Milurit

zobacz opinie o produkcie »
Cena
8,53 zł
Forma
tabletki
Dawka
0,3 g
Ilość
100 tabl.
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: PROTERAPIA SP. Z O.O.

Milurit - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Wysypka na nogach a stosowanie leków Carvedilol, Symapamid, Cazaprol, Acenocumarol

Witam. Mój mąż od kilku lat przyjmuje te same leki, takie jak Carvedilol, Symapamid, Cazaprol, Acenocumarol oraz od dny moczanowej Milurit. Od ponad roku zauważyliśmy na całych nogach wysypkę i do tego swędzącą. Czy te leki mogą powodować wysypkę? Czy lek Milurit powinien zażywać cały czas, czy tylko sporadycznie? Wysłał męża do dermatologa i do alergologa.Badania nic nie wykryły. Wysypka i do tego swędząca nadal się utrzymuje. Będę wdzięczna za każdą informację.Pozdrawiam.Ewa z Giżycka.

Wykrycie dny moczanowej podczas badania surowicy

Latem tego roku przy stężeniu 7,9 mg moczanów w surowicy lekarz stwierdził u mnie dnę moczanową. Przyjmowałem Milurit 100mg raz na dobę. Mimo ustąpienia bólu nadal przyjmowałem lek. Obecnie jestem za granicą i od dwóch tygodni strasznie boli mnie stopa. Nie jest spuchnięta, nie jest zaczerwieniona i nie boli mnie żaden palec tylko wierzchnia część stopy i to tylko w jednym miejscu wielkości paznokcia....

POKAŻ WIĘCEJ

Milurit - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Milurit - opis

Stosowanie produktu leczniczego Milurit jest wskazane w celu zmniejszenia wytwarzania moczanów/ kwasu moczowego w chorobach, w których ich odkładanie już nastąpiło (np. dnawe zapalenie stawów, guzki dnawe, kamica nerkowa) lub w stanach klinicznych, w których istnieje takie ryzyko np. leczenie nowotworów potencjalnie prowadzące do ostrej nefropatii moczanowej).

Główne stany kliniczne, w których może nastąpić odkładanie moczanów/kwasu moczowego to:

? Dna moczanowa,

? Kamica moczanowa,

? Choroby nowotworowe i zespoły mieloproliferacyjne z szybkim obrotem komórkowym, w których zwiększone stężenie moczanów występuje samoistnie lub jest wywołane leczeniem.

Milurit - skład

Jedna tabletka zawiera odpowiednio 100 mg lub 300 mg allopurynolu (Allopurinolum).

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda tabletka 100 mg zawiera 50 mg laktozy jednowodnej.

 

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Milurit - dawkowanie

Dawkowanie

Dorośli

Podawanie allopurynolu należy rozpocząć od stosowania małej dawki leku, np. 100 mg na dobę, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Początkową dawkę należy zwiększać tylko wtedy, gdy wpływ stosowanej dawki na stężenie moczanów w surowicy nie jest zadowalający. Szczegó1nie ostrożnie należy postępować w przypadku pacjentów z niewydolnością nerek (patrz w punkcie: Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek).

Zaleca się następujące schematy dawkowania:

100 do 200 mg na dobę w stanach lekkich;

300 do 600 mg na dobę w stanach umiarkowanie ciężkich;

700 do 900 mg na dobę w stanach ciężkich.

Jeśli konieczne jest obliczenie dawki na kilogram masy ciała, należy stosować następujący zakres dawek: 2 do 10 mg/kg masy ciała na dobę.

Dzieci i młodzież (dzieci poniżej 15 lat)

Zalecana dawka to 10 do 20 mg/kg masy ciała na dobę, do maksymalnej dawki 400 mg na dobę. Stosowanie produktu leczniczego u dzieci jest rzadko wskazane, z wyjątkiem chorób nowotworowych (szczególnie białaczki) i niektórych zaburzeń enzymatycznych, takich jak zespół Lescha-Nyhana.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Ze względu na brak specyficznych danych, należy stosować najmniejszą dawkę, która zapewnia zadowalającą redukcję moczanów. Szczególną uwagę należy zwrócić na zalecenia w zaburzonej czynności nerek i w niektórych przypadkach wymienionych w punkcie 4.4.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Allopurynol i jego metabolity wydalane są przez nerki, dlatego też zaburzenia czynności nerek mogą prowadzić do retencji leku i (lub) jego metabolitów, a w konsekwencji do przedłużenia ich okresów półtrwania w osoczu. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek wskazane może być stosowanie dawki mniejszej niż 100 mg na dobę lub też podawanie dawki 100 mg w odstępach dłuższych niż 24 godziny.

Jeśli możliwe jest monitorowanie stężenia oksypurynolu w osoczu, to dawkowanie allopurynolu należy ustalić tak, aby stężenie oksypurynolu było mniejsze niż 100 mmol/l (15,2 mg/l).

Allopurynol i jego metabolity są usuwane z organizmu podczas dializy nerkowej. Jeśli pacjent wymaga dializy dwa lub trzy razy w tygodniu, należy rozważyć następujący, alternatywny schemat dawkowania: podawanie 300-400 mg produktu leczniczego Milurit tuż po każdej dializie, bez podawania kolejnych dawek do czasu następnego zabiegu.

 

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek jednoczesne podawanie allopurynolu i tiazydowych leków moczopędnych wymaga szczególnej ostrożności. Allopurynol należy poddawać w najmniejszej skutecznej dawce, starannie monitorując czynność nerek (patrz punkt 4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji).

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami  czynności wątroby należy zmniejszyć dawki produktu leczniczego. Zaleca się okresowe wykonywanie testów czynnościowych wątroby we wstępnym okresie leczenia.

Dawkowanie w leczeniu chorób z intensywnym obrotem moczanowym, np. w chorobach nowotworowych, w zespole Lescha-Nyhana

Zaleca się zastosowanie produktu leczniczego Milurit przed rozpoczęciem leczenia cytotoksycznego w celu wyrównania hiperurykemii i (lub) hiperurykozurii. Istotne jest zapewnienie właściwego nawodnienia pacjenta w celu utrzymania optymalnej diurezy oraz alkalizacja moczu w celu zwiększenia rozpuszczalności moczanów/kwasu moczowego. Produkt leczniczy Milurit należy stosować w dawkach mieszczących się w dolnych granicach zalecanego zakresu dawkowania.

W przypadku pacjentów z nefropatią moczanową lub inną patologią zaburzającą czynność nerek, należy przestrzegać zaleceń podanych w punkcie: Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Powyższe zalecenia mają na celu zmniejszenie ryzyka odkładania złogów ksantyny oraz (lub) oksypurynolu, со mogłoby niekorzystnie wpłynąć na stan kliniczny pacjenta.

Monitorowanie pacjentów

We właściwych odstępach czasu należy oznaczać stężenie moczanów w surowicy i w moczu oraz kwasu moczowego w moczu, w celu dostosowania dawki produktu leczniczego.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Produkt leczniczy Milurit należy stosować doustnie raz na dobę, po posiłku. Produkt leczniczy Milurit jest dobrze tolerowany przez pacjentów, zwłaszcza jeśli przyjmowany jest po posiłkach. Jeśli dobowa dawka produktu leczniczego jest większa niż 300 mg i wystąpią objawy nietolerancji ze strony przewodu pokarmowego, lek można podawać w dawkach podzielonych.

Milurit - środki ostrożności

Podczas stosowania leku Milurit opisywano zagrażające życiu reakcje skórne, jak zespół Stevensa-Johnsona (Stevens-Johnson syndrome; SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (toxic epidermal necrolysis; TEN). Pacjentów należy pouczyć na temat podmiotowych i przedmiotowych objawów i starannie monitorować pod kątem reakcji skórnych. Największe ryzyko występowania SJS i TEN istnieje w ciągu pierwszych kilku tygodni leczenia. Jeśli pojawią się objawy SJS lub TEN (np. postępująca wysypka skórna, często z obecnością pęcherzy i zmian na błonach śluzowych), leczenie lekiem Milurit należy przerwać. Najlepsze wyniki leczenia SJS i TEN uzyskuje się po wczesnym rozpoznaniu i natychmiastowym odstawieniu podejrzewanego produktu leczniczego. Wczesne odstawienie leku wiąże się z lepszym rokowaniem. Jeśli u pacjenta doszło do SJS lub TEN podczas stosowania leku Milurit, nigdy więcej nie wolno u tego pacjenta ponownie włączać leku Milurit. 

Zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN)

Reakcje nadwrażliwości na allopurynol mogą przejawiać się w różnoraki sposób, w tym jako rumień grudkowo-plamkowy, zespół nadwrażliwości (znany także jako DRESS) oraz SJS/TEN. Reakcje te są rozpoznaniami klinicznymi, a ich postacie kliniczne stanowią podstawę do podejmowania decyzji. W razie wystąpienia takich reakcji w każdym momencie trwania leczenia należy natychmiast przerwać stosowanie allopurynolu. Nie należy ponownie narażać na kontakt z lekiem pacjentów z zespołem  nadwrażliwości oraz SJS/TEN. Stosowanie glikokortykosteroidów może mieć korzystny wpływ na łagodzenie skórnych reakcji nadwrażliwości.

Przewlekła niewydolność nerek

Pacjenci z przewlekłą niewydolnością nerek mogą być zagrożeni zwiększonym ryzykiem rozwoju reakcji nadwrażliwości, w tym SJS/TEN związanych z allopurynolem. Konieczna jest wzmożona czujność w wykrywaniu objawów zespołu nadwrażliwości lub SJS/TEN a pacjentów należy poinformować, aby w razie pojawienia się pierwszych objawów natychmiast definitywnie przerwali leczenie.

Allel HLA-B*5801

Wykazano związek obecności allelu HLA-B*5801 z ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości oraz SJS/TEN związanych z allopurynolem. Częstość występowania allelu HLA-B*5801 jest bardzo różna między populacjami etnicznymi: wynosi do 20% w populacji chińskiej należącej do grupy etnicznej Han, około 12% w populacji koreańskiej oraz 1-2% u osób pochodzenia europejskiego oraz japońskiego. Nie ustalono stosowania genotypowania jako metody przesiewowej przy podejmowaniu decyzji o leczeniu allopurynolem. Jeśli wiadomo, że pacjent jest nosicielem HLA-B*5801, stosowanie allopurynolu może być brane pod uwagę, jeśli korzyści przewyższają zagrożenia. Wymagane jest wzmożone nadzorowanie objawów zespołu nadwrażliwości oraz SJS/TEN, zaś pacjent powinien zostać poinformowany o konieczności natychmiastowego zaprzestania leczenia po wystąpieniu pierwszych objawów.

 

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby należy stosować mniejsze dawki produktu leczniczego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca, leczonych np. diuretykami czy inhibitorami konwertazy angiotensyny, mogą wystąpić jednocześnie zaburzenia czynności nerek. Dlatego należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Milurit w tej grupie pacjentów.

Ogólnie uważa się, że bezobjawowa hiperurykemia nie jest wskazaniem do stosowania produktu leczniczego Milurit i może być wyrównana przez podawanie płynów, zastosowanie odpowiedniej diety oraz leczenie jej przyczyny.

Stosowanie w ostrym napadzie dny

Nie należy rozpoczynać leczenia allopurynolem podczas ostrego napadu dny. Rozpoczęcie stosowania allopurynolu przed całkowitym ustąpieniem ostrego napadu dny może wywołać kolejne napady.

W początkowym okresie leczenia produktem leczniczym Milurit, podobnie jak w przypadku środków urykozurycznych, może wystąpić ostre dnawe zapalenie stawów. Dlatego też zaleca się profilaktyczne stosowanie odpowiedniego leku przeciwzapalnego lub kolchicyny  przez kilka miesięcy. Należy zasięgnąć odpowiednich informacji z literatury fachowej, dotyczących szczegółowych zaleceń dawkowania i środków ostrożności.

Jeśli u pacjenta przyjmującego allopurynol wystąpi ostry napad dny, należy kontynuować leczenie allopurynolem nie zmieniając dawki leku i jednocześnie podawać odpowiedni lek przeciwzapalny.

Odkładanie się złogów ksantynowych

W stanach, w których występuje znaczne zwiększenie wytwarzania moczanów (np. w chorobach nowotworowych i podczas ich leczenia, w zespole Lescha-Nyhana) całkowite stężenie ksantyny w moczu może, w rzadkich przypadkach, zwiększyć się na tyle, by spowodować odkładanie się złogów ksantynowych w drogach moczowych. Ryzyko to można zminimalizować zapewniając właściwe nawodnienie pacjenta w celu uzyskania optymalnego rozcieńczenia moczu.

 

Zaklinowanie moczanowych kamieni nerkowych

Ponieważ prawidłowe leczenie produktem leczniczym Milurit doprowadza do rozpuszczenia dużych kamieni moczanowych znajdujących się w miedniczkach nerkowych, istnieje niewielka możliwość ich zaklinowania się w moczowodzie.

Hemochromatoza:

Główne działanie allopurynolu  w leczeniu dny polega na hamowaniu enzymu oksydazy ksantynowej. Oksydaza ksantynowa może uczestniczyć w redukcji i usuwaniu zmagazynowanego w wątrobie żelaza. Niektóre badania na gryzoniach wykazały zwiększone magazynowanie żelaza u zwierząt leczonych allopurynolem, choć są badania, które tego nie potwierdzają. Badanie obejmujące 28 zdrowych ochotników nie wykazało zmian w wątrobowym magazynowaniu żelaza podczas leczenia allopurynolem. Nie ma badań oceniających bezpieczeństwo stosowania allopurynolu u pacjentów z hemochromatozą. Podawanie allopurynolu chorym lub ich bliskim krewnym powinno odbywać się z dużą ostrożnością.

Każda tabletka leku Milurit 100 mg zawiera 50 mg laktozy. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Milurit - przedawkowanie

Opisano przypadki spożycia do 22,5 g allopurynolu bez wystąpienia działań niepożądanych. U pacjenta, który zażył 20 g allopurynolu odnotowano między innymi nudności, wymioty, biegunkę i zawroty głowy. Po zastosowaniu ogólnego leczenia podtrzymującego pacjent powrócił do zdrowia.

Wchłonięcie dużych dawek produktu leczniczego Milurit może spowodować znaczne zmniejszenie aktywności oksydazy ksantynowej, co prawdopodobnie nie wywoła szkodliwych następstw, chyba że jednocześnie stosuje się inne leki, a zwłaszcza 6-merkaptopurynę i (lub) azatioprynę.

Leczenie

Nie jest znane swoiste antidotum. Właściwe nawodnienie organizmu zapewnia utrzymanie optymalnej diurezy i wspomaga wydalanie allopurynolu oraz jego metabolitów. W razie konieczności można zastosować hemodializę.

Milurit - przeciwskazania

Nadwrażliwość na allopurynol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Milurit - działania niepożądane

Brak współczesnej dokumentacji klinicznej tego produktu leczniczego, która mogłaby być wykorzystana dla oceny częstości występowania działań niepożądanych. Częstość działań niepożądanych może być różna w zależności od stosowanej dawki oraz w przypadku leczenia skojarzonego z innymi lekami.

Częstości występowania przypisane do wymienionych poniżej działań niepożądanych zostały

określone w przybliżeniu, dla większości z tych działań nie są dostępne odpowiednie dane

pozwalające określić częstość występowania. Działania niepożądane stwierdzone po wprowadzeniu leku do obrotu określono jako występujące rzadko lub bardzo rzadko.

Kategorie częstości występowania określono w następujący sposób:

 

Bardzo często                         (≥1/10)

Często                                    ( ≥1/100 do < 1/10)

Niezbyt często            (≥1/1 000 do < 1/100)

Rzadko                       (≥1/10 000 do < 1/1 000)

Bardzo rzadko             (< 1/10 000)

Częstość nieznana (nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych)

Działania niepożądane, związane ze stosowaniem allopurynolu, występują rzadko w populacji leczonych pacjentów i w większości przypadków mają niewielkie nasilenie. Częstość występowania działań niepożądanych zwiększa się w przypadkach współistniejącej choroby nerek i (lub) wątroby.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Bardzo rzadko: czyraczność

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia, leukopenia, leukocytoza, eozynofilia i wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa

 

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki wystąpienia małopłytkowości, agranulocytozy i niedokrwistości aplastycznej, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, co potwierdza konieczność zachowania szczególnej ostrożności u tych pacjentów.

Zaburzenia układu immunologicznego

Niezbyt często:  reakcje nadwrażliwości

Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje skórne ze złuszczaniem naskórka, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych, bólami stawów i (lub) eozynofilią, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, występują rzadko (patrz: Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej). Związane z tym zapalenie naczyń i odczyny tkankowe mogą przejawiać się w różnoraki sposób, w tym zapaleniem wątroby, zaburzeniami czynności nerek i bardzo rzadko drgawkami. Bardzo rzadko opisywano wstrząs anafilaktyczny. Tego rodzaju objawy mogą wystąpić w każdym momencie leczenia. Jeżeli wystąpią, produkt leczniczy Milurit należy odstawić NATYCHMIAST i NA STAŁE.

Opóźniona reakcja nadwrażliwości wielonarządowej (znana jako zespół nadwrażliwości lub DRESS) z gorączką, wysypkami skórnymi, zapaleniem naczyń krwionośnych, uogólnionym powiększeniem węzłów chłonnych (limfadenopatia), chłoniakiem rzekomym, bólami stawów, leukopenią, eozynofilią, powiększeniem wątroby i śledziony, nieprawidłowymi wynikami badań czynności wątroby oraz zespołem zaniku dróg żółciowych (zniszczenie i zanik wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych) występującymi w różnych kombinacjach. Zmiany mogą dotyczyć także innych narządów (np. wątroby, płuc, nerek, trzustki, mięśnia sercowego i jelita grubego). W razie wystąpienia takich reakcji, co może nastąpić w każdym momencie trwania leczenia, należy natychmiast i na stałe przerwać stosowanie leku Milurit.

W momencie wystąpienia uogólnionych reakcji nadwrażliwości zazwyczaj występują zaburzenia czynności wątroby i (lub) nerek, zwłaszcza w przypadkach kończących się zgonem.

Bardzo rzadko: limfadenopatia angioimmunoblastyczna

Bardzo rzadko opisywano przypadki limfadenopatii angioimmunoblastycznej po dokonaniu biopsji z powodu uogólnionego powiększenia węzłów chłonnych. Zmiany z reguły przemijają po odstawieniu produktu leczniczego Milurit.

 

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo rzadko: cukrzyca, hiperlipidemia

Zaburzenia psychiczne

Bardzo rzadko: depresja

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo rzadko: śpiączka, porażenia, ataksja, neuropatia, parestezje, senność, bóle głowy, zaburzenia smaku

 

Zaburzenia oka

Bardzo rzadko: zaćma, zaburzenia widzenia, zmiany w obszarze plamki żółtej

Zaburzenia ucha i błędnika

Bardzo rzadko: zawroty głowy

Zaburzenia serca

Bardzo rzadko: dławica piersiowa, bradykardia

 

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo rzadko: nadciśnienie tętnicze

 

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często: wymioty, nudności, biegunka

Bardzo rzadko: nawracające krwawe wymioty, biegunki tłuszczowe, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiana częstości wypróżnień

Częstość nieznana: bóle brzucha

We wczesnych badaniach klinicznych odnotowywano występowanie nudności i wymiotów. Późniejsze doniesienia wskazują, że objawy te nie stanowią poważnego problemu i można im zapobiec przyjmując produkt leczniczy Milurit po posiłkach.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często: bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej i amninotransferaz w surowicy)

 

Rzadko: zapalenie wątroby (w tym martwica i ziarniniakowe zapalenie wątroby)

 

Opisywano zaburzenia czynności wątroby bez wyraźnych innych objawów uogólnionej nadwrażliwości.

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często: wysypka

 

Rzadko: zgłaszano występowanie ciężkich skórnych reakcji niepożądanych (SCARs): zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN) (patrz punkt 4.4).

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, rumień trwały, łysienie, odbarwienie włosów

 

Reakcje skórne są najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi i mogą wystąpić w każdym momencie leczenia. Mogą to być zmiany powodujące świąd, grudkowo-plamiste, niekiedy łuskowate, czasem plamicze i rzadko złuszczające takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (SJS/TEN). W przypadku wystąpienia takich zmian, produkt leczniczy Milurit należy NATYCHMIAST odstawić. W przypadku wystąpienia zmian o niewielkim nasileniu, po ich ustąpieniu można, jeżeli jest to konieczne, ponownie podać produkt leczniczy Milurit, stosując początkowo małą dawkę (np. 50 mg na dobę) i stopniowo ją zwiększać. Jeżeli zmiany skórne wystąpią ponownie, produkt leczniczy Milurit należy odstawić NA STAŁE, ponieważ mogą wystąpić ciężkie reakcje nadwrażliwości (patrz: Zaburzenia układu immunologicznego).

 

Zgłaszano występowanie obrzęku naczynioruchowego z objawami bardziej uogólnionej reakcji nadwrażliwości, jak i bez takich objawów.

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo rzadko: bóle mięśniowe

 

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo rzadko: krwiomocz, mocznica

Częstość nieznana: kamica nerkowa

 

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Bardzo rzadko: niepłodność u mężczyzn, zaburzenia erekcji, ginekomastia

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo rzadko: obrzęki, ogólne złe samopoczucie, osłabienie, gorączka

 

Zgłaszano występowanie gorączki z objawami bardziej uogólnionej reakcji nadwrażliwości, jak i bez takich objawów (patrz: Zaburzenia układu immunologicznego).

 

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

ul. Al. Jerozolimskie 181C

PL - 02 222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

 

Milurit - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Milurit podczas ciąży nie jest wystarczająco udokumentowane mimo jego szerokiego stosowania przez wiele lat bez niekorzystnych następstw chorobowych.

Produkt może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a sama choroba niesie za sobą ryzyko dla matki lub nienarodzonego dziecka.

Karmienie piersią

Z doniesień wynika, że allopurynol i oksypurynol są wydzielane z mlekiem kobiet karmiących piersią. U kobiety przyjmującej produkt leczniczy Milurit w dawce 300 mg na dobę, stężenia allopurynolu i oksypurynolu w pokarmie wynosiły odpowiednio 1,4 mg/l i 53,7 mg/l. Jednakże brak danych dotyczących wpływu allopurynolu i jego metabolitów na dziecko karmione piersią.

Z tego względu nie zaleca się stosowania leku Milurit u kobiet w okresie karmienia piersią.

Milurit - prowadzenie pojazdów

Ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak senność, zawroty głowy i ataksja u pacjentów przyjmujących allopurynol, należy zachować szczególną ostrożność do czasu upewnienia się, że allopurynol nie wywołuje u nich negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Milurit - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Allopurinolum

    Allopurynol jest substancją leczniczą stosowaną w leczeniu dny moczanowej i innych chorób wynikających z nadmiernego wytwarzania i odkładania kwasu moczowego i moczanów w narządach i tkankach. Zmniejsza stężenie kwasu moczowego we krwi i moczu, głównie na drodze blokowania jego syntezy.

    Dostępne opakowania
    Milurit

    Milurit

    tabletki - 100 tabl. - 0,3 g
    PROTERAPIA SP. Z O.O.
    Milurit

    Milurit

    tabletki - 50 tabl. - 0,1 g
    PROTERAPIA SP. Z O.O.
    8,53 zł
    Milurit

    Milurit

    tabletki - 30 tabl. - 0,3 g
    PROTERAPIA SP. Z O.O.
    15,01 zł
    Powiązane artykuły
    Dna moczanowa

    Dna moczanowa - kwas moczowy, rodzaje, objawy, leczenie

    Dna moczanowa - kwas moczowy, rodzaje, objawy, leczenie

    Podagrę, czyli dnę moczanową, wywołuje zbyt wysoki poziom kwasu moczowego w organizmie. Często jest to związane z nieprawidłową dietą, spożywaniem alkoholu i czerwonego mięsa. Dnę moczanową wywołuje tworzący we krwi kryształki kwas moczowy. Kryształki...

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    Poradnik "Kamica nerkowa bez tajemnic"

    Poradnik "Kamica nerkowa bez tajemnic"

    Czym jest kamica nerkowa? Jakie są jej objawy, przyczyny oraz sposoby leczenia? Zapraszamy do zapoznania się z poradnikiem "Kamica nerkowa bez tajemnic":

    Ortopedia i reumatologia

    Lędźwie - ból, diagnostyka, leczenie

    Ból okolicy lędźwiowej należy do jednych z najczęściej występujących rodzajów bólu - szacuje się, że występuje nawet u 80 proc. procent ludzi raz w życiu. Jak widać jego rozpowszechnienie jest bardzo duże, jakie zatem mogą być przyczyny jego powstawania?...

    Urologia i nefrologia

    Torbielowatość nerek

    Torbielowatość nerek

    Torbielowatość nerek to zaburzenie, w którym w nerkach pojawiają się liczne torbiele, które wraz z rozwojem organizmu powiększają się, dając obraz guzów w narządach. Choroba może rozwijać się w różnym stopniu w obu nerkach. Na skutek zmian torbielowatych...

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    Objawy kamicy nerkowej - kolka nerkowa, problemy z oddawaniem moczu, inne symptomy

    Objawy kamicy nerkowej - kolka nerkowa, problemy z oddawaniem moczu, inne symptomy

    Schorzenia nerek zazwyczaj kojarzymy z bólem w dolnej części pleców. W ten sposób najłatwiej jest nam rozpoznać, że dzieje się coś niepokojącego z układem moczowym. Kamica nerkowa również objawia się bólem w okolicy lędźwiowej, jednak mogą jej towarzyszyć...

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    Co to jest kamica nerkowa? (WIDEO)

    Co to jest kamica nerkowa? (WIDEO)

    Kamica nerkowa to choroba układu moczowego Jedną z chorób układu moczowego jest kamica nerkowa. Polega na powstawaniu piasku i kamieni nerkowych powstających w wyniku wytrącenia się substancji chemicznych zawartych w moczu. Choroba rozwija się bezobjawowo....

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    Kamica nerkowa (infografika)

    Kto najczęściej choruje na kamicę nerkową? Jakie są jej objawy oraz w jaki sposób ją rozpoznać? Zapraszamy do zapoznania się z infografiką:

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    USG nerek - charakterystyka, badanie, przygotowanie, choroby

    USG jest jedną z młodszych metod diagnostycznych polegającą na obrazowaniu narządów za pomocą fal ultradźwiękowych. Zalety tego sposobu diagnozowania to: nieinwazyjność, łatwość wykonania, bezpieczeństwo i możliwość powtarzania w krótkich odstępach czasowych....

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    Czy dieta wegetariańska może pomóc przy problemach z nerkami?

    Czy dieta wegetariańska może pomóc przy problemach z nerkami?

    Lekarze często powtarzają pacjentom, że to, w jakim stanie są ich nerki, w dużej mierze zależy od tego, z czego składa się ich dieta. Wszystko, w czym nefrolog pomoże za pomocą leków i medykamentów może zostać zaprzepaszczone, jeśli pacjent nie zwraca...

    Kamica nerkowa - przyczyny, objawy, diagnostyka, leczenie, rokowanie, zapobieganie

    Jakie produkty sprzyjają rozwojowi kamicy nerkowej?

    Jakie produkty sprzyjają rozwojowi kamicy nerkowej?

    Kamienie nerkowe przysparzają ogromnego bólu i cierpienia. Dolegliwość ta częściej dotyka mężczyzn niż kobiety. Można jednak zmniejszyć ryzyko jej rozwoju, wykluczając z diety niektóre składniki. Są wśród nich te bardzo popularne, m.in. kawa, masło orzechowe...