Mannitol 15% Baxter

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do infuzji
Dawka
0,15 g/ml
Ilość
1000 ml (worek)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: BAXTER POLSKA SP. Z O. O.

Mannitol 15% Baxter - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Mannitol 15% Baxter - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Mannitol 15% Baxter - opis

Mannitol 15% Baxter wskazany jest do stosowania jako osmotyczny preparat moczopędny w następujących przypadkach:

Pobudzanie diurezy w zapobieganiu i (lub) leczeniu oligurycznej fazy ostrej niewydolności nerek, zanim dojdzie do ustalenia nieodwracalnej oligurycznej niewydolności nerek.

Zmniejszanie ciśnienia śródczaszkowego i obrzęku mózgu, gdy bariera krew-mózg jest nieuszkodzona.

Zmniejszanie podwyższonego ciśnienia śródgałkowego, kiedy nie można go obniżyć innymi metodami  leczenia.

Pobudzanie  eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki w przypadku zatrucia.

Mannitol 15% Baxter - skład

Mannitol: 150 g/l

1 ml roztworu zawiera 150 mg mannitolu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Mannitol 15% Baxter - dawkowanie

Dawkowanie:

Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta oraz od stosowanego jednocześnie leczenia.

Dorośli i młodzież:

Ostra niewydolność nerek

Zakres zazwyczaj podawanych dawek u dorosłych wynosi od  50 do 200 g mannitolu (330 do 1320 ml) w ciągu 24 godzin, z zaleceniem nieprzekraczania dawki jednorazowej  50 g mannitolu (330 ml). W większości przypadków do uzyskania właściwej reakcji wystarczy dawka 50 do 100 g mannitolu/dobę (330 do 660 ml). Szybkość podawania zazwyczaj jest dostosowywana do utrzymania przepływu moczu na poziomie co najmniej 30–50 ml na godzinę.

Wyłącznie w sytuacjach krytycznych, maksymalna szybkość wlewu może wynosić  200 mg/kg mc. podane w infuzji w ciągu 5 minut  (patrz także: dawka testowa). Po 5 minutach szybkość wlewu należy  dostosować  do utrzymania wypływu moczu   przynajmniej 30-50 ml na godzinę, przy dawce maksymalnej 200 g/24 godz.

Pacjentom ze znaczną oligurią lub podejrzeniem niewłaściwej czynności nerek należy najpierw podać dawkę testową  około 200 mg mannitolu/ kg mc. (masy ciała) (1,3 ml/kg) w czasie 3 do 5 minut. Reakcję na dawkę testową można uznać za odpowiednią, jeżeli przez 2–3 godziny wydalane jest przynajmniej 30–50 ml moczu na godzinę .  Jeżeli reakcja nie jest odpowiednia, można podać kolejną dawkę testową. Jeżeli nie uzyska się odpowiedniej reakcji na drugą dawkę testową, należy przerwać podawanie mannitolu i ponownie ocenić stan zdrowia pacjenta gdyż mogło dojść do trwałej, niewydolności nerek.

Zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego, objętości mózgowej i ciśnienia śródgałkowego

Zazwyczaj podawana dawka wynosi 1,5 do 2 g/kg mc. (10–13 ml/kg mc.) we wlewie trwającym od 30 do 60 minut. W przypadku stosowania przed operacją, dawkę preparatu należy podać 1-1,5 godziny przed zabiegiem chirurgicznym, w celu uzyskania maksymalnego efektu.

Pobudzanie  eliminacji toksycznych substancji wydalanych przez nerki w przypadku zatrucia

W przypadku wymuszonej diurezy dawkę mannitolu należy dostosować w celu utrzymania wydalania moczu na poziomie co najmniej 100 ml/ godzinę. Należy dążyć do dodatniego bilansu płynów wynoszącego 1–2 litry. Można podać wstępną dawkę nasycającą ok. 25 g (165 ml).

Dzieci:

W niewydolności nerek dawka testowa powinna wynosić 200 mg mannitolu/kg mc. (1,3 ml/kg mc.) w ciągu 3 - 5 minut. Dawka lecznicza wynosi od 0,5 do 1,5 g/kg mc. (3 ml do 10 ml/kg mc.). W razie konieczności dawkę tę można  powtórzyć  raz lub dwa razy, zachowując odstęp  4 do 8 godzin..

Przy zwiększonym ciśnieniu śródczaszkowym i śródgałkowym tę dawkę można podać w ciągu od 30 do 60 minut, podobnie jak u pacjentów dorosłych.

Osoby w podeszłym wieku:

Tak jak u dorosłych, dawkowanie zależy od masy ciała, stanu klinicznego i biologicznego pacjenta oraz od stosowanego jednocześnie leczenia. Zakres zazwyczaj podawanych dawek jest taki sam, jak u dorosłych, 50 do 200 g mannitolu w ciągu 24 godzin (330–1320 ml na dobę) z zaleceniem nieprzekraczania dawki jednorazowej 50 g mannitolu (330 ml). Ze względu na możliwość występowania początkowego stadium niewydolności nerek, należy uważnie ocenić stan pacjenta przed  ustaleniem dawki.

Sposób podawania:

Roztwór jest przeznaczony do podawania dożylnego przez jałowy i apirogenny zestaw do podawania z filtrem, z zachowaniem zasad aseptyki. Sprzęt do infuzji należy wstępnie wypełnić roztworem, aby zapobiec przedostaniu się powietrza do układu.

Do momentu użycia nie wyjmować worka z zewnętrznego opakowania ochronnego. Worek wewnętrzny zapewnia jałowość produktu.

Stosować tylko, gdy roztwór jest przejrzysty, bez widocznych cząstek i jeśli pojemnik nie jest uszkodzony. Podać natychmiast po podłączeniu zestawu infuzyjnego.

Ten hipertoniczny roztwór należy podawać do dużych żył obwodowych lub najlepiej do żyły centralnej. Szybki wlew do żył obwodowych może być szkodliwy.

Substancje dodatkowe można wprowadzać przed lub w trakcie wlewu, przez miejsce do wstrzyknięcia. Konieczne jest dokładne i uważne  wymieszanie w warunkach aseptycznych z każdą dodawaną substancją.

Informacje dotyczące niezgodności oraz przygotowania produktu i substancji dodawanych, patrz punkt 6.2 i 6.6.

Mannitol 15% Baxter - środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu mannitolu pacjentom z ciężko upośledzoną czynnością nerek. Należy wykonać próbę z dawką testową i kontynuować leczenie mannitolem tylko, jeśli uzyska się właściwy poziom wydalania moczu (patrz punkt 4.2).

Pacjenci z wcześniej istniejącymi chorobami nerek lub przyjmujący produkty lecznicze potencjalnie nefrotoksyczne są bardziej narażeni na wystąpienie niewydolności nerek w następstwie podania mannitolu. Szczególnie dokładnie należy monitorować lukę osmolarną  surowicy i czynność nerek, a w razie pojawienia się oznak pogarszania czynności nerek należy podjąć odpowiednie działania.

U pacjentów ze wstrząsem i zaburzeniem czynności nerek nie należy podawać mannitolu do czasu uzupełnienia ubytków objętości (płyn, krew) i elektrolitów.

Podczas stosowania mannitolu należy uważnie kontrolować równowagę kwasowo-zasadową, czynność nerek oraz osmolarność surowicy.

W przypadku wzrostu osmolarności surowicy podczas leczenia, wpływ mannitolu na diurezę oraz zmniejszenie ciśnienia śródczaszkowego i śródgałkowego może być ograniczony.

Pacjenci otrzymujący mannitol powinni być kontrolowani w celu wykrycia pogorszenia czynności nerek, serca i czynności oddechowej. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych leczenie należy przerwać.

Przed szybkim podaniem preparatu Mannitol 15% Baxter należy dokładnie ocenić wydolność układu sercowo-naczyniowego pacjenta, ponieważ nagłe zwiększenie objętości pozakomórkowej może prowadzić do nagłej zastoinowej niewydolności krążenia.

Przeniesienie płynu wewnątrzkomórkowego bez zawartości sodu do przestrzeni pozakomórkowej w wyniku wlewu mannitolu może obniżyć stężenie sodu w surowicy i zaostrzyć już istniejącą hiponatremię. Zwiększa się utrata sodu i potasu z moczem. Mannitol może utrudniać zdiagnozowanie i nasilać niedostateczne nawodnienie organizmu i hipowolemię.

Należy starannie kontrolować wydalanie moczu, równowage płynów, ciśnienie żylne ośrodkowe i równowagę elektrolitową (w szczególności stężenia sodu i potasu w surowicy).

Stałe zmniejszanie się wydalania moczu podczas podawania może prowadzić do kumulacji mannitolu, co może pogorszyć objawy istniejącej lub ukrytej zastoinowej niewydolności krążenia.

Nie należy podłączać plastikowych pojemników seryjnie. Takie stosowanie mogłoby spowodować zator powietrzny wywołany resztkowym powietrzem z pierwszego pojemnika, zanim  zakończy się podawanie płynu z drugiego pojemnika.

W niskich temperaturach mannitol może tworzyć kryształy. Przechowywanie w temperaturze od 20oC do 30oC ograniczy wytrącanie kryształów. Kryształy mannitolu należy ponownie rozpuścić, umiarkowanie ogrzewając  produkt w łaźni wodnej, co jakiś czas  delikatnie wstrząsając  roztwór.

NALEŻY UPEWNIĆ SIĘ, ŻE ROZTWÓR ZOSTAŁ SCHŁODZONY PRZED WLEWEM DO TEMPERATURY 37°C.

Dodawanie innych leków lub stosowanie nieprawidłowej techniki podawania może spowodować reakcje gorączkowe wywołane możliwym wprowadzeniem pirogenów. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy natychmiast przerwać wlew. Informacje dotyczące niezgodności oraz przygotowania produktu i substancji dodawanych, patrz punkt 6.2 i 6.6.

Mannitol 15% Baxter - przedawkowanie

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast przerwać wlew mannitolu.

Długotrwałe podawanie lub szybki wlew dużych objętości roztworów hiperosmotycznych może doprowadzić do przeciążenia krążenia i kwasicy. Ból głowy, nudności i dreszcze bez zmiany temperatury ciała mogą stanowić wstępne objawy przedmiotowe/podmiotowe. Następnie może wystąpić splątanie, stan letargu, drgawki, osłupienie i śpiączka.

Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, z kontrolą równowagi wodno-elektrolitowej. Pomocne może być zastosowanie hemodializy.

Mannitol 15% Baxter - przeciwwskazania

Mannitol 15% Baxter jest przeciwwskazany u pacjentów, u których stwierdzono:

• istniejącą uprzednio hiperosmolarność osocza; 

• ciężkie odwodnienie;

• trwały bezmocz;

• ciężką niewydolność serca;

• ciężki zastój krwi w płucach lub obrzęk płuc;

• czynne krwawienie śródczaszkowe, z wyjątkiem kraniotomii;

• uszkodzenie bariery krew-mózg;

• nadwrażliwość na mannitol.

Mannitol 15% Baxter - działania niepożądane

Częstość występowania Klasyfikacja układów i narządów Objawy (terminy zgodnie z MedDRA 6.1)

Niezbyt często

(?1/1000 – < 1/100) Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Zburzenia równowagi płynowo- elektrolitowej

 Zaburzenia naczyniowe Niedociśnienie

 Zaburzenia naczyniowe Zakrzepowe zapalenie żył

Rzadko

(?1/10 000 – < 1/1000) Zaburzenia układu immunologicznego Reakcje alergiczne

 Zaburzenia układu immunologicznego Wstrząs anafilaktyczny

 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Odwodnienie

 Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Obrzęki

 Zaburzenia układu nerwowego Bóle głowy

 Zaburzenia układu nerwowego Drgawki

 Zaburzenia układu nerwowego Zawroty głowy

 Zaburzenia układu nerwowego Wzrost ciśnienia śródczaszkowego

 Zaburzenia oka Niewyraźne widzenie

 Zaburzenia serca Arytmia

 Zaburzenia naczyniowe Nadciśnienie

 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Przekrwienie płuc

 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Obrzęk płuc

 Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Nieżyt nosa

 Zaburzenia żołądka i jelit Suchość w ustach

 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Martwica skóry

 Zaburzenia żołądka i jelit Pragnienie

 Zaburzenia żołądka i jelit Nudności

 Zaburzenia żołądka i jelit Wymioty

 Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pokrzywka

 Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Skurcze

 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nadmierna diureza

 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Nerczyca osmotyczna

 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Zatrzymanie moczu

 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Dreszcze

 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bóle w klatce piersiowej (bóle typu dławicowego)

 Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Gorączka

Bardzo rzadko

(< 1/10 000) Zaburzenia serca Zastoinowa niewydolność krążenia

 Zaburzenia nerek i dróg moczowych Ostra niewydolność nerek

Mannitol 15% Baxter - ciąża i karmienie piersią

Brak opublikowanych danych dotyczących stosowania mannitolu u kobiet w ciąży.

Brak opublikowanych danych z badań na zwierzętach doświadczalnych dotyczących wpływu mannitolu na przebieg ciąży i (lub) rozwój zarodka lub płodu i (lub) poród i (lub) rozwój pourodzeniowy.

Mannitol nie powinien być stosowany w okresie ciąży, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.

Brak jest informacji dotyczących przenikania mannitolu do mleka kobiecego.

Mannitolu nie należy stosować w okresie karmienia piersią, o ile nie jest to bezwzględnie konieczne.

Mannitol 15% Baxter - prowadzenie pojazdów

Nie dotyczy.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Mannitolum

    Jest to diuretyk osmotyczny, podawany w infuzjach. Dostaje się on do przestrzeni pozakomórkowej, powoduje zwiększenie ciśnienia osmotycznego w płynie zewnątrzkomórkowym i przemieszczanie wody z komórek do płynu śródmiąższowego i osocza. Powoduje wydalanie sodu i chlorków, co wykorzystuje się, aby obniżyć ciśnienia wewnątrz czaszki i gałki ocznej. Stosuje się też w celu wydalenia toksyn przez nerki, w fazie oligurii w ostrej niewydolności nerek.

    Dostępne opakowania
    Mannitol 15% Baxter

    Mannitol 15% Baxter

    roztwór do infuzji - 1000 ml (worek) - 0,15 g/ml
    BAXTER POLSKA SP. Z O. O.
    Mannitol 15% Baxter

    Mannitol 15% Baxter

    roztwór do infuzji - 500 ml (worek) - 0,15 g/ml
    BAXTER POLSKA SP. Z O. O.
    Mannitol 15% Baxter

    Mannitol 15% Baxter

    roztwór do infuzji - 100 ml (worek) - 0,15 g/ml
    BAXTER POLSKA SP. Z O. O.
    Mannitol 15% Baxter

    Mannitol 15% Baxter

    roztwór do infuzji - 250 ml (worek) - 0,15 g/ml
    BAXTER POLSKA SP. Z O. O.
    Powiązane artykuły
    Diagnostyka cukrzycy

    Lepszy test na cukrzycę?

    Naukowcy twierdzą, że opracowali sposób na poprawę dokładności standardowego testu na cukrzycę. "Uważamy, że wyniki naszych badań umożliwią pacjentom i lekarzom przeprowadzanie lepszych i dokładniejszych badań poziomu cukru we krwi, przez co zmniejszy...

    Urologia i nefrologia

    Polekowe zapalenie nerek

    Ostra niewydolność nerek (ONN) jest zespołem chorobowym spowodowanym nagłym pogorszeniem się czynności nerek. Często przyczyniają się do tego leki, zwłaszcza te o wysokim potencjale nefrotoksycznym. Wśród leków o działaniu nefrotoksycznym wymienia się...

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Jak długo trwa leczenie nerkozastępcze? (WIDEO)

    Jak długo trwa leczenie nerkozastępcze? (WIDEO)

    Długość leczenia nerkozastępczego Na czym polega leczenie nerkozastępcze? Otóż określa ono metody terapeutyczne, których zadaniem jest utrzymanie przy życiu osoby, u której z jakiś powodów doszło do schyłkowej niewydolności nerek. Bardzo ważne jest jednak,...

    Normy laboratoryjne

    Kreatynina - charakterystyka, przebieg, normy, interpretacja

    Kreatynina - charakterystyka, przebieg, normy, interpretacja

    Kreatynina jest produktem ubocznym przemiany materii powstającym głównie w mięśniach szkieletowych. Stężenie kreatyniny w moczu pozwala określić choroby nerek. Sprawdź, co oznacza kreatynina we krwi. Co to jest kreatynina? Kreatynina we krwi jest...

    Przeszczep nerki

    Oddając nerkę możesz uratować życie (WIDEO)

    Oddając nerkę możesz uratować życie (WIDEO)

    Transplantacja nerki Metodą leczenia przewlekłej niewydolności nerek jest jej przeszczep. Taki zabieg nie tylko przywraca prawidłową równowagę wewnątrzustrojową, czynność wewnątrzwydzielniczą, ale także zapewnia pacjentowi lepszą jakość życia. Takich...

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Grupa ryzyka chorób nerek (WIDEO)

    Grupa ryzyka chorób nerek (WIDEO)

    Przyczyny niewydolności nerek Zmniejszenie się liczby czynnych nefronów prowadzi do przewlekłej niewydolności nerek. Innymi przyczynami takiej przypadłości są także takie czynniki jak: cewkowo-śródmiąższowe choroby (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek)...

    Urologia i nefrologia

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Niewydolność nerek charakteryzuje się utratą zdolności do oczyszczania organizmu z ubocznych produktów przemiany materii. Nerki w prawidłowy sposób nie wydalają wody oraz nie kontrolują homeostazy. Objawia się to m.in. zmianą objętości wydalanego moczu...

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Niewydolność nerek - przyczyny, badania, leczenie

    Niewydolność nerek charakteryzuje się utratą zdolności do oczyszczania organizmu z ubocznych produktów przemiany materii. Nerki w prawidłowy sposób nie wydalają wody oraz nie kontrolują homeostazy. Objawia się to m.in. zmianą objętości wydalanego moczu...