Mirena

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
system terapeutyczny domaciczny
Dawka
0,02 mg/24h (52 mg)
Ilość
1 szt.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: BAYER PHARMA AG

Mirena - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Mirena czy norplant?

Witam,mam pytanie ,bo tak naprawdę nie wiem na co mam się zdecydować. Nie wiem na co się zdecydować ponieważ  boję się bólów brzucha i obfitych miesiączek przy stosowaniu mireny.  I drugie pytanie, nie wiem w jakim kraju najbliżej można nabyć norplant. Dziękuję i pozdrawiam.

Czy wkładka Mirena jest bezpieczna?

Mam 41 lat i chce założyć wkładkę spiralę Mirena ale mam wątpliwości? Mam problem z nadwagą i boję się czy nie będę po niej tyla. Wspomnę ze lekarz bardzo mnie namawia a więcej nie chce mieć dzieci. Czy ta wkładka jest bezpieczna? nie mogę brać tebletek bo mam problemy z refluksem I nadzerka przewodu pokarmowego. Proszę o radę Dorota

Wkładka Mirena a krwawienia

od17-09 brałam Microgynon30 po wybraniu opakowania dostałam miesiączkę i tak krwawiłam do 29 pażdziernika lekarz rodzinny dał mi tabletki na wstrzymanie wybrałam nie pomogły potem dostalam 07listopada Cyklokapron i dopiero pomogła i 26 listopada lekarz założył mi wkładę Mirena martwie przed załozeniem wkładki robił mi usg,cxy mam sie naprawde martwić a dodam iż wkładke zakładałam w holandii bo tam mieszkam

POKAŻ WIĘCEJ

Mirena - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Mirena - opis

Zapobieganie ciąży.

Idiopatyczne nadmierne krwawienia miesiączkowe.

Mirena - skład

Substancja czynna: każdy system terapeutyczny domaciczny zawiera 52 mg lewonorgestrelu (Levonorgestrelum).

Uwalniana początkowo dawka wynosi 20 mikrogramów/24 h.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Mirena - dawkowanie

System Mirena zakładany jest do jamy macicy i zachowuje skuteczność przez pięć lat.

W warunkach in vivo uwalniana dawka lewonorgestrelu wynosi początkowo około

20 mikrogramów/24 godziny i zmniejsza się do 10 mikrogramów/24 godziny po pięciu latach. Średni wskaźnik uwalniania lewonorgestrelu w czasie do pięciu lat stosowania wynosi 14 mikrogramów/24 godziny.

Przy prawidłowo założonym systemie Mirena (zgodnie z instrukcją zakładania), odsetek zawodności wynosi około 0,2% po 1 roku, a skumulowany odsetek zawodności 0,7% po 5 latach.

• Założenie i usunięcie/wymiana systemu

U kobiet w wieku rozrodczym, system Mirena należy założyć w ciągu siedmiu dni od wystąpienia krwawienia miesiączkowego. System można wymienić na nowy w dowolnym dniu cyklu. Można go również założyć natychmiast po poronieniu, które wystąpiło w pierwszym trymestrze ciąży.

Założenia poporodowe należy przełożyć do momentu całkowitego zwinięcia macicy, jednak nie należy zakładać systemu wcześniej niż po upływie sześciu tygodni od porodu. Jeśli inwolucja (zawijanie) macicy jest istotnie opóźniona, należy odczekać do 12 tygodni po porodzie. W przypadku trudności przy zakładaniu systemu i(lub) wyjątkowego bólu lub krwawienia, podczas lub po założeniu, należy natychmiast przeprowadzić badanie lekarskie i ultrasonograficzne, aby nie dopuścić do perforacji.

Zaleca się, aby system Mirena był zakładany tylko przez lekarzy/pracowników służby zdrowia posiadających doświadczenie w zakładaniu systemu Mirena i (lub), którzy odbyli odpowiednie szkolenia nt. zakładania systemu Mirena.

W celu usunięcia systemu Mirena z jamy macicy należy delikatnie pociągnąć kleszczykami za nitki wystające z kanału szyjki macicy. Jeśli nitki nie są widoczne, a system znajduje się w jamie macicy, można użyć wąskiego haczyka chirurgicznego. Ten sposób może wymagać rozszerzenia kanału szyjki.

System Mirena należy usunąć po upływie 5 lat od założenia. Jeśli pacjentka pragnie kontynuować stosowanie tej samej metody, to po usunięciu poprzedniego systemu można od razu założyć nowy.

Jeżeli nie planuje się ciąży, u pacjentek w wieku rozrodczym system Mirena należy usunąć w czasie trwania krwawienia miesiączkowego, pod warunkiem że występuje cykl menstruacyjny. Jeśli system zostanie usunięty w środku cyklu, a pacjentka odbyła stosunek płciowy w ciągu tygodnia, istnieje możliwość zajścia w ciążę, chyba że natychmiast po usunięciu starego systemu zostanie założony nowy.

Po usunięciu produktu Mirena, należy sprawdzić czy system nie został uszkodzony. Odnotowano pojedyncze przypadki przesunięcia cylindrycznego zbiorniczka z hormonem w kierunku ramion systemu i ukrycie ich wewnątrz cylindra. O ile system pozostaje kompletny, taka sytuacja nie wymaga dodatkowego postępowania. Zgrubienia na końcach ramion poziomych zwykle zapobiegają całkowitemu zsunięciu zbiorniczka z podstawy systemu w kształcie litery „T”.

Mirena - środki ostrożności

W przypadku wystąpienia lub pojawienia się po raz pierwszy jakiegokolwiek z niżej wymienionych stanów, system Mirena powinien być stosowany ostrożnie, po konsultacji z lekarzem specjalistą, lub należy rozważyć usunięcie systemu domacicznego:

• migrena, migrena ogniskowa z asymetrycznymi ubytkami pola widzenia lub z innymi objawami wskazującymi na przemijające niedokrwienie mózgu

• wyjątkowo silny ból głowy

• żółtaczka

• znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi

• ciężka choroba tętnic, jak np. udar mózgu lub zawał serca.

Ostatnie badania epidemiologiczne wykazały, że u kobiet, które stosują tabletki antykoncepcyjne zawierające tylko progestagen, może nieznacznie wzrosnąć ryzyko żylnej choroby zakrzepowozatorowej, ale wyniki tych badań nie były jednak statystycznie znamienne. W przypadku wystąpienia objawów, wskazujących na powstanie zakrzepicy należy niezwłocznie podjąć odpowiednie działania diagnostyczne i lecznicze. Do objawów zakrzepicy żylnej lub tętniczej mogą należeć: jednostronny ból i (lub) obrzęk nogi; nagły silny ból w klatce piersiowej, który może lub nie promieniować do lewego ramienia; nagła duszność; nagłe ataki kaszlu; każde nietypowe, silne długotrwałe bóle głowy; nagła częściowa lub całkowita utrata wzroku; podwójne widzenie; mowa zamazana lub utrata zdolności mowy (afazja); zawroty głowy; zapaść, która może być połączona z napadem drgawkowym; niedowład lub bardzo wyraźne drętwienie obejmujące jedną stronę lub część ciała; zaburzenia ruchowe; „ostry” brzuch. Objawy i oznaki wskazujące na zakrzepicę siatkówki oka to: częściowa lub całkowita utrata wzroku bez wyraźnej przyczyny, pojawienie się wytrzeszczu lub widzenie podwójne, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego lub zmiany naczyniowe siatkówki.

Nadal nie ustalono związku między potencjalną rolą żylaków i zakrzepowym zapaleniem żył powierzchownych a żylną chorobą zakrzepowo-zatorową.

System Mirena należy stosować ostrożnie u kobiet z wrodzonymi wadami serca lub wadami zastawek serca, zwiększającymi ryzyko zapalenia wsierdzia. Pacjentkom tym w czasie zakładania i usuwania systemu należy profilaktycznie podać antybiotyk.

Ponieważ małe dawki lewonorgestrelu mogą wpływać na tolerancję glukozy, u kobiet chorujących na cukrzycę, stosujących system Mirena należy okresowo kontrolować stężenie glukozy we krwi. Jednakże, generalnie nie ma potrzeby modyfikować sposobu stosowania systemu Mirena u kobiet z cukrzycą.

Nieregularne krwawienia mogą maskować pewne objawy związane z występowaniem polipów lub raka endometrium, dlatego w razie ich wystąpienia należy rozważyć odpowiednie działania diagnostyczne.

Nie zaleca się stosowania systemu Mirena jako metody antykoncepcyjnej pierwszego wyboru u młodych kobiet, które dotychczas nie rodziły.

Wyniki meta-analizy 54 badań epidemiologicznych wykazały, iż istnieje niewielkie ryzyko względne

(RR=1,24) rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących obecnie złożone doustne środki antykoncepcyjne, głównie preparaty estrogenowo-progestagenowe. Podwyższone ryzyko stopniowo zanika w ciągu 10 lat od zaprzestania stosowania tych produktów. Ponieważ rak piersi występuje rzadko u kobiet poniżej 40 r.ż., zwiększona liczba przypadków zdiagnozowanego raka piersi u kobiet, stosujących obecnie lub w przeszłości złożone doustne leki antykoncepcyjne jest niewielka w stosunku do całkowitego ryzyka wystąpienia raka piersi. Ryzyko wystąpienia zdiagnozowanego raka piersi u kobiet stosujących tabletki z samym progestagenem może być zbliżone do ryzyka związanego ze stosowaniem złożonych środków antykoncepcyjnych. Jednakże, dla produktów z samym progestagenem, dane są oparte na znacznie mniejszej populacji stosujących je kobiet i dlatego ryzyko to jest mniej udowodnione, niż dla złożonych doustnych leków antykoncepcyjnych. Badania te nie dają dowodów na związek przyczynowy. Zaobserwowany model zwiększonego ryzyka może być związany ze wcześniejszą diagnozą raka piersi u kobiet stosujących doustną antykoncepcję, biologicznymi efektami tych leków lub z obydwoma tymi czynnikami. Przypadki zdiagnozowanego raka piersi u kobiet stosujących antykoncepcję wydają się być mniej zaawansowane klinicznie niż przypadki raka u kobiet nigdy jej niestosujących.

• Badanie lekarskie/konsultacja

Przed założeniem systemu należy poinformować pacjentkę o skuteczności, ryzyku i działaniach niepożądanych systemu Mirena. Należy przeprowadzić badanie lekarskie, włącznie z badaniem narządów miednicy mniejszej, badaniem piersi i badaniem wymazu z szyjki macicy. Należy wykluczyć ciążę i choroby przenoszone drogą płciową, a infekcje dróg rodnych należy wyleczyć przed założeniem systemu. Należy określić położenie macicy i wielkość jamy macicy. Prawidłowe wprowadzenie systemu do dna macicy zapewnia równomierne działanie progestagenu na całą błonę śluzową macicy, a tym samym maksymalną skuteczność działania systemu, jak również chroni przed jego wypadnięciem. Należy więc ściśle przestrzegać wskazówek dotyczących zakładania systemu. Ponieważ technika zakładania systemu jest różna od innych wkładek wewnątrzmacicznych, należy położyć szczególny nacisk na szkolenie prawidłowej techniki zakładania. Zakładaniu oraz usuwaniu systemu może towarzyszyć niewielki ból i krwawienie. Zabieg może wywołać omdlenie na skutek reakcji wazowagalnej lub napad padaczkowy u chorych na padaczkę.

Pacjentkę należy ponownie zbadać w ciągu 4 do 12 tygodni po założeniu systemu Mirena, a następnie raz w roku. Jeżeli zachodzi potrzeba, badania kontrolne przeprowadza się częściej.

System Mirena nie jest odpowiednim środkiem do antykoncepcji doraźnej do stosowania po stosunku bez skutecznego zabezpieczenia.

Nieregularne krwawienia lub plamienia występują często w czasie pierwszych miesięcy po założeniu systemu, dlatego wszelkie zmiany patologiczne endometrium należy wykluczyć przed założeniem systemu Mirena. Stany patologiczne endometrium należy wykluczyć również w przypadku wystąpienia krwawień u pacjentki, która ma założony system Mirena w celu antykoncepcji, a obecnie stosuje estrogenową terapię zastępczą. Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się przez dłuższy czas, należy wdrożyć właściwe postępowanie diagnostyczne.

2. Skąpe krwawienie miesiączkowe lub brak krwawienia miesiączkowego

Skąpe krwawienie i (lub) brak krwawienia może wystąpić u około 20% kobiet w wieku rozrodczym, które stosują system Mirena. Jeśli od ostatniej miesiączki upłynęło więcej niż sześć tygodni, należy rozważyć możliwość ciąży. U kobiet niemiesiączkujących ponawiane wykonywanie testu ciążowego nie jest konieczne, chyba że wystąpią inne objawy ciąży.

3. Infekcje narządów miednicy mniejszej

Rurka aplikatora pomaga chronić system Mirena przed zanieczyszczeniem mikroorganizmami podczas zakładania systemu. Aplikator systemu Mirena został tak zaprojektowany, by zminimalizować ryzyko infekcji. U kobiet stosujących wkładki zawierające miedź ryzyko zakażenia jest największe w pierwszym miesiącu po założeniu, a następnie maleje. Niektóre badania sugerują, że częstość infekcji narządów miednicy mniejszej w czasie stosowania systemu Mirena jest mniejsza niż w przypadku stosowania wkładek zawierających miedź. Znanymi czynnikami ryzyka infekcji narządów miednicy mniejszej są kontakty seksualne z wieloma partnerami. Infekcje narządów miednicy mniejszej mogą mieć poważne konsekwencje, tzn. mogą wpływać na płodność i zwiększać ryzyko ciąży pozamacicznej.

System Mirena należy usunąć, jeśli dochodzi do nawracających infekcji błony śluzowej macicy, narządów miednicy mniejszej lub jeśli występują ostre stany zapalne lub nie ustępują one po kilkudniowym leczeniu.

Badania bakteriologiczne i kontrolne są wskazane, gdy wystąpią nawet nieznaczne objawy wskazujące na infekcję.

• Samoistne wydalenie systemu

Objawem wypadnięcia lub przemieszczenia się systemu może być krwawienie z dróg rodnych lub ból. Do wydalenia systemu z jamy macicy może również dojść bez wiedzy pacjentki, co prowadzi do utraty właściwości antykoncepcyjnych. Z chwilą przemieszczenia się systemu Mirena zmniejsza się skuteczność jego działania. Ponieważ system Mirena zmniejsza obfitość krwawień miesiączkowych, nasilenie tych krwawień może być objawem wypadnięcia lub przemieszczenia się systemu.

W przypadku przemieszczenia się systemu Mirena należy go usunąć i założyć nowy.

Pacjentka powinna zostać poinformowana, w jaki sposób należy kontrolować obecność nitek systemu Mirena.

• Perforacja ściany macicy

Rzadko, najczęściej podczas zakładania, może dojść do naruszenia bądź przebicia trzonu lub szyjki macicy i może zmniejszyć się skuteczność systemu Mirena. W takim przypadku system należy usunąć. Ryzyko perforacji ściany macicy może być większe w przypadku założeń poporodowych (patrz punkt 4.2 Dawkowanie i sposób stosowania), u kobiet karmiących oraz u kobiet z trwale tyłopochyloną macicą.

• Ciąża pozamaciczna

U kobiet z przebytą ciążą pozamaciczną, po zabiegach chirurgicznych na jajowodach lub z infekcją narządów miednicy mniejszej zwiększa się ryzyko wystąpienia ciąży pozamacicznej.

Prawdopodobieństwo wystąpienia ciąży pozamacicznej należy rozważyć w przypadku wystąpienia bólu w podbrzuszu, szczególnie gdy towarzyszy on zatrzymaniu krwawienia miesiączkowego lub pojawieniu się krwawień u kobiet niemiesiączkujących. Częstość występowania ciąż pozamacicznych u pacjentek stosujących system Mirena wynosi około 0,1% na rok i jest niższa niż u kobiet, które nie stosują żadnych metod antykoncepcji (0,3-0,5% na rok).Całkowite ryzyko ciąży pozamacicznej u kobiet stosujących system Mirena jest małe. Jednakże, jeśli kobieta zajdzie w ciążę po umieszczeniu systemu w macicy, względne prawdopodobieństwo ciąży pozamacicznej jest zwiększone.

• Brak nitek w ujściu szyjki macicy

Jeśli podczas badania kontrolnego nitki służące do usuwania systemu nie są widoczne w ujściu szyjki macicy, należy wykluczyć ciążę. Nitki mogły schować się do kanału szyjki lub do jamy macicy i mogą się pojawić dopiero w czasie następnego krwawienia miesiączkowego. Jeżeli wykluczono ciążę, nitki zwykle można odnaleźć w kanale szyjki przy pomocy odpowiednich instrumentów. Jeśli nitek nie można znaleźć, należy podejrzewać wydalenie systemu. W celu upewnienia się o prawidłowym umiejscowieniu systemu można wykonać badanie USG. Jeśli badanie USG nie może zostać wykonane lub nie powiodło się, można przeprowadzić badanie radiologiczne, aby zlokalizować system Mirena.

• Opóźnione zanikanie pęcherzyków jajnikowych

Właściwości antykoncepcyjne systemu Mirena związane są głównie z jego działaniem miejscowym, tak więc u kobiet w wieku rozrodczym cykle miesiączkowe są zwykle owulacyjne. Dochodzi w nich do pęknięcia pęcherzyka owulacyjnego. Niekiedy niepęknięty pęcherzyk przez pewien czas nie zanika i może powiększać się, dając objawy podobne do torbieli jajnika. Powiększone pęcherzyki jajnikowe można stwierdzić u 12% pacjentek stosujących system Mirena. W większości przypadków nie dają one żadnych objawów, czasem jednak mogą powodować ból w obrębie miednicy mniejszej lub ból w czasie stosunku.

W większości przypadków powiększone pęcherzyki zanikają samoistnie w ciągu dwóch do trzech miesięcy. Jeśli to nie nastąpi, zaleca się regularne badania kontrolne USG i wdrożenie postępowania diagnostyczno-leczniczego. Rzadko konieczne jest leczenie chirurgiczne.

• Ważne informacje o niektórych składnikach systemu Mirena

Szkielet w kształcie litery „T” zawiera siarczan baru, dzięki czemu szkielet jest widoczny podczas badania radiologicznego.

Mirena - przedawkowanie

Nie dotyczy.

Mirena - przeciwskazania

Ciąża lub podejrzenie ciąży;

Istniejące lub nawracające stany zapalne narządów miednicy;

Infekcje dolnego odcinka dróg rodnych;

Poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy;

Infekcje macicy po poronieniu w ciągu ostatnich trzech miesięcy;

Zapalenie szyjki macicy;

Dysplazja nabłonka szyjki macicy;

Nowotwór złośliwy szyjki lub trzonu macicy;

Nowotwory zależne od progestagenów;

Niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych;

Wrodzone lub nabyte zmiany w szyjce lub jamie macicy, jak np. włókniakomięśniaki zniekształcające jamę macicy;

Stany, które sprzyjają rozwojowi infekcji;

Ostra choroba wątroby lub nowotwór wątroby;

Nadwrażliwość na lewonorgestrel lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Mirena - działania niepożądane

Objawy niepożądane obserwuje się najczęściej w pierwszych miesiącach po założeniu systemu Mirena i przemijają z upływem czasu. W czasie stosowania systemu objawy te przemijają. W uzupełnieniu działań niepożądanych podanych w punkcie 4.4, zanotowano następujące działania niepożądane wśród pacjentek stosujących system Mirena.

Do działań niepożądanych sklasyfikowanych jako bardzo częste (występujące u ponad 10% pacjentek) należą: nieprawidłowe krwawienia z pochwy lub macicy, takie jak: plamienia, skąpe krwawienia lub jego brak oraz łagodne torbiele jajników.

W czasie pierwszych sześciu miesięcy stosowania systemu Mirenaśrednia liczba dni, w których występowały plamienia, zmniejszyła się stopniowo z dziewięciu do czterech. Z 20% do 3% zmniejszyła się liczba pacjentek, u których w pierwszych trzech miesiącach stosowania systemu krwawienia trwały dłużej niż 8 dni. Badania kliniczne prowadzone w pierwszym roku stosowania systemu wykazały, że u 17% kobiet krwawienie miesiączkowe zanikło na co najmniej trzy miesiące.

Określenie częstości występowania łagodnych torbieli jajnika zależało od zastosowanej metody diagnostycznej. W badaniach klinicznych, u 12% pacjentek stosujących system Mirena, obserwowano powiększone pęcherzyki jajnikowe, jednak większość z nich nie dawała objawów i zanikała w okresie trzech miesięcy.

W tabeli poniżej przedstawiono objawy niepożądane według terminologii MedDRA. Częstość występowania jest oparta na danych z badań klinicznych.

Klasyfikacja układów i narządów

Często

(≥1/100 do < 1/10)

Niezbyt często

(≥1/1 000 do < 1/100)

Rzadko

(≥1/10 000 do < 1/1 000)

zaburzenia psychiczne

nastroje depresyjne, nerwowość, zmniejszone libido

pogorszenie nastroju

 

zaburzenia układu nerwowego

ból głowy

migrena

 

zaburzenia żołądka i jelit

ból w podbrzuszu, nudności

wzdęcia brzucha

 

zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

trądzik

łysienie, hirsutyzm, świąd, wyprysk

wysypka, pokrzywka

zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

ból pleców

   

zaburzenia układu rozrodczego i piersi

ból w miednicy, bolesne miesiączkowanie, upławy, zapalenie sromu i pochwy, tkliwość piersi, ból piersi, wypadnięcie systemu

zapalenie organów miednicy mniejszej, zapalenie błony śluzowej trzonu macicy, zapalenie szyjki macicy/rozmaz normalny klasy II

Papanicolau

perforacja macicy

zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

obrzęk

 

badania diagnostyczne

zwiększenie masy ciała

   

W celu opisania pewnych reakcji i ich objawów oraz związanych stanów użyto najbardziej odpowiednich wyrażeń MedDRA.

Jeśli kobieta zajdzie w ciążę po umieszczeniu systemu w macicy, względne prawdopodobieństwo ciąży pozamacicznej jest zwiększone. Ponadto, odnotowano przypadki raka piersi (częstotliwość jest nieznana, patrz punkt 4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania).

Mirena - ciąża i karmienie piersią

• Ciąża

Systemu Mirena nie wolno stosować w czasie ciąży lub przy podejrzeniu ciąży. Pacjentce, która zaszła w ciążę pomimo założonego systemu, należy usunąć system, ponieważ systemy antykoncepcyjne pozostawione w jamie macicy mogą zwiększać ryzyko poronienia czy porodu przedwczesnego. Usuwanie systemu Mirena lub badanie jamy macicy może również doprowadzić do samoistnego poronienia. Jeśli systemu nie można delikatnie usunąć z jamy macicy, należy rozważyć możliwość przerwania ciąży. Pacjentkę, która zdecyduje się na utrzymanie ciąży, mimo iż nie ma możliwości usunięcia systemu, należy poinformować o ryzyku i konsekwencjach porodu przedwczesnego dla dziecka. Ciążę należy prowadzić pod szczególną kontrolą lekarza. Należy wykluczyć ciążę pozamaciczną. Pacjentkę trzeba poinformować, że wszelkie objawy sugerujące komplikacje ciąży, np. ściskający ból brzucha z towarzyszącą gorączką, należy natychmiast zgłosić lekarzowi.

Ze względu na wewnątrzmaciczne umiejscowienie systemu oraz miejscowe działanie hormonu należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia efektów wirylizacji u płodu. Ze względu na wysoką skuteczność antykoncepcyjną niewiele jest danych klinicznych o przypadkach ciąż w czasie stosowania systemu Mirena. Należy poinformować pacjentkę, że dotychczas nie stwierdzono występowania wad wrodzonych, jeżeli ciąża rozwijała się przy założonym systemie.

• Karmienie piersią

Dobowa dawka lewonorgestrelu i jego stężenie we krwi są mniejsze niż w przypadku stosowania jakiejkolwiek innej hormonalnej metody antykoncepcyjnej, jakkolwiek lewonorgestrel przenika do mleka matki. Około 0,1% dawki lewonorgestrelu może przechodzić z mlekiem do organizmu dziecka. W czasie karmienia piersią antykoncepcja hormonalna nie jest polecana jako metoda „pierwszego wyboru”, natomiast środki antykoncepcyjne zawierające tylko progestageny są metodami „drugiego wyboru”, zaraz po metodach niehormonalnych.

Stosowanie systemu Mirena nie ma szkodliwego wpływu na wzrost i rozwój dziecka, jeśli stosuje się go po sześciu tygodniach od porodu. Nie stwierdzono również, aby preparaty zawierające tylko progestagen wpływały na ilość lub jakość pokarmu.

Mirena - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Levonorgestrelum

    Lewonorgestrel to lek hormonalny z grupy progestagenów, analog progesteronu. Ma zastosowanie głównie jako doustny środek antykoncepcyjny i zalecany jest w skojarzeniu z etynyloestradiolem, w hormonalnej terapii zastępczej w skojarzeniu z 17-β-estradiolem, zaś samodzielnie w antykoncepcji postkoitalnej.

    Dostępne opakowania
    Mirena

    Mirena

    system terapeutyczny domaciczny - 1 szt. - 0,02 mg/24h (52 mg)
    BAYER PHARMA AG
    Powiązane artykuły
    Żywienie

    5 rodzajów leków, które zabijają nasze libido

    5 rodzajów leków, które zabijają nasze libido

    Niepożądane skutki leków Obniżone libido może pojawić się zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn i to niezależnie od wieku. Tylko niewielu z nas problem ten łączy z przyjmowanymi lekami. Jak się jednak okazuje, brak ochoty na seks może być jednym ze skutków...

    Nadciśnienie

    Masz nadciśnienie tętnicze? Zobacz, o czym musisz pamiętać

    Masz nadciśnienie tętnicze? Zobacz, o czym musisz pamiętać

    Nadciśnienie tętnicze chorobą cywilizacyjną Nadciśnienie tętnicze to obecnie problem wielu ludzi,** dotyczy co trzeciego mieszkańca Polski**. W ramach leczenia stosuje się farmakoterapię, ale to jednak nie wystarczy. Konieczna jest zmiana trybu życia...

    Antykoncepcja hormonalna

    Czy hormony mogą działać przez skórę?

    Czy hormony mogą działać przez skórę?

    Hormony są substancjami chemicznymi regulującymi działanie organizmu człowieka. Kobiece hormony płciowe to estrogeny i progesteron. Właśnie od cyklicznych zmian wydzielania tych substancji zależy płodność kobiety. Związki chemiczne powstałe na ich bazie...

    Wkładka wewnątrzmaciczna - wkładka na przestrzeni lat, działanie wkładki, przeciwwskazania, zalety, wady

    Wady wkładek wewnątrzmacicznych

    Wkładki wewnątrzmaciczne to metoda antykoncepcji dość często wybierana przez kobiety. Wkładki są zakładane kobietom po to, aby nie doszło do zagnieżdżania zarodka. Zawsze są zakładane przez lekarza. Po poprawnym umiejscowieniu wkładki, kobieta może się...

    Wkładka wewnątrzmaciczna - wkładka na przestrzeni lat, działanie wkładki, przeciwwskazania, zalety, wady

    Antykoncepcja wewnątrzmaciczna (PI 0,3-2,8)

    Antykoncepcja wewnątrzmaciczna (PI 0,3-2,8)

    Wewnątrzmaciczna wkładka antykoncepcyjna jest umieszczana przez lekarza w macicy w celu zapobiegania ciąży. Czas jej działania wynosi 3-5 lat. Po tym czasie lekarz usuwa wkładkę. Wyróżniamy trzy rodzaje wkładek wewnątrzmacicznych: obojętne, z zawartością...

    Tabletki antykoncepcyjne

    Brak okresu po odstawieniu tabletek

    Brak okresu po odstawieniu tabletek

    Jak przekonują specjaliści, brak okresu po odstawieniu tabletek jest normalną sytuacją, która wynika ze spadku hormonów w organizmie. Często pierwsza miesiączka po zakończeniu przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych jest miesiączką bezowulacyjną i wynika...

    Zastrzyki antykoncepcyjne

    Antykoncepcja w zastrzyku

    Coraz większą popularnością cieszy się forma antykoncepcji polegająca na domięśniowym podaniu pochodnej progesteronu - octanu medroksyprogesteronu. Jednak mimo wielu zalet tej metody, środowisko lekarskie przypomina o ryzyku związanym z jej stosowaniem. Jak...

    Antykoncepcja mechaniczna

    Błony dopochwowe

    Zanim antykoncepcja dla kobiet zaczęła się kojarzyć wyłącznie z antykoncepcją hormonalną, do lat 60. XX wieku to błona dopochwowa była najczęściej przepisywaną przez lekarzy formą antykoncepcji. Nie oznacza to jednak, że błona dopochwowa to przeżytek....

    Wkładka wewnątrzmaciczna - wkładka na przestrzeni lat, działanie wkładki, przeciwwskazania, zalety, wady

    Skuteczność wkładek wewnątrzmacicznych

    Kobieta, która decyduje się na sztuczną metodę antykoncepcji, oczekuje, że zagwarantuje jej ona bliskie zeru ryzyko zajścia w ciążę, jednocześnie nie dając skutków ubocznych. Nie zawsze udaje się połączyć oba wymagania w jednej metodzie. Wkładki wewnątrzmaciczne...

    Antykoncepcja hormonalna

    Dodatkowa dawka hormonów

    Tabletki, zastrzyki i krążki hormonalne to jedna z najbardziej powszechnych i najbardziej skutecznych środków antykoncepcyjnych (ich skuteczność wynosi 99,7%). Ich działanie polega na zmianie poziomu hormonów w kobiecym organizmie, tak by nie mogło dojść...