Aminomel 12,5E

zobacz opinie o produkcie »
Cena
-
Forma
roztwór do infuzji
Dawka
-
Ilość
1 l
Typ
Lecznictwo zamknięte
Refundacja
Nie
Producent: BAXTER POLSKA SP. Z O. O.

Pytania do farmaceuty

Nikt nie zadał jeszcze żadnych pytań dotyczących tego preparatu. Możesz zadać bezpłatne pytanie farmaceucie. Napisz własne pytanie lub wybierz jedno z poniższych:

Aminomel 12,5E - ulotka preparatu

Aminomel 12,5E - opis

Jako składnik żywienia pozajelitowego, zapewniający podaż składników niezbędnych do syntezy białka, zwłaszcza u pacjentów po ciężkich urazach i urazach mnogich, w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających stosowania żywienia pozajelitowego, w przypadku dużych zabiegów operacyjnych przebiegających z dużym niedoborem białka (przed, w czasie i po operacji). 

W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów należy zazwyczaj łączyć z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetycznego.

Aminomel 12,5E - skład

1000 ml roztworu do infuzji zawiera:

Aminomel

12,5E

Substancje czynne:

 

L-izoleucyna

7,31 g

L-leucyna

7,80 g

L-lizyny octan

(w przeliczeniu na L-lizynę)

12,53 g

8,88 g

L-metionina

5,85 g

L-fenyloalanina

6,75 g

L-treonina

6,25 g

L-tryptofan

2,50 g

L-walina

6,25 g

L-arginina

12,08 g

L-histydyna

4,13 g

L-alanina

19,38 g

Kwas L-glutaminowy

6,25 g

Glicyna

9,44 g

L-prolina

9,38 g

L-ornityny chlorowodorek

(w przeliczeniu na L-ornitynę)

3,02 g

 2,37 g

Kwas L-asparaginowy 

 2,39 g

L-seryna

 5,38 g

Acetylocysteina

(w przeliczeniu na L-cysteinę)

 0,84 g

0,625 g

N-acetylo-L-tyrozyna

(w przeliczeniu na L-tyrozynę)

2,50 g

2,03 g

Sodu octan trójwodny

4,320 g

Sodu wodorotlenek 

1,664 g

Sodu chlorek 

0,780 g

Potasu chlorek 

4,194 g

Magnezu chlorek sześciowodny

1,270 g

Wapnia chlorek dwuwodny

0,919 g

Co odpowiada następującemu składowi jonowemu elektrolitów (mmol/l):

Aminomel

10E

12,5E

Na +

69 mmol/l

 87 mmol/l

K +

45 mmol/l

56,25 mmol/l

Ca ++

 5 mmol/l

 6 mmol/l

Mg ++

 5 mmol/l

 6 mmol/l

Chlorki

Octany -

L-jabłczany -

90 mmol/l

74 mmol/l

22 mmol/l

112,5 mmol/l 

92,5 mmol/l 

28 mmol/l

Aminomel 12,5E - dawkowanie

Dawkowanie i prędkość wlewu dożylnego

Jeżeli nie zalecono inaczej, przy prawidłowej przemianie materii należy stosować poniższe wytyczne:

Aminomel

10E

12,5E

Maksymalna prędkość wlewu:

- w ml/kg mc./godz. do

- w g/kg mc./godz. do

- krople/min. (przy wadze 70 kg) ok.

1 ml

0,1 g

20

0,8 ml

0,1 g

16

Zalecana dawka dobowa: do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy wynoszącego 0,8 – 1,0 g/kg mc.:

- ml/kg mc.

8 – 10 ml

6,4 – 8 ml

Maksymalna dawka dobowa:

w katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów należy zwiększyć do 2,0 g/kg mc., mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii, co odpowiada: - ml/kg mc.

20 ml

16 ml

Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc. u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo.

U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego.

Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.

Stosować tylko, jeśli roztwór jest przejrzysty i prawie bezbarwny a pojemnik nieuszkodzony.

Drogi podania

Ciągły dożylny wlew kroplowy przez cewnik w żyle głównej. 

Aminomel 12,5E - środki ostrożności

Niepożądane skutki metaboliczne mogą wyniknąć z podania niewłaściwych substancji odżywczych lub nadmiernej ilości lub też z niewłaściwej kompozycji dodatkowych składników względem potrzeb danego pacjenta.

W trakcie leczenia należy kontrolować gospodarkę wodno-elektrolitową i równowagę kwasowozasadową.

W przypadku niewydolności wątroby, nerek, nadnerczy, serca lub płuc wymagany jest indywidualny dobór dawki.

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania u pacjentów z niewydolnością nerek. U tych pacjentów należy uważnie monitorować status płynów i elektrolitów.

Podczas podawania pozajelitowo roztworów zawierających aminokwasy zgłaszano występowanie azotemii, która może wystąpić zwłaszcza przy niewydolności nerek.

Roztwory aminokwasów należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby.

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania u pacjentów z obrzękiem płuc lub z niewydolnością serca. Należy uważnie monitorować status płynów.

Należy regularnie monitorować pacjentów, u których występuje:

- nieprawidłowy metabolizm aminokwasów

- niewydolność wątroby, z powodu ryzyka wystąpienia lub pogorszenia wcześniejszych zaburzeń neurologicznych z hiperamonemią. Pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie lub niewydolnością wątroby należy uważnie monitorować w kierunku wystąpienia objawów hiperamonemii. 

- niewydolność nerek, szczególnie w przypadku jednoczesnego występowania hiperkaliemii, czynnik ryzyka wystąpienia lub pogorszenia kwasicy metabolicznej lub hiperazotemii w następstwie nieprawidłowego klirensu kreatyniny.

Należy pamiętać, że roztwór ten jest tylko jednym ze składników żywienia pozajelitowego. Jeśli nie zalecono inaczej, dla ustalenia w pełni zbilansowanej diety należy równocześnie zapewniać dodatkową podaż składników energetycznych (uwzględniając indywidualne zapotrzebowanie na niezbędne kwasy tłuszczowe), elektrolitów, witamin i mikroelementów.

Przy jednoczesnym stosowaniu roztworów o wysokich stężeniach glukozy może być niezbędne podanie insuliny w celu zapobieżenia zbyt wysokim stężeniom glukozy we krwi.

Stosować ostrożnie w przypadku podwyższonej osmolarności surowicy.

U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego.

Aminomel 12,5E - przedawkowanie

Objawy zatrucia:

Zbyt szybki wlew może powodować objawy nietolerancji, takie jak nudności, dreszcze i wymioty oraz istotne klinicznie straty aminokwasów przez nerki.

Przedawkowanie prowadzić może do zatrucia aminokwasami, przewodnienia i zaburzeń równowagi elektrolitowej.

Zaburzenia elektrolitowe: w przypadku niewłaściwego stosowania (przedawkowanie i (lub) szybkość infuzji większa niż zalecana), może wystąpić hiperwolemia, zaburzenia elektrolitowe, kwasica i (lub) azotemia. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać infuzję. Jeśli będzie to uzasadnione medycznie, może być wskazane podjęcie dalszych działań.

Brak jest specyficznego antidotum do zastosowania w przedawkowaniu. Procedury ratunkowe powinny obejmować środki korygujące zaistniałe zaburzenia.

Sposób postępowania w przypadku zatrucia:

Zmniejszenie szybkości wlewu i w razie potrzeby przerwanie wlewu, przywrócenie równowagi elektrolitowej.

Aminomel 12,5E - przeciwskazania

Przeciwwskazania bezwzględne:

- znana nadwrażliwość na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą lub składnik opakowania

- niestabilny stan krążeniowy z zagrożeniem życia (wstrząs)

- niedotlenienie komórkowe

- obrzęk płuc

- pacjenci z klinicznie istotnie podwyższonym stężeniem sodu, potasu lub magnezu w osoczu

Przeciwwskazania względne:

- przewodnienie

- nieprawidłowy metabolizm aminokwasów

- hiponatremia

- kwasica

- hiperkaliemia

Indywidualny dobór dawki wymagany jest w przypadku niewydolności wątroby i nerek.

Preparat Aminomel nie jest przeznaczony do żywienia pozajelitowego dzieci poniżej 2 roku życia, ponieważ jego skład aminokwasów nie spełnia wymagań stawianych preparatom dla małych dzieci.

Aminomel 12,5E - działania niepożądane

Nie stwierdzono działań niepożądanych przy właściwym stosowaniu. 

Wszelkie działania niepożądane należy niezwłocznie zgłosić lekarzowi prowadzącemu.

Stosowanie w przypadkach innych niż podane we wskazaniach może prowadzić do zaburzenia równowagi aminokwasów.

Aminomel 12,5E - ciąża i karmienie piersią

Bezpieczeństwo stosowania nie zostało ustalone w kontrolowanych badaniach u kobiet w ciąży ani u zwierząt spodziewających się potomstwa. Przy zaleceniu podawania kobietom w ciąży należy zawsze rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko dla płodu związane z zastosowaniem preparatu.

Aminomel 12,5E - prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Kategorie preparatu

Ten preparat należy do kategorii:

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podziel się na Facebooku
    Zapytaj o lek

    za darmo

    • Odpowiedź w 24 godziny
    • Bez żadnych opłat
    • Wykwalifikowani farmaceuci

    farmaceutów jest teraz online

    0/500
    Uzupełnij treść pytania o ewentualne dodatkowe szczegóły i kliknij "Wyślij pytanie".

    Informacje dostępne dzięki www.osoz.pl. Dane o produkcie pobrane zostały z bazy KS-BLOZ i nie mogą być kopiowane, rozpowszechniane ani wykorzystywane bez zgody producenta bazy KS-BLOZ, firmy KAMSOFT S.A.

    Dostępne opakowania
    Aminomel 12,5E

    Aminomel 12,5E

    roztwór do infuzji - 1 l
    BAXTER POLSKA SP. Z O. O.
    Aminomel 12,5E

    Aminomel 12,5E

    roztwór do infuzji - 500 ml
    BAXTER POLSKA SP. Z O. O.
    Powiązane artykuły
    Inne choroby neurologiczne

    Głodna życia. Kiedy szklanka wody powoduje ból (WIDEO)

    Głodna życia. Kiedy szklanka wody powoduje ból (WIDEO)

    Historia Anny Świrk dla wielu osób może być niewyobrażalna. Jeszcze nie tak dawno, bo 3-4 lata temu, żyła jak każda zdrowa, młoda osoba. Niestety jej życie zostało wywrócone do góry nogami i dzisiaj musi zmagać się z bardzo rzadką i nieuleczalną chorobą....

    Samokontrola okołoposiłkowa

    Co się dzieje, gdy zjadamy posiłek? (WIDEO)

    Co się dzieje, gdy zjadamy posiłek? (WIDEO)

    Reakcja organizmu na zjedzony posiłek Maksymalne stężenie glukozy u ludzi zdrowych pojawia się w godzinę po rozpoczęciu spożycia pokarmów, wynosi ok. 140 mg/dl i powraca do wartości sprzed posiłku w czasie 2-3 godzin. Jeśli chodzi o wchłanianie węglowodanów...

    Normy laboratoryjne

    Glukoza we krwi - charakterystyka, badanie stężenia

    Glukoza we krwi jest jednym ze wskaźników sprawdzanych podczas badania krwi. Analiza biochemiczna krwi pozwala ustalić na ile nasz organizm funkcjonuje prawidłowo. Stężenie glukozy we krwi daje informację o metabolizmie cukru oraz ewentualnych chorobach...

    Newsy - leki i suplementy

    GIF wycofuje serie leku NuTRIflex Lipid special

    GIF wycofuje serie leku NuTRIflex Lipid special

    Główny Inspektorat Farmaceutyczny podjął decyzję o wycofaniu serii leków NuTRIflex Lipid special. To preparat używany do żywienia pozajelitowego. Z obrotu zostało wycofanych kilka serii tego specyfiku. Dlaczego? Wycofanie leku NuTRIflex Lipid special Główny...

    Cukrzyca typu 1 - zachorowalność, leczenie i życie z chorobą

    Co to jest cukrzyca typu pierwszego?

    Cukrzyca typu pierwszego jest przewlekłą chorobą o podłożu autoimmunologicznym. Oznacza to, iż to sam organizm prowadzi do niszczenia swoich własnych komórek, w tym przypadku są to komórki beta wysp trzustkowych. Niestety nie ma obecnie lekarstwa, które...

    Leczenie cukrzycy

    Mniejsze ryzyko hipoglikemii z lekami inkretynowymi

    Wiele osób cierpiących na cukrzycę typu 2 obawia się hipoglikemii, czyli niebezpiecznego powikłania terapii cukrzycy. Dzięki nowym lekom inkretynowym zagrożenie niedocukrzenia zostało zminimalizowane… Cukrzyca typu 2 Cukrzyca to zaburzenie metabolizmu...

    Newsy

    Lokalizacja tkanki tłuszczowej a rozwój cukrzycy

    Ilość tkanki tłuszczowej ma wpływ na ryzyko rozwoju cukrzycy, chorób serca i udarów. Najnowsze badania donoszą o wpływie genetyki na powiązanie otyłości z występowaniem tych chorób. Jak powszechnie wiadomo, insulina jest hormonem kontrolującym poziom...

    Cukrzyca typu 2 - przyczyny, objawy, leczenie

    Co ma wpływ na cukrzycę typu 2? (WIDEO)

    Co ma wpływ na cukrzycę typu 2? (WIDEO)

    Rozwój cukrzycy typu 2 Cukrzycę typu 2 nie powoduje jedynie jeden czynnik. Może bowiem ich być nawet kilka naraz, aby doszło do rozwoju choroby. Warto wiedzieć jednak, że nie są one równoważne. Chorobę może powodować interakcja między czynnikami genetycznymi...