Carboplatin Pfizer

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do wstrzykiwań
Dawka
0,01 g/ml
Ilość
1 fiol.a 5ml
Typ
Bez recepty
Refundacja
Nie
Producent: PFIZER EUROPE MA EEIG

Carboplatin Pfizer - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Carboplatin Pfizer - ulotka preparatu

Carboplatin Pfizer - opis

- zaawansowany rak jajnika (w tym leczenie drugiego rzutu u pacjentek, które wcześniej otrzymywały schematy leczenia zawierające cisplatynę), - drobnokomórkowy rak płuca. 4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Carboplatin Pfizer - skład

1 ml roztworu zawiera 10 mg karboplatyny (Carboplatinum).

Fiolka 5 ml zawiera 50 mg karboplatyny.

Fiolka 15 ml zawiera 150 mg karboplatyny.

Fiolka 45 ml zawiera 450 mg karboplatyny.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Carboplatin Pfizer - dawkowanie

Droga podania: dożylna.

Karboplatynę można podawać w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi.

Zalecana dawka dla uprzednio nieleczonych dorosłych pacjentów (z prawidłową czynnością nerek) wynosi 400 mg/m2 w pojedynczym podaniu w formie wlewu dożylnego trwającego od 15 do 60 minut.

Kolejne kursy leczenia nie powinny być podawane przed upływem czterech tygodni.

U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak uprzednie leczenie o działaniu mielosupresyjnym i (lub) radioterapia, zaawansowany wiek lub znacznie obniżony stopień sprawności, zaleca się zredukowanie podstawowej dawki o 20–25%.

Należy cotygodniowo monitorować parametry hematologiczne, aby ustalić czas wystąpienia największej supresji (nadir) czynności szpiku i w razie potrzeby zmodyfikować dawkowanie produktu.

Karboplatynę, roztwór do wstrzykiwań 10 mg/ml, można rozcieńczać bezpośrednio przed podaniem w wodzie do wstrzykiwań, w 0,9% roztworze chlorku sodu lub w 5% roztworze glukozy w celu sporządzenia roztworu do krótkotrwałego wlewu dożylnego o końcowych stężeniach tak niskich jak 0,5 mg/ml.

Zaleca się, aby nie rozcieńczać karboplatyny w 0,9% roztworze chlorku sodu w przypadku długotrwałego wlewu dożylnego (patrz punkt 6.6).

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: ze względu na to, że karboplatyna jest wydzielana przez nerki i ma działanie nefrotoksyczne, optymalne dawkowanie powinno być ustalone na podstawie częstych kontroli parametrów hematologicznych i parametrów czynności nerek.

Zalecane dawkowanie u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek jest uzależnione od wartości klirensu kreatyniny i powinno być obliczane według wzoru Calverta.

Początkowa dawka karboplatyny jest obliczana przy pomocy wzoru Calverta, opartego na wyjściowej ocenie czynności nerek i docelowym AUC:

Dawka (mg) = docelowy AUC (mg/ml) x [GFR(ml/min) +25]

Docelowy AUC

Planowana chemioterapia

Stan pacjenta

5-7 mg/ml min

monoterapia karboplatyną

wcześniej nieleczony

4-6 mg/ml min

monoterapia karboplatyną

wcześniej nieleczony

4-6 mg/ml min

karboplatyna + cyklofosfamid

wcześniej nieleczony

Uwaga: Dawka obliczana przy pomocy wzoru Calverta jest podana w mg, a nie w mg/m2.

Dawkowanie u pacjentów z zahamowaną czynnością szpiku: w celu dostosowania dawki zaleca się określanie największego spadku parametrów hematologicznych podczas leczenia karboplatyną. W przypadku pacjentów, u których liczba płytek i neutrofilów pozostaje odpowiednio powyżej 100 000 i 2000/mm3, dawkę karboplatyny można zwiększyć o 25%. Nie zaleca się jednak stosowania dawek przekraczających 125% dawki początkowej. W przypadku pacjentów, u których liczba płytek i neutrofilów wynosi odpowiednio od 100 000 do 50 000 oraz od 2 000 do 500/mm3, korygowanie dawki nie jest konieczne. W przypadku pacjentów, u których wystąpi umiarkowana lub nasilona toksyczność hematologiczna (tzn. liczba płytek i neutrofilów spadnie odpowiednio poniżej 50 000 i 500/mm3), należy rozważyć zredukowanie dawki o 25% lub przerwanie leczenia – zarówno w monoterapii, jak i w schematach leczenia skojarzonego.

Zastosowanie u dzieci: Nie ma dostatecznej ilości danych, aby ustalić bezpieczny zakres dawek u dzieci.

Leczenie skojarzone: karboplatyna jest stosowana w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi w dawkowaniu zależnym od wybranego schematu leczenia. Dawkowanie należy modyfikować w zależności od przyjętego schematu leczenia oraz wyników badań laboratoryjnych krwi. Sposób podawania oraz sposób postępowania w razie przypadkowego wylania produktu patrz punkt 6.6. 4.3 Przeciwwskazania

Carboplatin Pfizer - środki ostrożności

Leczenie produktem Carboplatin Pfizer powinno być prowadzone w wyspecjalizowanych ośrodkach posiadających odpowiednie wyposażenie pozwalające na leczenie/profilaktykę ewentualnych powikłań. Karboplatyna powinna być podawana jedynie pod stałym nadzorem lekarzy doświadczonych w dziedzinie chemioterapii oraz jedynie wtedy, gdy spodziewane korzyści z leczenia przeważają potencjalne ryzyko.

Specjalne środki ostrożności dotyczą następujących sytuacji.

Mielosupresja: nasilenie mielosupresji związanej ze stosowaniem karboplatyny jest ściśle uzależnione od czynności nerek. A zatem, pacjenci z upośledzoną czynnością nerek są bardziej narażeni na wystąpienie mielosupresji. Co więcej, mielosupresja, a zwłaszcza trombocytopenia (spadek liczby płytek krwi), ma cięższy przebieg u pacjentów jednocześnie leczonych innymi produktami o działaniu nefrotoksycznym, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe. U pacjentów uprzednio otrzymujących chemioterapię, u osób starszych i osłabionych istnieje zwiększone ryzyko, że działania toksyczne produktu Carboplatin Pfizer będą się dłużej utrzymywać i będą miały cięższy przebieg. W tych przypadkach może być konieczna redukcja dawki leku.

Nadir liczby płytek we krwi występuje zwykle pomiędzy 14 a 21 dniem od rozpoczęcia leczenia, nadir poziomu białych krwinek przypada na dni między 14. a 28. Jeśli liczba płytek spadnie poniżej 50,000/ mm3, a liczba białych krwinek poniżej 2,000/mm3, należy rozważyć redukcję dawki o 25% lub przerwać leczenie aż do czasu, gdy parametry powrócą do wartości prawidłowych, co następuje zwykle po 5–6 tygodniach. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie wspomagające transfuzjami preparatów krwi.

Z tego względu, istotne jest, aby badania czynności nerek oraz parametrów krwi (włącznie z liczbą płytek krwi, białych krwinek oraz poziomem hemoglobiny) były wykonywane przed leczeniem karboplatyną, w jego trakcie i po nim. W typowych przypadkach należy podawać kursy karboplatyny nie częściej niż raz w miesiącu.

W przypadku wystąpienia ciężkiej toksyczności hematologicznej można zastosować leczenie podtrzymujące, leki przeciwzakaźne przeciw zakażeniom będącym powikłaniami występujących zaburzeń, przetoczenia produktów krwiopochodnych, autologiczne przeszczepienie szpiku, przeszczep obwodowych komórek macierzystych oraz leki hematopoetyczne.

Nefrotoksyczność: karboplatyna jest wydalana głównie z moczem, w związku z czym, u pacjentów otrzymujących produkt należy monitorować czynność nerek. Mimo działania nefrotoksycznego na ogół nie jest konieczne zmniejszenie dawki. W przeciwieństwie do terapii cisplatyną, nie jest wymagane stosowanie nawadniania przed leczeniem i po leczeniu, chociaż u niektórych pacjentów może wystąpić spadek klirensu kreatyniny. W grupie pacjentów z uszkodzeniem nerek w wyniku wcześniejszej chemioterapii częściej zdarzają się zaburzenia czynności nerek po karboplatynie.

Neurotoksyczność: w trakcie oraz po zakończeniu leczenia karboplatyną należy przeprowadzać regularne badania neurologiczne oraz badania słuchu, szczególnie u pacjentów wcześniej leczonych cisplatyną oraz u pacjentów powyżej 65. roku życia.

Ototoksyczność: jest zależna od dawki skumulowanej. Częstość oraz nasilenie zaburzeń słuchu rośnie wraz z podawaniem coraz większych i(lub) powtarzanych dawek karboplatyny lub w następstwie leczenia innym lekiem o działaniu ototoksycznym, cisplatyną. Zaleca się wykonywanie badań słuchu w trakcie leczenia. Istotne pogorszenie słuchu może wymagać modyfikacji dawek lub odstawienia produktu.

Mutagenność i karcynogenność: badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały, że karboplatyna ma działanie mutagenne i teratogenne. Nie potwierdzono natomiast karcynogennego wpływu karboplatyny, jednakże związki o podobnym mechanizmie działania do karboplatyny wykazują ten wpływ.

Reakcje nadwrażliwości: podobnie jak w przypadku innych związków mających postać kompleksu platyny, opisywano reakcje alergiczne na karboplatynę. Pacjentów otrzymujących karboplatynę należy monitorować w kierunku potencjalnych reakcji rzekomoanafilaktycznych, jak też powinny być łatwo dostępne urządzenia i leki do leczenia takich reakcji (np. leki przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, epinefryna, tlen).

Działania na przewód pokarmowy: karboplatyna może powodować wymioty. Częstość występowania i stopień nasilenia wymiotów można zredukować poprzez premedykację z zastosowaniem leków przeciwwymiotnych lub podanie karboplatyny w ciągłym wlewie dożylnym w okresie 24 godzin bądź podawanie tego leku dożylnie w dawkach podzielonych przez 5 kolejnych dni zamiast jednego wlewu dożylnego. Szczególnie skutecznymi lekami przeciwwymiotnymi mogą być selektywne inhibitory receptorów serotoninowych typu 3 (5-HT3) (np. ondansetron), a także podstawione benzamidy (np. metoklopramid); a u pacjentów z nasilonymi lub nawracającymi wymiotami można rozważyć leczenie skojarzone.

Podawanie karboplatyny w dawkach wyższych niż zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może, w rzadkich przypadkach, prowadzić do zaburzeń widzenia, włącznie z całkowitą utratą wzroku.

Zwykle kilka tygodni po odstawieniu leczenia następuje całkowite odzyskanie wzroku.

W trakcie leczenia i do 6 miesięcy po zakończeniu leczenia karboplatyną kobiety i mężczyźni w wieku rozrodczym powinni stosować skuteczną antykoncepcję. W wyniku leczenia karboplatyną prawdopodobne jest wystąpienie nieodwracalnej niepłodności, o czym należy poinformować pacjentów.

Carboplatin Pfizer - przedawkowanie

Nie jest znane antidotum, jakie można zastosować po przedawkowaniu karboplatyny. Ostre przedawkowanie karboplatyny może spowodować nasilenie jej spodziewanych objawów toksyczności (np. ciężką supresję szpiku, oporne na leczenie nudności i wymioty, ciężkie działania toksyczne na układ nerwowy i narządy zmysłów, niewydolność wątroby, niewydolność nerek itp.). W wyniku tych zaburzeń może nastąpić zgon. Hemodializa jest skuteczna jedynie w okresie do 3 godzin po podaniu leku ze względu na szybkie i znacznego stopnia wiązanie się platyny z białkami osocza. Odpowiednia interwencja terapeutyczna może być konieczna w przypadku wystąpienia powikłań, takich jak mielosupresja oraz niewydolność nerek i wątroby. Może pojawić się biegunka i wypadanie włosów. Ponieważ stosowanie karboplatyny w dawkach wyższych niż zalecane było związane z utratą wzroku, dokładność przy obliczaniu dawkowania jest niezwykle istotna (patrz również punkt 4.4).

Carboplatin Pfizer - przeciwwskazania

Leczenie produktem Carboplatin Pfizer jest przeciwwskazane:

- u pacjentów z nadwrażliwością na karboplatynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 oraz inne związki zawierające platynę,

- u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek rozpoznaną przed rozpoczęciem terapii,

- u pacjentów ze znaczną mielosupresją, - u pacjentów z krwawieniem istotnym klinicznie, - u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią.

Carboplatin Pfizer - działania niepożądane

Wielu działań niepożądanych po zastosowaniu karboplatyny nie da się uniknąć ze względu na działania farmakologiczne produktu. Zazwyczaj są one odwracalne, jeżeli zostaną wcześnie wykryte.

Osłabienie czynności szpiku kostnego to reakcja toksyczna na karboplatynę, wymagająca zredukowania dawki produktu lub odroczenia podania kolejnego cyklu chemioterapii. Mielosupresja jest zazwyczaj odwracalna i nie ulega kumulacji, gdy karboplatyna stosowana jest w monoterapii, z zalecaną częstością podawania.

Działania niepożądane uporządkowano według klasyfikacji układów-narządów.

Częstości występowania działań niepożądanych zdefiniowano następująco: bardzo często (≥ 1/10), często

(≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia serca

 

Często

Niezbyt często

Bardzo rzadko

Częstość nieznana

Zaburzenia sercowo-naczyniowe

Niewydolność serca (prowadząca do zgonu)

Zaburzenia rytmu serca

Zaburzenia niedokrwienne serca (np. zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie czynności serca, dławica piersiowa, niedokrwienie mięśnia sercowego)

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

Bardzo często

Często

Rzadko

Częstość nieznana

Zahamowanie czynności szpiku kostnego (leukopenia, neutropenia i małopłytkowość), niedokrwistość (około 26% wymagało przetoczenia krwi)

Krwawienie (prowadzące do zgonu < 1% przypadków)

Zespół hemolityczno-mocznicowy

Gorączka neutropeniczna

Zaburzenia układu nerwowego

 

Często

Niezbyt często

Neuropatia obwodowa (głównie przeczulica), objawy ze strony OUN, inne zaburzenia czuciowe (np. zaburzenia smaku)

Udar mózgu (prowadzący do zgonu)

Zaburzenia oka

 

Często

Niezbyt często

Bardzo rzadko

Zaburzenia widzenia

Przejściowa utrata wzroku

Ślepota korowa

Zaburzenia ucha i błędnika

 

Bardzo często

Często

Subkliniczny spadek ostrości słuchu w zakresie wysokich częstotliwości (4000–8000 Hz)

Ototoksyczność (szum w uszach, utrata słuchu)

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

 

Często

Zaburzenia oddechowe

Zaburzenia żołądk a i jelit

 

Bardzo często

Często

Nudności, wymioty, ból i skurcze brzucha

Biegunka, zaparcia, zapalenie błon śluzowych, zapalenie przełyku, zapalenie jamy ustnej

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

Bardzo często

Często

Bardzo rzadko

Wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi, spadek klirensu kreatyniny, wzrost stężenia kwasu moczowego w osoczu

Wzrost stężenia kreatyniny w osoczu, zaburzenia układu moczowo-płciowego

Ostra niewydolność nerek

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

Bardzo często

Często

Łysienie

Odczyny skórne

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

 

Bardzo często

Często

Ból mięśni

Ból stawów

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Bardzo często

Rzadko

Częstość nieznana

Zaburzenia elektrolitowe (hipokalemia, hipokalcemia, hiponatremia, hipomagnezemia)

Jadłowstręt

Odwodnienie

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

Często

Bardzo rzadko

Zakażenia (prowadzące do zgonu < 1% przypadków)

Posocznica

Nowotwory łagodne , złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i

 

polipy)

Bardzo rzadko

Wtórne nowotwory złośliwe związane z leczeniem

Zaburzenia naczyniowe

 

Niezbyt często

Częstość nieznana

Zator (prowadzący do zgonu)

Nadciśnienie tętnicze

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

Bardzo często

Często

Niezbyt często

Bardzo rzadko

Częstość nieznana

Astenia, ból

Gorączka i dreszcze

Odczyny w miejscu wstrzyknięcia (zaczerwienienie, obrzęk i ból), zespół grypopodobny

Martwica związana z wynaczynieniem leku

Uczucie rozbicia

Zaburzenia układu immunologicznego

 

Często

Reakcje alergiczne (reakcje rzekomoanafilaktyczne, skurcz oskrzeli, hipotonia, gorączka bez przyczyny (gorączka polekowa), pokrzywka, wysypka, rumień,

 

świąd)

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

 

Bardzo często

Często

Wzrost aktywności enzymów wątrobowych (fosfatazy alkalicznej, AspAT)

Wzrost stężenia bilirubiny, zaburzenia czynności wątroby

Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest głównym działaniem niepożądanym karboplatyny, ograniczającym dawkę produktu. Małopłytkowość (liczba płytek krwi poniżej 50 x 109/l) występuje u 25% pacjentów, którym podawano karboplatynę jako jedyny produkt cytostatyczny, w najwyższej zalecanej dawce. Najniższą liczbę płytek obserwowano między 14. a 21. dniem po podaniu produktu. Liczba płytek odbudowuje się zazwyczaj po 35 dniach od zakończenia leczenia. Leukopenia (liczba leukocytów poniżej 2 x 109/l) występuje u 14% pacjentów. Najniższą liczbę leukocytów zazwyczaj obserwuje się między 14. a 21. dniem po podaniu produktu. Liczba leukocytów zazwyczaj ulega normalizacji w ciągu około 28 dni lub do 42 dni. U 18% pacjentów występuje neutropenia (liczba granulocytów obojętnochłonnych poniżej 1 x 109/l). Jednoczesne stosowanie karboplatyny i innych leków mielosupresyjnych może nasilać zahamowanie czynności szpiku.

Niedokrwistość ze stężeniem hemoglobiny poniżej 11 g/dl występuje u 71% pacjentów z prawidłowym wyjściowym stężeniem hemoglobiny. Wzrost liczby przypadków występowania niedokrwistości koreluje z ekspozycją na karboplatynę. Toksyczne działanie na szpik kostny jest silniejsze u wcześniej leczonych pacjentów, szczególnie u pacjentów leczonych cisplatyną i pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Podwyższone ryzyko wystąpienia leukopenii i małopłytkowości występuje u pacjentów ze złym stanem czynnościowym. U około 25% pacjentów konieczne było zastosowanie leczenia objawowego z przetoczeniem krwi.

Zaburzenia układu nerwowego:

W trakcie leczenia karboplatyną przeczulica, wywołana przez cisplatynę lub występująca przed rozpoczęciem leczenia, może się utrzymywać lub ulegać nasileniu. Wydaje się, że przeczulica występuje częściej u pacjentów powyżej 65 roku życia, leczonych wcześniej cisplatyną oraz u pacjentów długotrwale leczonych karboplatyną. W trakcie leczenia karboplatyną, u 50% pacjentów z występującą wcześniej neurotoksycznością, wywołaną przez cisplatynę, nie zaobserwowano cech dodatkowego nasilenia objawów. Objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. senność, lęk i depresja) są opisywane u 5% pacjentów; wydaje się, że te objawy są związane ze stosowaniem leków przeciwwymiotnych. U pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone, obejmujące karboplatynę, częściej występują neurologiczne działania niepożądane. Może być to związane z dłuższym całkowitym okresem wchłaniania produktu.

Zaburzenia oka:

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, leczonych wysoką dawką karboplatyny, może dojść do zaburzeń widzenia i przejściowej utraty wzroku.

Zaburzenia ucha i błędnika:

W trakcie leczenia karboplatyną może dojść do utrzymywania się lub nasilenia utraty słuchu spowodowanej wcześniejszym leczeniem cisplatyną. Klinicznie istotną utratę słuchu opisywano u dzieci otrzymujących karboplatynę w dawkach wyższych od zalecanych dawek, w skojarzeniu z innymi lekami ototoksycznymi.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

Bardzo rzadko opisywano zwłóknienie płuc, objawiające się uciskiem w klatce piersiowej i dusznością. Należy wziąć pod uwagę tę możliwość po wykluczeniu nadwrażliwości płuc (patrz punkt Zaburzenia układu immunologicznego).

Zaburzenia żołądka i jelit:

Wymioty opisywano u 65% pacjentów przyjmujących karboplatynę, przy czym były one ciężkie u 1/3 pacjentów. Wydaje się, że predysponowani do wystąpienia wymiotów są pacjenci wcześniej leczeni cytostatykami w wysokim stopniu emetogennymi (szczególnie pacjenci leczeni cisplatyną). Zazwyczaj objawy występują w ciągu 6–12 godzin od podania karboplatyny i zazwyczaj ustępują przed upływem 24 godzin od podania produktu. Premedykacja lekami przeciwwymiotnymi może zmniejszać nasilenie objawów. Podawanie karboplatyny w postaci długotrwałego wlewu dotętniczego, ciągłego wlewu dożylnego lub podawania dożylnego produktu w dawkach podzielonych w ciągu 5 kolejnych dni może zmniejszać ryzyko wystąpienia wymiotów. Prawdopodobieństwo wystąpienia wymiotów rośnie, gdy karboplatyna podawana jest jednocześnie z innymi lekami o działaniu wymiotnym.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

Toksyczność nerkowa zazwyczaj nie ogranicza dawki produktu. W przeciwieństwie do podawania cisplatyny, w przypadku podawania karboplatyny nawadnianie pacjenta przed leczeniem i po nim nie jest konieczne. Jednakże u około 6% pacjentów obserwuje się wzrost klirensu kreatyniny, a obserwowano także wzrost stężenia kreatyniny w osoczu krwi oraz azotu mocznikowego we krwi. U około połowy pacjentów ten wzrost jest zazwyczaj łagodny i ustępuje samoistnie. W trakcie leczenia karboplatyną, u 27% pacjentów, u których przed rozpoczęciem leczenia karboplatyną klirens kreatyniny wynosił ≥ 60 ml/ min, dochodzi do spadku klirensu kreatyniny. Działanie nefrotoksyczne jest silniej wyrażone u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w wywiadzie.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

Obserwowano spadek stężenia sodu, magnezu, potasu i wapnia w osoczu, ale bez towarzyszących objawów klinicznych. Wraz z karboplatyną nie uzupełniano elektrolitów. Chemioterapia skojarzona nie zwiększyła częstotliwości występowania zaburzeń elektrolitowych. Otrzymano spontaniczne zgłoszenia przypadków wczesnej hiponatremii. Chociaż nie ustalono, czy hiponatremia jest zależna od karboplatyny, czy od innych czynników (diureza, zaburzenia oddechowe, nowotwór itp.), w przypadku leczenia karboplatyną należy wziąć pod uwagę możliwość jej wystąpienia, szczególnie u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, np. jednoczesnym leczeniem lekami moczopędnymi. Zazwyczaj hiponatremia ustępowała po uzupełnieniu soli lub ograniczeniu podaży wody.

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy):

W powiązaniu z terapią wielolekową opisywano występowanie innych pierwotnych nowotworów złośliwych; ich związek przyczynowy z karboplatyną jest niepewny.

Zaburzenia układu immunologicznego:

Opisywano reakcje alergiczne na karboplatynę, podobne do występujących po leczeniu innymi związkami zawierającymi platynę. W ciągu kilku minut po podaniu produktu występowały reakcje nadwrażliwości. Częstotliwość występowania reakcji alergicznych może rosnąć w przypadku wcześniejszego stosowania związków platyny, aczkolwiek obserwowano reakcje alergiczne po pierwszym podaniu karboplatyny. Skuteczne postępowanie w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych polegało na podawaniu standardowego zestawu: adrenaliny, glikokortykoidów i leków przeciwhistaminowych.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby opisywano u pacjentów z prawidłowymi wyjściowymi wynikami tych badań, w tym podwyższone stężenie bilirubiny w osoczu (5% pacjentów), AspAT (15% pacjentów) i fosfatazy zasadowej w osoczu (24% pacjentów). Zmiany te były zazwyczaj łagodne i ustępowały samoistnie u około 50% pacjentów. W trakcie leczenia podwyższone wyniki badań czynnościowych wątroby zazwyczaj ulegają normalizacji. Znaczne nieprawidłowości w wynikach badań czynnościowych wątroby opisywano u pacjentów leczonych wysokimi dawkami karboplatyny i po autologicznym przeszczepieniu szpiku kostnego.

Inne działania niepożądane:

U 1% pacjentów odnotowano zgon w powiązaniu ze zdarzeniami sercowo-naczyniowymi (niewydolnością serca, zatorami, udarem mózgu). Nie wiadomo, czy te zdarzenia były związane z leczeniem cytostatycznym, czy z chorobą podstawową.

U pacjentów leczonych terapią skojarzoną obejmującą karboplatynę, zdarzenia niepożądane mogą występować częściej.

Carboplatin Pfizer - ciąża i karmienie piersią

Istnieją dowody, że karboplatyna ma działanie embriotoksyczne i mutagenne, dlatego nie należy jej stosować u kobiet w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednie metody antykoncepcji w trakcie leczenia oraz odpowiednio długo po zakończeniu leczenia karboplatyną. Jeśli leczenie karboplatyną jest prowadzone u kobiety ciężarnej lub jeśli ciąża rozpoczęła się w trakcie leczenia, pacjentkę należy poinformować o potencjalnym ryzyku dla płodu.

Ponieważ nie ustalono, czy karboplatyna przenika do mleka matki, w czasie leczenia powinno się przerwać karmienie piersią.

Carboplatin Pfizer - prowadzenie pojazdów

Brak dostępnych danych. Jednakże, działania niepożądane związane z podawaniem karboplatyny, a zwłaszcza wymioty i mielosupresja, zwykle nie pozwalają pacjentom na prowadzenie normalnego życia społecznego lub pracę w trakcie leczenia i mogą zaburzać koncentrację i zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska Media SA z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Carboplatinum

    Jest to lek przeciwnowotworowy działający poprzez tworzenie międzyłańcuchowych i wewnątrzłańcuchowych wiązań poprzecznych w DNA, co powoduje hamowanie wzrostu i podziału komórek, głównie w szybko rosnących tkankach. Stosowana jest w leczeniu raka jajnika (jako lek pierwszego rzutu, jak i w przypadku nieskuteczności innych leków), raka płuca, głowy i szyi, raka jądra, raka szyjki macicy.

    Dostępne opakowania
    Carboplatin Pfizer

    Carboplatin Pfizer

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 5ml - 0,01 g/ml
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Carboplatin Pfizer

    Carboplatin Pfizer

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 15ml - 0,01 g/ml
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Carboplatin Pfizer

    Carboplatin Pfizer

    roztwór do wstrzykiwań - 1 fiol.a 45ml - 0,01 g/ml
    PFIZER EUROPE MA EEIG
    Powiązane artykuły
    Endosonografia

    Ultrasonografia transkawitalna

    Ultrasonografia transkawitalna

    Obraz ultrasonografii transkawitalnej Dzięki endosonografii uwidocznione zostają narządy wewnętrzne klatki piersiowej i jamy brzusznej - na zdjęciu widoczny rak płuc.

    Onkologia

    Ostatnia szansa na przeżycie dla Alicji

    Ostatnia szansa na przeżycie dla Alicji

    26-letnia dziewczyna od kilku lat zmaga się ze złośliwym nowotworem zakończeń nerwowych (MPNST). Pomimo wielu operacji, guz ponownie odrósł, zaatakował kręgosłup i płuca. Przerzuty w przypadku tego rodzaju nowotworu nie dają dobrych rokowań. Alicja się...

    Newsy

    Nietypowy objaw raka płuc. Może pojawić się na twarzy i szyi

    Nietypowy objaw raka płuc. Może pojawić się na twarzy i szyi

    **Pierwsze objawy raka płuc **są z reguły niespecyficzne. Można je przypisać innym, mniej poważnym schorzeniom, dlatego często są ignorowane. Jest jednak pewien objaw, który powinien wzbudzić czujność. Może pojawić się na twarzy. Rak płuc - nietypowy...

    Onkologia

    Rak jest bardzo inteligentny - rozmowa z lekarzem Łukaszem Talarkiem

    Rak jest bardzo inteligentny - rozmowa z lekarzem Łukaszem Talarkiem

    Rak płuc to od wielu lat główna przyczyna zgonów wśród pacjentów z chorobami nowotworowymi. Na całym świecie zabija prawie 2 mln osób rocznie. W Polsce co roku notuje się ponad 20 tys. nowych zachorowań. Pacjenci zbyt późno zgłaszają się na badania, a...

    Rak płuc - objawy, leczenie, rokowania

    Rak płuc - zdjęcia

    Rak płuc - zdjęcia

    Przekrój nowotworu płuc Na przekroju widać nowotwór płuca (biały fragment). Ciemniejsze miejsca świadczą o stosowaniu wyrobów tytoniowych.

    Badania

    Biopsja opłucnej

    Biopsja opłucnej to badanie diagnostyczne polegające na pobraniu płynu, który pojawił się w opłucnej lub próbki tkanki zmienionej chorobowo opłucnej. Dzięki temu można zbadać próbkę i ustalić przyczynę pojawienia się płynu lub zmian w opłucnej. Wskazania...

    Koronawirus

    Opowiedział o pacjentce. Zwlekała z leczeniem raka płuca (WIDEO)

    Opowiedział o pacjentce. Zwlekała z leczeniem raka płuca (WIDEO)

    - Kilka miesięcy temu trafiła do mnie pacjentka z silnymi dusznościami. Pamiętam jak dziś, gdy mówiła, że z lęku przed koronawirusem na bok odłożyła diagnostykę raka. Ta pani zmarła, ale jej historia jest dowodem na to, że z leczeniem raka płuc...