Andepin

zobacz opinie o produkcie »
Cena
18,11 zł
Forma
kapsułki twarde
Dawka
0,02 g
Ilość
30 kaps. (pojemnik)
Typ
Na receptę Rp
Refundacja
Tak
Producent: PRZEDSIĘBIORSTWO FARMACEUTYCZNO-CHEMICZNE "SYNTEZA" SP.Z O.O

Andepin - Interakcje

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie. Najczęściej wykryto interakcje z preparatami:

Zobacz wszystkie »

Interakcje z żywnością

Alkohol

Należy unikać spożywania alkoholu przy jednoczesnym przyjmowaniu leków. W czasie kuracji krótkotrwałych należy unikać picia w ogóle, zaś w przypadku stałego zażywania – niekiedy można pić umiarkowanie, ale tylko po konsultacji z lekarzem. Nie należy też nigdy popijać leków napojami alkoholowymi. Dowiedz się więcej na temat interakcji leków z alkoholem.

Zobacz wszystkie »

Pytania do farmaceuty

Bellergot a zaburzenia miesiączki

Witam. Chciałabym zapytać czy leki (Andepin, Bellergot) mogą prowadzić do zaburzenia cyklu? Normalnie cykl mam 33 dniowy. Ostatni okres dostałam planowo 28.06. Trwał jak zawsze 5 dni. Kolejnego okresu powinnam dostać 30.07 lecz dziś przy porannej toalecie zauważyłam krew podczas podcierania. Chwilkę temu ponownie...

Andepin i Trittico a skutki uboczne

witam biore andepin 1tab dzien trittico noc 2/3tab biore juz 6 dzien na poczatku gdy wziolem bylo dobrze teraz po 6 dniu odczowam napadowe uczucie ciepla,ogolnie dziwnie w gardle i w glowie oraz pustki wsrodku ciala to znaczy w brzuchu i klatce czy te uczucia moga byc skutkami ubocznym? no i te uczucie baglego ciepla czy to z lęku gdyz tak jest napisane na ulotce w ubocznych ze moze wystapic lęk, jestem w kropce bardzo prosze o pomoc .pozdrawiam

Przyjęcie do szpitala rehabilitacyjnego a anemia, podwyższony poziom D-dimerów

Dzień Dobry ! Moja mama jest po wylewie, dostała skierowanie do szpitala rehabilitacyjnego (31-10-2014),lecz jest problem z przyjęciem ponieważ z wypisu szpitalnego wynika, że ma anemię i podwyższone D-D 9932,9 ng/ml nowe badanie krwi 10-11 br.pierwszy wynik jest dużo lepszy natomiast D-D 8,49 norma poniżej 0,5.Co mam dalej robić na lekarza rodzinnego nie mogę liczyć. Mama ma przepisane...

Czy wszystkie leki zawierające czynną fluoksetynę mają identyczny skład?

Szukam odpowiedzi na pytanie: Czy wszystkie leki zawierające czynną fluoksetynę mają identyczny skład a różnią się jedynie nazwą handlową ? Andepin, fluoksetyna, prozac, seronil itd) ?? Dodatkowe pytanie- czy spotkali się Państwo z pacjentem który po fluoksetynie przytył ? Jem fluoxetin 5tygodni - i pochłaniam jedzenie w każdej ilości. Nie mogę się opanować, jestem ciągle głodna. Nie radzę sobie z tym.... lekarz zapisał mi ten lek aby zmiejszyć...

Leki na zaburzenie osobowości a problemy ze snem

Od ponad 2 lat przyjmuję leki na zaburzenie osobowości typu borderline - Andepin, Parogen i Lamitrin. Ten układ pomógł mi kilka lat temu i również teraz działa. Pojawiły się jednak problemy ze snem - biorę na to małą dawkę Kwentiaxu (25mg) - budziłam się w nocy na ok 1h: paliłam papierosa, jadłam i szłam dalej spać. Uspokoiło się to na jakiś czas, ale teraz znowu wróciło. Próbowałam wszelkich doraźnych środków nasennych, ale branie ich przez jakiś czas nie rozwiązywało problemu.

Odpowiada Lek. Alina Nowicka Lek. Alina Nowicka i 1 inny specjalista
POKAŻ WIĘCEJ

Andepin - ulotka preparatu

Szczegółowe informacje dotyczącego tego leku mogą zostać wyświetlone tylko dla osób zawodowo związanych z farmacją lub medycyną.

Andepin - opis

Fluoksetyna wskazana jest w zaburzeniach depresyjnych, może być również stosowana w leczeniu nerwicy natręctw i bulimii (żarłoczności psychicznej).

Andepin - skład

Jedna kapsułka zawiera 20 mg fluoksetyny (Fluoxetinum) , w postaci 22,4 mg fluoksetyny chlorowodorku.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza bezwodna 120 mg, , żółcień chinolinowa 0,0937 mg.

Andepin - dawkowanie

Dawkowanie

Andepin podaje się doustnie.

W zaburzeniach depresyjnych zalecana jest dawka 20 mg fluoksetyny na dobę. Dawkowanie należy ponownie ocenić i dostosować w razie konieczności po upływie 3 do 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia, a także później, jeśli uzna się to za właściwe ze względów klinicznych.

W nerwicy natręctw zalecana dawka wynosi 20 do 60 mg na dobę. Dawka początkowa w tym przypadku powinna wynosić 20 mg na dobę a po kilku tygodniach stosowania można ją zwiększyć do 60 mg na dobę – należy jednak uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Jeśli w ciągu 10 tygodni nie nastąpi poprawa stanu pacjenta, należy ponownie rozważyć zasadność leczenia fluoksetyną. Jeżeli uzyskano dobrą odpowiedź, można kontynuować leczenie dostosowując dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta. Okresowo należy oceniać konieczność dalszego leczenia. Nie wykazano jednak długotrwałej skuteczności leczenia (powyżej 24 tygodni).

W bulimii zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg. Nie wykazano długotrwałej skuteczności leczenia (powyżej 3 miesięcy).

Nie należy przekraczać dawki 80 mg fluoksetyny na dobę.

U pacjentów w podeszłym wieku na ogół dawka dobowa nie powinna być większa niż 40 mg. Maksymalna zalecana dawka wynosi 60 mg na dobę.

Należy rozważyć zastosowanie mniejszych dawek dobowych lub większe odstępy w przyjmowaniu dawek u pacjentów z niewydolnością wątroby. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz leczonych dializą także należy rozpatrzyć możliwość zmniejszenia dawki albo częstości podawania (u osób leczonych dializą stężenie fluoksetyny i jej metabolitów we krwi jest podobne jak u zdrowych).

Dzieci

Fluoksetyna nie jest zalecana u dzieci.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności fluoksetyny u dzieci.

Sposób podawania

Fluoksetynę można podawać zarówno przed posiłkiem, w trakcie, jak i po posiłku. Należy uprzedzić pacjenta, że efekty działania występują zazwyczaj po paru tygodniach leczenia oraz że po zaprzestaniu przyjmowania leku, fluoksetyna i jej metabolit norfluoksetyna eliminowane są z organizmu przez parę tygodni.

Należy unikać nagłego odstawienia leku. W przypadku zakończenia leczenia fluoksetyną dawkę należy stopniowo zmniejszać w okresie co najmniej jednego do dwóch tygodni, aby ograniczać ryzyko reakcji odstawiennych.

Andepin - środki ostrożności

Notowano wystąpienie reakcji alergicznych – wysypek skórnych, reakcji anafilaktoidalnych oraz rzadziej zaburzeń układowych (obejmujących takie organy jak wątroba, nerki, skóra czy płuca) u osób nadwrażliwych na lek. W przypadku wystąpienia wysypki lub innych objawów alergicznych, których nie można powiązać z inną przyczyną, podawanie fluoksetyny należy przerwać. Fluoksetyna może spowodować drgawki. Jest to objaw niepożądany, który może wystąpić w przypadku większości leków przeciwdepresyjnych. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z leczoną padaczką oraz u pacjentów z napadami drgawek w wywiadzie. Należy unikać podawania produktu pacjentom z padaczką oporną na leczenie przeciwpadaczkowe. Fluoksetynę należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów, którzy wykazywali kiedykolwiek stany maniakalne. Lek należy odstawić, gdy u pacjenta wystąpi faza maniakalna.

Fluoksetyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie i wydalana przez nerki. Należy rozważyć mniejsze dawki lub zmienić schemat dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR< 10 ml/min) poddawanych dializie, po dwumiesięcznym podawaniu 20 mg fluoksetyny na dobę stężenie leku oraz jego metabolitów w osoczu nie różniło się znacząco od stężenia u osób zdrowych.

Badania kliniczne nie wykazały wpływu fluoksetyny na układ naczyniowo-sercowy u pacjentów z niewydolnością mięśnia sercowego. Jednakże w związku z ograniczeniem możliwości badań u osób z chorobami serca i braku wystarczających danych na ten temat, należy u tych pacjentów zachować ostrożność.

U chorych na cukrzycę stosujących fluoksetynę należy zlecić dodatkową kontrolę stężenia glukozy we krwi. Odnotowano przypadki hipoglikemii podczas terapii oraz przypadki hiperglikemii po zaprzestaniu przyjmowania leku. Diabetykom podczas kuracji fluoksetyną należy na nowo dostosować lub zmienić schemat dawkowania insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Zgłaszano przypadki krwawień w postaci wylewów podskórnych oraz rzadziej krwawień z narządów rodnych lub przewodu pokarmowego. Dlatego zalecana jest szczególna ostrożność u pacjentów przyjmujących fluoksetynę, u których wcześniej zaobserwowano takie objawy, a także u pacjentów przyjmujących inne leki, które powodują podobne działania niepożądane.

U pacjentów przyjmujących fluoksetynę może wystąpić zmniejszenie masy ciała.

Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby

Depresja związana jest ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może zwiększyć się na wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest fluoksetyna, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze, należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.

Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka. Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

Stosowanie fluoksetyny wiązało się z rozwojem akatyzji. Największe prawdopodobieństwo wystąpienia tych objawów zachodzi podczas pierwszych kilku tygodni leczenia. U tych pacjentów zwiększanie dawki może być szkodliwe.

Objawy odstawienne występują często w przypadku przerwania leczenia, zwłaszcza, gdy leczenie przerwano nagle. Ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych może zależeć od kilku czynników, do których należą czas trwania leczenia oraz wielkość dawki, a także tempo zmniejszania dawki. Występują zwykle w ciągu pierwszych kilku dni po odstawieniu leku. Zwykle objawy te ustępują samoistnie w okresie 2 tygodni, chociaż u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się dłużej (2-3 lub więcej miesięcy).

Zgłaszano rzadkie przypadki przedłużających się napadów drgawkowych u pacjentów stosujących fluoksetynę, u których zastosowano elektrowstrząsy. Z tego powodu zaleca się ostrożność w tej grupie pacjentów.

Podczas jednoczesnego stosowania selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i produktów ziołowych zawierających dziurawiec zwyczajny ( Hypericum perforatum ) może wystąpić nasilenie działań serotoninergicznych, takich jak np. zespół serotoninowy.

W rzadkich przypadkach zgłaszano rozwój zespołu serotoninowego lub incydentów podobnych do złośliwego zespołu neuroleptycznego w związku z leczeniem fluoksetyną - zwłaszcza, gdy lek stosowano jednocześnie z innymi produktami o działaniu serotoninergicznym i (lub) neuroleptykami. Produkt leczniczy zawiera laktozę, nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Andepin - przedawkowanie

Objawy przedawkowania samej fluoksetyny są zazwyczaj łagodne. Są to: nudności, wymioty, drgawki, zaburzenia OUN – od poburzenia do śpiączki, zaburzenia czynności układu sercowonaczyniowego, zaburzenia układu oddechowego.

Zagrażające życiu przypadki przedawkowania fluoksetyny zgłaszano niezwykle rzadko. W przypadku przedawkowania zaleca się monitorowanie czynności życiowych oraz leczenie objawowe. Nieznane jest antidotum stosowane w zatruciu fluoksetyną. Wymuszona diureza, hemodializa, hemoperfuzja, czy transfuzja wymienna nie są skuteczne. Podawanie węgla aktywnego wraz z sorbitolem może być równie lub bardziej skuteczne niż prowokowanie wymiotów czy płukanie żołądka. Przy wyborze metody leczenia zatrucia fluoksetyną należy wziąć pod uwagę możliwość zatrucia dodatkowo innymi lekami. Należy przedłużyć okres obserwacji w szpitalu osób, które zażywały fluoksetynę z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.

Andepin - przeciwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Fluoksetyna nie może być podawana jednocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) zarówno selektywnymi (np. selegiliną) jak i odwracalnymi (RIMA) (np. moklobemidem), ponieważ powodować może objawy podobne do objawów zespołu serotoninowego. W przypadku wystąpienia takich objawów pomocne może być podanie cyproheptadyny lub dantrolenu. W wyniku interakcji fluoksetyny z inhibitorami MAO mogą wystąpić takie objawy jak: hipertermia, sztywność, zaburzenia ze strony układu autonomicznego, mioklonie, zaburzenia koordynacji ruchowej, rozchwianie emocjonalne, na które składają się: drażliwość, splątanie oraz ekstremalne pobudzenie prowadzące czasami do delirium lub śpiączki. Dlatego fluoksetyna nie może być stosowana razem z lekami typu inhibitory MAO i co najmniej 14 dni po zakończeniu przyjmowania inhibitorów monoaminooksydazy. Natomiast okres po zakończeniu przyjmowania fluoksetyny a rozpoczęciem stosowania inhibitorów MAO powinien wynosić co najmniej 5 tygodni (w przypadku długotrwałego stosowania fluoksetyny lub podawania dużych dawek leku należy zachować dłuższą niż 5 tygodni przerwę przed stosowaniem inhibitorów MAO).

Andepin - działania niepożądane

Działania niepożądane mogą się zmniejszać, stawać się mniej częste lub ustępować w trakcie trwania terapii i nie zawsze są wskazaniem do zaprzestania podawania fluoksetyny.

Fluoksetyna może powodować działania niepożądane takie jak pozostałe inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny.

Częstość możliwych działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:

-  bardzo często: (występują u więcej niż 1 osoby na 10);

-  często: (występują u 1 do 10 osób na 100);

-  niezbyt często: (występują u 1 do 10 osób na 1 000);

-  rzadko: (występują u 1 do 10 osób na 10 000);

-  bardzo rzadko: (występują u mniej niż 1 osoby na 10 000);

-  nieznana: (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko - małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko - reakcje anafilaktyczne, choroba posurowicza

Zaburzenia endokrynologiczne

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego zmniejszającego objętość moczu

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często - zmniejszenie apetytu (w tym anoreksja)

Rzadko - niedobór sodu we krwi (hiponatremia)

Zaburzenia psychiczne

Bardzo często - bezsenność (w tym wczesne przebudzenia rano, początkowa bezsenność, bezsenność środkowa)

Często - lęk, niepokój, nerwowość, napięcie, obniżone libido (w tym utrata libido), zaburzenia snu, niezwykłe sny (w tym koszmary)

Niezbyt często - utrata poczucia własnej realności (depersonalizacja), podwyższony nastrój, euforia, zaburzenia myślenia, zaburzenia orgazmu (brak orgazmu), bruksizm

Rzadko - łagodny stan maniakalny (hipomania), mania, halucynacje, pobudzenie, ataki paniki Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia (objawy te mogą być spowodowane chorobą podstawową), zamroczenie, jąkanie się

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często - bóle głowy

Często - zaburzenia uwagi, oszołomienie, zaburzenia smaku, letarg, senność (wzmożona senność, sedacja), drżenie, drgawki

Niezbyt często - pobudzenie psychoruchowe, dyskineza, ataksja, zaburzenia równowagi, mioklonie

Rzadko - konwulsje, akatyzja, zespół policzkowo- językowy

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - zespół serotoninowy, zaburzenia pamięci, zawroty głowy, splątanie

Zaburzenia oka

Często - niewyraźne widzenie

Niezbyt często - rozszerzenie źrenic

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - nadwrażliwość na światło

Zaburzenia ucha i błędnika

Częstość nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - szumy uszne

Zaburzenia serca

Często - kołatanie

Rzadko - arytmia komorowa w tym wielokształtny częstoskurcz komorowy, przedłużony odcinek QT elektrokardiogramu

Zaburzenia naczyniowe

Często - napadowe zaczerwienienie skóry twarzy (w tym uderzenia gorąca) Niezbyt często - niedociśnienie

Rzadko - zapalenie naczyń, rozszerzenie naczyń krwionośnych

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - niedociśnienie ortostatyczne

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często - ziewanie

Niezbyt często - duszność Rzadko - zapalenie gardła

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - zdarzenia płucne [procesy zapalne o różnej histopatologii i (lub) włóknieniu], krwawienie z nosa

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często - biegunka, nudności

Często - wymioty, niestrawność, suchość w ustach

Niezbyt często - zaburzenia połykania

Rzadko - ból w przełyku

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - krwawienie z przewodu pokarmowego (w tym najczęściej krwawienie z dziąseł, krwawe wymioty, krwawienia z odbytnicy, biegunka krwotoczna, krew w kale, krwotok z wrzodu żołądka)

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Częstość nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - bardzo rzadko idiosynkratyczne zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często - wysypka (w tym rumień, rumień złuszczający, potówka czerwona, osutka, rumień przekrwienny, rumień pęcherzowy, rumień wielopostaciowy, rumień plamisty, rumień plamistogrudkowy, wysypka odropodobna, rumień grudkowy, pępkowy rumień przekrwienny), pokrzywka, świąd, nadmierne pocenie się

Niezbyt często - łysienie, zwiększona tendencja do powstawania siniaków, zimny pot

Rzadko - obrzęk naczynioruchowy, wybroczyny, nadwrażliwość na światło, plamica, skaza krwotoczna

Częstość nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - rumień wielopostaciowy (może rozwinąć się zespół Stevensa-Johnsona lub zespół toksycznej nekrolizy naskórka (zespół Lyella)

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Często - bóle stawów

Niezbyt często - drżenie mięśni

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - bóle mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często - częste oddawanie moczu (w tym częstomocz)

Niezbyt często - trudności w oddawaniu moczu

Rzadko - zatrzymanie moczu

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - zaburzenia oddawania moczu

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Często - krwawienie ginekologiczne (w tym krwotok szyjki macicy, zaburzenia czynności macicy, krwawienie z macicy, krwotok narządów rozrodczych, obfite nieregularne miesiączkowanie, krwotok miesiączkowy, krwotok maciczny, nadmierne częste miesiączkowanie, krwawienie pomenopauzalne, krwotok z macicy, krwotok z pochwy), zaburzenia erekcji, zaburzenia wytrysku (w tym brak wytrysku, zaburzenia wytrysku, przedwczesny wytrysk, wytrysk opóźniony, wytrysk wsteczny)

Niezbyt często - zaburzenia seksualne

Rzadko - mlekotok, nadmierne wydzielanie prolaktyny

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - priapizm

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Bardzo często - zmęczenie (w tym astenia)

Często - zdenerwowanie, dreszcze

Niezbyt często - złe samopoczucie, nietypowe samopoczucie, uczucie zimna, uczucie gorąca

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - krwotok błony śluzowej

Badania diagnostyczne

Często - zmniejszenie masy ciała

Częstość nie znana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych) - nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby

Po zaprzestaniu terapii fluoksetyną zanotowano przypadki zespołu odstawiennego.

Najczęstszymi objawami zespołu odstawiennnego są: zawroty głowy, niepokój, zaburzenia snu, astenia, ból głowy, parestezje, wymioty i nudności. Większość z nich ma łagodny do umiarkowanego przebieg, jednak u niektórych pacjentów mogą być ciężkie i (lub) trwać dłużej. Z tego względu, gdy leczenie fluoksetyną nie jest dłużej wymagane, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku.

Andepin - ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na rozwój zarodka lub płodu, oraz na rozwój ciąży. Wyniki badań na zwierzętach nie zawsze można odnieść do ludzi, dlatego fluoksetyna może być stosowana u kobiet w czasie ciąży tylko w przypadku, gdy w opinii lekarza korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

Karmienie piersią

Fluoksetyna przenika do mleka kobiecego. Dotychczas nie ustalono wpływu fluoksetyny na dzieci karmione piersią, dlatego należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią u kobiet, u których leczenie fluoksetyną jest konieczne. Odnotowano przypadki stężenia fluoksetyny i norfluoksetyny 70,4 ng/ml we krwi dziecka karmionego przez matkę, u której stwierdzono stężenie tych samych substancji wynoszące 295,0 ng/ml, bez wystąpienia działań niepożądanych u dziecka. W innym przypadku stwierdzono stężenie 340 ng/ml fluoksetyny i 208 ng/ml norfluoksetyny u dziecka karmionego piersią przez matkę leczoną fluoksetyną; u dziecka wystąpiły objawy takie jak płacz, zaburzenia snu, wymioty, obfity i wodnisty stolec.

Andepin - prowadzenie pojazdów

Pomimo, że fluoksetyna nie wykazywała wpływu na zdolności psychomotoryczne u zdrowych ochotników, należy pamiętać, że każdy lek wpływający na ośrodkowy układ nerwowy może wpływać na ocenę sytuacji i refleks. Pacjentom należy doradzić unikanie prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn w ruchu przez pewien okres, dopóki nie upewnią się, że ich zachowanie i odruchy nie uległy pogorszeniu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Andepin - Zamienniki

Dla tego produktu znaleziono preparaty, które możesz stosować zamiennie w terapii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Substancja czynna

    Fluoxetinum

    Substancja ta jest wybiórczym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny. Wykazuje działanie przeciwdepresyjne, nie ma powinowactwa do receptorów adrenergicznych, serotoninowych, GABA-ergicznych, dopaminergicznych, histaminowych H1, muskarynowych. Stosowana jest w leczeniu depresji, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, bulimii. Podaje się ją u dzieci i młodzieży po 8. r.ż. w depresji o nasileniu umiarkowanym i ciężkim, gdy psychoterapia nie przynosi rezultatów.

    Dostępne opakowania
    Andepin

    Andepin

    kapsułki twarde - 30 kaps. (pojemnik) - 0,02 g
    PRZEDSIĘBIORSTWO FARMACEUTYCZNO-CHEMICZNE "SYNTEZA" SP.Z O.O
    Andepin

    Andepin

    kapsułki twarde - 30 kaps. (3 blist.po 10 szt.) - 0,02 g
    PRZEDSIĘBIORSTWO FARMACEUTYCZNO-CHEMICZNE "SYNTEZA" SP.Z O.O
    18,11 zł
    Powiązane artykuły
    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    Leki antydepresyjne

    Leki antydepresyjne są przepisywane przez specjalistów. Jednak na leczenie depresji wpływają nie tylko leki przeciwdepresyjne, ale też psychoterapia. Choroba wymaga nadzoru specjalisty. Leki antydepresyjne powinny być zażywane według zaleceń lekarza,...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Relaksacja a nerwica

    Zaburzenia lękowe, dawniej określane jako nerwica, to problem sięgający gigantycznych rozmiarów. Lęk uogólniony, napady paniki czy też różnego rodzaju fobie stały się epidemią współczesnych czasów. Co zrobić, kiedy stres życia przerasta możliwości przystosowawcze...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Psychoterapia grupowa w nerwicy

    Psychoterapia jest podstawową metodą leczenia nerwicy. Oddziaływania terapeutyczne mają na celu rozwiązanie wewnętrznych konfliktów, poznanie przyczyn zaburzeń oraz zmniejszenia dolegliwości wywołanych chorobą. Jedną z form psychoterapii stosowanej w...

    Leczenie nerwicy - metody, leki przeciwdepresyjne, psychoterapia, domowe sposoby

    Psychoterapia indywidualna w nerwicy

    Psychoterapia jest podstawową metodą leczenia nerwicy. Stosowana wraz z środkami farmakologicznymi daje dobre rezultaty w pomocy chorym na zaburzenia lękowe. Proces terapeutyczny pozwala choremu rozwiązać wewnętrzne konflikty i problemy. Psychoterapia...

    Leki antydepresyjne - działanie, rodzaje

    Xanax - działanie, przeciwwskazania, ulotka, cena

    Xanax - działanie, przeciwwskazania, ulotka, cena

    Xanax należy do leków psychotropowych, ma działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz nasenne. Stosuje się go w stanach lękowych oraz w celu leczenia depresji. Xanax dostępny jest jedynie na receptę, ponieważ wykazuje silnie właściwości uzależniające. Xanax...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Farmakoterapia i psychoterapia przy depresji

    Połączenie farmakoterapii z psychoterapią jest najbardziej korzystną dla pacjenta metodą leczenia depresji. Pierwsze leki przeciwdepresyjne pojawiły się na rynku 50-60 lat temu. Od tego czasu opracowano wiele skutecznych leków na depresję różniących się...

    Depresja i mania

    Czy czekolada może powodować depresję?

    Czy czekolada może powodować depresję?

    Co takiego ma w sobie czekolada, że tak często i chętnie po nią sięgamy? Jest źródłem magnezu, pozytywnie oddziałuje na nasze zmysły i poprawia samopoczucie. Miłośnicy czekoladowych słodkości mogą się jednak zmartwić, okazuje się bowiem, że jedzenie czekolady...

    Leczenie depresji - farmakoterapia, psychoterapia, wsparcie bliskich

    Leki przeciwdepresyjne a seks

    Stosowanie leków przeciwdepresyjnych może wiązać się z zaburzeniami funkcji seksualnych. Mogą one dotyczyć nawet 80% leczonych lekami z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), niezależnie od tego, który z nich był stosowany....