Eligard 22,5 mg

zobacz opinie o produkcie »
Cena
725,13 zł
Forma
proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
Dawka
0,0225 g
Ilość
1 zest. (2 strz.napeł.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: ASTELLAS PHARMA SP. Z O.O.

Pytania do farmaceuty

Rak prostaty a poziom PSA i stosowanie Xarelto

Tata, 78 lat, rak prostaty, PSA: wyjściowe 26, obecnie 0.1, Gleason 3+3, leczony: Eligard 45, radioterapia. Ponadto migotanie przedsionków, leczenie : Polfenon 3x150mg, Xarelto 1x20mg. Pojawiły się krwawienia, dlatego teraz Xarelto 20mg raz na dwa dni. Problem: urolog zapisał dodatkowo Apo-Flutam. Czy należy ten lek dołączyć? PSA dobre, natomiast Apo-Flutam działa przeciwzakrzepowo i obawiam...

Eligard 22,5 mg - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Eligard 22,5 mg - opis

ELIGARD 22,5 mg jest wskazany do stosowania w leczeniu hormonozależnego, zaawansowanego raka gruczołu krokowego.

Eligard 22,5 mg - skład

Ampułko-strzykawka z proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawiera 22,5 mg octanu leuproreliny, co odpowiada 20,87 mg leuproreliny (Leuprorelinum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Eligard 22,5 mg - dawkowanie

Dawkowanie u dorosłych mężczyzn

ELIGARD 22,5 mg powinien być stosowany pod nadzorem personelu służby zdrowia o odpowiednim doświadczeniu w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie.

ELIGARD 22,5 mg stosuje się w postaci podskórnego wstrzyknięcia co trzy miesiące. Po wstrzyknięciu roztworu tworzy się stały rezerwuar produktu leczniczego, co zapewnia ciągłe uwalnianie octanu leuproreliny przez trzy miesiące.

Z reguły terapia zaawansowanej postaci raka gruczołu krokowego produktem ELIGARD 22,5 mg jest długotrwała i nie należy jej przerywać z chwilą uzyskania remisji lub poprawy.

Odpowiedź na leczenie produktem ELIGARD 22,5 mg należy monitorować za pomocą oceny stanu klinicznego i pomiaru stężenia antygenu gruczołu krokowego (PSA) w surowicy krwi. W badaniach klinicznych wykazano, że u większości pacjentów niepoddanych wcześniej orchidektomii stężenie testosteronu zwiększało się podczas pierwszych 3 dni leczenia, by następnie zmniejszyć się w ciągu

3 do 4 tygodni do wartości mniejszych niż po kastracji chirurgicznej. Po osiągnięciu wartości kastracyjnych utrzymywały się one tak długo, jak długo stosowano leczenie (częstość występowania przełomów testosteronowych była mniejsza niż 1%). Jeżeli odpowiedź pacjenta na leczenie jest mniejsza niż oczekiwana, zaleca się potwierdzenie, czy stężenia testosteronu w surowicy zmniejszyły się do poziomu wartości kastracyjnych lub czy utrzymują się na tym poziomie.

Sposób podawania

Zawartość dwóch jałowych ampułko-strzykawek należy zmieszać bezpośrednio przed podskórnym wstrzyknięciem ELIGARD 22,5 mg.

Sposób mieszania zawartości strzykawek – patrz punkt 6.6.

Dane z badań na zwierzętach wskazują na konieczność bezwzględnego unikania przypadkowego wstrzyknięcia dotętniczego lub dożylnego.

Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych stosowanych we wstrzyknięciach podskórnych, należy okresowo zmieniać miejsca wstrzyknięć.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania produktu leczniczego u dzieci poniżej 18 lat (patrz punkt 4.3.).

Dostosowywanie dawki w specjalnych grupach pacjentów

Nie prowadzono badań klinicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Eligard 22,5 mg - środki ostrożności

Octan leuproreliny, podobnie jak inni agoniści GnRH, podczas pierwszego tygodnia stosowania powoduje przemijające zwiększenie stężenia testosteronu, dihydrotestosteronu i aktywności fosfatazy kwaśnej w surowicy. U pacjentów może dojść do nasilenia istniejących lub pojawienia się nowych objawów, w tym bólów kości, neuropatii, krwiomoczu, zwężenia moczowodu lub utrudnionego odpływu moczu z pęcherza moczowego (patrz punkt 4.8). Objawy te zwykle ustępują podczas dalszego leczenia.

Należy rozważyć dodatkowe zastosowanie leczenia odpowiednim przeciwandrogenem, począwszy od trzeciego dnia przed włączeniem leczenia i dalej przez pierwsze dwa do trzech tygodni podawania leku. Istnieją doniesienia, że takie postępowanie łagodzi następstwa początkowego zwiększenia stężenia testosteronu w surowicy.

U mężczyzn poddanych uprzednio kastracji chirurgicznej ELIGARD 22,5 mg nie powoduje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy.

Podczas stosowania agonistów GnRH obserwowano przypadki zwężenia moczowodów i przypadki ucisku na rdzeń kręgowy prowadzące do porażenia, które w niektórych przypadkach prowadziły do zgonu pacjenta. W razie pojawienia się ucisku na rdzeń kręgowy lub zaburzeń czynności nerek należy wdrożyć standardowe leczenie tych powikłań.

Podczas pierwszych tygodni leczenia należy bacznie obserwować pacjentów z przerzutami do kręgosłupa i (lub) mózgu oraz pacjentów ze zwężeniem dróg moczowych.

U pewnego odsetka pacjentów stwierdza się guzy, które nie odpowiadają na leczenie hormonalne. Rozpoznanie tego stanu opiera się na braku poprawy klinicznej mimo odpowiedniego zmniejszenia stężenia testosteronu - dalsze leczenie produktem ELIGARD 22,5 mg nie przyniesie korzyści.

W piśmiennictwie opisywano przypadki zmniejszenia gęstości kości u pacjentów poddanych uprzednio orchidektomii lub leczonych agonistami GnRH (patrz punkt 4.8).

Leczenie przeciwandrogenami znacząco zwiększa ryzyko złamań kości z powodu osteoporozy. Dostępna jest jedynie ograniczona ilość danych na ten temat. Złamania będące wynikiem osteoporozy obserwowano u 5% pacjentów poddanych leczeniu przeciwandrogenami przez 22 miesiące i u 4% pacjentów po 5 do 10 latach leczenia. Ryzyko złamań w wyniku rozwoju osteoporozy jest generalnie większe niż ryzyko złamań patologicznych.

Poza długotrwałym niedoborem testosteronu na rozwój osteoporozy mogą także wpływać: wiek pacjenta, palenie papierosów i spożywanie napojów alkoholowych, otyłość i niewystarczający wysiłek fizyczny.

W badaniach prowadzonych po wprowadzeniu produktu do obrotu donoszono o rzadkich przypadkach krwotoku do przysadki (objaw wtórny do zawału przysadki mózgowej) po podaniu agonistów GnRH. W większości przypadków objaw ten pojawiał się w ciągu 2 tygodni od podania pierwszej dawki, a w niektórych w ciągu pierwszej godziny. Objawami krwotoku do przysadki w powyższych przypadkach były nagłe bóle głowy, wymioty, zaburzenia wzroku, porażenie mięśni oka, zmiana stanu psychicznego, czasem zapaść krążeniowa. Natychmiastowa pomoc lekarza jest konieczna.

Środki ostrożności

U niektórych pacjentów leczonych agonistami GnRH obserwowano zmiany tolerancji glukozy. Zaleca się częstsze monitorowanie pacjentów z cukrzycą podczas leczenia produktem ELIGARD 22,5 mg.

Eligard 22,5 mg - przedawkowanie

ELIGARD 22,5 mg nie powoduje ryzyka nadużycia, a celowe przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Nie ma doniesień o nadużywaniu czy przedawkowaniu podczas leczenia leuproreliną, jednak w przypadku zaistnienia ryzyka nadużycia lub przedawkowania, zaleca się obserwowanie pacjenta i włączenie leczenia wspomagającego.

Eligard 22,5 mg - przeciwwskazania

Nadwrażliwość na octan leuproreliny i na innych agonistów GnRH lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

U chorych poddanych uprzednio orchidektomii (podobnie jak w przypadku innych agonistów GnRH, ELIGARD 22,5 mg nie powoduje dalszego zmniejszenia stężenia testosteronu w surowicy u pacjentów poddanych kastracji chirurgicznej).

W monoterapii chorych z rakiem gruczołu krokowego, u których stwierdza się ucisk na rdzeń kręgowy lub przerzuty do kręgosłupa (patrz także punkt 4.4).

ELIGARD 22,5 mg jest przeciwwskazany u kobiet i dzieci.

Eligard 22,5 mg - działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane w czasie stosowania produktu ELIGARD 22,5 mg wynikają przede wszystkim ze specyficznego mechanizmu działania octanu leuproreliny, który zwiększa lub zmniejsza stężenia poszczególnych hormonów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to uderzenia gorąca, nudności, złe samopoczucie, osłabienie i zmęczenie oraz przemijające podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia. Łagodne uderzenia gorąca stwierdza się u około 58% pacjentów.

Następujące działania niepożądane obserwowano podczas badań klinicznych produktu leczniczego ELIGARDu chorych z zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego. Częstość występowania działań niepożądanych określono w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000) i bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1: Działania niepożądane w badaniach klinicznych produktu leczniczego Eligard

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

często

zapalenie nosogardzieli

niezbyt często

zakażenie układu moczowego, miejscowe zakażenie skóry

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

niezbyt często

nasilenie cukrzycy

Zaburzenia psychiczne

 

niezbyt często

niezwykłe sny, depresja, zmniejszenie popędu płciowego

Zaburzenia układu nerwowego

 

niezbyt często

zawroty głowy, ból głowy, osłabienie czucia, bezsenność, zaburzenie smaku, zaburzenie powonienia,

rzadko

ruchy mimowolne

Zaburzenia naczyniowe

 

bardzo często

uderzenia gorąca

niezbyt często

nadciśnienie, niedociśnienie

rzadko

omdlenie, zapaść

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia

 

niezbyt często

wyciek wodnisty z nosa, duszność

Zaburzenia żołądka i jelit

 

często

nudności, biegunka

niezbyt często

zaparcie, suchość w ustach, niestrawność, wymioty

rzadko

wzdęcia, odbijanie się

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

bardzo często

wybroczyny, rumień

często

świąd, pocenie nocne

niezbyt często

potliwość, nasilenie pocenia

rzadko

łysienie, wykwity skórne

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

często

ból stawów, ból kończyn, ból mięśni

niezbyt często

ból pleców, skurcze mięśniowe

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

często

rzadkie oddawanie moczu, trudności w oddawaniu moczu, bolesne oddawanie moczu, oddawanie moczu w nocy, skąpomocz

niezbyt często

skurcz pęcherza moczowego, krwiomocz, nasilony częstomocz, zatrzymanie moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

 

często

tkliwość piersi, zanik jąder, bolesność jąder, bezpłodność, przerost gruczołów piersiowych

niezbyt często

ginekomastia, impotencja, schorzenia jąder

rzadko

ból piersi

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

bardzo często

zmęczenie, pieczenie w miejscu podania, zaburzenia czucia w miejscu podania

często

złe samopoczucie, bolesność w miejscu podania, zasinienie w miejscu podania, kłucie w miejscu podania, sztywność mięśni, osłabienie

niezbyt często

świąd w miejscu podania, senność, ból, gorączka

rzadko

owrzodzenie w miejscu podania

bardzo rzadko

martwica w miejscu podania

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

często

zaburzenia hematologiczne

Badania

 

często

zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy, wydłużenie czasu krzepnięcia

niezbyt często

zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej, zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększenie masy ciała

Inne działania niepożądane obserwowane zwykle podczas leczenia octanem leuproreliny to obrzęki obwodowe, zatorowość płucna, kołatanie serca, bóle mięśni, osłabienie mięśni, zaburzenia czucia skórnego, dreszcze, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, wysypka, amnezja i zaburzenia widzenia. Po podaniu zarówno krótko-, jak i długodziałających agonistów GnRH, rzadko donoszono o wystąpieniu zawału w następstwie krwotoku do przysadki mózgowej. Rzadko obserwowano trombocytopenię i leukopenię. Istnieją doniesienia o zaburzeniach tolerancji glukozy.

Miejscowe działania niepożądane po wstrzyknięciu ELIGARD są podobne do miejscowych działań niepożądanych występujących w przypadku innych podobnych produktów wstrzykiwanych podskórnie.

Ogólnie te miejscowe działania niepożądane po wstrzyknięciu podskórnym opisywane są jako łagodne i szybko przemijające.

Zmiany gęstości kości

W piśmiennictwie istnieją doniesienia o zmniejszeniu gęstości kości u mężczyzn poddanych orchidektomii lub leczonych analogami GnRH. Można przypuszczać, że długotrwała terapia leuproreliną może spowodować zwiększenie objawów osteoporozy. W punkcie 4.4 znajduje się informacja o zwiększonym ryzyku występowania złamań z powodu osteoporozy.

Nasilenie przedmiotowych i podmiotowych objawów choroby

Podczas pierwszych tygodni leczenia octanem leuproreliny może dojść do zaostrzenia podmiotowych i przedmiotowych objawów choroby. W przypadku występowania nasilonych zmian, takich jak przerzuty do kręgosłupa i (lub) zwężenie dróg moczowych lub krwiomocz, mogą pojawić się objawy neurologiczne, takie jak osłabienie i (lub) parestezje w obrębie kończyn dolnych lub dalsze nasilenie objawów urologicznych.

Eligard 22,5 mg - ciąża i karmienie piersią

Nie dotyczy, ponieważ ELIGARD 22,5 mg jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet.

Eligard 22,5 mg - prowadzenie pojazdów

Nie prowadzono badań dotyczących wpływu produktu ELIGARD 22,5 mg na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługę urządzeń mechanicznych.

Zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych może być zaburzona z powodu zmęczenia, zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia, które mogą być działaniami niepożądanymi stosowanego leku lub wynikać z choroby podstawowej.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Leuprorelinum

    Dostępne opakowania
    Eligard 22,5 mg

    Eligard 22,5 mg

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 zest. (2 strz.napeł.) - 0,0225 g
    ASTELLAS PHARMA SP. Z O.O.
    Eligard 22,5 mg

    Eligard 22,5 mg

    proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań - 1 zest. (tacki) - 0,0225 g
    ASTELLAS PHARMA SP. Z O.O.
    725,13 zł
    Powiązane artykuły
    Przyczyny impotencji

    Prostata a potencja

    Prostata, podobnie jak inne części męskiego ciała, jest narażona na choroby nowotworowe. W tym przypadku bardzo ważna jest wczesna diagnoza. Wielu mężczyzn, obserwujących u siebie objawy przerostu gruczołu, zastanawia się, jak dolegliwości prostaty wpłyną...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Leczenie bólu w chorobie nowotworowej prostaty

    Bardzo ważnym elementem leczenia przeciwnowotworowego jest leczenie objawowe. Jego celem jest podniesienie jakości życia pacjenta. Ból niewątpliwie w znaczny sposób obniża zadowolenie z życia. Zaawansowana choroba nowotworowa gruczołu krokowego daje często...

    Diagnostyka chorób prostaty

    Masz krótszy palec wskazujący? Sprawdź, na co może wskazywać (WIDEO)

    Masz krótszy palec wskazujący? Sprawdź, na co może wskazywać (WIDEO)

    Mówi się, że dłonie są naszą wizytówką. Można z nich odczytać bardzo wiele. Pokazują tryb pracy, aktywność fizyczną, a nawet nękające właściciela choroby. Wiele osób skarży się, że wciąż jest im zimno w dłonie albo w stopy. Może to świadczyć o chorobach...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Nowy lek na raka prostaty z przerzutami

    Naukowcy z Uniwersytetu w Purdue ogłosili, że udało im się znaleźć skuteczny sposób zwalczania komórek rakowych u chorych z zaawansowanym rakiem prostaty i przerzutami. Autorzy badania skoncentrowali się na działaniu genu Plk1, kluczowego regulatora cyklu...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Sojowy lek na raka prostaty

    Na 9. Dorocznej Konferencji Amerykańskiego Stowarzyszenia Badań nad Rakiem naukowcy przedstawili wyniki testów leku z soi, który może hamować przerzuty raka prostaty. Działanie genisteiny W składzie eksperymentalnego leku znajduje się genisteina....

    Nowotwór kości

    Lek, który nie daje ''oszukać'' się rakowi

    Lek, który nie daje ''oszukać'' się rakowi

    Lekarze i naukowcy zebrali w jednym miejscy 86 pacjentów chorujących na różne odmiany raka. Wśród nich były osoby z rakiem kości, prostaty, trzustki, czy macicy. Jedna z kobiet w tej grupie miała tak rzadką odmianę tej śmiertelnej choroby, że nie było...

    Leczenie farmakologiczne prostaty

    Analogi LH-RH a leczenie prostaty

    Analogi LH-RH (np. goserelina, leuprolid, buserelina) to leki wykorzystywane w terapii hormonalnej raka gruczołu krokowego. Ich działanie polega na zmniejszeniu stężenia androgenów w surowicy krwi, czyli na kastracji farmakologicznej. Niskie stężenie...

    Leczenie niefarmakologiczne prostaty

    Leczenie niefarmakologiczne prostaty

    Do chorób prostaty zalicza się: rak prostaty, zapalenie gruczołu krokowego oraz łagodny rozrost prostaty. Choroby te w dużym stopniu zależą od wieku mężczyzny. Wraz z wiekiem wzrasta ryzyko wystąpienia chorób prostaty. Leczenie prostaty wymaga zazwyczaj...

    Rak prostaty - gruczoł krokowy, czynniki ryzyka, diagnostyka, leczenie

    Gwiazdy, które walczyły z rakiem prostaty. Apelują, aby się badać

    Gwiazdy, które walczyły z rakiem prostaty. Apelują, aby się badać

    Rak prostaty długo nie daje objawów Rak prostaty, czyli rak gruczołu krokowego, to złośliwy nowotwór. U mężczyzn częściej spotykany jest tylko rak płuc. Rak prostaty długo nie daje objawów, a te, które pojawiają się jako pierwsze, zwykle kojarzone są...