normalną ludzką immunoglobulinę lub rzadziej w przypadku zastosowania innego produktu normalnej ludzkiej immunoglobuliny lub w przypadku, gdy od ostatniego podania upłynął długi okres czasu.

Potencjalnych powikłań można uniknąć upewniając się, że pacjenci:

- nie są uczuleni na normalną ludzką immunoglobulinę, podając ją początkowo w powolnej infuzji (1 ml/kg mc./godzinę);

- w ciągu całego okresu infuzji są dokładnie monitorowani pod kątem wszelkich symptomów; w szczególności należy obserwować pacjentów, którzy otrzymują normalną ludzką immunoglobulinę po raz pierwszy oraz pacjentów, u których zastosowano inny produkt immunoglobuliny (IVIg) będący odpowiednikiem produktu Octagam lub gdy od poprzedniego podania upłynęło więcej niż 6 tygodni, obserwację należy prowadzić podczas pierwszej infuzji i przez godzinę po infuzji w celu wykrycia potencjalnych objawów działań niepożądanych. Wszyscy inni pacjenci powinni być obserwowani przez co najmniej 20 minut po podaniu leku.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy zredukować szybkość podawania lub przerwać infuzję. Sposób postępowania zależy od rodzaju i ciężkości działań niepożądanych.

W przypadku wstrząsu należy zastosować standardową terapię wstrząsu.

U wszystkich pacjentów przyjmowanie dożylnych immunoglobulin wymaga:

• odpowiedniego nawodnienia organizmu przed rozpoczęciem infuzji

• monitorowania diurezy

• monitorowania poziomów kreatyniny w surowicy

• unikania jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych

Niniejszy produkt leczniczy zawiera nie więcej niż 0,03 mmol (lub 0,69 mg) sodu na ml. Fakt ten powinien zostać wzięty pod uwagę przez pacjentów stosujących dietę z ograniczeniem sodu.

Nadwrażliwość

Rzeczywiste reakcje nadwrażliwości występują rzadko. Mogą się one pojawić w bardzo rzadkich przypadkach niedoboru IgA z obecnością przeciwciał przeciwko IgA.

Stosowanie IVIg nie jest wskazane u pacjentów z selektywnym niedoborem IgA, u których niedobór IgA stanowi jedyną nieprawidłowość.

W rzadkich przypadkach podanie immunoglobuliny ludzkiej może spowodować spadek ciśnienia krwi łącznie z reakcją anafilaktyczną, nawet u pacjentów, którzy wcześniej dobrze tolerowali leczenie normalną ludzką immunoglobuliną.

Reakcje zakrzepowo-zatorowe

Istnieją kliniczne dowody odnośnie związku między podawaniem IVIg a incydentami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak: zawał mięśnia sercowego, epizod naczyniowo-mózgowy (w tym udar), zator tętnicy płucnej, zatorowość żył głębokich, które są uważane za związane ze względnym wzrostem lepkości krwi na skutek wysokiej podaży immunoglobuliny. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania i podawania IVIg pacjentom z nadwagą oraz pacjentom z istniejącymi czynnikami ryzyka epizodów zakrzepowych (takich jak: podeszły wiek, nadciśnienie, cukrzyca, występowanie w przeszłości choroby naczyniowej lub epizodów zakrzepowych, pacjenci z nabytymi lub wrodzonymi zaburzeniami zakrzepowymi, pacjenci unieruchomieni przez długi okres, pacjenci z ciężką hipowolemią, pacjenci z chorobami zwiększającymi lepkość krwi).

U pacjentów narażonych na niepożądane reakcje zakrzepowo-zatorowe produkty IVIg należy podawać z minimalną szybkością infuzji i w możliwie najmniejszej dawce.

Ostra niewydolność nerek

U pacjentów poddawanych leczeniu IVIg odnotowano przypadki ostrej niewydolności nerek. U większości z nich występowały czynniki podwyższonego ryzyka, takie jak: istniejąca wcześniej niewydolność nerek, cukrzyca, hipowolemia, nadwaga, jednoczesne przyjmowania nefrotoksycznych produktów leczniczych lub wiek powyżej 65 lat.

W przypadku wystąpienia niewydolności nerek należy rozważyć przerwanie stosowania IVIg. Podczas gdy odnotowane przypadki zaburzenia czynności nerek oraz ostrej niewydolności nerek związane były ze stosowaniem wielu licencjonowanych produktów IVIg, które zawierają różne substancje pomocnicze, jak sacharoza, glukoza i maltoza, produkty zawierające sacharozę jako stabilizator były za nie odpowiedzialne nieproporcjonalnie częściej. U pacjentów z grupy ryzyka należy rozważyć zastosowanie produktów IVIg, które nie zawierają tych substancji pomocniczych.

W przypadku pacjentów, u których istnieje ryzyko wystąpienia niewydolności nerek produkty IVIg powinno się podawać z minimalną prędkością infuzji oraz w najmniejszych stosowanych dawkach.

Zespół aseptycznego zapalenia opon mózgowych (AMS)

W związku z terapią IVIg zgłaszano zespół aseptycznego zapalenia opon mózgowych. Przerwanie terapii IVIg powodowało remisję AMS w ciągu kilku dni bez następstw. Zespół z reguły rozpoczynał się w ciągu od kilku godzin do 2 dni po terapii IVIg. W badaniach płynu mózgowo-rdzeniowego często stwierdza się pleocytozę do kilku tysięcy komórek na mm3, głównie granulocytów, oraz stężenia białka podwyższone do kilkuset mg/dl.

AMS może występować częściej w związku z leczeniem dużymi dawkami IVIg (2 g/kg).

Niedokrwistość hemolityczna

Produkty IVIg mogą zawierać przeciwciała grup krwi, które mogą działać jak hemolizyny i indukować w warunkach in vivo opłaszczenie krwinek czerwonych immunoglobuliną, powodując dodatnią bezpośrednią reakcję antyglobulinową (test Coombsa), a w rzadkich przypadkach hemolizę. W wyniku terapii IVIg może rozwinąć się niedokrwistość hemolityczna spowodowana zwiększoną sekwestracją krwinek czerwonych. Pacjenci przyjmujący IVIg powinni być monitorowani pod kątem objawów klinicznych i symptomów hemolizy. (Patrz punkt4.8.).

Wpływ na wyniki testów serologicznych

Po podaniu immunoglobuliny przejściowy wzrost we krwi pacjentów biernie przeniesionych przeciwciał może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów serologicznych.

Biernie przeniesione przeciwciała przeciwko antygenom erytrocytów (np. A, B lub D) mogą zaburzać wyniki niektórych testów serologicznych, na przykład bezpośredniego testu antyglobulinowego (DAT, bezpośredni test Coombsa).

Czynniki zakaźne

Standardowe czynności zapobiegające zakażeniom związanym ze stosowaniem produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują: selekcję dawców, badanie indywidualnych donacji i puli osocza na obecność specyficznych markerów zakażeń oraz stosowanie skutecznych procedur inaktywacji/usuwania wirusów w procesie wytwarzania. Mimo to, w przypadku podawania produktów wytwarzanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to także nieznanych lub powstających wirusów lub innych patogenów.

Uważa się, iż podjęte czynności w stosunku do wirusów otoczkowych, takich jak HIV, HCV i HBV są skuteczne.

Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczone zastosowanie w przypadku wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A (HAV) oraz parwowirus B19.

Pocieszający jest fakt, że z dotychczasowego doświadczenia klinicznego wynika, iż za pośrednictwem immunoglobulin nie dochodzi do przenoszenia wirusa zapalenia wątroby typu A lub parwowirusa B19 oraz że przypuszcza się, iż skład przeciwciał stanowi ważny czynnik w ochronie przeciwko zakażeniom wirusowym.

Zaleca się, aby za każdym razem, kiedy produkt Octagam jest podawany pacjentowi, zapisywać nazwę oraz numer serii produktu, aby zachować związek między pacjentem a numerem serii produktu.

Dzieci i młodzież

Brak specjalnych lub dodatkowych ostrzeżeń oraz środków ostrożności dla dzieci i młodzieży.

Octagam - przedawkowanie

Przedawkowanie może prowadzić do nadmiernego przeciążenia ustroju płynami i wzrostu lepkości krwi, w szczególności u pacjentów z grup ryzyka, łącznie z pacjentami starszymi i z zaburzeniami pracy serca lub nerek.

Octagam - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wchodzącą w skład leku Octagam (patrz punkt 4.4).

Nadwrażliwość na ludzkie immunoglobuliny, w szczególności u pacjentów z przeciwciałami przeciwko IgA.

Octagam - działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Ogólnie, sporadycznie mogą wystąpić różne mniejszego typu reakcje alergiczne lub nadwrażliwości oraz ból głowy, zawroty głowy, dreszcze, ból pleców, ból w klatce piersiowej, gorączka, reakcje skórne, wymioty, ból stawów, niskie ciśnienie krwi i nudności. Reakcje na dożylne immunoglobuliny zależna jest od dawki i szybkości infuzji.

W rzadkich przypadkach normalne ludzkie immunoglobuliny mogą spowodować nagły spadek ciśnienia krwi i wstrząs anafilaktyczny, nawet w przypadku, gdy pacjent nie wykazywał nadwrażliwości na lek po poprzednim podaniu.

W związku z podawaniem normalnej ludzkiej immunoglobuliny zaobserwowano odwracalne przypadki aseptycznego zapalenia opon mózgowych i rzadkie przypadki przemijających reakcji skórnych. U pacjentów, zwłaszcza mających grupę krwi A, B i AB, zaobserwowano odwracalne reakcje hemolityczne. W rzadkich przypadkach po zastosowaniu wysokiej dawki IVIg może występować niedokrwistość hemolityczna wymagająca transfuzji (patrz również punkt 4.4).

Zaobserwowano wzrost poziomu kreatyniny w surowicy i/lub ostrą niewydolność nerek.

Bardzo rzadko: Reakcje o charakterze zakrzepowo-zatorowym, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar, zator tętnicy płucnej, zatorowość żył głębokich.

W przypadkach, gdy podawane są produkty lecznicze wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza, nie można całkowicie wykluczyć przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub nowo powstałych wirusów oraz innych patogenów. Informacje dotyczące bezpieczeństwa w odniesieniu do przenoszonych czynników zakaźnych zostały podane w rozdziale 4.4.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Poniższa tabela została przygotowana zgodnie z klasyfikacją układów i narządów MedDRA (klasyfikacja układów i narządów - SOC i zalecany termin [ang. Preferred Term Level]).

Częstość występowania oceniono według następującej konwencji: bardzo często (> = 1/10); często (> = 1/100 do < 1/10); niezbyt często (> = 1/1 000 do < 1/100); rzadko (> = 1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Układ/narząd wg MedDRA w. 8.1

Często

> = 1/100 do < 1/10

Niezbyt często > = 1/1 000 do < 1/100

Rzadko

> = 1/10 000 to < 1/1 000

Bardzo rzadko < 1/10 000

zaburzenia krwi i układu chłonnego

     

leukopenia,

niedokrwistość

hemolityczna

zaburzenia układu immunologicznego

nadwrażliwość

   

wstrząs anafilaktyczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja

rzekomoanafilaktyczna, obrzęk

naczynioruchowy, obrzęk twarzy

zaburzenia metabolizmu i odżywiania

     

zatrzymanie wody w organizmie

zaburzenia psychiczne

     

niepokój

zaburzenia układu nerwowego

ból głowy

   

udar naczyniowy mózgu, zapalenie opon jałowe, migrena, zawroty głowy, parestezja

zaburzenia serca

     

zawał mięśnia sercowego, tachykardia, palpitacje, sinica

zaburzenia naczyniowe

   

niedociśnienie

zakrzepica, obwodowa niewydolność krążenia

nadciśnienie

zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

     

niewydolność oddechowa, zator tętnicy płucnej, obrzęk płucny, skurcz oskrzeli, duszność, kaszel

zaburzenia żołądka i jelit

nudności

   

wymioty, biegunka, ból brzucha

zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

wyprysk

 

pokrzywka, wysypka, wysypka rumieniowata, zapalenie skóry, świąd, łysienie

zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

ból pleców

 

ból stawów, ból mięśni

zaburzenia nerek i dróg moczowych

     

ostra niewydolność nerek

 

Układ/narząd wg MedDRA w. 8.1

Często

> = 1/100 do < 1/10

Niezbyt często > = 1/1 000 do < 1/100

Rzadko > = 1/10 000 to < 1/1 000

Bardzo rzadko < 1/10 000

zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

uczucie zmęczenia, reakcje w miejscu podania

gorączka, dreszcze, ból

w klatce piersiowej, uderzenia gorąca

 

zaczerwienienie, nadmierne pocenie, złe samopoczucie

Badania diagnostyczne

   

zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

fałszywie pozytywny wynik badania stężenia glukozy we krwi

Opis wybranych działań niepożądanych

Opis wybranych działań niepożądanych został podany w punkt 4.4.

Dzieci i młodzież

W badaniach klinicznych nad produktem Octagam większość działań niepożądanych zaobserwowanych u dzieci była łagodna, a wiele z nich ustąpiło po zastosowaniu prostych środków, takich jak zmniejszenie szybkości infuzji lub jej tymczasowe przerwanie. Wszystkie zaobserwowane działania niepożądane dotyczyły preparatów IVIg. U populacji pediatrycznej najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym był ból głowy.

Octagam - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania tego produktu leczniczego u kobiet w ciąży nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych i dlatego powinien być on podawany kobietom w ciąży i matkom karmiącym piersią ze szczególną ostrożnością. Wykazano, że produkty lecznicze IVIg przenikają przez

łożysko, co nasila się podczas trzeciego trymestru. Kliniczne doświadczenia dotyczące stosowania immunoglobulin wskazują, że nie mają one szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój płodu i noworodka.

Karmienie piersią

Immunoglobuliny są wydzielane do mleka matki, i mogą uczestniczyć w ochronie noworodka przed patogenami, które wnikają przez śluzówkę.

Płodność

Kliniczne doświadczenie dotyczące stosowania immunoglobulin sugeruje, że nie należy oczekiwać ich szkodliwego wpływu na płodność.

Octagam - prowadzenie pojazdów

Niektóre działania niepożądane związane z produktem Octagam mogą pogarszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci doświadczający podczas leczenia działań niepożądanych powinni poczekać do momentu ich ustąpienia przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Immunoglobulinum humanum

    Immunoglobulina ludzka jest koncentratem przeciwciał o szerokim zakresie swoistości otrzymywanym z osocza krwiodawców. Preparaty do stosowania zawierają m.in. co najmniej 90% immunoglobuliny G, a do stosowania i.v. zawierają co najmniej 95% IgG. Stosowana jest w pierwotnych i wtórnych niedoborach immunologicznych profilaktycznie.

    Dostępne opakowania
    Octagam

    Octagam

    roztwór do infuzji - 1 but.a 50ml - 2,5 g/50ml
    OCTAPHARMA (IP) LTD
    Octagam

    Octagam

    roztwór do infuzji - 100 ml - 5 g/100ml
    OCTAPHARMA (IP) LTD
    Octagam

    Octagam

    roztwór do infuzji - 1 but.a 200ml - 10 g/200ml
    OCTAPHARMA (IP) LTD
    Powiązane artykuły
    Odporność organizmu

    Odporność humoralna

    Odporność humoralna to rodzaj odporności, który objawia się uwalnianiem przeciwciał atakujących komórki uznawane przez organizm za potencjalnie niebezpieczne. Ten typ reakcji immunologicznej jest uzupełnieniem odporności komórkowej, która jest odpowiedzialna...

    Odporność dzieci

    Jak dzieci tracą odporność?

    Odporność to zespół reakcji obronnych, których celem jest neutralizowanie lub eliminowanie obcych i szkodliwych dla organizmu substancji. Warto zdać sobie sprawę, iż organizm dziecka charakteryzuje się licznymi odrębnościami w porównaniu z organizmem...

    Odporność organizmu

    Odporność dzieci

    Układ odpornościowy, czyli immunologiczny, obejmujący wiele tkanek, narządów oraz cząsteczek zawartych we krwi a także innych płynach ustrojowych, zaczyna kształtować się już ok. 6 tygodnia życia płodowego. Po urodzeniu noworodek nie dysponuje w pełni...

    Sepsa - rozpoznanie, ciężka sepsa, przyczyny i predyspozycje, leczenie

    Jakie są objawy sepsy? (WIDEO)

    Jakie są objawy sepsy? (WIDEO)

    Objawy zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej Sepsa, zwana również posocznicą, jest bardzo poważną chorobą. Określa się ją jako zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS). Zazwyczaj ta reakcja organizmu jest wywołana bakteriami chorobotwórczymi,...

    Odporność dzieci

    Maleńka Amelka - skazana na śmierć...

    Maleńka Amelka - skazana na śmierć...

    Amelka urodziła się z całkowitym brakiem odporności. Wada jest tak rzadka, że Amelka jest drugim dzieckiem w Polsce z tą chorobą. Zdrowa dorosła osoba ma 200 tysięcy leukocytów typu T, Amelka ma zaledwie 3… nie 3 tysiące, 3 pojedyncze leukocyty. Jej odporność...

    Odporność dzieci

    Jak opiekować się chorym dzieckiem, by samemu nie zachorować?

    Jak opiekować się chorym dzieckiem, by samemu nie zachorować?

    Infekcje u dzieci Przebywanie w dużych skupiskach, takich jak przedszkole czy szkoła, sprawia, że organizm dziecka jest bardziej podatny na działanie wirusów i bakterii, stąd częstsze infekcje dróg oddechowych. Gdy twoje dziecko choruje, wszyscy domownicy...

    Odporność organizmu

    Węzły chłonne - powiększone węzły chłonne u dzieci i dorosłych

    Węzły chłonne - powiększone węzły chłonne u dzieci i dorosłych

    Węzły chłonne to jeden z najważniejszych elementów układu immunologicznego. Ich powiększenie może wynikać z infekcji lub stanu zapalnego, ale zdarza się, że jest to objaw choroby nowotworowej lub innych poważniejszych schorzeń. Jakie funkcje mają węzły...