Cilonast

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
tabletki powlekane
Dawka
0,02 g
Ilość
20 tabl. (2 blist.po 10 szt.)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Nie
Producent: SANDOZ GMBH

Cilonast - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Cilonast - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Cilonast - opis

Leczenie dużych epizodów depresyjnych.

Cilonast - skład

1 tabletka powlekana zawiera 24,99 mg bromowodorku cytalopramu, co odpowiada 20 mg cytalopramu (Citalopramum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Cilonast - dawkowanie

Cytalopram należy podawać w pojedynczej dawce doustnej, rano lub wieczorem. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków, popijając płynem.

Po rozpoczęciu leczenia działanie przeciwdepresyjne można stwierdzić nie wcześniej niż przed upływem co najmniej 2 tygodni. Leczenie należy kontynuować do czasu, gdy nie stwierdza się objawów choroby przez 4 do 6 miesięcy. Cytalopram należy odstawiać powoli, przez stopniowe zmniejszanie dawki w ciągu 1 do 2 tygodni.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Cytalopramu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat (patrz punkt 4.4).

Dorośli:

Zalecana dawka początkowa wynosi 20 mg na dobę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć maksymalnie do 40 mg na dobę, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)

U pacjentów w podeszłym wieku dawkę należy zmniejszyć do połowy zwykle zalecanej dawki, tj. 10 do 20 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć zależnie od indywidualnej reakcji pacjenta. Maksymalna zalecana dawka u osób w podeszłym wieku wynosi 20 mg/dobę.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek dostosowanie dawki nie jest konieczne. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min) zaleca się ostrożność (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby przez pierwsze 2 tygodnie leczenia zaleca się stosowanie cytalopramu w początkowej dawce 10 mg/dobę.

W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta, dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg/dobę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność, szczególnie podczas ustalania dawki (patrz punkt 5.2).

Pacjenci z wolnym metabolizmem z udziałem CYP2C19

U pacjentów ze stwierdzonym wolnym metabolizmem leku z udziałem CYP2C19, przez pierwsze 2 tygodnie leczenia zaleca się stosowanie dawki początkowej 10 mg. W zależności od indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie dawkę można zwiększyć maksymalnie do 20 mg na dobę (patrz punkt 5.2).

Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia cytalopramem

Należy unikać nagłego przerywania leczenia. Podczas odstawiania cytalopramu, w celu zmniejszenia ryzyka reakcji z odstawienia, dawkę dobową cytalopramu należy zmniejszać stopniowo przez 1 do 2 tygodni (patrz punkty 4.4 i 4.8). Jeśli wystąpią objawy nietolerancji po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia, należy rozważyć powrót do poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale bardziej stopniowe.

Cilonast - środki ostrożności

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat

Cytalopramu nie należy stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W toku prób klinicznych u dzieci i młodzieży leczonych lekami przeciwdepresyjnymi częściej niż w grupie, której podawano placebo, obserwowano zachowania samobójcze (próby samobójstwa oraz myśli samobójcze) oraz wrogość (szczególnie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Jeśli w oparciu o istniejącą potrzebę kliniczną podjęta jednak zostanie decyzja o leczeniu, pacjent powinien być uważnie obserwowany pod kątem wystąpienia objawów samobójczych.

Ponadto brak długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u dzieci i młodzieży w odniesieniu do wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Lęk paradoksalny

U niektórych pacjentów z zaburzeniem lękowym z napadami lęku mogą nasilić się na początku leczenia objawy lękowe. Zaleca się zastosowanie małej dawki początkowej w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia paradoksalnego działania lękotwórczego (patrz punkt 4.2).

Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby

Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywany jest cytalopram, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z ciężkim zaburzeniem depresyjnym. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z ciężkim zaburzeniem depresyjnym.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka.

Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

Akatyzja/pobudzenie psychomotoryczne

Stosowanie leków z grupy SSRI/SNRI może wiązać się z rozwojem akatyzji, charakteryzującej się subiektywnie nieprzyjemnym lub niepokojącym uczuciem niepokoju z koniecznością poruszania się i niemożnością spokojnego siedzenia lub stania. Jest to bardziej prawdopodobne w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia. Zwiększenie dawki u pacjentów z objawami akatyzji może być szkodliwe.

Cukrzyca

U pacjentów z cukrzycą leczenie selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny może zaburzać kontrolę glikemii. Konieczne może być dostosowanie dawkowania insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Drgawki

Podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych możliwe jest wystąpienie drgawek. Cytalopram należy odstawić u każdego pacjenta, u którego wystąpią drgawki. Należy unikać stosowania cytalopramu u pacjentów z niestabilną padaczką, a pacjentów z kontrolowaną padaczką należy ściśle monitorować. Cytalopram należy odstawić w przypadku zwiększenia częstości drgawek.

Leczenie elektrowstrząsami

Doświadczenie kliniczne z jednoczesnym stosowaniem cytalopramu i terapii elektrowstrząsami jest małe, dlatego też zaleca się ostrożność.

Mania

U pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym może wystąpić faza maniakalna. Jeśli u pacjenta zaczyna się faza maniakalna, cytalopram należy odstawić

Krwawienia

Podczas stosowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny donoszono o przedłużonym czasie krwawienia i (lub) nieprawidłowych krwawieniach, takich jak wybroczyny, krwawienia z dróg rodnych, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz innych krwawieniach w obrębie skóry lub błon śluzowych (patrz punkt 4.8).

Należy zachować ostrożność u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, zwłaszcza w przypadku jednoczesnego stosowania substancji czynnych, które mogą mieć wpływ na czynność płytek krwi lub innych substancji czynnych, zwiększając ryzyko krwawienia, jak również u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia w wywiadzie (patrz: punkt 4.5).

Zespół serotoninowy

W rzadkich przypadkach u pacjentów stosujących selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny opisywano zespół serotoninowy. Występowanie różnych objawów, jak pobudzenie, drżenie, drgawki kloniczne mięśni i hipertermia, może wskazywać na rozwój tego zespołu. W takim przypadku cytalopram należy natychmiast odstawić i zastosować leczenie objawowe.

Leki o działaniu serotoninergicznym

Cytalopramu nie należy stosować jednocześnie z lekami o działaniu serotoninergicznym, takimi jak sumatryptan lub inne tryptany, tramadol, oksytryptan i tryptofan.

Odwracalne, wybiórcze inhibitory MAO-A

Jednoczesne stosowanie cytalopramu z inhibitorami MAO-A zasadniczo nie jest zalecane ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego (patrz punkt 4.5).

Informacje dotyczące skojarzonego leczenia z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO znajdują się w punkcie 4.5.

Psychoza

Leczenie pacjentów z psychozami i epizodami depresyjnymi może nasilać objawy psychotyczne.

Hiponatremia

Rzadko, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku, opisywano występowanie hiponatremii oraz zespołu niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. SIADH). Zespół ten ustępuje zwykle po zaprzestaniu terapii.

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania cytalopramu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (z klirensem kreatyniny mniejszym niż 30 ml/min), gdyż brak dostępnych danych dotyczących stosowania w tej grupie pacjentów (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności wątroby

W przypadkach zaburzeń czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2) i ścisłe kontrolowanie czynności wątroby.

Preparaty zawierające ziele dziurawca

Działania niepożądane mogą częściej występować podczas jednoczesnego stosowania cytalopramu oraz preparatów roślinnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum). Z tego względu nie należy stosować jednocześnie cytalopramu i preparatów zawierających ziele dziurawca (patrz punkt 4.5).

Ustalanie dawki

Na początku leczenia mogą wystąpić bezsenność i pobudzenie. Pomocne może być zmniejszenie dawki.

Wydłużenie odstępu QT

Stwierdzono, że cytalopram powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT. W okresie po wprowadzeniu cytalopramu do obrotu opisywano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym typu torsade de pointes. Dotyczyły onegłównie kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub istniejącym wydłużeniem odstępu QT albo z innymi chorobami serca (patrz punkty 4.3, 4.5, 4.8, 4.9 i 5.1).

Zaleca się ostrożność u pacjentów z istotną bradykardią, u pacjentów po niedawno przebytym zawale mięśnia sercowego lub z nieskompensowaną niewydolnością serca.

Przed rozpoczęciem leczenia cytalopramem należy wyrównać zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hipomagnezemia, ze względu na zwiększone ryzyko złośliwych arytmii.

U pacjentów ze stabilną chorobą serca należy rozważyć wykonanie badania EKG przed rozpoczęciem leczenia.

Jeśli podczas leczenia cytalopramem wystąpią objawy zaburzeń czynności serca, leczenie należy przerwać i wykonać badanie EKG.

Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia

Objawy odstawienia po przerwaniu leczenia są częste, szczególnie jeżeli lek odstawia się nagle (patrz punkt 4.8).

W badaniu klinicznym dotyczącym stosowania cytalopramu w zapobieganiu nawrotom depresji działania niepożądane występujące po przerwaniu aktywnego leczenia obserwowano u 40% pacjentów w porównaniu z 20% pacjentów, którzy kontynuowali leczenie.

Ryzyko objawów odstawienia może zależeć od wielu czynników, w tym od czasu leczenia, wielkości stosowanej dawki oraz szybkości zmniejszania dawki.

Najczęściej opisywano zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie lub niepokój, nudności i (lub) wymioty, drżenie i ból głowy. Zazwyczaj objawy te są łagodne lub o umiarkowanym nasileniu, choć u niektórych pacjentów mogą być ciężkie. Na ogół występują w ciągu kilku pierwszych dni po odstawieniu leku, ale istnieją bardzo rzadkie doniesienia o wystąpieniu takich objawów u pacjentów, którzy przez nieuwagę pominęli jedną dawkę leku. Objawy te przeważnie ustępują samoistnie, zazwyczaj w ciągu 2 tygodni, chociaż u niektórych osób mogą utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub więcej). Dlatego zaleca się, aby podczas odstawiania leku cytalopram był odstawiany stopniowo w ciągu kilku tygodni lub miesięcy (patrz „Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia cytalopramem”, punkt 4.2).

Cilonast - przedawkowanie

Toksyczność

Dane kliniczne dotyczące przedawkowania cytalopramu są ograniczone i w wielu przypadkach obejmują jednoczesne przedawkowanie innych leków i (lub) alkoholu. Przypadki zgonów były rzadko opisywane po przedawkowaniu samego cytalopramu; większość przypadków zakończonych zgonem obejmowała jednoczesne przedawkowanie innych leków.

Objawy

Po przedawkowaniu cytalopramu notowano następujące objawy: drgawki, tachykardię, senność, wydłużenie odstępu QT, śpiączkę, wymioty, drżenie, niedociśnienie tętnicze, zatrzymanie akcji serca, nudności, zespól serotoninowy, pobudzenie, bradykardię, zawroty głowy, blok odnogi pęczka Hisa, wydłużenie odstępu QRS, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, stupor, pocenie się, sinicę, hiperwentylację, przedsionkowe i komorowe zaburzenia rytmu serca. Mogą pojawić się cechy zespołu serotoninowego, szczególnie w przypadku jednoczesnego zażycia innych substancji.

Leczenie

Nie ma specyficznej odtrutki dla cytalopramu. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące. Należy podać węgiel aktywowany i osmotycznie działające środki przeczyszczające (takie jak siarczan sodu) oraz rozważyć płukanie żołądka. W przypadku zaburzeń świadomości pacjenta należy zaintubować. Należy kontrolować zapis EKG po przedawkowaniu produktu leczniczego przez pacjentów z zastoinową niewydolnością serca i (lub) bradyarytmią, pacjentów stosujących jednocześnie leki wydłużające odstęp QT lub pacjentów z zaburzeniami metabolizmu, np. z zaburzeniami czynności wątroby.

Cilonast - przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

• Przeciwwskazane jest stosowanie cytalopramu u pacjentów z wydłużeniem odstępu QT lub z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.

• Przeciwwskazane jest stosowanie cytalopramu jednocześnie z produktami leczniczymi, które wydłużają odstęp QT (patrz punkt 4.5).

• Cytalopramu nie należy stosować u pacjentów otrzymujących inhibitory: monoaminooksydazy (IMAO), w tym selegilinę w dawkach dobowych większych niż 10 mg na dobę. Cytalopramu nie należy stosować w ciągu 14 dni po odstawieniu nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy lub przez czas określony dla odstawienia odwracalnych inhibitorów MAO, opisany w monografii dla tej grupy leków. Inhibitorów MAO nie należy wprowadzać do terapii przed upływem 7 dni po odstawieniu cytalopramu (patrz punkt 4.5).

Cilonast - działania niepożądane

Działania niepożądane obserwowane po podaniu cytalopramu są zwykle łagodne i przemijające. Są one najsilniej wyrażone w pierwszym lub pierwszych dwóch tygodniach leczenia i zwykle ich nasilenie następnie zmniejsza się.

Zależność od dawki stwierdzono dla następujących działań niepożądanych: nasilonego pocenia się, suchości błony śluzowej jamy ustnej, bezsenności, senności, biegunki, nudności i uczucia zmęczenia.

Niżej przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem leków z grupy SSRI i (lub) cytalopramu, obserwowane u co najmniej 1% pacjentów w kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z podwójnie ślepą próbą lub w doniesieniach po wprowadzeniu leku do obrotu.

Następujące działania niepożądane obserwowano z niżej opisaną częstością: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100 do < 1/10); niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100); rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Rzadko: krwotoki (np. z dróg rodnych, z przewodu pokarmowego, wybroczyny oraz inne rodzaje krwawień do skóry lub błon śluzowych) Częstość nieznana: małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego

Częstość nieznana: nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne

Zaburzenia endokrynologiczne

Częstość nieznana: nieadekwatne wydzielanie hormonu antydiuretycznego ADH

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często: zmniejszenie łaknienia, zmniejszenie masy ciała

Niezbyt często: zwiększenie łaknienia, zwiększenie masy ciała

Rzadko: hiponatremia

Częstość nieznana: hipokaliemia

Zaburzenia psychiczne

Bardzo często: senność, bezsenność

Często: pobudzenie, nerwowość, zaburzenia orgazmu (u kobiet), zaburzenia snu, zmniejszona koncentracja, niezwykłe sny, niepamięć, niepokój, zmniejszone libido, jadłowstręt, apatia, splątanie

Niezbyt często: agresja, depersonalizacja, omamy, mania, euforia, zwiększone libido Częstość nieznana: napady paniki, bruksizm, niepokój psychoruchowy, myśli samobójcze, zachowania samobójcze1

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często: senność, bezsenność, ból głowy

Często: drżenie, parestezje, zawroty głowy, zaburzenia uwagi, migrena

Niezbyt często: omdlenie

Rzadko: drgawki typu grand mal, dyskinezy, zaburzenia smaku

Częstość nieznana: drgawki, zespół serotoninowy, zaburzenia pozapiramidowe, akatyzja, zaburzenia ruchu

Zaburzenia oka

Bardzo często: nieprawidłowa akomodacja.

Niezbyt często: rozszerzenie źrenic

Częstość nieznana: zaburzenia widzenia

Zaburzenia ucha i błędnika Często: szumy uszne

Zaburzenia serca

Bardzo często: kołatanie serca

Niezbyt często: bradykardia, tachykardia

Bardzo rzadko: nadkomorowe i komorowe zaburzenia rytmu serca

Częstość nieznana: wydłużenie odstępu QT2, komorowe zaburzenia rytmu serca, również typu torsade de pointes2

Zaburzenia naczyniowe

Często: niedociśnienie, nadciśnienie tętnicze Rzadko: krwotok

Częstość nieznana: niedociśnienie ortostatyczne

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często: ziewanie, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok

Niezbyt często: kaszel

Częstość nieznana: krwawienie z nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często: nudności, suchośćbłony śluzowej jamy ustnej

Często: biegunka, zaparcie, niestrawność, wymioty, ból brzucha, wzdęcie, nasilone ślinienie się Częstość nieznana: krwawienie z przewodu pokarmowego (również z odbytnicy)

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często: zwiększona aktywność enzymów wątrobowych

Rzadko: zapalenie wątroby

Częstość nieznana: nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często: nasilone pocenie się

Często: wysypka, świąd

Niezbyt często: pokrzywka, łysienie, wysypka, plamica, nadwrażliwość na światło

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy

Częstość nieznana: wybroczyny

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Często: bóle mięśni, bóle stawów

Częstość nieznana: złamania kości. Badania epidemiologiczne, przeprowadzone głównie u pacjentów w wieku 50 lat i starszych, wykazały zwiększone ryzyko złamań kości u pacjentów otrzymujących leki z grup SSRI i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Mechanizm prowadzący do zwiększenia tego ryzyka nie jest znany.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często: zaburzenia w oddawaniu moczu, wielomocz

Niezbyt często: zatrzymanie moczu

Rzadko: hiponatremia oraz zespól nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. SIADH), który obserwowany był rzadko, głównie u osób w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Często: zaburzenia wytrysku, brak orgazmu u kobiet, bolesne miesiączkowanie, impotencja

Niezbyt często: krwotok miesiączkowy

Częstość nieznana: krwotok maciczny, u mężczyzn priapizm i mlekotok

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często: astenia

Często: zmęczenie, ziewanie, zaburzenia smaku

Niezbyt często: obrzęk, reakcje alergiczne, omdlenie, złe samopoczucie

Rzadko: gorączka, zespół serotoninowy obserwowano u pacjentów stosujących leki z grupy SSRI Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne

W trakcie leczenia cytalopramem lub wkrótce po przerwaniu leczenia obserwowano myśli i zachowania samobójcze (patrz punkt 4.4).

W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu notowano przypadki wydłużenia odstępu QT i komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym typu torsade de pointes, głównie u kobiet, u pacjentów z hipokaliemią, z istniejącym wydłużeniem odstępu QT lub u pacjentów z innymi chorobami serca (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5, 4.9 i 5.1).

Objawy odstawienia obserwowane po przerwaniu leczenia

Przerwanie leczenia lekami z grupy SSRI/SNRI (szczególnie nagłe) często prowadzi do wystąpienia objawów odstawienia. Najczęściej notowanymi reakcjami są zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym parestezje i uczucie porażenia prądem), zaburzenia snu (w tym bezsenność i intensywne marzenia senne), pobudzenie lub niepokój, nudności i (lub) wymioty, drżenie, splątanie, pocenie się, ból głowy, biegunkę, kołatanie serca, chwiejność emocjonalną, drażliwość i zaburzenia widzenia. Większość reakcji odstawienia jest łagodna i ustępuje samoistnie, jednak u niektórych pacjentów reakcje mogą być ciężkie i (lub) przedłużone. Jeśli leczenie cytalopramem nie jest dłużej wymagane, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.4).

Cilonast - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Duża ilość danych uzyskanych u kobiet w ciąży (ponad 2500 przypadków) nie wskazuje na toksyczne działanie cytalopramu na płód i noworodka, które powodowałoby wady wrodzone. Cytalopram można stosować w czasie ciąży, biorąc pod uwagę czynniki omówione niżej.

Dane epidemiologiczne sugerują, że stosowanie selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) w czasie ciąży, zwłaszcza w późnym jej okresie, może zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (ang. PPHN - persistent pulmonary hypertension in the newborn). Obserwowane ryzyko wynosiło około 5 przypadków na 1000 ciąż wobec 1 lub 2 przypadków PPHN na 1000 ciąż w populacji ogólnej.

Należy obserwować noworodki, których matki stosowały cytalopram w ostatnim okresie ciąży. Należy unikać nagłego odstawiania leku w czasie ciąży.

W przypadku stosowania przez matkę leków z grup SSRI/SNRI w końcowej fazie ciąży, u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, drgawki, niestabilna temperatura ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, hipertonia, hipotonia, nadreaktywność, drżenie, drżączka ze zdenerwowania, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu. Objawy te mogą być związane zarówno z działaniem serotoninergicznym, jak i objawami z odstawienia. W większości przypadków powikłania pojawiają się natychmiast lub wkrótce (< 24 godzin) po porodzie.

Karmienie piersią

Cytalopram przenika do mleka kobiecego. Ocenia się, że karmione piersią niemowlę otrzyma około 5% dobowej dawki dla matki w przeliczeniu na masę ciała (mg/kg mc.). U niemowląt obserwowano jedynie objawy o małym znaczeniu lub w ogóle ich nie obserwowano. Dostępne dane nie wystarczają jednak do oceny zagrożenia dla dziecka.

Zaleca się ostrożność.

Cilonast - prowadzenie pojazdów

Cytalopram ma niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Psychoaktywne produkty lecznicze mogą zmniejszać zdolność oceny stanu zagrożenia i reagowania w sytuacjach nagłych. Należy poinformować pacjentów o możliwości takiego działania i ostrzec przed możliwym wpływem stosowanego leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Cilonast - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Citalopramum

    Substancja, która jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny. Wykazuje działanie przeciwdepresyjne. Stosuje się ją w leczeniu depresji oraz w profilaktyce zapobiegania nawrotom zaburzeń depresyjnych. Wskazana jest również w leczeniu zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii.

    Dostępne opakowania
    Cilonast

    Cilonast

    tabletki powlekane - 20 tabl. (2 blist.po 10 szt.) - 0,02 g
    SANDOZ GMBH
    Cilonast

    Cilonast

    tabletki powlekane - 28 tabl. (2 blist.po 14 szt.) - 0,02 g
    SANDOZ GMBH
    Cilonast

    Cilonast

    tabletki powlekane - 56 tabl. (blistry) - 0,02 g
    SANDOZ GMBH
    Powiązane artykuły
    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    Xanax - działanie, przeciwwskazania, ulotka, cena

    Xanax - działanie, przeciwwskazania, ulotka, cena

    Xanax należy do leków psychotropowych, ma działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz nasenne. Stosuje się go w stanach lękowych oraz w celu leczenia depresji. Xanax dostępny jest jedynie na receptę, ponieważ wykazuje silnie właściwości uzależniające. Jak...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki psychotropowe

    Leki psychotropowe

    Uspokajają, wyciszają i pozwalają na wykonywanie codziennych czynności. Leki psychotropowe mają wiele zastosowań, wszystkie mają polepszyć jakość życia chorego. Ich wprowadzenie do obrotu przyniosło rewolucyjne zmiany w leczeniu psychiatrycznym. Co...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Zaburzenia lękowe, inaczej nazywane nerwicami, są niejednolitą grupą schorzeń charakteryzujących się bardzo zróżnicowanym obrazem klinicznym, tzn. specyficznymi objawami, czasem trwania itp. Różnorodność ta odzwierciedla się w wielu rodzajach metod leczenia,...

    Badania

    Badania psychotechniczne - na czym polegają i kiedy się je wykonuje?

    Badania psychotechniczne - na czym polegają i kiedy się je wykonuje?

    Badania psychotechniczne to badania, które oceniają sprawność psychiczną oraz zdolność do wykonywania konkretnej pracy związanej z obsługą maszyn. Przeważnie składają się z kilku części i są obowiązkowe. Co warto o nich wiedzieć? Co to są badania psychotechniczne? Badania...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Przewidywanie skuteczności leczenia depresji

    Leczenie depresji bywa dla lekarzy dużym wyzwaniem. Pacjenci nie zawsze reagują bowiem na podawane im leki. Naukowcy z Loyola University Medical Center są jednak na dobrej drodze do opracowania pierwszej wiarygodnej metody przewidywania, czy dany antydepresant...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Środek na zaburzenia rytmu dobowego w leczeniu depresji

    Badania wskazują, iż stosowana przy zaburzeniach rytmu dobowego pochodna melatoniny może okazać się skuteczna w leczeniu depresji... Działanie antydepresantów Farmaceutyki stosowane w leczeniu depresji określane są mianem antydepresantów. Ich działanie...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    W których krajach ludzie łykają najwięcej antydepresantów?

    Jak się okazuje, na całym świecie stosuje się coraz więcej leków przeciw depresji. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organization for Economic Cooperation and Development - OECD) dokładniej przyjrzała się skali stosowania antydepresantów...

    Leki antydepresyjne - rodzaje, działanie, możliwe skutki uboczne

    Sulpiryd - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd  - skład leku, dawkowanie, skutki uboczne, opinie

    Sulpiryd to lek z rodziny przeciwdepresyjnych oraz przeciwpsychotycznych. Stosuje się go głównie w leczeniu schizofrenii. Jest to lek przepisywany wyłącznie na receptę. Występuje w postaci tabletek, kapsułek oraz syropu. Lek stosuje się w przypadku wystąpienia...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Terapia depresji (WIDEO)

    Terapia depresji (WIDEO)

    Leczenie depresji Depresja to nie tylko "chandra", która przytrafia się każdemu od czasu do czasu. To poważna choroba. Ze względu na występujące u chorych myśli samobójcze, choroba ta może doprowadzić do śmierci. Jeśli zauważymy u siebie lub u osoby z...