Gamunex 10%

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do wstrzykiwań
Dawka
0,1 g/ml
Ilość
1 fiol.a 10ml
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: GRIFOLS DEUTSCHLAND GMBH

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Gamunex 10% - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Gamunex 10% - opis

Leczenie substytucyjne w:

zespołach pierwotnych niedoborów odporności takich jak: wrodzona agammaglobulinemia i hipogammaglobulinemia,

pospolity zmienny niedobór odporności ciężkie złożone niedobory odporności zespół Wiskotta–Aldricha.

Szpiczak mnogi lub przewleka białaczka limfatyczna z ciężką wtórną hipogammaglobulinemią i nawracającymi zakażeniami.

Dzieci z wrodzonym AIDS i nawracającymi ciężkimi zakażeniami bakteryjnymi.

Leczenie immunomodulujące:

Samoistna plamica małopłytkowa (ITP) u dorosłych i dzieci z dużym ryzykiem krwawień lub w celu skorygowania liczby płytek krwi przed zabiegiem chirurgicznym.

Zespół Guillain-Barré (GBS).

Przewlekła demielinizacyjna polineuropatia zapalna (CIDP).

Choroba Kawasaki (stosuje się w leczeniu skojarzonym z kwasem acetylosalicylowym).

Allogeniczne przeszczepianie szpiku kostnego.

Gamunex 10% - skład

Immunoglobulina ludzka normalna (IVIG): 1 ml produktu leczniczego Gamunex 10% zawiera 100 mg białka, w tym IgG stanowi co najmniej 98% (zawartość IgA: średnio 0,059 mg/ml; maksymalnie 0,084 mg/ml; n=5).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

Gamunex 10% - dawkowanie

Wielkość dawki i odstępy między dawkami zależą od wskazań do stosowania preparatu. W leczeniu substytucyjnym dawkę należy ustalać indywidualnie na podstawie parametrów farmakokinetycznych i klinicznej odpowiedzi na leczenie. Zaleca się stosowanie następujących dawek:

Leczenie substytucyjne w zespołach pierwotnych niedoborów odporności:

Dawkowanie powinno się ustalić w taki sposób, aby osiągnąć stężenie IgG, co najmniej

4 - 6 g/l bezpośrednio przed podaniem następnej dawki. W celu podwyższenia zbyt niskiego stężenia

IgG, do wartości prawidłowych, zaleca się stosowanie dawki początkowej 0,4 - 0,8 g/kg masy ciała (mc.) (4 - 8 ml/kg mc.), a następnie dawki podtrzymującej wynoszącej co najmniej 0,2 g/kg mc. (2 ml/kg mc.) co 3 - 4 tygodnie. Dawkę należy ustalać indywidualnie. Jeżeli wzrost stężenia IgG w surowicy jest niewystarczający lub, jeżeli spadek stężenia w surowicy był wyjątkowo szybki, preparat można podawać częściej.

W celu ustalenia wymaganej wielkości dawki i odstępu między dawkami, należy oznaczać stężenie IgG przed podaniem kolejnej dawki. Równowaga ustala się w ciągu

3 - 6 miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Dawka 0,2 - 0,8 g/kg mc. (2 - 8 ml/kg mc.) podawana co 3 - 4 tygodnie wystarcza do uzyskania stężenia 6 g/l IgG przed podaniem kolejnej dawki.

Leczenie substytucyjne w szpiczaku mnogim lub przewlekłej białaczce limfatycznej z ciężką wtórną hipogammaglobulinemią i nawracającymi zakażeniami:

Dawka zalecana wynosi 0,2 - 0,4 g/kg mc. (2 - 4 ml/kg mc.) co 3 - 4 tygodnie.

Leczenie substytucyjne u dzieci z AIDS i nawracającymi zakażeniami:

Dawka zalecana wynosi 0,2 - 0,4 g/kg mc. (2 - 4 ml/kg mc.) co 3 - 4 tygodnie.

Samoistna plamica małopłytkowa (ITP):

0,4 g/kg mc. (4 ml/kg mc.) przez 2 do 5 dni lub alternatywnie 1 g/kg mc. (10 ml/kg mc.) przez 2 kolejne dni. Jeżeli ilość płytek ponownie się zmniejszy, leczenie można powtórzyć.

Zespół Guillain-Barré (GBS):

0,4 g/kg mc. (4 ml/kg mc.) przez 3 do 7 kolejnych dni. Leczenie powinno się rozpocząć w ciągu 14 dni od pojawienia się objawów. Doświadczenie z zastosowaniem dożylnych immunoglobulin u dzieci z zespołem Guillain-Barré jest niewielkie.

Przewlekła demielinizacyjna polineuropatia zapalna (CIDP):

2 g/kg masy ciała (20 ml/kg) w dawkach podzielonych przez 2 do 4 kolejnych dni jako dawka nasycająca. Wlew podtrzymujący w dawce 1 g/kg masy ciała podawany jeden raz na dobę (10 ml/kg) lub podzielony na dwie dawki po 0,5 g/kg (5 ml/kg) podawane przez dwie kolejne doby, co trzy tygodnie. Doświadczenie dotyczące stosowania dożylnych immunoglobulin w leczeniu przewlekłej demielinizacyjnej polineuropatii zapalnej u dzieci jest ograniczone.

Choroba Kawasaki:

1,6 - 2 g/kg mc. (16 – 20 ml/kg mc.) jednorazowo w infuzji dożylnej lub w dawkach podzielonych w ciągu 2 - 5 dni w leczeniu skojarzonym z kwasem acetylosalicylowym.

Allogeniczne przeszczepianie szpiku kostnego: Gamunex 10% może być częścią terapii przygotowującej do przeszczepiania lub po przeszczepieniu.

Dawka lecznicza w zakażeniach oraz dawka profilaktyczna w zapobieganiu reakcji przeszczep przeciw gospodarzowi powinna być ustalona indywidualnie. Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 0,5 g/kg mc. (5 ml/kg mc.) na tydzień. Podawanie preparatu rozpoczyna się 7 dni przed przeszczepianiem; następnie podaje się 0,5 g/kg mc. (5 ml/kg mc.) raz w tygodniu przez okres do 3 miesięcy po przeszczepieniu. W przypadku utrzymującego się niedoboru przeciwciał, zaleca się podawanie dawki 0,5 g/kg mc. (5 ml/kg mc.) raz w miesiącu, aż do osiągnięcia prawidłowego poziomu przeciwciał.

Podsumowanie zalecanego dawkowania:

Wskazanie

Dawka

Częstość podawania

Leczenie substytucyjne w pierwotnych zespołach niedoboru odporności:

- początkowo:

0,4 - 0,8 g/kg

 
 

- następnie

co 3 - 4 tygodnie, w celu

Leczenie substytucyjne we wtórnych niedoborach odporności

Leczenie substytucyjne u dzieci zakażonych HIV

0,2 - 0,8 g/kg

0,2 - 0,4 g/kg

0,2 - 0,4 g/kg

uzyskania poziomu IgG co

najmniej 6 g/l

co 3 - 4 tygodnie

co 3 - 4 tygodnie

Leczenie immunomodulacyjne

- samoistna plamica małopłytkowa

- zespół Guillain-Barré

(GBS)

- przewlekła demielinizacyjna polineuropatia zapalna

(CIDP)

- choroba Kawasaki

0,4 g/kg/dobę lub

1 g/kg/dobę

0,4 g/kg/dobę

nasycająca: 2 g/kg

podtrzymująca:

1 g/kg

1,6 - 2 g/kg

przez 2 - 5 dni lub

przez 2 kolejne dni

przez 3 - 7 dni

w dawkach podzielonych

przez 2 do 4 kolejnych dni

jeden raz na dobę (10 ml/kg) lub podzielona na dwie dawki po 0,5 g/kg (5 ml/kg) podawane przez 2 kolejne doby, co 3 tygodnie

jednorazowo w infuzji dożylnej lub w dawkach podzielonych w ciągu 2 -

5 dni w leczeniu skojarzonym z kwasem

acetylosalicylowym

Allogeniczne przeszczepianie szpiku kostnego:

   

- leczenie zakażeń i profilaktyka reakcji „przeszczep przeciw gospodarzowi"

- utrzymujący się brak wytwarzania przeciwciał

0,5 g/kg

0,5 g/kg

raz w tygodniu, leczenie rozpocząć tydzień przed przeszczepianiem do 3 miesięcy po przeszczepieniu

raz w miesiącu, do uzyskania prawidłowego poziomu przeciwciał

Dawka została ustalona na podstawie dawek stosowanych w przeprowadzonych badaniach klinicznych produktu Gamunex 10%.

Decyzja w sprawie kontynuacji leczenia powyżej 48 tygodni należy do lekarza i powinna być oparta na wynikach leczenia, również długoterminowych.

Może istnieć konieczność dostosowania dawkowania do indywidualnego przebiegu choroby.

Należy podawać przejrzyste roztwory. Przed infuzją, należy doprowadzić Gamunex 10% do temperatury pokojowej lub do temperatury ciała (w miarę możliwości w kąpieli wodnej w temperaturze nie wyższej niż 37°C).

Zalecana początkowa prędkość podawania preparatu Gamunex 10% wynosi 0,01 - 0,02 ml/kg mc. na minutę (co odpowiada ok. 0,75 - 1,5 ml na minutę u pacjenta ważącego 75 kg). Jeśli preparat jest dobrze tolerowany, po ok. 30 minutach można stopniowo zwiększać prędkość do 0,08 - 0,14 ml/kg mc. na minutę (co odpowiada 6 - 10,5 ml na minutę u pacjenta ważącego 75 kg). Należy uważnie obserwować pacjentów otrzymujących preparat ze zwiększoną prędkością (0,14 ml/kg). U dzieci lub pacjentów z ryzykiem niewydolności nerek, maksymalna prędkość infuzji nie powinna przekroczyć 0,08 ml/kg mc. na minutę.

Nie wolno mieszać preparatuGamunex 10% z innymi roztworami do infuzji ani innymi produktami leczniczymi. Jeżeli konieczne jest rozcieńczenie preparatu przed podaniem, należy użyć do tego celu 5% roztworu glukozy. Gamunex 10% wykazuje niezgodność z roztworem soli.

Gamunex 10% - środki ostrożności

Niektóre działania niepożądane mogą być związane z prędkością infuzji. Należy przestrzegać zalecanej prędkości infuzji (patrz punkt 4.2), uważnie obserwować pacjenta podczas infuzji oraz przez co najmniej 20 minut po zakończeniu infuzji.

Niektóre działania niepożądane mogą występować częściej: przy dużej prędkości infuzji,

u pacjentów z hipo- lub agammaglobulinemią z niedoborem lub bez niedoboru IgA, u pacjentów którym ludzką immunoglobulinę podaje się po raz pierwszy, w rzadkich przypadkach u pacjentów, którym zmieniono podawany wcześniej preparat immunoglobuliny na inny oraz u pacjentów, którym immunoglobulina podawana jest po długiej przerwie.

Rzeczywiste reakcje nadwrażliwości są rzadkie, mogą występować w bardzo rzadkich przypadkach niedoboru IgA z obecnością przeciwciał przeciw IgA.

W rzadkich przypadkach immunoglobuliny mogą wywołać spadek ciśnienia krwi w przebiegu reakcji anafilaktycznej, nawet jeśli pacjent poprzednio dobrze tolerował leczenie ludzką normalną immunoglobuliną.

Często można uniknąć potencjalnych powikłań poprzez:

upewnienie się, że pacjenci nie są nadwrażliwi na ludzką normalną immunoglobulinę, rozpoczynając podawanie Gamunex 10%powoli (0,1 ml/kg mc. na godzinę),

uważne obserwowanie pacjentów w trakcie infuzji, ze zwróceniem uwagi na jakiekolwiek objawy wystąpienia reakcji niepożądanych. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, którym ludzką immunoglobulinę podaje się po raz pierwszy, którym zmieniono podawany wcześniej preparat immunoglobuliny na inny oraz pacjenci, którym immunoglobulina podawana jest po długiej przerwie. Tę grupę pacjentów należy obserwować podczas pierwszej infuzji i przez pierwszą godzinę po infuzji w celu zauważenia oznak możliwych działań niepożądanych.

dokładne rozważenie zastosowania roztworu glukozy do rozcieńczenia przed infuzją u pacjentów z cukrzycą utajoną, cukrzycą oraz u pacjentów na diecie niskocukrowej.

Istnieją kliniczne dowody związku pomiędzy podawaniem dożylnym IVIg a zdarzeniami zakrzepowozatorowymi, takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zator płucny oraz zakrzepica żył głębokich, co do których uważa się, że są związane ze względnym wzrostem lepkości krwi po podaniu immunoglobulin pacjentom z grup ryzyka. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu oraz stosowaniu IVIg u pacjentów otyłych oraz u których istnieje ryzyko wystąpienia stanów zakrzepowych (takich jak podeszły wiek, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, oraz choroby naczyniowe lub stany zakrzepowe w wywiadzie; pacjentów długotrwale unieruchomionych, pacjentów z ciężką hipowolemią, pacjentów z chorobami objawiającymi się wzrostem lepkości krwi).

W razie wystąpienia działań niepożądanych należy zmniejszyć prędkość infuzji lub przerwać infuzję do czasu ustąpienia objawów.

Jeżeli objawy utrzymują się mimo zatrzymania infuzji, należy zastosować odpowiednie leczenie. Jeśli wystąpi wstrząs anafilaktyczny, należy natychmiast przerwać podawanie preparatu i włączyć leczenie zgodne z aktualnymi wytycznymi postępowania we wstrząsie.

Istnieją doniesienia o występowaniu przypadków zaburzenia czynności nerek i ostrej niewydolności nerek w związku z dożylnym podawaniem immunoglobulin. Szczególnie zagrożeni są pacjenci z wcześniej istniejącą niewydolnością nerek, cukrzycą, hipowolemią, nadwagą; pacjenci leczeni jednocześnie lekami o właściwościach nefrotoksycznych, pacjenci po 65 roku życia. Podając immunoglobuliny pacjentom z grupy ryzyka:

przed rozpoczęciem leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie, należy kontrolować diurezę i stężenie kreatyniny w surowicy oraz unikać jednoczesnego stosowania diuretyków pętlowych.

Jeśli wystąpi zaburzenie czynności nerek, należy rozważyć przerwanie leczenia immunoglobuliną. Mimo, iż doniesienia o zaburzeniu funkcji nerek i ostrej niewydolność nerek dotyczyły wielu dopuszczonych do obrotu preparatów immunoglobulin, to preparaty zawierające sacharozę jako stabilizator były w głównej mierze odpowiedzialne za wystąpienie większości powikłań. Pacjenci z grupy ryzyka powinni zatem otrzymywać preparaty immunoglobulin niezawierające sacharozy. U pacjentów z ryzykiem ostrej niewydolności nerek lub zakrzepowo-zatorowymi działaniami niepożądanymi, preparat Gamunex 10% należy podawać z minimalną szybkością infuzji, w minimalnej skutecznej dawce.

Standardowe środki ostrożności stosowane w celu uniknięcia potencjalnych zakażeń wynikających z podawania produktów krwiopochodnych obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe indywidualnych donacji krwi i puli osocza w kierunku swoistych markerów chorób zakaźnych oraz stosowanie skutecznych procedur inaktywacji/usuwania wirusów w procesie produkcji. Pomimo zastosowania powyższych środków ostrożności, kiedy podawane są produkty krwiopochodne nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych, w tym nieznanych dotychczas wirusów lub innych patogenów.

Uważa się, że podejmowane działania zapobiegawcze są skuteczne wobec wirusów osłonkowych, takich jak HIV, HBV i HCV. Usuwanie/inaktywacja wirusów bezosłonkowych takich jak HAV i parwovirus B19 może mieć ograniczoną skuteczność.

Z dotychczasowego doświadczenia klinicznego wynika, że preparaty immunoglobulin nie przenoszą wirusa zapalenia wątroby typu A ani parwowirusa B19.

Przyjmuje się, że obecność przeciwciał odgrywa istotną rolę zabezpieczającą przed zakażeniami wirusowymi.

Zdecydowanie zaleca się, aby przy każdym podaniu Gamunex 10% zapisać nazwę i numer serii preparatu używając załączonych naklejek, tak aby można było w przyszłości ustalić, jaką serię preparatu otrzymał pacjent.

Gamunex 10% - przedawkowanie

Przedawkowanie może spowodować hiperwolemię lub zespół nadmiernej lepkości, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek.

Gamunex 10% - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek składnik preparatu. Dotyczy to zwłaszcza wyjątkowo rzadkich przypadków niedoboru IgA, kiedy u pacjenta stwierdza się przeciwciała przeciw IgA.

Gamunex 10% - działania niepożądane

W pojedynczych przypadkach donoszono o występowaniu dreszczy, bólów głowy, zawrotów głowy, gorączki, nudności i wymiotów, biegunki, niskiego ciśnienia krwi, reakcji alergicznych takich jak pokrzywka, wysypka skórna i świąd skóry, bóle stawów, osłabienie, bóle pleców o niewielkim nasileniu i reakcje w miejscu wkłucia.

Odnotowano rzadkie przypadki reakcji anafilaktoidalnych związanych z dożylnym podawaniem immunoglobulin, w tym preparatu Gamunex 10%.

Rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości z nagłym spadkiem ciśnienia krwi, w odosobnionych przypadkach do wstrząsu anafilaktycznego włącznie, nawet u pacjentów wcześniej dobrze tolerujących preparat.

W pojedynczych przypadkach, szczególnie po podawaniu immunoglobulin w dużych dawkach opisano wystąpienie objawów jałowego zapalenia opon mózgowych (silne bóle głowy, nudności, wymioty, gorączka, sztywność karku, ograniczenie świadomości). Objawy te ustępowały całkowicie po zaprzestaniu leczenia.

W pojedynczych przypadkach w związku z podaniem immunoglobulin może wystąpić zaburzenie funkcji nerek ze wzrostem stężenia kreatyniny, a nawet ostra niewydolność nerek.

Bardzo rzadko: u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak podeszły wiek, choroba niedokrwienna serca oraz mózgu, nadwaga lub nasilona hipowolemia, opisywano występowanie reakcji zakrzepowozatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, zator płucny oraz zakrzepica żył głębokich.

Ponadto stwierdzano pojedyncze przypadki przemijającej niedokrwistości hemolitycznej / hemolizy oraz

(rzadko) przemijające reakcje skórne.

Działania niepożądane zaobserwowane w badaniach klinicznych podano zgodnie z klasyfikacją układowo-narządową MedDRA. Częstość występowania podano zgodnie z poniższą regułą:

bardzo często (≥ 1 / 10) często (≥ 1 / 100 do < 1 / 10) niezbyt często (≥ 1 / 1 000 do < 1 / 100) rzadko (≥ 1 / 10 000 do < 1 / 1, 000) bardzo rzadko (< 1 / 10, 000) nie znana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy działania niepożądane podano w kolejności od najcięższych.

Działania niepożądane, które rzadko obserwowano w badaniach klinicznych produktu leczniczego: niedokrwistość hemolityczna, duszność, zapalenie zatok, złuszczanie skóry, niepokój, bóle mięśni, spadek stężenia hemoglobiny, siniaki, zapalenie skóry, zaczerwienienie twarzy, sztywność mięśni, rumień dłoni, bezgłos.

Częstość działań niepożądanych badaniach klinicznych produktu leczniczego

Klasyfikacja MedDRA

MedDRA termin preferowany

Częstość występowania

Badania diagnostyczne

Zmniejszona liczba białych krwinek

Niezbyt często

Zaburzenia układu nerwowego

Ból głowy

Zawroty głowy

Często

Niezbyt często

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Pokrzywka, zapalenie skóry, świąd, wysypka

Niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit

Ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty

Niezbyt często

Zaburzenia naczyniowe

Zwiększone ciśnienie tętnicze, zmniejszone ciśnienie tętnicze

Niezbyt często

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Zapalenie gardła, kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa, świszczący oddech

Niezbyt często

Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

Ból stawów, ból pleców, ból szyi, ból barku

Niezbyt często

Zaburzenia serca

Ból w klatce piersiowej

Niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Gorączka

Objawy grypopodobne, złe samopoczucie, uczucie zmęczenia, dreszcze, osłabienie, reakcje w miejscu podania

Często

Niezbyt często

Ryzyko przeniesienia zakażeń - patrz punkt 4.4.

Gamunex 10% - ciąża i karmienie piersią

Bezpieczeństwo stosowania u kobiet w ciąży nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach klinicznych i z tego powodu powinien być on stosowany z zachowaniem ostrożności u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania immunoglobulin wskazuje, że nie należy spodziewać się wystąpienia szkodliwego działania preparatu na przebieg ciąży, na płód oraz na noworodka. Immunoglobuliny są wydzielane do mleka, co może przyczyniać się do przekazywania noworodkowi przeciwciał ochronnych.

Gamunex 10% - prowadzenie pojazdów

Brak doniesień o wpływie immunoglobulin na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Immunoglobulinum humanum

    Immunoglobulina ludzka jest koncentratem przeciwciał o szerokim zakresie swoistości otrzymywanym z osocza krwiodawców. Preparaty do stosowania zawierają m.in. co najmniej 90% immunoglobuliny G, a do stosowania i.v. zawierają co najmniej 95% IgG. Stosowana jest w pierwotnych i wtórnych niedoborach immunologicznych profilaktycznie.

    Dostępne opakowania
    Gamunex 10%

    Gamunex 10%

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 10ml - 0,1 g/ml
    GRIFOLS DEUTSCHLAND GMBH
    Gamunex 10%

    Gamunex 10%

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 50ml - 0,1 g/ml
    GRIFOLS DEUTSCHLAND GMBH
    Gamunex 10%

    Gamunex 10%

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 100ml - 0,1 g/ml
    GRIFOLS DEUTSCHLAND GMBH
    Gamunex 10%

    Gamunex 10%

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 200ml - 0,1 g/ml
    GRIFOLS DEUTSCHLAND GMBH
    Gamunex 10%

    Gamunex 10%

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 400ml - 0,1 g/ml
    GRIFOLS DEUTSCHLAND GMBH
    Powiązane artykuły
    Obniżona odporność

    Wrodzone niedobory odporności

    Na układ odpornościowy organizmu składa się cały szereg elementów, od barier mechanicznych w postaci skóry czy błon śluzowych, poprzez narządy takie jak grasica, elementy komórkowe, po cząsteczki zwane cytokinami, limfokinami itd. Elementy te powodują,...

    Odporność organizmu

    Węzły chłonne - powiększone węzły chłonne u dzieci i dorosłych

    Węzły chłonne - powiększone węzły chłonne u dzieci i dorosłych

    Węzły chłonne to jeden z najważniejszych elementów układu immunologicznego. Ich powiększenie może wynikać z infekcji lub stanu zapalnego, ale zdarza się, że jest to objaw choroby nowotworowej lub innych poważniejszych schorzeń. Jakie funkcje mają węzły...

    Odporność dzieci

    Odporność wyssana z mlekiem matki

    Dla malutkiego dziecka nie ma lepszego pokarmu niż mleko matki. Jedną z jego najważniejszych cech jest to, że chroni maluszka przed różnymi chorobami. Dziecko przychodzące na świat nie jest bezbronne. W czasie swojego życia płodowego matka przekazuje...

    Odporność dzieci

    Rozwój odporności u dzieci (WIDEO)

    Rozwój odporności u dzieci (WIDEO)

    Tworzenie odporności u dzieci Immunoglobuliny to nic innego jak białka wydzielane przez pobudzone limfocyty B (komórki plazmatyczne). Są one także nazywane terminem „przeciwciała odpornościowe" i ich funkcją jest to, że stanowią one składową humoralną...

    #dzieńdobryWP

    Jak naturalnie wzmocnić odporność u dzieci? (WIDEO)

    Jak naturalnie wzmocnić odporność u dzieci? (WIDEO)

    Lepiej zapobiegać niż leczyć Sezon jesienno-zimowy to czas, w którym dzieci znacznie częściej chorują. Zamiast leczyć swojego malucha, zacznij zapobiegać. Paulina Smaszcz-Kurzajewska oraz jej goście - pediatra Aneta Górska-Kot oraz ojciec i bloger Robert...

    Krew pępowinowa - właściwości, komórki macierzyste, procedury pobrania, zastosowanie

    Pobranie krwi pępowinowej - czy to jest etyczne? (WIDEO)

    Pobranie krwi pępowinowej - czy to jest etyczne? (WIDEO)

    Pobranie krwi pępowinowej - czy to jest etyczne? Pobranie krwi pępowinowej i jej wszczepienie nie budzi żadnych wątpliwości etycznych. To samo dotyczy pobierania komórek macierzystych z krwi pępowinowej. Komórki macierzyste pobrane z krwi pępowinowej...

    Obniżona odporność

    Co zaburza odporność? (WIDEO)

    Co zaburza odporność? (WIDEO)

    Zaburzenia odporności Ważnym czynnikiem zaburzających naturalną odporność organizmu są antybiotyki. Szczególnie niebezpieczne dla układu immunologicznego są antybiotyki stosowane bez konsultacji z lekarzem (np. w przypadku, gdy w domowej apteczce zostało...

    Odporność dzieci

    Jak dzieci tracą odporność?

    Odporność to zespół reakcji obronnych, których celem jest neutralizowanie lub eliminowanie obcych i szkodliwych dla organizmu substancji. Warto zdać sobie sprawę, iż organizm dziecka charakteryzuje się licznymi odrębnościami w porównaniu z organizmem...

    Sepsa - rozpoznanie, ciężka sepsa, przyczyny i predyspozycje, leczenie

    Jakie są objawy sepsy? (WIDEO)

    Jakie są objawy sepsy? (WIDEO)

    Objawy zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej Sepsa, zwana również posocznicą, jest bardzo poważną chorobą. Określa się ją jako zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej (SIRS). Zazwyczaj ta reakcja organizmu jest wywołana bakteriami chorobotwórczymi,...