![](http://i.wpimg.pl/308x530/leki.abczdrowie.pl.sds.o2.pl/imageCache/ta/bl/tabletki-9448092-m_57b6dd6698a71-x0y0xx488yy842.jpg)
Polecane artykuły
![](http://i.wpimg.pl/308x530/leki.abczdrowie.pl.sds.o2.pl/imageCache/ta/bl/tabletki-9448092-m_57b6dd6698a71-x0y0xx488yy842.jpg)
Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:
Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.
Wyciągi alergenowe przeznaczone są do odczulania (immunoterapii
swoistej) w schorzeniach
alergicznych (IgE-zależnych), takich jak: alergiczny katar (nieżyt
nosa), alergiczne zapalenie
spojówek, alergiczna astma oskrzelowa itd., wywoływane przez
alergeny niemożliwe do
wyeliminowania ze środowiska pacjenta.
Dawkowanie
Dawka musi być indywidualnie dobrana; zalecane schematy
dawkowania (patrz poniżej) mają jedynie
znaczenie orientacyjne. Dawkowanie musi być dostosowane do
indywidualnego przebiegu terapii.
Stopień uczulenia pacjenta jest określany w oparciu o wywiad
chorobowy i wynik reakcji testowej.
Należy pamiętać o konieczności regularnego zwiększania
dawki. Zwiększenia dawki można
dokonać tylko w przypadku dobrej tolerancji ostatniej dawki.
W przeciwnym razie należy utrzymać
lub zmniejszyć ostatnio stosowaną dawkę.
Jako wzór postępowania może służyć następujący schemat:
• Nasilona reakcja miejscowa: powtórzyć ostatnią dobrze tolerowaną dawkę.
• Łagodna reakcja uogólniona: cofnąć się w schemacie dawkowania o 2-3 dawki.
• Ciężka reakcja uogólniona: ponownie rozpocząć terapię za
pomocą stężenia 1 (lub stężenia 0).
Dalsze leczenie należy bezwzględnie dostosować do przebiegu i
nasilenia alergicznych reakcji
niepożądanych!
W dalszym leczeniu można, przy zachowaniu zalecanych przerw
pomiędzy iniekcjami, wprowadzić
do schematu iniekcji dawki pośrednie.
Leczenie początkowe
W przypadku alergenów sezonowych leczenie rozpoczyna się przed
sezonem, czyli ok. 4 miesięcy
przed oczekiwanym okresem pylenia. Iniekcje należy zakończyć ok. 2
tygodni przed rozpoczęciem
pylenia. Należy przy tym pamiętać, że pylenie u wcześnie kwitnących
drzew - takich jak leszczyna
czy olcha-może wystąpić już w styczniu, a nawet wcześniej.
W przypadku alergenów całorocznych leczenie rozpoczyna się w
okresie o możliwie
najmniejszym nasileniu objawów.
Leczenie początkowe rozpoczyna się zawsze od najmniejszej dawki
najniższego stężenia (stężenia 1).
U dzieci i silnie uczulonych pacjentów immunoterapię swoistą
prowadzi się według schematu
dawkowania dla „wysoce wrażliwych", rozpoczynając ją, w razie
potrzeby, nawet od stężenia 0
(stężenie 0 = 1:10 stężenia 1).
Schemat dawkowania podczas leczenia początkowego: |
||
Stężenie |
Wysoka wrażliwość |
Dawka indywidualna |
0,20 |
||
0 |
0,40 |
|
etykieta |
0,60 |
|
żółta |
0,80 |
|
0,05 |
||
1 |
0,10 |
0,10 |
etykieta |
0,20 |
0,20 |
zielona |
||
0,40 |
0,40 |
|
0,80 |
0,80 |
|
0,05 |
||
2 |
0,10 |
0,10 |
etykieta |
0,20 |
0,20 |
pomarańczowa |
||
0,40 |
0,40 |
|
0,60 |
||
0,80 |
0,80 |
|
0,05 |
||
3 |
0,10 |
0,10 |
etykieta |
0,20 |
0,20 |
czerwona |
0,30 |
|
0,40 |
0,40 |
|
0,50 |
Dawka |
0,60 |
0,60 |
maksymalna |
0,70 |
|
1,0 ml |
0,80 |
0,80 |
stężenia 3 |
0,90 |
|
1,00 |
1,00 |
Wzrastające dawki produktu są wstrzykiwane w siedmiodniowych
odstępach, które w żadnym
wypadku nie mogą być skracane, ale mogą zostać wydłużone do 14 dni.
Należy je jednak stosować
tylko w wyjątkowych przypadkach, ponieważ może im towarzyszyć
większa częstość reakcji
miejscowych i uogólnionych o większym nasileniu.
Jeśli leczenie początkowe zostanie przerwane później niż dwa (do
czterech) tygodni po ostatniej
iniekcji, podczas podejmowania terapii należy ze względów
bezpieczeństwa podać najwyżej połowę
ostatnio podanej dawki. W przypadku przerw trwających dłużej niż
cztery tygodnie należy na nowo
podjąć terapię najmniejszą dawką najniższego stężenia (stężenie 1
lub 0).
Zwiększanie dawki musi być dokonywane z dużą rozwagą,
szczególnie u dzieci i silnie uczulonych
pacjentów, ewentualnie z zastosowaniem etapów pośrednich, aż do
indywidualnej granicy tolerancji.
Wyznacza ona indywidualną dawkę maksymalną, której nie wolno
przekraczać, gdyż mogłoby to
doprowadzić do wystąpienia alergicznych reakcji niepożądanych.
Dawka maksymalna w jednym wstrzyknięciu wynosi 1,0 ml stężenia
3, ale indywidualna dawka
maksymalna dla danego pacjenta może być mniejsza.
Po osiągnięciu indywidualnej dawki maksymalnej można stopniowo
wydłużać przerwę pomiędzy
iniekcjami do 4 tygodni, a następnie do 6 tygodni, w przypadku
alergenów pyłku do 2 tygodni przed
spodziewanym rozpoczęciem okresu pylenia.
Leczenie podtrzymujące
W przypadku alergenów sezonowych (np. alergenów pyłku roślin)
leczenie podtrzymujące może być
prowadzone alternatywnie, przedsezonowo lub całorocznie.
Schemat przedsezonowy
W okresie pylenia z powodu naturalnej ekspozycji nie są
wykonywane żadne iniekcje.
Późną jesienią
• terapia jest rozpoczynana za pomocą zestawu do leczenia
początkowego - stężenia (0), 1, 2, 3.
Metoda ta, jako szczególnie łagodna, jest zdecydowanie zalecana dla
pacjentów wrażliwych. Przy jej
planowaniu należy uwzględnić informacje z wywiadu chorobowego
pacjenta.
• należy ponownie rozpocząć terapię za pomocą 5% ostatnio
podanej dawki. Dawkę tę należy
podwajać w czternastodniowych odstępach, aż do ponownego
osiągnięcia indywidualnej dawki
maksymalnej. W tym celu zapisywane jest stężenie 3 (do leczenia
podtrzymującego). Ten sposób
postępowania jest zalecany wyłącznie u pacjentów, którzy już przed
ostatnim okresem pylenia
osiągnęli i tolerowali indywidualną dawkę maksymalną stężenia
3.
Schemat całoroczny
W przypadku prowadzenia leczenia także w okresie kwitnienia
można wstrzykiwać od 5 do 20%
osiągniętej dawki maksymalnej w około dwutygodniowych odstępach,
przy czym przerwy pomiędzy
iniekcjami można stopniowo wydłużać do 4 tygodni.
Po zakończeniu kwitnienia należy podwajać zmniejszoną dawkę w
dwutygodniowych odstępach, aż
do ponownego osiągnięcia indywidualnej dawki maksymalnej; następnie
można stopniowo wydłużać
przerwę pomiędzy iniekcjami do czterech-sześciu tygodni.
W przypadku alergenów całorocznych (np. roztoczy) osiągnięta
dawka indywidualna jest podawana
(po stopniowym wydłużaniu przerw pomiędzy iniekcjami) w
cztero-sześciotygodniowych odstępach
przez rok po znacznym złagodzeniu objawów.
Podczas kontynuacji leczenia z nowego opakowania pierwsza dawka
powinna wynosić co najwyżej
20% (50% w przypadku roztoczy) ostatnio podanej dawki. Następnie
można ponownie zwiększyć
dawkę (z siedmio-czternastodniową przerwą) do indywidualnej dawki
maksymalnej, wprowadzając
dawkę pośrednią przy dobrej tolerancji.
Jeśli podczas leczenia podtrzymującego przewidziany moment
iniekcji zostanie przekroczony o nie
więcej niż dwa tygodnie, ze względów bezpieczeństwa należy
kontynuować terapię co najwyżej
połową ostatnio podanej dawki. W przypadku przekroczenia
zaplanowanego terminu iniekcji o więcej
niż dwa tygodnie ponowne rozpoczęcie terapii jest możliwe za pomocą
co najwyżej 5% ostatnio
podanej dawki. W przypadku przerwy trwającej ponad rok leczenie
należy rozpocząć od najniższego
stężenia.
Stosowanie u dzieci
Dzieci w wieku poniżej 5 lat nie są zazwyczaj odpowiednimi
kandydatami do immunoterapii ze
względu na większe niż u dorosłych prawdopodobieństwo problemów ze
współpracą i akceptacją
leczenia w tej grupie wiekowej. U dzieci w wieku powyżej 5 lat dane
kliniczne odnośnie skuteczności
są ograniczone i niewystarczające do jej potwierdzenia, natomiast
dane o bezpieczeństwie nie
wskazują na wyższe ryzyko niż u dorosłych.
Sposób podawania
Należy bezwzględnie unikać podania donaczyniowego (aspirować!).
Iniekcje muszą być wykonywane przez lekarza w sterylnych
warunkach, powoli i głęboko podskórnie
na zewnętrznej powierzchni ramienia, o szerokość dłoni ponad
łokciem, za pomocą krótko
zeszlifowanej igły do wstrzykiwań. Głęboką iniekcję podskórną można
ułatwić przez utworzenie fałdu
skórnego. Po podaniu produktu należy uciskać miejsce iniekcji przez
około pięciu minut.
Po każdej iniekcji pacjent musi pozostawać pod obserwacją przez co
najmniej 30 minut, po czym jego
stan powinien być oceniony przez lekarza.
Dawki 0,5-1 ml mogą być podzielone i podawane w obydwa ramiona.
W przypadku prowadzenia w jednym dniu terapii równoległej z
dwoma produktami w postaci depot
należy zachować co najmniej 30-minutowy odstęp pomiędzy iniekcjami.
Drugą iniekcję można
wykonać dopiero po stwierdzeniu, że pierwsza iniekcja nie wywołała
reakcji niepożądanej. Do
skuteczniejszego uniknięcia skutku kumulacji zaleca się zachowanie
2-3-dniowego odstępu pomiędzy
iniekcjami. Przerwa pomiędzy iniekcjami tego samego wyciągu nie
powinna trwać krócej niż siedem
dni. Ponadto, zaleca się podanie każdego wyciągu alergenowego w
oddzielne ramię.
Wynik leczenia zależy m.in. od osiągnięcia indywidualnej dawki
maksymalnej, która nie może być
przekroczona (patrz dawkowanie).
Całkowity okres leczenia wynosi na ogół 3 lata, w miarę
możliwości rok po wyraźnym złagodzeniu
objawów lub ich ustąpieniu.
Szczepionki odczulające do wstrzykiwania powinny być
przepisywane i stosowane wyłącznie przez
lekarzy ze specjalizacją alergologiczną lub posiadających
doświadczenie w leczeniu alergii.
Przed podaniem iniekcji pacjent nie może mieć ostrych objawów
chorobowych (jak np. objawy
alergiczne lub przeziębienie), a w szczególności dolegliwości
astmatycznych.
Szczególna ostrożność jest zalecana podczas:
• leczenia inhibitorami konwertazy (patrz też punkt 4.5)
• leczenia pacjentów niedostatecznie stosujących się do zaleceń
lekarskich
ciąży (w związku z możliwością wystąpienia alergicznych reakcji
wstrząsowych).
Ze względów bezpieczeństwa immunoterapii swoistej nie należy
rozpoczynać podczas ciąży (patrz też
punkt 4.6).
W związku z tym, że do leczenia alergicznych reakcji
niepożądanych zalecana jest adrenalina,
konieczne jest uwzględnienie przeciwwskazań do stosowania
adrenaliny.
W dniu iniekcji należy unikać wysiłku fizycznego (a także
alkoholu, sauny, gorącego prysznica itd.).
W przypadku potrzeby podania szczepionek przeciwwirusowych lub
przeciwbakteryjnych należy
zachować tygodniowy odstęp pomiędzy ostatnim wstrzyknięciem wyciągu
alergenowego a terminem
szczepienia. Odczulanie kontynuuje się 2 tygodnie po szczepieniu
połową ostatnio podanej dawki,
następnie dawkę zwiększa się według schematu dawkowania co 7 do 14
dni.
Przed każdą iniekcją należy zapytać pacjenta o tolerancję ostatnio
podanej dawki i odpowiednio ją
udokumentować, a także przeprowadzić wywiad chorobowy na temat
ewentualnej terapii
towarzyszącej, przeciwwskazań, zaleconego okresu karencji
alergenowej itd.; w przypadku
astmatyków należy w razie potrzeby należy ocenić czynność płuc
(np. przez pomiar szczytowego
przepływu wydechowego).
Na podstawie wcześniejszej tolerancji i zebranego wywiadu
chorobowego należy określić
indywidualną dawkę do każdej iniekcji.
Przed iniekcją
• należy sprawdzić produkt pod kątem prawidłowości jego
przyporządkowania, imienia i nazwiska
pacjenta, składu alergenowego i stężenia
• dokładnie wstrząsnąć buteleczką do uzyskania jednorodnej
zawiesiny.
Należy bezwzględnie unikać podania donaczyniowego (aspirować!).
Jeśli dojdzie do zmiany składu (alergenu) należy ponownie rozpocząć terapię począwszy od
najniższego stężenia. Dotyczy to także przypadku wcześniejszego prowadzenia immunoterapii
swoistej za pomocą innego produktu (także doustnego lub podjęzykowego).
Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu - patrz punkt 4.7.
Uwaga:
Lekarz powinien wymagać od pacjenta zgłaszania wszelkich zmian w
stanie zdrowia, takich jak
choroba infekcyjna, ciąża itd., aby po ich wystąpieniu uzgodnić z
pacjentem dalszy sposób
postępowania.
• nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji pomocniczych
• niedostatecznie kontrolowana bądź lekko ciężka do ciężkiej
astma (GINA ni/IV) - pomimo
odpowiedniej terapii FEV1 < 70% wartości należnej
• nieodwracalne zmiany narządu, w którym zachodzi reakcja
alergiczna (np. rozedma płuc,
rozstrzenie oskrzeli)
• schorzenia zapalne/związane z gorączkowaniem, schorzenia
ciężkie ostre lub przewlekłe (także
nowotworowe)
• istotna klinicznie niewydolność serca/krążenia - przy
schorzeniach sercowo-naczyniowych
zwiększone ryzyko działań niepożądanych po podaniu adrenaliny
• leczenie lekami blokującymi receptory beta-adrenergiczne
(beta-blokerami) (miejscowe lub
uogólnione - patrz też punkt 4.5)
• stwardnienie rozsiane
• schorzenia układu immunologicznego (np. choroby
autoimmunologiczne, choroby kompleksów
immunologicznych, defekty immunologiczne)
• czynna gruźlica płuc
• ciężkie zaburzenia psychiczne
Przy dokładnym przestrzeganiu odstępów pomiędzy iniekcjami i
indywidualnego zwiększania dawki
alergiczne reakcje niepożądane są rzadkie i mają w większości
łagodny przebieg. Pomimo to należy
się liczyć z możliwością wystąpienia objawów miejscowych i
uogólnionych. Po wystąpieniu objawów
nietolerancji podczas iniekcji należy natychmiast przerwać
podawanie alergenu. W pojedynczych
przypadkach mogą występować opóźnione reakcje miejscowe w miejscu
iniekcji, które należy ocenić
jako widoczny przejaw odpowiedzi immunologicznej.
Wstrząs anafilaktyczny może wystąpić od kilku sekund do kilku minut po iniekcji alergenu, często
przed rozwinięciem się reakcji miejscowej. Do typowych objawów alarmujących należy swędzenie
oraz uczucie gorąca w jamie ustnej, a szczególnie na dłoniach i podeszwach stóp.
Z tego względu należy mieć zawsze przygotowany zestaw przeciwwstrząsowy.
Konieczne jest każdorazowe przygotowanie zastrzyku z adrenaliny, gotowego do natychmiastowego
użycia (strzykawka z adrenaliną jest lekiem dopuszczonym do obrotu). Pacjenci, u których wystąpi
wstrząs, muszą pozostawać pod obserwacją lekarską przez 24 godziny.
Leczenie reakcji anafilaktycznych - patrz niżej opisany schemat w punkcie „Terapia doraźna
anafilaksji". Konieczne jest zindywidualizowane leczenie pojedynczego przypadku.
Niekiedy może się pojawić uczucie zmęczenia. W rzadkich przypadkach reakcje niepożądane mogą
wystąpić kilka godzin po iniekcji odczulającej; o takich przypadkach pacjent powinien poinformować
lekarza przed kolejną iniekcją.
Istnieją doniesienia o zmianach skórnych (ziarniniak, atopowe zapalenie skóry).
Nie ma wystarczających doświadczeń ze stosowaniem produktu
leczniczego u kobiet w ciąży
t karmiących matek. Z tego względu nie zaleca się prowadzenia
odczulania podczas ciąży.
Pomimo, że prawdopodobnie nie istnieje ryzyko dla karmionych
piersią niemowląt, podczas
laktacji należy indywidualnie analizować ryzyko i korzyści.
Niekiedy po wstrzyknięciu występuje uczucie zmęczenia, na co
muszą zwrócić uwagę kierowcy,
pacjenci obsługujący maszyny i pracujący bez stałego punktu
podparcia.
Ten preparat należy do kategorii:
za darmo
farmaceutów jest teraz online
roztwór do podania w wodzie do picia - 1 l (butelka) - 0,05 g/ml
maść oczna - 3,5 g - (1mg+3500j.m.+6000j.m.)/g
zawiesina doustna - 100 ml (butelka) - (0,2g+0,04g)/5ml
zawiesina doustna - 100 ml (butelka) - (0,2g+0,04g)/5ml
Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.
Komentarze