Co-Indipam

zobacz opinie o produkcie »
Cena
13,07 zł
Forma
tabletki
Dawka
4mg+1,25mg
Ilość
14 tabl. (2 blist.po 7 szt.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: ACTAVIS GROUP PTC EHF

Co-Indipam - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Co-Indipam - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Co-Indipam - opis

Leczenie nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Perindopril Indapamide Arrow jest wskazany do stosowania u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu peryndoprylu w monoterapii.

Co-Indipam - skład

Każda tabletka zawiera 3,338 mg peryndoprylu, co odpowiada 4 mgperyndoprylu z tert-butyloaminą + 1,25 mg indapamidu.

Substancje pomocnicze: 68,75 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Co-Indipam - dawkowanie

Podanie doustne.

Jedna tabletka produktu Perindopril Indapamide Arrow o mocy 4 mg+1,25 mg raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem.

Jeżeli jest to możliwe, zaleca się oddzielne zwiększanie dawki poszczególnych substancji czynnych. Produkt Perindopril Indapamide Arrow o mocy 4 mg+1,25 mg należy stosować u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane podczas stosowania produktu Perindopril Indapamide Arrow o mocy 2 mg+0,625 mg (jeśli jest dostępny). Jeżeli jest to klinicznie właściwe, można rozważyć bezpośrednią zmianę z monoterapii na leczenie produktem Perindopril Indapamide Arrow o mocy 4 mg+1,25 mg.

Osoby w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4)

Leczenie należy rozpocząć po ocenie zmian ciśnienia tętniczego i czynności nerek.

Pacjenci z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.4)

W przypadkach ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) leczenie jest przeciwwskazane.

U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) zaleca się rozpoczynanie leczenia od odpowiedniej dawki poszczególnych substancji czynnych.

U pacjentów z klirensem kreatyniny większym lub równym 60 ml/min nie jest wymagane dostosowanie dawki. Do standardowego postępowania medycznego należy częste oznaczanie stężenia kreatyniny i potasu.

Pacjenci z niewydolnością wątroby (patrz punkty 4.3, 4.4 i 5.2)

W przypadkach ciężkiej niewydolności wątroby leczenie jest przeciwwskazane.

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania.

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Perindopril Indapamide Arrow nie należy stosować u dzieci i młodzieży z powodu nieustalonej skuteczności i tolerancji stosowania peryndoprylu, zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym.

Co-Indipam - środki ostrożności

Specjalne ostrzeżenia

Wspólne dla peryndoprylu i indapamidu:

W przypadku niskodawkowego produktu leczniczego Perindopril Indapamide Arrow nie stwierdzono istotnego zmniejszenia działań niepożądanych produktu w porównaniu do najniższych dopuszczonych do stosowania poziomów dawkowania produktów wchodzących w jego skład stosowanych w monoterapii, z wyjątkiem hipokaliemii (patrz punkt 4.8). Nie można wykluczyć zwiększonej częstości występowania reakcji idiosynkratycznych, jeśli pacjent zostanie narażony równocześnie na dwa nowe dla niego leki hipotensyjne. W celu zmniejszenia tego ryzyka do minimum, pacjent powinien być poddawany ścisłej obserwacji.

Lit:

Zasadniczo nie zaleca się stosowania litu w skojarzeniu z peryndoprylem i indapamidem (patrz

punkt 4.5).

Związane z peryndoprylem:

Neutropenia/agranulocytoza

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano występowanie neutropenii/agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości. U osób z prawidłową czynnością nerek i bez innych czynników sprzyjających rozwojowi powikłań neutropenia występuje rzadko. Peryndopryl należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z kolagenozą naczyniową, u pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi, allopurynolem lub prokainamidem bądź u pacjentów ze współistnieniem powyższych stanów, zwłaszcza gdy występowała u nich uprzednio niewydolność nerek. U niektórych z omawianych osób rozwijały się ciężkie zakażenia, które w niektórych przypadkach były oporne na intensywne leczenie antybiotykami. Jeśli peryndopryl jest stosowany u tych pacjentów, zaleca się okresowe badania liczby białych krwinek. Pacjentów należy poinformować, aby zgłaszali wszelkie objawy infekcji (np. ból gardła, gorączkę).

Nadwrażliwość/obrzęk naczynioruchowy

U pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny, w tym peryndoprylem, obserwowano rzadkie przypadki obrzęku naczynioruchowego twarzy, kończyn, warg, błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani. Objawy te mogą wystąpić w dowolnym momencie w trakcie leczenia. W takich przypadkach należy szybko przerwać stosowanie peryndoprylu, a pacjent powinien być obserwowany do czasu całkowitego ustąpienia objawów. Obrzęki obejmujące jedynie twarz i wargi zazwyczaj ustępują bez leczenia, można jednak zastosować leki przeciwhistaminowe w celu złagodzenia objawów.

Obrzęk naczynioruchowy przebiegający z obrzękiem krtani może być śmiertelny. Zajęcie języka, głośni lub krtani może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych. Należy wówczas natychmiast zastosować leczenie doraźne. Może ono obejmować podskórne podanie roztworu adrenaliny w stosunku 1:1000 (0,3 ml do 0,5 ml) i (lub) utrzymanie drożności dróg oddechowych.

Częstość występowania obrzęku naczynioruchowego podczas stosowania inhibitorów ACE jest większa u pacjentów rasy czarnej w porównaniu do pacjentów innych ras.

U pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym niezwiązanym z przyjmowaniem inhibitora ACE w wywiadzie może istnieć większe ryzyko jego wystąpienia podczas stosowaniu leku z tej grupy (patrz punkt 4.3).

Opisywano występowanie jelitowego obrzęku naczynioruchowego u pacjentów leczonych inhibitorami ACE. U pacjentów tych występował ból brzucha (z nudności lub wymiotami lub bez); w niektórych przypadkach nie stwierdzono wcześniejszego obrzęku naczynioruchowego twarzy i stężenia esterazy C-1 utrzymywały się w normie. Obrzęk naczynioruchowy został rozpoznany na podstawie procedur diagnostycznych obejmujących badanie metodą tomografii komputerowej lub USG bądź też podczas operacji. Objawy ustąpiły po odstawieniu inhibitora ACE. Jelitowy obrzęk naczynioruchowy należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej u pacjentów otrzymujących inhibitory ACE, u których wystąpi ból brzucha.

Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas leczenia odczulającego:

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas leczenia odczulającego jadem owadów błonkoskrzydłych (pszczoły, osy) występowały pojedyncze przypadki przedłużających się reakcji rzekomoanafilaktycznych zagrażających życiu. Inhibitory ACE należy stosować ostrożnie u pacjentów z alergią podczas odczulania. Należy unikać ich stosowania u pacjentów poddanych immunoterapii jadem owadów. Reakcji tych można uniknąć poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE, przynajmniej na 24 godziny przed rozpoczęciem leczenia odczulającego, u pacjentów wymagających zarówno stosowania inhibitora ACE, jak i leczenia odczulającego.

Reakcje rzekomoanafilaktyczne podczas aferezy lipoprotein o niskiej gęstości (LDL)

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE rzadko obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne zagrażające życiu podczas aferezy lipoprotein o niskiej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu. Reakcji tych unikano poprzez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed kolejnymi zabiegami aferezy.

Pacjenci hemodializowani

U pacjentów dializowanych z użyciem błon filtracyjnych o dużej przepuszczalności (np. AN 69®), którzy przyjmowali inhibitor ACE, obserwowano reakcje rzekomoanafilaktyczne. W tej grupie pacjentów należy rozważyć zastosowanie innego rodzaju błon dializacyjnych lub leku hipotensyjnego z innej grupy.

Leki moczopędne oszczędzające potas, sole potasu:

Ogólnie nie zaleca się stosowania peryndoprylu jednocześnie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas lub solami potasu (patrz punkt 4.5).

Ciąża i laktacja:

Nie należy rozpoczynać stosowania inhibitorów ACE w trakcie ciąży. O ile kontynuowanie leczenia inhibitorem ACE nie zostanie uznane za bezwzględnie konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy zmienić terapię na stosowanie alternatywnych leków hipotensyjnych o potwierdzonej charakterystyce bezpieczeństwa do stosowania w trakcie ciąży. W przypadku rozpoznania ciąży leczenie inhibitorami ACE należy natychmiast zakończyć oraz, o ile jest to właściwe, należy rozpocząć stosowanie leczenia alternatywnego. (Patrz punkty 4.3 i 4.6).

Stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane w trakcie karmienia piersią.

Związane z indapamidem:

W przypadku uszkodzenia wątroby, tiazydowe leki moczopędne i leki moczopędne działające podobnie do leków tiazydowych mogą powodować rozwój encefalopatii wątrobowej. W przypadku wystąpienia objawów encefalopatii wątrobowej lek moczopędny należy natychmiast odstawić.

Nadwrażliwość na światło:

Zgłaszano reakcje nadwrażliwości na światło podczas stosowania tiazydowych i tiazydopodobnych leków moczopędnych (patrz punkt 4.8). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości na światło w trakcie leczenia zaleca się jego zaprzestanie. Jeśli zostanie uznane za konieczne ponowne podanie leku moczopędnego, zaleca się chronić odsłonięte części ciała przed słońcem lub przed sztucznymi źródłami emisji promieniowania UVA.

Środki ostrożności dotyczące stosowania

Wspólne dla peryndoprylu i indapamidu:

Niewydolność nerek:

W przypadkach ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) leczenie jest przeciwwskazane.

U niektórych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym bez istniejących wcześniej, objawowych zmian nerkowych i u których badania krwi wykazują niewydolność nerek o charakterze czynnościowym, leczenie należy przerwać i ewentualnie rozpocząć ponownie, albo w niskiej dawce, albo z użyciem tylko jednego ze składników produktu leczniczego.

U tych pacjentów zwykła obserwacja medyczna będzie obejmować częste kontrole stężenia potasu i kreatyniny – po dwóch tygodniach leczenia, a następnie co dwa miesiące w trakcie okresu stabilnego leczenia. Niewydolność nerek stwierdzano głównie u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub z istniejącą wcześniej niewydolnością nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej.

Nie zaleca się na ogół stosowania produktu leczniczego w przypadku obustronnego zwężenia tętnic nerkowych lub jedynej czynnej nerki.

Niedociśnienie i zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej:

Istnieje ryzyko nagłego niedociśnienia tętniczego u osób z utrzymującym się niedoborem sodu (zwłaszcza u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej). Dlatego należy wykonywać regularne badania pod kątem objawów klinicznych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, zwłaszcza w przypadku współistniejącego epizodu biegunki lub wymiotów. U takich pacjentów należy regularnie oznaczać stężenie elektrolitów w osoczu.

W przypadku znacznego niedociśnienia tętniczego może być konieczne podanie wlewu dożylnego izotonicznego roztworu chlorku sodu.

Przemijające niedociśnienie tętnicze nie jest przeciwwskazaniem do kontynuacji leczenia. Po ustabilizowaniu się objętości wewnątrznaczyniowej i ciśnienia tętniczego leczenie można rozpocząć ponownie od mniejszej dawki lub od stosowania tylko jednego ze składników produktu leczniczego.

Stężenie potasu:

Produkt złożony z peryndoprylu i indapamidu nie zapobiega hipokaliemii, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą lub z niewydolnością nerek. Tak jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych stosowanych w skojarzeniu z lekiem moczopędnym, należy regularnie kontrolować stężenie potasu w osoczu.

Substancje pomocnicze:

Produktu Perindopril Indapamide Arrow nie powinni przyjmować pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami typu nietolerancji galaktozy, niedoboru laktazy typu Lapp czy zespołu złego wchłaniania glukozy i galaktozy.

Związane z peryndoprylem:

Kaszel:

U pacjentów leczonych inhibitorami konwertazy angiotensyny może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje bez leczenia, po odstawieniu produktu leczniczego. Kaszel wywołany stosowaniem produktu z tej grupy należy uwzględnić w diagnostyce różnicowej kaszlu. Jeśli leczenie inhibitorem konwertazy angiotensyny pozostaje najkorzystniejszym sposobem postępowania, można rozważyć możliwość jego kontynuacji.

Dzieci i młodzież:

Nie ustalono skuteczności i tolerancji peryndoprylu w monoterapii lub w skojarzeniu u dzieci i młodzieży.

Ryzyko niedociśnienia tętniczego i (lub) niewydolności nerek (w przypadkach niewydolności serca, zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej itd.:

Obserwowano znaczną stymulację układu renina-angiotensyna-aldosteron, zwłaszcza podczas znacznych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej (ścisła dieta ubogosodowa lub długotrwałe leczenie lekami moczopędnymi), u pacjentów z początkowo niskim ciśnieniem tętniczym krwi, tzn. u pacjentów ze zwężeniem tętnicy nerkowej, z zastoinową niewydolnością serca lub z marskością wątroby z obrzękami i wodobrzuszem. Hamowanie układu RAA przez inhibitor konwertazy angiotensyny może zatem spowodować, zwłaszcza po pierwszej dawce i podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia, nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i/lub zwiększenie stężenia kreatyniny w osoczu, interpretowane jako czynnościowa niewydolność nerek. Czasem (choć rzadko) może to mieć ostry charakter od samego początku, przy zmiennym okresie do rozpoczęcia choroby.

W takich przypadkach leczenie należy rozpocząć od stosowania mniejszej, zwiększanej stopniowo dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku:

Przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić czynność nerek i stężenie potasu. Dawkę początkową należy dostosować do reakcji ciśnienia tętniczego na leczenie, zwłaszcza w przypadkach zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w celu uniknięcia nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego.

Pacjenci z rozpoznaną miażdżycą;

Ryzyko wystąpienia niedociśnienia tętniczego występuje u wszystkich chorych, jednak szczególną opieką powinni zostać objęci pacjenci z chorobą niedokrwienną serca i zaburzeniami krążenia mózgowego. W tych przypadkach leczenie należy zaczynać od małych dawek.

Nadciśnienie tętnicze naczyniowo-nerkowe:

Leczeniem nadciśnienia naczyniowo-nerkowego jest rewaskularyzacja. Niemniej jednak, inhibitor konwertazy angiotensyny może być stosowany u pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym oczekujących na zabieg chirurgiczny lub u pacjentów, u których leczenie operacyjne nie jest możliwe.

Jeśli produkt leczniczy Perindopril Indapamide Arrow zostanie zalecony pacjentom ze stwierdzonym zwężeniem tętnicy nerkowej lub z podejrzeniem takiego zwężenia, leczenie należy rozpoczynać w warunkach szpitalnych, od niskiej dawki, z obserwacją czynności nerek i stężenia potasu, ponieważ u niektórych pacjentów może dojść do czynnościowej niewydolności nerek, która ustępuje po zaprzestaniu leczenia.

Inne grupy ryzyka:

U pacjentów z ciężką niewydolnością serca (stopnia IV) lub u pacjentów z cukrzycą insulinozależną (z samoistną tendencją do zwiększenia stężenia potasu) leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską od zredukowanej dawki początkowej. Nie należy kontynuować leczenia beta-adrenolitykami u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i z chorobą niedokrwienną serca: inhibitor ACE należy dodać do beta-adrenolityku.

Pacjenci z cukrzycą:

U pacjentów z cukrzycą, leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, należy ściśle kontrolować stężenie glukozy we krwi podczas pierwszego miesiąca stosowania inhibitora ACE.

Różnice etniczne

Tak jak w przypadku innych inhibitorów konwertazy angiotensyny, peryndopryl może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia u pacjentów rasy czarnej, prawdopodobnie z powodu niskiej aktywności reninowej osocza występującej w populacji pacjentów chorych na nadciśnienie tętnicze tej rasy.

Zabiegi chirurgiczne/znieczulenie ogólne:

Inhibitory konwertazy angiotensyny mogą powodować niedociśnienie tętnicze w przypadku znieczulenia, zwłaszcza gdy środek znieczulający ma właściwości hipotensyjne. Jeżeli to możliwe, zaleca się przerwać leczenie długo działającymi inhibitorami konwertazy angiotensyny, takimi jak peryndopryl, dzień przed planowanym zabiegiem chirurgicznym.

Zwężenie zastawki aortalnej lub dwudzielnej/kardiomiopatia przerostowa:

Inhibitory ACE należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory.

Niewydolność wątroby:

Stosowanie inhibitorów ACE rzadko wiązało się z zespołem rozpoczynającym się od żółtaczki cholestatycznej, prowadzącej do piorunującej martwicy wątroby i (czasem) śmierci. Etiopatogeneza tego zespołu nie jest znana. U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, u których rozwinęła się żółtaczka lub zwiększyła się aktywność enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie inhibitorów ACE oraz rozpocząć odpowiednie leczenie (patrz punkt 4.8).

Hiperkaliemia:

U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym peryndoprylem, obserwowano zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Do pacjentów szczególnie narażonych na wystąpienie hiperkaliemii należą pacjenci z niewydolnością nerek, z pogorszeniem czynności nerek, w wieku (> 70 lat), z cukrzycą, z incydentami chorobowymi, w szczególności z odwodnieniem, ostrą dekompensacją czynności serca, z kwasicą metaboliczną i pacjenci przyjmujący leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas, a także osoby przyjmujące inne leki, których stosowanie jest związane z podwyższeniem stężenia potasu w surowicy (np. heparynę). Stosowanie suplementów potasu, leków moczopędnych oszczędzających potas lub zamienników soli kuchennej zawierających potas, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Hiperkaliemia może powodować ciężkie, czasem śmiertelne zaburzenia rytmu serca. W przypadku uznania równoczesnego przyjmowania jednego z wyżej wymienionych leków za konieczne zaleca się regularną kontrolę stężenia potasu w surowicy krwi (patrz punkt 4.5).

Związane z indapamidem:

Gospodarka wodno-elektrolitowa:

Stężenia sodu:

Należy je oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia, a następnie kontrolować w regularnych odstępach czasu. Wszystkie leki moczopędne mogą powodować poważne w skutkach zmniejszenie stężenia sodu. Zmniejszenie stężenia sodu może być początkowo bezobjawowe, dlatego niezbędna jest jego regularna kontrola. Oznaczenia stężenia sodu powinny być częstsze u pacjentów z grup ryzyka: w podeszłym wieku, z marskością wątroby (patrz punkty 4.8 i 4.9).

Stężenia potasu:

Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi oraz innymi lekami moczopędnymi o podobnym działaniu wiąże się ze znacznym ryzykiem zmniejszenia stężenia potasu z hipokaliemią. Należy zapobiegać ryzyku zmniejszenia stężenia potasu na początku leczenia (< 3,4 mmol/l) w niektórych grupach ryzyka, takich jak osoby w podeszłym wieku i (lub) osoby niedożywione, leczone wieloma lekami lub nie, pacjenci z marskością wątroby z obrzękami i wodobrzuszem, pacjenci z chorobą niedokrwienną serca i pacjenci z niewydolnością serca. W takich przypadkach hipokaliemia zwiększa toksyczność sercową glikozydów nasercowych oraz ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Do grupy ryzyka należą również pacjenci z wydłużonym odstępem QT, niezależnie od tego, czy zaburzenie to jest wrodzone, czy jatrogenne. Hipokaliemia, podobnie jak bradykardia, może predysponować do wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca, szczególnie do zaburzeń typu torsades de pointes, które mogą być śmiertelne. We wszystkich tych przypadkach konieczne jest częste oznaczanie stężenia potasu w surowicy. Pierwsze oznaczenia stężenia potasu powinny być wykonane w pierwszym tygodniu po rozpoczęciu leczenia.

W razie wykrycia zmniejszonego stężenia potasu należy wyrównać to zaburzenie.

Stężenie wapnia:

Tiazydowe i tiazydopodobne leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem, powodując nieznaczne i przemijające zwiększenie stężenia wapnia w osoczu. Znaczne zwiększenie stężenia wapnia może być związane z nierozpoznaną nadczynnością przytarczyc. W takich przypadkach leczenie należy przerwać i wykonać badania oceniające czynność przytarczyc.

Stężenie glukozy we krwi:

Kontrolowanie stężenia glukozy jest istotne u pacjentów z cukrzycą, zwłaszcza w przypadku małego stężenia potasu.

Kwas moczowy:

U pacjentów ze zwiększonym stężeniem kwasu moczowego istnieje zwiększone ryzyko występowania napadów dny moczanowej.

Czynność nerek a leki moczopędne:

Tiazydowe i tiazydopodobne leki moczopędne są w pełni skuteczne tylko u pacjentów z prawidłową czynnością nerek lub gdy jest ona zaburzona tylko w niewielkim stopniu (stężenie kreatyniny poniżej 25 mg/l, tj. 220 μmol/l u dorosłych).

U osób w podeszłym wieku w ocenie stężenia kreatyniny należy uwzględnić wiek, masę ciała i płeć pacjenta, według wzoru Cockrofta:

clcr = (140 - wiek) x masa ciała / 0,814 x stężenie kreatyniny w osoczu

gdzie, wiek wyrażony w latach, masa ciała w kg, stężenie kreatyniny w osoczu w mikromolach/l

Wzór ten odnosi się do mężczyzn w podeszłym wieku; w przypadku kobiet otrzymaną wartość należy pomnożyć przez 0,85.

Hipowolemia związana z utratą sodu i wody, która może występować na początku leczenia lekami moczopędnymi, może spowodować zmniejszenie przesączania kłębuszkowego, co może prowadzić do zwiększenia stężenia mocznika i kreatyniny we krwi. Ta przemijająca czynnościowa niewydolność nerek nie ma żadnych konsekwencji u osób z prawidłową czynnością nerek, natomiast może nasilić istniejącą już niewydolność nerek.

Sportowcy:

Należy pamiętać, że substancja czynna wchodząca w skład leku może powodować fałszywie dodatni wynik testów antydopingowych.

Co-Indipam - przedawkowanie

Najbardziej prawdopodobnym objawem po przedawkowaniu jest niedociśnienie tętnicze z towarzyszącymi nudnościami, wymiotami, bolesnymi skurczami mięśni, zawrotami głowy, sennością, stanem splątania lub skąpomoczem, który może prowadzić do bezmoczu (z powodu hipowolemii).

Mogą wystąpić zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (małe stężenie sodu lub potasu).

Pierwsze czynności, jakie należy podjąć, mają na celu szybką eliminację zażytego leku poprzez płukanie żołądka i (lub) podanie węgla aktywowanego, a następnie uzupełnienie niedoborów wodno-elektrolitowych. Pacjent powinien być hospitalizowany w specjalistycznym ośrodku do czasu całkowitego ustąpienia objawów.

W przypadku wystąpienia znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego należy umieścić pacjenta w pozycji leżącej z głową ułożoną niżej. W razie potrzeby należy podać dożylnie 0,9% roztwór chlorku sodu lub w inny sposób uzupełnić niedobory płynów.

Peryndoprylat, czynny metabolit peryndoprylu, może zostać usunięty z organizmu metodą dializy (patrz punkt 5.2).

Co-Indipam - przeciwskazania

Związane z peryndoprylem:

- nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE

- obrzęk naczynioruchowy (Quinckego) związany z leczeniem inhibitorami ACE w wywiadzie

- wrodzony/idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy

- drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkt 4.4 i 4.6)

Związane z indapamidem:

- nadwrażliwość na indapamid lub inne sulfonamidy

- ciężkie zaburzenie czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min)

- encefalopatia wątrobowa

- ciężkie zaburzenie czynności wątroby

- hipokaliemia

- ogólną zasadą jest niekojarzenie tego produktu z lekami, innymi niż przeciwarytmiczne, które powodują torsades de pointes (patrz punkt 4.5)

- laktacja (patrz punkt 4.6).

Związane z peryndoprylem i indapamidem:

- Nadwrażliwość na jakiekolwiek substancje pomocnicze

Z powodu braku wystarczających doświadczeń leczniczych produktu leczniczego Perindopril Indapamide Arrow nie należy stosować:

- u pacjentów dializowanych

- u pacjentów z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca.

Co-Indipam - działania niepożądane

Podawanie peryndoprylu hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, powodując zmniejszenie utraty potasu wywołanej indapamidem. Hipokaliemia występuje u 4% pacjentów leczonych produktem Perindopril Indapamide Arrow (stężenie potasu < 3,4 mmol/l).

Następujące działania niepożądane obserwowano podczas leczenia z przedstawioną poniżej częstością:

Bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, < 1/10); niezbyt często (≥1/1000, < 1/100); rzadko (≥1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

Bardzo rzadko:

- Małopłytkowość, leukopenia/neutropenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna.

- Opisywano występowanie niedokrwistości (patrz punkt 4.4) po stosowaniu inhibitorów konwertazy angiotensyny w szczególnych okolicznościach (u pacjentów z przeszczepioną nerką, u pacjentów poddawanych hemodializie).

Zaburzenia psychiczne:

Niezbyt często:

- Zaburzenia nastroju lub zaburzenia snu

Zaburzenia układu nerwowego:

Często:

- Parestezje, bóle głowy, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego

Bardzo rzadko

- Uczucie splątania

Zaburzenia oka:

Często:

- Zaburzenia widzenia

Zaburzenia ucha i błędnika:

Często:

- Szumy uszne

Zaburzenia naczyniowe:

Często:

- Niedociśnienie tętnicze, ortostatyczne lub nie (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia serca:

Bardzo rzadko:

- Zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków, dławica piersiowa i zawał serca, prawdopodobnie wtórne w stosunku do nasilenia niedociśnienia tętniczego u pacjentów z grup wysokiego ryzyka (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

Często:

- Po stosowaniu inhibitorów konwertazy angiotensyny opisywano suchy, uporczywy kaszel, ustępujący bez leczenia po odstawieniu produktu leczniczego. W przypadku diagnostyki różnicowej należy wziąć pod uwagę etiologię jatrogenną.

- Duszność

Niezbyt często:

- Skurcz oskrzeli

Bardzo rzadko:

- Eozynofilowe zapalenie płuc, nieżyt błony śluzowej nosa

Zaburzenia żołądka i jelit:

Często:

- Zaparcia, suchość jamy ustnej, nudności, ból w nadbrzuszu, bóle brzucha, zaburzenia smaku, wymioty, objawy dyspeptyczne, biegunka

Bardzo rzadko:

- Zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Bardzo rzadko:

- Cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby (patrz punkt 4.4)

Nieznana:

W przypadku niewydolności wątroby istnieje możliwość pojawienia się encefalopatii wątrobowej (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Często:

- Wysypka, świąd, grudkowo-plamiste wysypki

Niezbyt często:

- Obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, jamy ustnej, błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani, pokrzywka (patrz punkt 4.4)

- Reakcje nadwrażliwości, głównie skórnej, u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych i z astmą.

- Rumień.

- Możliwe pogorszenie objawów istniejącego ostrego tocznia rumieniowatego układowego.

Bardzo rzadko:

- Rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórkowa, zespół Stevensa-Johnsona.

Opisywano przypadki reakcji nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Często:

- Skurcze mięśniowe

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

Niezbyt często:

- Niewydolność nerek

Bardzo rzadko:

- Ostra niewydolność nerek.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

Niezbyt często:

- Impotencja

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Często:

- Osłabienie

Niezbyt często:

- Nadmierne pocenie się

Badania diagnostyczne:

- Zmniejszenie stężenia potasu, ze szczególnie ciężkim zmniejszeniem stężenia potasu u pacjentów z grup ryzyka (patrz punkt 4.4).

- Zmniejszenie stężenia sodu z hipowolemią, powodujące odwodnienie i niedociśnienie ortostatyczne.

- Zwiększenie stężenia kwasu moczowego i stężenia glukozy we krwi w trakcie leczenia.

- Niewielkie zwiększenie stężenia mocznika oraz kreatyniny w osoczu, odwracalne po zakończeniu leczenia. Zwiększenie to jest częstsze w przypadkach zwężenia tętnicy nerkowej, nadciśnienia tętniczego leczonego lekami moczopędnymi i niewydolności nerek.

- Zwiększenie stężenia potasu, na ogół przemijające.

Rzadko:

- Zwiększenie stężenia wapnia w osoczu.

Co-Indipam - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Związane z peryndoprylem:

Stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie inhibitorów ACE jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.4)

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka skutków teratogennych po narażeniu na działanie inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie były miarodajne, ale nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. O ile dalsze leczenie inhibitorem ACE nie zostanie uznane za bezwzględnie konieczne, u pacjentek planujących ciążę należy je zmienić na stosowanie alternatywnych leków hipotensyjnych o potwierdzonym bezpieczeństwie stosowania w trakcie ciąży. Po stwierdzeniu ciąży należy natychmiast zakończyć leczenie inhibitorami ACE i w razie potrzeby należy wdrożyć leczenie alternatywne.

Przedłużona ekspozycja ludzkiego płodu na inhibitory ACE w drugim i trzecim trymestrze ciąży stanowi znany czynnik fetotoksyczny (powodujący zaburzenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki) i toksyczny dla noworodka (powodujący niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemię) (patrz również punkt 5.3). W przypadku narażenia na peryndopryl od drugiego trymestru ciąży zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego czynności nerek i czaszki. Dzieci, których matki przyjmowały inhibitory ACE, powinny być poddawane ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia (patrz również punkty 4.3 i 4.4).

Związane z indapamidem:

Długotrwałe narażenie na działanie tiazydów w trzecim trymestrze ciąży może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza u matki, jak również przepływu krwi przez macicę i łożysko, co może spowodować niedokrwienie płodowo-łożyskowe i opóźnienie wzrostu płodu. Co więcej, obserwowano rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u niemowląt po narażeniu na te leki krótko przed terminem porodu.

Karmienie piersią

Produkt leczniczy Perindopril Indapamide Arrow jest przeciwwskazany do stosowania w okresie karmienia piersią.

Nie są dostępne żadne informacje dotyczące stosowania peryndoprylu w okresie karmienia piersią, więc nie zaleca się jego stosowania w tym okresie i preferuje się stosowanie alternatywnych leków o lepiej udokumentowanym bezpieczeństwie w omawianym okresie, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka.

Indapamid jest wydzielany z mlekiem. Indapamid jest blisko spokrewniony z tiazydowymi lekami moczopędnymi, które wiązano ze zmniejszaniem lub nawet całkowitym zahamowaniem laktacji, gdy podawano je w okresie karmienia piersią. Może wystąpić nadwrażliwość na leki z grupy sulfonamidów, hipokaliemia i żółtaczka jąder podkorowych.

Co-Indipam - prowadzenie pojazdów

Związane z peryndoprylem, indapamidem oraz w połączeniu peryndopryl+indapamid:

Żadna z dwóch substancji czynnych ani produkt złożony nie wpływają bezpośrednio na koncentrację uwagi, jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić indywidualne reakcje związane z obniżeniem ciśnienia tętniczego, zwłaszcza na początku leczenia lub po zastosowaniu dodatkowo innego leku hipotensyjnego. W takiej sytuacji zdolność prowadzenia samochodu i obsługi urządzeń mechanicznych może być obniżona.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Co-Indipam - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    tert-Butylamini perindoprilum, Indapamidum

    Jest to złożony preparat składający się z perindoprilu – inhibitora konwertazy angiotensyny i indapamidu – substancji moczopędnej będącej pochodną sulfonamidową. Stosuje się w pierwotnym nadciśnieniu tętniczym pierwotnym u chorych, u których nie ma oczekiwanego obniżenia ciśnienia tętniczego w monoterapii peryndoprylem.

    Dostępne opakowania
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 14 tabl. (2 blist.po 7 szt.) - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 14 tabl. (1 blist.a 14 szt.) - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 20 tabl. - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 28 tabl. (4 blist.po 7 szt.) - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 28 tabl. (2 blist.po 14 szt.) - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 50 tabl. - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 56 tabl. (8 blist.po 7 szt.) - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 56 tabl. (4 blist.po 14 szt.) - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Co-Indipam

    Co-Indipam

    tabletki - 60 tabl. - 4mg+1,25mg
    ACTAVIS GROUP PTC EHF
    Powiązane artykuły
    Leczenie zawału serca

    Nowy lek na zapobieganie powtórnemu zawałowi serca

    Nowy lek przeciwzakrzepowy uzyskał aprobatę Komisji Europejskiej. Jest on skuteczny w profilaktyce powstawania zakrzepów u chorych cierpiących na ostre zespoły wieńcowe, jednocześnie znacznie zmniejszając ryzyko powtórnego zawału serca. Zagrożenie...

    Leki i suplementy

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Zażywasz leki z walsartanem? Zobacz, co powinieneś zrobić

    Od kilki dni GIF wycofuje kolejne serie leków na nadciśnienie zawierające substancję czynną walsartan. Co mają zrobić osoby, które mają w swojej apteczce wycofane leki? Zanieczyszczenie substancji czynnej Przyczyną wycofania kolejnych serii leków na...

    Leki i suplementy

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Wycofanie leków na nadciśnienie. Kolejne serie znikają z aptek

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofuje kolejne partie leków na nadciśnienie. Tym razem z aptek znikają serie leków Valsartan i Valsargen. Podmiot opdowiedzialny za te leki to Mylan S.A.S. i Mylan Healthcare Sp. z o.o. Kolejne wycofanie Główny Inspektorat...

    Zakrzepowe zapalenie żył głębokich (zakrzepica) - przyczyny, objawy, leczenie

    Leczenie przeciwzakrzepowe (WIDEO)

    Leczenie przeciwzakrzepowe (WIDEO)

    Leki przeciwzakrzepowe Warunkiem prawidłowego krążenia krwi w układzie sercowo-naczyniowym jest jej płynny przepływ. Jakiekolwiek utrudnienia na drodze krwi - takie jak powstawanie skrzeplin i zakrzepów - może być przyczyną powikłań groźnych dla zdrowia,...

    Leki i suplementy

    Leki generyczne a leki oryginalne

    Dla wielu pacjentów leki generyczne są doskonałym rozwiązaniem, gdyż są to tańsze odpowiedniki oryginalnych farmaceutyków. Warto jednak pamiętać, że nie zawsze zmiana leku referencyjnego na generyk jest bezpieczna... Czym są leki generyczne? Leki...

    Leki i suplementy

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Kolejne leki na nadciśnienie wycofane

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny poinformował o wycofaniu ze sprzedaży na terenie całego kraju dwóch leków na nadciśnienie. Informacja dotyczy: Apo-Lozart 50 mg, Apo-Lozart 100 mg oraz Loreblok 50 mg, Loreblok HCT 50 mg + 12,5 mg. Przyczyny wycofania...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    Kolejne wycofanie leków na nadciśnienie. Powodem zanieczyszczenie

    10 grudnia GIF wydał decyzje dotyczące wycofania kolejnych serii leków na nadciśnienie z powodu podejrzenia zanieczyszczenia substancji czynnej. Tym razem wycofano serie leku Vanatex, za dystrybucję którego odpowiedzialne są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA...

    Zakrzepowe zapalenie żył głębokich (zakrzepica) - przyczyny, objawy, leczenie

    Leki przeciwzakrzepowe

    Leki przeciwzakrzepowe nazywane są również antykoagulantami. Jeśli zostaną zastosowane, to powodują wyłączenie jednego lub kilku czynników krzepnięcia krwi. Dzięki nim możliwe jest zahamowanie procesu powstania zakrzepu. Substancją czynną większości leków...

    Leki i suplementy

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Kolejne wycofania leków na nadciśnienie. Nie tylko w Polsce

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał decyzję o wycofaniu z obrotu kolejnych serii leków Co-Bespres i Bespres. Tym razem chodzi o serie leków sprowadzane z Portugalii. Globalne wycofanie GIF uzasadnia swoją decyzję otrzymaniem informacji w systemie...

    Udar - rodzaje, przyczyny, objawy, diagnostyka, profilaktyka

    Nowy lek przeciwzakrzepowy w profilaktyce udaru mózgu

    Na udar mózgu najbardziej narażone są osoby z migotaniem przedsionków. To właśnie dla nich przeznaczony jest nowy lek przeciwzakrzepowy, którego dotyczą wyniki badań przedstawione ostatnio na kongresie American Heart Association w Chicago. Leczenie...